home is wherever I’m with you

(Breierij onder aan blog.)

Titel
Thuis is waar ik bij jou ben!


Die regel in het liedje van Edward Sharp past zo goed bij deze blog.

Op pad
We waren een aantal dagen op pad met Jolly Jumper, onze camperbus, een Citroën Jumper.


We reden via Achterhoek naar Limburg en door België heen naar Zeeland.


Al reizend kwamen we tot de conclusie dat onze bus precies voldoet aan onze wensen. Keuzes die we maakten tijdens de bouw waren de juiste. Zo staat het keukenblok links en is er alle ruimte bij de schuifdeur.


Elke keer wanneer ik naar de bus loop ben ik zo fier! En zo trots op mijn Jan ook, die in zijn ééntje deze camperbus heeft gemaakt. Het is een gezellig huisje op wielen.


Een camper waar we echt lange tijd in kunnen reizen. Naar de Noordkaap bijvoorbeeld.

Natuurlijk gingen Jacobus en Mies gezellig mee. (patronen ‘Zij maakt het‘)

We hadden mooie dagen, veel gezien. Gewandeld langs de Rijn


en uitgewaaid in Zeeland.


Atelier Jaffari
In Arnemuiden hebben we de winkel van Jeanet bezocht. Zoooo leuk!
Zij is van de weblog ‘Blij dat ik brei‘. Ik volg haar al jaren.

Wat een heerlijke winkel. Wol, wol en nog meer wol. Ik verliet de winkel met twee sokkenwolletjes. Die streng die heeft Jeanet zelf geverfd. Blij met mijn aankopen reden we verder naar West Kapelle.


Hier reden we met ons busje zo langs de Noordzee! Bij Brouwersdam de zon in de zee zien zakken.


Lopen werkje is afgekant
Hier nog op de pennen.


En nu… zijn ze klaar, de koffieboontjes-sokken.


Garen: Opal Abo kleur: 2021 M Rz, naaldjes 2.25.


Back home
Nu we thuis zijn wandel ik hier weer rond. En bedenk ik me dat ook wij in een prachtige omgeving wonen.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

 

 

 

 

want alles is zo interessant*

Interesse
Ik heb een grote hang naar kennis en daarbij een zeer brede belangstelling. Maar alle kennis welke ik zou wìllen vergaren, zou ik nooit in één leven bij elkaar kunnen sprokkelen. En hoe meer ik weet, hoe meer ik besef dat ik nog zo weinig weet.
(schilderij: ‘An old woman reading’ van M. Knoop)

Ik zou me meer willen verdiepen in de actor-netwerktheorie, de kruidenleer of herkennen van vogelgeluiden. Ik zou meer willen weten over motoren. Zo reed ik op een Yamaha Virago (type motor) en later op een Ducati Monster en was er de drang om zelf te kunnen sleutelen. Om maar een dwarsstraat te noemen.

Eigenlijk kan ik beter opnoemen waar mijn interesse NIET ligt. Koken, beleggen, atletiek en jazzmuziek. Dat dus.

Weetjes weten
Het is niet verrassend dat ik óók van handwerken houd. Het boek ‘De kracht van breien’ van Loretta Napoleoni heb ik dan ook verslonden! Dit boek staat namelijk vol breierij-weetjes.


Door mijn brede interesse heb ik vaak het idee dat de dagen te vluchtig zijn. Het tijd-te-kort-syndroom. Mijn wentelingen rond de zon gaan me gewoon te snel!

Multi-tasken-light
Nu heb ik zo een handigheidje richting timemanagement: Wanneer ik brei, heb ik vaak een podcast of vlog aanstaan. Dubbel bezig dus.

De mooiste podcast van dit moment, staat met stip op 1: ‘Het ministerie van gebreide zaken’.


De Belgische dames Jackie, Cor en Loes houden me op de hoogte van de stand van het Breiland. Gezellige verhalen over breien en over de draad die de breisters met elkaar en de rest van de wereld verbindt. Dit luisteren terwijl ik een paar koffieboontjes wegprik, heerlijk!

Aan de zijkant van deze blog staan de vlogs die ik volg. Echt, het haakt zo lekker weg met een youtube filmpje van Froukje aan, over handwerken en alle dingen daar omtrent.

Storytel
Sinds kort heb ik Storytel ontdekt. Deze digitale streamingsdienst zet de nieuwste boeken op de app. Luisterboeken wel te verstaan. Wat? LUISTERBOEKEN!


