Segelschiff am See sjaal & de Kitchenerstitch

Het is alweer tijd om het blogje in mijn brein te bevrijden en te publiceren. Blogjes ontstaan in mijn hoofd. Dan maak ik een kattebelletje in mijn telefoon. Dit omdat inspiratie vaak komt tijdens het wandelen met onze hond in het bos. Ook onder de douch komen er spontane ingevingen. Maar die halen de telefoon dan weer niet. Soms moet je even gedachteloos zijn zodat leuke gedachtes de ruimte hebben om in je brein op te ploppen.

Op 1 januari startte de MAL (Make-a-Long) van Siets aan de Maak en Amilishy. Een prachtige sjaal die we in 6 weken gaan maken. Er is een haak en een brei versie. In mijn vorige blogs had ik het hier al over. Mijn versie woont in een mooi koffertje.


Deze MAL is online, dat kan wél kan in coronatijd. Zo leuk: Zien hoever anderen zijn, welke garens ze gebruiken en waar ze tegen aanlopen. Het is druk in de facebookgroep. 237 leden. Maar niet iedereen breit of haakt mee hoor.

Over deze MAL: Een patroon van Alexa Boonstra. De Segelschiff am See sjaal heeft zijn naam deels te danken aan het handgeverfde garen wat zij voor de sjaal gebruikt heeft. Die kleur heette Zell am See, naar de plaats in Oostenrijk. Omdat de vorm van de sjaal op een zeil lijkt, vond ze het leuk om dat samen in de naam te verwerken: Segelschiff am See. Zeilschip op het meer dus.

Doet me zo denken aan een versje van Frans Mulder. (Fotocredit Janlief)


Je moet zeilen op de wind van vandaag
De wind van gisteren helpt je niet vooruit
De wind van morgen blijft misschien wel uit
Je moet zeilen op de wind van vandaag


Ik gebruik een hand geverfd garen dat ik in 2018 al kocht in Zwartsluis bij Wol met Verve. Deze streng bleef steeds liggen omdat ik het zonde vond om er sokken van te breien. Met een twee sokkenwolletjes leek me dat prima samengaan.

Het eerste beginnetje is er.

Ik zag in de media, ergens in november, dit boek: De kracht van breien van Loretta Napoleoni. Zij onderzoekt in het boek de kracht van dit oeroude ambacht.


Het boek is wat staccato geschreven. Losse onderdelen worden achterelkaar gezet. Met tussendoor iets van Loretta’s eigen levensweg en levensleed. Ondanks dat het wat een aan elkaar gebreide verhaal is, is het een interessant boek.

Napoleoni haar boek zit zo vol met wetenswaardigheden. Wat ik interessant vond was het verhaal achter de Kitchenerstitch.

Deze steek heeft zijn naam te danken aan Britse legerofficier Herbert Kitchener. Tijdens de eerste wereldoorlog hadden de soldaten in de loopgraven natte voeten en voeten kunnen niet tegen nattigheid. De vrouwen gingen sokken breien zodat hun zonen en echtgenoten vaker droge sokken konden aandoen.

Officier Kitchener bracht deze spontane breiwoede onder gezag van de Kroon. Vrouwen kregen van hem strenge instructies. Welke wol ze moesten gebruiken en welke kleuren. Donkergroen en grijs, want dit paste bij het soldatenuniform. Maar Herbert bepaalde ook het sluiten van de teen. De ‘Kitchenerstitch’ dus. Een manier waarmee je de sok dicht maak zonder naad die schuren kon. Zo’n dik 100 jaar later wordt deze Kitchenersteek nog steeds veel gebruikt.

Ik gebruik deze manier niet. Ik leerde een handigheidje van een breivriendin. En als we het er toch over hebben, hieronder mijn manier van teen afkanten.

1. Ik keer de sok binnenstebuiten met alle vier de naaldjes erin.


Binnenstebuiten zet ik de steken op twee naalden. ‘Onderteensteken’ en ‘boventeen steken’. 2x 12 steken.


Nu brei ik steeds twee steken samen, die van ene en die van andere naald.


Zo krijg je een net naadje. Draadje even wegwerken en klaar is de sok.


Het was nat in het tijdens ons rondje maar Chiqo en ik kunnen daar best tegen.


Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

achteruit breien

Deze blog borduurt breit verder op de blog van 29 december, hierin had ik het over breien met compassie.


