on this roller coaster with those crazy highs and real deep lows

.
Vorige jaar kwam Danny Vera ‘ineens’ op 1 binnen in de top 2000. Logisch eigenlijk: Dit nummer is zo mooi, zo herkenbaar. Het nummer gaat over het leven, zoals het is. Soms is het leuk, soms verdrietig. En je vindt altijd weer je weg naar huis, alwaar de Magnolia groeit.

VocaLinde
Al weken zijn we, als koor, druk doende om een mooi kerstconcert neer te zetten. Op ons lijstje ook een paar andere prachtige popnummers zoals Shallow (Gaga & Cooper) en Door de wind (Sanne Hans).


In de eerste coronatijd heeft dirigent Hinke Jelsma verschillende arrangementen geschreven, zodat wij, als koor, deze nummers kunnen zingen. En dat is veel, heel veel werk. Dat weet ik want zoonlief maakte in der tijd ook arrangementen voor de drumband waar hij toen dirigent van was.


Hoe het allemaal komt, ik weet het niet, niemand weet het. Nu ik dit typ zijn de nieuwe maatregelen nog niet bekend. Maar stel, stel we mogen blijven zingen dan hoop ik echt dat we deze concert-nummers één keer in de Stephanuskerk mogen zingen, met of zonder publiek. Want echt, met ons koor zingen in de kerk is zoooo fijn!

Nieuwe stoel
Onlangs kregen we van A & M een stoel, een tweedehandsje dus maar voor ons is die natuurlijk nieuw. Ze past prachtig in ons interieur.


Lekker bij de kachel. Een heerlijke handwerk/lees/mijmer stoel. Blij mee!

Tomeloze grannystripe-deken
Zeeman Royal garen, naald 4 mm en 2.50 cm breed.


Mijn tomeloos haakproject vordert gestaag. Ik haak er veel aan.

Uit de kast kiezen
Ik heb 4 lopende werkjes. Wanneer ik handwerktijd heb kies ik waar ik zin in heb. Heel handig. Het is natuurlijk wel zo dat, wanneer je aan één werkje werkt, je dat eerder af hebt. Maar daar gaat het eigenlijk niet om. Ik merk dat ik het gewoon fijn vind om te kunnen afwisselen. Te kunnen kiezen.


Vroeger op de kleuterschool was er een vak dat heette ‘Uit de kast kiezen’. Als kind mocht je dus letterlijk kiezen waar je mee wilde spelen. Nou dat ‘vak’ heb ik nog steeds: ‘Uit de handwerkjes kiezen’.

Sokken op bestelling
Natuurlijk heb ik sokken op de pennetjes. Dochterlief vroeg me een paar te breien voor een dierbare naaste. Natuurlijk! Ik ben zo tevreden over het garen!


Er zit geen eindtijd op dus dat is handig.


Nieuwschierige schaapjes
Het borduurwerkje, een kussenhoes. Zo nu en dan komt er een draadje bij. Blauw zit er nu in. Zo leuk om mee bezig te zijn.


Het mooie kringloopblikje waar ik de draadjes in bewaar, daar wordt ik al blij van!

Lana Grosso shawl
De shawl waar ik ook zo nu en dan aan werk. Dan weer een uurtje dan weer wat langer.


Werkjes in ruste
Boven liggen nog meer werkjes hoor. Zo heb ik nog 3 dekens in wording liggen: de Persian Tiles (haakwerk rechtsonder op foto) en een Sokkengarendeken (breiwerk bovenste twee) en Les Petites Choses van Scheepjes (breiwerk linksonder). Die werkjes pak ik wel weer eens op hoor. Wat in het vat zit…

Alles staat trouwens keurig op mijn Ravelrypagina. Ik ben te vinden op dit platvorm onder de naam ‘Froukjes’. Onderaan deze blog uitleg over de online breicommunity Ravelry.

Nee, ik hoef me niet te vervelen. Want o, ik heb nog zoveel plannen, garen & patronen die op me liggen te wachten.

