lopend werkje

In dit blogje geen W.A.-tjes (werkjes af) maar mijn L.W. (lopend werkje).


Eén sok is af, sok twee op de pennentjes. Garen: Regia Classic Stars Color.


Ik ben tevreden over reliëfpatroon. De voet heb ik wel gewoon tricot gehouden want deze structuur zal vast in de huid van je voet achterblijven nadat je de sokken in schoenen hebt gedragen. Dat is niet de bedoeling.

Deze blog dus geen W.A. of F.O. (Finished Object) maar wel acquisitions, yeahhh!!! Acquisitions zijn nieuwe aankopen. Ik heb een enorme voorraad wol, echt! Maar ik kan er zo blij van worden:


Drie bollen à 100 gram van de Wibra: Bianca, zo acryl als de pest maar o, wat een mooie kleuren! Ik volg vlogster Eline van CreaLien Design die breit ook met Wibra en Zeeman garen. Lekker goedkoop, wasbaar en leuke kleuren. Niets mis mee, vind ik.
Nu nog een potje energie en je hoort mijn niet meer! Enne laat die regen maar vallen hoor, op de bank zit ik lekker droog.


Als je de besjes van de van de rode vlierbes zo ziet en de wind en regen voelt dan zou je haast denken dat we zo in de herfst zijn beland. Zoals ik zei, ik vind dat niet erg hoor. Guusje denkt daar anders over. Enthousiast drentelde ze naar buiten, om even later (nat) weer op de vensterbank te springen: “Mag ik erin?” “Ja hoor, kom maar gauw!”


Take care en kalm an!

 

sokken breien

Het is zo leuk om te doen, sokken breien. De mogelijkheden zijn eindeloos. Van teen naar boord of van boord naar teen. Hakken in alle soorten en maten. Wolletjes in spikkels, strepen of tweed. Twee sokken tegelijkertijd breien of één op vijf korte pennetjes.


Echt, ik kan nog zoveel leren en daardoor is er ook nog zoveel uitdaging voor mij in het sokken breien.

Deze keer brei ik met Regia Classic Stars Color.

Ik brei ze top-cuff-down of van boord-naar-beneden.
Met een Hollandse hiel.
Naaldjes 2.25 mm Knitpro Zing.
Deze naaldjes zijn de Rolls Royce onder de breinaalden en ik word echt niet door Knitpro gesponsord hoor.


Zo ziet het er dan uit op een zomerse avond: sapje, boekje en breiwerkje. Heerlijk!
Vanuit een ander perspectief:


Meestal liggen de beestjes bij mij in de buurt.
Wat een ‘gezellig-geit’ zo. En ja, daar is hij weer, de buurtgeit! 😉


Anyhow, ik brei er weer een reliëfpatroontje in, altijd leuk. En omdat het patroontje steeds herhaald na zes toeren, brei je van streepje, naar streepje.


Guusje houdt, vanaf de vensterbank, de boel graag in de gaten. Ze neemt haar taak als neighbourhood watch zeer serieus. Goed zo poes!


Take care en kalm an!

zomerhitte

Hier nog een ‘lopend werkje’ (L.W.).


En hieronder is het ‘werkje af’ (W.A.). Patroon: Soxxlook no.5 van Kristin Balke. Garen: Supra Wave. Naalden 2.25. Voor Janlief. 19 gram garen over van de 100 gram.


Maar om terug te komen op de titel van deze blog:
Ik ben geen fan van zomerhitte.

 Strakblauwe luchten waardeer ik alleen in de winter, liefst met dikke laag ijs op de sloten en vaarten. Zoiets als hieronder.

album_medium_1096662Op zich kan ik er wel tegen hoor.
Mijn Oma Froukje niet, die ging op extreem warme dagen gewoon met haar handwerkje in de kelder zitten. Nee, ook ik ben dus geen zomermens, maar duik nog net niet de kelder in.

Alhoewel ik vies plakkerig ben van het zweet, (bah, bah, bah!) heb ik geen plakhanden dus breien gaat prima.

Chiqo vindt de warmte ook niet leuk. Met zijn dikke vacht hijgt hij zich door de dag.
In het bos is het dan wel aangenaam. We lopen ’s morgens gewoon wat vroeger dan normaal.


