I like the flowers

Sokken
Ik kan wel zeggen dat ik in een sokkenbreimojo zit. Mojo komt uit het Engels en staat voor ‘motivation’ en ‘joy’. Ook wel je innerlijke kracht of je ‘sparkle’. Een periode waarin ik dus met plezier sokken brei. Een prachtig Scrabble-woord ‘sokkenbreimojo’. Of zou dat woord niet meetellen? Ik zit niet zo in de ‘scrabblemojo’.


Nu ik er eens over nadenk zit ik al 15 jaar in een sokkenbreimojo. Zolang ik sokken kan breien (2006) heb ik een sok op de pennetjes staan. Ok, nù waren het er drie tegelijkertijd.

Procesbreier of resultaatbreier
Een resultaatbreier die gaat voor het eindproduct. Zij (m/v) wordt pas echt blij bij het afhechten van het laatste draadje. Natuurlijk vind ik het ook mooi om het uiteindelijk het eindproduct in handen te hebben maar ik ben een echte procesbreier. Geniet van het maken van een project. Wat er daarna gebeurd maakt niet zoveel uit. Dat klinkt wat raar, ik bedoel dat ik makkelijk afstand doe van mijn breisels.

Hier zit een kanttekening bij, ik geef alleen aan mensen die het kunnen waarderen en blij met het breisel zijn. Dat weet je nooit voor 100% natuurlijk, maar hey, we weten van het leven toch ook nooit alles 100% zeker? Ja, je gaat eens dood, behalve Sinterklaas dan, dus zelfs dat is niet zeker…

Bij mij gaat het net als wat je bij lezen ook kunt hebben: het gevoel van het jammer vinden wanneer het boek uit is. Soms zelfs het lezen van de laatste bladzijden uitstelt om nog nog even in de sfeer van het boek te blijven. Nou dat heb ik bij mijn breisels ook.

Kom maar door met die sokken
Nummer 1: sokken van een streng Schoppel-Wolle met de mooie kleurcombi genaamd ‘It’s teatime’.


De sokken hebben een reliëfsteekje. Drie toer tricot, oftewel recht breien in het rond. Dan toer vier: 1 recht 1 averecht. Ik merk dat reliëfsteekjes altijd meer garen neemt.

Sokkengarendeken
Ik had maar 9 gram garen over van dit paar. Restjes sokkengaren verdwijnen bij mij in de sokkengarendeken. Wanneer ik een leuk bolletje heb, hoop ik dat er flink wat garen over is voor de deken. Het is nog net niet zo dat ik daarom de sokken korter brei. Maar dat het idee überhaupt wel in mijn hoofd oppiept, zegt denk ik genoeg.

Dit project, de sokkengarendeken, ligt alweer even te rusten. Dat komt omdat de tijd zo snel gaat! Dan denk ik: ik zal die pennetjes weer eens oppakken en floep, je bent alweer 2 maanden verder.


Sokken vervolg
Nummer 2: Dit paar geef ik cadeau.


Jan zijn vader is binnenkort jarig. Hij is een trouwe gebruiker van mijn sokken. Dus heb ik een fijn wolletje voor hem uitgezocht.


Gewoon recht toe recht aan. Ik vind de kleurstelling van dit bolletje van Lana Grossa erg mooi uitkomen. Meilenweit Freestyle kleur 7710.

Paar 3: zijn de koffieboontjes. Sarah van ‘It’s a Sarah’ heeft een Knit-A-Long georganiseerd om dit steekje, het koffieboontje, onder de aandacht te brengen. De KAL duurt tot eind van deze maand en er zijn mooie prijzen te winnen!

Ik gebruikte het koffieboontje al regelmatig, in boordjes of in de sok zelf.


Nee, ze zijn nog niet af, gelukkig hoeft dat niet van Sarah, dus no stress at all!

En na deze koffieboontjes?
Ik heb alweer een wolletje uitgezocht. Uit mijn laadje ‘zelfgeverfd’:


Bijpassende sokken voor mijn nieuwe jurk, hoe leuk is dat?


I like the flowers

Deze titel komt uit een kanonliedje. Drie van onze vijf kinderen hebben op het kinderkoor gezeten. De ‘Lendesingeties’. Thuis hadden wij het gekscherend over de ‘Ellende-zingertjes’!


Jildou kwam dan thuis met dit liedje. Nu, jaren later, zit ook ik hier in het dorp op koor. Een volwassen koor welteverstaan: ‘VocaLinde’. Hieronder een foto uit 2019.

En nu mogen we weer! Heerlijk om samen te kunnen zingen. Wat we zingen? Nou deze bijvoorbeeld: Somewhere only we know: Keane,
Memories: Maroon 5,
Shallow: Lady Gaga en Bradley Cooper,
Uncharted: Kensington.

En ook nu laat dirigent Hinke ons als inzing-liedje ‘I like de flowers’ zingen. Daar wordt ik altijd vrolijk van. Zo leuk dat ik dit liedje al van dochterlief kende.


I like the flowers
I like the daffodils
I like the mountains
I like the green hills
I like the fireside stone
I like to walk alone

Do waka do waka do waka do waka

Avondwandeling


When I am worried and can not sleep, I count my blessings instead of sheep. (anonymous)


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

half rondje om het huis

Ik schreef al eens eerder over the corners of my livingroom in 2014, corners of my garden was er zelfs al in 2012. Eigenlijk is alles al zo’n beetje beschreven. Maar hey, meestal is dit zowel bij mij als bij mijn trouwe volgers weggezakt. En natuurlijk nieuw voor de verse kijkertjes. Dus ik gooi hem er nog maar een keer in: the corners of our garden.


