half rondje om het huis

Ik schreef al eens eerder over the corners of my livingroom in 2014, corners of my garden was er zelfs al in 2012. Eigenlijk is alles al zo’n beetje beschreven. Maar hey, meestal is dit zowel bij mij als bij mijn trouwe volgers weggezakt. En natuurlijk nieuw voor de verse kijkertjes. Dus ik gooi hem er nog maar een keer in: the corners of our garden.


Wanneer ik aan vreemden uitleg hoe we wonen, zeg ik vaak dat we een tuin formaat postzegel hebben: Ons kavel is ongeveer 200 m3. Toch voelt onze tuin als ‘precies goed’, dat komt mede doordat de huizen achter ons relatief ver weg staan. We hebben dus een ruim zicht op de lucht. De enige mensen die in onze achtertuin kunnen kijken zijn onze naaste buren, die ook al 30 jaar naast ons wonen.

Doordat we in een twee-onder-één-kap wonen is het onmogelijk een rondje om ons huis te rennen. Vandaar een half rondje.


Ik woon al 30 jaar op dit adres, nummer 9. Jan iets korter, hij kwam in 2014. Maar hij woonde sinds 1986 op nummer 5. Buurjan werd mijn Janlief. Altijd een leuk verhaal om te delen. En in de praktijk het handigste ooit! De gezamenlijke vijf kinderen kenden elkaar al hun hele leven. En wij: als we bij de één zaten en wat vergaten liepen we zo naar het andere huis. Ik ken Jan dus ook al sinds 1991. We kennen elkaars gezin & historie.

Mijn oudste stiefzoon deed onlangs het zelfde, kreeg een relatie met de buurvrouw twee huizen verderop. Runs blijkbaar in the family.

Anyhow, een half rondje en terug op nummer 9. Corners of our garden.

Onze klimroos, vol met knoppen!


Ook heb ik een bak met aardbeien. Ze doen het goed!

Ik heb een vrolijker hanger aan onze appelboom gehangen. Deze boom heeft haar langste tijd  wel gehad. Ik snoei haar elk jaar in februari maar de laatste twee jaar liet ze geen bloesem meer zien. Maar ze mag blijven. Ik hang aan haar het vogelvoer en zo in de zomer een mooie hangplant. Gekocht bij d’ Olde Tuunderrije.


Ik had een mand met Duizendschoon staan maar dat bleek een lekkernij voor de slakken! Net alsof ze het van ver ruiken dat er een lekkers ligt. De mand maar op tafel gezet. Even afwachten wat de slakken doen. Het Duizendschoon komt nu alweer wat bij. Gelukkig is Jan dapper en pakt al die vieze slakken uit de mand. Brrrr….


Zo’n mand kan je makkelijk verplaatsen, maar ook de Stokroos, in de volle grond, bleek een delicatesse bij de slakken. Tja, daar doe je niet veel aan. Ik ben anti-gif namelijk…


Dit was de achtertuin. In de voortuin bloeit nu het vingerhoedskruid. Zoooo mooi!


Prachtig!


Er staat ook een witte mooi te wezen.


In de voortuin, hoe klein ook, heb ik nog best wat mooie flora staan: een Gele roos, Hortensia’s, IJzerhard (Verdena), Boerenwormkruid (Tanacetum vutare) wat bodembedekkers en een Rozemarijnplant. En nog een mandje met Gele zonnehoed (Rudbeckia fulgida).

Tot zover mijn halve rondje.

Op breigebied ben ik wel druk, maar al eerder zei ik dat dit een project is wat ik nog niet kan laat zien. Mijn andere lopende werkjes liggen bijna onaangeroerd.

Haken: mijn plaid voor in Jolly Jumper. Deze schiet echt wel op.


Jan heeft ook de eindspurt ingezet! Het keukenblok is geplaatst met aan één kant de koelkast. Er komt een gootsteentje en gasstel in het bovenste blad. Handige Jan! Zo trots op hem. Op zijn tomeloze energie en zijn kennis & kunde! Een enorm project, zo’n camper.


Lopende breiwerkjes: Twee paar sokken. Eén paar met garen dat luistert naar de mooie naam: It’s teatime. Een reliefpatroontje been-naar-teen-sok. Eén sok is al af.


En de koffieboontjes Knit-A-Long van It’s a Sarah. Deze van een bolletje Opal Abo.


Ik heb in de keuken nog een ouderwetse koffiemolen hangen. Ik gebruik hem niet eigenlijk. Zet gewoon koffie in een (nu ook alweer) ouderwets koffiezetapparaat met snelflitermaling.


Maar toch ik vind zulke oude meuk zo mooi!


Je kan zelfs een handeltje gebruiken voor grove maling of fijn.


Vanwege het mooie weer gingen we er gisteren op de fiets vandoor. Toerist uithangen in eigen omgeving. Ik had van dochterlief een bon gekregen voor een heel mooi tentje in Noordwolde. Doel dus: Verzilveren! Zo zaten we dus op het terras. Ik mocht van Jan het gebak uitkiezen. En dat deed ik!

Toen onze bestelling gebracht werd, heb ik never nooit niet aan een foto voor het nageslacht gedacht! Natuurlijk niet, want de taartjes zagen er zo smakelijk uit! Dus dan maar de lege bordjes maar op de kiek. In het pand toch nog een foto gescoord van deze heerlijke taart.


