ratjetoe

Natuurlijk heb ik een nieuw paar sokken op de pennen gezet. No. 226. Van de week aan de brei gegaan met een bolletje Regia. Ik was al zo’n 10 cm met het beenstuk toen ik toch eens kritisch keek. De sok werd wel erg breed. Wat bleek, ik breide met naald 2.5 (anders 2.25) en had 64 steken opgezet (anders 60). Ja, dan worden de sokken zo breed dat ze afzakken. Maar ik heb geen behoefte aan slobbersokken dus het breisel maar afhaalt.


Ik brei continentaals: ik heb de werkdraad over mijn linker wijsvinger. Hierdoor kan ik met kleine naaldjes breien. Want ik heb dus geen pen onder de rechterarm.


Vroeger op school heb ik op de Engelse manier leren breien, dus wel de rechter naald onder de rechter arm en de werkdraad rechts. Alweer heel wat jaren terug heb ik mezelf het knoffelen aangeleerd. Dat had wat voeten in aarde maar uiteindelijk brei ik niet anders meer. Knoffelen is een ander woord voor continentaals sokken breien.


Nu ik deze blog type staat er een lekker bakje thee voor me. Om van elke dag een feestje te maken drink ik Champagne-thee! Een goed alternatief voor echte Champagne. Net gekocht op Wollig Landleven in Havelte bij Thee en kruid. Meta heeft in haar kraam een enorme hoeveelheid wekpotten met kruiden en theeën.


Ik bezocht deze markt samen met dochterlief Jildou. Gezellig even. Ik had wel de indruk dat er vorig jaar meer wolkramen stonden dan dit jaar.

And then for something completely different…
Ik las een artikel van Henriëtte Jordens, zij is een expert in hondengedrag. Titel: ‘Waarom is het goed om je hond therapeutisch te laten snuffelen’.
De snuffelsessies van een hond verminderen stress.


Het is een natuurlijk gedrag van een hond. Hij ruikt wel 100.000 beter dan wij mensen. Een hond is vooral ook gericht op het besnuffelen van andere honden en andere dieren. Zo leert het snuffelen de hond ook om ander buurhonden te herkennen en ook om zijn (m/v) omgeving in kaart te brengen. Wij ‘bekijken’ de omgeving de hond ‘besnuffelt’ de omgeving.

Snuffelen stimuleert de hersenen. Immers moet de hond nadenken over al die geurtjes. Dat maakt het snuffelen tot een mentale uitdaging voor de hond. Het centrum in de hersenen waar emoties gereguleerd worden (het limbisch systeem) staat rechtstreeks in verbinding met de geurreceptoren in de neus. Interessant artikel.


Onze stabijna is een echte snuffelaar. Wanneer wij over een bospad lopen dan loop ik recht op het pad. Chiqo niet, die neemt het pad zigzaggend. Het verbaast me regelmatig dat hij na een flinke wandeling nóg niet uit gesnuffeld is. Wanneer hij los loopt is, is zijn gesnuffel geen probleem, hij komt vanzelf weer bij me. Aan de lijn moet ik soms wat geduld opbrengen voor deze snuffelkont.

 

sokken

Voor dat ik los ga over de nieuwe sokken voor Jildou wil ik graag eerst dit kwijt:


De eerste sok zette ik eind april al op. Garen: Schoppel-Wolle Zauberball Crazy, naaldjes 2.25, recht-toe-recht-aan, boord: muizentandje.

De second sock is gisteren van mijn pennetjes gegleden. Ik kocht de bol op de laatste handwerkbeurs. Zulke leuke kleuren. De bol is inderdaad een beetje ‘crazy’ want het lukt je never nooit niet om twee gelijke sokken te maken. Er zit gewoon geen herhaling in het kleurverloop.


Twee echt verschillende sokken dus. Beetje wennen voor mij, ik ben blijkbaar toch wel van de symetrie in sokken. Recht-toe-recht-aan, hoe makkelijk wil je het hebben. Ik heb inmiddels wel ervaring met sokkenbreien. Dit is mijn 225’ste paar.


