work in progress

Momenteel heb ik drie sokken op de pennen staan. Dat is niet mijn gewoonte.


De sok met de roze boord is bijna af. Dit is een bolletje van Regia Pairfect. Deze wol is ontworpen door Arne en Carlos. Het Noorse paar, ook bekend van de gebreide kerstballen.
Het gele boordje is van Mayflower, 1 class. Ik kreeg dit garen, om uit te proberen van de wolwinkel Hobbii.nl, Ik brei er een ajourpatroonje in.
Het garen van die sok met rood en oranje is van Phildar Phil Folk 100, kleur Grenade. Met deze sok ben ik bij de hak.
Nadeel is zeer zeker dat ik langer over een paar sokken brei wanneer ik meerdere sokken op de pennen heb. Maar het geeft ook wel een zekere afwisseling.


Work in progress.

Het is raar zo, zonder Jiske in huis. Dat gevoel zal ook nog wel even blijven. Ook Chiqo is wat onrustig. Ik heb geen idee of hij Jiskepoes mist of dat hij gewoon mijn gevoel overneemt.
Ook al is het goed zo, Jiske is tenslotte 19 geworden, toch is er gemis. Ze was zo’n lief poezeke.

Ooit kreeg ik een gedichtje over de Regenboogbrug. Als het zo eens kon zijn… Ik wil het graag geloven!

verdrietig


Gisteren nog goed te pas, onze Jiskepoes.
Vanmorgen werd ze ziek, erg ziek.
Ze was op. Negentien is een mooie leeftijd.
We zullen haar missen.

sokkerdesok


Van de streng garen van Hobbii Luxus Sock yarn van Mayflower heb ik een paar recht-toe-recht-aan sokken gebreid. Dit hand-geverfde garen geeft een grappig en bont effect. Ik ben benieuwd hoe de ander strengen worden, Hobbii heeft 16 verschillende combinaties van dit garen. Met meerdere strengen zou je ook een prachtige shawl kunnen breien want het garen is zo lekker zacht!


Ik mocht het garen uitproberen van Hobbii. Hier schreef ik 7 november over in mijn blog. Dit was één van de strengen. Ik breide de sokken met nld 2.25, maat 41 en beenstuk 20 cm. Toch had ik nog 34 gram garen over. Ik ga ze lekker zelf dragen. (Gesponsord door online wolwinkel Hobbii)


Wat is het te merken dat de dagen zoveel korter worden, in de middag zet de schemer steeds eerder in. Vooral bij bewolkte dagen, dan gaat het licht binnen vroeg aan. Bij ons brand de pelletkachel ook vaker. Zo’n kachel is een goed alternatief voor een houtkachel. De uitstoot van fijnstof is minder dan stoken op gewoon hout.

 De pelletkorrels, waar de kachel dus op brand, is een milieuvriendelijke brandstof. Deze korrels zijn gemaakt van geperst afvalhout. Helemaal energieneutraal zijn ze niet. Voor de productie is nog steeds energie vereist.

Eind 2013 kocht ik een pelletkachel, mijn idee om voor deze kachel te gaan was duidelijk, zo hoef ik niet het bos in om een boom te hakken. Dat zag ik mezelf namelijk niet doen. Inmiddels heb ik een m(j)anlief maar hij gaat ook voor de pellets in plaats van de motorzaag ter hand nemen.

Onze beestjes vinden het fijn als de kachel brand. Ze zijn dat altijd in de buurt van de warmte te vinden.



Dit blogje wil ik eindigen met een regeltje van Boeddha:

If you light a lamp for someone else it will also brighten your path.

nachtkastje

Wat lag er op mijn nachtkastje?


Nicci French, het achtste en laatste deel van de Frieda Klein serie. De vorige zeven delen droegen allemaal de dagen van de week in de titel. De dagen waren op… dus kreeg dit deel de naam: ‘De dag van de doden’. Dit refereert aan 1 november Allerzielen. Deze literaire thriller is een echte page turner! In dit laatste deel kwamen alle delen als het ware samen.

Wanneer je begint met lezen van deze serie is het wel aan te raden om bij ‘Blauwe maandag’ te beginnen. De schrijvers refereren in de boeken naar de eerdere delen.
Elk boek nodigde uit om ook het volgende deel te lezen. Het personage is interessant, Frieda is een psychoanalyticus en heeft zo haar eigen unieke karakter.
Nicci French is een echtpaar: Nicci Gerard is de vrouwelijke helft van de auteurs en Sean French de mannelijke helft. Dit Engelse duo heeft meer dan 20 boeken op hun naam staan.

De mooie herfstdagen rijgen zich aan één. Hierdoor kunnen we voor mijn gevoel lang van de herfst genieten. Heerlijk!



En wanneer zon én temperatuur ’s avonds snel naar beneden gaan, snort bij ons de kachel en spint de poes!

poezeke

Jiskepoes wordt oud.


Ze doet het nog prima. Als ik haar, anderhalf uur vóór haar etenstijd, klagelijk hoor mauwen en vervolgens, wanneer ik dus anderhalf uur eerder over stag ga en haar bakje vul, valt ze haar eten letterlijk aan(!). Dan merk ik niets van haar 19 jaar.

