208

 Sinds ik heb leren sokken-breien, zo’n vijftien jaar geleden, heb ik  tweehonderacht paar gebreid. Eigenlijk gaat er bij sokken breien nooit echt iets mis. Dat maakt het ook zo leuk. Past altijd!

Eerder ging het één keer echt mis. De sokken die ik breide konden niet in de was. Dus vond de eigenaar van die sokken, een klein vervilten paar na de wasbeurt. Ik vond het zo sneu dat ik snel een tweede paar voor hem breide. Van betere kwaliteit wol! In drie dagen waren ze af.

Na zoveel sokken gebreid te hebben weet ik wel zo’n beetje welk garen mooi blijft. Toch kan ik vol gaan voor een mij onbekend merk hoor. Zo kocht ik ook dit garen. In Portugal. Ik diepte het bolletje op uit mijn stash (voorraad) en ging aan de slag om een paar voor zuslief te breien. Ik kan haar altijd wel verassen met een paar zelfgebreide sokken. Aangezien haar verjaardag met rasse schreden dichterbij komt zette ik op twee januari een sok op en zes januari kantte ik de tweede sok af. Het viel me al op dat het garen zo ‘los’ breide.

Raar want het garen was toch echt voor nld 2.5 mm en net zoals ik anders brei. Maar goed, zal wel ‘los’ lopen… ja, dus! Na blocken werden het slobbersokken…

Pfff…daar zit je dan uren op de breien. Misschien krimpen ze nog wat in de was. Het proberen wel waard. In ieder geval is het geen paar om iemand mee te verassen.
Dus zus…deze verjaardag geen zelfgebreide sokken van mij!

Wat heerlijk om vanmorgen weer eens een wandeling in de zon te maken. Het was de laatste dagen hier grijs en zacht. Nu koud en zonnig. Dit heeft mijn voorkeur toch wel hoor! Die zonnestralen, heerlijk!

Ook Chiqo pakt z’n loopje weer op. De hele week wilde hij niet mee wandelen. Angst dat er toch weer vuurwerk afgestoken ging worden.
Sinds gisteren loopt hij weer vrolijk met me mee.

Advertenties

station zwaan shawl kal

Sinds zaterdag doe ik mee met de kal van Puk Vossen. Kal staat voor Knit Along, een samenbreiproject.
Samen starten en breien aan hetzelfde project. Puk Vossen ontwierp al eerder het patroon van deze shawl. Leuk om mee te doen en te volgen hoe het de andere breisters vergaat. Op Instagram #stationszwaanshawl en in de Ravelrygroep van Puk Vossen komen de leukste projectfoto’s voorbij.
Deze kal brei ik met een bijzondere bol garen, een verrassingsbol, gekregen van zuslief. Ze wikkelde allerlei kleine dingentjes in de bol. Ik ben benieuwd wat ik tegen kom tijdens het breien!
Garen: Delight van Drops, naald: 3.5 mm.
Hier mijn beginnetje.

De donkere dagen voor kerst…Vanaf 12 december gaat de zon al vroeg onder (16:28) en de laatste zonsopgang (08:48) is omstreeks 30 december. Als het dan ook nog mistig is en de zon zich achter een dik wolkendek bevind lijken de dagen alleen nog maar donkerder.
Maar in Nederland hebben we natuurlijk geen klagen als we ons vergelijken met de Noordelijker landen.
We breien ons er wel doorheen!

Vertrouwen is…
ervan overtuigd zijn dat het goed is,
wat er ook gebeurd

sokken

De sjaal, de Diva, is af. Ze ligt boven geblockt te drogen. Het breiwerk wordt mooier en gelijkmatiger door het nat opspannen. Ook wel persen genoemd. Ik heb een grote foam-puzzel die ik op de gewenste maat in elkaar zet. Hierop span ik dan mijn breiwerk en zet het vast met spelden. Natte doek erop en laten drogen.