Toch ben ik niet tevreden over de boord. Er is in de hele sok maar één toer lastig en dat is wanneer ik de boord ‘vast’ brei. Muizentandje maak je door eerst 10 toeren tricot te breien, dan één toer twee samen, omslag, twee samen, omslag etc. Dan weer tien toeren en dan vouw je je breiwerk, het stukje tricot en de gaatjestoer naar binnen toe. Daarna brei je de steken op de naald vast aan je breiwerk.


Zoals ik al zei: dit is het enige moeilijke aan deze sokken. Bij de tweede sok is de boord toch niet helemaal mooi geworden. Ik heb niet consequent de steken één voor één vast gebreid blijkbaar. Wanneer ik er een kritische blik op werp dan zie je dat gepruts in de boord niet bij het dragen van de sokken. En ik denk zelfs dat door het dragen en wassen het boordje prima ‘in shape’ komt. En anders: Als Jildou snel loopt zie je het niet!

yarn chicken

Op verschillende breivlogs & -blogs kom je de term ‘Yarn Chicken’ tegen. Zo speelt Julia van de ‘Happy-knitting-podcast’ dit spel regelmatig.

De letterlijke vertaling: ‘Garen Bangerik’. Dit is een soort van spel wat je in je eentje speelt wanneer je net wel/ net niet voldoende wol hebt voor het breiwerk wat je wilt gaan maken. De vijf spelregels:

Knit Happens Printable Art print INSTANT DOWNLOAD Digital Illustration Knitting Crotchet Crafting by Govango1. Je speelt het met je mooiste, liefst hand geverfde garen. Verpest het spel niet door wanhopig online te gaan zoeken en meer garen te bestellen. Dit is met zelf geverfd garen sowieso niet mogelijk; de spanning is een belangrijk onderdeel van het proces. (check)
2. Er zit een deadline aan het project. (check)
3. Het garen wegen mag wel. (check)
4. Als de berekeningen kloppen en het lijkt er toch op dat je toch mogelijk te weinig garen hebt, brei sneller. (check) Misschien herken je dit wel: Bij verven van een muur, je begint sneller te verven met het idee dan wel uit te komen met de verf!
5. Opperste concentratie vereist. Andere mensen, huisdieren, echt alles moet uit het werkgebied worden verbannen totdat het spel voorbij is. Een signaal om te laten weten wanneer zij kunnen terugkeren, gejuich van opwinding of een kreet uit wanhoop, zou voldoende moeten zijn. (check)

Ik ben niet iemand die de grenzen van het bestaan opzoekt, ‘thrill seeking’ is niet aan mijn besteed. ‘Living on the edge’ evenmin. Toch werd ik deze keer meegezogen in dit spel. En dat was spannend genoeg.

Even uitleggen: Ik wilde een paar baby/peuter sokjes breien voor Jens van 3 maanden. Jens is het derde achter-kleinkind van mijn schoonvader. Ik zocht garen en kwam bij dit bolletje uit. Ooit zelf geverfd.


20 gram. Ik had eerder hiervan babysokjes gebreid en de kleuren doen het goed voor stoere-jongetjes-sokjes. Beetje denim en leverkleur. Maar tja, 20 gram…Hoeveel gram gaat er in babysokjes?


Dus ik, best dapper, toch maar begonnen. Ik ging het ‘Yarn-Chicken-Spel’ aan met deze babysokjes. Red ik het met 20 gram of niet?
Ik zou het echt nooit gedurfd hebben met een aangebroken bol en sokken in maat 45 hoor!

Natuurlijk duurde mijn ‘Yarn-Chicken’ niet langer dan het eerste sokje. Voor mij lang genoeg trouwens, ik hou niet van onzekerheid, nee ook niet bij het handwerken. Een klein project, zo’n sokje, is misschien wel een ‘Yarn-Chicken-light’ variant, echter had ik tijdens het breien wel een real ‘Yarn-Chicken’ gevoel. Ik speel echt altijd op save. Bij het overdrevene af: Voor de kantshawl, die ik laatste breide  kocht ik 6 (!) bollen lacegaren terwijl ik er maar 3 nodig had.