Het laatste boek wat ik uitgeluisterd heb is van Marjolijn van Heemstra (hieronder op foto: gave sokken trouwens). ‘In lichtjaren heeft niemand haast’. Ondertitel: ‘Een zoektocht naar meer ruimte in ons leven’. Zij startte deze zoektocht omdat ze deze wereld steeds benauwender vindt worden, gehaaster ook. We lopen elkaar in de weg. Heemstra onderzocht de ruimte, het heelal dus. Door uitzoomen zou je de hedendaagse drukke hectische tijd weer helder kunnen zien. Relativeren dus.


Zie dit vind ik dan weer zo’n interessant thema! Niet alleen astronomie heeft mijn interesse maar ook de astrologie spreekt me aan. Naast Maanboeken ook Astrologieboeken in mijn boekenkast. Minstens 30 cm over deze onderwerpen.

Alle windstreken
Groot nadeel van interesse in onderwerpen uit alle windstreken is, dat mijn kennis versnipperd is. Wanneer ik in mijn leven één thema zou uitdiepen dan vergroot ik kennis en kunde op dát gebied. Helaas bezig zijn met één onderwerp is gewoonweg niet mijn ding.

Dat is ook de reden dat er naast ‘handwerken’ ook andere onderwerpen in mijn blogpost door sijpelen. Het stukje van ‘& zo’. Koptekst bovenaan.

Weg
Ik wil deze blogpost eindigen met wat dichtregels die Marjolijn van Heemstra aanhaalde in haar boek. Ze komen uit het brein van de Portugees Fernando Pessoa (1888-1935).


Voorbij de bocht in de weg ligt misschien een plas
En misschien een kasteel
En misschien alleen de voortzetting van de weg
Ik weet het niet en vraag het niet
Zolang ik op de weg loop en voor de bocht
Want ik kan niets anders zien dan de weg voor de bocht


Lekker in de schaduw leggen de schapen zich te ruste.

Muziek
Titel blog: * ‘Want alles is zo interessant’ komt uit: ‘Een spaanse Moslim groet zijn God‘ van Acda en de Munnik. Mijn interesse in muziek is eveneens groot. Teksten/ melodie kunnen immers zo prachtig zijn.

Elke blog begin ik, vanaf nu, met een paar woorden uit een liedje. Onderaan de blog zal ik die linken aan het desbetreffende liedje. Dit eerste nummer is zo bijzonder. Thema: een vriend die een hersenbloeding heeft overleefd en revalideert. ‘Mooi thema’ zei ze vol enthousiasme.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

it’s teatime

Lopend werkje


Een nieuwe streng garen voor een nieuw paar sokken: Schoppelwolle Tausendschön, kleur: It’s teatime! Een geweldige kleurcombi alhoewel ik die niet meteen link aan theetijd.


Op Instagram zag ik een leuk reliëfpatroon voorbij komen. ‘Frost Socks Pattern’ van de Finse Marianne Heikkinen.


Ik gebruik dan alleen het reliëfsteekje voor de rest brei ik de sokken ‘my own way’.


Reliëf: 3 toer tricot, 4e toer 1 recht 1 averecht. Herhalen. Het geeft een leuk effect en is iets meer stretchy dan plain vanille (recht-toe-recht-aan) sokken.


Een ‘yarncake’ zo noemen ze een streng garen dat is opgewonden met behulp van wolwinder. Zo’n cake doe je dan in een ‘yarncosy’. Dit is een tricot zakje wat er voor zorgt dat de wol, zo’n cake dus, niet uit elkaar lubbert. Zo handig! Deze kocht ik bij Miss Knitwit.

Natuur in de neighbourhood


In het lange gras vallen ze niet eens zo op. In alle rust grazen de reeën zich vol.


Fruitenkruidbermen.

Even verderop, in De Hoeve, woont de familie Zwaan. Vijf kuikens waar pa en ma samen goed voor zorgen.


Mooi hè!


Tas
Al een aantal jaren heb ik een jute tas in gebruik. Ik had er een voering in gemaakt met vakjes. Ook vakjes met een rits. Handig om mijn beurs, telefoon of sleutels in op te bergen.


Nu werd de buitenkant minder. Pure slijtage.


Onlangs vond ik in het bos een ‘paardendeken’. Ik ben ook net een jonge hond, sleep van alles mee naar huis.


Deken was vies en had hier en daar een gat. Maar ik kon de deken nog prima voor de buitenkant van mijn shopper gebruiken. Dus mocht de deken in bad en lekker in de wind opdrogen.


Ik heb de deken in de grootte van de tas-delen geknipt en met de festonsteek vast gemaakt aan de tas. Nu kan de tas wel weer even mee.


Ze mocht gisteren voor het eerst mee de winkel in. Een gezellig tas, ik kan niet anders zeggen.


