wachten

Afbeeldingsresultaat voor studieAfgelopen week schreef ik al, dat ik mijn laatste verslag heb ingeleverd.
Nu wachten op de beoordeling.
Hoewel ik dit verslag nog een keer mag herkansen hoop ik natuurlijk dat ik een voldoende heb gescoord.
Het houdt me aardig bezig.

Ik probeer me steeds te realiseren:
1. Ik kan het verslag gewoon nog herkansen in augustus,
2. Er zijn veel belangrijkere dingen in het leven dan één cijfer.

Meteen bij deze gedachtes komen de “ja maar’s”:
Bij 1. Dan heb ik nog niet mijn diploma maar pas in september,
1a. Dan blijf ik nog langer in onzekerheid over het wel of niet halen van m’n diploma.
Bij 2. Máár ik ben nog maar één cijfer verwijderd van het diploma!
2a. Kan ik alle boeken wegruimen van tafel en opruiming houden op mijn laptop, nu ligt de tafel nog vol. Uit een soort van bijgeloof durf ik de boeken en verslagen nog niet op te ruimen.
2c. Het is wel twee jaar fulltime leren geweest en o, wat wil ik dit graag positief afronden, NU!

Nog twee nachtjes dan krijg ik de uitslag. Bah, wat spannend!
Donderdag 28 juni sluit ik dan mijn stage af maar over die uitslag hoef ik niet in te zitten.
Pfff… zenuwen als golven, die komen en gaan.


Jiske poes heeft in haar leventje weinig stress en spanning. Ik krijg niet de indruk dat ze dit mist.
Misschien heeft ze wel eens wat spanning, ik heb geen idee waarvan maar toch…
Zo nu en dan rent ze als een poes met verward gedrag door de kamer, luid mauwend en in volle vaart om vervolgens weer keurig zittend voor het raam de wereld te aanschouwen. Blijkbaar moet een bepaald soort energie er toch zo nu en dan even uit. Misschien moeten we wel een voorbeeld aan haar nemen, even lekker gek doen en door de kamer dansen onder het uitkramen van rare kreten. Waarna we ook weer geheel ‘mindnessless’ in het leven staan.

Sinds gisteren heb ik mijn breiwerk weer op gepakt. Al een tijdje bezig met een fraaie sokken voor Jildou. Het werkje lag door de studie even stil.
Garen: Opal Sweet and Spicy. Patroon: bleuberry waffle socks van Sandy Turner. Begonnen met muizentandje en hakken en tenen doe ik met wolwit.

Advertenties

zonnestralen

Een rommelkont ben ik niet echt. Meestal ruim ik mijn spulletjes wel netjes op behalve dan mijn breiwerk. Dat blijft liggen op de plek waar ik zat te breien. Midden op de bank, op de stoel of, zoals nu,op de leuning van de bank. Dan moet ik ook niet raar opkijken als m’n bolletje als kussentje wordt gebruikt.


Jiskepoes geniet van de zonnestralen! Nu maar hopen dat ze niet kwijlt in haar slaap!


Bij ons in de straat hebben we een mini bieb. Ik schreef er al eens eerder over. Zo leuk: In een grappig kastje aan één van de huizen, kan je je gelezen boek ruilen voor een ander boek.

2015-12-07 12.12.19
Ik bracht er vandaag het boek ‘Wijnoffer’ van Addy Kaiser heen en nam een boek van Nicci French weer mee terug. Eén uit de Frieda Klein-serie. De hoofdpersoon is de in Londen wonende, psychoanalyticus Frieda. In de titels zitten alle dagen van de week. Alleen het laatste deel, nummer acht, (net uit) heet ‘De dag van de doden’. Ik heb maandag, dinsdag, woensdag en donderdag al uit. Dit is zondag. Blij mee!


De studie slurpt veel tijd op. We moeten de laatste hobbels nog nemen. Zo moeten wij bijvoorbeeld een beleidsadvies schrijven voor een opdrachtgever. Adviseren is een vak apart. Lastig! Maar elke keer als ik weer een stapje dichter bij de eindstreep kom is het weer een stapje

station zwaan shawl kal II

Al eerder schreef ik over deze KAL (knit along) van Puk Vossen. Ik was al een eindje op weg.

De zijkant van mij telt 18 driehoekjes. Op deze rand brei je de shawl verder. Aan één minder je dan in om elke naald. Ik kwam er al snel achter dat mijn schuine kant wel erg schuin werd door om de naald te minderen. Ik wil graag een grote shawl! Eén om in weg te duiken! Dus begin van middenstuk afgehaald en nu minder ik om de drie a vier naalden. Ik brei met Drops Delight, kleur 13 en dit bevalt me prima. Breit fijn en geeft een prachtig effect.

Jiskepoes is een ster in het vangen van zonnestralen.

Haar poezelige pootjes. Die doen me denken aan het kinderliedje welke mijn moeder vroeger voor me zong, die laatste twee coupletjes kan ik me niet meer herinneren maar het zinnetje ‘met pootjes zo zacht als fluweel’ dus wel!

Wij hebben twee kleine poesjes
Met pootjes zo zacht als fluweel
Het grijsje dat noemen we Bobbie
Die andere dikzak heet Neel

Laatst waren ze nergens te vinden
Toen zijn we aan ’t zoeken gegaan
We keken in alle hoeken
Waar kwamen ze, denk je , vandaan

Wit Neeltje lag in de turfmand
En Bob lag bij popje in bed
We namen ze gauw mee naar binnen
En rolden haast om van de pret
(H. Kriebel)

sok-update


Mijn ‘slow fade’ sok vordert gestaag. Ik kan bijna de hak gaan breien. Het is een leuk werkje. Hier schreef ik al over dit patroon. Jiskepoes is altijd erg nieuwsgierig. Vooral wanneer ik een blog-foto wil maken.