Dit sokje woog 7,5 gram, ja dan weet je zeker dat het met het tweede sokje wel los zal lopen. Pff, sokje twee kon ik dus ontspannen & relaxed breien. Totaal 15 gram voor de sokjes. Op tijd af: zaterdag zien we Jens in real live.

Sokjes: maat 14/15, nld 2.5, 15 gram sokkenwol (dikte: sport/12 wpi). Ik gebruik altijd het basis sokpatroon en pas de maat aan volgens het schema van Wolhalla.

Het is alweer wat jaren geleden dat ik dit garen verfde. Gewoon met witte sokkenwol Maris van Zareska. Zo leuk om allerlei pannen op het vuur te hebben met verschillende kleuren en zo het witte garen om te toveren in de fleurige strengen sokkenwol door het combineren van de verschillende verfbaden.

DSC03804

Na het verven deed ik de strengen gewoon in de wasmachine. Zo wist ik zeker dat de kleur had ‘gepakt’. Ook is het voordeel van zo’n wasbeurtje dat de wol niet meer zo naar azijn ruikt.

Ik sluit dit blogje af met een foto van ons kleine harige vriend. Met dit warme weer is het ’s morgens nog wel lekker in het bos. Hét moment om nog even een wandeling te maken. Chiqo zijn staart zwiept tevreden heen en weer.

zomerzonnewende

De tijd ‘vliegt’ voor mijn gevoel. Het is vandaag alweer de langste dag.
De astronomische zomer begint nu pas, op 21 juni, wanneer de zomerzonnewende is. De zon bereikt de hoogste stand boven de horizon waardoor deze dag het langst duurt. Echter de meteorologische zomer gaat uit van 1 juni.

Het maakt mij niet uit wanneer de zomer begint, zolang het maar mooi weer is. Weer om buiten in het zonnetje te zitten, nippend aan een rosé-tje en dit dan afwisselen met een toertje breien.


Litha, het jaarfeest, wordt ook wel Midzomer genoemd. Rare benaming eigenlijk want de zomer begint dan. De dagen zullen vanaf vandaag weer korter worden. Tot Yule. (21-12)

Wanneer je tijdens de zomerzonnewende een vuurtje stookt en je mikt e r ook nog wat Sint Janskruid bij, dan brengt dit geluk en weert boze geesten af. De as van dit vuur beschermt tegen onweer en bliksem maar, ook niet onbelangrijk, verzekert dit harmonie in het huwelijkse leven. Met dat laatste voor de deur zal ik zeker & vast een vuurtje doen oplaaien vanavond. En de as…dat leg ik hier in huis.

And then for something completely different…

Het was 2006 dat ik voor het eerst aan mocht schuiven bij de Breibende. Een groepje van 11 vrouwen uit deze omgeving met een gezamenlijke passies: handwerken, theedrinken en praten over het leven.

Gisteren hadden we onze laatste bijeenkomst. We houden elk jaar een zomerstop. Bijzonder was wel dat we er allemaal waren. Fijn om elkaar te zien en bij te praten. We zijn alle 11 zo verschillend, we maken alle 11 van alles mee in ons leven. Mooie, dierbare maar ook nare en verdrietige gebeurtenissen. Het is fijn om lief en leed te kunnen delen.


Op de eerste foto al te zien, mijn O.W. (Onderhanden Werkje).


De tweede sok wordt zo ánders dat het weer mooi wordt. Even uitleggen: ik brei alle sokken hetzelfde, tenminste dat probeer ik. Bij deze bol, Schoppel Zauberball Crazy, is het echt onmogelijk om twee gelijke sokken te breien. Maar zie hoe grappig de tweede sok matcht.

second sock

Een paar weken lang had mijn kantwerkproject alle aandacht, maar de shawl is af. Nu pak ik dus mijn andere WIP’s (Work In Progress) of te wel: OW’s (Onderhanden Werkjes) weer op. Als eerste de sokken van Schoppel Zauberball Crazy maar eens af maken.