And thats all folks!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

plain vanilla

Sokkenbreien
De term ‘plain vanilla’ betekent ‘zonder toeters en bellen’. Het komt voort uit het idee dat de standaard smaak voor ijs, vanille is. Plain staat voor ‘gewoon’. Breisters geven de recht-toe-recht-aan sokken deze term mee: ‘plain vanilla socks’.


Zo brei ik regelmatig plain vanilla socks. Vooral als het garen zelfstrepend is. De sok hierboven heeft ook geen werkje nodig. Garen: Phildar, Phil Socks Milky Way. Ik vind het gewoon fijn recht-toe-recht-aan-sokken te breien.

Een projectje wat ik meeneem wanneer ik op pad ga. Op bovenstaande foto stond ik natuurlijk wel stil. Een gevleugelde uitspraak van zuslief en mij: don’t leave home without een breiwerkje!

Ravelry
Sinds 2007 houd ik mijn projecten bij in Ravelry. Dit geeft mij veel gemak. Wanneer ik voor iemand sokken maak en na een jaar of wat dat weer wil doen, dan hoef ik maar te kijken in mijn ‘projecten’ voor de juiste maat. Wanneer sokken snel vervilten, dan kan ik zien welk garen ik had gebruikt. Maar ook andersom, zo weet ik dat Scheepjes Invicta Coloris een sterk sokken garen is.

Anyhow, hieronder mijn 243 projecten verhoudingsgewijs. Veel, heel veel sokken, wel 73 % van alle werkjes zijn sokken. Ik ben een sokken breister dat is klip en klaar!


Het is ook zo gemakkelijk, één bol van 100 gram, vijf breipennetjes en gaan. Wil je wat moeilijks breien dan kies je voor een werkje erin: een ajourtje (gaatjes), een reliëfje (rechte en averechte steken), een kabeltje of fair-isle patroon (kleurwerk). Uitdaging genoeg.

Lytse sokjes
In het gezin van ons neefje is een jongetje geboren. De tweede telg. Het jonge gezin woont op een boerderij hier even verderop.


Ik heb voor beide zoontjes sokjes gebreid. Maatje baby en maatje peuter.

Met restjes van de sokken die ik onlangs breide. Klaar om in hun brievenbus te doen.


Litterpicking of zwerfafvalrapen
Vroeger thuis moest ik van mijn vader ‘papiertjes zoeken’. Dicht bij ons huis was de Landbouwschool en de Huishoudschool. De jeugd ging dan, in de pauze, het dorp in. Zo kwamen er veel scholieren langs ons huis. Gevolg: een spoor van snoeppapiertjes. Doordat ik dit op moest ruimen kwam het natuurlijk niet in mij op om zelf een snoeppapiertje te laten slingeren. Foto: Onze straat, kleine Froukje met oppas tekkel Siera.

Ook onze kinderen hebben geleerd om hun troepjes mee naar huis te nemen. Een papiertje werd in de ‘buse’ (broek/jaszak) meegenomen. Voor het wassen van de kleding moest ik de zakken dus goed controleren.

Voordat ik kinderen kreeg had ik wel eens ideeën hoe dat zal zijn: een klein jochie of een kleine Jildou. Toen ik 16 jaar was hoorde ik voor het eerst de naam Jildou. Meteen wist ik, zouden we ooit een dochter mogen krijgen dan wordt dat een Jildou. De naam betekend waardevol. Jild is Frysk voor geld. De naam Wessel kwam boven drijven in de eerste zwangerschap.

Anyhow, ik stelde me dan voor dat zo’n kleutertje de wereld ging ontdekken en met een pad in zijn jaszak thuis zou komen, die ik dan vond. Gadegadegat! Dit is gelukkig nooit gebeurd. In de buses vond ik alleen snoeppapiertjes, schelpjes of takjes.

Wanneer ik zwerfvuil zie pak ik het meestal op. De omgeving rondom Hooltpae is best netjes en schoon. Tijdens een rondje door het Scheenebos (3.7 km) had ik één hondenpoepzakje vol. Lijkt veel hieronder maar het is echt weinig als je het hondenzakje ziet.


Dat zakje zat nog ergens verstopt in mijn jas. Reuze handig voor ‘papiertjes zoeken’.


Wanneer we allemaal ons eigen rotzooi opruimen en het van een ander ook oprapen blijft de omgeving zwerfafval-vrij. Wel zo netjes.

Ondertussen in het vogelhuisje
Een drama vandaag, de piekjes leefden om 11:00 uur nog, 1 eitje moest nog uitkomen. Om 13:00 nestje op het ei na leeg! Piekjes zijn vast dood gegaan en door ouders uit het nest gehaald.


Zo jammer dit! Hoewel pa en ma mees af en aan vlogen hebben we het idee dat de piekjes te weinig eten kregen. Of misschien wel gif? We weten het niet.