Sarah zei in haar laatste vlog (IGTV): ‘Ik heb al aardig wat sokken gebreid, ik durf best te zeggen dat ik het aardig kan inmiddels. En toch moest ik de teen twee keer breien (laatste project, red.). Tijdens het breien gaat er soms in mijn brein iets mis en dan vind ik het veel makkelijker om de boel, rats, uit te trekken en opnieuw te breien. Volgens mij hoort dat bij handwerken, dingen opnieuw breien. Op sommige dagen brei ik evenveel achteruit als vooruit.’


Precies! Voor mij geldt dat ook, altijd fijn die herkenning! Inmiddels heb ik ook heel wat sokken van de pennen laten glijden en nog moet ook ik wel eens opnieuw beginnen of achteruit breien. Na paar 155 zou ik nog even een paar sokken voor dochterlief breien. Met dat nog even ging het al mis. Bij breien moet je nooit de turbo aan willen zetten. Überhaupt moet je nooit de turbo aan willen zetten wat je ook doet behalve als je wilt hardlopen.

Wanneer ik snel even brei ga ik broddelen en is mijn breiwerk niet mooi egaal. Dat ligt niet aan het snelle breien maar aan de aandacht die ik dan geef aan mijn breiwerk. Ofwel het gebrek aan aandacht dus. Breien behoeft namelijk ook gewoon wat brein-aandacht.

Zie het als fietsen. Je kunt fietsen, dus stap je op en gaat fietsen. Je brein weet dat je fietst. Je benen doen hun werk, je behoud je evenwicht en je kunt van je omgeving genieten. Je kunt zelfs een gesprekje voeren met degene die naast je fietst. Toch blijft je doorfietsen omdat je brein weet dat je ondertussen fietst.


Ik gaf hierboven het voorbeeld van fietsen maar ik denk dat het nog beter uit te leggen is met voeden van babytjes. Wanneer ik mijn kinderen borstvoeding gaf en ik teveel opging in het gesprek wat ik ondertussen voerde, dan begon m’n zoon/dochter te brullen, want melktoevoer stagneerde dan. Met herstelde brein-aandacht en een aai over het bolletje kon kindje weer drinken en moeders weer kletsen.

Breien behoeft ook die aandacht. Het brein weet dat je breit en ondertussen kun je best praten of een podcast volgen. Maar er moet een seintje zijn: Ik brei, ik brei met aandacht! Mijn breiwerk begint helaas niet krijsen bij verslappen van mijn aandacht en dus kan het dan ook best lang duren dat ik de des-aandacht bemerk. En vervolgens weer eens achteruit moet breien. Het hoort er gewoon bij.

Anyhow: Hier dus de keyword: ‘even snel’. Wanneer ik snel, snel iets wil maken, dan is het vragen om moeilijkheden puur door een te min aan echte aandacht voor mijn werkje. In dit geval: mijn breiwerk werd niet mooi gelijkmatig. Hieronder op de foto goed te zien. Brieke (Stellingwarfs voor: niet zoals het betaamt, fout, mis) breisteken.


Ik had nog steeds even snel, in het hoofd. Ik zou de sok gewoon blocken en dan werd het breisel vast regelmatiger en het dus zou het wel goed komen. Inmiddels bij de hak, ook broddelwerk, foutjes die ik probeer te verdoezelen.


Pas wanneer ik me bewust word van dat even snel begin ik te zuchten, want het enige juiste wat ik kan doen is afhalen, alles afhalen en opnieuw beginnen met wel de juiste aandacht voor dit breiwerk.


En ik was al halverwege de voet!! Zie bovenste foto. Waarom ben ik geen ezeltje? (Garen: Twin soxx, Lang yarns)


Het zijn grijze, koude dagen en het is nat in het bos. Toch vind ik dit heerlijk weer.


O, wat heb ik toch een hekel aan die hete zomerdagen van 30+! Ik heb het al eens genoemd maar het zit me blijkbaar zo hoog. Ik heb een donkerbruin vermoeden* dat de zomers alleen maar heter zullen worden. Dan stel ik manlief voor om te over-zomeren in Noorwegen.

Wanneer het buiten donker is, doe ik binnen de lichtjes aan. En één van die lichtjes: kijk nou, daar wordt je toch blij van!


Deze toffe-theepot-lamp komt van Ellen van Gekkleurd. Van theepotten van de kringloop maakt ze deze leuke lampjes.


Ik krijg het idee dat de wereld in brand staat. Coronavirus legt, naast gevaar voor gezondheid, de maatschappij gedeeltelijk plat. Dit heeft voor veel mensen grote gevolgen. En dat is nog maar een klein deel van de problematiek qua Cornona. Wereldwijd is dit een serieus probleem natuurlijk. Het is een dik jaar geleden dat Covid 19 uitbrak, wie had kunnen denken dat we er nog steeds middenin zitten en het eind gewoon nog niet in zicht is.

