beginnetje

Dit bolletje lag al eventjes in mijn stash, geen idee meer waar ik die vandaan heb getoverd. Opal Sweet-Spicy kleur: Beerenmix ofwel Bessenmix. De sokkenwol van Opal bevalt me goed. Vele keren wassen maken de sokken niet minder.


Ik heb het boordje gebreid met een muizentandje, altijd leuk. Doordat ik met twee naaldjes opzet blijft de boord wel rekbaar.


Ik gebruik een patroontje in de sok. Ik houd het in de bessenstijl: De bleuberry waffle sock van Sandy Turner. Breit erg fijn en geeft een wat dikkere structuur aan de sok en dat geeft natuurlijk, in de winter, behaaglijke warme voeten. Zei ze met meer dan veertig graden in de zon!


Vooral in de avond is het fijn om het bos in te gaan. In no-time is de natuur groen geworden. Het bladeren-dak houd het meeste zonlicht tegen.

Advertenties

een uiltje knappen


Zo ver weg, dat Chiqo mij niet eens opmerkte.
Even een uiltje knappen. Best wel een aparte uitdrukking vind ik.
Er zijn twee mogelijke verklaringen.
1. Uilen zijn nachtdieren en slapen dus overdag. Door de gedachte aan de overdag slapende uil kreeg uiltje de betekenis ‘dutje overdag’. Knappen betekent hier dan iets als ‘meepikken’.
2. Met uiltje wordt ook een de vlindersoort bedoeld. Wie zegt even een uiltje te gaan knappen, beweert eigenlijk dat hij een vlindertje gaat vangen. De uitdrukking is een soort grappend eufemisme: iemand wil niet toegeven dat hij een dutje wil doen, maar doet net alsof hij even weggaat om een vlinder te vangen. (onzetaal.nl)
O ik geeft het toe, ik vang zo heel wat vlinders!

Sokken 212 zijn af.


Een standaard paar, recht-toe-recht-aan ofwel plain vanilla socks. Gebreid van Bellalana Marathon, een garen uit Duitsland, mij onbekend merk. Nld 2.5, maat 43, 60 steken.

Voor het eerst heb ik de tijd bij gehouden. Ik was benieuwd hoe lang ik nu brei over een paar sokken. Elke keer wanneer ik het breiwerkje oppakte schreef ik de tijd neer. Wanneer ik het de pennen weer liet rusten dan schreef ik dit ook op. Een gedoe maar ik was té benieuwd hoe lang ik nu werkelijk over een paar sokken brei, dat ik dit er wel even voor over had.

Het viel me vooral op dat ik een ‘niet-constante’ breister ben. Hiermee bedoel ik dat wanneer ik tv kijk en brei ik ook regelmatig even niet-brei maar even de tv volg. Bij dit paar was ik consequent en breide ik door, óf breide ik niet. Alles voor de wetenschap.


De tijd opgeteld kwam ik op 5 uur en 40 minuten dus voor één paar sokken 11 uur en 20 minuten. Ik had verwacht dat ik 8 uur over één sok zou doen. Maar dat is dus niet zo.


Terugkomend op mijn vorige blogje: de bloedwaarde was wel afwijkend en medicatie is hierop aangepast. Het is niet zo dat ik mijn klachten daar op af kan schuiven. Soms dan gaat niet alleen je ‘denken’ met je op de loop maar ook de signalen die je lichaam uitzendt. Dus tijdelijk even een pas op de plaats om vervolgens de draad weer op te kunnen pakken. Het komt goed.


She’ll be right is een uitdrukking die komt van Nieuw Zeeland en betekend: het komt goed. ‘She’ betekend hier ‘alles’.

sokken 212

Afbeeldingsresultaat voor fidget socksWanneer er een paar sokken van de naalden glijden, zet ik eigenlijk dezelfde dag al weer een paar op de pennen. Het worden een paar mannensokken maat 43. Ik gebruik twee bolletjes BellaLana Marathon.
Ik ken het merk niet.

Eigenlijk wilde ik het patroon ‘Fidget’ van Amy Stringer gaan gebruiken. Maar ik zat zo te dubben met het aantal steken. Door steken niet te breien en draadjes ‘mee te nemen’ wordt de sok minder rekbaar.

Ik zet voor een normale sok, met 2.5 mm naalden, 60 steken op. Dus zou ik meer steken op moeten zetten. Maar met 66 steken twijfelde ik ook nog of de sok wel rekbaar genoeg zou zijn. Na veel gehannes, meten en stukjes breien de knoop doorgehakt en de sok afgehaald. Nu gewoon een paar recht-toe-recht-aan ofwel plain vanilla socks.



Regelmatig moet ik, in verband met medicatie, te bloedprikken. Dat vind ik niet erg hoor, ik ben makkelijk te prikken.
Nu
zit ik al een aantal weken niet lekker in mijn vel. Dat is lastig want school gaat wel door.
Vanmorgen, ja op zaterdag, zaten wij op het laboratorium. Misschien dat mijn bloedwaarde een verklaring kan geven. We zullen het zien…

appelboessem #appel

 

sokken 211

Twee van mijn favoriete bezigheden: lezen en breien. Ik ben begonnen met deel 5 van de Frieda Klein serie van het Engelse schrijversduo Nicci French. Zij heet Nicci Gerrard en hij Sean French. Deze serie bestaat uit acht boeken, dus ik kan nog even vooruit. Ik vind het fijn om in een boek te duiken en opgaan in het verhaal. Raar eigenlijk: een serie op Netflix daar heb ik op één of andere manier de rust niet voor, maar in een boek duiken dan weer wel…

Sokken breien, er kan niet veel aan mis gaan. Het is een nuttige bezigheid, immers, meestal hebben we onze voeten wel in een paar gestoken.