Us Douwe


Douwe vindt dingen leren leuk! Het is dan ook fijn dat we naar de vervolgcursus gaan bij Happyhonden. Ik krijg hier de handvatten om Douwe woordjes te leren. Niet dat hij in woordjes gaat blaffen, maar dat hij weet wat hij moet doen als ik ‘Plaats’ ‘Blijf’ of ‘Zit’ zeg, dat soort dingen. ‘Zit’ zit er al goed in. Alleen heb ik ergens in het leerproces ‘Zit’ vervangen in ‘Mooi Zit!’. Het maakt Douwe niet uit. Ook bij ‘Mooi Zit’ gaat hij in standje ‘Zit’.


Kwestie is nu om veel te oefenen met lekkere beloningen.


Ik word er altijd zelf ontspannen van, Douwe die prinsheerlijk voor de kachel ligt. Vanwege de gasprijs stoken we bewust vaker altijd de palletkachel.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

op missie

Finished object
De Segelschiff am See Shawl van Alexa Boonstra is af. De enige modificatie die ik toepaste: Het kantdeel was in ribbels maar ik koos voor tricot.

The making of:


Over de kleuren ben ik dik tevreden. Alle drie garentjes kwamen uit mijn stash en zijn zo bij elkaar passend dat ik er blij van werd.


Voor het kantpatroon gebruikte ik een streng ‘Basic Sock’ van Wol met Verve. Zo mooi! Dit sokkengaren kan je toch niet in je schoenen laten verdwijnen?


Het patroon was heerlijk om te breien. Al moet ik toegeven dat ik regelmatig toch even achteruit moest breien. Zoals hieronder: ik liet een aantal steken laten vallen in ajourpatroon. Een rommeltje van draden en ondefinieerbare steken.
En néehée, ik had geen lifeline…

Van toer 2 achteruitbreien naar toer 19 (= 4 toer.) Als je dit (geduldig) doet kom je vanzelf weer bij de toer waar alle steken goed staan.


Hieronder mijn eigen Cheerleaders! 


Finished:




Leesvoer
Voor mijn verjaardag kreeg ik een Bladcadeau-kaart, fijn! Vaak verzilver ik deze in een aantal keren Roots, voorheen Grasduinen.

Nu snuffelde ik verder en zag dat deze kaart ook geldig is voor het Libelle Bookazine. Sinds een aantal jaren geeft Libelle mooie boeken uit als magazine. Ik ga nu er zes ontvangen, leuk! Libelle zorgt voor een mooie selectie aan boeken, dus dat zit wel goed. 

Dit formaat leest fijner dan een boek, vooral in bed. Wanneer ik het blad uitgelezen heb kan ik ze ook zo weer doorgeven aan een andere leesfanaat.

Deze uitgave was het boek ‘Lieve Edward’ van Ann Napolitane. Vlucht 2977 van New York naar Californië stort neer. Edward is de enige overlevende. Hij was op reis met het hele gezin, vader, moeder en broer. Zijn oom en tante vangen hem op.


Napolitane schrijft het hele boek door over de verschillende passagiers tijdens die vlucht. Afgewisseld met de worsteling van Edward om zich, na de crash, staande te kunnen houden in het leven.

Ik vond het een prachtig boek. De allerlaatste bladzijden las ik overdag, beneden. Een vliegtuigcrash beleven vlak voor je gaat slapen, leek me geen goed plan.

Ik lees langzaam. Ik doe meer dan een maand over een boek. Nu komt het boek magazine om de zes weken, precies goed voor mijn leestempo. Ik ben inmiddels in het volgende Bookazine begonnen, ‘De boekhandel van Teheran’ van Marjan Kamall.

Op missie
Afgelopen zaterdag had ik een afspraakje. Toen ik naar die afspraak reed, was het net alsof ik naar een partijtje ging! Het ‘feestje’ was bij mijn (LYS) Local Yarn Shop: Ajoure. Niet dat ik echt wat nodig had hoor, maar gewoon omdat het weer kan. Ik kreeg van Anita alle tijd om rond te snuffelen. Mijn missie: sokkenwol. Stash aanvullen is nooit verkeerd en het stypje* van je LYS ook niet.