En dan de gebeurtenissen in Washington in het parlement. Het laat zien dat groepen mensen die ontevreden zijn over het beleid heel makkelijk op te ruien zijn. Dat kan natuurlijk ook zo in Nederland gebeuren aldus Caspar van den Berg. (L.C. 8-9)
Het laat ook zien dat de geschiedenis van de mensheid zich altijd weer herhaald.


* de uitdrukking ‘donkerbruin vermoeden’ gaat over iets negatiefs. Bruin betekend hier niet de ‘kleur’ maar ‘zorgwekkend’. In zeemanstaal is bruin weer ‘ruw of onstuimig’. Vermoedelijk kreeg ‘bruin’ vandaar de betekenis zorgwekkend: ruw weer kon immers vervelende gevolgen hebben.

Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

ergens geen gat meer in zien

Kent u die uitdrukking? Het betekent ‘er geen oplossing meer voor zien’. Dat gevoel kreeg ik bij het zien van Jan zijn sokken.


Ik stop ze vol met liefde en toch zie ik na verloop van tijd zijn teen weer verschijnen. Ik ben in bezit van goede stopnaalden en een paddestoel. Een karweitje van niets eigenlijk, maar toch… Waarom?

Omdat ik natuurlijk niet voor één gat te vangen ben, ging ik neuzen op internet. Ik zag tips en weetjes over de gaten in sokken. Het blijkt dat 50% van de sokkendragers een gat in hun sok hebben.
Mogelijke oorzaken:
1. Te losse of te strakke schoenen.
2. Te lange teennagels.
3. Te heet wassen van sokken.
4. Jubeltenen ofwel hallelujatenen.

Dit speelt niet bij Jan. Op internet kan ik van alles vinden over een verstevigde hak. Maar bij manlief gaan de hakken juist nóóit kapot. Dus hoef ik die niet te verstevigen. De tenen, daar gaat het om.

Op mijn oproepje in de Facebookgroep ‘Zelfgebreide sokken, helemaal hip!’ kreeg ik veel respons.  Eén van de breister had dit advies: 0,25 mm kleinere naald voor de teen én meeloopgaren meebreien.

Meeloopgaren dus. Stopgaren is wel gewoon te koop, op van die kartonnen kaartjes. Wat ‘Beilaufgarn’ betekent weet ik niet, misschien meeloopgaren? Ik ben van plan om wat verschillende kleurtjes stopwol in te slaan, zodat ik bij alle tenen een extra draadje mee kan breien.


In dit mooie projecttasje vol auto’s en busjes woonde het sokproject voor manlief. Het tasje kocht ik onlangs bij mijn naamgenoot. Ideaal voor sokken.

De Blueberry Wafflesocks heeft een eenvoudig reliëf patroontje en maakt de sokken lekker dik. Twee toeren recht, twee toeren 2 recht-2 averecht. Het neemt dan ook behoorlijk veel garen. Nld 3 mm, garen: Noorse Sokkenwol.

Anyhow: Om te testen heb ik bij de teen een draadje sierstikgaren meegebreit. Dit is net iets dikker dan gewoon naaigaren.


Nu is dit vergelijkend warenonderzoek niet betrouwbaar. Immers ik gebruikte Noorse Sokkenwol van Scheepjes, 40% acryl, 40% polyamide en maar 20% wol. Extra sterk dus.

De teen mét meeloop-naaigaren zie je praktisch niet. We zullen zien hoe de tenen het deze keer houden.

And now something completely different: Egeltjes hebben het moeilijk. Nederlanders houden ervan hun tuin symmetrisch af te sluiten met strakke en dichte hekwerken. Die tuin leggen ze vervolgens vol tegels of nemen een grindbak. En alle losse blaadjes worden met veel lawaai verwijderd.
(foto: bron niet kunnen vinden.)
 

Egeltjes bezoeken je tuin om daar slakken en spinnen op te peuzelen. Maar hey, dan moeten ze wel de tuin in kúnnen. Bij ons zijn egels van harte welkom. Ik ben namelijk geen slakkenfan en evenmin dol op spinnen.

Janlief heeft een welkomstbordes gemaakt. Zo kunnen ze gemakkelijk vanaf de beschoeiing de tuin in scharrelen. Ook ligt er nog veel oud blad. 


Een egeltje kan vier tot zeven jaar, met een maximum tot tien jaar oud worden. Helaas sterven veel egeltjes in het verkeer. In Nederland worden jaarlijks tussen de 113.000 en 340.000 egels aangereden. Het egeltje rolt zich bij dreigend gevaar op en dat is niet handig op de rijbaan met aanstormende auto’s.

