better place


.
Een lief liedje van de Amerikaanse zangeres Rachel Platten.

I’ll tell the world, I’ll sing a song,it’s a better place since you came along.
En zo is het maar net.

Een linkje naar Douwe’s Instagram: Us lytse Douwe


Us Douwe wat grutter:

Still knitting socks
Natuurlijk heb ik een paar sokken op de pennetjes. Garen: Opal Relief 2, naaldjes 2.25 mm.


Ik gebruik de charts van de Curious Cable Socks van Two Birds Knitting Co. Chart is een ander woord voor grafiek. Dus het patroon niet uitgeschreven maar als schema.


Ik heb onderhand een ‘eigen’ hand van sokkenbreien. Het aantal steken voor de maten haal ik van een tabel en gebruik altijd de Hollandse hiel. Door een chart toe te passen maak ik een patroontje in de sok, zoals hier een kabeltje met rechte en averechte steken.


Stash
Ik heb mijn voorraad weer eens even door handen gehad. Ik heb veel, heel veel. Ik zit nog niet bij de Anonieme Garen-spaarders (Anonymous Yarnhoarders). Alhoewel ik daar wel zeker thuis hoor.
‘Mijn naam is Froukje en ik koop meer wol dan ik opbrei…’


Garen heeft geen houdbaarheidsdatum, dat is dan wel weer fijn. Zo heb ik garen liggen voor wel 5 truien. Wol voor wel een stuk of 3 dekens. Lacegaren voor minstens 7 shawls. En sockyarn… ik denk wel voor 30 paar sokken.

Maar net als Katootje, die van de botermarkt, kan ik maken wat ik wil, ja ik kan maken wat ik wil!

Het voelt trouwens goed om lang liggende projecten af te halen en het garen weer netjes bij mijn stash te voegen. Mijn lopende werkjes zijn zo weer te overzien. 3 breisels en 2 haakwerkjes.

Process- of project-knitter?
Een project-knitter is iemand die de focus heeft op het resultaat. Het project moet zo snel mogelijk van de pennen. Om aan te doen of weg te geven, wat dan ook.

Een proces-knitter geniet meer van het ‘doen’, dan wanneer het klaar en af is. Het gaat om de weg ernaar toe. Niet het resultaat.

Bij mij werkt het wel door elkaar. Ik geniet van het handwerken an sich, dit scoort hoog bij mij. Wanneer dat niet zo is dan haal ik het werkje af. Natuurlijk bedoel ik dan niet de toeren die lastig zijn in een werkje, daar moet je soms even doorheen. Draadjes wegwerken is ook niet echt een uitdaging maar hey, het hoort erbij. Wanneer ik iets zou maken wat ik niet leuk vind, dan is dat een ‘no-go’.

Natuurlijk, soms wil je een project af hebben voor een bepaalde datum dan ben ik weliswaar een project-knitter maar alsnog geniet ik wel van het maken.

Stephen West Mystery Knit Along
Ik werk op mijn gemakje aan de Stephen-West-shawl. Meer info over deze Mystery Knit Along, zie vorige blog.

Hierbij gaat het écht om het proces en niet om het project. Het leren van nieuwe technieken. Nu moet ik zeggen dat het resultaat echt wel mooi wordt. Ik ben inmiddels begonnen met Clue 2, maar ik ben nog maar een paar toer op pad.

Nog niet zoveel te zien dus. Ik zag al vele mooie ‘Twist and Turnsshawls’ voorbij komen. Zo zag ik een modificatie die ik zeker toe ga passen.

Stokpaardje
Bij ‘procesknitting’ gaat het dus vooral over het ‘bezig zijn’. Je handen laten werken, steek voor steek, toer voor toer. In dat moment zijn. Mijn stokpaardje.

Een ander doet aan yoga, mediteren of hardlopen. Ik doe aan breien. Breien is mijn yoga voor de ziel. Het zijn in het nu. Daar streef ik wel naar: leven in het nu. En dat is voor mij best een uitdaging. Ik zit veel in mijn hoofd en dwalen mijn gedachten alle kanten op: in tijd en ruimte. Het focussen op mijn breiwerk demarqueert mijn hoofd als het ware.

Wat dat betreft kunnen we veel van onze huisdieren leren. Die léven gewoon (nu)!


Us Douwe

Zo kan Douwe intensief en vol overtuiging met takken spelen.


Zijn favoriete bezigheid!


Om een uurtje later weer helemaal relaxt op mijn schoot te liggen. Voor alles is een tijd. (Prediker 3)


Slotgroet


Raindrops are just confetti from the sky.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

kosmopoliet


.
Bovenstaand is een liedje van de Belg Ferre Grignard. Een protestlied uit ’66. Nog steeds actueel.

Deze melodie werd in het programma ‘Dwars door België’, van televisiemaker Arnoud Hauben gebruikt. Arnoud liep in 23 dagen de ruim 500 kilometer van het langste Belgische wandelpad de ‘GR129’. Samen met cameraman Philippe Niclaes en geluidsman Ruben Callens stapte hij van Brugge naar het zuidelijke Aarlen. Hier een prachtig interview met Hauben.