Even pootjebaden.


Gelukkig gaat hij zo nu en dan wel op zijn cooling-mat, van de Action, liggen.

Als je de bovenstaande plaatjes ziet, is het net alsof Chiqo er voortdurend op ligt, niets is minder waar. Meestal ziet het er zo uit.


‘Nee hoor, alleen mijn voorpootjes hoeven gekoeld’. Hoe eigenwijs kun je zijn…

Afgelopen maandag nam dochterlief Jildou me mee voor een dagje Walibi, een dagje achtbanen. Zowel Sandor als Jan wagen zich niet in een achtbaan die over de kop gaat, dus mochten zij niet mee.

Alleen vandaag] Walibi Holland tickets €22,50 (hele seizoen geldig ...
O, ik vind dat zoooo leuk! Bij elke achtbaan mekker ik dat ik niet durf. Wat halen we ons dan ook aan, om vrijwillig plaats te nemen in een zo’n stoeltje met beugels. Maar wanneer het ritje klaar is dan vind ik het fantastisch: gewoon omdat het best wel eng & spannend is en echt zó hard gaat!

Express Platform 13, El condor, Untamed & Goliath. Dat waren de achtbanen waar we in hebben gezeten. Maar ook deden we een ritje in La Grande Roue (reuzenrad), zaten in het treintje, G-Force, Super Swing (2x) en de Crazy River. Die laatste zag eruit of je niet nat zou worden, nou wij wel hoor! Zo flats: een golf water zo over ons heen!


Echt geweldig zo’n dagje. Nergens wachtrijen want bij Walibi maken ze gebruik van een slimme app waarbij je jezelf op een virtuele wachtrij zet. Zo weet je dus precies op welke tijd je in de attractie kan.

Kalm an en tot kiekes!

klein geitje

Een kleinigheidje, ofwel een ‘klein-geitje’.


Dit geitje woont met zijn twee broertjes een straatje verderop. Eigenaresse heeft ze behoed voor de slager, anders was het trio in de worst beland. Wat me opvalt is dat deze geitjes heel zachtjes mekkeren. Natuurlijk: op zo’n plaatsje mét stalletje, heb je eigenlijk ook niets te mekkeren.


Zo nieuwsgierig zijn ze, als Chiqo langs loopt moet er even worden gegroet!

Anyhow: Buren iets verderop, hebben gezinsuitbreiding gehad. Een klein jongetje is geboren: Pieter Hendrik. Ik heb een ‘klein-geitje’ voor het knulletje gemaakt.

Garen genoeg, gewoon even in mijn stash duiken. Deze kleurtjes heb ik opgedoken.


Botter Ijselmuiden Bergen en een blauw garen. Naaldjes 2.25. Lekker stoer.


Een kattebelletje is altijd handig voor sok nummer twee.


Sokjes maatje baby.

De foto hieronder is genomen tijdens onze dagelijkse wandelingen. Foto credit: Jan. Want ere wie ere toekomt.


Een rustige zondag toegewenst.

 

een woensdagblogje

Eigenlijk wilde ik deze sokken als FO laten zien. Een ‘Finished Object’ is een projectje wat je àf heb. Maar dat heb ik nog niet. Ik ben wel zonder problemen met de tweede sok bezig. Geen second sock syndrome dus.


Garen: Superba Wave. Ik ken het merk niet. Dus is het even afwachten hoe dit garen zich houdt in de was. Naalden 2.25 en 64 steken. Sokken voor Janlief.

Het reliëfpatroon komt uit het boek SOXX Look van Kerstin Balke.

Onze stabijna* Chiqo is 15.5 jaar en heeft vier standen.

Stand één is ‘Slak’. Wanneer we, na een wandeling, bijna thuis zijn dan gebruikt hij deze stand. Ook wel stand ‘Zeer Langzaam’ of ‘Pootje-voor-pootje’ stand.

Hierna komt stand ‘Kuieren’. De laatste tijd is dit Chiqo zijn favoriet. Hier en daar wat snuffelen en rustig ons rondje lopend.