Fluitenkruidbermen geven me echt een voorjaarsgevoel.

Take care, kalm an
en lieve groet uit Hooltpae.

ANWB stelletje

Levende have
Het is oorverdovend stil hier in huis, geen hond en geen poezekes. Bij gebrek aan levende have mocht Poes Mies op de foto met de werkjes die van mijn breipennetjes gleden.

ANWB stelletjes
Wie kent ze niet, zo’n echtpaar die zomerdag er op uit gaat in dezelfde outfit. Soms inclusief indentieke tassen.

Zou het zijn omdat het paar korting kreeg? Twee voor prijs van één. Of misschien is zo’n setje, in de loop van vele jaren, zo naar elkaar toe gegroeid dat ze automatisch dezelfde, uniseks kleding zijn gaan kopen?


Ik heb geen idee, maar ik vind het hilarisch. Helemaal toen Koefnoen er een parodie op maakte (links boven).

Toen het garenmerk Schachenmayr Regia met een lijn kwam genaamd ‘Partnerlook’ vond ik dat zo leuk! Zouden ze het fenomeen ANWB-stelletje ook in Duitsland kennen?

Er zijn vier kleurcombi’s. ‘Anton & Antonia’, ‘Franz & Franziska’, ‘Emil & Emila’. Ik zag variatie ‘Erik & Erika’ in de kortings-mand bij Ajoure liggen: die zijn voor mij!

Dus afgelopen weken heb ik twee paar sokken gebreid. Streepsokken breien, I love it!

Super handig met Regia Pairfect. Gewoon instructie volgen en je krijg twee identieke sokken. Sowieso. Je begint in het midden van bol. De gele draad afwikkelen en gaan.

Nu zit ik in team Sjoemel. Ik ben namelijk van de Hollandse Hiel. En die hak neemt net wat meer garen dan een short-row-heel. Die laatste techniek wordt door Regia aangeraden en die hoeveelheid garen zit in de bol.

Wat doe ik dus: Bij hak sok 1 snoep ik van de teen van sok 2 een stukje garen af. Dat is de buitenste draad van de bol. Bij hak sok 2 snoep ik van de teen van sok 1. Is het nog te volgen? Er zit echt genoeg garen op de bol om dit te doen.

Zeg nou zelf, twee geweldige ANWB-set-sokken


En natuurlijk poseren wij ook even zoals de Regia-reclameposter:


Weidebloemen

De Vogelwacht Oldeholtpade kwam met een goed initiatief. Hier in het dorp hebben we een evenemententerrein (mooi scrabble-woord). Het laatste jaar doet die naam het terrein geen eer aan. Het aantal evenementen was makkelijk op één hand te tellen. Nu heeft de Vogelwacht, in overleg, een stukje grond van het terrein afgesnoept om hier een bloemenperk van te maken. Zoiets als hieronder is de bedoeling.


De bloemen bieden voedsel en veiligheid voor insecten en vogels. De insecten zorgen voor bestuiving en natuurlijke bestrijding van plagen op het boerenland. Deze biodiversiteit heeft niet alleen op de insecten en vogels positieve invloed maar op onze hele huidige leefomgeving. 

Olifantenpaadjes
Olifantenpaadjes zijn vernoemd naar de typische eigenschap van olifanten om altijd de kortste weg te kiezen, waardoor een zichtbaar pad in de begroeiing wordt uitgesleten. Doordat mensen identiek gedrag vertonen, ontstaan vergelijkbare paden. In Hooltpae zijn er ook zulke paadjes.

Hier een Olifantenpaadje op het evenemententerrein, de linker is het snellere paadje. Gewoon het afsnijden van de route.


Bij het omploegen van het stukje grond voor de bloemenweide, heeft men rekening gehouden met het Olifantenpaadje. Dat vind ik dan wel weer mooi, want echt zo’n Olifantenpaadje houd je niet tegen…


Hieronder een ander Olifantenpad: vanaf de P.J. Gorteweg over de Stellingenweg. In Hooltpae is een fietstunnel gemaakt omdat het oversteken van de provinciale weg, de N351, gevaarlijk is.


Toch bleven mensen de oude oversteekplaats gebruiken. Dus plaatste de provincie tot twee keer, een hek. En dit werd twee keer gesloopt door Vandalen. Vervolgens werd er een zandbult neer gelegd en een sloot gegraven. Uiteindelijk zelfs betonblokken. Maar ook die houden overstekende passanten niet tegen. Overduidelijk een (gevaarlijk) Olifantenpaadje.


Ik neem overigens keurig de fietstunnel hoor.


Ondertussen in het vogelhuisje
Ons koolmeesje zit, as I type, nog te broeden. Wordt vervolgd.


