lopende werkjes

Eigenlijk ben ik blij dat de feestdagen achter de rug zijn en we in een ‘normale’ week zijn beland.
‘Waarom?’
Eh nee, dat mag je eigenlijk zo niet vragen.
‘Wat is de reden daarvan?’ is beter:
Dat kan ik niet precies aangeven… Ik denk dat ik gewoon niet zo’n feestbeest ben op de momenten dat het moet kan. Misschien is het dat.

Anyhow, momenteel heb ik drie lopende werkjes. Een deken (haakwerk) een shawl (breiwerk) en sokken of course.

De Deken:


Garen: Julia van de Zeeman. Toeren: drie stokjes, één losse. Zo leuk! Deze deken haakte ik al eerder in Royal garen, ook van de Zeeman. Elke keer combineer ik de acht kleuren anders. Twee kleuren en dan een witte toer. Deze deken wordt super-zacht door het garen waar 20% wol in zit.


Het tweede lopende werkje: Een shawl van Lana Grossa-Gomitolo-Molto: een ajour patroontje.


Leuk om te breien. Dit werkje heb ik zelfs mee gehad naar de Breibende en heb er daar, zonder fouten te maken aan gewerkt. Helaas heb ik de laatste periode te weinig tijd aan dit werkje besteed. Wánt het is winter én ik wil de shawl om!


En dan het laatste lopende werkje: Sokken ‘Aaltje’ van Regia Classic Stars Color. Dit is een eigen ontwerp. Doordat ik het patroon nog niet heb uitgewerkt heb ik het ook nog niet op Ravelry kunnen plaatsen. Dit is eigenlijk wel mijn bedoeling.


In de vorige blog had ik het over mijn weerstand tegen vuurwerk. Ik sta daar niet alleen in, in de media gaan steeds meer stemmen op voor een verbod op (gevaarlijk) vuurwerk.

Maar wat ik ook nog even kwijt wil is, dat ik het lastig vind wanneer mensen je begroeten met een soort van retorische vraag, namelijk: ‘Alles goed?’
Wat zeg je dan? ‘Aardig dat u het vraagt, nee het gaat ruk!’
Nee, er wordt als antwoord: ‘Goed!’ verwacht en dat zeg ik dan ook.

In de vraag: ‘Alles goed?’ zit voor mij iets dubbels. Want eigenlijk zou ik natuurlijk het állerliefste en eerlijk zeggen: ‘Ja, alles goed!’ en dit met een big smile onderstrepen.
Helaas is dat niet altijd zo. Bij het Antonîus ben ik een draaideur-patiënt zeg maar. En aan het eind van deze week heb ik mijn eigen risico van 2020 er al doorheen gejast.

Maar ja, iedereen zal toch het liefst als antwoord willen geven: ‘Ja, alles goed!’ zónder te liegen. Gezonde mensen hebben 1000 wensen, de anderen slechts één.

tweeduizendnegentien

En zo zijn we alweer aan het eind van dit jaar beland. Time flies… Nog maar zo kort geleden schreef ik blogje ‘tweeduizendachtien‘ en in een split second zal het blogje ‘tweeduizendtwintig’ verschijnen.

In deze laatste dagen kan ik het niet laten om terug te blikken op de gebeurtenissen van dit jaar. De bijzondere, leuke of speciale momenten.

Hét moment van dit jaar is natuurlijk dat Jan en ik in het huwelijksbootje zijn gestapt. Op een zonnige dag, zo’n ééntje om nooit te vergeten.


Al onze dierbaren waren erbij. In stijl werden wij naar het gemeentehuis gereden, dochterlief had een Packard mét een vriendelijke chauffeur geregeld. Geweldig!

Verder zijn we met de motor op reis geweest. Op onze Ducati ST3S reden we door Europese bergen: De Eifel, Het Zwarte Woud, De Alpen en De Dolomieten. 3678 km.


Een bijzonder lichtpuntje van dit jaar is Guusje.


Guusje was een zwervertje die door de medewerkers van de dierenambulance naar het asiel ‘De Kluif’ was gebracht. Geen chip dus over haar verleden weten we niets. De dierenarts schat haar een jaar of 10. Toen ik haar zag wist ik meteen, dit poezeke krijgt haar mandje bij ons in Oldeholtpade.