Ondertussen ligt m’n paarse sok met kabeltechniek even stil. Ik heb nu even meer behoefte om even recht-toe-recht aan te breien. Op mijn verlanglijstje stond al een tijdje Regia Pairfect van de Noorse ontwerpers Arne en Carlos. Die bol, kleur Jolster kocht ik een weekje geleden. Gisteren opgezet en breien maar. Deze bol is zo geverfd dat het makkelijk is om twee gelijke sokken te breien. Je begint vanuit het midden van de bol. Hier zit een stuk geel garen, dat wikkel je af en zet dan op. Bij sok twee doe je hetzelfde, afwikkelen tot en met geel stuk en dat is dan het begin van sok twee. Easy! Het mooie van deze sokken is het simpele recht-toe-recht-aan breien met optimaal effect. Je krijgt bij het breien een soort cadans, een ritme. Gedachteloos steken breien. Fijn!


Mijn hoofd is momenteel niet echt bij mijn studie. Ander dingen in mijn leven nemen even meer tijd in beslag. Lastig is dat de sneltrein van deze HBO-studie alle stations voorbij vliegt. Van mij mocht die trein nu wel even in een stop-trein veranderen, zo’n boemeltje.
De afgelopen tentamenweken sloot ik af met één onvoldoende. Dat maakt dat ik dat vak, praktijkgericht onderzoek, in periode twee moet herkansen terwijl de nieuwe vakken ook hun tijd opslokken. Voor komende weken is dat vooral veel leeswerk.

Droog voer!
Ik moet mezelf maar niet te druk te maken, probeer ik te denken, terwijl ik mezelf toch druk maak over de hoeveelheid stof. Zucht!
Gelukkig is de natuur hier dicht bij en ondanks dat we al in de donkere november maand zitten is de wereld buiten prachtig. Hier bij het krieken van de dag.

Zonsopgang in Oldeholtpade.

Het gras knisperend onder zijn voetstapjes. En de mist nog over het land, nog even en dan doet de zon de nevel optrekken.

pop

De school is weer begonnen en we mogen weer vol aan de bak.
Zo moet er ook een Persoonlijk Ontwikkelingsplan, kortweg POP, geschreven worden.
Met het beschrijven van vier leerdoelen kan je heel gericht aan je ontwikkeling werken. De nadruk leggend op die vaardigheden die je graag wilt leren of verbeteren in je leer/werk omgeving.
Aangezien het de bedoeling is dat je per jaar een hele rij met competenties moet halen, ga je niet meer uit van wat je voor jezelf wilt verbeteren maar bedenk je hoe je die rij competenties kunt halen. Ach ja, zo gaat dat.

Bij ‘pop’ denk ik eerder aan mijn eigen pop dan aan die leerdoelen met de bijpassende competenties.
Vandaar ook dat ik mijn eigen pop maar op de voorkant van mijn pop heb geplaatst.
Long, long time ago!

Tussen school, stage en huiswerk door is het fijn om met stabijna Chiqo op pad te gaan.

Al wandelend m’n hoofd leeg maken. Ondertussen de herfstgeuren opsnuiven en de verandering in de natuur gewaarwordend.

En m’n breiwerkje, de regenboogsokken? Nou de hak zit er in!

streepjes

Wanneer er weer een paar sokken van de pennen gegleden zijn, zet ik eigenlijk meteen weer een nieuw paar op. Sokkenbreien is nu eenmaal verslavend. Alhoewel ik het met zo’n gemiddelde van 11 paar sokken in het jaar niet echt een snelle breister ben.
Een sokkenbreiwerkje neemt nu eenmaal makkelijk mee in de tas en het is niet ingewikkeld.
Ik had deze twee bolletjes al eerder bij elkaar bedacht: Aqua blauwe Scheepjes wol en een bolletje Debbie Bliss.

Sokken brei ik altijd, op de voor mij vertrouwde manier, beginnend met de boord. Een muizentandje deze keer.

Volgens mij worden het wel grappige sokken zo. Het Debbie Bliss garen verloopt van kleur. Wordt vervolgd.