Dassen, bunzings en vossen lusten wel een egel op zijn tijd. Maar dat staat in geen verhouding tot de verkeersslachtoffers. Dus laten we zuinig zijn op de egel, ze kattenbrokjes, een bakjes water en een plek om te schuilen geven.

De dierenarts heeft van de week laten weten dat Guusje haar bloeduitslag geen afwijkingen vertoonde. Er was met name getest op nierfalen. 

Guusje gaat niet meer op buurt patrouille. Ze slaapt meer maar wanneer ze wakker is, is ze wel alert. We wisten al dat Guusje een hartruis heeft en de dierenarts vermoed nu dat hier het probleem zit. Ze eet gelukkig wel weer iets beter.

Be safe, take care en kalm an! Met een lieve groet uit Olpae.

dekens en zo

Vandaag een blogje over mijn lopende werkjes. Van de vijf l.w.’s heb ik drie dekens onder handen. Dekens maken vind ik fijn. Het zijn langlopende projecten en dat geeft een zekere rust. Bovendien kan er weinig aan fout gaan. Een trui of vest moet voldoen aan een goede pasvorm en bij mij is het altijd weer een verrassing of dàt lukt. Nee, dekens maar ook sjaals en sokken, daar kan niet veel aan mis gaan.

De eerste deken is de Persian Tiles versie Eastern Jewels van Lucia Dun. Hier een linkje om eindresultaat te zien.


Gehaakt van Stylecraft Life DK van Scheepjes voor. Momenteel werk ik hier niet aan maar dit werkje is niet uit het zicht, om zo maar te zeggen.

Deken twee is de afvaldeken. De deken van restjes sokkenwol. Ik pak de restjes niet luk-raak maar ook niet geheel uitgedacht. Zo komen er wel meerdere lapjes van hetzelfde garen in de deken. Om elk cluster van 9 lapjes komt een witte randje.


Die mooie yarnbowl of wolkom komt bij Mevrouw Polska vandaan. Ze verkoopt prachtig Pools aardewerk.

Voor dit project is een wolkom heel handig. De restjes zijn allemaal ronde bolletjes die erg graag hun eigen weg willen gaan. Door ze te begrenzen in de wolkom blijven ze mooi in de buurt van het breiwerkje.

Op naar lopend werkje drie. Een granny square deken van Zeeman Royal garen. Ook zo heerlijk om aan te werken. Ik speel met de kleuren en heb dat in mijn hoofd. Maar het kan ook zo weer anders worden. Het mag gewoon allemaal. Basis: een vierkantje van 7 toeren.


Het geheel wordt wel kleurrijk hoor, hieronder de andere kleuren.


Dan plaats ik toch nog een foto van een stukje deken die de eindstreep niet zal halen. De make-a-long (MAL) van Scheepjes onder de ingewikkelde naam: ‘d’Histoire Naturelle Official Scheepjes CAL 2020’. Ik volg de deelnemers in de facebookgroep. Hoe groter de deken werd, hoe meer ik werd bevestigd dat dit echt een mission impossible was voor mij.


We kunnen niet allemaal hetzelfde ‘kunnen’. Veelzijdigheid geeft juist diversiteit op de handwerkvloer lijkt me.

De sokken die ik van dit bolletje Regia breide zijn wel af gekomen.


Recht toe-recht-aan met muizentandje en Hollandse hiel. Boord, hiel en teen met effen rood garen. 60 steken op 2.25 mm naaldjes. Paar nummer 153.


Volgende week is het alweer december. Dan start de Foto Challenge van Makers December. Georganiseerd door ‘maramaakt’ en ‘a.dropped.stitch’.

Ik ga nu voor het derde jaar mee doen. Voor elke dag van de maand is er een thema, een woord. Je plaatst een foto die, voor jou, bij het thema past op Instagram met verschillende # (= hashtack) erbij. Die # zorgt ervoor dat je iedereen die meedoet ook kunt volgen en dus zien. Verassend hoe veelzijdig de foto’s zijn: één woord en zoveel verschillende assosiaties. Het daagt mij uit om creatief te denken. Zin in!


Be safe, take care en kalm an! Met een lieve groet uit Olpae.

sokken en zo

En zo diepte ik uit mijn stash een bolletje Regia Design Line van de Noren Arne en Carlos op. Wanneer het gaat om zelfstrepend garen kan ik een enorme piet-lut zijn. Ik begin de eerste stok met een voor mij herkenbaar punt. Dus een overgang in kleur. Dan weet ik waar ik sok twee moet beginnen.