Hierboven een foto hoe ik haar voor het eerst ontmoette, in het asiel. In een paar weken tijd is ze zo enorm opgeknapt.


Vanaf het begin ging het prima tussen Chiqo en Guusje. Guusje is blijkbaar honden gewend geweest.


Elk jaar tel ik de projectjes die ik heb gemaakt. En maak een soort van lijstje.


Zo heb ik 17 paar sokken gebreid.

Mooiste project wat ik maakte dit jaar: Een weddingringshawl. Het patroon Brainwaves van Monique Boonstra (A Passion For Lace). Een shawl van 70% alpaca en 30% moerbeizijde. Dit is zo fijn garen dat de shawl door een trouwring past.


Alhoewel het breien ervan met hobbels en bobbels gepaard ging was het eindresultaat prachtig. Verder nog een plaid gehaakt en een tuinhek.


Toch wel leuk om al die projecten nog even de revue te laten passeren.

heel apart

Als vrouw met een dyslectische inslag vind ik het heel apart dat je appart als apart schrijft, maar dat ter zijde.

Ik kocht onlangs twee bolletjes van 50 gram van ONline Linie12 Street Design Color. Poeh, een hele mond vol. Voor een paar sokken maatje 40 heb je bij normale sokken al gauw 74 gram garen nodig dus daarom twee bolletjes. Ik ben niet zo van de enkelsokjes. Ik viel voor de vrolijke kleuren, maar ook voor de zachtheid van het garen.


Ik zette sokken op voor dochterlief. Een platte boord met geel garen aan de binnenkant. De hak en teen heb ik blauw gebreid.


Bij de tweede sok kwam ik er achter dat mijn tweede bolletje precies andersom is opgewikkeld. Dat is apart… Ik had nog zo op het verfbad gelet. Maar dat telt blijkbaar niet bij het opwinden van de bol.


Ik had dus 50% kans om hetzelfde bolletje te kiezen. Dat maakt de kans dus 50% om een verkeert-om bolletje te kiezen. Ok… Ik heb de tweede sok ‘andersom’ gebreid. Nee niet toe-up, (dat was natuurlijk ook een optie) maar het bolletje te nemen zoals die is.


Het garen is superzacht. Ik hoop dat het zich ook goed houdt in de was. We shall see. Paar 17 van dit jaar.


Ik heb een verrassingspakketje voor dochterlief gemaakt. Jildou werd 23 december 1992 in Heerenveen geboren. En dat feit maakt dat ze nu zevenentwintig jaar is!


Ik kan dit blogje pas plaatsen wanneer ze haar kadootje in ontvangst heeft genomen.  Of haar, heel asociaal uit de emailljst te halen… Dat laatste werd het! Jildou-lief ik voeg je ook weer toe hoor!


En nog even dit:
Eén van de mooiste momenten van de dag: Het rondje door het bos met mijn kleine harige vriend. Nu het zo zacht is hoor je veel vogeltjes. Soms zie ik een ree of twee/drie, soms een eekhoorntje. Chiqo die ziet geen beestjes. Voordeel: dat hij er dan ook niet achter aan kan jagen. Ik denk trouwens dat hij er überhaupt ook geen energie meer voor heeft met zijn hoge leeftijd van 15 jaar.


Nog een paar vasthoudende blaadjes, maar ook die laten los. Zo kunnen de bomen in het voorjaar weer vers in het groen laten zien dat het lente is.


Chiqo met zijn zwiep-staart, een teken dat hij het naar zijn zin heeft. Hij gaat graag voorop… hij weet de weg dat scheelt.

donkere dagen

Afgelopen zondag was het de eerste van de vier adventszondagen.
Adventstijd: de periode voor Kerstmis, het feest van Licht.
(foto 1-12-19 credit Jan)


Adventstijd: een tijd van bezinning, van overdenken en van verwachting. Voor mij een periode om even mijn pas wat te vertragen. Gewoon meegaan met het ritme van de natuur. De periode van donker op weg naar het terugkerende licht.

