ratjetoe 9

Ratjetoe is een soldatenmaal met ingrediënten die er op dat moment waren, dit werd door elkaar gehusseld. “Stampt” uit 1914. Bij mij betekend het mengelmoes van allerlei onderwerpen in één blog.

Janneman is een personage die bij Winnie de Poeh hoort.

Gerelateerde afbeelding

Ik roep mijn Jan wel eens ‘Janneman!’, Jan is voor roepen net wat te kort. Ja-han, klinkt dan300 Winnie The Pooh Quotes To Fill Your Heart With Joy 119 ook niet.

Het is vandaag Winnie de Poeh dag. In 1977 bracht Walt Disney deze film uit. Gebaseerd op de Winnie de Poeh-boeken van de Britse meneer Milne. Naast Janneman Robinson speelden Knorretje (een biggetje) Teigertje (een tijger, waarom dit beestje de naam met een ‘ei’ heeft in plaats van een ij weet ik niet), Ieoor (een ezeltje) en Konijn.

In dit verhaal zitten veel wijsheden. Bijvoorbeeld deze: “Je kunt niet in een hoekje in het bos blijven wachten voor anderen om naar jou te komen. Soms moet je ook naar hen toe gaan.”

Of deze, zo mooi!
“Een dag met jou is mijn favoriete dag. Dus vandaag is mijn nieuwe favoriete dag!”

Och zo zijn er zo veel uitspraken waarin Winnie de Poeh een rol speelt. Want echt Winnie en zijn vriendjes konden er wat van: wijsheden de wereld in werpen. Relativeren 2.0.

I feel like this would be good for a shoulder blade or thigh

Zo stuurde ik deze eens door naar mijn breivriendinnen:


Deze laatste is natuurlijk niet van Winnie, maar ik moest er wel om lachen!

Nog steeds is het zo zacht buiten. Madeliefjes in het weiland. Alhoewel madeliefjes eigenlijk wel het hele jaar door bloeien is het toch een raar gezicht, zo in de winter, zo veel.


Wanneer ik zo ’s morgens mijn rondje loop met Chiqo tref ik vaak de mollenvanger. Een wat oudere dorpsgenoot die voor de boeren mollenklemmen zet. Altijd maken we een praatje. Hij verteld mij het lief en leed in het dorp. Waar er is ingebroken, diegene die ernstig ziek is en waar de politie mét sirene naar toe vloog. Natuurlijk heeft de klimaatverandering ook een vaste plek in onze praatjes. En ik vertel hem hoeveel reëen ik heb gespot en dat ik een ijsvogeltje heb zien vliegen.

Dat laatste vind ik nog steeds zo bijzonder. Van de week zag ik hem (m/v) 2x! Zo’n prachtig gekleurd vogeltje, zo snel ook! Om het beestje op de foto te krijgen, met mijn telefoon, lukt natuurlijk never nooit niet.

Gelukkig mag ik foto’s gebruiken van Ruurd-Jelle van der Leij. Hij is natuurfotograaf en filmer. Opgegroeid hier in Olpae. Ruurd-Jelle was één van de filmers van ‘WAD overleven op de grens van water en land.’

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant, vogel, bloem, lucht en buiten
Deze foto (hieronder) is ook spectaculaire, onlangs genomen door Ruurd-Jelle. Hij is een ras-natuurfotograaf mét een engelengeduld.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, plant, buiten en natuur

Prachtig!
Ieder zijn vak. Ik kan erg van het werk van Ruurd-Jelle genieten.

Het is een voorrecht om elke dag de natuur op te kunnen zoeken en te struinen tussen bomen en struikgewas. Het beleven van alle seizoenen. De zon hoger te zien klimmen. Ja, ik kan wel zeggen dat ik een natuurmens ben. Mijn natuur-kennis is niet top maar dat hoeft niet, ik mag er ook gewoon van genieten, zo van het bos.

update en regen, veel regen

Er zit geen vaart in mijn lopende werkjes. Dat geeft niet, er zit op geen van de projecten een einddatum. Wel verbaast het me altijd weer waar de tijd blijft.