Laat komen wat komt
laat gaan wat gaat
zie wat overblijft.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

them dirty dimes

Optreden
Afgelopen zaterdag kwamen ze langs, de hele band van Them Dirty Dimes. Onze Wessel is de drummer van de band. Vorig jaar hadden ze een crowdfunding om hun debuurtalbum te maken.


Ze kregen meer geld dan verwacht. Nee, zij kochten met dit geld geen stuk land in Spanje. Aanvankelijk zou de band een concert geven voor alle donaties. Door Corona lukte dit niet. Dus gingen ze over op plan B: bij alle crowdfunders langs om enkele liedjes te spelen. Super leuk natuurlijk!

Kan een afbeelding zijn van kaart en de tekst 'Oosterend, Terschelling Terschelling Lauwersoog IN GOLD WE TRUST FROM MARUM TO MADRID, 202 Uithuizen De Haar Annaparochie N398 Vogelzang Franeker Harlingen Bilgaard N355 Leeuwarden Buitenpost Bedum Surhulsterveen Engwier N387 Polle Haren Eemswoude Galhoe Sneek Workum N359 ItHeidenskip Zuidlaren Zuides Gorredijk Jour Koudum Heerenveen Bentemmden osterwolde Stavoren N373 Pittelo Assen Anneburen N371'
En zo deed de band zaterdag Hooltpae aan.


Ik had in elke brievenbus van de straat een briefje gedaan dat de band hier zou komen spelen. Het is natuurlijk sneu dat je er pas bij het laatste nummer er achter komt dat er een goede band in je straat staat te spelen. Of erger nog, je door het dubbel glas, het niet hebt gehoord en het hele optreden hebt geminst.

Maandag stond het in de krant, in de Leeuwarder Courant. Als een goede moeder betaamt knipte ik het berichtje uit, om te bewaren. Het stond ook op Weststellingwerf.nl.



De band speelde ook op het bevrijdingsfestival in Groningen dit jaar. Hier de opnames.

Sarah’s kal
Sarah is een mevrouw die leuke vlogjes maakt onder de naam “It’s a Sarah”. Ze had zelf het koffieboontje ontdekt en was er enthousiast over, zo enthousiast dat ze er een KAL (Knit a long) mee begon. Ik ken het deze steek al wat jaren. Hier een paar sokken uit 2009.


Toch doe ik natuurlijk ook mee met deze KAL. Ik koos een bolletje uit mijn stash (voorraad). Opal Abo.
Ik doe niet de hele sok met koffieboontjes, want dan slaap je immers nooit meer. Nee, ik doe aan elke voet drie rijtjes boontjes.


Zomerse krans
Mijn zus had op haar voordeur in Leeuwarden een mooie winterse krans.


Volgens mij niet deze maar wel één die er op leek. Maar die krans werd gejat! Tssss!

Ik vond het idee erg leuk en ik heb een, op deze krans geïnspireerde krans gemaakt. Voor de zomer weliswaar.


Wat heb je nodig? Een krans, wat wol en wat piepschuimballen. O ja ook twee breinaalden.


Het velletje om de krans breien. De piepschuimen ballen met wat lijm met garen omwikkelen. Eén en ander vastzetten en klaar!

Een zomerse variant.


Nu weet een ieder dat hier een breister woont. Het kan ook zijn dat je denkt dat hier de ‘murderer’ woont en de breinaalden associeert met het moordwapen. Dit in het geval wanneer je (te) veel detective’s kijkt. Vrijdag starten de zomer-uitzendingen van dit genre op NPO.

Janssen met dubbel s
Ik ben gevaccineerd. Nee, geen last van gehad. Ik kreeg Janssen, dus in één keer klaar. Ik behoor tot de groep 1968, die nog net Janssen kregen. Ik ben blij dat ik met één vaccin klaar ben.

Ik kon net een paar steekjes breien tijdens de 15 minuten wachten. Never leave home without a breiwerkje


Poezeke
Sinds hier geen beestjes meer wonen, komt buurpoes Sarah geregeld buurten. Het gras is immers groener bij de buren, ofwel de tegels zijn er warmer!


Zo gezellig. Ze krijgt af en toe een snoepje van me. Moet kunnen!


Lief poezeke!


De bloemenhanger doet het goed met dit weer!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

it’s teatime

Lopend werkje


Een nieuwe streng garen voor een nieuw paar sokken: Schoppelwolle Tausendschön, kleur: It’s teatime! Een geweldige kleurcombi alhoewel ik die niet meteen link aan theetijd.


Op Instagram zag ik een leuk reliëfpatroon voorbij komen. ‘Frost Socks Pattern’ van de Finse Marianne Heikkinen.


Ik gebruik dan alleen het reliëfsteekje voor de rest brei ik de sokken ‘my own way’.


Reliëf: 3 toer tricot, 4e toer 1 recht 1 averecht. Herhalen. Het geeft een leuk effect en is iets meer stretchy dan plain vanille (recht-toe-recht-aan) sokken.


Een ‘yarncake’ zo noemen ze een streng garen dat is opgewonden met behulp van wolwinder. Zo’n cake doe je dan in een ‘yarncosy’. Dit is een tricot zakje wat er voor zorgt dat de wol, zo’n cake dus, niet uit elkaar lubbert. Zo handig! Deze kocht ik bij Miss Knitwit.

Natuur in de neighbourhood


In het lange gras vallen ze niet eens zo op. In alle rust grazen de reeën zich vol.


Fruitenkruidbermen.

