bearhunting

Er ontstaan mooie initiatieven in deze tijd van veranderingen.
Deze vind ikzelf zo leuk: Berenjacht! Het idee komt uit Australië. And very easy to join.
Plaats een teddybeer voor je raam. Kinderen kunnen dan tijdens hun wandeling proberen beren te spotten.


Hoe meer mensen er meedoen hoe leuker het voor de berenjagers wordt natuurlijk. En als je dan ook nog een afstreepkaart hebt is het nog leuker!


Ondertussen haak ik verder aan de deken. Ik ben met de laatste toeren bezig. Hierna komt er nog een rand om de deken.


Dat is nog wel een klusje weet ik uit ervaring. Wol genoeg. Ik had speciaal voor de rand nog extra wol gekocht.

Wanneer ik even weg ben dan gaat Chiqo bankhangen…
Zie die voorpoot! En helemaal zen die hond! Nu ben ik veel thuis dus wordt er weinig op de bank gehangen.


Elke dag weer ben ik dankbaar dat we hier in Fryslân wonen. Elke dag kan ik gewoon met Chiqo het bos in. We komen weinig mensen tegen, echt weinig. Kom je toevallig wel iemand tegen dan houden we afstand.


Het is natuurlijk al dagen stralend lenteweer. Maar de nachtvorst is ’s morgens  duidelijk zichtbaar op de sloten.


Ik denk dat het water in de sloot wel erg koud is, toch wilde Chiqo het zelf even testen. Een heel klein beetje testen, even pootjebaden!


Take care en ‘kalm an!’

sokkerdesok


Van de sokjes voor Tess (mt 33) had ik best wel wat garen over. Aangezien het oudste nichtje van dochterlief deze week 6 jaar werd besloot ik ook voor haar een paar sokjes te breien (mt 30).

Het meiske houd van Dino’s. Ik bedacht me dus dat ik het boordje als een bek vol dino-tandjes te maken. Spannend dus om deze sokken aan te doen, zou ze het durven?


De binnenkant rood als van een echte bek. De buitenkant dino grijs.


Uiteindelijk hield ik nu weer garen over. 26 gram. Altijd handig voor een nieuwe sokkengarendeken… Hoeveel lol kun je hebben van één bolletje Opal!


Een echte lentedag vandaag, heerlijk!



Fijne zondag en ‘kalm an’!

lopend werkje

Wanneer ik zo over de handwerkbeurs slenter doe ik inspiratie op. Door daar allerlei projecten te bekijken is de drang om dat ook te willen maken groot. Nieuwe kleuren, heel veel mooie garens en even zoveel patronen.


Toch begin ik niet luk raak met nieuwe projecten hoor. Wanneer ik, zoals nu, nog een aantal ‘lopende werkjes’ heb liggen geeft dat me een wat onrustig gevoel wanneer ik dan tóch een nieuw werkje ga opzetten. Eerst wil ik dan wat van die ‘lopende werkjes’ af maken.

En als dat er niet in zit, wanneer ik het zin eraf heb, dan haal ik het project uit en verdwijnt de bol in mijn stash (vooraard): Zie dan zit het me niet meer op mijn nek. Ik streef naar 5 lopende werkjes, op dit moment zijn het er 8 dus hier en daar moet wat worden afgebreid of afgehaald vrees ik.

Deze sokken zijn in ieder geval nu wel klaar. Garen: Regia Classic Stars 2.25mm.  Ik houd ze zelf. Er zitten naar mijn gevoel te veel foutjes in (minstens één in elke sok).

Ook de boordjes van beide sokken vind ik net niet netjes genoeg.


Maar voor de rest zijn het prima sokken hoor!


Dit is het tweede paar van de ‘Aaltje-sokken’, eigen ontwerp en echt: binnenkort werk ik het patroon netjes uit als een pdf-file en zet het op Ravelry.


Wanneer ik een paar sokken heb gebreid houd ik altijd garen over, nu zo 43 gram.


Ik wind de restjes altijd op tot keurige bolletjes. Waarom?
Omdat ik het zo leuk vind staan in mijn restjes-bak! De plastic bak raakt alweer aardig vol. Ik heb twee (!) keer bezoek gehad van ongenodigde gasten. Motten vraten alle sokkengarens aan flarden. Niet meer te gebruiken. Zo verdrietig!

Maar zie hier: alweer heel wat bolletjes! En in een afgesloten bak kunnen motten er niet bij. Wanneer ik de inhoud van die bak zie, wordt ik al blij! Zoveel kleurtjes, zoveel ideeen: van pipisokken tot sokkengarendeken!

Gister tegen de avond nam ik deze foto’s: vlak bij ons huis, vrolijke lammetjes!
Prachtig hè! Hét begin van de lente!

ratjetoe 9

Ratjetoe is een soldatenmaal met ingrediënten die er op dat moment waren, dit werd door elkaar gehusseld. “Stampt” uit 1914. Bij mij betekend het mengelmoes van allerlei onderwerpen in één blog.

