het verhaal van een bijna sjaal

Ik denk dat iedere breister het wel herkend. Dat gevoel van enthousiast wol kopen, een nieuw project beginnen en dan op één-vijfde van het project de lol er vanaf hebben.

Hier het verhaal van bollen wol die uiteindelijk nooit in het project verdwenen welke ik in het hoofd had.

In januari 2013 zag ik deze sjaal op Ravelry: ‘My Favourite Things’. De maakster ervan is Jill McGee. In de beschrijving heeft ze maar een paar patroontjes gezet. Want, zo zei ze, het moet echt je eigen project, ofwel je eigen sjaal worden.
Dat sprak mij wel aan.


Sokkengaren in 15 kleuren.


En ik ging van start. Zo leuk!


Randjes.


En nog meer randjes.


En nog meer randjes.


En nog meer randjes.


En toen kwam de klad erin. Juli 2013. Waarschijnlijk door het feit dat ik op erg dunne pennen (2.5 mm) breide (die niet van Knitpro* waren) & ik toch wel een 2 meter sjaal in het hoofd had, ging het project me tegen staan. Het vorderde zo langzaam: dan zou ik over 10 jaar de sjaal nog niet om kunnen. Tja, ook ik overdrijf wel eens.

Gevolg: het lopend werkje werd een werkje in ruste.
Uiteindelijk heb ik het beginnetje afgehaald om er eind 2016 een streepjes sjaal van te gaan breien.


Nu op een 3 mm rondbreinaald. (Weer geen Knitpro*)


Maar dit lopende werkje werd ook een werkje in ruste.
Uiteindelijk heb ik de beginnende sjaal afgekant en Guusje er blij mee gemaakt.


En de kleurige bolletjes? Die zal ik gebruiken in de sokken (boordjes/hakken/tenen) en er zullen vast ook wel wat kleurtjes in mijn afvaldeken terugkomen. Altijd handig om zo een kleurtje sokkenwol te kunnen pakken.

 Knitpro: Ik word niet gesponsord door deze eerlijke breinaaldenfabriek. Ik weet, na 41 jaar brei-ervaring, hoe belangrijk goed gereedschap is.

Die 3 mm rondbreinaald van bovenstaand project, gebruikte ik in mijn afvaldeken. Het breide letterlijk voor geen meter. Dus naar Kreativa in Noordwolde gefietst om een Knitpro Nova Metal rondbreinaald 3 mm te halen: Wat een verschil, wat maakt dat het breien an sich veel fijner. Hetzelfde geldt voor sokkennaaldjes. Mijn favoriete naaldjes zijn de Zing van Knitpro. Inmiddels ben ik de trotse bezitter van een hele etui met 5 kleurige setjes naaldjes.

Take care en kalm an! (= take it easy in het Stellingwarfs)

work in progress

Werken aan mijn ‘afvaldeken’ is als een ‘walk down memory lane’. Ik heb van die restjes sokkenwol ooit een paar sokken gemaakt.


Al die stukjes afval-sokkengaren hebben wel een verhaaltje. Helaas heb ik veel van mijn restjes weg moeten gooien nadat de motten zich er tegoed aan hadden gedaan. Tja, shit happens. Hier schreef ik over het idee achter de ‘afvaldeken’.


De deken vordert gestaag. Dat is natuurlijk ook de bedoeling: voor elke ons die ik afval brei ik 1 lapje aan de deken. Nu past dit lopend werkje nog gemakkelijk in mijn yarnbowl. Hopelijk groeit zij er gauw uit en zal ik een groter onderkomen voor de deken moeten zoeken.


Na een diepe duik in mijn stash, kwam ik met dit bolletje weer boven. Voor een paar sokken natuurlijk. Ik brei er een reliëf-patroontje in. Staat leuk, breit leuk en is simpel genoeg voor mindless knitting. Hieronder mijn progress keeper of in het Nederlands een ‘bemoediging bedeltje’. Je hangt het in je breiwerk zodat je kan zien hoeveel je die dag hebt gebreid. Wanneer ik niet aan de sokken brei dan stop ik de dpn’s (double pointes needles) in de needle cozy.  Zo blijven alle steekjes mooi op korte pennetjes staan. Ik brei mijn sokken op 5 naaldjes van 15 cm: Zing van Knitpro.


Patroon:
3 toeren: recht.
3 toeren: 1 gedraaid recht, 1 averecht.
Recht gedraaid is de steek andersom insteken. Hier voorbeeld.


