donkere dagen

Afgelopen zondag was het de eerste van de vier adventszondagen.
Adventstijd: de periode voor Kerstmis, het feest van Licht.
(foto 1-12-19 credit Jan)


Adventstijd: een tijd van bezinning, van overdenken en van verwachting. Voor mij een periode om even mijn pas wat te vertragen. Gewoon meegaan met het ritme van de natuur. De periode van donker op weg naar het terugkerende licht.

“Onze dagen worden mooier als we anderen een stukje van ons hart geven
in plaats van een stukje van onze mening.”
Ik weet niet wie dit schreef, maar het is zo waar.
Dat dus.


Onze nieuwe huisgenootje doet het prima. Het gaat super tussen Chiqo en Guusje. Natuurlijk, Chiqo was poezekes gewend, maar ik krijg het idee dat Guusje honden gewend was. Ze schrik bijvoorbeeld niet wanneer Chiqo blaft.

Guusje is zo sociaal, ze geeft iedereen die in haar buurt komt een kopje en gaat graag langs iedereen om aaitjes te scoren.  Zo van de ene ‘mens’ naar de ander.


Guusje houdt graag haar omgeving wat in de gaten. Als een echte ‘neighbourhoodwatch’ controleert ze onze buurt op gezette tijden.



Het is zo fijn weer een poezeke in huis.

Mijn lopende werkje. Kleurrijk en een tegenpool met de grijsheid buiten.


Ik kan rustig breien met Guusje op schoot. Ze zit niet aan de draadjes. Zou haar vorige werknemer een handwerkster zijn geweest? Who knows…


De recht-toe-recht-aan-sokken van Regia Pairfect zijn af. Ik ben er blij mee! Op naar paar 17. Of ik die nog af krijg, dit jaar? Maar héé 16 paar sokken in één jaar, prima toch?

 

guusje geluk

Deze zomer begon het weer wat te kriebelen, ik miste een poezenbeest in huis.

We hebben twee kittens gehad, uit een nestje van moeder Donna, van zuslief. Rebbel werd 13 jaar en Jiske strief vorige december op een leeftijd van 19 (!). Inmiddels woonde hond Chiqo ooour catsk hier en, al is het heel verdrietig als een beestje over de Rainbow bridge gaat, toch compenseert nog een ander dier in huis dit wel een beetje.

Anyhow, ik ging weer voorzichtig om mij heen kijken voor een nieuw poezenbeest. Ik werd een trouwe bezoeker van de asielsites op internet. Zo zag ik Gizmo voorbij komen, een gevonden beestje met één oog. Dat leek me handig, want dan zou Gizmo vast niet héél goed kunnen muizenvangen. Ik gruwel namelijk van gevangen poezen-prooien! Afijn een meneer was me net voor om Gizmo te adopteren. Prima natuurlijk!

Later zag ik een oude poes, 15 jaar. Ik twijfelde zo lang dat ook Speedy was verzegd. Toen zag ik Trees, 10 jaar, prima conditie en goed in de vacht. Op 7 november ben ik naar De Kluif gereden, doel: kennismaken met Trees. Maar daar aangekomen bleek ook Trees verzegd.

Beheerder Jannetta stelde me voor om even een rondje-asiel te doen. Ik werd voorgesteld aan Bruce, een grote kater die lag te slapen in de kattenbak, hmm beetje raar dat wel… Bij mAfbeeldingsresultaat voor de kluifijn komst gaf hij me enthousiast kopjes (met de gritjes nog aan zijn vacht) Maar hoe lief ik hem ook vond, nee, ik had geen klik. Ook met de andere katten in de kamer niet. Dus toog Jannetta me mee naar achteren waar nog meer poezekes zaten in een soort konijnenhokken. De new arrivals.

En daar zat ze: een zwervertje met een vies vachtje achter een hekwerkdeurtje. Ik mocht haar aaien, ze liet het toe en deed haar koppie omhoog. Dit is haar! Deze hoort bij ons! Ik heb haar gelijk gereserveerd, geen idee of ze met andere honden kan, of ze van zich af maait met haar nageltjes, of ander de halve wereld bij elkaar miauwt. Maakt allemaal niet uit, deze wordt het!


Halvewege oktober was ze door de dierenambulance bij de Kluif gebracht. Ze noemden haar Zwiebertje vanwege het zwervende bestaan. Zwiebertje heeft de site niet gehaald, ik was dat voor.


Ze werd gesteriliseerd en moest nog een operatie aan verrotte kiesjes ondergaan maar ook hiervan herstelde ze goed. De dierenarts schat haar op een jaar of 10. Geen naam, geen voorgeschiedenis, niets.

Zo vies als ze was bij onze kennismaking is ze niet meer, maar schoon kan je haar ook niet noemen. Vachtje toch vol klitten. Maar dat komt vast goed.


Het is een dappere meid, die op dag twee al langs Chiqo durft te lopen. Nu gedraag Chiqo zich als een echte gentelman. Wil hij nog zo graag Guusje besnuffelen maar kan toch afstand houden en Guusje haar nieuwe plekje laten ontdekken.


Welkom thuis, Guusje!

granny squares plaid

The making-of:


Op de foto hierboven ligt nog een afwijkend lapje, die heb ik uiteindelijk niet in het plaid verwerkt. Het is een deken geworden met dezelfde squares.


Uiteindelijk kon ik 50 lapjes haken met het garen dat ik gekocht had bij de Zeeman (Royal). Een hele stapel!


Met behulp van een YouTube filmpje heb ik ze aan elkaar gehaakt, easy peasy! Vervolgens nog een rand erom.