Take care, kalm an
en lieve groet uit Hooltpae.

ketliker skar

Wandelen met Janlief
Ik wandel praktisch elke dag wel een uurtje. Fijn hier in de bosrijke omgeving. En zo wandelden we zondagavond in het Ketliker Skar. Een prachtig natuurgebied ten zuid-oosten van Heerenveen.


Het heeft een interessante historie. Zo aan het eind van de tweede wereldoorlog zijn er in dit bos, op een open plek, wapendroppings gedaan door de Engelsen. De ondergrondse haalden dan deze wapens, maar ook proviand, op. Alles moest ongezien en in de nacht gebeuren.


Er was een codetaal waarmee de Engelsen konden aangeven dat er weer een lading onderweg was. Drie riskante operaties. Maar het is gelukt. Helaas werden later 9 van de helden gearresteerd en gefusilleerd.


Veel bomen zijn niet meer in zo’n goede staat. Hier een stam vol Tonderzwammen.

Lijnen
Afgelopen zomer kwam ik in contact met 7 andere dames die ook de wens hadden om wat kilo’s af te vallen. We starten een WhatsAppgroepje om elkaar te steunen. Ik ben dan ook wel wat kilo’s kwijt geraakt hoor, maar nog niet op mijn streefgewicht.

Begin dit jaar heb ik medicatie erbij gekregen. Dat maakt afvallen nog moeizamer. Helemaal wanneer je, zoals ik, al vijf verschillende psychofarmaca neemt. Dit in verband met haperende hersenen. Nee, dat zie je niet. Ja, dat is lastig.

Deze groep medicatie corrigeert de gestoorde activiteit van neurotransmitters in het hoofd. Da’s mooi, maar de pillen hebben als bijwerking dat het basaal metabolisme vertraagd en daarnaast heb je constant een hongergevoel. Dit is voor mij geen vrijbrief om nog zwaarder te worden dus heb ik mezelf als doel gesteld om vooral niet meer aan te komen.

Lapjesdeken
Anyhow: In de Appgroep hadden we afgesproken om een handwerkproject te koppelen aan het afvallen. Ik starte met een nieuwe sokkengarendeken, een ‘afvaldeken’ dus. Bij elke ons (=100 gram) minder mocht ik een lapje breien. Zo mocht ik 51 lapjes breien. Niet dat ik al 51 lapjes in de deken heb zitten hoor. De teller staat op 22 lapjes. De term ‘afvaldeken’ heb ik nu dus maar los gelaten.

Hieronder de sokkengarendeken die ik eerder al eens maakte.


Lapjes met daaromtoe een toertje donkerblauw. Het gaf een mooi effect. Helaas viel deze plaid ten prooi aan de motten. Zo zonde!


De deken is in de poezemand beland en na het overlijden van Jiskepoes in de kliko.

Een sokkengarendeken brei je van sokkengaren wat je over hebt nadat je een paar sokken hebt gemaakt. Deze plaids worden ook wel memorieblankets genoemd omdat er aan al die garentjes wel een herinnering kleeft.

Dat heb ik ook, zeer zeker! Ik weet van de restjes voor wie ik de sokken heb gebreid. Soms ook waar ik de wol kocht.

Al die lapjes, al die kleurtjes, zo mooi! Ik maak clusters van 9 lapjes en wil daar een wolwit randje omheen breien. Zelfs het afhechten van de draadjes is een kleurrijk werkje.

Ondertussen in het vogelhuisje
Het bleef uiteindelijk bij 5 eitjes.


Het koolmeesje is nu aan het broeden. Het vrouwtje verlaat overdag ongeveer elk uur eventjes het nestje. Het broeden duurt 13 tot 15 dagen, dus nog ongeveer een weekje.

*Hooltpae is de Stallingwarfer naam voor Oldeholtpade. Je spreekt het uit als Olpae vandaar dat ook die naam wel geschreven wordt. Ik houd het vanaf nu maar bij de officiële Stallingwarfer naam.

Take care, kalm an
en een lieve groet uit Hooltpae.

Lapjes, oppaspoes en een happy hond

Eén van mijn lopende werkjes. Een babydekentje, bedoelt als een troostdekentje. Ik schreef er al eerder over. Hier ook meer info.

Het is fijn werken aan dit dekentje. Omdat ik naalden 2.5 mm gebruik is het nog wel een heel ‘geprikt’. Over 1 lapje doe ik 53 minuten en er zit 4 gram garen in. Nu zijn 21 van de 63 lapjes af. Daarna nog een wolwit randje rondom toe, maar zover is het nog niet.

Niet alle kleuren passen bij elkaar.