 Voor in de tuin wilde ik graag IJzerhard ofwel Verbena. Ik vind de dieppaarse kleur zo prachtige.

In deze omgeving is het heel normaal om een tafeltje aan de weg te zetten met handelswaar. Eieren, jam of plantjes. Zelfbediening; het geld stop je gewoon in een potje. Een rondje op de fiets leverde 5 Verbenaplantjes op. En ik kreeg er ook nog een dikke (eetbare) pompoen bij, zo lief!

Vanwege pijnklachten in mijn been heeft de pijnspecialist een injectie gezet bij de zenuwwortel in de rug. Nu heb ik een extra (6e) wervel. Dus moest de arts goed tellen en kijken waar ze de naald moest zetten.  Het plaatsen lukte pas bij de derde poging. Ik kòn van de operatietafel springen en het op een rennen zetten. Maar ja, dan loop je door Heerenveen in zo’n blauw hemdje met drukknoopjes. Ook zo wat.
Nee, ik was coöperatief. Het was uiteindelijk best wel te doen hoor! Jan kon me niet veel later weer naar huis brengen. Hoe het nu zal gaan qua pijn is afwachten.

Nog even een foto van Guusje-poes en stabijna Chiqo.


Take care en kalm an!

 

 

levenskunst

In deze blog niet veel breinieuws. Maar hieronder wel een foto van mijn drie lopende werkjes: de Drops-sjaal, sokken met het caffienevrije koffieboontje én de poezensokken. Alles vordert gestaag.


Nu het zo warm is zitten Chiqo, Guusje en ik overdag veel binnen. We hebben de luxe dat we in de woonkamer een airco hebben staan en een hondenkoelmat waar gelukkig ook poezen op mogen.


Op zulke dagen vind ik het fijn als de zon onder gaat en de aarde weer enigszins wat kan afkoelen.


Maar waar ik het over wil hebben is de levenskunst in het boek “De kunst van het ongelukkig zijn”.
Dirk de Wachter, psychiater, neemt ons mee in zijn zoektocht naar geluk.


De ene mens heeft genetisch nou eenmaal meer potentieel om zich gelukkig te voelen dan de ander. We weten ook dat het geluksgevoel an sich een biologisch proces is. Maar, ik citeer:

“Als gelukkig zijn het dóel is in het leven, is ongeluk een hinderlijk en ongewenst obstakel. Als het op ons pad komt, willen we het verdriet wegmoffelen, wegdenken zelfs: het hoort er niet te zijn. Pech lijkt in deze meritocratische wereld (net als geluk) je eigen schuld….. De leukigheidscultuur heeft als norm: iedereen succesvol, slim, jong, mooi, onvermoeibaar. Als we niet aan de norm voldoen, laten we dat liever niet zien. We durven er niet over te spreken, en daarin schuilt een groot gevaar.

Als we het kleine ongeluk niet aanvaarden als normaal, wordt het groot en onoverkomelijk. ‘leuk’ keert op den duur als een boemerang terug in je gezicht.
De kunst van het leven is volgens mij accepteren van lastigheden en tekortkomingen die bij het leven horen en ze delen met anderen. Als je dat doet, zal verdriet, groot en klein draaglijker worden.” pagina 26

Zo beschrijft De Wachter in prachtige volzinnen zijn kijk op het leven.
“Streven naar geluk als levensdoel is een vergissing. Streven naar zin en betekenis daarentegen is waar het leven om draait.” Ja precies, denk ik dan.

Eén zin, zo waar in mijn ogen:
“Als je toch gelukkig bent (en dat wens ik je toe!), probeer dan eens iets te doen voor een ander. Probeer zorgzaam te leven in functie van het geluk van een ander. Het zal je gelukkig maken.”


Het thema spreekt me aan. Ik denk dat we in een rare tijd leven. De verschillende leefomstandigheden onder de mensheid, over de hele wereld is nog nooit zo groot geweest. Wanneer je zo om je heen kijkt, dan kan je niet om grote levensvragen heen.
Ik denk dat in vroegere tijden men het leven misschien meer nam zoals het kwam, het leven was zwaar, lastig en kort maar hé, we zijn hier maar even en dan wacht ons de hemel. Dus doe in dit leven maar wel je best zodat je in de hemel komt alwaar het grote eeuwige gelukkig-zijn begint.
Natuurlijk voor veel mensen is er nu ook wel een hemel. Voor mij? Ik weet het niet, het zou mooi zijn.