Dan wil ik, meticuleus, natuurlijk ook de strepen mooi over de sok hebben lopen. Dus heb ik het rode stuk van de bol in evenwicht verdeelt over been en voet. Verder heb ik de boord, hak en teen ook rood gedaan. Ja, sa is it moai genôch! (Ja, zo is het mooi genoeg!)

Ik begon de eerste sok met een anders dan anders boordje. Ooit kwam dit idee op Facebook langs. Een draaiboordje: 4 toeren tricot, (op twee naalden) dan 4 steken breien, dan het nog te breien deel om de naald draaien en weer 4 steken breien, dan weer breiwerkje om de naald draaien etc.

Het zag er zo leuk uit in het filmpje. Maar dit boordje rolde enorm op. Je zag de toer met draaiingen haast niet meer. Een rommelig geheel, zal ik maar zeggen.


In de regel brei ik dan eerst stug door, alsof het, tegen beter weten in, vanzelf beter wordt. Of dat kan ook, ik ,het tegen beter weten in, uiteindelijk wel mooi genoeg vind. Dat werkt dus niet. Een terugkerend leermoment.

Meestal bedenk ik me dan even afstand nemend (als ik in het bos loop) dat ik het project toch maar af ga halen. En dat doe ik dan ook maar, ook al was ik halverwege het beenstuk. Dus rats-rats-rats-rats afhalen.


En opnieuw beginnen maar dan met een vertrouwd boordje: het muizentandje.


Ik brei in mijn sokken eigenlijk altijd met afwisselend 4 verschillende boordjes.
Muizentandje (bovenste), platte boord (rechts) koffieboontje (onder), 2 recht 2 averecht (links).


Eind augustus begon ik met een ‘afvaldeken’, een deken van restjes sokkenwol ofwel afval-sokkenwol. Met een aantal andere vrouwen die, net als mij, de wens hebben om wat minder te wegen, hebben we een appgroepje. We steunen elkaar dus door ‘dik-en-dun’.

Deze deken symboliseert dit proces voor mij. Elke ons zet ik om in een lapje. Ik mag nu al 53 lapjes breien. Zo ver ben ik nog niet, maar dat geeft niet. Ik heb nu 11 lapjes.

Hoe ik te werk ga? Nou ik haat sporten, dus wandel ik wat in het rond met onze hond. Dat vind ik namelijk wel leuk. Daarnaast probeer ik een gezondere keuze te maken in mijn eetpatroon. En het lukt dus. 53 ons is er af. Ik hoop uiteindelijk 79 kg te wegen. Nog 41 lapje te gaan.


De deken wordt een kleurrijk geheel. Opgebouwd in clusters van 9 lapjes waar ik een wolwitte rand om brei. Ik heb nu 10 bollen van de wol-witte dus ik kan een enorme deken maken. Wordt vervolgd.

Onze Guus neemt haar taak als neighbourhood watch zeer serieus. Een paar keer per dag doe ze zo haar ronde.


Van hoogte kan ze nog beter de buurt bewaken.


En als haar watch erop zit, dan gaat ze voor het raam zitten.


Ik plaatste al eerder zo’n foto, maar ik kan er steeds zo om lachen: die indringende blik van haar. Je voelt dat ze kijkt! En wanneer ze binnen is… dan kan ze ook zo op haar eigen wijze aandacht vragen.

Be safe, take care en kalm an.
En met een lieve groet uit Olpea.

draadjes afhechten en klaar


Hierboven nog een lopend werkje maar inmiddels zijn de laatste draadjes afgehecht en kan ik de sokken aan. Ik vond het garen zo leuk: geel en roze. Een vrolijke combi die ik zelf ooit eens geverfd had. 


Ik begon met een muizentandje als boord. Dan brei je de boord eigenlijk een soort van dubbel. Ook het reliefpatroon ‘Greed‘ een ontwerp van Renée Kies, nam het nodige garen. Gevolg, ik had net vóór de teen al praktisch 50 gram opgebreid. Het was een streng van 100 gram dus zou ik sowieso tekort komen. Het garen heeft wel iets van het Split-ijsje dus dan maar twee witte tenen. Nu is een Split-ijsje geel/wit maar een vleugje roze kan natuurlijk ook: vrije interpretatie zullen we maar zeggen. 


Ik liet sok één aan Jildou zien. Zij dacht echt dat het zo de bedoeling was, zo’n witte teen. Nee, niet dus. Maar in de schoenen zie je de teen toch niet, dus ik kan er zo wel mee leven.