Het programma geeft een kijkje in het echte leven van mensen. Ontdaan door opsmuk of hoogdraverij. Maar vertelde ook het verhaal van drie vrienden die hun grenzen verleggen door het wandelen van deze afstand in weer en wind.

‘Wandelen is het beste medicijn tegen een negatief wereldbeeld’ (Dewi Oudijk)

Nieuws
We leven in zorgelijke tijden. De onderkant van onze maatschappij lukt het niet meer om de eindjes aan elkaar knopen. En die groep wordt groter.

Het leven is ingewikkeld, tenminste als je verder kijkt dan je eigen voordeur. Alhoewel ik me kan voorstellen dat je gewoon niet (alles) wilt zien en die voordeur stevig dicht houdt. Mijn voordeur is niet gesloten. Ik wil wél weten wat er gaande is. Nee, ik heb geen oplossing voor de wereldproblematiek. Maar ik zie mezelf als wereldburger en in die zin heb ik interesse in wat er op de aarde speelt. Dat is de reden waarom ik het nieuws volg.


Nee, ik spel de krant niet uit. Nee, ook zit ik niet uren op teletekst of op nu.nl. Maar op mijn manier weet ik wel zo’n beetje waar het over gaat in de wereld. En nee, daar wordt ik niet blij van. Maar om díe reden de deur van actualiteiten dan maar dicht te laten, dat wil ik niet. Al wakend om niet de wereld op mijn schouders te willen nemen.

(De Dijk, Dat zou mooi zijn.)

Door me in te zetten als vrijwilliger bij de voedselbank kan ik misschien een klein steentje druppeltje bijdragen in de armoede. Door rommel van een ander uit het bos op te ruimen kan ik misschien een klein steentje druppeltje bijdragen aan de vervuiling. Door zuinig te zijn met energie kan ik misschien een klein steentje druppeltje bijdragen aan klimaatverandering. Druppeltjes op een gloeiende plaat, maar hey, vele druppeltjes maken de emmer vol.

‘Te veel mensen kan het niet schelen wat er gebeurd,
zolang het hun maar niet gebeurd.’
Dat dus.

Still knitting socks
Van dit bolletje van Lana Grossa, de Meilenweit Terazzo kleur 1612, breide ik een paar sokken.


Soms wil ik wat zeggen en kan ik de woorden niet vinden. Wat is het dan fijn om je gevoel gewoonweg om te kunnen zetten in een paar warme sokken.


Recht-toe-recht-aan gewoon omdat dit het garen ‘recht’ deed. Een kloddertje roze bij hak en teen. En een plat boordje.


Het 18de paar sokken van dit jaar.


Wandelen
Het is stralend herfstweer.


Het maakt de rondjes met Douwe als hoogtepuntjes van de dag.


Vliegenzwammen zijn toch wel de mooiste paddenstoelen!


Het blad verkleurd, valt uiteindelijk op de grond en vergaat. Toch is het mooi om op te merken dat, ondanks dat het herfst is, je het voorjaar al kunt zien. De cirkel van de natuur.


Zie nu: deze knoppen van de kastanje, ik noem ze ‘knoppen van hoop’!


Stephen West Mystery Knit Along (MKAL SPOILER: NIET VERDER SCROLLEN)
Dit is een samenbrei event op internet. Inmiddels staan alle patroondelen in mijn mailbox.


Ontwerper Stephen West organiseert elk najaar een Mystery Knit Along. Je weet van te voren alleen dat je een shawl gaat maken en wat je ervoor nodig hebt aan garen. Hoe de shawl eruit komt te zien is het mysterie van deze KAL. Sommige deelnemers mijden de socials nu, om niet (voor het breien) het mysterie ontrafeld te zien.

Ik wel, ik scrol juist meteen door naar het eind van elk tutorial van West om te bekijken waar de shawl naar toe gaat. En zo heb ik het eindresultaat al kunnen aanschouwen. Mooi, ja echt een ‘West-knit’! Het lijkt nog het meest op een cape, een super-knit-cape! Zie je me al door het bos vliegen?

Maar zonder gekheid: ik heb niet stil gezeten en ik kan vol trots het eerste deel showen:


Hier een close-up:


Ik heb al een begin gemaakt met het tweede deel. Wordt vervolgd.

Slotgroet
Je verandert de wereld niet met de mening die je hebt 
maar met het voorbeeld wat je geeft. (Paulo Coelho)


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

de herfst komt zoals het hoort


.
Titel uit ‘Autumn comes’, David Gramberg vs Mary Lou.


Brei- en haakdagen
Ik bezocht de IJsselhallen in Zwolle, 69 standhouders met kramen vol ‘snoepgoed’. Heerlijk rondkijken dus. Hier en daar aan de babbel met andere knit-nerds. Zo praatte ik met Irma van Wolwerkjes, zij had een ‘Steven West shawl’ hangen. En ze toverde haar MKAL tevoorschijn om mij te laten zien. Zo leuk.

Ik had een boodschappenlijstje. Nee, er stond geen garen op. Mijn stash is huge dus even op Cold Sheep.