Wanneer ik aan vreemden uitleg hoe we wonen, zeg ik vaak dat we een tuin formaat postzegel hebben: Ons kavel is ongeveer 200 m3. Toch voelt onze tuin als ‘precies goed’, dat komt mede doordat de huizen achter ons relatief ver weg staan. We hebben dus een ruim zicht op de lucht. De enige mensen die in onze achtertuin kunnen kijken zijn onze naaste buren, die ook al 30 jaar naast ons wonen.

Doordat we in een twee-onder-één-kap wonen is het onmogelijk een rondje om ons huis te rennen. Vandaar een half rondje.


Ik woon al 30 jaar op dit adres, nummer 9. Jan iets korter, hij kwam in 2014. Maar hij woonde sinds 1986 op nummer 5. Buurjan werd mijn Janlief. Altijd een leuk verhaal om te delen. En in de praktijk het handigste ooit! De gezamenlijke vijf kinderen kenden elkaar al hun hele leven. En wij: als we bij de één zaten en wat vergaten liepen we zo naar het andere huis. Ik ken Jan dus ook al sinds 1991. We kennen elkaars gezin & historie.

Mijn oudste stiefzoon deed onlangs het zelfde, kreeg een relatie met de buurvrouw twee huizen verderop. Runs blijkbaar in the family.

Anyhow, een half rondje en terug op nummer 9. Corners of our garden.

Onze klimroos, vol met knoppen!


Ook heb ik een bak met aardbeien. Ze doen het goed!

Ik heb een vrolijker hanger aan onze appelboom gehangen. Deze boom heeft haar langste tijd  wel gehad. Ik snoei haar elk jaar in februari maar de laatste twee jaar liet ze geen bloesem meer zien. Maar ze mag blijven. Ik hang aan haar het vogelvoer en zo in de zomer een mooie hangplant. Gekocht bij d’ Olde Tuunderrije.


Ik had een mand met Duizendschoon staan maar dat bleek een lekkernij voor de slakken! Net alsof ze het van ver ruiken dat er een lekkers ligt. De mand maar op tafel gezet. Even afwachten wat de slakken doen. Het Duizendschoon komt nu alweer wat bij. Gelukkig is Jan dapper en pakt al die vieze slakken uit de mand. Brrrr….


Zo’n mand kan je makkelijk verplaatsen, maar ook de Stokroos, in de volle grond, bleek een delicatesse bij de slakken. Tja, daar doe je niet veel aan. Ik ben anti-gif namelijk…


Dit was de achtertuin. In de voortuin bloeit nu het vingerhoedskruid. Zoooo mooi!


Prachtig!


Er staat ook een witte mooi te wezen.


In de voortuin, hoe klein ook, heb ik nog best wat mooie flora staan: een Gele roos, Hortensia’s, IJzerhard (Verdena), Boerenwormkruid (Tanacetum vutare) wat bodembedekkers en een Rozemarijnplant. En nog een mandje met Gele zonnehoed (Rudbeckia fulgida).

Tot zover mijn halve rondje.

Op breigebied ben ik wel druk, maar al eerder zei ik dat dit een project is wat ik nog niet kan laat zien. Mijn andere lopende werkjes liggen bijna onaangeroerd.

Haken: mijn plaid voor in Jolly Jumper. Deze schiet echt wel op.


Jan heeft ook de eindspurt ingezet! Het keukenblok is geplaatst met aan één kant de koelkast. Er komt een gootsteentje en gasstel in het bovenste blad. Handige Jan! Zo trots op hem. Op zijn tomeloze energie en zijn kennis & kunde! Een enorm project, zo’n camper.


Lopende breiwerkjes: Twee paar sokken. Eén paar met garen dat luistert naar de mooie naam: It’s teatime. Een reliefpatroontje been-naar-teen-sok. Eén sok is al af.


En de koffieboontjes Knit-A-Long van It’s a Sarah. Deze van een bolletje Opal Abo.


Ik heb in de keuken nog een ouderwetse koffiemolen hangen. Ik gebruik hem niet eigenlijk. Zet gewoon koffie in een (nu ook alweer) ouderwets koffiezetapparaat met snelflitermaling.


Maar toch ik vind zulke oude meuk zo mooi!


Je kan zelfs een handeltje gebruiken voor grove maling of fijn.


Vanwege het mooie weer gingen we er gisteren op de fiets vandoor. Toerist uithangen in eigen omgeving. Ik had van dochterlief een bon gekregen voor een heel mooi tentje in Noordwolde. Doel dus: Verzilveren! Zo zaten we dus op het terras. Ik mocht van Jan het gebak uitkiezen. En dat deed ik!

Toen onze bestelling gebracht werd, heb ik never nooit niet aan een foto voor het nageslacht gedacht! Natuurlijk niet, want de taartjes zagen er zo smakelijk uit! Dus dan maar de lege bordjes maar op de kiek. In het pand toch nog een foto gescoord van deze heerlijke taart.


Laat komen wat komt
laat gaan wat gaat
zie wat overblijft.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

them dirty dimes

Optreden
Afgelopen zaterdag kwamen ze langs, de hele band van Them Dirty Dimes. Onze Wessel is de drummer van de band. Vorig jaar hadden ze een crowdfunding om hun debuurtalbum te maken.


Ze kregen meer geld dan verwacht. Nee, zij kochten met dit geld geen stuk land in Spanje. Aanvankelijk zou de band een concert geven voor alle donaties. Door Corona lukte dit niet. Dus gingen ze over op plan B: bij alle crowdfunders langs om enkele liedjes te spelen. Super leuk natuurlijk!