Maar verder… haar vachtje wordt minder. Ik borstel wat vaker en knip de vervilte stukjes eruit. Blijkbaar is ze wat stram zodat ze haar eigen vachtje niet meer optimaal kan verzorgen. Ook merk ik dat ze meer slaapt, bij voorkeur op mijn schoot!
Voorheen kwam ze altijd na het eten even op schoot zitten. We noemden dat haar ‘after-dinner-aaitje’. Nu wil ze, als het aan haar ligt, de hele dag lekker vertroeteld worden. Ach geef haar eens ongelijk, willen we dat allemaal niet?

wantje in wording

In het blogje van 2 juli schreef ik al over een nieuw project: de kerstwantjes van Kathy Lewinski. Het is een adventsproject, 24 patroontjes.
Hier een voorbeeld-foto:

Free knitting pattern: Mitten Garland Advent Calendar - Mitten 24 -
Voor mij is ‘colourwork’ best nog wel een uitdaging, vooral als het zulke kleine werkjes zijn zoals deze wantjes. Er wordt zelfs een klein duimpje in gebreid! Hier het beginnetje van mijn eerste wantje:


Het is een werkje waar je je hoofd goed bij moet houden, maar dat maakt het ook uitdagend. Het werkje ligt al weer even stil. Dit door warmte in combinatie met andere omstandigheden.

 Nu ik in het gips zit, door een kuitbeenbreuk net boven enkel, komt mij namelijk minder niets uit handen. Ik zit mezelf aardig in de weg. Ik voel me onrustig nu ik niet even met Chiqo het bos in kan. Maar ook omdat ik niet normaal ons huishouden kan doen. Gelukkig pakt Jan dit op maar dat bezorgt mij dan weer een vervelend & zeurend schuldgevoel. Hij heeft vier weken vakantie. Eén week hebben we echt vakantie gehad en de andere drie is hij mijn mantelzorger, butler en kok. Ook zoon Wessel helpt mee als mantelzorger. Hij is al met mij op pad geweest en heeft al regelmatig gekookt voor ons.

Alle algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) kosten me moeite. Alhoewel ik toch wel zelfredzaam ben, gaat niets vanzelfsprekend. Douchen is bijvoorbeeld zo lastig! Waar je normaal niet over na hoeft te denken is nu een heel gedoe. Ik heb spierpijn in spieren waarvan ik niet wist dat ik ze had.
Natuurlijk mag ik niet klagen, zeker niet! Aan deze situatie komt ook weer een eind.

And now for something completely different: Onze lieve oude Jiskepoes:


In het kader van internationale kattendag deze foto. Deze dag wordt sinds 2002 gevierd en is in het leven geroepen door het Internationale fonds voor het welzijn van dieren. Deze kattendag is bedoeld om de band tussen mensen en katten te benadrukken en daarnaast het welzijn van het dier over de hele wereld te vergroten.

 

 

wachten

Afbeeldingsresultaat voor studieAfgelopen week schreef ik al, dat ik mijn laatste verslag heb ingeleverd.
Nu wachten op de beoordeling.
Hoewel ik dit verslag nog een keer mag herkansen hoop ik natuurlijk dat ik een voldoende heb gescoord.
Het houdt me aardig bezig.

Ik probeer me steeds te realiseren:
1. Ik kan het verslag gewoon nog herkansen in augustus,
2. Er zijn veel belangrijkere dingen in het leven dan één cijfer.

Meteen bij deze gedachtes komen de “ja maar’s”:
Bij 1. Dan heb ik nog niet mijn diploma maar pas in september,
1a. Dan blijf ik nog langer in onzekerheid over het wel of niet halen van m’n diploma.
Bij 2. Máár ik ben nog maar één cijfer verwijderd van het diploma!
2a. Kan ik alle boeken wegruimen van tafel en opruiming houden op mijn laptop, nu ligt de tafel nog vol. Uit een soort van bijgeloof durf ik de boeken en verslagen nog niet op te ruimen.
2c. Het is wel twee jaar fulltime leren geweest en o, wat wil ik dit graag positief afronden, NU!

Nog twee nachtjes dan krijg ik de uitslag. Bah, wat spannend!
Donderdag 28 juni sluit ik dan mijn stage af maar over die uitslag hoef ik niet in te zitten.
Pfff… zenuwen als golven, die komen en gaan.


Jiske poes heeft in haar leventje weinig stress en spanning. Ik krijg niet de indruk dat ze dit mist.
Misschien heeft ze wel eens wat spanning, ik heb geen idee waarvan maar toch…
Zo nu en dan rent ze als een poes met verward gedrag door de kamer, luid mauwend en in volle vaart om vervolgens weer keurig zittend voor het raam de wereld te aanschouwen. Blijkbaar moet een bepaald soort energie er toch zo nu en dan even uit. Misschien moeten we wel een voorbeeld aan haar nemen, even lekker gek doen en door de kamer dansen onder het uitkramen van rare kreten. Waarna we ook weer geheel ‘mindnessless’ in het leven staan.

Sinds gisteren heb ik mijn breiwerk weer op gepakt. Al een tijdje bezig met een fraaie sokken voor Jildou. Het werkje lag door de studie even stil.
Garen: Opal Sweet and Spicy. Patroon: bleuberry waffle socks van Sandy Turner. Begonnen met muizentandje en hakken en tenen doe ik met wolwit.

Vorige Oudere items