Even verderop, in De Hoeve, woont de familie Zwaan. Vijf kuikens waar pa en ma samen goed voor zorgen.


Mooi hè!


Tas
Al een aantal jaren heb ik een jute tas in gebruik. Ik had er een voering in gemaakt met vakjes. Ook vakjes met een rits. Handig om mijn beurs, telefoon of sleutels in op te bergen.


Nu werd de buitenkant minder. Pure slijtage.


Onlangs vond ik in het bos een ‘paardendeken’. Ik ben ook net een jonge hond, sleep van alles mee naar huis.


Deken was vies en had hier en daar een gat. Maar ik kon de deken nog prima voor de buitenkant van mijn shopper gebruiken. Dus mocht de deken in bad en lekker in de wind opdrogen.


Ik heb de deken in de grootte van de tas-delen geknipt en met de festonsteek vast gemaakt aan de tas. Nu kan de tas wel weer even mee.


Ze mocht gisteren voor het eerst mee de winkel in. Een gezellig tas, ik kan niet anders zeggen.


And thats all folks!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

slofjes voor Charlie

Babyslofjes
Jildou kwam met een bestelling. Altijd goed. Slofjes voor een pasgeboren meisje dat gaat luisteren (of niet 😉 ) naar de mooie naam:

Restje Zeeman Royal, 5 pennetjes 4 mm en gaan!


Een leuk werkje.


Je begint met het zooltje en vervolgens steekjes opnemen rondom dit zooltje voor de rest van het slofje. Een stretchy bind-off is niet onbelangrijk.


Keukenprinses
Nee, ik ben geen keukenprinses. Ik probeer wel elke dag een gezond bakje voer op tafel te zetten. En dat gaat me redelijk af.

Ik heb welgeteld 2 kookboeken. De eerste met de mooie titel ‘Koken is fijn’. Een exemplaar uit een kringloopwinkeltje uit Sloten. In de jaren ’80 vorige eeuw al gekocht. Nee, Chilli Con Carne staat er nog net niet in, Bami dan weer wel! Het komt uit 1978. Een boek voor leerlingen van de huishoudschool.

Ook al klinkt de titel hoopvol, koken is nooit mijn hobby geworden. Nummer twee, van Margriet, stamt uit 1998. Met deze twee kan ik me prima redden.


‘Koken is fijn’ is een zeer beduimeld exemplaar, de jaren dat het boekje mij ter zijde stond heeft het ook geen goed gedaan. Maar eerlijk is eerlijk: bij aankoop was het al behoorlijk vlekkerig.

Grappig is dat de recepten voor 2 personen zijn. Men ging er vanuit dat de leerling na de opleiding met dit boek in de hand aan de coke kook ging. Wanneer ze op kamers ging, 1-persoons gerechten makend of als pas beginnend gezin dan voor 2.


Mijn moeder kookte erg lekker. Toen ik net op mezelf woonde had ik de gewoonte om, zo rond een uur of 5, vanaf mijn werk, naar mijn moeder te bellen. ‘Wat gaan jullie eten?’ (standaard vraag). Als het antwoord me aanstond dan schoof ik bij mijn ouders aan.

Ik denk er graag aan terug. Het gaf een veilig gevoel. Zo kon ik nog eventjes onder vleugels van mijn ouders wegkruipen als Pykje. Zo noemde mijn moeder me altijd. Ik werd geboren als jongste. Dus bleef ik altijd dat kleine pykje (frysk voor kuikentje).

In mijn kookboek zitten nog wat recepten in mijn moeders handschrift, zo mooi!


Toen onze kindjes klein waren bakte ik nog wel eens wat. Wessel en Jildou vonden het dan lekker de gardes af te likken. O, wat rook het dan lekker in huis!


Time flies!

Sokken breien
Paar 16 gleed van mijn pennetjes.


Bolletje: Phildar, Phil Socks Multico, Milky Way kleur Naos. Een hele mond vol!


Ik moest even wennen aan de kleur. Wat je ook zo kan hebben met een kleur van een auto, ‘vind ik deze nu mooi of niet’. Uiteindelijk vond ik deze kleur wel mooi.


Plain Vanilla socks (recht-toe-recht-aan-sokken). Naaldjes 2.25 mm. Fijn te breien!


Honderd paar
‘As I type’ staat nummer 17 alweer op de pennen. Ik heb de vaart er aardig in, al zeg ik het zelf. Gemiddeld brei ik zo’n 12 paar sokken in het jaar. Dat is peanuts vergeleken bij mevrouw A. uit O. Zij breide in 2011 maar liefst 100 paar! HONDERD PAAR!

‘Wanneer je je met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan je zelf bent’. En zo is het. Hier de hele tekst die gevonden werd in de Saint Paul’s Church van Baltimore (1692). Ehrmann schreef deze tekst als instructie voor een goed en zinvol leven.

Anyhow: Met het 100ste paar sokken maakte A. de conducteur blij. Ze reisde namelijk dagelijks met de trein, tijdens de ritten altijd aan het sokken breien.


Ik wil mezelf wel uitdagen, nee 100 paar worden het er niet, 30 misschien? Dan zou ik de rest van het jaar elke 14 dagen een paar sokken moeten breien. Het is nog 227 dagen voordat we 2022 instappen. Ik denk dat het wel te halen is. Maar hé, het moet wel leuk blijven. Dan toch maar 25 paar? 20 misschien?