Stand drie ‘Wandelen’ is stevig de pas erin. Toen ik hem in het begin van onze relatie, 6 jaar terug, uitliet konden we samen nog kilometers maken. Chiqo vond dat prachtig! En ik ook natuurlijk. Maar Chiqo heeft nu, door zijn leeftijd vaak wat minder energie.


Dan stand vier: ‘Sprinten’. Heel sporadisch draaft Chiqo nog wel een stukje. Alleen als hij echt ver achterop is geraakt dan sprint hij naar me toe.

Er is nog een vijfde: Stand ‘Weiger’. Wanneer Chiqo, ’s avonds, er met me uitgaat en zijn boodschapjes heeft gedaan, gaat hij in deze stand. Het enige wat ik dan kan doen is rechts-om-keren en met hem naar huis gaan.


Chiqo loopt graag voorop zodat kan hij het tempo bepalen.

* Chiqo is een kruising tussen Friese Stabij en Wetterhoun, dus net niet een hele Stabij, vandaar Stabijna.

Hieronder: De braambloezem nog nat van de regenbui.


Tijdens onze wandelingen zien we ze regelmatig: reeën. Ik vind het altijd prachtig om beestjes in het wild te zien.


Take care en kalm an!

stoppen

Deze eerste foto heeft niets met het onderwerp van dit blogje te maken: De roos achter ons huis. Maar het leek me gewoon mooi om met zo’n kleurige foto te beginnen.

Jan zijn teen piepte door de sok: ‘dag teen’!
Wanneer er een gat in een zelfgebreide sok valt dan stop ik zo’n sok.

Héél vroeger leerden meisjes sokken breien op school. En wanneer ze dat dan onder de knie hadden, knipte de juf er zó een gat in! Dan kon het meisje de pas gebreide sok leren stoppen, ondertussen haar eerste handwerktrauma verwerkend.

Zo oud ben ik niet. Op de basisschool met handwerken wel van alles geleerd, maar niet leren sokkenbreien laat staan stoppen.

Eigenlijk doe ik gewoon maar wat, in zoverre: Doel is het gat dichten. Wanneer de teen niet meer door de sok heen koekeloert dan is de missie geslaagd. Op YouTube zijn er wel stop-tutorials. Dus ben ik niet helemaal autodidact in het stoppen.

Wat heb ik nodig voor dit karweitje:

Stopnaald, deze heeft een scherpe punt en het oog is groot genoeg voor sokkengaren. Omdat het breisel rondom het gat meestal al wat vervilt is door het dragen & wassen is een scherpe punt nodig.
Schaar
Stopklos, een handig hulpje. Het Duitse fourniturenfabriek Prym brengt deze houten paddenstoelen op de markt. Daar wordt je toch vrolijk van!
Sokkengaren
Thee, groene thee met citroensmaak.
En dan kan ik los!

En de sok kan weer aan. En als ik toch bezig ben, sok twee. Eén sok van dit paar had ik al eens gestopt, nu is er in de andere ook een gaatje ontstaan.

Tadaa, ook klaar!

Ik geloof dat sokken niet veel meer gestopt worden. Sommigen halen de teen af en breien die opnieuw. Dat lijkt me nog wel een klus. Gestopte sokken, je ziet het haast niet (als je er vroeg bij bent) en de sokken gaat na een stopbeurt weer heel lang mee. Lekker duurzaam!
Sokken stoppen: my green way of life! 😉

Voddenboer en Schilder Jopie Huisman (1922-2000) heeft ‘De broek van meuke Albertje’ gemaakt. Hierin is zo prachtig het stopwerk te zien. Eerst keurig en netjes. Zorgvuldig een draadje uitgekozen. Toen ze alleenstaand werd, werd garen gepakt wat maar voor handen was, het maakte Albertje niet uit. Ach, want wie zag haar ondergoed nu nog. Zo mooi en zo ontroerend.

Take care en kalm an!

sokken breien

De meloensokken zijn klaar. De tweede sok was nog wel een dingetje. Veel fouten, veel retourbreien om uiteindelijk de vergissingen die nog volgden maar te accepteren. Die gebrekkigheden blijf ik, als maakster, natuurlijk wel zien.

Maar uiteindelijk, zo in de gympen, zie ook ik die fouten niet.