“Onze dagen worden mooier als we anderen een stukje van ons hart geven
in plaats van een stukje van onze mening.”
Ik weet niet wie dit schreef, maar het is zo waar.
Dat dus.


Onze nieuwe huisgenootje doet het prima. Het gaat super tussen Chiqo en Guusje. Natuurlijk, Chiqo was poezekes gewend, maar ik krijg het idee dat Guusje honden gewend was. Ze schrik bijvoorbeeld niet wanneer Chiqo blaft.

Guusje is zo sociaal, ze geeft iedereen die in haar buurt komt een kopje en gaat graag langs iedereen om aaitjes te scoren.  Zo van de ene ‘mens’ naar de ander.


Guusje houdt graag haar omgeving wat in de gaten. Als een echte ‘neighbourhoodwatch’ controleert ze onze buurt op gezette tijden.



Het is zo fijn weer een poezeke in huis.

Mijn lopende werkje. Kleurrijk en een tegenpool met de grijsheid buiten.


Ik kan rustig breien met Guusje op schoot. Ze zit niet aan de draadjes. Zou haar vorige werknemer een handwerkster zijn geweest? Who knows…


De recht-toe-recht-aan-sokken van Regia Pairfect zijn af. Ik ben er blij mee! Op naar paar 17. Of ik die nog af krijg, dit jaar? Maar héé 16 paar sokken in één jaar, prima toch?

 

kleur

Ik ben dol op kleuren: the whole rainbow zeg maar. Ik heb niet echt een voorkeur qua kleur. De ene keer val ik op roze en de andere keer is geel weer favoriet.


Toen ik deze bol Regia Pairfect Rainbow Color zag liggen was het meteen klaar, geen twijfel, die gaat mee naar huis!


Ik ben bijna bij de teen van de eerste sok. Ik word er zo vrolijk van! Naast déze bol verwerk ik er een snufje roze in, bij de boord. En een vleugje licht groen voor de hak, dan lopen de strepen mooi door. Wordt vervolgd.

Nieuws van Terschelling:
Een tijdje geleden schreef ik over de vermissing van, de op Instagram bekende kater Hidde: hier (onderaan blogje).
Hidde is weer thuis! Bijna 7 weken is hij zoek geweest.


Uiteindelijk heeft de brandweer hem bevrijd, nadat hij tussen twee muurtjes vast kwam te zitten. Natuurlijk heeft hij daar niet 7 weken vast gezeten, dat kan niet, maar uiteindelijk is het wel zijn redding geweest.

Ik ben zo blij voor Hidde, hond Jojo en baasje Frouck.

lopende werkjes

Op dit moment heb ik drie lopende werkjes. Een paar recht-toe-recht-aan sokken. Deze keer regenbooggaren: Pairfect van Regia.


De Pairfect bollen zijn geniaal. Je krijgt twee identieke sokken. De draad begint met een geel stuk, deze wikkel je af en begint te breien. Voor de tweede sok geldt hetzelfde, stuk geel afwikkelen en gaan. Nu wilde ik een platte boord. De bol gaat uit van meteen boordsteek. Ik heb roze garen gebruikt voor het eerste stukje boord.


En zo doe ik de hak ook, alleen dan met een blauwe kleur. Dat is zo leuk aan handwerken, gewoon naar eigen inzicht je ding doen.

Het tweede lopende werkje is een sjaal van Lana Grossa: Gomitolo Molto. Het patroon kreeg ik bij aanschaf van dit garen op de breidagen, bij Ajoure. Nog niet heel ver maar het is wel een leuk werkje.


En de derde: Een plaid voor dochterlief. 49 of 64 granny squares haken. Als ik genoeg garen heb dan wordt het plaid 8 x 8 lapjes, anders 7 x 7. Of 56 lapjes voor 7 x 8, wie weet.


Tomeloos haken voor de kachel, heerlijk!


Ik ben een hamsteraar, ik kan het niet anders benoemen. Wat heb ik namelijk gedaan van de week? Ik ben weer met een big shopper naar de Zeeman gegaan en opnieuw 14 bollen Royal wol gekocht.