De donkergroene en donkerblauwe vond ik toch niet zo mooi combineren. Ik dacht nog, die kleurtjes, dat trekt wel bij in het geheel. Maar het bleef me irriteren. Dus afhalen en een ander kleurtje kiezen.


Zie maar, much better!


Sinds december hebben we een hele lieve oppaspoes. Dit is de ietwat obese lapjeskat van onze kleindochter. Twinkel logeert hier omdat haar baasje even tussen twee huizen in zit. Poes vindt het fijner om tijdelijk bij ons te wonen dan van hot naar her gesleept te worden. Eind maart is Twinkel haar nieuwe huis klaar en mag ze zich weer bij haar baasje voegen.


Ons doel was om haar binnen te houden zolang ze bij ons logeert.  We willen niet dat ze wegloopt of onder een auto beland.

Maar ook vanwege één dingetje: Twinkel haar jachtskills zijn namelijk niet voor de poes! Op haar vorige adres kwam ze regelmatig met een prooi thuis. Gaddegaddegat!

Afgelopen maandag was onze achterdeur zo bevroren dat deze niet op slot wilde. Omdat ik eerst met Chiqo op pad wilde liet ik dit maar zo. Maar bij terugkomst van ons rondje stond de achterdeur op een kier!
Oeps, Twinkel!
Nog voor ik in de stress kon schieten hoorde ik haar al mauwend vanuit de kamer op mij af komen.
Pfffff, Twinkel!

Toen we de camerabeelden later ging bekijken zagen we dat Twinkel wel degelijk buiten was geweest!


Twinkel probeerde steeds al naar buiten te gaan. Maar op zich ging het binnen best goed. Tot maandag dus, na de vrijheid geroken te hebben bleef ze maar mauwen voor de deur.

Nu gunnen we haar het avontuur wel of zijn we het gemiauw gewoon zat, het zal er ergens tussen in zitten…

En nu loopt Twinkel, sinds kort, dagelijks haar rondje. Fingers crossed dat ze geen kadootjes mee naar huis neemt.

Wanneer het zo koud is, is het fijn een dikke sjaal, Herbs&Spices te hebben en een muts is ook geen overbodige luxe. Nu had ik afgelopen zomer van de restjes van de sjaal een muts gemaakt.


Eerlijk, ik had niet gedacht dat ik er zoveel plezier van zou hebben. Lang leve Wibragaren. (Saskia en Bianca)


Chiqo, onze sta-bijna, vind het fijn om door de sneeuw te lopen.

Sta-bijna, net geen Friese Stabij. Chiqo is een halfbloedje, dus een volbloed ouder (Friese stabiel) en een dreuzel ouder (Wetterhoun). Chiqo heeft dan ook een sympathie voor Harry Potter, hij is net als Potter een half-blood. Maar Chiqo heeft geen magische krachten. Hij kan ook niet toveren. Maar ja, die eigenschappen zien je zelden bij een Sta-bijna.


Aan zijn staart kan je veel aflezen. Zoals hieronder, een vrolijke swiepstaart! Happy dog!


Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

draadjes afhechten en klaar


Hierboven nog een lopend werkje maar inmiddels zijn de laatste draadjes afgehecht en kan ik de sokken aan. Ik vond het garen zo leuk: geel en roze. Een vrolijke combi die ik zelf ooit eens geverfd had. 


Ik begon met een muizentandje als boord. Dan brei je de boord eigenlijk een soort van dubbel. Ook het reliefpatroon ‘Greed‘ een ontwerp van Renée Kies, nam het nodige garen. Gevolg, ik had net vóór de teen al praktisch 50 gram opgebreid. Het was een streng van 100 gram dus zou ik sowieso tekort komen. Het garen heeft wel iets van het Split-ijsje dus dan maar twee witte tenen. Nu is een Split-ijsje geel/wit maar een vleugje roze kan natuurlijk ook: vrije interpretatie zullen we maar zeggen. 


Ik liet sok één aan Jildou zien. Zij dacht echt dat het zo de bedoeling was, zo’n witte teen. Nee, niet dus. Maar in de schoenen zie je de teen toch niet, dus ik kan er zo wel mee leven.

We hebben hangvogels achter het huis. Echt een hele groep. Prima natuurlijk, want hé vogels vallen niet onder het corona-samenscholingsverbod. Koolmeesjes, pimpelmeesjes en mussen. Een gezellige boel.


Ik heb zo’n vogelvoer-silo. Die is binnen mum van tijd leeg.


Maar ik heb ook vetbolletjes hangen. 


Ik haal het gevaarlijke groene netje er-om-weg en doe de bolletjes in een garde. Heel handig. In die groene netjes kunnen de vogelpootjes in verstrikt raken.