Ik ken A. van de bijeenkomsten van de Stitch ’n Bitch avonden in Leeuwarden. Deze breigroep werd in 2006 opgericht. We troffen elkaar in café Wouters.


Later werd ik uitgenodigd bij de Breibende, een groep die dichter bij huis was. Vanaf toen ging ik niet meer naar de Stitch ’n Bitch bijeenkomsten in Leeuwarden, maar ik heb mooie herinneringen aan de avonden daar.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

plain vanilla

Sokkenbreien
De term ‘plain vanilla’ betekent ‘zonder toeters en bellen’. Het komt voort uit het idee dat de standaard smaak voor ijs, vanille is. Plain staat voor ‘gewoon’. Breisters geven de recht-toe-recht-aan sokken deze term mee: ‘plain vanilla socks’.


Zo brei ik regelmatig plain vanilla socks. Vooral als het garen zelfstrepend is. De sok hierboven heeft ook geen werkje nodig. Garen: Phildar, Phil Socks Milky Way. Ik vind het gewoon fijn recht-toe-recht-aan-sokken te breien.

Een projectje wat ik meeneem wanneer ik op pad ga. Op bovenstaande foto stond ik natuurlijk wel stil. Een gevleugelde uitspraak van zuslief en mij: don’t leave home without een breiwerkje!

Ravelry
Sinds 2007 houd ik mijn projecten bij in Ravelry. Dit geeft mij veel gemak. Wanneer ik voor iemand sokken maak en na een jaar of wat dat weer wil doen, dan hoef ik maar te kijken in mijn ‘projecten’ voor de juiste maat. Wanneer sokken snel vervilten, dan kan ik zien welk garen ik had gebruikt. Maar ook andersom, zo weet ik dat Scheepjes Invicta Coloris een sterk sokken garen is.

Anyhow, hieronder mijn 243 projecten verhoudingsgewijs. Veel, heel veel sokken, wel 73 % van alle werkjes zijn sokken. Ik ben een sokken breister dat is klip en klaar!


Het is ook zo gemakkelijk, één bol van 100 gram, vijf breipennetjes en gaan. Wil je wat moeilijks breien dan kies je voor een werkje erin: een ajourtje (gaatjes), een reliëfje (rechte en averechte steken), een kabeltje of fair-isle patroon (kleurwerk). Uitdaging genoeg.

Lytse sokjes
In het gezin van ons neefje is een jongetje geboren. De tweede telg. Het jonge gezin woont op een boerderij hier even verderop.


Ik heb voor beide zoontjes sokjes gebreid. Maatje baby en maatje peuter.

Met restjes van de sokken die ik onlangs breide. Klaar om in hun brievenbus te doen.


Litterpicking of zwerfafvalrapen
Vroeger thuis moest ik van mijn vader ‘papiertjes zoeken’. Dicht bij ons huis was de Landbouwschool en de Huishoudschool. De jeugd ging dan, in de pauze, het dorp in. Zo kwamen er veel scholieren langs ons huis. Gevolg: een spoor van snoeppapiertjes. Doordat ik dit op moest ruimen kwam het natuurlijk niet in mij op om zelf een snoeppapiertje te laten slingeren. Foto: Onze straat, kleine Froukje met oppas tekkel Siera.

Ook onze kinderen hebben geleerd om hun troepjes mee naar huis te nemen. Een papiertje werd in de ‘buse’ (broek/jaszak) meegenomen. Voor het wassen van de kleding moest ik de zakken dus goed controleren.

Voordat ik kinderen kreeg had ik wel eens ideeën hoe dat zal zijn: een klein jochie of een kleine Jildou. Toen ik 16 jaar was hoorde ik voor het eerst de naam Jildou. Meteen wist ik, zouden we ooit een dochter mogen krijgen dan wordt dat een Jildou. De naam betekend waardevol. Jild is Frysk voor geld. De naam Wessel kwam boven drijven in de eerste zwangerschap.

Anyhow, ik stelde me dan voor dat zo’n kleutertje de wereld ging ontdekken en met een pad in zijn jaszak thuis zou komen, die ik dan vond. Gadegadegat! Dit is gelukkig nooit gebeurd. In de buses vond ik alleen snoeppapiertjes, schelpjes of takjes.

Wanneer ik zwerfvuil zie pak ik het meestal op. De omgeving rondom Hooltpae is best netjes en schoon. Tijdens een rondje door het Scheenebos (3.7 km) had ik één hondenpoepzakje vol. Lijkt veel hieronder maar het is echt weinig als je het hondenzakje ziet.


Dat zakje zat nog ergens verstopt in mijn jas. Reuze handig voor ‘papiertjes zoeken’.


Wanneer we allemaal ons eigen rotzooi opruimen en het van een ander ook oprapen blijft de omgeving zwerfafval-vrij. Wel zo netjes.

Ondertussen in het vogelhuisje
Een drama vandaag, de piekjes leefden om 11:00 uur nog, 1 eitje moest nog uitkomen. Om 13:00 nestje op het ei na leeg! Piekjes zijn vast dood gegaan en door ouders uit het nest gehaald.


Zo jammer dit! Hoewel pa en ma mees af en aan vlogen hebben we het idee dat de piekjes te weinig eten kregen. Of misschien wel gif? We weten het niet.


Fluitenkruidbermen geven me echt een voorjaarsgevoel.

Take care, kalm an
en lieve groet uit Hooltpae.

ANWB stelletje

Levende have
Het is oorverdovend stil hier in huis, geen hond en geen poezekes. Bij gebrek aan levende have mocht Poes Mies op de foto met de werkjes die van mijn breipennetjes gleden.