Janneman is een personage die bij Winnie de Poeh hoort.

Gerelateerde afbeelding

Ik roep mijn Jan wel eens ‘Janneman!’, Jan is voor roepen net wat te kort. Ja-han, klinkt dan300 Winnie The Pooh Quotes To Fill Your Heart With Joy 119 ook niet.

Het is vandaag Winnie de Poeh dag. In 1977 bracht Walt Disney deze film uit. Gebaseerd op de Winnie de Poeh-boeken van de Britse meneer Milne. Naast Janneman Robinson speelden Knorretje (een biggetje) Teigertje (een tijger, waarom dit beestje de naam met een ‘ei’ heeft in plaats van een ij weet ik niet), Ieoor (een ezeltje) en Konijn.

In dit verhaal zitten veel wijsheden. Bijvoorbeeld deze: “Je kunt niet in een hoekje in het bos blijven wachten voor anderen om naar jou te komen. Soms moet je ook naar hen toe gaan.”

Of deze, zo mooi!
“Een dag met jou is mijn favoriete dag. Dus vandaag is mijn nieuwe favoriete dag!”

Och zo zijn er zo veel uitspraken waarin Winnie de Poeh een rol speelt. Want echt Winnie en zijn vriendjes konden er wat van: wijsheden de wereld in werpen. Relativeren 2.0.

I feel like this would be good for a shoulder blade or thigh

Zo stuurde ik deze eens door naar mijn breivriendinnen:


Deze laatste is natuurlijk niet van Winnie, maar ik moest er wel om lachen!

Nog steeds is het zo zacht buiten. Madeliefjes in het weiland. Alhoewel madeliefjes eigenlijk wel het hele jaar door bloeien is het toch een raar gezicht, zo in de winter, zo veel.


Wanneer ik zo ’s morgens mijn rondje loop met Chiqo tref ik vaak de mollenvanger. Een wat oudere dorpsgenoot die voor de boeren mollenklemmen zet. Altijd maken we een praatje. Hij verteld mij het lief en leed in het dorp. Waar er is ingebroken, diegene die ernstig ziek is en waar de politie mét sirene naar toe vloog. Natuurlijk heeft de klimaatverandering ook een vaste plek in onze praatjes. En ik vertel hem hoeveel reëen ik heb gespot en dat ik een ijsvogeltje heb zien vliegen.

Dat laatste vind ik nog steeds zo bijzonder. Van de week zag ik hem (m/v) 2x! Zo’n prachtig gekleurd vogeltje, zo snel ook! Om het beestje op de foto te krijgen, met mijn telefoon, lukt natuurlijk never nooit niet.

Gelukkig mag ik foto’s gebruiken van Ruurd-Jelle van der Leij. Hij is natuurfotograaf en filmer. Opgegroeid hier in Olpae. Ruurd-Jelle was één van de filmers van ‘WAD overleven op de grens van water en land.’

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant, vogel, bloem, lucht en buiten
Deze foto (hieronder) is ook spectaculaire, onlangs genomen door Ruurd-Jelle. Hij is een ras-natuurfotograaf mét een engelengeduld.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, plant, buiten en natuur

Prachtig!
Ieder zijn vak. Ik kan erg van het werk van Ruurd-Jelle genieten.

Het is een voorrecht om elke dag de natuur op te kunnen zoeken en te struinen tussen bomen en struikgewas. Het beleven van alle seizoenen. De zon hoger te zien klimmen. Ja, ik kan wel zeggen dat ik een natuurmens ben. Mijn natuur-kennis is niet top maar dat hoeft niet, ik mag er ook gewoon van genieten, zo van het bos.

update en regen, veel regen

Er zit geen vaart in mijn lopende werkjes. Dat geeft niet, er zit op geen van de projecten een einddatum. Wel verbaast het me altijd weer waar de tijd blijft.

Mijn deken van Julia-garen van de Zeeman:


Ik haak in de lengterichting. De toeren zijn ongeveer 170 cm lang. En de breedte? 130 cm? Wanneer er een rand omheen komt scheelt dat so wie so 5 cm. Dus wordt de deken 180 x 140, bij benadering.

Erg leuk om te maken! Wat spelen met de kleuren en tomeloos haken, heerlijk!


Het is nu 14 januari en het is extreem zacht buiten. Dat komt samen met veel regen.

Afgelopen zondag regende het dat het goot! Zoooo nat was Chiqo.


Aangezien mijn jas wel wat water aan kan maar ook weer niet zóveel deed ik er een grote groene cape erover. En daarbij deed ik Jan zijn kaplaarsen aan. Zo, wind en regen zou mij niet deren. ‘Ze herkennen mijn zo toch niet!’ riep ik nog naar Jan. Ja duhuh… iedereen hier in het dorp herkend Chiqo, die niet incognito liep…


Het is echt apart hoor, madeliefjes die bloeien en de vogels die elkaar vrolijke wijsjes toe zingen. (Of misschien schelden ze elkaar wel verrot, dat weet ik niet…)

Modderpoelen en molshopen overal.