Missie geslaagd!    
*stypje is Frysk voor steunen.

Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

still knitting socks

Wanneer er een paar sokken van mijn pennen glijden dan neem ik gelijk weer een duik in mijn stash en kom altijd weer boven met een leuk bolletje. Deze keer een strengetje welke ik zelf al eens verfde. Nu liggen er boven nog 6 van zulke zelf geverfde strengen te wachten om opgebreid te worden. Natuurlijk in andere kleuren.

Altijd fijn om wat in voren te hebben, zei ze terwijl de bakken wol inmiddels het plafond hebben bereikt. Nu dus deze streng:

Ik vind de combi roze/geel altijd zo vrolijk. En als het breisel dan ook nog eens leuk uitpakt dan ben ik blij.

Project info:
Garen: Zareska Maris 60% acryl/ 20% scheerwol/ 20% polyamide.
Naaldjes: 2,5 mm.
Reliëfpatroontje: Greed van Renée Kies.


Een mooie gelegenheid om mijn nieuwe gewonnen sokkennaalden uit te proberen. De Nova Cubics DPN (Double Pointed Needles) van Knit Pro. Het is even wennen, als ik eerlijk ben.


Dat ze vierkant zijn daar merk je, wanneer je ermee breit, niet zo veel. Het zou ergonomisch een voordeel hebben bij de grip. De punten zijn gewoon rond en spits. Mijn Zing naaldjes van 2.5 mm 15 cm wegen 10 gram, deze Cubics naaldjes van 2.5 mm maar 20 cm lengte hebben, wegen 21 gram. Dat voel je echt wel, het verschil in gewicht. Ik ben dus nog niet ‘om’. Het is natuurlijk wel fijn dat ik deze Cubics naaldjes nu eindeloos kan uitproberen.


Gisteren had ik behoorlijk wat uninterrupted knitting time (UKT). Gisteravond was het eerste beenstuk dan ook al af en ik was halverwege de grote hiel. Ik keek nog eens kritisch naar mijn werkje en zag dat mijn hiel wel erg breed werd. Teveel steken! Hoe heb ik dat gehad? Geen idee. Maar vooral: waarom merkte ik dit niet eerder?


In het beenstuk had ik halverwege wat gerommeld. Vooreerst had ik dat laten zitten met het idee: wanneer ik snel loop dan zie je het niet!

Dus nu ik toch aan de frog* ging, vanwege de hiel, dan maar froggen tot en met het sjoemelstukje. Dus rats-rats-rats-rats de naaldjes eruit en afhalen. Dat opgewonden bolletje, hieronder, is wat ik uiteindelijk had gefrogged. Niet leuk! Zonde van de tijd…


Janlief zat het geheel eens te bekijken en zei: ‘Ach, het is maar een hobby!’
Hoezo ‘hobby‘? Dit is GEEN hobby hoor, dit is een way of life!
Diamond painting, 3D kaarten knutselen of schilderen op nummer dát zijn hobby’s! Als irritatie hoog zit kraam je er wel eens wat uit, alvast mijn welgemeende excuses als ik iemand hierdoor op de tenen heb gestaan.


*frog is een kikker in het Engels, wanneer ik mijn breiwerk van de naalden haal en aan het garen trek, waarbij ik rijen steken tegelijk losmaak geeft dat een bepaald geluidje. Zo: ‘rip-it, rip-it, rip-it, rip-it’, wat klinkt als kikkergekwaak. Vandaar dus.

Het boek van de Read-A-Long heb ik uit. Net als een fijn breiwerkje wat af is zo gaat het ook met goede boeken: ik vind het jammer als het uit is. Hier de laatste pagina’s lezend.