Mijn deken van Julia-garen van de Zeeman:


Ik haak in de lengterichting. De toeren zijn ongeveer 170 cm lang. En de breedte? 130 cm? Wanneer er een rand omheen komt scheelt dat so wie so 5 cm. Dus wordt de deken 180 x 140, bij benadering.

Erg leuk om te maken! Wat spelen met de kleuren en tomeloos haken, heerlijk!


Het is nu 14 januari en het is extreem zacht buiten. Dat komt samen met veel regen.

Afgelopen zondag regende het dat het goot! Zoooo nat was Chiqo.


Aangezien mijn jas wel wat water aan kan maar ook weer niet zóveel deed ik er een grote groene cape erover. En daarbij deed ik Jan zijn kaplaarsen aan. Zo, wind en regen zou mij niet deren. ‘Ze herkennen mijn zo toch niet!’ riep ik nog naar Jan. Ja duhuh… iedereen hier in het dorp herkend Chiqo, die niet incognito liep…


Het is echt apart hoor, madeliefjes die bloeien en de vogels die elkaar vrolijke wijsjes toe zingen. (Of misschien schelden ze elkaar wel verrot, dat weet ik niet…)

Modderpoelen en molshopen overal.


We zullen zien of de winter nog komt of dat we toch richting voorjaar rollen. Vooreerst blijft het zacht, aangezien het met volle maan (10-1-20) zuiderwind was. Van mij mag het voorjaar losbasten hoor.


Hier achterhuis komen de sneeuwklokjes al uit de grond, maar dat is wel normaal in januari.


Afbeeldingsresultaat voor kalm an stellingwerfsFijne dinsdag en kalm an!

Dat laatste is een afscheidsgroet in de Stellingwarven, de streek waar we wonen.
Het staat voor het Engelse ‘take it easy!’

even wat kwijt

Chiqo had geen fijne jaarwisseling, dat is zachtjes uitgedrukt. Het arme beestje was aan het hijgen van de stress, hij trilde over zijn hele lijfje. Als ik dat zo zie, dan ben ik meteen vóór een verbod op al het vuurwerk. Maar ik weet ook dat dat niets uithaalt. Zo’n verbod kan immers nooit gehandhaafd worden. Elk jaar weer schrijf ik mijn irritatie over het vuurwerk van mij af. Zoals hier en hier.

Maar alhoewel Chiqo zooo overprikkeld was tijdens oud & nieuw, vanmorgen 2 januari, liep hij toch alweer met me mee door het bos. Nu is Chiqo bijna doof en het her en der geknal hoort hij niet meer. Andere jaren was Chiqo weken van slag ondanks druppels of tabletjes.


Mijn irritatie over vuurwerk heeft niet alleen te maken met bange dieren. Het veroorzaakt een enorme milieuvervuiling: fijnstof in de lucht en zware metalen in de bodem en in het water. Barium, antimoon en strontium zijn schadelijk zijn voor de gezondheid. Ook koper, dat bij te hoge concentraties giftig is voor het waterleven. Veel vervuiling zien we niet eens, veel ook wel.

Bij het bankje in het Scheenebos had iemand ook vuurwerk afgestoken, maar helaas de troep laten liggen.


Ik snap het echt niet, vuurwerk duurt een second of wat, je zegt ‘Oooh!’ en het is voorbij, behalve die enorme vervuiling welke het geeft, is dat het waard?
En dan heb ik het nog niet eens over alle leed en schade die ontstaat door vuurwerk.

heel apart

Als vrouw met een dyslectische inslag vind ik het heel apart dat je appart als apart schrijft, maar dat ter zijde.

Ik kocht onlangs twee bolletjes van 50 gram van ONline Linie12 Street Design Color. Poeh, een hele mond vol. Voor een paar sokken maatje 40 heb je bij normale sokken al gauw 74 gram garen nodig dus daarom twee bolletjes. Ik ben niet zo van de enkelsokjes. Ik viel voor de vrolijke kleuren, maar ook voor de zachtheid van het garen.


Ik zette sokken op voor dochterlief. Een platte boord met geel garen aan de binnenkant. De hak en teen heb ik blauw gebreid.


Bij de tweede sok kwam ik er achter dat mijn tweede bolletje precies andersom is opgewikkeld. Dat is apart… Ik had nog zo op het verfbad gelet. Maar dat telt blijkbaar niet bij het opwinden van de bol.