 Onze Chiqo is 16 lentes herfsten. Wanneer hij moe is dan heeft hij moeite met ons laminaat. Zijn pootjes glijden dan, door krachtverlies, weg. Net Bambi op het ijs.

Dit speelt al iets langer hoor, vorig jaar kocht we al een groot vloerkleed zodat Chiqo toch nog op de bank kon springen vanaf de door het kleed stugge ondergrond.


En nu hebben we gewoon wat extra matten neergelegd. Een prima oplossing vooreerst.


Tot nu toe kon ik Chiqo nog steeds verlijden om een boswandeling te maken. De loopjes later op de dag worden korter.



Chiqo slaapt wat meer en vind het vervelend als ik uit zijn gezichtsveld ben. En ja, hij is erg doof. Maar voor de rest: ‘still alive and kicking’ hoor!


Be safe, take care en kalm an.

 

wegduiksjaal II

Mijn lopend werkje is over de finishlijn gekomen. Altijd leuk als een werkje de eindstreep heeft gehaald.

Hieronder één van mijn progresskeepers, die hang ik in mijn breiwerk gewoon om mijn vorderingen bij te houden. 


De laatste dagen heb ik wel even de turbo aangezet. De rook komt nog net niet van mijn rondbreinaald! Maar wel alle breitijd aan mijn sjaal besteed.

Ik had onlangs een nieuwe jas gekocht en ja, daar moet een passende sjaal bij. Een mooi excuus om een tweede Herbs & Spices sjaal te breien. Patroon van drops. Hier de sjaal die ik voor Jildou maakte. Het is koud dus tijd voor een dikke jas mèt sjaal. Dus hier nummer II:

Wol van de Wibra: Saskia en Bianca. Naald 4 mm. 

Het is een soort brieke (scheve) driehoek. Groot genoeg om een paar keer om je hals heen te wikkelen.


Nu brei ik er nog een muts bij, gewoon van de restjes. Recht-toe-recht-aan. Wordt vervolgd.

Nog even wat herfstplaatjes. De natuur, ze gaat gewoon haar gang. Geen last van wat voor 4us dan ook. Ik voel me wel bevoorrecht dat ik elke dag door het bos mag struinen. Chiqo achter me aan snuffelend. 

Hier in de omgeving volop vliegenzwammen. Enorme paddestoelen, zo mooi. Deze is nog maar net verschenen, zo bol hoedje nog. 

Het bos heeft nu echt de zomer achter zich gelaten en kleurt de herfst volop. Vele tinten geel.
Onze Guus gaat elke dag even de buurt door. Een soort van neighborhoodwatch. En wanneer alles veilig is en ze dus terug komt van haar missie dan wil ze in huis. Guusje kijkt dan zéér indringend naar binnen. Echt ik voel haar ogen op mij gericht! 

Wanneer ze binnen is, is ze weer helemaal zen hoor.


Take care en kalm an!

hoofdzaken

En zo zijn we in de meteorologische herfst beland, heerlijk!

Vanmorgen rondje-hondje mét jas, sjaal en paraplu. Ja echt, zelfs de regen deert me niet. Die hittegolf ligt nog vers in mijn geheugen. Daar werd ik echt ongelukkig van.


Anyway, mijn afvaldeken vordert gestaag. Het is fijn om eraan te werken. Over één lapje doe ik een klein uurtje. Elke keer weer een feestje om een wolletje te kiezen voor het volgende lapje. Natuurlijk is het ook zo leuk om de reden wáárom ik dit project ben begonnen. Bij elke ons die ik afval mag ik een lapje breien. Ik zit op 18 lapjes. Ik kan nog even vooruit dus.


Ik maak clusters van 9 lapjes en daaromtoe een wit randje en dat weer 9 keer. 81 lapjes = dik 8 kilo, mijn streven is 10 kg trouwens.

Wat zou het toch fijn zijn als handwerken onder het kopje ‘sport’ en subgroep ‘vetverbranding’ zou vallen. Dan had ik de conditie van een marathonloper en was ik graatmager! Maar hé, breien heeft wel degelijk een positieve werking op onze gezondheid.

Hieronder een artikel met uitleg:

In eerste instantie lijken handwerken en sporten niet veel met elkaar gemeen te hebben. Toch hebben breien en hardlopen wel degelijk overeenkomsten. Beide hebben direct effect op je emoties en cognitieve functies. Zowel na een ommetje joggen, alsook na wat toeren breien voel je je gewoon beter. Beide helpen je te beschermen tegen depressies, vertragen de kans op geheugenverlies tijdens de ouderdom en je stressniveau gaat ervan dalen.