Anyhow nu tijd voor een nieuw sok-werkje! Op het wolfeest in Balloo drie jaar terug een bolletje Superba Wave gekocht. Ik ken het merk niet. Dus is het even afwachten hoe dit garen zich houdt in de was.

Bij de Bieb zag ik, tot mijn grote verrassing, dit boek liggen: SOXX Look. Het is het derde boek van deze reeks. Geschreven door Kerstin Balke. Ze woont met haar man en beide dochters ergens tussen Hamburg en Lübeck, in Duitsland. Haar SOXX Book en SOXX Book 2 zijn erg populair. Ze staan vol kleurrijke sokpatronen. De meeste patronen brei je met meerdere draden. Hier haar Instagram.

Ik maak SOXX Look nr. 5 uit dit derde boek. Voor Janlief. Het is een reliëf motief: een combi van rechte en averechte steken.

Een fijn werkje: Mooi garen en mooi patroon. In dit breiboek staan naast sokken veel meer prachtige patronen zoals kollen, mutsen & polswarmers. Erg leuk vorm gegeven. Toch mooi dat ze zo’n nieuwe boek in de Bieb hebben.


Die oude stoel, tja daar kan ik maar geen afscheid van nemen. Ik kreeg die stoel van ‘Tanne’ (zoals de kinderen Tante Anne altijd noemden) met als doel deze te verkopen op de rommelmarkt. Ik stalde mijn spulletjes uit maar ging toen zelf op de stoel zitten: die gaat mooi niet weg!

Guusje heeft een voorkeur voor onze andere relaxstoel buiten.

Ik zal mijn breiwerkje weer even oppakken.
Een lieve groet van mij vanuit Oldeholtpade. Tot kiekes!

lopend werkje

In de knittersworld (breiwereld) noemt men het project waarmee je bezig bent een WIP, Work In Progress. Vertaald: Werk In Uitvoering. Maar ik, ik noem het een LW, een lopend werkje.

Ik ben al even met deze meloensokken bezig. Ze komen maar niet af. Sok één ging voorspoedig. Maar sok twee schiet gewoon niet op. Gevalletje van ‘second sock syndrome’?

Dit syndroom is een wereld wijd fenomeen. Het wordt gekenmerkt door het feit dat het bij de tweede sok veel langer duurt om deze af te krijgen dan bij de eerste sok. Of dat er aan de tweede sok niet eens wordt begonnen. Maar normaal is mijn tweede sok echt ALTIJD sneller klaar dan de eerste.

Na enig zelfberaad kom ik tot deze mogelijke verklaringen:
1. Dit is mijn derde paar sokken met dit ajourpatroontje van spiralen vol met gaatjes en samengebreide steken. Is het dat ik wel klaar ben met het patroontje?
2. Zo klaar, dat ik er geen zin meer in had om er nóg een paar (!) fouten uit te moeten halen. Raar, dat ik, nu bij sok III, zo makkelijk steeds de fout in ga. Bij deze sok al héél véél aan retourbreien gedaan. Dus laat de fouten nu maar zitten… En door al die fouten in mijn LW, heb ik er ook geen plezier meer in.

Omdat ik mijn nocht van dit breiwerk af heb, laat ik het werkje steeds links liggen. Maar ik mag óók niet een ander werkje oppakken van mezelf. Laat staan nieuwe sokken opzetten. Nee, die tweede meloensok moet eerst af.
Gevolg: ik kom tot niets. Een patstelling, ik kan het niet anders benoemen.

Dus gisteren drie keer diep zuchten en weer aan de brei. Tijdens een autorit de pennen er flink onder gezet.

Dit paar zal voor mezelf worden. Nog zo’n regel van mij:
Als ik in sokken teveel fouten maak houd ik ze zelf.
Zit een klein ver-steek-inkje in dan zijn ze voor dochterlief.
En de foutloze die gaan naar zuslief. Haha, dan weet je, zus, waarom er niet zo heel vaak sokken jou kant op komen!

Feit is wel dat je die fouten in het breisel, bij het dragen, echt niet ziet. Behalve dan de maakster, die blijft alle fouten, hoe klein ook, wel zien. Dat is net als bij spulletjes naaien, je zit er met je neus zooo dicht op, dat je elke oneffenheid ziet. Bij het breiwerk hetzelfde, met je leesbril op zie je alle ongelijkheden.