Ik had dus 50% kans om hetzelfde bolletje te kiezen. Dat maakt de kans dus 50% om een verkeert-om bolletje te kiezen. Ok… Ik heb de tweede sok ‘andersom’ gebreid. Nee niet toe-up, (dat was natuurlijk ook een optie) maar het bolletje te nemen zoals die is.


Het garen is superzacht. Ik hoop dat het zich ook goed houdt in de was. We shall see. Paar 17 van dit jaar.


Ik heb een verrassingspakketje voor dochterlief gemaakt. Jildou werd 23 december 1992 in Heerenveen geboren. En dat feit maakt dat ze nu zevenentwintig jaar is!


Ik kan dit blogje pas plaatsen wanneer ze haar kadootje in ontvangst heeft genomen.  Of haar, heel asociaal uit de emailljst te halen… Dat laatste werd het! Jildou-lief ik voeg je ook weer toe hoor!


En nog even dit:
Eén van de mooiste momenten van de dag: Het rondje door het bos met mijn kleine harige vriend. Nu het zo zacht is hoor je veel vogeltjes. Soms zie ik een ree of twee/drie, soms een eekhoorntje. Chiqo die ziet geen beestjes. Voordeel: dat hij er dan ook niet achter aan kan jagen. Ik denk trouwens dat hij er überhaupt ook geen energie meer voor heeft met zijn hoge leeftijd van 15 jaar.


Nog een paar vasthoudende blaadjes, maar ook die laten los. Zo kunnen de bomen in het voorjaar weer vers in het groen laten zien dat het lente is.


Chiqo met zijn zwiep-staart, een teken dat hij het naar zijn zin heeft. Hij gaat graag voorop… hij weet de weg dat scheelt.

granny’s squares

Voor dochterlief haak ik een plaid. Ik vind het fijn om met zo’n deken bezig te zijn. ‘Tomeloos haken’, lapje voor lapje! Die term komt van Saskia Laan. Het betekent zoiets als ‘mindlessness haken’. Tijdens het haken van ons tuinhek viel het me al op hoe rustgevend mindlessness haken is.


Ik heb nu 13 lapjes gehaakt van de ongeveer 70 dus nog 57 lapjes te gaan.
Tomeloos ‘Granny squares’ haken:


Vertaald: ‘Oma’s vierkantjes’, die naam komt van de eerste emigranten vanuit Europa in Amerika. Vanwege hun armoedige bestaan haalden ze oude sokken en truien uit om van dat garen vierkantjes te haken. Zo konden ze dekens breien van relatief weinig garen. Dit haakwerk werd vaak door de oudere vrouwen gedaan omdat zij niet meer deelnamen aan het arbeidsproces. Granny-square’s dus.


Natuurlijk hebben we kleuren uitgekozen die passen in het interieur van Sandor en Jildou. Zelfs poezeke Daley kleurt met haar vachtje bij de lapjes! Maar ik vind dat broer Bruce en zusje Abby er ook wel op mogen liggen hoor. 😉



Het okergeel is precies de kleur van het berkenblad!


Herfst, fijn! Door de bladeren struinen en ’s avonds de kachel weer aan. Ik geloof dat ik niet de enige ben die het fijn vindt dat de kachel weer brandt!


‘Autumn is a second spring when every leaf is a flower.’

rood met witte stippen


Dochterlief nam deze stoel een keer mee naar huis. Rugleuning al eens gebroken en geplakt. Jildou hoefde hem niet dus belande de stoel bij ons op zolder.

Onlangs toogde ik hem naar beneden omdat ik de Breibende op bezoek kreeg. Normaal staan er maar vijf stoelen om de keukentafel en ik had er nog een paar extra nodig. Eigenlijk stond het wel, zo afwijkende stoel rond de tafel. Dus deze stoel mocht blijven staan.

Natuurlijk was de stoel, zo wit, wel wat saai. Dus heb ik hem, onder toeziend oog van Chiqo, geschuurd.


Vervolgens rood geverfd.

En uiteindelijk er 241 witte stippen op geplakt. Dat is nog wel een dingetje: witte stippen plakken maar dan vooral niet symmetrisch. Mies mocht de stoel het eerst uitproberen.