Het is een bijzonder en indrukwekkend boek. Het staat nu dan ook in mijn persoonlijke top 10 en dan ergens in de hogere cijfers, qua ranking dan. Niet alleen het verhaal is boeiend maar hoe de Amerikaan Anthony Doerr met taal kan spelen, prachtig! Het speelt voor een deel in Saint Malo, een stad in Bretagne. Tijdens een vakantie zijn we daar in de buurt geweest. Dit boek kan je niet vergelijken met de Zeven Zussen, deze serie heeft toch meer een ‘feel good’ gehalte. Ik vind deze serie van Lucinda Riley ‘boeiend & meeslepend’ om te lezen. Dit boek van Anthony Doerr valt meer onder het genre ‘aangrijpend’.

Nog even wat plaatjes vanuit de omgeving.

Met dit prachtige herfstweer is het fijn om te kunnen en te mogen wandelen.

In het rechterhoekje het vertrouwde ijkpunt in onze omgeving, de toren van Oldeholtpade. Zo typerend met de bolling in de torenspits.

Be save en kalm an!

lopend werkje

Mijn lopend werkje van nu: Een sjaal. Een patroon van Drops Design: Herbs en spices. Het Noorse Drops is een garenmerk. Maar ze komen ook twee keer per jaar met een serie nieuwe patronen. Hierbij laten ze de klanten kiezen welke patronen er uitgebracht worden. Ik heb al een aantal keren wat van hun gebreid. De patronen zijn goed leesbaar (Nederlands) en dat is fijn natuurlijk.

Nu dus de Herbs en Spices shawl. Zo simpel en zo mooi! Aan één kant meerderen en aan de andere kant minderen. Maar je meerdert meer dan je mindert en dan krijg je deze vorm.


Ik gebruik garen van de Wibra: Bianca 8139 €1.79, 100 gram, 260 meter. En de zwart is van de Zeeman Royal €0.99, 100 gram 241 meter. Ik ben nog bezig met mijn eerste twee bollen. De Bianca van Wibra is zo kleurrijk, mooi & zacht.
Een deken van dit garen zou ook zo mooi zijn… Zal ik nog wat bollen ophalen?

Ik schreef het al eerder: breien hoeft niet duur te zijn. Zeeman en Wibra garen: lekker goedkoop, wasbaar en leuke kleuren. Niets mis mee. Zo heb ik al negen (!) projecten met garen van de Zeeman gemaakt.

Van de bieb leende ik een boek van Marleen van Baal, met verhalen van hondenliefhebbers over de betekenis van de relatie met hun viervoeters. Een prachtig boek met mooie foto’s. Dit stukje viel me op:


Uit: Lieve hond wat doe je met me, Marleen van Baal.
Honden zijn meesters in het registreren van gedrag. Ze reageren daarop vanuit hun persoonlijkheid, karakter en ervaringen. Vaak wordt gezegd dat honden het gedrag van mensen spiegelen, maar daarmee ga je voorbij aan de eigenheid van de hond. De hond reageert op jouw gedrag en als jij die reactie ziet, doet die reactie wat met jou.
Dat wat het met jou doet, dat is de spiegel.

De hond is geen spiegel, maar hij laat jou in de spiegel kijken. Kijk je goed naar je hond en durf je in de spiegel te kijken, dan leer je veel over jezelf.


Zo is het precies!

Take it easy en kalm an!

 

 

blij met de bieb

Ik mag graag neuzen in de Bieb. Gewoon wat struinen tussen alle titels en vervolgens thuiskomen met te veel boeken om in vier weken uit te lezen.


Mold and Mildew Removal - How to Clean Mold and Mildew Stains - Good HousekeepingRegelmatig reserveer ik een boek. Ze houden die titel dan voor mij vast. Zoals deze: ‘De meeste mensen deugen’ van Rutger Bregman. De auteur verscheen in de media en ik vond zijn verhaal interessant. Ik moet er nog in beginnen trouwens. Morgen!

Zie, dat is nu zo fijn aan de Bieb: nieuw verschenen boeken kun je gewoon lenen. Zo heb ik nu thuis ‘Vrolijke sokken breien’ van Dennis van den Brink en Knitbear. Dit boek ligt nog maar kort in de winkel. Zalig om hier uitgebreid ( 😉 ) in te kijken! Wie weet staat het boek zo vol mooie patronen dat ik deze aan ga schaffen.