ANWB stelletjes
Wie kent ze niet, zo’n echtpaar die zomerdag er op uit gaat in dezelfde outfit. Soms inclusief indentieke tassen.

Zou het zijn omdat het paar korting kreeg? Twee voor prijs van één. Of misschien is zo’n setje, in de loop van vele jaren, zo naar elkaar toe gegroeid dat ze automatisch dezelfde, uniseks kleding zijn gaan kopen?


Ik heb geen idee, maar ik vind het hilarisch. Helemaal toen Koefnoen er een parodie op maakte (links boven).

Toen het garenmerk Schachenmayr Regia met een lijn kwam genaamd ‘Partnerlook’ vond ik dat zo leuk! Zouden ze het fenomeen ANWB-stelletje ook in Duitsland kennen?

Er zijn vier kleurcombi’s. ‘Anton & Antonia’, ‘Franz & Franziska’, ‘Emil & Emila’. Ik zag variatie ‘Erik & Erika’ in de kortings-mand bij Ajoure liggen: die zijn voor mij!

Dus afgelopen weken heb ik twee paar sokken gebreid. Streepsokken breien, I love it!

Super handig met Regia Pairfect. Gewoon instructie volgen en je krijg twee identieke sokken. Sowieso. Je begint in het midden van bol. De gele draad afwikkelen en gaan.

Nu zit ik in team Sjoemel. Ik ben namelijk van de Hollandse Hiel. En die hak neemt net wat meer garen dan een short-row-heel. Die laatste techniek wordt door Regia aangeraden en die hoeveelheid garen zit in de bol.

Wat doe ik dus: Bij hak sok 1 snoep ik van de teen van sok 2 een stukje garen af. Dat is de buitenste draad van de bol. Bij hak sok 2 snoep ik van de teen van sok 1. Is het nog te volgen? Er zit echt genoeg garen op de bol om dit te doen.

Zeg nou zelf, twee geweldige ANWB-set-sokken


En natuurlijk poseren wij ook even zoals de Regia-reclameposter:


Weidebloemen

De Vogelwacht Oldeholtpade kwam met een goed initiatief. Hier in het dorp hebben we een evenemententerrein (mooi scrabble-woord). Het laatste jaar doet die naam het terrein geen eer aan. Het aantal evenementen was makkelijk op één hand te tellen. Nu heeft de Vogelwacht, in overleg, een stukje grond van het terrein afgesnoept om hier een bloemenperk van te maken. Zoiets als hieronder is de bedoeling.


De bloemen bieden voedsel en veiligheid voor insecten en vogels. De insecten zorgen voor bestuiving en natuurlijke bestrijding van plagen op het boerenland. Deze biodiversiteit heeft niet alleen op de insecten en vogels positieve invloed maar op onze hele huidige leefomgeving. 

Olifantenpaadjes
Olifantenpaadjes zijn vernoemd naar de typische eigenschap van olifanten om altijd de kortste weg te kiezen, waardoor een zichtbaar pad in de begroeiing wordt uitgesleten. Doordat mensen identiek gedrag vertonen, ontstaan vergelijkbare paden. In Hooltpae zijn er ook zulke paadjes.

Hier een Olifantenpaadje op het evenemententerrein, de linker is het snellere paadje. Gewoon het afsnijden van de route.


Bij het omploegen van het stukje grond voor de bloemenweide, heeft men rekening gehouden met het Olifantenpaadje. Dat vind ik dan wel weer mooi, want echt zo’n Olifantenpaadje houd je niet tegen…


Hieronder een ander Olifantenpad: vanaf de P.J. Gorteweg over de Stellingenweg. In Hooltpae is een fietstunnel gemaakt omdat het oversteken van de provinciale weg, de N351, gevaarlijk is.


Toch bleven mensen de oude oversteekplaats gebruiken. Dus plaatste de provincie tot twee keer, een hek. En dit werd twee keer gesloopt door Vandalen. Vervolgens werd er een zandbult neer gelegd en een sloot gegraven. Uiteindelijk zelfs betonblokken. Maar ook die houden overstekende passanten niet tegen. Overduidelijk een (gevaarlijk) Olifantenpaadje.


Ik neem overigens keurig de fietstunnel hoor.


Ondertussen in het vogelhuisje
Ons koolmeesje zit, as I type, nog te broeden. Wordt vervolgd.


Take care, kalm an
en lieve groet uit Hooltpae.

goed jern

Mulesing
Ik zag op internet een interessante deal voorbij komen. Bij de Deense garenverkoper Hobbii.


Nu had ik een patroon gezien van een sjaal ‘Secretkeeper‘ van Melanie Berg, waarbij je wel 2234 meter garen nodig heb. Ik heb het patroon inmiddels in mijn bibliotheek van Ravelry. Een paar klikjes en je koopt het patroon. Ik vind het logisch dat wanneer iemand met bloed, zweet en tranen een patroon heeft geschreven er een geldbedrag aan hangt.

Ooit, toen handwerkbeursen en breidagen nog gewoon konden plaatsvinden, heb ik een lezing van Melanie bijgewoond. Zo’n interessante presentatie!


Anyhow:  Dit garen in de aanbieding bij Hobbii. Dit is 75% merino wol, 25% polyamide 400 meter per streng dus zou ik er 6 nodig hebben. Maar ik las in de commentaren op Facebook dat het garen niet Mulesing vrij zou zijn.