Toch nog even naar het boek. 
Tot slot nóg twee zinnen van De Wachter:
” Je moet het geluk niet willen meten, wees er maar gelukkig mee. Een tevreden leven leiden is al heel wat.” 
” Het is de ethische plicht van de gelukkige mens, die uit een warm nest komt en graag wordt gezien en het goed heeft, om de lastigheid van de wereld te zien en er iets mee te doen.”

Take care en kalm an!
(in deze blog is er een verschil in lettergrote, was niet de bedoeling.)

lopende werkjes

Op mijn Ravelry pagina houd ik al mijn ‘lopende werkjes’ en ‘werkjes die af zijn’ bij. Het geeft een mooi overzicht door de jaren heen. Vanaf mijn eerste sok in 2006 tot nu, 14 jaar later: het 148 ste paar.


Ravelry is een (tot nu toe) gratis community-site, een organisatietool en een garen- en patroondatabase voor breiers en haaksters. De site kwam online in 2007. Ik ben een trouwe gebruiker sinds het eerste uur. Inmiddels heeft Ravelry wereldwijd 9 miljoen gebruikers!


Ravelry heeft onlangs haar website opgeleukt en dat ging niet zonder slag of stoot. Gebruikers klagen nu over hun gezondheid, ze zouden van het beginscherm epileptische aanvallen krijgen. (Huh…What??? Really???) Ook zitten er nu bugs* in het systeem. Afijn veel kritiek op de oprichters & organisatie dus.

Vooralsnog heb ik geen gezondheidsklachten bij het openen van Ravelry. Wanneer ik nu naar mijn projectpagina ga, dan zijn daar vijf lopende werkjes.


WIP’s (Work in progress). De Arantrui (de kabeltrui helemaal rechts) starte ik al in 2014. En dit werkje ligt al sinds 2015 in een plasticbak te wachten op voortgang. Maar dat gebeurt niet en wel door twee redenen:
1: Ik had een foutje gemaakt (zie deze blog) En inderdaad wanneer je het foutje repareert op deze een voodoo-way zie je het niet. Maar dan nog: je weet het wel!
2: Later dat jaar plaste poes Jiske over de trui in wording heen… gadegadegat!

DSC06681
Wanneer het herfst werd plaste Jiske buiten haar kattenbak. Nee, dan had ze geen blaasontsteking. Misschien had ze last van herfstdepressies? Geen idee. Sinds de hond z’n mandje bij mij in huis is komen te staan (eerste Kerstdag 2014) deed ze niet meer aan wildplassen. Zo raar! Of niet?
Jiske vond gezelschap van Chiqo misschien wel zo fijn dat ze daardoor tevreden & kalm werd en dus niet meer in het wilde weg ergens ging urineren. Jiske vertrok in december 2018 over de ‘Regenboogbrug’. Dus trokken hond en poes toch nog 4 jaar met elkaar op. En deed Jiske keurig alle plasjes op de bak. Heel fijn!

2014-10-02 16.53.18
Anyhow: Ik heb het stuk trui in een wolwassopje gedaan. Maar de lol was er wel af. Dus heb ik nu (pas) besloten de trui uit te halen. Het breiwerk weer tot bolletjes gewonden en klaar om er t.z.t. iets anders van te maken.
Voor nu… zijn er andere dingen die zo hun voorrang hebben.


Wanneer ik iets afhaal wind ik mijn vingers mee, zo hou je de veerkracht in het garen. Een tip van mijn Oma Froukje.

Nu heb ik nog vier ‘lopende werkjes’ (lw’s). Lekker overzichtelijk.
O ja, er is ook nog een ‘borduur-lopend-werkje’. Deze: Een Jan Houtman.

Naald en Draad handwerkspeciaalzaak
Zover (hieronder:) ben ik met dit patroon. Ligt al even stil, maar wacht keurig in een blik en dus is dit project wel houdbaar tot in het einde der tijden.

Go easy, take care en kalm an!

*Een bug is een fout in een computerprogramma of een website, waardoor het zijn functie niet (geheel) volgens specificaties werkt. Praktisch alle programma`s van enige omvang bevatten bugs, maar de meeste worden niet als storend ervaren.

 

lopend werkje

In dit blogje geen W.A.-tjes (werkjes af) maar mijn L.W. (lopend werkje).


Eén sok is af, sok twee op de pennentjes. Garen: Regia Classic Stars Color.