Wel heb ik een spintol gekocht bij Dutch Wol Diva. Fijn dat Agnès de tijd nam om me ‘in te wijden’ door tips en trucs met me te delen over het spinnen per tol.

Verder een ChiaoGoo breinaald gekocht. De naald die ik in mijn MKAL-breisel had zitten beviel niet goed. Een Knitpro-nova, met losse puntjes waar je een draad aan vast draait. Die overgang loopt niet soepel. Maar deze naald is perfect! Meteen bij thuiskomst in het werk gebreid. Goed gereedschap is het halve werk!

Wandelen
Zo tussen de riviertjes de Tjonger (Kuunder) en de Linde (Lende) is het fijn wonen. We waren in de Rottige Meenthe. Dit is een natuurgebied met riet-, graslanden en petgaten. De petgaten zijn ontstaan tijdens de turfwinning.


We kunnen hier uren struinen zonder een mens tegen te komen.


Het enige wat je hoort zijn de gakkende ganzen en het ruisende riet.


Hier draaien de Roosmolens onafgebroken, dit om de waterstand te reguleren.

Blij ei!

Still knitting socks
De dames Tiny en Ingrid organiseerden de sokkenbrei Knit Along: #socktoberparty2022.


Ik schreef hier al eerder over. Iedereen die mee doet breit het patroon ‘Strawberry cheesecake socks’ van Debbie Ford. Ik deed mee met eigen geverfd sokkengaren in oud-roze kleur.

Spelen met textielverf
‘Een pannetje roze hier, een pannetje roze daar…’ Vrij vertaald van Tante Til uit Familie Knots. Garen: Zareska Maris 60% acryl/ 20% scheerwol/ 20% polyamide. Destijds (2010) kocht ik grootverpakkingen van dit garen. Met minstens 6 kleuren verfbadjes in de pannen verfde ik er lustig op los.


Heerlijk om zo je eigen sokkenwol-voorraad te hebben. Ik ben er bijna doorheen trouwens.

Zie nu, zo leuk roze en geel combineert. Deze streng is opgebreid.

En met restjes brei ik babysokjes.

Als ik dit zo type, bedenk ik me om die verfpannen weer eens uit het stof halen.

Stephen West Mystery Knit Along (MKAL SPOILER: NIET VERDER SCROLLEN)
Het lijkt op een mysterieus genootschap, al die breisters die meedoen aan de MKAL. Op de breidagen te herkennen aan eerdere versies van de shawls. Iedere participant herkent ze meteen: de ‘West’ patronen. Eigenlijk zijn het ‘niet-te-dragen-super-ingewikkelde-shawls’.

Op Instagram mag je je vorderingen wel laten zien, maar dan moet de eerste foto een ‘Spoiler’-foto zijn. Dan klikken de breisters die het patroon nog als verrassing willen hebben niet door.

Twee van de vier patroondelen staan nu online. Ik zit in ‘cleu 1’. Toen ik aan deze MKAL begon had ik als doelstelling om ‘bij’ te blijven. In mijn dagelijkse leven beschik ik over best wat breitijd. Maar desondanks is het me, bij lange na niet gelukt om het eerste deel op tijd af te krijgen.


Ik had me obsessief vastgebeten in het patroon. Alles liet ik uit mijn handen vallen om elk vrij moment met de MKAL op schoot te zitten. Verbeten doorbreiend.

Leermoment één: Doel bijstellen.
Dit is niet de bedoeling, zo breiend als een malle! Ik moet de patroonregels al breiend herlezen en doen wat er staat. Dit neemt gewoon tijd. No big deal! De door mezelf opgelegde tijdslimiet laat ik los. Ik moet me ook zeker niet laten intimideren door de snelle breisters. Waarschijnlijk hebben die geen hond, huishouden of klusjes buiten de deur.

Leermoment twee: De fouten onderweg.
Er is gaandeweg wel wat imperfectie in mijn breiwerk geslopen. De niet-breiers valt dat niet op. De MKAL-breiers wel.

Eén van de foutjes: Ik had de ‘S2KP’ minderingen niet goed gedaan. ‘Slip two stitches together knit-wise, knit 1 and pass the 2 slipper stitches over’. Door te kijken bij anderen, online, zag ik dat dit ‘stekensetje’ er bij mij anders uitzag. Maar ik weet nu waar het mis ging. Ik deed 1 voor 1 de steken op rechter pen. Je moet ze met z’n tweeën pakken en overzetten op je andere naald. Nu lukt het wel. Guess what… Sarah had precies hetzelfde!

Nee, uithalen is geen optie. Fouten mogen gewoon bestaan. Zo maak je het leerproces inzichtelijk. ‘S2KP’ zal ik nooit meer onjuist doen!

Slotgroet


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

There are blessings all around you II


.
‘Sunlight fell and reminded me that life can be so gracious sometimes
There are blessings all around you
Open up your eyes, feel the sunlight fall upon you
Let it free your mind, there are blessings all around you
Take a step outside, let your heart shine in a new light.’


Ik deelde dit liedje van het Australische duo ‘Hollow Coves’, al eens eerder, maar hoe mooi!

