pop

De school is weer begonnen en we mogen weer vol aan de bak.
Zo moet er ook een Persoonlijk Ontwikkelingsplan, kortweg POP, geschreven worden.
Met het beschrijven van vier leerdoelen kan je heel gericht aan je ontwikkeling werken. De nadruk leggend op die vaardigheden die je graag wilt leren of verbeteren in je leer/werk omgeving.
Aangezien het de bedoeling is dat je per jaar een hele rij met competenties moet halen, ga je niet meer uit van wat je voor jezelf wilt verbeteren maar bedenk je hoe je die rij competenties kunt halen. Ach ja, zo gaat dat.

Bij ‘pop’ denk ik eerder aan mijn eigen pop dan aan die leerdoelen met de bijpassende competenties.
Vandaar ook dat ik mijn eigen pop maar op de voorkant van mijn pop heb geplaatst.
Long, long time ago!

Tussen school, stage en huiswerk door is het fijn om met stabijna Chiqo op pad te gaan.

Al wandelend m’n hoofd leeg maken. Ondertussen de herfstgeuren opsnuiven en de verandering in de natuur gewaarwordend.

En m’n breiwerkje, de regenboogsokken? Nou de hak zit er in!

Advertenties

streepjes

Wanneer er weer een paar sokken van de pennen gegleden zijn, zet ik eigenlijk meteen weer een nieuw paar op. Sokkenbreien is nu eenmaal verslavend. Alhoewel ik het met zo’n gemiddelde van 11 paar sokken in het jaar niet echt een snelle breister ben.
Een sokkenbreiwerkje neemt nu eenmaal makkelijk mee in de tas en het is niet ingewikkeld.
Ik had deze twee bolletjes al eerder bij elkaar bedacht: Aqua blauwe Scheepjes wol en een bolletje Debbie Bliss.

Sokken brei ik altijd, op de voor mij vertrouwde manier, beginnend met de boord. Een muizentandje deze keer.

Volgens mij worden het wel grappige sokken zo. Het Debbie Bliss garen verloopt van kleur. Wordt vervolgd.

Vanmorgen heb ik de koelte van het bos opgezocht. Chiqo is geen fan van dit warme weer. En dan is het handiger om zo in de morgen, wanneer het nog niet op zijn warmst is, een bosje om te gaan.
Zwemmen gaf hem de nodige afkoeling.

maandagmorgen bolletje

Een maandagmorgen bolletje, zo noem ik de sokkenwol waar ik nu mee aan de brei ben. Ik ben in één sok al DRIE knoopjes tegen gekomen. Lastig, want hoe meer afhechtdraadjes hoe on-comfortabeler de sok wordt.
Het is wol van een goed merk, niets mis mee…Scheepjes Invicta Matterhorn.
Dus moet het wel een maandagmorgen bolletje zijn!

Nee, ik heb dit niet vaak, eigenlijk nooit, sokkenwol met knoopjes of andere onregelmatigheden.
Eén sok is af, met drie onderbrekingen. Hopen dat de tweede sok zonder oneffenheden van de pennetjes kan glijden!

Het is apart weer, dan weer erg warm, dan weer fikse buien en harde wind. We zullen deze extreme weertypes vaker zien, zo zeggen de weergeleerden.
En dan krijg je natte pootjes wanneer je door het bos loopt!

Nog even wat vertellen over ‘vlogs‘, dit zijn filmpjes op internet. Een blog of weblog is een soort internet dagboek, iemand beschrijft zijn belevenissen en deelt dit met de wereld. De auteur noem je dan blogger. Dit is alweer ouderwets! Tegenwoordig heb je dus vloggers! Een vlog is een video-dagboek (log = dagboek in het Engels)
Ik volgde die van Puk Vossen al een tijdje. Leuke, korte filmpjes met interessante onderwerpen, allemaal brei/haak gerelateerd. Nu heb ik een nieuwe vlogster ontdekt: Colourful Creativity. Echt leuk! Carolien heeft een Engelse vlog en haar filmpjes zijn iets langer dan die van Puk. Puk haar vlog duurt meestal een kwartiertje, Carolien haar vlog duur meestal wel een klein uurtje! Toch blijft ze boeien en inspireren, Puk ook hoor!
Nu ja, over wolletjes en breiwerkjes, daar raak je ook gewoon niet over uitgepraat, toch?
En ik… ik hou het voorlopig gewoon bij mijn blog.