Nog even een paar plaatjes vanuit mijn ‘habitat’.

Luierende schapen in de schaduw. Gewoon wat liggen, wat kijken en herkauwen. En deze ree, iets minder relaxt dan de schapen, al herkauwend houdt ze haar omgeving goed in de gaten.

Tot slot: Door de halmen de weide niet meer zien

Take care en kalm an!

still knitting socks

‘Still knitting socks’  klinkt net wat vlotter dan ‘nog steeds aan het sokken breien’ maar dat kan aan mij liggen.
Watermeloensokken, ja dat kan! Met dit Regia-garen. Het is een zomers bolletje want het is een katoentje.


Ik was nog niet klaar met het ajour patroontje van twee paar sneakersokjes dus ga ik er vrolijk mee verder. Dat ajourtje komt uit een ontwerp van Gaby M. Sternfeld ‘Strandkorb Söckchen’. Spiralen met gaatjes en samengebreide steken.


Watermeloen, zo lekker! Sokken om op te eten, toch?


Ik heb een plat boordje gedaan met drie toeren zwart. De draadjes van het zwarte randje moeten wel gelijk weggewerkt worden want door het samenbreien van het boordje kun je er natuurlijk niet meer bij.


Ik ben nu bezig met sok twee.


Het gaat voorspoedig. De eerste sok heb ik eventjes aan getrokken en goed bevonden. Ondanks het katoenen garen geeft het acryl (28%) nog de nodige elasticiteit.


Een koolwitje, zou ze een wens hebben gedaan en vervolgens heeeeeeel hard hebben geblazen?

Take care en kalm an!

sokjes voor Anna


Het nichtje van dochter & schoonzoon wordt binnenkort 3 jaar. Een coronafeestje dus. Strak gepland wie op welk tijdstip de jarige mag bezoeken en haar een cadeautje mag toegooien. Het is even niet anders.

Aangezien ik voor haar grote zus dino-sokjes had gebreid kon Anna niet achterblijven. Bovendien is het ook zo leuk om kleine sokjes te breien.


Ik gebruik garen van Zareska. Alweer een poosje terug had ik behoorlijk wat van van dit garen ingekocht, ecru. Ik heb van de bolletjes strengen gemaakt en heb de strengen geverfd. Leuk werk! Achter het fornuis vol grote pannen textielverf en een heleboel strengen garen. Wanneer ik door de voorraad heen ben zal ik zeker nog wel eens sokkengaren gaan verven.


Door het garen in verschillende verfbaden te doen kan je allerlei kleuren combineren. Maar wanneer je het bij één kleur houdt en gedeeltes korter in de verf laat krijg je een ‘levendige’ kleur.


Dit garen gebruik ik voor Anna haar sokjes. Er zit een vleugje bruin in en verschillende tinten roze.


Het liefst zit ik op de bank te breien. Vooral als Guusje tevreden naast me komt liggen. Zo rustgevend.


Een kopje koffie erbij, heerlijk! Dit koekje lijkt op een stroopwafel maar is een karamel-zeezout-wafel. En die zijn lekker! Bij de Lidl vandaan. Omdat de stroopwafels op waren kocht ik deze. Je moet het wel weten, niet dat je een hap neemt in de veronderstelling in een stroopwafel te happen, dan smaakt het heel vreemd… Maar echt, een aanrader hoor, deze karamel-zeezout-wafel. Wessel zei als kleuter altijd ‘strooptafel’ en zo noemen we deze koekjes nog steeds.

Dit weekend maakten we onze eerste gezamenlijke rit. Binnendoor naar Harlingen en daar langs de Waddendijk naar Moddergat en zo door de Friese Wouden weer op huis aan. Ik kan zo genieten van de schapen en lammetjes op de dijk. De beestjes zijn helemaal gewend aan mensen en motoren, ze worden er niet koud of warm van en grazen lekker door.


Het Wad, ik vind het zo mooi, zo wijds. Altijd weer boeiend om daar te rijden.


Take care en kalm an.

Vorige Oudere items