Ook de betekenis ervan: Het gaat over dankbaarheid. Het herkennen van de kleine zegeningen die het leven te bieden heeft. Als we geen tijd nemen om ze te zien, missen we ze vaak. Het is bekend dat het bewust zijn van dankbaarheid goed is voor de mentale gezondheid. In een wereld waar angst en depressie steeds vaker voor komen, zijn we misschien te afgeleid om de tijd te nemen om dankbaar te zijn. Het beseffen dat er overal zegeningen zijn als je maar gewoon opkijkt en de tijd neemt om het bewust te zien maakt blij.

Herfst
Nu ik dit type is het prachtig herfstweer. De zon laat het bos er indrukwekkend mooi uitzien.


.

De laatste zomerbloemen zijn nog zo kleurrijk.


Chiqo
Het is vandaag de geboortedag van ons hondenvriendje Chiqo, onze stabijna. Hij was namelijk een kruising van stabij/wettehoun. Chiqo wandelde in 2021 over de regenboogbrug, 16 jaar oud. Vandaag steken we een kaarsje voor hem aan. Hieronder een foto, de oude Chiqo, grijzer dan ooit.


Onze Douwe is een ‘echte’ stabij. Hij is groter dan Chiqo en ranker. Een hele andere hond.


Maar alle twee zo ontzettend lief!

Mystery Knit Along
Afgelopen donderdag kwam de eerste clue (eerste patroon-deel) online van deze MKAL van Stephen West. Ik schreef hier in de vorige blog al over. Het begin is er!


Het daagt de brei-deelnemers al behoorlijk uit. Wereldwijd doen een dikke 6000 mensen mee. Ik denk nog wel wat meer. Er zijn al 6383 patronen verkocht. Het getal geef wel aan hoe ontzettend populair dit event is.

West maakt goede tutorials (voorbeeld filmpjes) en deze #westknitsmkal2022 is voor mij dan ook goed te volgen. Maar eerlijk is eerlijk je moet het breien wel een beetje machtig zijn.

Het woordje mystery slaat op het feit dat we niet weten hoe de shawl eruit komt te zien. Bij Clue 1 ging ik meteen naar het eind van het filmpje scrollen om het eerste deel te zien. Gewoon omdat ik dan een idee heb waar het breisel naar toe moet gaan. Dan snap ik beter wat ik moet doen.


Nog wel nog een tijdrovend klusje, ofwel lusje. In dit eerste deel maken we namelijk lusjes die we in elkaar vlechten.


Ondanks instructiefilmpje is het dus nog best een uitdaging, deze MKAL. Daar is niets mis mee trouwens! Ook al ziet het er best ingewikkeld uit, West doceert alles in kleine hapklare stukjes.

Ook al hoef je natuurlijk dit eerste stuk niet af te hebben als clue 2 uitkomt, op donderdag, ga ik wel streven ‘bij’ te blijven.


Vlogster Sarah verwoordde het zo: De MKAL is een uitdaging in zelfdiscipline, wilskracht en doorzettingsvermogen. Mee eens!
Wordt vervolgd.

Still knitting socks
Mijn ‘strawberry cheescake socks’ vorderen gestaag. Een mooi patroontje zonder veel nadenk werk. In het kader van #socktoberparty georganiseerd door Ingrid (@sunny_designes) en Tiny (@design_by_tiny). In deze Knit Along breit iedereen dit patroon van Debbie Ford.


Kringloopgelukje
Ik mag het zo graag doen: Kringlopen. Snuffelen tussen de rommeltjes om toch dat ene gelukje te kunnen bemachtigen.


Zie nu, dit kleine blikje!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

een vriendelijke beer en een tamme wolf


.
Titel uit ‘Peace in the Valley’, hier schreef ik over deze gospel gecoverd door Vera.

Danny Vera


Gisteravond waren we bij zijn concert in het Ziggo Dome. Echt geweldig! En ja, Danny speelde ook ‘Peace in the Valley’ van hierboven. Bedankt fam B, voor zo’n mooi kado!

Stephen West
De in Amsterdam wonende Amerikaanse Stephen West is een excentrieke ontwerper in breisels. Hij is erg populair in de breiwereld.


Zijn designs zijn kleurrijk en ‘over the top’. ‘Westknit’ is zijn eigen brand, lees merk. West is mede eigenaar van de wolwinkel Stephen & Penelope. In 2019 bezocht ik samen met breivriendinnen deze shop. Een winkel vol wol uit het duurdere segment, zeg maar.


Anyhow: Alweer 13 jaar organiseert West een Mystery Knit Along (MKAL). Dit is een samenbrei event op internet. In oktober komt in 4 delen een stuk patroon online. Je weet dat het een shawl wordt en wat voor garen je nodig hebt. Maar je weet dus niet hoe de shawl eruit komt te zien, dat is ‘the mystery’.


Ik heb 10 jaar terug al eens meegedaan. Toen maakten we de ‘Rockefeller-shawl’. Het was een feestje om die te maken. Zie onderstaande foto’s.


Ik draag de shawl niet vaak. Hij is eigenlijk een beetje huge! Ik heb wel tijdens het breien grote stappen gemaakt in mijn skills!