vraagsturing en emanciperend werken

…is een vak dat ik moet volgen op school. Een hele mond vol. Het is de bedoeling dat ik, als leerling social worker, een eigen visie heb op maatschappelijke thema’s. Over drie weken moet er in een presentatie mét PowerPoint gegeven worden. Hierin verwoord ik dan mijn visie op macro-, meso- en microniveau over de onderwerpen:
‘sociale cohesie en sociale uitsluiting’, ‘multiculturele samenleving’,
‘ouderen en vergrijzing’, ‘jongeren’ en ‘armoede’.
 :
Pffff…het houd me wel van de straat kan ik wel zeggen, sterker nog: ik moet juist een visie vormen over de mensen ván de straat. Natuurlijk heb ik een visie over deze belangrijke onderwerpen die in de maatschappij een rol spelen. Van Verzorgingsstaat is bv Nederland nu een Participatiesamenleving geworden. Een mooie naam voor de enorme bezuinigingen die nodig waren om het begrotingstekort niet nog groter te laten worden. Het feit blijft dat, ook al is het idee dat we ‘samen-leven’ en ‘allemaal-mee-doen’ in de maatschappij, dezelfde maatschappij zo ingewikkeld wordt dat er aan de onderkant ervan steeds meer mensen uitvallen.
Deze problematiek moet ik dus verwoorden in het vak ‘vraagsturing en emanciperend werken’. Na een ochtend van typen was het een welkome afwisseling om een rondje met het hondje in het bos te doen.
 :
Lekker lopen langs de bloeiende bermen.
Chiqo achter de schermbloemen, zijn staart vrolijk zwaaiend: dat valt wel op!
 :
De kleine sokjes die ik dit weekend heb gebreid zijn af.
 :

wandelen en sokjes breien

Uit recentelijk onderzoek kwam naar voren dat wandelen in de natuur mentale vermoeidheid vermindert, een kalmerende werking heeft op je geest en het je creatieve denken vergroot. Dat wist ik natuurlijk al door eigen ervaring, maar toch. Dit geldt niet voor stadswandelingen. Stadslawaai kan ongelooflijk storend zijn, voortdurend onze aandacht vragen, ons belemmeren in focussen en concentratie, waardoor onze cognitieve functies worden overbelast. (bron) Ik verkies ook de natuur boven stedelijk gebied. Fluitende vogels hebben nu eenmaal een andere, positievere invloed op ons dan ronkende stadsbussen.
 :
We wonen dicht bij het bos. Ik loop dan ook dagelijks met de hond door de natuur. Vooral nu, in de maitiid (lente) is het een kakafonie van fluitende vogels.
Zo mooi ook, om ’s morgens vroeg, een eekhoorntje in de boom te zien of een ree tussen het frisse groen te spotten.
 :
Een roze tussendoor projectje.
 :
Kleine roze sokjes! De eerste is af.
 :

uitwaaien op Vlieland

Jan en ik zijn vandaag weer thuis gekomen van een aantal dagen Vlieland.
Wat een prachtig Waddeneiland!
 :
We hadden het getroffen, het was prima wandelweer.
Vrijdag hebben we een wandeltocht van 28 km gemaakt.
 :
Over het Wad, door de duinen, langs het Noordzeestrand en door het bos.
Wat een rust!
 :
Zo liepen we kilometers op het strand zonder een mens tegen te komen. Langs de kustlijn met de wind in de rug. Drieteenstrandlopertjes liepen in de branding, zo’n grappig gezicht die vogeltjes: hun snelle loopjes om niet in de aanrollende golven te komen.
 :
Ondanks onze wandelingen heb ik ook wel gebreid. Ik kan alleen dit projectje (nog) niet laten zien. Maar hier wel een foto van kan de souvenirs welke ik meebracht:
 :
Toch een bolletje kunnen scoren op Vlieland! Voor een paar sokken voor Jan!

sokken-rond-brei-naaldje

Via Wereldwol zag ik onlangs een filmpje over sokkenrondbreinaaldjes. Het wekte mijn interesse.
Ik brei mijn sokken altijd met vijf naaldjes, het liefst van 15 cm lang kort. Zo’n klein rondbreinaaldje leek mij eigenlijk ook wel wat. Dus ik bestelde bij Marieke een Addi rondbreinaaldje van 25 cm en met twee verschillende uit-eindjes, één van  7 cm en één van 5 cm. Vervolgens een bolletje Botter IJsselmuiden uit m’n stash opgediept en een sok opgezet.

Ik moet zeggen, het is even wennen maar het breit echt wel lekker. Je hoeft niet steeds van naaldje je wisselen: je kunt gewoon door breien. Beetje schuiven met de steken, dat wel. Ik denk dat het me wel gaat bevallen, deze manier van sokken breien. Bij de hiel zet ik de steken die ik dan niet brei op een hulpnaaldje, ik neem aan dat dat de juiste manier is. En de teen? Ik denk dat ik het werkje dan toch even over zet op mijn kleine sokkennaaldjes.

Vanmorgen was de wereld wat witter als normaal. Hond Chiqo vind alles best, met zijn bontjasje aan heeft hij het nooit koud.

Vorige Oudere items