Ik ben er al sinds 26 april mee bezig. Maar: Elke dag een draadje is een hemdsmouw in het jaar. Dus echt, dit paar komt ook wel af.

Het ronde bolletje past mooi in de yarnbowl. Wanneer ik niet brei staat deze garenkom gewoon mooi te zijn op tafel. Hieronder een paar close-ups. Het garen rolt zo niet meer weg tijdens het breien: handig!
Ik kreeg deze cadeau en ik ben er erg blij mee, zo lief!


Dit is prachtig Pools aardenwerk van Mevrouw Polska. Het is met de hand bestempeld en beschilderd.

In de achtertuin bloeit onze roos zo mooi! De takken zijn zwaar van de vele bloemen.

second sok


De eerste sok van het bolletje Schoppel Zauberball Crazy is klaar. Op naar nummer twee. Het garen heeft een prachtig verloop. Maar het lukt me never nooit niet om dezelfde sok uit de rest van de bol te halen.


Hmmm… eigenlijk zit het in mijn aard om twee gelijke sokken te maken. Ik ben dan ook blij met de serie van Regia wol Pairfect. Met deze bollen krijg je al breiend twee identieke sokken zonder zoekwerk en afrollen tot juiste kleur.
Ik zie deze bol dan ook maar als uitdaging. Het loslaten van gelijkheid en symmetrie. De steken voor nummer twee staan alweer op de pennetjes. Ik gebruik voor de opzet altijd twee naaldjes, zo wordt de boord wat rekbaarder.

Het is fijn om wandelingen met onze stabijna Chiqo te maken. Door dagelijks in het bos te lopen ben ik me bewuster van de seizoenen. In de winter, met koude en regen lopen wij ook dagelijks onze rondjes. Geef mij maar de lente. De natuur is in de ‘maitiid’ zo mooi!


Ondanks zijn 14 jaar springt Chiqo nog zo over een omgevallen boom heen. Ik was best verbaasd om die sprong. Ik had het oude beestje ’s morgens van de bank af zien komen. Stram en stijf. En een paar uurtjes later huppelt hij weer vrolijk mee en weet wel raad met een obstakel op zijn pad.

yellow rose

Al twee keer eerder breide ik de ‘Black Rose sokken’ van Suzi Anvin. Hier het (gratis) patroon. Bij deze sok brei je op één van de vier naalden een ajourpatroontje. Een patroontje met gaatjes, om zo maar te zeggen. Vorig jaar was ik met het derde paar begonnen.


Maar na drie herhalingen van het ajourpatroontje van deze ‘Black Rose’ kwam ik er achter dat ik regeltje twee van het patroon al twee maal fout had gedaan… Dus rats-rats-rats-rats de pennen eruit en afhalen. Je zou kunnen zeggen: als je snel loopt zie je het niet… maar ik zie het natuurlijk wel. Nee, niet als ik snel loop natuurlijk. Maar toch!

Onlangs heb ik toch weer een sok opgezet, poging twee. Ik noem dit projectje niet Black maar Yellow Rose! Op de foto een klein beginnetje.


Wol, gesponsord door Hobbii.nl
Naalden 2.25 mm.


Geel is een prachtige, zonnige en vrolijke kleur! Ook voor een paar sokken.

De gele Paardenbloemen (Taraxacum officinale) bloeien volop. Zo mooi!
De plant wordt in Drenthe ‘Hondstong’ genoemd en ‘Hynsteblom’ in het Frysk. ‘Taraxacum’ is Oudgrieks voor ‘medicijn tegen darmstoornis’, maar paardenbloem kent in de kruidengeneeskunde ook nog verschillende andere toepassingen.


Gek eigenlijk dat wij zo radicaal de paardenbloemen als onkruid uit onze tuinen verwijderen omdat we het plantje zien als onkruid.

Vorige Oudere items