lytse sokjes

Even een paar kleine sokjes gebreid. Eén van mijn studiegenoten verwacht binnenkort een lytse poppe (klein babytje).
Leuk om zo’n klein paartje te breien.
 :

 :

 :
Spring is in the air!
 :

verandering vs vertrouwde

Ik kan mezelf wel scharen onder het mild-conservatisme. Even uitleggen: ik ben niet zo dol op veranderingen in doen en laten. Uiteindelijk ga ik wel overstag hoor, maar het duurt bij mij gewoon wat langer. Zo ben ik enthousiast begonnen met sokken breien op een kleine rondbreinaald. Dat is even wennen, maar het wíl wel.
 :
En toch…ik heb mijn breiwerkje weer over gezet op de mijn vertrouwde kleine sokkennaaldjes welke ik sinds tweeduizendnegen gebruik.
 :
Daarvoor breide ik de sokken op vier lange naalden. Toen breide ik nog niet continentaals. Zo heeft het bij mij ook wel een jaar geduurd dat ik continentaals (draad over linker wijsvinger) ging breien in plaats van de mij vertrouwde Engelse manier (draad over rechter wijsvinger). Uiteindelijk is het ergonomisch beter om continentaals te breien vanwege de kleinere kans op een brei-arm.
 : Steeds weer proberen, om daarna toch weer de op de oude manier verder te gaan. Hup, toch weer die lange naalden in mijn project, zie foto uit 2009. Tot ik er uiteindelijk toch wel aan wen, die verandering: Sokken continentaals op de kleine sokkennaaldjes. Nu weet ik niet beter meer.
En…wie weet brei ik volgend jaar wel niets anders meer dan mijn sokken op de kleine rondbreinaad, ik sluit het niet uit.
Zo ging het me ook met mijn laptop. De oude laptop met windows 7 was echt aan vervanging toe: traag en viel om de haveklap uit. In september een nieuwe laptop aangeschaft met windows 10. Ik moest zo wennen aan dat ding dat ik voortdurend teruggreep naar mijn oude laptop , alle frustraties voor lief nemend. Langzamerhand werden de momenten op de nieuwe laptop langer en nu ben ik dan echt ‘over’ op windows 10. Het gaat mij zelfs zo dat ik de mijn vertrouwde achtergrond ook weer op de nieuwe laptop heb gezet. Al jaren een foto van de zonnebloem die Wessel ooit eens maakte.
 :
Ik ga voor het vertrouwde in plaats van een frisse nieuwe achtergrond. En zelfs mijn telefoon: hetzelfde verhaal: alweer het vierde jaar met dezelfde vertrouwde achtergrondfoto.
 :
De wereld veranderd al snel genoeg, laat mij me nou maar vasthouden aan een paar kleine vertrouwde dingen.

sokken

Het eerste paar sokken gleed gister van mijn pennetjes. Een lekker dik paar op naald 3,5 mm. Het is een verjaardagscadeautje voor mijn zus. Ik weet dat ze een paar zelfgebreide sokken wel kan waarderen! Gebreid van Opal Cabaret. Natuurlijk met een ‘koffie-boontjes-boord’.

Zus en ik schelen 5 jaar. Met broer tussen ons in. Hieronder een foto van heel wat jaartjes geleden. Ach, wat moet ik zeggen: niets veranderd? Toch?

sokken-rond-brei-naaldje

Via Wereldwol zag ik onlangs een filmpje over sokkenrondbreinaaldjes. Het wekte mijn interesse.
Ik brei mijn sokken altijd met vijf naaldjes, het liefst van 15 cm lang kort. Zo’n klein rondbreinaaldje leek mij eigenlijk ook wel wat. Dus ik bestelde bij Marieke een Addi rondbreinaaldje van 25 cm en met twee verschillende uit-eindjes, één van  7 cm en één van 5 cm. Vervolgens een bolletje Botter IJsselmuiden uit m’n stash opgediept en een sok opgezet.

Ik moet zeggen, het is even wennen maar het breit echt wel lekker. Je hoeft niet steeds van naaldje je wisselen: je kunt gewoon door breien. Beetje schuiven met de steken, dat wel. Ik denk dat het me wel gaat bevallen, deze manier van sokken breien. Bij de hiel zet ik de steken die ik dan niet brei op een hulpnaaldje, ik neem aan dat dat de juiste manier is. En de teen? Ik denk dat ik het werkje dan toch even over zet op mijn kleine sokkennaaldjes.

Vanmorgen was de wereld wat witter als normaal. Hond Chiqo vind alles best, met zijn bontjasje aan heeft hij het nooit koud.

wandelen

Uitwaaien met onze hond.

Deze keer kozen we de Lindevallei. Het riviertje Linde loopt langs ons dorp. En in de natuur langs de oevers is het heerlijk wandelen.

Zo aan het eind van de middag levert dat mooie plaatjes op.

Tijdens de kerstdagen heb ik de glittersokken af gebreid. Garen van Opal genaamd ‘Kuss im regen’.

time runs so fast

Ze passen wel bij de kerst, zo met die glittertjes. Maar helaas, de sokken zijn niet op tijd af. Ik zeg dan maar tegen mezelf: Keep calm and finisch it for next christmas!

Vandaag is mijn dochter jarig. Vierentwintig jaar geleden werd ze geboren. Tijd gaat zo snel. Nog maar net geleden werd Jildou op mijn buik gelegd. En het volgende moment is ze volwassen! Het liedje wat door m’n hoofd gaat op een dag als deze is dat liedje van Abba, slipping through my fingers… (linkje naar het liedje)

Slipping through my fingers all the time, I try to capture every minute.
The feeling in it slipping through my fingers, all the time.
Do I really see what’s in her mind each time, I think I’m close to knowing
She keeps on growing slipping through my fingers all the time

What happened to the wonderful adventures
The places I had planned for us to go
Well, some of that we did but most we didn’t
And why, I just don’t know

Sometimes I wish that I could freeze the picture
And save it from the funny tricks of time
Slipping through my fingers
Slipping through my fingers all the time

druk

Ik schreef er al eerder over, mijn studie aan de Hanzehogeschool in Groningen.
Er komt heel wat op mij af.
Leren, verslagen maken, lessen volgen en stage lopen.
Natuurlijk gaat mijn breiwerkje mee naar school.
In de pauze kan ik net een paar toeren breien.
En zo komt die sok vanzelf een keer af!

Vorige Oudere items