We hebben hangvogels achter het huis. Echt een hele groep. Prima natuurlijk, want hé vogels vallen niet onder het corona-samenscholingsverbod. Koolmeesjes, pimpelmeesjes en mussen. Een gezellige boel.


Ik heb zo’n vogelvoer-silo. Die is binnen mum van tijd leeg.


Maar ik heb ook vetbolletjes hangen. 


Ik haal het gevaarlijke groene netje er-om-weg en doe de bolletjes in een garde. Heel handig. In die groene netjes kunnen de vogelpootjes in verstrikt raken.

 Onze Chiqo is 16 lentes herfsten. Wanneer hij moe is dan heeft hij moeite met ons laminaat. Zijn pootjes glijden dan, door krachtverlies, weg. Net Bambi op het ijs.

Dit speelt al iets langer hoor, vorig jaar kocht we al een groot vloerkleed zodat Chiqo toch nog op de bank kon springen vanaf de door het kleed stugge ondergrond.


En nu hebben we gewoon wat extra matten neergelegd. Een prima oplossing vooreerst.


Tot nu toe kon ik Chiqo nog steeds verlijden om een boswandeling te maken. De loopjes later op de dag worden korter.



Chiqo slaapt wat meer en vind het vervelend als ik uit zijn gezichtsveld ben. En ja, hij is erg doof. Maar voor de rest: ‘still alive and kicking’ hoor!


Be safe, take care en kalm an.

 

still knitting socks

Wanneer er een paar sokken van mijn pennen glijden dan neem ik gelijk weer een duik in mijn stash en kom altijd weer boven met een leuk bolletje. Deze keer een strengetje welke ik zelf al eens verfde. Nu liggen er boven nog 6 van zulke zelf geverfde strengen te wachten om opgebreid te worden. Natuurlijk in andere kleuren.

Altijd fijn om wat in voren te hebben, zei ze terwijl de bakken wol inmiddels het plafond hebben bereikt. Nu dus deze streng:

Ik vind de combi roze/geel altijd zo vrolijk. En als het breisel dan ook nog eens leuk uitpakt dan ben ik blij.

Project info:
Garen: Zareska Maris 60% acryl/ 20% scheerwol/ 20% polyamide.
Naaldjes: 2,5 mm.
Reliëfpatroontje: Greed van Renée Kies.


Een mooie gelegenheid om mijn nieuwe gewonnen sokkennaalden uit te proberen. De Nova Cubics DPN (Double Pointed Needles) van Knit Pro. Het is even wennen, als ik eerlijk ben.


Dat ze vierkant zijn daar merk je, wanneer je ermee breit, niet zo veel. Het zou ergonomisch een voordeel hebben bij de grip. De punten zijn gewoon rond en spits. Mijn Zing naaldjes van 2.5 mm 15 cm wegen 10 gram, deze Cubics naaldjes van 2.5 mm maar 20 cm lengte hebben, wegen 21 gram. Dat voel je echt wel, het verschil in gewicht. Ik ben dus nog niet ‘om’. Het is natuurlijk wel fijn dat ik deze Cubics naaldjes nu eindeloos kan uitproberen.


Gisteren had ik behoorlijk wat uninterrupted knitting time (UKT). Gisteravond was het eerste beenstuk dan ook al af en ik was halverwege de grote hiel. Ik keek nog eens kritisch naar mijn werkje en zag dat mijn hiel wel erg breed werd. Teveel steken! Hoe heb ik dat gehad? Geen idee. Maar vooral: waarom merkte ik dit niet eerder?


In het beenstuk had ik halverwege wat gerommeld. Vooreerst had ik dat laten zitten met het idee: wanneer ik snel loop dan zie je het niet!

Dus nu ik toch aan de frog* ging, vanwege de hiel, dan maar froggen tot en met het sjoemelstukje. Dus rats-rats-rats-rats de naaldjes eruit en afhalen. Dat opgewonden bolletje, hieronder, is wat ik uiteindelijk had gefrogged. Niet leuk! Zonde van de tijd…


Janlief zat het geheel eens te bekijken en zei: ‘Ach, het is maar een hobby!’
Hoezo ‘hobby‘? Dit is GEEN hobby hoor, dit is een way of life!
Diamond painting, 3D kaarten knutselen of schilderen op nummer dát zijn hobby’s! Als irritatie hoog zit kraam je er wel eens wat uit, alvast mijn welgemeende excuses als ik iemand hierdoor op de tenen heb gestaan.


*frog is een kikker in het Engels, wanneer ik mijn breiwerk van de naalden haal en aan het garen trek, waarbij ik rijen steken tegelijk losmaak geeft dat een bepaald geluidje. Zo: ‘rip-it, rip-it, rip-it, rip-it’, wat klinkt als kikkergekwaak. Vandaar dus.