We zullen zien of de winter nog komt of dat we toch richting voorjaar rollen. Vooreerst blijft het zacht, aangezien het met volle maan (10-1-20) zuiderwind was. Van mij mag het voorjaar losbasten hoor.


Hier achterhuis komen de sneeuwklokjes al uit de grond, maar dat is wel normaal in januari.


Afbeeldingsresultaat voor kalm an stellingwerfsFijne dinsdag en kalm an!

Dat laatste is een afscheidsgroet in de Stellingwarven, de streek waar we wonen.
Het staat voor het Engelse ‘take it easy!’

even wat kwijt

Chiqo had geen fijne jaarwisseling, dat is zachtjes uitgedrukt. Het arme beestje was aan het hijgen van de stress, hij trilde over zijn hele lijfje. Als ik dat zo zie, dan ben ik meteen vóór een verbod op al het vuurwerk. Maar ik weet ook dat dat niets uithaalt. Zo’n verbod kan immers nooit gehandhaafd worden. Elk jaar weer schrijf ik mijn irritatie over het vuurwerk van mij af. Zoals hier en hier.

Maar alhoewel Chiqo zooo overprikkeld was tijdens oud & nieuw, vanmorgen 2 januari, liep hij toch alweer met me mee door het bos. Nu is Chiqo bijna doof en het her en der geknal hoort hij niet meer. Andere jaren was Chiqo weken van slag ondanks druppels of tabletjes.


Mijn irritatie over vuurwerk heeft niet alleen te maken met bange dieren. Het veroorzaakt een enorme milieuvervuiling: fijnstof in de lucht en zware metalen in de bodem en in het water. Barium, antimoon en strontium zijn schadelijk zijn voor de gezondheid. Ook koper, dat bij te hoge concentraties giftig is voor het waterleven. Veel vervuiling zien we niet eens, veel ook wel.

Bij het bankje in het Scheenebos had iemand ook vuurwerk afgestoken, maar helaas de troep laten liggen.


Ik snap het echt niet, vuurwerk duurt een second of wat, je zegt ‘Oooh!’ en het is voorbij, behalve die enorme vervuiling welke het geeft, is dat het waard?
En dan heb ik het nog niet eens over alle leed en schade die ontstaat door vuurwerk.

heel apart

Als vrouw met een dyslectische inslag vind ik het heel apart dat je appart als apart schrijft, maar dat ter zijde.

Ik kocht onlangs twee bolletjes van 50 gram van ONline Linie12 Street Design Color. Poeh, een hele mond vol. Voor een paar sokken maatje 40 heb je bij normale sokken al gauw 74 gram garen nodig dus daarom twee bolletjes. Ik ben niet zo van de enkelsokjes. Ik viel voor de vrolijke kleuren, maar ook voor de zachtheid van het garen.


Ik zette sokken op voor dochterlief. Een platte boord met geel garen aan de binnenkant. De hak en teen heb ik blauw gebreid.


Bij de tweede sok kwam ik er achter dat mijn tweede bolletje precies andersom is opgewikkeld. Dat is apart… Ik had nog zo op het verfbad gelet. Maar dat telt blijkbaar niet bij het opwinden van de bol.


Ik had dus 50% kans om hetzelfde bolletje te kiezen. Dat maakt de kans dus 50% om een verkeert-om bolletje te kiezen. Ok… Ik heb de tweede sok ‘andersom’ gebreid. Nee niet toe-up, (dat was natuurlijk ook een optie) maar het bolletje te nemen zoals die is.


Het garen is superzacht. Ik hoop dat het zich ook goed houdt in de was. We shall see. Paar 17 van dit jaar.


Ik heb een verrassingspakketje voor dochterlief gemaakt. Jildou werd 23 december 1992 in Heerenveen geboren. En dat feit maakt dat ze nu zevenentwintig jaar is!


Ik kan dit blogje pas plaatsen wanneer ze haar kadootje in ontvangst heeft genomen.  Of haar, heel asociaal uit de emailljst te halen… Dat laatste werd het! Jildou-lief ik voeg je ook weer toe hoor!


En nog even dit:
Eén van de mooiste momenten van de dag: Het rondje door het bos met mijn kleine harige vriend. Nu het zo zacht is hoor je veel vogeltjes. Soms zie ik een ree of twee/drie, soms een eekhoorntje. Chiqo die ziet geen beestjes. Voordeel: dat hij er dan ook niet achter aan kan jagen. Ik denk trouwens dat hij er überhaupt ook geen energie meer voor heeft met zijn hoge leeftijd van 15 jaar.


Nog een paar vasthoudende blaadjes, maar ook die laten los. Zo kunnen de bomen in het voorjaar weer vers in het groen laten zien dat het lente is.


Chiqo met zijn zwiep-staart, een teken dat hij het naar zijn zin heeft. Hij gaat graag voorop… hij weet de weg dat scheelt.

Vorige Oudere items