En door de hoeveelheid aan patronen blijft het ook zo leuk! Ik kan het me zo moeilijk (of makkelijk) maken als ik wil. Stiekem fantaseer ik wel eens dat ikzelf sokkenpatronen ontwerp. Maar als ik dan op Ravelry surf en de enorme hoeveelheid sok-patronen voorbij zie komen, dan besef ik me dat ík waarschijnlijk niets toe te voegen heb.

Hier paar 211. Voor mezelf! Iets langer dan normaal. Normale beenlente houd ik om 18 cm, deze zijn 21 cm. Boordje gebreid met koffieboontje-patroon.


De laatste periode van school start morgen. Komende maanden houden we ons bezig met Beleid en Advies. Ik schreef hier al eerder over. Het is een vak apart! Daarnaast verdiepen we ons in ethiek. Het eerste hoofdstuk heb ik gelezen. Niet echt makkelijke kost. Die terminologie… Nog even doorbijten!


Door het mooie weer is de natuur ontploft! De appelboom staat volop in bloei.

zonnestralen

Een rommelkont ben ik niet echt. Meestal ruim ik mijn spulletjes wel netjes op behalve dan mijn breiwerk. Dat blijft liggen op de plek waar ik zat te breien. Midden op de bank, op de stoel of, zoals nu,op de leuning van de bank. Dan moet ik ook niet raar opkijken als m’n bolletje als kussentje wordt gebruikt.


Jiskepoes geniet van de zonnestralen! Nu maar hopen dat ze niet kwijlt in haar slaap!


Bij ons in de straat hebben we een mini bieb. Ik schreef er al eens eerder over. Zo leuk: In een grappig kastje aan één van de huizen, kan je je gelezen boek ruilen voor een ander boek.

2015-12-07 12.12.19
Ik bracht er vandaag het boek ‘Wijnoffer’ van Addy Kaiser heen en nam een boek van Nicci French weer mee terug. Eén uit de Frieda Klein-serie. De hoofdpersoon is de in Londen wonende, psychoanalyticus Frieda. In de titels zitten alle dagen van de week. Alleen het laatste deel, nummer acht, (net uit) heet ‘De dag van de doden’. Ik heb maandag, dinsdag, woensdag en donderdag al uit. Dit is zondag. Blij mee!


De studie slurpt veel tijd op. We moeten de laatste hobbels nog nemen. Zo moeten wij bijvoorbeeld een beleidsadvies schrijven voor een opdrachtgever. Adviseren is een vak apart. Lastig! Maar elke keer als ik weer een stapje dichter bij de eindstreep kom is het weer een stapje

dromen en plannen

De eerste sok is van de pennetjes.

Een maandje heb ik er over gedaan. 

Het garen is een Italiaans bolletje van Lang Yarns: Super SOXX.
Naaldjes 2.5 en 64 steken.
Het beenstuk heb ik wat langer dan normaal, 21 cm.
Gewoon omdat ik langere sokken fijn vindt zitten.
Het zijn recht-toe-recht-aan sokken met een koffieboontje als boord.
Ik vind de kleuren best leuk.

Hier een foto zonder nieuwsgierige Jiskepoes.

Op naar de tweede sok.

 Mijn vader zat altijd vol dromen en plannen. Ook toen het eind van zijn leven in zicht kwam in 2008. Mijn broer zei het zo mooi toen, zonder dromen is er geen leven.
Mijn vader had een grote schuur vol hout, balken en ander timmermateriaal. Met elk plankje had hij wel een bedoeling in het hoofd. Van een klompenhok tot beschoeiing. Veel maakte hij, maar ook veel lukte niet meer.

Het is fijn om dat gen van hem te hebben geërfd: veel dromen hebben en het overal ideeën zien. Alleen ik heb het vooral met al mijn bolletjes wol en mijn lapjes. Mijn hoofd zit zo vol ideeën dat ik dat nooit zal kunnen maken in mijn leven. Tijd te kort met al die dromen en plannen. Maar toch geeft dat helemaal niet. De ideeën in mijn hoofd zijn voor mij al waardevol genoeg. Het zorgt ervoor dat ik me never nooit niet verveel bijvoorbeeld. Ik kan me erin verliezen… mijn hoofd zo vol mooie dromen en plannen.
.

sokkerdesok en paasvuur

Op de foto de eerste sok van Super Soxx (Lang yarns). Natuurlijk lag dit project heel eventjes stil, er kwamen een paar babysokjes tussendoor. Maar ik ben de hak/hiel ‘om’ dus de eerste sok schiet dus al aardig op.

Gisteren, op eerste paasdag, werd er in ons dorp, Oldeholtpade,  een paasbult in brand gestoken.
Het blijft elk jaar weer een boeiend schouwspel, zo’n enorme brandende paasbult.
En wat een warmte er dan vrijkomt!

Het is een oude gewoonte: het paasvuur (vuur en rook) zou voor vruchtbaarheid zorgen. Het houdt verband met Ostara, de godin van de lente en vruchtbaarheid. Niemand weet precies wanneer de eerste paasvuren zijn ontstoken. In 1595 is er voor het eerst iets schriftelijk over vastgelegd.

De paasbult mag nu alleen nog maar bestaan uit snoeiafval. Voorheen werd er van alles op gedumpt, van oude banken tot jawel, zelfs autobanden. Vanwege het milieu mag dat natuurlijk niet meer.

Niet alleen onze eigen dorpsbewoners komen er op af, ook mensen uit aanliggende dorpen komen erbij kijken en natuurlijk een drankje doen. Erg gezellig! Onze (stief-)kleinkinderen, Tess en Kyan, vonden het ook fantastisch!

Vorige Oudere items