Die overweging neem ik ook bij ‘Sjaals’ van Sascha Blase.


Vanaf het moment dat ik zelfstandig op mijn fiets naar de Bieb kon, ben ik al lid. Dat zal een jaar of veertig (!) zijn. Er zit wel een gat in mijn lidmaatschap. Toen mijn inkomsten werden verlaagd en de uitgaven niet, moest ik mijn begroting aanpassen. Echt, alle abonnementen, donaties & vage verenigingen heb ik toen stop gezet. Maar zodra ik weer meer lucht centjes kreeg heb ik de Bieb als eerste in de begroting opgenomen. Wat vond ik dat fijn!

Ondanks mijn Bieb-pas vind ik het ook heerlijk om in de kringloopwinkels tussen de boeken de kijken. Het voordeel is dat je voor een prikkie een boek mee kan nemen om die vervolgens ‘stuk’ te lezen en weg te geven aan een ander.

Afbeelding kan het volgende bevatten: tafel
Nu ik het toch over lezen heb: Wanneer we op reis zijn heb ik mijn e-reader mee. Zo handig: toch veel boeken mee zonder het gewicht van die boeken.

Tot slot nog wat ‘Guusjespam’, ze is zooo lief als ze slaapt. Ook als ze wakker is trouwens!

lopende werkjes II

In no-time vlogen de drie vakantieweken voorbij, Jan is maandag weer naar zijn werk vertrokken. Ook ik pak de dagelijkse dingen weer op.
Poe, wat gaat de tijd toch snel wanneer je plezier hebt!

Hier mijn projecttasje waar twee van de werkjes inzitten. Het lijkt op een toilettasje, en dat is het waarschijnlijk ook, maar ik gebruik dit tasje voor mijn l.w.’s.


Hier een up-date van mijn lopende werkjes.

Links de recht-toe-recht-aan-sok van een bolletje Regia Etude Color.
Ik haak een plaid voor dochterlief met Zeeman Royal. Rechts de eerste Granny’s. En in het midden, de gele sok van gele Hobbii Mayflower Class 1. Hier brei ik een ajourpatroontje in, de Black Rose. Ik had dit werkje mee naar het breicafé, hier in ons dorp. Niet handig: volgens mij heb ik net zoveel vóóruit gebreid als áchteruit!


Het boekje is een dwarsligger van de Bibliotheek. Ik had het mee op tijdens de motorvakantie. Super klein en handig dus wanneer je weinig bagage mee kunt nemen. Natuurlijk zat mijn e-reader ook in de bagage, maar ik vind het fijn om altijd een plan B te hebben. Want wat als de e-reader het niet meer doet? Daarvoor had ik die dwarsligger mee. Maar ik pakte steeds de dwarsligger. Ja, dat formaat handigt me wel! Dit is ‘Steenhouwer’ van Camilla Lackberg, De derde van deze serie van tien titels. Deze misdaadromans spelen zich af in het zuiden van Zweden, in Fjällbacka. Echt heerlijk om je daarin te verliezen.


De Chileense Jasmijn bloeit dat het haar lieve lust is. Zo fleurig zo op de tuintafel!

Onze lieve Chiqo, een bejaard hondje 14-1/2 jaar. Een hondje van de dag. Soms wil het allemaal niet zo, loopt hij wat stram en ontbreekt het hem aan energie. Maar het komt ook voor dat hij ineens enthousiast op zijn knuffel duik en er mee aan de haal gaat.

Chiqo is wat hard horend, ook hard luisterend trouwens.
Maar zo nu & dan doet Chiqo of hij bij de commando’s zit en voert hij zijn bevel gewoon goed uit… ‘CHIQO ZIT!’ roep ik dan… en jawel: TADAAA!

meer

 Onder de titel van mijn blog is al jaren dezelfde tagline:
‘een weblog over breien en meer’. Déze blog valt onder het woordje ‘meer’.

Ik gooi het er gewoon maar in: mijn ‘schooltrauma’. Misschien een iets te groot woord. ‘Letsel’ is misschien een betere benaming. Hoe ik het ook noem, mijn herinneringen hieraan zijn nog steeds erg levend.