Kan een afbeelding zijn van kaart en de tekst 'Oosterend, Terschelling Terschelling Lauwersoog IN GOLD WE TRUST FROM MARUM TO MADRID, 202 Uithuizen De Haar Annaparochie N398 Vogelzang Franeker Harlingen Bilgaard N355 Leeuwarden Buitenpost Bedum Surhulsterveen Engwier N387 Polle Haren Eemswoude Galhoe Sneek Workum N359 ItHeidenskip Zuidlaren Zuides Gorredijk Jour Koudum Heerenveen Bentemmden osterwolde Stavoren N373 Pittelo Assen Anneburen N371'
En zo deed de band zaterdag Hooltpae aan.


Ik had in elke brievenbus van de straat een briefje gedaan dat de band hier zou komen spelen. Het is natuurlijk sneu dat je er pas bij het laatste nummer er achter komt dat er een goede band in je straat staat te spelen. Of erger nog, je door het dubbel glas, het niet hebt gehoord en het hele optreden hebt geminst.

Maandag stond het in de krant, in de Leeuwarder Courant. Als een goede moeder betaamt knipte ik het berichtje uit, om te bewaren. Het stond ook op Weststellingwerf.nl.



De band speelde ook op het bevrijdingsfestival in Groningen dit jaar. Hier de opnames.

Sarah’s kal
Sarah is een mevrouw die leuke vlogjes maakt onder de naam “It’s a Sarah”. Ze had zelf het koffieboontje ontdekt en was er enthousiast over, zo enthousiast dat ze er een KAL (Knit a long) mee begon. Ik ken het deze steek al wat jaren. Hier een paar sokken uit 2009.


Toch doe ik natuurlijk ook mee met deze KAL. Ik koos een bolletje uit mijn stash (voorraad). Opal Abo.
Ik doe niet de hele sok met koffieboontjes, want dan slaap je immers nooit meer. Nee, ik doe aan elke voet drie rijtjes boontjes.


Zomerse krans
Mijn zus had op haar voordeur in Leeuwarden een mooie winterse krans.


Volgens mij niet deze maar wel één die er op leek. Maar die krans werd gejat! Tssss!

Ik vond het idee erg leuk en ik heb een, op deze krans geïnspireerde krans gemaakt. Voor de zomer weliswaar.


Wat heb je nodig? Een krans, wat wol en wat piepschuimballen. O ja ook twee breinaalden.


Het velletje om de krans breien. De piepschuimen ballen met wat lijm met garen omwikkelen. Eén en ander vastzetten en klaar!

Een zomerse variant.


Nu weet een ieder dat hier een breister woont. Het kan ook zijn dat je denkt dat hier de ‘murderer’ woont en de breinaalden associeert met het moordwapen. Dit in het geval wanneer je (te) veel detective’s kijkt. Vrijdag starten de zomer-uitzendingen van dit genre op NPO.

Janssen met dubbel s
Ik ben gevaccineerd. Nee, geen last van gehad. Ik kreeg Janssen, dus in één keer klaar. Ik behoor tot de groep 1968, die nog net Janssen kregen. Ik ben blij dat ik met één vaccin klaar ben.

Ik kon net een paar steekjes breien tijdens de 15 minuten wachten. Never leave home without a breiwerkje


Poezeke
Sinds hier geen beestjes meer wonen, komt buurpoes Sarah geregeld buurten. Het gras is immers groener bij de buren, ofwel de tegels zijn er warmer!


Zo gezellig. Ze krijgt af en toe een snoepje van me. Moet kunnen!


Lief poezeke!


De bloemenhanger doet het goed met dit weer!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

les petites choses

De kleine dingen
Zo heet het project wat ik op de pen heb staan. ‘Les petites choses’ is een KAL (Knit-A-Long) van het Franse garenmerk Katia. Een deken breien. Ik heb net deel 1 af. Er zijn inmiddels al 4 van de 6 delen verschenen.

Ik ben regelmatig wat langzamer dan de rest. Op de lagere school al. Ik las de woordjes van de Brus Test te traag. Dus zat ik met groepslezen bij een groepje kinderen van een klas lager. Dat is heel vervelend & naar als je 10 bent. En de Coopertest dan, op de middelbare school. Ach, laten we het daar maar niet over hebben…

Nu deert het me niet meer dat ik soms wat langzamer ben. My speed doesn’t matter, forward is forward.

Het is logisch dat ik er wat langer over doe. Het patroon geeft namelijk 168 steken aan en ik brei met 252 steken. Ik heb genoeg garen om de deken groter te maken, vandaar.

Het garen is Scheepjes Colour Crafter, mooi en zacht garen. Wel 100% acryl, maar daar heb ik geen moeite mee. Ik ben niet zo’n yarnsnob.

Ik houd me grotendeels wel aan het patroon, maar voeg hier en daar wel een extra toertje toe. Dat heet ‘creatieve vrijheid’. Hieronder de making of:

Een poes Twinkel en rechts onder ook de hondensnuit van Chiqo. Altijd goed dat er twee kritisch mee kijken bij een fotoshoot.

Werkje over de finishlijn
De sokken van Janlief zijn klaar. Het was een feestje om ze te breien. Ik vind de kleurstelling en het streepjespatroon zo mooi. Garen: Regia Pairfect Design Line.


Ik brei sokken op naaldjes 2.25 met 60 steken. Wanneer ik het been breide zoals aangeven werd dat te lang. Dus heb ik heb bij beide sokken een paar streepjes laten verdwijnen door de draad even af te wikkelen tot de hiel.