Het boek van de Read-A-Long heb ik uit. Net als een fijn breiwerkje wat af is zo gaat het ook met goede boeken: ik vind het jammer als het uit is. Hier de laatste pagina’s lezend.


Het is een bijzonder en indrukwekkend boek. Het staat nu dan ook in mijn persoonlijke top 10 en dan ergens in de hogere cijfers, qua ranking dan. Niet alleen het verhaal is boeiend maar hoe de Amerikaan Anthony Doerr met taal kan spelen, prachtig! Het speelt voor een deel in Saint Malo, een stad in Bretagne. Tijdens een vakantie zijn we daar in de buurt geweest. Dit boek kan je niet vergelijken met de Zeven Zussen, deze serie heeft toch meer een ‘feel good’ gehalte. Ik vind deze serie van Lucinda Riley ‘boeiend & meeslepend’ om te lezen. Dit boek van Anthony Doerr valt meer onder het genre ‘aangrijpend’.

Nog even wat plaatjes vanuit de omgeving.

Met dit prachtige herfstweer is het fijn om te kunnen en te mogen wandelen.

In het rechterhoekje het vertrouwde ijkpunt in onze omgeving, de toren van Oldeholtpade. Zo typerend met de bolling in de torenspits.

Be save en kalm an!

glittertjes

Nog één keer Huisbeerend in de hoofdrol. Hij laat zien hoe sterk hij wel niet is door mijn breinaalden vast te houden. Beerend heb ik gevonden in de kringloop. Het is een beer met een rugzakje (traumatisch verleden). Ooit was hij circusbeer en nu een gewone bruine huisbeer en het gaat nu gelukkig goed met hem.

Anyhow afgelopen week heb ik glittersokjes gebreid. Ik werd er zelf blij van, breien met dit poederroze garen vol glintering. Tess, onze kleindochter, houdt wel van bling-bling. Dus toen ik dit bolletje zag wist ik meteen dat ik daar een paar sokjes voor haar van ging breien.

Het is moeilijk om alle glitter op een foto vast te leggen.


Work in progress.


 De foto hierboven zit standaard in mijn agenda.

Jildou en Tess: door de relatie van Jan en mij met elkaar verbonden. (Schier 2015)
Jildou is mijn dochter en Tess Jan zijn kleindochter om duidelijk te zijn.

En zo is het maar net! ->

Hierboven het eindresultaat.

 Sokjes zijn maat 32, het garen is Party van de Zeeman: 91%  acryl /9% metaalgaren. Naalden 3 mm.

De tijd gaat zo snel voorbij.

Onze lieve kleindochter is alweer acht jaar. Volgens haarzelf is ze bijna negen.

En gelijk heeft ze, in maart wordt ze negen.

Het voelt als gisteren dat ze op mijn schoot in slaap viel.


Een stoere meid en dat is ze!


Hier vliegen de zwammen de grond uit zoals alleen paddestoelen dat kunnen.

Be save en kalm an!

lucky me

Net als vorig jaar deed ik ook weer mee met de KAL (Knit-a-Long/samen breien) van Knit Pro.


Knit Pro is een breinaalden-merk waar ik fan van ben. Nou eh, eigenlijk wil ik gewoon geen andere meer dan die van Knit Pro. Gevalletje ‘naalden-snob’? Ja, denk het wel. Ik vind de sok naaldjes Zing én de rondbreinaalden Nova Metal gewoon erg fijn breien.

Anyhow in de maand oktober organiseert dit merk op Ravelry en op Instagram een KAL genaamd Soktober. En er valt ook nog het één en ander te winnen: Yess!

Je mag een sokkenproject op Ravelrygroep van Knit Pro zetten met de tag ‘soktoberkal’ en ‘knitproNL’. Dan post je foto’s van je werk in dit ‘draadje’ of onder de # op Instagram. Doel: de deelnemers gaan een paar sokken breien van tenminste maat 35. Voorwaarde is wel dat de sokken op Knit Pro naalden zijn gebreid, maar dat lijkt me logisch bij een Knit Pro-KAL. Dit is de derde Soktober-KAL die ze organiseren.

Hier foto’s van de sokken in wording.


Op 1 oktober zette ik dit paar op de pennen. Een reliefpatroontje. Garen Regia Classic Stars Color. Een fijn bolletje. Naaldjes Knit Pro Zing van 2.25 mm. Deze sokken zijn voor Janlief.

Maar nu over de titel van deze post: Lucky me! Want wat bleek: ik had vorige week de weekprijs gewonnen!