Ik lees langzaam. Vroeger al dus. Met de Brustest scoorde ik altijd laag. Vervolgens moest ik in een leesgroepje plaats nemen met kinderen die (veel) jonger waren dan mij.
Ik vond dat heel naar, voelde me dan heel dom. Natuurlijk zei ik dat niet. Maar het gevoel van domheid kan ik zo oproepen, nu nog!

De Brustest: je kreeg zo’n briefje met rijtjes woorden onder je neus en dan moest je zo snel mogelijk de woordjes lezen. Pff…wat gaf die test mij veel stress, ook al had ik van dát woord toen nog nooit gehoord.

Langzaam lezen: het was vroeger een probleem, nu gelukkig niet meer. Ik verhaspel woorden, waar ik dan zelf weer om moet lachen. Vooral tijdens het koppensnellen in de krant. Ik geeft er zo mijn eigen draai aan. Verrassend dat wel.

10372313_671331199582604_1286743042554432851_n
Mijn broer kreeg vroeger het etiketje ‘woordblindheid’ opgeplakt, hij kreeg vrijstelling voor de vreemde talen en kon zo zijn HBO halen. Mijn zoon kreeg het etiketje ‘dyslexie’ opgeplakt en ook hij kon zijn HBO met een diploma afronden.

Een brein zit raar in elkaar. Taal bestaat uit vele facetten. Goed kunnen praten wil niet zeggen dat je goed kunt lezen of schrijven. Zowel broer als zoon zijn zeer goed in taal, spreken gaat gemakkelijk en vlot, vooral ook tijdens presentaties. Ze zetten taal om in verslagen op hogere niveaus. Terwijl beide ‘apart’ als ‘appart’ kunnen schrijven bij wijze van schrijven.

DSC06205

Ik heb wel plakkers op mijn voorhoofd, maar zowel ‘woordblindheid’ als ‘dyslexie’ zitten daar niet bij. Toch weet ik dat ik er een tik van heb meegekregen. Tijdens studies die ik volgde kwam spelling steevast als aandachtspunt naar voren.

Mold and Mildew Removal - How to Clean Mold and Mildew Stains - Good HousekeepingWat het lezen betreft, het enige voordeel is dat ik lekker lang over een goed boek doe. Jan en ik lazen het zelfde boek. Jan had hem zo uit, ik was nog halverwege! Een mens is geneigd naar zijn eigen kunnen te redeneren. Ik vroeg me werkelijk af of Jan soms óver de woorden heen las, zo snel, dan ken je het verhaal toch niet? Jawel dus.

In een andere taal lezen is helemaal moeilijk voor mij. Voor mijn laatste studie werd er van uitgegaan dat je artikelen in het Engels moet kunnen lezen. Nee, dat lukt mij dus niet. Toch kon ik wel afstuderen. Wanneer je moeilijk leest of schrijft zegt dit natuurlijk niets over je IQ.

Spelling vind ik moeilijk. Toch heb ik wel degelijk wat met taal. Ik schrijf namelijk wel graag, zo graag dat ik een Blogger ben. Ik schrijf zoals ik praat en dát kan ik dan wel weer goed. En dat gepraat dan weer op te schrijven, zie daar word ik blij van, dus daarom.

schooljaar

Voor onze (stief)kleinkinderen is het nieuwe schooljaar deze week begonnen.


Kyan mocht voor het eerst naar de peuterspeelzaal. Het ging super goed en de juf zei ook dat hij goed mee deed met alles. Kyan is net als zijn grote zus een gezellige prater en vermaakt hem zelf prima. Alles wat rolt heeft zijn aandacht maar ook onze buitenkraan blijft zijn interesse houden.


Tess mocht (eindelijk) naar groep drie. Tess is van een kleutertje in een jaar veranderd in een leergierig schoolkind. Ze was er dan ook helemaal klaar voor: groep drie! Vorige week zat ze hier op de bank en we hadden het over het leren lezen. ‘Goh, meissie, dan kan je met de kerst al LEZEN!’ Tess knikte en glunderde zo! Geweldig!