Ik ben tevreden over reliëfpatroon. De voet heb ik wel gewoon tricot gehouden want deze structuur zal vast in de huid van je voet achterblijven nadat je de sokken in schoenen hebt gedragen. Dat is niet de bedoeling.

Deze blog dus geen W.A. of F.O. (Finished Object) maar wel acquisitions, yeahhh!!! Acquisitions zijn nieuwe aankopen. Ik heb een enorme voorraad wol, echt! Maar ik kan er zo blij van worden:


Drie bollen à 100 gram van de Wibra: Bianca, zo acryl als de pest maar o, wat een mooie kleuren! Ik volg vlogster Eline van CreaLien Design die breit ook, zo nu en dan, met Wibra en Zeeman garen. Lekker goedkoop, wasbaar en leuke kleuren. Niets mis mee, vind ik.
Nu nog een potje energie en je hoort mijn niet meer! Enne laat die regen maar vallen hoor, op de bank zit ik lekker droog.


Als je de besjes van de van de rode vlierbes zo ziet en de wind en regen voelt dan zou je haast denken dat we zo in de herfst zijn beland. Zoals ik zei, ik vind dat niet erg hoor. Guusje denkt daar anders over. Enthousiast drentelde ze naar buiten, om even later (nat) weer op de vensterbank te springen: “Mag ik erin?” “Ja hoor, kom maar gauw!”


Take care en kalm an!

 

sokken breien

Het is zo leuk om te doen, sokken breien. De mogelijkheden zijn eindeloos. Van teen naar boord of van boord naar teen. Hakken in alle soorten en maten. Wolletjes in spikkels, strepen of tweed. Twee sokken tegelijkertijd breien of één op vijf korte pennetjes.


Echt, ik kan nog zoveel leren en daardoor is er ook nog zoveel uitdaging voor mij in het sokken breien.

Deze keer brei ik met Regia Classic Stars Color.

Ik brei ze top-cuff-down of van boord-naar-beneden.
Met een Hollandse hiel.
Naaldjes 2.25 mm Knitpro Zing.
Deze naaldjes zijn de Rolls Royce onder de breinaalden en ik word echt niet door Knitpro gesponsord hoor.


Zo ziet het er dan uit op een zomerse avond: sapje, boekje en breiwerkje. Heerlijk!
Vanuit een ander perspectief:


Meestal liggen de beestjes bij mij in de buurt.
Wat een ‘gezellig-geit’ zo. En ja, daar is hij weer, de buurtgeit! 😉


Anyhow, ik brei er weer een reliëfpatroontje in, altijd leuk. En omdat het patroontje steeds herhaald na zes toeren, brei je van streepje, naar streepje.


Guusje houdt, vanaf de vensterbank, de boel graag in de gaten. Ze neemt haar taak als neighbourhood watch zeer serieus. Goed zo poes!


Take care en kalm an!

sokken breien

De meloensokken zijn klaar. De tweede sok was nog wel een dingetje. Veel fouten, veel retourbreien om uiteindelijk de vergissingen die nog volgden maar te accepteren. Die gebrekkigheden blijf ik, als maakster, natuurlijk wel zien.

Maar uiteindelijk, zo in de gympen, zie ook ik die fouten niet.

Anyhow nu tijd voor een nieuw sok-werkje! Op het wolfeest in Balloo drie jaar terug een bolletje Superba Wave gekocht. Ik ken het merk niet. Dus is het even afwachten hoe dit garen zich houdt in de was.

Bij de Bieb zag ik, tot mijn grote verrassing, dit boek liggen: SOXX Look. Het is het derde boek van deze reeks. Geschreven door Kerstin Balke. Ze woont met haar man en beide dochters ergens tussen Hamburg en Lübeck, in Duitsland. Haar SOXX Book en SOXX Book 2 zijn erg populair. Ze staan vol kleurrijke sokpatronen. De meeste patronen brei je met meerdere draden. Hier haar Instagram.

Ik maak SOXX Look nr. 5 uit dit derde boek. Voor Janlief. Het is een reliëf motief: een combi van rechte en averechte steken.

Een fijn werkje: Mooi garen en mooi patroon. In dit breiboek staan naast sokken veel meer prachtige patronen zoals kollen, mutsen & polswarmers. Erg leuk vorm gegeven. Toch mooi dat ze zo’n nieuwe boek in de Bieb hebben.


Die oude stoel, tja daar kan ik maar geen afscheid van nemen. Ik kreeg die stoel van ‘Tanne’ (zoals de kinderen Tante Anne altijd noemden) met als doel deze te verkopen op de rommelmarkt. Ik stalde mijn spulletjes uit maar ging toen zelf op de stoel zitten: die gaat mooi niet weg!