Wanneer ik door mijn socials scroll, dan komt de MKAL steeds voorbij. Overal zie ik prachtige garen-combi’s aan kleuren. Ook Stephen zelf heeft al vier video’s gemaakt om ons te enthousiasmeren.

Vooreerst zou ik niet meedoen. Vond ikzelf. Tot ik op de site Marianne van Lindelicht de mooiste garencombi’s voorbij zag komen. Op zondagavond… ‘Jan… Ja-ha-n zal ik? Echt i-e-d-e-r-e-e-n doet mee!’ En Jan: ‘Wordt je er blij van? Dan doe je het toch!’ Een begrijpende lieverd!

Want zie nu, deze handgeverde merinowol.


Laat MKAL 2022 maar beginnen. Of zoals West het zelf benoemt: deze masterclass.

Still knitting socks
Ondertussen doe ik ook mee met een KAL met de hashtag #herfstsokkenkal van Puk Vossen.


Herfstsokken: ‘done’. Een kleurig wolletje (merino sock) en leuk patroon (Zigzagular socks van Susie White).


En dan begint op 1 oktober #socktoberparty van Ingrid (@sunny_designes) en Tiny (@design_by_tiny). In deze KAL breit iedereen het patroon van Debbie Ford: Strawberry Cheesecake, de naam alleen al is heerlijk! Ik heb al een wolletje uit mijn stash opgediept. Zelf geverfd.


Het patroon is geprint en de naalden geslepen! En daar laat ik het even bij, qua KAL’s dan. Tenslotte hoef ik niet met elk circus mee!

Boek
Ik las het boek ‘Achtendertig nachten’ van Janne IJmker.


Een historische roman over het leven van Elsjen Roelofs (1738-1767). In de gevangenis wachtend op haar vonnis gaan de gedachtes van Elsjen door haar leven. Hoe ze als kind gevormd is door haar  omstandigheden. Welke keuzes ze maakte en waar ze niet die zelfbeschikking had. Uiteindelijk heeft ze, zwanger van haar tweede kindje, haar man vergiftigd met rattengif. Elsjen bevalt in de cel en haar dochtertje wordt afgenomen. Nadat ze ‘ontzwangerd’ is wordt ze ter dood gebracht.

Het boek is niet alleen een prachtige beschrijving van Elsjen. Haar zoektocht naar het waarom van bepaalde keuzes in het leven. Ze koppelt haar worsteling aan bijbelse figuur Job. Maar het geeft ook een goed tijdsbeeld van de 18e eeuw in Drenthe. Ymker heeft met veel onderzoek en precisie geschreven.

Onlangs kwam Elsjen Roelofs in de media. Een nazaat van haar vertelde zijn verhaal. Het geeft een ander beeld van Elsjen. Fragment hier. Ikzelf denk dat de meeste mensen deugen en dat echt íedereen onderweg een ongelukkige keuze kan maken.

Het boek liet me niet los. Ik kreeg de tip van T, zij is een nicht van de schrijfster. Dank!

Lezen
Ik ben een conventionele lezer. Dat betekent dat ik lezen ‘verklank’ in mijn hoofd. Dit heet vocaliseren. Deze manier kost tijd volgens de leesexperts. Omdat ik eerst nog van letters woorden moet maken, wat niet vanzelf gaat, heb ik een bovengemiddeld laag leestempo.

Met technieken zoals scannen, skimmen en fotografisch lezen krijg je sneller een beeld van een tekst. Vaardigheden die je zo op YouTube kunt leren. Ik heb zulke trucs wel toegepast toen ik voor mijn opleiding een stapel moeilijk leesvoer tot me moest nemen. Ik moet toegeven, het hielp wel. Foto uit 2018.


Maar als ik voor mijn plezier lees, hoef ik niet als een sneltrein door een boek. Ik doe er langer over wat niet vervelend is bij mooie boeken. De tijd van verplichte lectuur ligt achter me.

Via de streamingsapp Storytel luister ik ook boeken. Dat gaat iets sneller dan ikzelf kan lezen maar het is nog steeds vocaal. Ik lees/luister ongeveer één boek in de maand.

Us Douwe
Tijdens onze rondjes laten we de zomer achter ons en lopen we zo de herfst in.


Slotgroet
Je ziet de wereld niet zoals hij is maar zoals jij bent.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

bramen en zo

I’m ready to go anywhere, I’m full of hope and full of fear


.
Titel uit: ‘I will dance when I walk away.’  Een liedje van de Noorse meidengroep Katzenjammer. Een vrolijk wijsje met serieuze tekst. I love it! De vier (nu drie) leden wisselen vaak van instrumenten die ze bespelen. Samen ongeveer dertig! Dochterlief en ik hebben Katzenjammer al een paar keer live mogen bewonderen.

Nieuwe aankopen
Eerste paasdag was er markt in Oldeberkoop. ‘Wollig landleven’ is een fair vol wol en streekproducten. Bij de fietsenparkeerplaats trof ik M. en we hebben samen de markt afgestruind. Leuk!