De ontwerpers van dit garen, de Noren Arne en Carlos, gaan uit van een short-row heel. Ik ben van de Hollandse hiel maar die neemt meer garen dan die short-row heel. Door te smokkelen met het aantal toeren van het hielvlapje kwam ik precies goed uit bij het streeppatroon van de voet. Nu dacht ik, die modivicatie onthoud ik wel voor sok 2. Niet dus…


Ik heb er uiteindelijk goed eind aan weten te breien.

You Tube
In mijn vorige blogje had ik een filmpje zitten over mijn ‘kantoortje’. De plek in ons huis waar mijn handwerkspullen liggen. Ik had ‘Come home‘ van Sofia Dragt eronder spelen. Maar dat mag niet. Ik dacht, och als het op de achtergrond hoorbaar is, is dat wel ok. Niet dus.

Zoonlief hielp me snel uit de brand en had het filmpje van een gratis muziekje voorzien. Geluid van de deurkruk bleef en het muziekje stop ook precies waar het stoppen moet. Voor Wessel is het bewerken van dit filmpje a piece of cake. Omdat mijn mail-volgers het filmpje niet konden zien, hier nog een herkansing.

Them Dirty Dimes
(Jambers:) Overdag werkt Wessel in zijn éénmanszaak, maar ’s avonds drumt hij bij Them Dirty Dimes. Deze band is geïnspireerd door jaren ’20 muziek, vorige eeuw. Resultaat een old-fashioned blues en gypsy sound. Hieronder hun bandfoto. Zoonlief staat uiterst rechts.


Nu heeft Wessel meer uren in een dag dan de gewone mens. Zo heeft hij een videoclip bij het nummer ‘Keep diggin’  uitgeschreven, geregisseerd, gefilmd én gemonteerd. En dat filmen gaat dan zo:


Gefilmd in Openluchtmuseum Het Hoogeland in Warffum. Het liedje vertelt het verhaal van een mysterieuze vreemdeling die goudkoorts komt verspreiden in een klein dorpje. Maar zoals in ieder realistisch scenario wordt er maar één iemand rijk en blijft het hele dorp berooid achter.

Da hej mooi doan Wessel!

Let all that you do be done with love.
Kalm an en een lieve groet uit Olpae!

vele pootjes maken licht werk

Ondertussen heeft onze appelboom een snoeibeurt gehad. Eigenlijk is februari daar het geschikste voor maar niet met strenge vorst. Vorige week was het mooi weer maar stond de maan niet goed.

Op deze foto de weerspiegeling van de maan in het water van de sloot, feb. 2020.


Als het opkomende maan is, ook wel wassende maan genoemd, kun je beter niet snoeien. Die periode is twee weken voor volle maan. Dan zijn de sapstromen naar boven gericht en kan de boom dood bloeden. Bij afnemende maan, vanaf volle maan twee weken lang, is de sapstroom naar beneden gericht en kun je snoeien.

Wanneer ik bezig ben (met wat dan ook) scharrelen hond en oppaskat gezellig om me heen.


Misschien wilden ze wel een pootje helpen. Maar met een snoeischaar weet Chiqo zich geen raad en Twinkel is door het vogelvolk zo snel afgeleid dat ze überhaupt niet tot helpen toe komt.

De foto hieronder is een zoekplaatje. Twinkel midden boven en Chiqo linker onderhoek. Onze hortensia moet ook nog geknipt. Maar de oude bloemen laat ik nog eventjes zitten. Ze beschermen de nieuwe knoppen namelijk tegen late nachtvorsten.


Ik ben begonnen met de KAL (Knit-Along) van garenmerk Katia. Een dekentje met de mooie naam ‘Les petites choses’ (de kleine dingen). Voorbeeld hieronder. Maar ik gebruik andere kleuren en maak het patroon breder. Ik zette 252 steken op en origineel is 168 voor breedte 80 cm. Als het goed is wordt mijn deken dus 120 cm breed.

Katia Les Petites Choses KAL 2021 - babydeken breipakket | hobbygigant.nl
Ik brei met het garen van de Scheepjes CAL 2020 (Crochet-Along). Al snel strandde ik met dit ‘samen-haak-project’. Zie de foto hieronder, het beginnetje waarna ik afhaakte.


Ik heb te weinig haakskills voor dit patroon de ‘d’Histoire Naturelle’. Ondanks de goede instructiefilmpjes was ik gewoon te veel aan het modderen en kwam daardoor niet aan haken toe. Foto hieronder: zo zou de deken moeten worden, wel prachtig hè…


Dit breipatroon, de ‘Les petites choses’, daar kom ik wel uit. Ik merk dat ik meer breiskills bezit dan haakskills. Toch blijf ik mezelf een houtje-touwtje-handwerkster vinden.

Anyhow: Ik zette de steken breiend op. Bij 252 steken wist ik namelijk niet hoeveel extra draad ik moest hebben. Maar na een aantal toeren was ik toch niet tevreden over deze opzet.


Dus rats, de naald er uit en opnieuw. Nu gebruikte ik de mij gebruikelijke opzet, the long-tail-cast-on dus. Geleerd op de basisschool van Juf Brinksma: ‘dakje…dakje plat…die van de duim…en die van de vinger er onderdoor’. Bij het afhalen had ik meteen berekend hoeveel extra draad ik voor de opzet nodig had.


Heerlijk om met dit ‘samen-brei-project’ mee te doen.


Garen Scheepjes Colour Crafter, naald 3.5 mm.

Ik heb wel eens met een CAL mee gedaan, de ‘Lossen & vasten’-deken van 2016. Ik leerde veel. Er kwamen namelijk allerlei, voor mij onbekende, haaksteken voorbij. De ontwerpster was Joke ter Veldhuis. .