Guusje heeft een voorkeur voor onze andere relaxstoel buiten.

Ik zal mijn breiwerkje weer even oppakken.
Een lieve groet van mij vanuit Oldeholtpade. Tot kiekes!

kuikens in het land, poes in de mand

Help de weidevogels! Kater Gurbe geeft het goede voorbeeld.

Onze Guusje heeft, tot nu toe, geen jachtdrift* laten zien. Ze kuiert graag buiten. Wandelt wat om het huis en komt vervolgens toch weer binnen. Wanneer wij buiten zitten, zit Guus erbij.


Maar wanneer ze een boodschapje moet doen loopt ze naar binnen om de kattenbak te gebruiken. Dat is best wel apart, aangezien we haar als zwervertje uit het asiel hebben gehaald. Hieronder een foto van onze eerste ontmoeting.


Guusje heeft overdag een bandje om met een belletje en een kokertje met adresgegevens. Natuurlijk is ze ook gechipt. Overdag mag ze vrij in- en uitlopen. Maar na haar diner gaat het bandje af en moet ze binnen blijven. Och, Guusje vindt dat prima.


In de schuur van Jan z’n vader vond ik een houten ladder. Een echte oude! Aanvankelijk bestond deze uit twee delen. Jan zijn vader had de twee delen van elkaar gehaald. De ladder is van Schilders Vermij & Zandvoort geweest, althans dat is te lezen op de ladder. Waarschijnlijk hebben deze twee ondernemers ergens onenigheid gehad want beide schilderen nu onder hun eigen naam.


Aangezien Jan z’n vader de ladder nog in gebruik heeft, wilde hij die niet weggeven. Maar het andere stuk mocht met mij mee. Zo leuk, ook het telefoonnummer van de firma staat op de lader.


Nu hangen er over het achterste stuk van de ladder twee gehaakte dekens van mij. De Persian Tiles, waar ik mee bezig ben, zal er ook niet op misstaan.

Jan en ik hadden maandag een gezellig dagje met de kleinkinderen.


Kyan zit het liefst bij Opa in de garage. Maar samen met de lego is natuurlijk ook erg leuk. En Tess, die vermaakt zich met de barbies van haar tante Jildou.

Het is zo’n leuk stel! Zo lief ook! Maar dat zegt misschien elke (stief-)Oma ;).
Ik roep het steeds en volgens mij beamen alle grootouders dat: wat worden ze toch snel groot!

*Jachtdrift: De aangeboren drift om op zicht of door reuk een prooi te zoeken, te achtervolgen, te doden en op te eten.

Take care en kalm an!

maitiid

Maitiid dat is het Fryske wurd foar lente.
De voorjaarszon zet de hele natuur in bloei. Het lijkt wel of we de groene blaadje kunnen zien ontspruiten!


De berk is wat dat betreft een ‘voor-op-loper’. In de herfst ook trouwens, dan laat deze witte reus als één van de eersten zijn blad weer los.


De koolmeesjes, bij ons achter, hebben nesteldrang.


Mevouw Mees (m/v) is druk doende met paarse wol. Geen idee waar ze dat vandaan haalt. Niet uit mijn granny-hek achterhuis. Vorig jaar kwamen ze ook al met paarse wol aan.

En waar ik druk doende mee ben? Met kabouters zoeken!


Zoooo leuk deze puzzel van Rien Poortvliet! Thanks to Jildou!


Ik heb de puzzel op een soort vilt liggen en heb ik de tafel nodig dan rol ik de puzzel zo op een kartonnen koker. Ooit bij Intertoys gekocht. Ideaal!


Het gaat er niet om dat de puzzel af is, maar het dóen, het bezig zijn. Net als breien dus. Alleen bij breien houd je er een paar warme voeten aan over en de puzzel verdwijnt zo weer in de doos. Dat is waarom ik mezelf er meestal geen tijd voor gun. Wanneer je het een nuchter bekijkt is het ook wel een beetje nutteloos, dat puzzelen. En toch… het geeft mij althans een stukje rust & ontspanning. Wat dan wel weer waardevol is.

Dat merk je niet als je me bezig ziet. Ik graaf als een bezetene de puzzeldoos door om het juiste stukje te vinden. Luk raak. Ik ben dan net Guusje die aan het schatgraven is in haar kattenbak. Net zoals wij vroeger graafden in de legobak om net dat ene blokje te vinden. Dat maakte pas kabaal! Onze moeder kon gelukkig wel wat hebben.