Zon én breiwerkjes hebben nu eenmaal een behoorlijke aantrekkingskracht op haar.
Het is maandagmorgen.
Eigenlijk zou ik op m’n stage moeten zijn maar omdat ik in de tentamenweken zit had ik mezelf al vrij gepland. Studeren en verslagen maken.
Maar vanmorgen dacht ik daar iets anders over en ben er met Chiqo op uit gegaan.


Heerlijk weer, volop zon!

Het gras glinsterend in het zonlicht.

Het was een raar weekend. Zaterdag is Jan-lief met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Waarschijnlijk een niersteen die wel erg veel pijn gaf. Infuus met pijnstilling was enige oplossing. Nu afwachten wat de ct-scan laat zien. Ik hoop hem toch vanmiddag wel weer op te kunnen halen.
Ja, zo heb je zo wat en drink je je zondagmorgen-koffie samen in het ziekenhuis.
Ik merk dat ik wat met de ziel onder de arm loop. Wachtend op nieuws.

beginnetje

Onlangs zag ik zo’n mooi patroon langs komen via Knitty.com. Dit is een Engels breimagazine op internet.
Sokkenpatroon ‘Slow Fade’ van Kate Atherley.
Voor mij een echte uitdaging. Ik ben namelijk niet toegerust met een talenknobbel. Vandaar dat ik normaal gesproken mijn keus laat vallen op Nederlandse patronen.
Maar bij dit patroon zit een uitgebreid breischema dus ben ik er toch aan begonnen.
En ik moet zeggen, tot nu toe lukt het me aardig.
Sokkenwol van Online supersocke 100, diep paars op naalden 2.5.
De draaiing in de sok doe je door de kabeltechniek toe te passen. Doordat je deze techniek gebruikt moet je wel meer steken opzetten.
Ik gokte op 69 steken, normaal brei ik sokken met 60 steken.


Het is een prachtige dag. Alhoewel hier de zon achter de wolken blijft is de temperatuur zo lekker dat ik met breiwerk, thee én Jiskepoes naar buiten ben gegaan. De thee, momenteel mijn favoriet:

Munt en kaneel van de Lidl.
Jiske scharrelde maar om mij heen terwijl ik de foto’s maakte voor dit blogje.
Hier Jiske als volleerd modelpoes ;)!

Fijn weekend verder!

dierendag

Vier oktober is de naamdag van Sint Franciscus van Assisi. Deze heilige had veel op met dieren. Logisch is dan ook dat het op zijn naamdag dierendag is. Al sinds 1930. De verhalen gaan dat Franciscus zelfs met dieren kon praten. Zo preekte hij voor de vogels. In plaats van weg vliegen luisterden de vogels aandachtig naar zijn redevoering. Er is ook een verhaal bekend dat in het dorpje Gubbo de bewoners steeds werden aangevallen door een wolf. De inwoners willen dat de wolf werd gedood. Franciscus ging in gesprek met de wolf en laat hem beloven, dat hij geen mensen meer zal aanvallen. In ruil hiervoor zullen de bewoners van Gubbio hem iedere dag te eten geven. De wolf gaat akkoord met Franciscus’ voorstel en de wolf en de dorpelingen leven voortaan in vrede met elkaar.

Deze dierenfluisteraar liet ons mooie citaten na, deze bijvoorbeeld:
‘A single sunbeam is enough to drive away many shadows.’

Voor de beestjes hier in huis is het elke dag dierendag. Aaitjes, warme mandjes en lekkere hapjes, nee ze komen niets te kort.

Typisch beeld hier: bank-hangende beestjes! Luier kan het niet!
Hieronder een mooi filmpje. Voor de Dierenbescherming, prachtig gemaakt!

sokken no. 7 en no. 8


De sokken die ik op de pennen had staan zijn klaar.
Garen: Opal Wetterleuchten kleur: 9326 Flackern
Maat 42, voor Janlief.
Naaldjes 2,25 mm
Basis sokpatroon van Wolhalla met een patroontje.
Dat patroontje ontstond door elke vijfde steek in de toer, drie toeren niet mee te breien. Daarna één toer normaal alle steken breien en de volgende toer bij elke vijfde steek weer drie omslagen om de pen. Zo zijn de  steken ook lang genoeg om pas de vierde toer weer mee te worden gebreid. Is het nog te volgen?

Nu mag ik weer een nieuw paar op de pennen zetten. Ik ga voor een streng Merinowol 85%/Nylon15% van Biscotte Yarns in regenboogkleuren.
Tijdens de vorige handwerkbeurs (2016) had ik mezelf al op die streng getrakteerd.
Zooo kleurrijk! ( ja duhuh: regenboog is natuurlijk ook kleurrijk 😉 )
Zooo zacht! (ja… duhuh merino is natuurlijk ook zacht! 😉 )


Ik ben benieuwd hoe snel ze af zijn. Eigenlijk ben ik van plan om dit als een wvo-projectje te hebben en thuis wat meer mijn andere wip’s onder handen te nemen. Maar we will see!
wvo = werkje voor onderweg
wip = work in progress

Onze Jiske, ze kan zo lekker doezelen! Wat een leventje heeft ze toch. Eten, slapen en als afwisseling wat aaitjes… wat wil een poezeke nog meer. De tijd van achter muizen aanjagen is voorbij. Dit dametje is dan ook al 18 jaar.

Vorige Oudere items