Zoooo leuk! Dan kom je je naam tegen op Instagram en dan wordt je HEEL HAPPY wanneer het tot je doordringt dat je een Nova Cubics sokkennaaldenset gewonnen hebt. Ongeveer zo:

Ik ken dit soort naalden helemaal niet en ben dus erg benieuwd hoe het breit. De naalden zijn een soort van vierkant, dit zou ergonomisch prettig werken. We shall see! 🙂


De maand loopt op zijn eind, de sokken kunnen aan en ik zal met mijn nieuwe naalden-set gaan spelen. Zo leuk!

De klok is weer op winterstand gezet. De dagen worden korter. Ik moet altijd eventjes wennen dat het licht ’s avonds zo vroeg uitgaat. Gelukkig blijven de lichtjes in ons huis nog wel eventjes branden.


De beestjes hebben zich bij Maria gevoegd. Ja, ook Huis-Beerend. ‘Kom maar fijn naast mij staan, Beerend!’ zei Maria, zo vriendelijk als alleen Maria’s dat kunnen.
Een gezellig tafereeltje op de vensterbank.

Be careful en kalm an!

zelf-strepend garen

In 2006 maakte ik voor het eerst kennis met zelfstrepend sokkengaren. Ik kreeg van mijn moeder een bolletje. Ik was er zo blij mee! Wanneer je met dit garen breit verschijnen de streepjes vanzelf.


Hierboven mijn eerste paar zelf gebreide sokken. Ik vond het gestreepte garen zo mooi, dat ik de voet met ander garen breidde zodat ik nog garen over kon houden. Geen idee welke merk dit was, Regia? Opal? Och, het is verre van een perfecte sok.

Ik leerde vervolgens sokken breien via het basis sok patroon van Wolhalla. Ideaal: een goede work-out dat stap voor stap het sokken breien begeleidt.

Hierboven een mooi voorbeeld van zelfstrepen garen van Regia (Etude Color). Ik paste zelf hak en teen aan. De hak in wit maakte dat de strepen van been naar voet mooi door liepen.

Nu ben ik bij paar 150. En daarvan is het meerendeel zelfstrepend. Het sokken breien is ‘part of my life’.

Begin 2000 kwamen er zelfstrepende garens op de markt. Eerst door de grote garenfabrieken. Hieronder een filmpje van de making off van dit garen bij de Opal fabriek. Het maakte het sokkenbreien leuker. Niet langer alleen maar ‘schapen-wollen-sokken’ maar grappige streepjes.

Toevallig heb ik dezelfde sokken gebreid als het voorbeeldgaren in het filmpje.

Natuurlijk volgenden de indie dyers ook. Een indie dyers is iemand die zelf garen verft, indipendently, dus onafhankelijk van andere partijen. Het gaat om kleine hoeveelheden en unieke strengen wol. Zowel zelfstrepend als ‘gewoon’ geverfd garen.

Nederland kent veel hele goede verfsters. Ik denk dan al gauw aan Crealien Disign van Eline bij zelfstrepend sokkengaren. Hieronder een foto van de door haar geverfde sokkengaren.

Zelfstrepenende sokkengaren: Dat is nog wel een dingetje hoor. Ik vond een filmpje van een indie dyer Kendra.

En als je nu denkt dat zelfstrependgaren verven het hoogst haalbare is… nou nee. Dit kwam langs op mijn schermpje. Geverfd sokkengaren waarbij je schaapjes breit. Ongelooflijk hè!


Ik zag het bij Angela van Yarn ’n yarns. Zij kreeg deze streng en zie eens hoe mooi! Hoe ontzettend knap als je dit zo weet te verven. Fotocredits hier boven en hier beneden Angela.


Dit schaapjesgaren is niet goedkoop. Te koop bij Artistic Yarn by Abi. Het kost wat maar hé dan heb je ook wat!


Garen heet ‘Shepisch’ en kost $64.00 = € 54.16.


Hmm, voor mij toch echt iets te duur. Mijn duurste sokkengaren was omstreeks €25,00. Een Regenboogmerino van Biscotte Yarns van Wolhalla. Dat is toch echt mijn max.


Het was van geld van mijn verjaardag. Ja, dan kan je een keer uitpakken. Maar jeetje $64… Nee, dat gaat me te ver.

Anyhow, ik kan me heel goed voorstellen dat dit garen zoveel kost hoor, zeker gezien hoe super precies dit garen geverfd is.


De oogjes en pootjes precies op de juiste plaats. Wat een monnikenwerk om zoiets te maken! Geweldig toch!


Stay safe and kalm an!

Vorige Oudere items