Guusje heeft haar eerste Webinar gekeken.


Een Webinar is een Seminar maar dan online. Deze ging over de software WordPress. Hier draait deze blog op. Ik kan me aardig redden met systeem, maar een beetje extra kennis is nooit weg, of niet Guus!

Take care en kalm an!

ratjetoe 10

Ratjetoe is een soldatenmaal met ingrediënten die er op dat moment waren en dit werd dan door elkaar gehusseld. “Stampt” uit 1914. Bij mij betekend het mengelmoes van allerlei onderwerpen in één blog.
Dus laat ik maar snel beginnen.

Op de pennen:
Een zomerse sjaal. Patroon van ‘A passion for lace’, Monique Boonstra. Brain Waves.


Het garen komt van Wol met Verve -Zwartsluis, en ik was meteen verkocht toen ik deze kleuren zag. Het is de gewone basis sokkengaren. Op bovenste foto zijn de kleuren goed te zien.

Ik heb een spijkerjas als zomerjas. Daar kleurt deze sjaal vast mooi bij.
Het eerste beginnetje. Hier zonder….


En hier mét hond!


Een ieder die mijn weblog volgt weet dat, wat ik ook doe, Chiqo nabij is.

Ik breide dit patroon, ‘Brain Waves al eerder. Zie hieronder:


Een weddingringshawl voor onze trouwdag vorig jaar. Ik gebruikte lacegaren van Drops = 70% alpaca en 30% zijde. Heel dun garen dus. Het is zo fijn breiwerk geworden dat de shawl door een ring past: een wedding-ring-shawl dus.

Vroeger was dit een soort spin-test voor vrouwen: een zo dun mogelijke draad te kunnen spinnen. Zo fijn dat de kantshawl, gebreid van dat gesponnen garen, door een trouwring paste. Deze traditie vind je in IJsland. Maar ook op de Shetlandeilanden.


Nu het mooi weer is, staat onze achterdeur veel open. Tijd voor Guusje om de buitenwereld hiér te ontdekken. Aangezien Guusje als zwervertje werd gevonden is ze al aan het buitenleven gewend.

Nu is ze gechipt en heeft een belletje om mét een kokertje met haar NAW-gegevens. Ook onze 06 nummers heb ik op het ienieminie-briefje geschreven. Je weet maar nooit.

Zo’n eerste keer de hort op vind ik best spannend. Guus trippelde gelijk weg. Na verloop van tijd hoorden we haar belletje weer en was ze weer in de achtertuin. Afgelopen dagen ging ze wel naar buiten maar lag ook wel lekker in de woonkamer. Guusje is een sociaal beestje. Ze zit er buiten ook gewoon gezellig bij!


Afgelopen maandag waren de kleinkinderen bij ons. Altijd gezellig!


Tess had haar schoolwerk op zondag al gedaan dus had ze alle tijd om te spelen. En Kyan, die helpt het liefst Opa met sleutelen.

Het blikje waar ik steekmarkeerders in bewaar. Toepasselijk in deze tijd.
Door het jachtige bestaan van de mens, vóór de Coronacrisis en de 24-uurs economie, raakten we steeds verder verwijderd van de natuur. Misschien komt er nu een tijd dat we weer deel uit gaan maken van die natuur.

Alles in de natuur heeft zijn eigen cyclus. Er is tijd voor activiteit en een tijd voor passiviteit. De rust van de winter en het ontwaken in de lente. De energievolle zomer en de oogst in de herfst.

Het doet me denken aan het liedje ‘Turn, turn, turn’ van The Byrds. De tekst is gebaseerd op de Bijbeltekst Prediker 3:1-8.


To every thing there is a season, and a time to every purpose under the heaven:
A time to be born, and a time to die; a time to plant, a time to reap that which is planted;
A time to kill, and a time to heal; a time to break down, and a time to build up;
A time to weep, and a time to laugh; a time to mourn, and a time to dance;
A time to cast away stones, and a time to gather stones together;
A time to embrace, and a time to refrain from embracing;
A time to get, and a time to lose; a time to keep, and a time to cast away;
A time to rend, and a time to sew; a time to keep silence, and a time to speak;
A time to love, and a time to hate; a time of war, and a time of peace.

Foto hierboven: Ochtenddauw op de krenteboom.

Take care en kalm an!

Vorige Oudere items