Vanmorgen heb ik de koelte van het bos opgezocht. Chiqo is geen fan van dit warme weer. En dan is het handiger om zo in de morgen, wanneer het nog niet op zijn warmst is, een bosje om te gaan.
Zwemmen gaf hem de nodige afkoeling.

maandagmorgen bolletje

Een maandagmorgen bolletje, zo noem ik de sokkenwol waar ik nu mee aan de brei ben. Ik ben in één sok al DRIE knoopjes tegen gekomen. Lastig, want hoe meer afhechtdraadjes hoe on-comfortabeler de sok wordt.
Het is wol van een goed merk, niets mis mee…Scheepjes Invicta Matterhorn.
Dus moet het wel een maandagmorgen bolletje zijn!

Nee, ik heb dit niet vaak, eigenlijk nooit, sokkenwol met knoopjes of andere onregelmatigheden.
Eén sok is af, met drie onderbrekingen. Hopen dat de tweede sok zonder oneffenheden van de pennetjes kan glijden!

Het is apart weer, dan weer erg warm, dan weer fikse buien en harde wind. We zullen deze extreme weertypes vaker zien, zo zeggen de weergeleerden.
En dan krijg je natte pootjes wanneer je door het bos loopt!

Nog even wat vertellen over ‘vlogs‘, dit zijn filmpjes op internet. Een blog of weblog is een soort internet dagboek, iemand beschrijft zijn belevenissen en deelt dit met de wereld. De auteur noem je dan blogger. Dit is alweer ouderwets! Tegenwoordig heb je dus vloggers! Een vlog is een video-dagboek (log = dagboek in het Engels)
Ik volgde die van Puk Vossen al een tijdje. Leuke, korte filmpjes met interessante onderwerpen, allemaal brei/haak gerelateerd. Nu heb ik een nieuwe vlogster ontdekt: Colourful Creativity. Echt leuk! Carolien heeft een Engelse vlog en haar filmpjes zijn iets langer dan die van Puk. Puk haar vlog duurt meestal een kwartiertje, Carolien haar vlog duur meestal wel een klein uurtje! Toch blijft ze boeien en inspireren, Puk ook hoor!
Nu ja, over wolletjes en breiwerkjes, daar raak je ook gewoon niet over uitgepraat, toch?
En ik… ik hou het voorlopig gewoon bij mijn blog.

vraagsturing en emanciperend werken

…is een vak dat ik moet volgen op school. Een hele mond vol. Het is de bedoeling dat ik, als leerling social worker, een eigen visie heb op maatschappelijke thema’s. Over drie weken moet er in een presentatie mét PowerPoint gegeven worden. Hierin verwoord ik dan mijn visie op macro-, meso- en microniveau over de onderwerpen:
‘sociale cohesie en sociale uitsluiting’, ‘multiculturele samenleving’,
‘ouderen en vergrijzing’, ‘jongeren’ en ‘armoede’.
 :
Pffff…het houd me wel van de straat kan ik wel zeggen, sterker nog: ik moet juist een visie vormen over de mensen ván de straat. Natuurlijk heb ik een visie over deze belangrijke onderwerpen die in de maatschappij een rol spelen. Van Verzorgingsstaat is bv Nederland nu een Participatiesamenleving geworden. Een mooie naam voor de enorme bezuinigingen die nodig waren om het begrotingstekort niet nog groter te laten worden. Het feit blijft dat, ook al is het idee dat we ‘samen-leven’ en ‘allemaal-mee-doen’ in de maatschappij, dezelfde maatschappij zo ingewikkeld wordt dat er aan de onderkant ervan steeds meer mensen uitvallen.
Deze problematiek moet ik dus verwoorden in het vak ‘vraagsturing en emanciperend werken’. Na een ochtend van typen was het een welkome afwisseling om een rondje met het hondje in het bos te doen.
 :
Lekker lopen langs de bloeiende bermen.
Chiqo achter de schermbloemen, zijn staart vrolijk zwaaiend: dat valt wel op!
 :
De kleine sokjes die ik dit weekend heb gebreid zijn af.
 :

Vorige Oudere items