Ik had eigenlijk niets nodig. Toch liep ik bij één van de eerste stands al tegen een leuk jurkje aan. En ik heb nog geen jurkjes 😉 , dus die ging mee naar huis. Later vond ik er twee prachtige wolletjes bij Bresni’s wol. Die kregen ook een plaatsje in de fietstas. Word ik er blij van? Ja! Nou dan mag het. Voor deze keer dan…


Na alles gezien & bewonderd te hebben dronken we samen nog een bakje thee en gingen toen ieder ons weegs.

Aangezien het project ‘Lento-col’ af is mag ik weer aan een ander breitje beginnen. Een zomersjaal voor bij de nieuwe jurk. Dus iets met ajour (gaatjes). Ik heb al een patroon gevonden.

‘Take it all’ van Lisa Hannes, ik gebruik dus die twee groene strengen hiervoor.

40 dagen project
De paasdagen liggen alweer achter ons. Op de zaterdag voor de Pasen was mijn Mysterie Knit A Long af. Dit samenbreiproject ‘Lento’ genaamd werd een col. Linda van Wolhobby heeft het patroon ontworpen en de MKAL georganiseerd. Het is een dikke col geworden met twee buitenzijden.

Ik heb het garen Saskia en Bianca van de Wibra gebruikt. Het gaf een mooi contrast. Hierboven en onder beide kanten.


Meesjes
Ook dit jaar hebben ze hun intrek genomen in ons huisje.


We hebben een camera waarop we ma en pa koolmees kunnen volgen. Vorige jaren ging het nog wel eens mis met hun broedsels. Een steenmarter, te weinig wormen, of één van de meesjes kwam niet meer terug. En ik me maar ongerust maken wanneer pa of ma te lang wegbleef. Tja, het is de natuur. Ik kijk nu wat minder op mijn app met camera.

Vannacht hoorden we een zorgwekkend geluid. Doordat Jan nu 3 camera’s heeft hangen zagen we gelijk dat het geen eier-stropers waren. Handig.

Nu 7 eieren en een broedend vogeltje.


.
Still knitting socks
Paar 8 van dit jaar is af. Sokken maatje 40, klaar om weg te geven.


Us Douwe
Nee, Douwe houdt niet van zwemmen. Hij is zelfs bang om natte pootjes te krijgen en loopt dan ook óm plassen heen bij regenachtig weer.


Wanneer hij uit de sloot wil drinken laat hij zich heel voorzichtig langs de slootkant bij het water zakken.


Dat hij geen bommetje maakt vinden wij niet erg. Want een natte hond mee terug in de auto, daar worden we niet vrolijk van.

Zijn broertje Jelle is wel een waterrat! Zie zo doe je dat!


.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

homesick


.
Kings of Convenience is een indie folk-pop duo uit Noorwegen. De muziek kan het beste worden omschreven als dromerige en melancholische gitaarpop. ‘Homesick’ stond lange tijd op mijn mp3speler. Soms kan heimwee je overvallen, zelfs als je thuis bent.

A song for
Someone who needs somewhere
To long for

Homesick
Cause I no longer know
Where home is

Wanderlust
Als dyslext-light maak ik daar dan wandeLlust van. Het graag willen wandelen. Uiteindelijk klopt dat ook wel. Maar het woord wanderlust is meer dan dat. Het is namelijk een sterk verlangen om te reizen, de wijde wereld ontdekken. De term ‘wanderlust’ is een Duits leenwoord.


Wanderlust staat dus voor het verlangen om op pad te gaan, om uit je eigen leefwereld te treden en naar andere dingen op zoek te gaan. Zowel mijn Oma als mijn Moeder hadden het wanderlust-gen. Zo klom Oma op een kameel in Egypte en zag mijn moeder de meeste continenten.


Ik was nooit reislustig. Als kind leed ik aan heimwee. Logeerpartijtjes werden afgebroken omdat ik letterlijk ziek werd. Ik begon gewoon over te geven tot ik weer werd opgehaald. Alleen bij mijn Oom en Tante van vaders kant hield ik het binnen.

Mijn moeder haalde me, wanneer dat moest, altijd weer op. Ook toen ik al volwassen was drukte ze me op het hart, dat ze me zo weer op zou halen, waar dan ook vandaan. Fijn en vertrouwd gevoel voor mij! Zelf had ze ook altijd haar atlas binnen handbereik. Zo kon Ma altijd zien wie waar was.

Echter een mens veranderd, omstandigheden veranderen. Afgelopen jaren heb ik het reizen ontdekt. Inmiddels heel wat landen van Europa gezien, heel wat bergen beklommen. Dat laatste dan per motor, maar toch.

Ik kwam er achter hoe ruig Noorwegen is, hoe uitgestrekt Schotland en hoe groen Slovenië.

Nu we een eigen huisje op wielen hebben, is het voor ons nog makkelijker op pad te gaan. Jan bouwde deze eigenhandig. De eerste reis plannen zijn alweer gemaakt.

Jan is een echte reiziger, hij wil altijd weten hoe het er na die bergtop uitziet. Nadeel: dat maakt een lange wandeling nog langer! Wil je immers wat zien dan zal je op de blaren moeten lopen.

Dit hangt bij ons in huis.
‘Some beautiful paths can’t be discovered without getting lost’

40 dagen project
Ik ben bij met de Mysterie Knit A Long. Alle streepjes zijn gebreid. Alleen vandaag nog en dan zit dit project erop.