Hierboven een gedeelte van de commentaren op het merinoswol dat in de aanbieding is.

Via Star Fiber Studio van Esther leerde ik over mulesing. Mulesing is echt dierenmishandeling. Daar wil ik me niet meer aan branden. Ik leg het ook niet uit, op Google vind je wat het is.

Ik geloof losse commentaren niet, dus stelde ik zelf de vraag aan Hobbii. Ik kreeg binnen een paar uur antwoord.

Ik vind het positief dat Hobbii eerlijk is over hun garen. Maar ja, dan geen Unicorn voor mij.

Welke merken kan ik nog wel met een goed gevoel kopen? De informatie is zo versnipperd. Waarom is er niet een database welke merken ‘groen’ zijn en welke merken niet? Is die er misschien al? Laat het me weten! Ik betaal liever een meerprijs dan dat ik brei met mishandelde wol.

Ik heb een rondje gemaild: Wol met Verve: gegarandeerd mulesing vrij. Zo ook WestYarn. Wolplein garandeerde me dat Katia, Lana Grossa en Drops diervriendelijk zijn.

Wanneer er fout-garen in mijn stash zit brei ik het wel gewoon op. Het is niet anders, wegdoen is verspilling.

Acquisitions
Onlangs kwam er op Instagram deze fade voorbij. Ik zag het ’s morgens en ’s avonds zat ik er nog aan te denken dus… hup, hup, hup, in het winkelmandje en gekocht. Bij een ‘fade’ lopen de kleuren door. Hier een fade van geel naar diep rood.


Van West Yarn (mulesing vrij). Ik wil deze fade gebruiken in een sjaal. Maar eerst mag het hier te pronk liggen.

Lopende werkjes
Ik heb natuurlijk een paar sokken op de pennen. Regia Pairfect Partnerlook kleur Erik 07132 naaldjes 2.25 mm. Het wordt een bijzonder (dubbel)paar. Ik heb namelijk ook de andere bol. Het garen voor de ‘andersom’ sokken, kleur Erik 07131. Inmiddels 1 sok van de 4 af. Ik merk dat ik momenteel echt in de sokken ‘mojo’ zit, ik pak het werkje graag op.


Verder is er nog de deken, ‘Les petites choses’. Dit was een KAL (Knit-A-Long) van het Spaans garenmerk Katia. In een eerder blogje zei ik Frans garenmerk. Kristine attendeerde me erop dat dat niet klopt. Een kleine correctie dus: Katia is een Spaans garenmerk (uit Barcelona, Catalonië).

Ik heb 252 steken (= 120 cm) op de pen en het origineel is 168 steken (= 80 cm). Dit omdat ik garen genoeg heb voor een grotere deken. Bovendien zijn er in ons stiefgezin met 5 kinderen en bijbehorende schoonkinderen geen zwangeren, zover ik weet. Dus wordt dit project geen babydekentje.


Nu ben ik bij grafiek G en het loop tot R. Dus nog 11 grafieken te gaan. Gisteravond pakte ik het werkje op. Niet een goed plan wanneer ik moe ben. Ik heb meer achteruit gebreid dan vooruit. Frustrerend want het schema is echt makkelijk. Twee steken in kleur 1 en twee steken in kleur 2. Hoe simpel kun je het hebben.

Kleinkinderen
Ik mocht de kleinkinderen, Tess en Kyan, uit school halen. Het zijn zulke lieve leuke welopgevoede kids! Maar dat zegt iedere (stief)oma misschien. Het was mooi weer dus gingen we een rondje bos doen. Heerlijk even buiten.


Och zo’n lief stel!

Huurhuisje
Ondertussen in het vogelhuisje: Het nestje is klaar en er zijn vijf eitjes gelegd. Een koolmeesje legt gemiddeld acht eitjes.


Ik hoop echt dat er niet nog meer eitjes gelegd worden want al die vijf snaveltjes moeten straks gevoed. Het koolmeesje zit nu op de eitjes.


Een koolmeesje broedt 13 tot 15 dagen. Wordt vervolgd.

De beelden vanuit het huisje worden gedeeld met veel mensen. Ook kleindochter Tess deel het met haar vrienden op WhatsApp. Zo leuk! Het meesje moest eens weten hoeveel ‘volgers’ ze heeft!

Gevalletje van privacy schending. Het is maar goed dat er geen ‘rijdende..eh vliegende-vogel-rechter is. Anders hadden we die geheid tikkend aan ons raam gehad.

jern=garen (Frysk)

Take care, kalm an
en lieve groet uit Olpae.

jierdei

Vandaag is Jan een jaartje wijzer geworden. Nu vind ik hem al wijs genoeg hoor. Maar elk levensjaar geeft ons toch weer wat meer levenswijsheid. Een heel jaar om precies te zijn.

Manlief komt uit bouwjaar 1959. En ja, hij heeft zijn eerste vaccinatie gehad.
(foto: Noorwegen, Preekstoel paar jaar terug)


Doordat Corona al twee jaar op aarde rondsluipt kunnen verjaardagen niet gevierd worden, tenminste niet zoals eerder. Vóór 2020 zaten we dan in een kringetje in de kamer. Op de tafel worst, kaas, chips en wat nootjes. Of we die tijd ooit weer terug krijgen, eh hoeft om mij niet hoor (hier schreef ik over zulke partijtjes).