Een voordeel van deken projecten: Je kan er, tijdens het maken, zelf al lekker onder wegduiken. Of, zoals hieronder, hield het onze kleinzoon lekker warm. Hij sliep naast me op de bank in zijn Maxi-Cosie. En ik, ik kon gewoon verder haken. Kyan is nu alweer een kleuter van 5 jaar. Time flies.


Hieronder de deken toen deze af was. Garen Zeeman Royal, haaknaald 4 mm.

We told that angels have wings. The lucky ones of us know that they have four paws.


Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

 

slofjes en lopende werkjes


Deze babyslofjes geeft dochterlief aan Niek, het pasgeboren kindje van haar vriendin. De slofjes waren zo’n aardigheidje om te maken.

Een restje Zeeman Royal garen, naaldjes 3.5 mm. Het zooltje brei je heen en weer. Daar omheen neem je steekjes op en dan brei je in het rond. Minderingen bij voet en uiteindelijk het boordje. Ik heb een stretchy bind off toegepast, zodat het slofje makkelijk aan en uit kan.

Zoals altijd slipt ook nu mijn handwerkhoekje in de woonkamer langzaam aan weer helemaal dicht.


Welgeteld 6 lopende werkjes. Alle 6 even leuk om te doen. Nadeel is, dat wanneer je je tijd erover verdeeld, de werkjes er wat langer over doen om af te komen. Zolang Chiqo nog in zijn mand past, is er in mijn optiek niets mis mee.

.
Waar ben ik zoal mee bezig? Let’s go!


Links: De afvaldeken ofwel de sokkengarendeken.


Bij elke ons dat ik minder weeg mag ik één lapje breien. Het afvallen en dus ook dit project is enigszins stil gevallen, na 6 kg minder. Voor de laatste 4 kilogrammen moet ik weer even nieuwe moed verzamelen. Ik houd nu eenmaal van eten en van sporten juist weer niet, dat maakt, naast medicatie (ook een grote boosdoener) het afvallen nogal lastig.

Tweede linksboven: Haakwerkje, een plaid van Zeeman Royal met 6 kleuren.


Zo heerlijk om tomeloos granny’s te haken! Inmiddels 32 lapjes van de 80 af.

Midden: De Segelschiff am See Shawl van Alexa Boonstra. Dit was een MAL (Make-a-long). Ik heb deze nog niet af en ik red de einddatum van 1 maart (vandaag dus) niet. Maar daar staat gelukkig geen straf op, dus deze sjaal komt af wanneer die af komt. Niet erg, want het breien eraan is fijn. Over de kleuren ben ik dik tevreden. Alle drie bolletjes uit mijn stash en zijn zo bij elkaar passend dat ik er blij van wordt.


Beneden: Sokken voor Janlief met van een bolletje Regia Pairfect kleur 09135. Bij deze bol geen stress, het worden gewoon identieke sokken. Heerlijk vind ik dat.

Rechts midden: Het troost dekentje. Dit breit hetzelfde als de sokkengarendeken maar dan alleen met 9 effen kleurtjes. Een langdurig project aangezien ik over 1 lapje een uurtje doe en ik er 63 lapjes in verwerk met nog een randje erom toe. Hier meer info over Troostdekentjes.

Rechts boven: Mijn nieuw project! Yes!
De KAL (Knit-a-long) van wolmerk Katia. Officieel een babydekentje van 80 x 85. Ik ga voor een grotere. Ik gebruik het Scheepjes Colour Crafter welke ik aanschafte voor de CAL (Crochet-a-long) van Scheepjes. Daarbij strandde ik al in het begin van de CAL. Ik modderde meer dan dat ik aan haken toe kwam en was ik er klaar mee. Handwerken mag best uitdagend zijn maar er zijn grenzen.


Ik heb iets minder dan 17 bollen liggen en bij het zien van dit project (hieronder) bedacht ik me om daarvoor het garen te gebruiken.

Katia Les Petites Choses KAL 2021 - babydeken breipakket | hobbygigant.nl
Ik heb inmiddels de steken op de naald staan. 252, origineel 168. Een Franse mevrouw raadde me aan een veelvoud van 6 te nemen zodat het patroon ook blijft kloppen bij een breder wordende deken. Helaas, sommige patroondelen hebben een ander aantal steken per patroon. Ik zal mijn wiskunde-skills dus even afstoffen!

Samenvattend: 4 plaids, 1 sjaal en 1 sokken project. Het is wel duidelijk waar mijn voorkeur naar uitgaat qua projecten.
Ik zeg niet dat ik me nooit meer aan een vestje of trui zal wagen. Maar tja: sokken, dekens én sjaals daar kan niet veel aan mis gaan qua pasvorm. En ik kan me er nog zo in uitleven! Er zijn nog zoveel prachtige patronen. Als ik in mijn bibliotheek op Ravelry kijk dan mag ik wel 120 jaar worden! En elke keer vul ik mijn bibliotheek verder aan.

Afgelopen week liep onze kleindochter gezellig mee tijdens rondje-hondje door het bos. Ze hoopte dat ze ook eens een Happy Stone zou vinden. En zowaar!


Een prachtige! Hier een linkje naar een blogje over Happy Stones. Ik krijg zo langzamer hand ook wel de kriebels om mee te verven. Stenen opvrolijken met leuke kleurtjes. Het blijft immers ook zo leuk om er één te vinden!


Eind van deze maand gaat onze ietwat obese oppas-lapjespoes weer naar haar eigen baasje. Twinkel deed het hier best! Hieronder een video hoe ze Chiqo benaderd. Zo lief!