Ik ben er dan ook wel een beetje klaar mee. Het is leuk om nieuwe steekjes te leren, zeker. Maar aanvankelijk had ik verwacht dat ik meer kneepjes zou leren over colorwork breien (kleurwerk breien).

Still knitting socks
Eerste sok is af, tweede volgt vast snel. Heerlijk wolletje & fijne kleurtjes.

Us Jildou
Dochterlief haalde haar motorrijbewijs. Zo knap & stoer! Om je rijbewijs te halen moet je tegenwoordig theorie examen doen, dan moet je examen doen in de kunstjes (rondjes draaien, slalom, hard remmen en zo) en uiteindelijk afrijden op de weg. Destijds kon ik in 1x afrijden en theorie hoefde toen ook niet apart voor de motor.

Van ons samengestelde gezin hebben 8 van de 12 m/v het motorrijbewijs. Dus we kunnen nu een echte motorclub oprichten!


Us Douwe


Wat wordt Douwe groot! Een echte Friese Stabij van 9 maanden en bijna 22 kg.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

it’s fryday, I’m in love


.
Het was net 2014, na een lastige periode begon dat jaar buitengewoon goed. Ik werd verliefd op de buurman met zijn zwarte Aprilia.

Ik speelde destijds in een bandje. Die repetitie mocht ìk het laatste liedje kiezen. Voor mij niet moeilijk! ‘Fryday I’m in love’ van The Cure.

Omdat ik toch wel veel uitviel door ziekte besloot ik in dat jaar te stoppen met de muziekgroep. Maar o, wat heb ik warme herinneringen aan deze band. Hieronder op archiefbeeld. Linksonder ondergetekende.

40 dagen project
Ik loop wat achter met de Mysterie Knit A Long. Dat geeft niet, zeg ik heldhaftig. Ik hoef het immers niet in te halen. Het is voor de lol immers. Maar stiekem, stiekem wil ik wél weer bij zijn. Dat wordt minstens nachtje doorhalen ben ik bang. Overdrijven is ook een vak! Nu 6 dagen achterop.


De Lento-col wordt mooi. Linda (ontwerpster en organisator) van dit project heeft het er maar druk mee.


Tussen de bedrijven door maakt ze ook nog vlogjes. De laatste was samen met haar zusje: Links Linda rechts zus.


Het maakt zo’n filmpje wel gezellig. Meteen plopte er een ideetje in mijn hoofd en ik zag me samen met zuslief vloggen. Zo nu en dan de kippetjes (zus), de hond (ik) en de poezen (zus) in beeld. Hier en daar een bolletje wol, patroon of finished object. Kijkcijfers skyhigh natuurlijk! Dat betekend op zijn minst een carrièreswitch!

Us Chiqo
Gisteren was het de sterfdag van onze hond Chiqo. Vorige jaar raakte hij uit de tijd. Hij werd 16 jaar. Natuurlijk missen we hem. Natuurlijk hebben we het nog over hem. Natuurlijk brengt dat herinneringen terug.

Het geeft me wel een soort van vrede te weten dat Chiqo over de regenboogbrug is gewandeld. Vooral het idee dat we hem weer terug zullen zien, geeft troost. En dat hij het goed heeft daar, met zijn poezen-zusjes.


Waar Chiqo net geen Stabij was, maar een kruising tussen Friese Stabij en Wetterhoun: Een Stabijna dus.  Is Douwe een echte Stabij met bijbehorende gebruiksaanwijzing, die we zeer regelmatig kwijt zijn.

Natuurlijk vergelijken we Chiqo en Douwe. Maar daarbij komen we elke keer weer tot de conclusie dat ze meestal totaal niet op elkaar lijken. Nu is Douwe natuurlijk een puber en ik leerde Chiqo pas echt kennen toen hij al 10 jaar was.

Daarvoor kende ik hem als buurhond, waar ik stiekem bang voor was. Hij kon namelijk heel hard blaffen, waar ik enorm van kon schrikken. Bovendien had ik het sowieso niet zo op honden. Ik ben vooral een poezemens. Maar ja, met man kwam ook hond mee. En we werden dikke vrienden, Chiqo en ik.

Us Douwe
En nu woont Douwe hier, 7 maand alweer. Een echte puber toch, zo hangend op de stoel!

Still knitting socks


Een nieuw paar sokken op de pennen. Niet voor charity. Of moet ik zeggen: wel? Zijn niet alle sokken die ik weg geef, aan bekenden of onbekenden, een soort van liefdadigheid?


Boek
Onlangs heb ik het boek van Sonja Barend geluisterd. Ze sprak het zelf in, fijn! Barend is een integere vertelster.

Aanvankelijk dacht ik dat het boek oorlog gerelateerd was maar het gaat vooral ook over haar eigen leven en carrière. Natuurlijk dan ook over de oorlog door haar Joodse vader, maar Sonja verteld zoveel meer dan dat. Zo probeert ze de beweegredenen van haar moeder te ontrafelen om haar geen deelgenoot te maken van de voor Sonja raadsels over haar moeder. ‘Ach kind, het is zo lang geleden.’ Was haar standaard antwoord.