Jan was vandaag gewoon naar zijn werk, hij moest zelfs vol aan de bak. Er was minder bezetting vandaag. Logisch met Koningsdag op dinsdag.

Gisteren kwamen al 2 van de 5 kindjes thuis, met aanhang natuurlijk. We hebben niets gepland want anders blijf je aan het feestvieren. Er mag immers maar 1 persoon per keer op bezoek komen. Tja, hoe lang duurt een verjaardag dan met 5 kinderen, 5 schoonkinderen, 2 kleinkinderen, 4 broers/zussen met 4 schoonzussen/schoonbroers, 1 vader en wat vrienden.

Schoondochter Afke kwam met een heerlijke taart! Altijd fijn! Ook voor de niet-jarigen onder ons.


Ik kwam zaterdag al met een kadootje voor Janlief aanzetten. Ik had bloemetjes gehaald om de boel buiten wat op te fleuren. Nu hebben ze bij de Welkoop in Wolvega ook sokkenwol te koop. Hoe fijn is dat!


Dus naast de plantjes nam ik, zo in de loop weg, ook dit bolletje mee.

‘Jan, kadootje voor je!’. Hij kan denk ik wel wat leukers verzinnen dan een bol garen, die hij vervolgens weer aan mij moet geven, maar ja ik wordt er blij van en dan telt het ook. Maar ‘as I type’ heb ik nog geen echt kadootje voor hem.


Toen we in het prille begin van onze ontluikende relatie zaten, begin 2014, hebben we elkaar al gezegd: we doen niet aan kadootjes. Zo ook hoeft Jan geen bloemen voor me mee te nemen. Onze toenmalige poes gooide ze standaard om, omdat Jiske altijd dacht dat bloemen een delicatesse zijn en er dus van gesnoept mocht worden. Anyhow: al snel kwam er nog een afspraak bij: dat we elkaar niet zullen ringen. Ringen doe je met uilen, niet met mensen.
En trouwen kan gelukkig ook zonder ringen. Foto: ceeseninge.


De sokken-op-verzoek zijn af. Dit garen breit fijn. Dan gaat het, nog één toer, en dan al 10 toeren verder zijn. Garen Bergen Botter IJsselmuiden, naaldjes 2.5 mm. Boord: 2 recht 2 averecht. Been en bovenvoet: 4 recht 1 averecht.


Nog even dit: Het breiwerk is zo sterk als de zwakste steek.


Drie paar van Jan zijn vader, met gaten. Ik heb ze gelukkig weer kunnen dichten.

Jierdei is Frysk voor verjaardag.

Take care en kalm an,
lieve groet uit Olpae!

lammetjes

Lammetjes en koolmeesjes
Wanneer ik lammetjes in de wei zie, kan ik daar zo blij van worden. Het dartelen en de vrolijkheid, wat eigenlijk alle jonge beestjes hebben, is zo vol van energie. De maitiid, Frysk voor lente, vind ik dan ook een prachtig jaargetijde.

Want als je dit ziet, dan wordt je daar toch happy van! (fotocredit E. Bette)




Het is dan niet zo gek dat ik viel voor dit kussen: ‘Nieuwschierige schaapjes.’ Zo haal ik gewoon de schaapjes in huis.


Deze is van Vercaco. Voorbedrukt stramien met afmeting 40 x 40 cm. Ik moet nog wel wat kruisjes, maar dat is prima. Ik maak het kussen gewoon omdat ik het leuk vind. Er zit geen tijdslot op.


Een beetje retro, zo’n kussen. Maar weer helemaal hip! Zo zag ik bij Yvonne en haar boeren ook een kussen voorbij komen, zie rechts onder. Wie zou er daar creatief bezig zijn geweest?

In het programma ook een paar mooie gehaakte dekens trouwens. Eéntje onder linker arm van Yvonne. Maar dat koolmeesjes-kussen, hoe leuk ook!

In het huisje bij ons zijn ze druk doende. Nu is het tijd voor wat zachter nestmatriaal.


Still knitting socks
Ik had een mooie steekmarkeerder gekregen. Bedankt A! Zo lief!

De klompensokken voor Leon zijn af. Onze jongste telg hij koos in 2004 Chiqo uit het nestje. Chiqo was altijd blij wanneer Leon ‘in da house was’. Maar ook voor dochterlief Jildou had hij een zwak.

Ik heb een wikkel gemaakt met een foto van 16 jaar terug. Bij de sokken stopte ik ook een foto van Chiqo.


Klaar om weg te geven. Ik kon trouwens makkelijk 1 paar uit een bol halen. Maat 40, 18 gram over. Bergen Botter IJselmuiden, naaldjes 2,5 mm.

Foto hieronder, een wandeling, even geleden: Chiqo volgt trouw. Blij en in zijn sas, staart omhoog.

Zingen
Ik mag graag zingen. Nee, niet in de douche hoor, soms wel in de auto. Dan moet ik wel alleen zijn. Ik zit bij het koor hier in Olpae. Maar ja, dat koor staat al langer dan een jaar ‘on-hold’.

Om toch onze liedjes te oefenen zingen we nu op Zoom.


We loggen in en we zingen met de lap-top mee onder begeleiding van onze dirigent Hinke Jelsma. Ja, best wel awkward! Het liefst zit ik dan ook alleen in de kamer. Als Janlief in de kamer is voelt het toch wel wat weird.


Maar goed, het zij zo. Ik vind het allang fijn dat we kunnen zingen (online dan). Het is sowieso leuk om elkaar weer te ‘zien’. En wat we zingen? Nou deze bevoorbeeld: Kensington Uncharted.