Dit door direct effect op de neurotransmitters, dit zijn chemicaliën die zorgen voor de communicatie tussen je lichaam en je hersenen.

Het brein gebruikt deze neurotransmitters om je hart te vertellen dat het moet kloppen, je longen om te ademen en je maag om te verteren. Neurotransmitters hebben ook invloed op je stemming, slaap en concentratie en kunnen nadelige symptomen veroorzaken wanneer deze uit balans zijn. De drie belangrijkste stemmings gerelateerde neurotransmitters:

How-Neurotransmitters-Are-Released-in-the-Brain-2Serotonine regelt stemming, eetlust, emotie en slaap. Speelt ook een rol bij de pijnprikkels. Een te laag gehalte van serotonine kan geheugen- en leerproblemen geven, ook wordt er een verband gelegd tussen een te laag serotonine gehalte en depressies.

Dopamine
speelt een grote rol in het breinsysteem en is verantwoordelijk voor blijdschap, welzijn en genot. Het moedigt ons aan om te blijven presteren in de dingen waar we ons goed door voelen. Te weinig dopamine heeft effect op het geheugen, de aandacht en het probleemoplossend vermogen verdwijnt. Mensen met de ziekte van Parkinson hebben een tekort aan Dopamine.

Endofine
heeft een opiaat-achtig effect. Het neemt pijngevoel weg en creërt een gevoel van ontspanning en van algemeen welzijn.

Deze drie  neurotransmitters worden geproduceerd als reactie op zowel fysieke activiteiten (zoals een rondje rennen) als repeterende ruimtelijk motorische taken (zoals een toertje breien).

Joggers spreken vaak van een ‘Runner’s high’ die zij ervaren tijdens het hardlopen – een gevoel van een verhoogde stemming die hen in staat stelt om langer door te gaan, ondanks ongemak of zelfs pijn. Dat gevoel wordt waarschijnlijk veroorzaakt door het vrijkomen van een aantal ‘feel good’ hormonen in de hersenen, waaronder serotonine, dopamine, endorfine en zelfs endocannabinoïden (cannabis-achtige hormonen van nature geproduceerd in het lichaam). Dus kunnen we ook spreken van ‘Knitters’s high’. Dit puur door het ook vrijkomen van die ‘feel-good’ hormonen.


Deze hormonen helpen om nieuwe taken uit te kunnen voeren (“Hoe kan ik omgaan met een nieuw computerprogramma?”), bovendien zorgt het voor vermindering van korte-termijn geheugenverlies dat geassocieerd wordt met veroudering (“Waar heb ik m’n sleutels?”) en het je helpt met executieve taken zoals planning en multi-tasking (“tegelijkertijd inpakken lunches, mailen, facebook en te praten met een vriendin aan de telefoon? Geen probleem!”)

Breien is dus ook goed voor je gezondheid. Handwerkers beschrijven dat, wanneer ze zich bezig houden met hun kunst & vaardigheid, een staat ervaren van ‘meditatie’ of ‘zeer ontspannend’. Sommigen vergeleken het zelfs met ‘het nieuwe yoga’. Mensen die bezig zijn met repeterende ruimtelijk motorische taken, vertonen opmerkelijke overeenkomsten met een diepe meditatie. Het is immers een activiteit die de productie van dopamine en serotonine stimuleert.

Handwerken zorgt voor een beloningssysteem voor hersenen in de vorm van ontspanning en verlaging van de stresshormonen. Bij het vertalen van codes en symbolen, wat je dus doet bij kant- en kabelsbreien, wordt de linker prefrontale cortex geactiveerd. En dat zorgt voor een positieve stemming. Het recept voor een positieve gezondheid is, naast sporten, dus óók handwerken.

Ben ik even goed bezig…

Dit artikel kwam ik tegen op internet, Jildou heeft het vertaald (Bedankt!) en ik leesbaar gemaakt.
Foto’s pinterest en eigen foto’s.
Bronnen:
1.  Gutman, S.A. and Schindler, V.P. 2007. “The neurological basis of occupation” Occupational Therapy International 14(2): 71-85.
2.  Hillman, C.H., et al. 2008. “Be smart, exercise your heart: exercise effects on brain and cognition” Nature Reviews in Neuroscience.
3.  Raichlen, David A., et al. 2012. “Wired to run: exercise-induced endocannabinoid signaling in humans and cursorial mammals with implications for the ‘runner’s high’” Journal of Experimental Biology.
4.  van Praag, H. 2009. “Exercise and the brain: something to chew on” Trends in Neurosciences 32(5): 283-290.
5. Young, Simon N. 2007. “How to increase serotonin in the human brain without drugs” Journal of Psychiatry and Neuroscience.

Take care en kalm an!

Vorige Oudere items