Een aanrader. Ik luister via Story Tel. Dit is een streamingdienst voor ebooks en luisterboek. Heerlijk om tijdens het breien een boek te luisteren. Maar in bed, dan lees ik weer graag zelf.

Prikje
Jan zijn kleindochter moest een prikje. Ik mocht met haar mee. Er was een lange wachtrij. Prikjes zijn nooit leuk. Maar Tess was dapper en nam plaats bij een vriendelijke mevrouw. ‘Kijk maar naar je moeder’ opperde de prikzuster. We zeiden er allebei maar niets op. Ik moest inwendig wel lachen en Tess had andere dingen aan haar hoofd!

We hebben ons na het hele gebeuren maar getrakteerd op een Hema-tosti.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

and we’re turning on the tide, the tide and the time


.
Titel uit The Tide: En we draaien op het tij, het getij en de tijd. The Lasses zijn Sophie Janna en Margot Merah. Margot komt hier uit de buurt, uit Paasloo om precies te zijn. Ze spelen folk. Ik mocht al een paar keer een concert bijwonen. De dames zingen zo prachtig! Hier tijdens de ‘Amsterdam boot sessies’. The Tide is geschreven door Jack Durtnall.

40 dagen project
De Mysterie Knit A Long Lento van Wolhobby woont in een mooie projecttas. Gekocht bij mijn naamgenoot: Froukjes Wol Boutique.

De col heeft al een wegduikformaat.

Het breit lekker, 5 toeren per dag. Ik heb 120 steken en dus brei ik per dag 600 steken. Ik vind dat het garen mooi uitpakt het contrast is goed tussen de donkergroen en het verloopgaren. Het is van de Wibra de ‘Saskia’ & ‘Bianca’.

Het is nu dag 27 = 1 april. Ik was bij tot dag 25, maar ik had foutjes gemaakt. Dus afhalen tot dag 23. Dus komende dagen even een meervoud van 600 steken.


Maar sinds woensdagmiddag heb ik een griepachtige verkoudheid, één van het kaliber waar ik nog geen ervaring mee heb. Hoofd-, keel-, oorpijn. Inmiddels doen ribben ook mee door het hoesten. Al twee testen gedaan maar nee, dit is geen corona. Hoop dat ik snel opknap en ik de draad van deze Lento- col weer op kan pakken.

Druk doende


.
Wat hoop ik dat ik op zo’n leeftijd ook zo nuttig kan zijn. Een mooi portret van een breister op leeftijd: Mevrouw Klop. ‘Je moet er je verstand bij gebruiken, anders vallen ze van de pen af!’ Ze was in 2019 al 103 jaar. Ze is vast al uit de tijd, ik weet het niet.

Acquisition
Wanneer je een tijdje aan het lijnen bent, dan kan je ineens zo verschrikkelijk verlangen naar alle voedingsmiddelen die je jezelf hebt ontzegd. Dan er geen houden meer aan is. Nou zo gaat het mij ook wanneer ik de rem op het wol kopen heb gezet.

Die twee van de Zeeman waren niet genoeg, ik kocht er nog 3 van de OMHA bij. Ik de verleiding niet weerstaan! Maar zie nu, hoe mooi die kleuren!!!

Charity
Inmiddels zijn deze sokken voor charity ook af. Garen: Regia Designe Line Jazz Color. Naaldjes: 2.25 mm. Maat: 31/32.

Sokken te koop, SOKKEN TE KOOP!


Sokken vanaf maat 30 zijn €8,00 met €2.88 verzendkosten. Kleinere maten €5,00 met €2.88 verzendkosten.

Wat heb ik nodig? Welke sokken wil je? Maat? Je adresgegevens en 06 nummer voor een tikkie. Mijn email is: postvoorfroukje @ live.nl.

De gehele opbrengst gaat naar House of animals. Een organisatie die onafhankelijk is en onvoorwaardelijke stem heeft voor ieder dier. Momenteel proberen ze zo veel mogelijk (asiel) dieren te helpen in Oekraïne. Ze hebben al behoorlijk wat successen gescoord.

Herstel
In eerdere blogjes vertelde ik al over de bestralingen die ik heb gehad voor een plekje op mijn neus. Van de week werd ik weer verwacht in het R.I.F..Ik had een afsluitend gesprek met de oncoloog. Hij was tevreden over herstel en mijn neus. Ik ook!

De oncoloog zei dat, als hij heeuul goed kijkt, het nog iets kan zien. Maar dan moet je wel weten waar het kankerplekje zat. Ik antwoordde dat de meeste van mijn breivriendinnen een leesbril hebben en dat ze het plekje dus echt niet kunnen zien!

Us Douwe
Andere beessies vindt Douwe interessant. Naast schapen heeft Douwe ook wat met paarden.

‘Mag ik neusje-neusje doen Frouwtje?’

‘Ja hoor. Zachtjes!’

Bijzonder toch? Een hele voorzichtige aanraking tussen paard en hond.


Het voorjaar laat zich zien! Prachtig!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

Aside

Vorige Oudere items