Let all that you do be done with love.
Kalm an en een lieve groet uit Olpae!

zeilschip op het meer & schapen op de hei

Het eerste deel van de shawl is klaar. Ik loop op schema.


Deze ‘Segelschiff am See’ is een MAL (Make-a-long) van Siets aan de maak en de ontwerpster van de shawl Alexa Boonstra. De shawl dankt haar naam aan het handgeverfde garen waar Alexa het ontwerp van maakte. Die kleur heette Zell am See, naar de plaats in Oostenrijk. Omdat de vorm op een zeil lijkt, vond ze het leuk om dat samen in de naam te verwerken: ‘Segelschiff am See’. Zeilschip op het meer dus.

Na de strepen komt kantpatroon. Alexa noemt dit ajour stuk ‘Opkruisen in breed vaarwater’. Dit omdat het visualiseert welk spoor een zeilboot in het water zou achterlaten bij het laveren.


Ik heb hiervoor een mooi sokkenwolletje, te mooi om in de schoenen te verdwijnen. Nu bestaat dit kantstuk ook uit ribbels. Ik twijfelde of ik dit, met zulk bont garen, wel zo mooi vindt. Dus een klein stukje in patroon gebreid. Best wel druk met dit kleurige draadje. Na rijp beraad en onderling overleg met zuslief besloten toch van het patroon af te wijken.


Dus ging ik zo verder. Geen ribbels in dit deel, wel ajour.
Handig trouwens, zo’n Yarn Cosy, een soort hoesje die om je yarncake kan doen. Deze voorkomt dat de bol bij het opbreien uit elkaar valt.


Hier één keer het patroon van de totaal acht keer om voldoende shawl-lengte te krijgen. De shawl wordt steeds breder dus de toeren steeds langer. Maar het is fijn breien. 


In de breierij heb je drie namen voor dezelfde techniek. Kant, lace of ajour. Het is breiwerk met gaatjes die ontstaan door omslagen van het garen om de pen. Door ook weer steken samen te breien kan je prachtige patronen in het breiwerk maken.
à jour komt uit het Frans en betekent letterlijk: aan de dag, ofwel je kunt het daglicht door het breiwerk zien. Dus eigenlijk is ajour: opengewerkt.

Bij ajourbreien kun je de heengaande toer in patroon breien. De teruggaande naald brei je dan averecht. Op deze manier krijg je tenminste twee draden tussen elke twee rijen met gaatjes. En je krijgt een voor- en achterkant.

Een moeilijker variant is, om in beide breirichtingen gaatjes te maken waarbij de gaatjes gescheiden worden door slechts één draad. Deze techniek beheers ik (nog) niet. Bij de bovenste manier zie ik beter wat ik doe, dit omdat de teruggaande toer alle steken weer netjes averechts worden gebreid. 

(foto: je kan natuurlijk ook best een Ajourtje in je sokken stoppen, deze sokken breide ik in 2009, de Blackrose)

Deze shawl hieronder is de ‘Brain Waves‘ ontworpen door Monique Boonstra. Ik breide dit patroon voor onze huwelijksdag. Een brede omslagdoek uitlopend op twee punten

Ik ben een Instagram-gebruiker. Regelmatig plaats ik foto’s. Maar ik kan ook enorm genieten van foto’s van anderen. Zo volg ik al een tijdje Schaapsherder Daphne. Herder van Schaapskudde Elspeterheide.


De kudde bestaat uit ongeveer 200 schapen van het zeldzame huisdierras Veluws heideschaap. Daphne hoedt de schapen samen met haar Bordercollies, Sem Jan en Tan. Dit hondenras is afkomstig uit het gebied dat men de Borders noemt, tussen Engeland en Schotland. Collie betekent herdershond.

Pup Keet staat nog aan het prille begin van haar loopbaan. Zij mag nog lekker mee snuffelen.


Keet heeft wel eigen knuffels hoor, maar ze zeult het liefst met de sokken van haar baas rond.


Deze week werd het eerste l(r)ammetje geboren. Hierna volgden er (veel) meer! Drukke tijden dus voor de kudde en verzorgers! 


Van zulke foto’s wordt je toch vanzelf blij! Dat vind ik nou zo mooi aan Instagram, dat ik zo even een kijkje kan nemen bij de schaapskudde. Het zien van de natuur en dat ik eventjes mee kan wandelen met Daphne. Virtueel dan.

De spreuk hieronder plaatste ik al eens eerder maar het is zo waar dat ik deze nogmaals plaats.

De taak die we onszelf moeten stellen is niet
om onszelf veilig te voelen,
maar om onzekerheid te verdragen.
(E. Fromm)


Vanuit Olpae:
Een poot van Chiqo en een lieve groet van mij.

bel, blokjes, een snufje streep & een vleugje beest

I confess: Ik ben naar de winkel geweest voor een fietsbel. Aangezien er in mijn stuur een geintegreede bel zit, heb ik dus niet echt een bel nodig. En was het totaal niet noodzakelijk om hiervoor de deur uit te gaan. Geloof me, voor de rest houd ik me keurig aan de Coronaregels hoor.

Zo nu en dan breng ik een bezoekje aan de OMAH in Gorredijk. Een winkel met zowel voedingsmiddelen als andere dingen. Van schroefjes tot plastic bakjes. Van puzzelboekjes tot garen. Dat laatste maakt dat ik er graag even rond snuffel.

Tijdens mijn vorige bezoekje zag ik deze fietsbel, maar liet hem liggen. Ik heb immers een bel. Nu mocht de bel toch in mijn winkelwagentje. Does it sprak joy? Yess it does! Rood met witte stippen, hoe leuk is dat!