Zo fijn ook dat er zulke prachtige kinderboeken zijn. Mijn top drie (in random order):
Hasse Simonsdochter
juniperde razende stilte

zomers

De temperatuur in Nederland is echt wel zomers te noemen! Bijna negenentwintig graden hier in Fryslan. Het is drukkend warm. Gewoon je doen en laten maar wat aanpassen, als dat kan tenminste…
Alhoewel ik nog gewoon stage loop, dus gewoon naar mijn ‘werk’ ga heeft mijn studie een zomerstop.
Dus wel extra vrije tijd!
Tijd om even wat andere dingen op te pakken. Eigenlijk had ik in het zin om achter* de naaimachine te kruipen en fleurige stofjes om te zetten in grappige projecttasjes.
Maar nee, met deze temperatuur misschien niet zo’n best plan. Laat ik het vandaag maar houden op een goed boek afgewisseld met een breiwerkje.

Het sokkenpatroon wat ik gebruikt zag ik op Ravelry voorbij komen. Ik doe het net weer wat anders, geloof ik. Ik brei om de vier steken de vijfde niet. Wel doe ik daar drie lusjes omheen. Dus ik brei die steken pas om de vierde toer. Die toer brei ik gewoon alle steken. Waarna ik de toer erna weer lusjes om de steken doe. Ik heb iets meer steken opgezet (65 in plaats van 60) omdat ik dacht dat door die ‘niet gebreide steken’ de sok iets te strak zou worden. Nu valt dat mee, zie ik wel.

Ik gebruik Opal Wetterleuchten garen. Naald 2.5 mm.

Breit lekker weg, ook met warm weer! Gewoon je niet te druk maken…

* Volgens Jan-lief zit ik vóór de naaimachine en niet er-áchter.
Maar hoe zit het dan met de laptop, zit je vóór de laptop of erachter…Tja ’t is maar hoe je het bekijkt…

zomerse zondagmiddag

Het is volop zomer! En dan is het heerlijk om de zondagmiddag lekker in aan de tuintafel te zitten. Beetje lezen, beetje breien en ondertussen nippen aan wat bubbels!

Het boek wat ik aan het lezen ben, is een heerlijk boek. Inge Ipenburg schrijft vlot en het blijft boeien. Ik heb het boek onlangs mee genomen op één van mijn kringloopsneuptochten. Voor twee euro was het van mij. En ik weet, dat ik na het lezen, ook dochter en schoondochter er een plezier mee doe.
Op de foto staan ook mijn nieuwe stekenmarkeerders. Ik heb bedeltjes aan een haakje gedaan. Het haakje hang ik in m’n breiproject. Voorheen deed ik in mijn werkjes een draadje. Een ‘bemoedigingsdraadje’, het markeerde namelijk het punt waar ik die dag begonnen was en hoeveel ik dus al had gebreid. Deze bedeltjes hebben dezelfde functie maar zien er gewoon veel leuker uit!

Zo ook in de sok waar ik nu mee bezig ben.

Ik had een handigheidje op internet gezien. Craftfulness (Sandra) maakt van leer prachtige socksaver-needlecozy’s en verkoopt ze. Ik heb zo mijn eigen sokkennaalden-houder gemaakt van spijkerstof gevoerd met een ruitje. Aan één kan dicht gezoomt tot om het hoekje, aan andere kan alleen de zijkant en daar een drukknoopje. Doordat ik de zijkanten dicht heb gemaakt valt ook het losse vijfdenaaldje er niet uit. Nu blijven de steken keurig op de pennetjes. Voorheen vielen ze vaak van de naaldjes wanneer ik het projectje meenam in de tas, ja ook wanneer ik het in een apart tasje had. Ik heb ook deze maar ik vind dat het karton het breiwerk ‘aanschuurd’ om zo maar te zeggen. Deze van stof doet dat niet en werkt prima! Ik geef toe, deze is niet heel netjes afgewerkt, het was een probeerseltje dus er volgt nog een nettere versie.

Vorige Oudere items