Ja, ik heb nog heel veel garen, echt. Maar nu lagen de bakken bij de Zeeman zo vol en kon ik van alle vier kleuren nog voldoende kopen voor een nieuw plaid. Bang dat ik een andere keer mis grijp daar. Raar hè… Het geeft me rust om mijn voorraad op peil te houden. Echt waar! Ik heb in een vorige leven waarschijnlijk veel schaarste mee gemaakt: daar komt zeker & vast die drang vandaan.

Het is momenteel best nattig in het bos. De regen laat zo zijn poelen achter. Wij geven niets om wat modderpoelen hè Chiqo!


Ondanks de modderpoelen, hier en daar, is het mooi in het bos. Nog net genoeg bladeren aan de bomen om de herfstkleuren niet alleen op de grond te laten zien.

druilerige dinsdag


In september zette ik voor manlief dit paar sokken op. Langgarens Super Soxx. Tussen de l.o.’s (lopende werkjes) van mij zit standaard een recht-toe-recht-aan sok. Het is fijn zo’n werkje bij me te hebben voor als ik in de wacht(kamer) zit. Maar na een tijdje wil ik zo’n werkje dan ook wel weer eens af hebben.


En zo had ik afgelopen weekend even wat meer tijd aan dit paar sokken besteed. Gisteravond waren ze af. Dus ‘mag’ ik weer een ander bolletje uit mijn stash (voorraad) opdiepen.

Het is toevallig dan het subtiele verloop van de blauwe kleur precies klopt: twee identieke sokken. Achteraf had ik dit paar op 2.25 mm naaldjes moeten breien. Met 2.5 mm vind ik ze iets los. Ik had 60 steken opgezet voor maat 41. Dat is eigenlijk te weinig maar uit ervaring weet ik dat 60 steken Jan beter past als 64.


Zie er ligt iets harigs ↗ onder de tafel! Hieronder een foto vanuit andere positie.


And then something completely different…
Jan en ik zijn geen shoppers. Eigenlijk hebben we een hekel aan kleren kopen. Het aantal keren dat we per jaar winkelen is dan ook echt op één hand te tellen.

En zo waren we zondag in Leeuwarden. We mijden de kleren- en schoenenwinkels gewoon. Maar de boekwinkel vind ik dan wel weer leuk. Dus heerlijk gestruind bij Van der Velde. Ik vond een tweedehands boek van Camilla Läckberg: ‘Oorlogskind’. Het vervolg van het boek welke ik nu lees, ‘Zusje’. Blij mee!
Läckberg heeft 10 literaire thrillers in deze reeks geschreven. Ik zit nu in deel 4 dus heb ik nog wel wat leervoer voor komende tijd.


Afbeeldingsresultaat voor oldehoveJan trakteerde zich, heel verrassend, op een motortijdschrift 😉 . In een andere winkel vond ik ‘Sokken om zelf te breien’. Dit boekje wilde ik al langere tijd graag hebben, maar voor de prijs €5.99 helemaal! Ook blij mee. Daarnaast nog vogelvoer en 2 gardes gekocht. Na een kopje koffie op het terras van Fire, reden we weer naar huis.

Via social media las ik dat het gevaarlijk is om mezenbolletjes in zulke groene netjes op te hangen. Meesjes kunnen er met hun pootjes in verstrikt raken. Helaas zat er bij dat bericht een foto van een dood vogeltje. Ik had het zónder foto ook wel gesnapt!

Ik vind het erg naar als mensen dierenleed delen met foto’s. Nee, ik sluit mijn ogen echt niet voor dierenleed, ik vind dit afschuwelijk! Maar die foto’s, die heb ik dan haarscherp in mijn geheugen zitten. Op onverwachte momenten zie ik die nare foto’s weer op mijn netvlies, ook wanneer dit totaal niet relevant is. Dat is ronduit lastig! Dat dus.

Natuurlijk ik wil de meesjes niet in gevaar brengen dus het systeem van een garde met voer in de boom overgenomen. Er wordt constant van gesnoept!


De KAL (Knit-A-Long) van KnitPro de ‘soktober‘ is afgelopen. Ik viel helaas niet in de prijzen. Maar ik vond het meedoen echt leuk! Dus de volgende KAL ben ik vast wel weer van de partij.

Vorige Oudere items