Meestal kom ik deze winkel uit met:
1. lekkere koeken, ja duhu, ik koop natuurlijk geen vieze koeken…
2. sokkengaren
3. een bot voor de hond

Resolut ging ik deze keer het rek ‘sokkengaren’ voorbij. Ik heb nog wel een paar bolletjes sokkengaren vandaar. Maar ik kocht wel 7 kleurtjes Populair van Beijer. Why? Nou, to make a short story long:

In de lente kocht ik ook Populair garen, roze en geel. De kleuren van spekkies.


Ik had 20(!) glazen potten verzameld. Appelmoes-, kapucijners- en jampotten. Ik wilde ze vullen met spekkies en een dekseltje haken van dat roze/gele garen. Hieraan een etiketje met ‘Dat 2021 een spek-taculair jaar mag worden!’.

Bedoeld als eindejaars-aardigheidje voor m’n breivriendinnen. Maar ja, 2020 werd een lastig jaar met zijn Corona. En 2021 zal ook niet spetterend & spectaculair worden vrees ik. Dit idee, dit presentje zou niet gepast zijn, zo vond ik. Dus heb ik die 20 potten maar in de glasbak geflikkerd gegooid.


Het roze en gele garen lag te verstoffen. Dus daarom kocht ik er 7 kleuren bij. Voor mijn eerste Troostdekentje. Op deze manier heb ik toch een mooie bestemming voor het spekkies-garen. Ik was er al mee begonnen. De techniek van de sokkengarendeken.


Vierkantjes breien en leuke kleurcombi’s bedenken. Ik begon op pen 3 mm. Dat werd toch te losjes dus nu op pen 2.5 mm. Zulke dunne naaldjes maakt dat ook zo’n babydekentje nog wel een heel project wordt. Ik vind het niet erg als ik er wat langer over doe. Ik hoop vooral dat het mooi wordt en troost mag geven.

In mijn eerste probeersel deed ik een randje wit om de blokjes. Bij nader inzien vond ik dit toch rommelig worden. Breien is trial and error. Niet bang zijn om het uit te halen en opnieuw beginnen.


Hier een nieuw beginnetje, nld 2.5 mm en 51 steken. Net wat netter!

Onze logeerpoes is een prima aanwinst voor de buurt. Twinkel neemt haar taak als neighborhood watch serieus.

carrouselafbeelding 0
Een paar keer per dag houdt ze vanachter het raam de buurt in de gaten.


Een veilig idee.


Als ik op tv die rellende mensen zie, dan schrik ik van de agressie van die mensen. En met die gewelddadigheid alles wat er maar voor handen is kapot maken. Maar ook verbaas ik me over de naïviteit van de mensen die juist daar gaan staan te filmen. Wanneer je daar niets te zoeken hebt, dan moet je er weg gaan en anders moet je niet schrikken van de M.E. die op je af komt.

Jarenlang hing er hier een poster met de tekst:
Stel je voor er komt oorlog en niemand gaat er naar toe.
Nowadays: Stel je voor er komen rellen en er gaat niemand naar toe.

Rare tijden.

Anyhow…Al eerder schreef ik over de ‘Segelschiff am See‘ make a long. Het patroon, de sjaal, is van Alexa Boonstra.


Ik lig op schema. Het breit erg leuk! Eind van deze week moet het streepjes deel af zijn en starten we met het ajour stuk.

Er is een klein foutje in mijn sjaal geslopen. Ik haal het niet uit want wanneer ik de sjaal om heb en hard loop zie je het niet. Alleen wanneer ik de sjaal laat zien aan een andere breister, zal ze (m/v) het zien… misschien… Dus heb ik er vrede mee. Ja, echt.

Tirza Haasnoot maakte deze kaart. Het is voor mij een eyeopener. De kaart staat dan ook op een zichtbaar plekje.

Het flinterdunne laagje in de sloot verdwijnt als ijs voor de zon!


We wandelden zondag in de Noordwoldermeenthe. Een stuk natuur ten noorden van Noordwolde. We hadden het bos en de heide voor onszelf, zo rustig. Chiqo wordt altijd blij van een ander bos. Hij loopt met een vrolijk zwiepende staart met ons mee.


Chiqo kiest als het er op aankomt de kortste weg, zo nodig met natte pootjes.

Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

Segelschiff am See sjaal & de Kitchenerstitch

Het is alweer tijd om het blogje in mijn brein te bevrijden en te publiceren. Blogjes ontstaan in mijn hoofd. Dan maak ik een kattebelletje in mijn telefoon. Dit omdat inspiratie vaak komt tijdens het wandelen met onze hond in het bos. Ook onder de douch komen er spontane ingevingen. Maar die halen de telefoon dan weer niet. Soms moet je even gedachteloos zijn zodat leuke gedachtes de ruimte hebben om in je brein op te ploppen.

Op 1 januari startte de MAL (Make-a-Long) van Siets aan de Maak en Amilishy. Een prachtige sjaal die we in 6 weken gaan maken. Er is een haak en een brei versie. In mijn vorige blogs had ik het hier al over. Mijn versie woont in een mooi koffertje.


Deze MAL is online, dat kan wél kan in coronatijd. Zo leuk: Zien hoever anderen zijn, welke garens ze gebruiken en waar ze tegen aanlopen. Het is druk in de facebookgroep. 237 leden. Maar niet iedereen breit of haakt mee hoor.