En zo staat het dan, om onze keukentafel…
Een vrolijke stoeltje toch?


And now for something completely different.
Praktisch elke dag lopen Chiqo en ik door het Scheenebos. We lopen eerst over het evenementen terrein en passeren dan het dit bordje.


Onze stabijna loopt dan ook keurig aan de riem over het terrein. Als je aan de andere kant het veld op wilt lopen passeer je ook zo’n bordje, alleen hier staat dit op:


Huh? Het is me nooit opgevallen dat hier een andere tekst staat. Het bordje hangt er al lang. Hieruit blijkt dan maar weer eens dat een mens eigenlijk niet goed oplet. Je leest wat je wilt lezen en omdat je eerder het andere bordje las, met NIET, dénk of verwácht je dat dat ook aan de andere kant erop staat. Ik heb mijn verwarrende situatie op Facebook gedeeld. Want ja, hoe leg je dit aan je hond uit?

ratjetoe

Mijn zus deed het al langer, een luisterboek luisteren en onderwijl breien.
Nu kreeg stief-schoon-zoon (wat een woord, maar ja, dat is hij nu eenmaal) via zijn T-Mobile abonnement van Bookchoice 16 (!) boeken. Aangezien hij zelf niet zo’n lezer is dacht hij aan mij: zie das nou lief!

Anyhow: je mag kiezen tussen e-books en luisterboeken. Dus vond ik dat een mooie gelegenheid om het luisterboek ook eens uit te testen. Boek: Moord op de moestuin, Nicolien Mizee.


En zo zat ik afgelopen zondagmiddag, met een kopje thee, hond, breiwerk en laptop op/voor de bank.


Ik moet zeggen dat het me prima beviel. Wanneer je tijdens je breiwerk de tv aan hebt met een praatprogramma om, naast de tikkende naalden, nog iets zinnigs te horen wordt ik toch afgeleid door het beeld: ik ga toch kijken. Ik brei niet blind dus dan liggen de naalden stil. Ik merkte dat een luisterboek ideaal is. Geen afleiding voor mijn ogen en kan helemaal opgaan in het verhaal. Hoe spannender het boek hoe sneller ik mijn steken breide! Echt!


De eerste sok was zo-o-o-o af! Nummer twee nu op de pennen. Het garen is van Regia Etude Color. Dit geeft een grappig streepje. Omdat ik het streepje bij het hakgedeelte ook netjes door wilde laten lopen heb ik de hak van witte Botter IJsselmuiden Bergen gebreid. En ook de teen met dat garen. Ik ben wel tevreden over deze combi.

De Breibende is weer los! We hadden een zomerstop. De eerste bijeenkomst was bij mij aan de keukentafel. Gezellig!


Op de tafel pronkte mijn windlicht-bloem. Gemaakt van dik vilt uit Nepal.
Zo leuk om te maken! Ontworpen door Marianne van Lindelicht. Hier patroon te krijgen.


Gistermiddag kwamen onverwacht de kleinkinderen bij ons. We maakten een lange wandeling over de grote stille heide.


Alle torretjes werden gezien. We zagen zelfs een kleine slang: iiiiieeuuhhhh!
De herder hebben we echter niet gezien, evenmin zijn hond. De schapen stonden keurig achter een tijdelijk hekje.


Natuurlijk zongen Jan en ik onderstaand liedje, met behulp van YouTube konden we de tekst weer herinneren:

Op de grote stille heide, dwaalt een herder eenzaam rond
Wijl zijn witgewolde kudde, trouw bewaakt wordt door zijn hond
En al dwalend ginds en her, denkt de herder;
“Och hoe ver is mijn heide”.

Op de grote stille heide bloeien bloempjes lief en teer
Pralend in de zonnestralen als een bloemhof heinde en veer
En tevreën met karig loon roept de herder:
“Och hoe schoon is mijn heide”.

Op de grote stille heide rust het al bij maneschijn
Als de schaapjes en de bloemen vredig ingesluimerd zijn
En terugziend op zijn pad juicht de herder:
“Welk een schat, hoe rijk is mijn heide”.

P. Louwerse / J. Worp
Liedje

 

Vorige Oudere items