Take care en kalm an,
lieve groet uit Olpae!

stil

Eerst en vooral willen we iedereen bedanken voor de lieve woorden, berichtjes en kaarten die we kregen na het overlijden van ons vriendje Chiqo. We missen hem erg. Het is zo stil in huis.



Streepjes

De (klein)kindersokken zijn af.


Mooi concept van garenmerk Regia. 60 grams bolletjes met streepjeseffect. Serie Pairfect Pair. Om uit het bolletje twee matchende kindersokken te breien heeft Regia een afwijkende kleur toe gevoegd. Zo weet de breister (m/v) precies waar ze met het tweede sokje moet beginnen.

Deze kleuren zijn er.


Ik koos nu ‘Hilde’ voor Tess en ‘Harald’ voor Kyan. Maar bij het zien van alle kleurtjes sluit ik andere combi’s niet uit.


Nu is het bij gezinnen vaak zo dat de kindjes in het weekend eerder beneden zijn dan papa en mama. En als we dan, op zondagmorgen, van onze kleindochter deze foto toegestuurd krijgen is dat zo leuk! Daar brei je het toch voor! (Fotocredit Tess)

Klompen
Onze jongste telg werd 28 jaar. Feestje dus. Coronaproof zou ik mijn koffie in de steeg moeten nuttigen. Ook zo wat. Dus ‘bijna-coronaproof’ dus zaten wij, pa en stiefma daar op de bank een gebakje te eten.

Bosvruchten yoghurt gebakjes – Liefde voor bakken
Bij weggaan zag ik Leon’s zijn klompen staan. Goh, ik wist niet dat hij op klompen liep.

‘Heb je wel sokken voor in de klompen?’ Nee. ‘Wil je sokken voor in de klompen?’ Ja. Maar dan wel echte geitewollensokken. ‘Komt voor de bakker*, eh breister!’

‘Komt voor de bakker’: Vroeger toen men vaak zelf deeg kneedde, bracht men het vervolgens naar de bakker om het te laten bakken. Als het deeg ‘voor de bakker’ was, was het belangrijkste werk dus al gedaan. Dus vandaar de betekenis: ‘Het komt in orde’.


Bij Kreativa in Noordwolde had ik een afspraak gemaakt en drie bollen wol gehaald. De mevrouw van de winkel zei me namelijk dat ik waarschijnlijk net niet uitkwam met 1 bol. Dan koop ik dus drie voor twee paar sokken, da’s logisch.

Wel saai garen eigenlijk. Als ik nu eens een andere techniek toepas, dat maakt het breien vast interessanter. Misschien sokken breien op de rondbreinaald?

Magic Loop
Zuslief breid al jaaaaaaaren twee sokken tegelijkertijd, toe-up (teen-been) Magic Loop. Dat is de techniek waarbij je met relatief weinig steken toch rond kan breien. Hieronder een sok in wording van zus. Breien in lapland, hoe fijn! Maar dat terzijde. Sok twee hangt rechts naast haar voet.


Om het me niet meteen al te moeilijk te maken zou ik eerst twee sokken top-down (been-teen) breien. En van 1 bol had ik twee bolletjes gewonden.

Zus doet dat trouwens niet, zij breit sok 1 van de buitenkant en sok 2 vanuit de binnenkant van de bol. Zuslief was verbaast dat ik, bij haar uitleg van het gebruik van de bol, me afvroeg hoe ze dan met de kleuren uitkwam. Dit bij zelfstrepend- of verloopgaren. Zus staat er niet eens bij stil… is dat een dingetje van mij? Of hebben meer breisters ook het streven om identieke sokken te breien? Bij het belachelijke af?

Dat is waarom ik blij ben met die lijn van sokkenwol Regia ‘Pairfect Pair’. Heerlijk, breien zonder hoofdbrekens bij de strepen. Froukje, als je deze tik van ‘dezelfde sokken willen breien’ loslaat, dan zijn alle sokkenbolletjes fijn om te breien.


Anyhow: Ik had twee bolletjes, een rondbreinaald 2.5 mm van 120 cm en een youtubefilmpje met Magic Loop. Deze mevrouw legde het prima uit.

Ik aan de slag…


Na dit te ontwarren heb je dit:


Zag er wel ok uit. Maar jeetje, ik zat zo te hannesen. Het is natuurlijk logisch dat, wanneer je een onbekende techniek toepast, je vlieguren, eh breiuren, moet maken. Gewoon om het je eigen te maken.

Maar mijn hoofd zei me dat het nu niet zo slim is om dit te gaan leren. Dus ik heb het beginnend werkje in het trommeltje opgeborgen. Voor een andere keer.

Heb mijn vertrouwde zing naaldjes gepakt en een andere sok opgezet.


Okay, wel een saai bolletje, maar hey: de sokken worden sowieso identiek qua kleurstelling!

Huurwoning
Na bezichtiging van de woning, die we in de verhuur hadden, is de nieuwe huurder al druk aan de gang om in het huisje zijn eigen nestje te realiseren. Meneer Koolmees heeft geen last met ‘click en collect’ of ‘doe-het-zelf-winkel met tijdsslot’. Hij haalt zijn bouwmateriaal gewoon uit de natuur.



Last but not least

No matter how or when we lose our furry friends, their love lasts a lifetime.

 

Lieve groet uit Olpae!

 

Vorige Oudere items