En uiteindelijk heeft de deken een afmeting van 140 x 140 cm.
Ik heb er 10 bollen garen in verwerkt.


Ook heb ik nog drie sloopmuisen gehaakt voor de poezekes.

Ik paste op het drie-tal van Jildou en Sandor. Dochter en schoonzoon verbleven in warmere oorden. De poezekes vonden het wel o.k. dat ik hun verzorgde deze dagen. Het is een lief stel: Daley, Abby & Bruce.


Wat het gehaakte plaid betreft: Net als een goed boek, je vind het jammer dat het uit is (af is)… De deken is en wel op tijd klaar. Vanmiddag komen de baasjes van deze poezekes thuis. Om weer te klimatiseren is een plaidje wel fijn.


Behind-the-scenes:
Natuurlijk stond Chiqo bij de foto-shoot vooraan met z’n snuitje!

work in progress

Momenteel heb ik drie sokken op de pennen staan. Dat is niet mijn gewoonte.


De sok met de roze boord is bijna af. Dit is een bolletje van Regia Pairfect. Deze wol is ontworpen door Arne en Carlos. Het Noorse paar, ook bekend van de gebreide kerstballen.
Het gele boordje is van Mayflower, 1 class. Ik kreeg dit garen, om uit te proberen van de wolwinkel Hobbii.nl, Ik brei er een ajourpatroonje in.
Het garen van die sok met rood en oranje is van Phildar Phil Folk 100, kleur Grenade. Met deze sok ben ik bij de hak.
Nadeel is zeer zeker dat ik langer over een paar sokken brei wanneer ik meerdere sokken op de pennen heb. Maar het geeft ook wel een zekere afwisseling.


Work in progress.

Het is raar zo, zonder Jiske in huis. Dat gevoel zal ook nog wel even blijven. Ook Chiqo is wat onrustig. Ik heb geen idee of hij Jiskepoes mist of dat hij gewoon mijn gevoel overneemt.
Ook al is het goed zo, Jiske is tenslotte 19 geworden, toch is er gemis. Ze was zo’n lief poezeke.

Ooit kreeg ik een gedichtje over de Regenboogbrug. Als het zo eens kon zijn… Ik wil het graag geloven!

verdrietig


Gisteren nog goed te pas, onze Jiskepoes.
Vanmorgen werd ze ziek, erg ziek.
Ze was op. Negentien is een mooie leeftijd.
We zullen haar missen.

sokkerdesok


Van de streng garen van Hobbii Luxus Sock yarn van Mayflower heb ik een paar recht-toe-recht-aan sokken gebreid. Dit hand-geverfde garen geeft een grappig en bont effect. Ik ben benieuwd hoe de ander strengen worden, Hobbii heeft 16 verschillende combinaties van dit garen. Met meerdere strengen zou je ook een prachtige shawl kunnen breien want het garen is zo lekker zacht!


Ik mocht het garen uitproberen van Hobbii. Hier schreef ik 7 november over in mijn blog. Dit was één van de strengen. Ik breide de sokken met nld 2.25, maat 41 en beenstuk 20 cm. Toch had ik nog 34 gram garen over. Ik ga ze lekker zelf dragen. (Gesponsord door online wolwinkel Hobbii)


Wat is het te merken dat de dagen zoveel korter worden, in de middag zet de schemer steeds eerder in. Vooral bij bewolkte dagen, dan gaat het licht binnen vroeg aan. Bij ons brand de pelletkachel ook vaker. Zo’n kachel is een goed alternatief voor een houtkachel. De uitstoot van fijnstof is minder dan stoken op gewoon hout.

 De pelletkorrels, waar de kachel dus op brand, is een milieuvriendelijke brandstof. Deze korrels zijn gemaakt van geperst afvalhout. Helemaal energieneutraal zijn ze niet. Voor de productie is nog steeds energie vereist.

Eind 2013 kocht ik een pelletkachel, mijn idee om voor deze kachel te gaan was duidelijk, zo hoef ik niet het bos in om een boom te hakken. Dat zag ik mezelf namelijk niet doen. Inmiddels heb ik een m(j)anlief maar hij gaat ook voor de pellets in plaats van de motorzaag ter hand nemen.

Onze beestjes vinden het fijn als de kachel brand. Ze zijn dat altijd in de buurt van de warmte te vinden.



Dit blogje wil ik eindigen met een regeltje van Boeddha:

If you light a lamp for someone else it will also brighten your path.

nachtkastje

Wat lag er op mijn nachtkastje?


Nicci French, het achtste en laatste deel van de Frieda Klein serie. De vorige zeven delen droegen allemaal de dagen van de week in de titel. De dagen waren op… dus kreeg dit deel de naam: ‘De dag van de doden’. Dit refereert aan 1 november Allerzielen. Deze literaire thriller is een echte page turner! In dit laatste deel kwamen alle delen als het ware samen.

Wanneer je begint met lezen van deze serie is het wel aan te raden om bij ‘Blauwe maandag’ te beginnen. De schrijvers refereren in de boeken naar de eerdere delen.
Elk boek nodigde uit om ook het volgende deel te lezen. Het personage is interessant, Frieda is een psychoanalyticus en heeft zo haar eigen unieke karakter.
Nicci French is een echtpaar: Nicci Gerard is de vrouwelijke helft van de auteurs en Sean French de mannelijke helft. Dit Engelse duo heeft meer dan 20 boeken op hun naam staan.

De mooie herfstdagen rijgen zich aan één. Hierdoor kunnen we voor mijn gevoel lang van de herfst genieten. Heerlijk!



En wanneer zon én temperatuur ’s avonds snel naar beneden gaan, snort bij ons de kachel en spint de poes!

Vorige Oudere items