Over deze MAL: Een patroon van Alexa Boonstra. De Segelschiff am See sjaal heeft zijn naam deels te danken aan het handgeverfde garen wat zij voor de sjaal gebruikt heeft. Die kleur heette Zell am See, naar de plaats in Oostenrijk. Omdat de vorm van de sjaal op een zeil lijkt, vond ze het leuk om dat samen in de naam te verwerken: Segelschiff am See. Zeilschip op het meer dus.

Doet me zo denken aan een versje van Frans Mulder. (Fotocredit Janlief)


Je moet zeilen op de wind van vandaag
De wind van gisteren helpt je niet vooruit
De wind van morgen blijft misschien wel uit
Je moet zeilen op de wind van vandaag


Ik gebruik een hand geverfd garen dat ik in 2018 al kocht in Zwartsluis bij Wol met Verve. Deze streng bleef steeds liggen omdat ik het zonde vond om er sokken van te breien. Met een twee sokkenwolletjes leek me dat prima samengaan.

Het eerste beginnetje is er.

Ik zag in de media, ergens in november, dit boek: De kracht van breien van Loretta Napoleoni. Zij onderzoekt in het boek de kracht van dit oeroude ambacht.


Het boek is wat staccato geschreven. Losse onderdelen worden achterelkaar gezet. Met tussendoor iets van Loretta’s eigen levensweg en levensleed. Ondanks dat het wat een aan elkaar gebreide verhaal is, is het een interessant boek.

Napoleoni haar boek zit zo vol met wetenswaardigheden. Wat ik interessant vond was het verhaal achter de Kitchenerstitch.

Deze steek heeft zijn naam te danken aan Britse legerofficier Herbert Kitchener. Tijdens de eerste wereldoorlog hadden de soldaten in de loopgraven natte voeten en voeten kunnen niet tegen nattigheid. De vrouwen gingen sokken breien zodat hun zonen en echtgenoten vaker droge sokken konden aandoen.

Officier Kitchener bracht deze spontane breiwoede onder gezag van de Kroon. Vrouwen kregen van hem strenge instructies. Welke wol ze moesten gebruiken en welke kleuren. Donkergroen en grijs, want dit paste bij het soldatenuniform. Maar Herbert bepaalde ook het sluiten van de teen. De ‘Kitchenerstitch’ dus. Een manier waarmee je de sok dicht maak zonder naad die schuren kon. Zo’n dik 100 jaar later wordt deze Kitchenersteek nog steeds veel gebruikt.

Ik gebruik deze manier niet. Ik leerde een handigheidje van een breivriendin. En als we het er toch over hebben, hieronder mijn manier van teen afkanten.

1. Ik keer de sok binnenstebuiten met alle vier de naaldjes erin.


Binnenstebuiten zet ik de steken op twee naalden. ‘Onderteensteken’ en ‘boventeen steken’. 2x 12 steken.


Nu brei ik steeds twee steken samen, die van ene en die van andere naald.


Zo krijg je een net naadje. Draadje even wegwerken en klaar is de sok.


Het was nat in het tijdens ons rondje maar Chiqo en ik kunnen daar best tegen.


Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

agenda en andere zaken

‘Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een schaduw heen’. Dat zong mijn vader dan. De rest van de woorden van psalm 90 ken ik niet, maar misschien zong hij die ook wel niet. 2020 is alweer voorbij en we staan aan het begin van 2021. Dat betekent een nieuwe inhoud voor mijn agenda.


Ik heb al jaren dezelfde HEMA agenda. Elk jaar gaan de oude blaadjes eruit en de nieuwe blaadjes erin. Wanneer de adressenblaadjes nog netjes zijn hoef ik die niet te vervangen natuurlijk. Dat vind ik wel een voordeel van dit systeem. Ook vind ik het fijn dat er in deze agenda ruimte is om foto’s, veertjes en kleine kattebelletjes te bewaren.

Beesten in het nieuws:
Vroeger luisterde ik op zondagmorgen de ‘Ko de Boswachtershow’ op de radio. Het was de kindervariant van ‘Vroege vogels’. Die jingle ‘Beesten in het nieuws’ zit nog zo in mijn hoofd.


Anyhow, elk jaar hadden we een hond helemaal in de paniek. En niet alleen op 31 december, al een week vóór die datum tot tenminste een dikke week erna. Wat was ik blij met het vuurwerkverbod dit jaar. Natuurlijk werd er wel vuurwerk afgestoken maar zoveel minder!

Chiqo is ook wat hardhorend, wat? HARDHOREND en dat speelt ook mee dat hij makkelijker loopt deze tijd. Maar toch, die enorme knallen bleven uit. Ongekend om op oudjaarsdag door het bos te kunnen lopen met een hond die met een vrolijke zwiep-staart met me meeloopt!

Ik denk dan: blijvend afschaffen dat vuurwerk. Dit jaar was de reden natuurlijk om de Spoed Eisende Hulp te ontlasten tijdens Corona. Maar wat zou een definitief verbod mooi zijn voor de dieren en wat scheelt dit ook een luchtvervuiling en troep op de grond.

Nog meer beestjes-nieuws:
Sinds 11 december logeert Twinkel bij ons. Dit is de ietwat obese lapjeskat van onze kleindochter. Door verhuizen en tijdelijk andere woningen mogen wij Twinkel verzorgen tot haar baasje in het nieuwe huis gaat wonen, medio maart. Een goede oplossing, poezekes houden nu eenmaal van een stabiele woonomgeving.


Het gaat prima met de poes. Ze geeft vanaf dag één Chiqo kopjes. Twinkel moest wel wat wennen aan Guusje, maar Guus vond het wel interessant zo’n vriendinnetje erbij. Bovendien kwam er met Twinkel ook wat bagage mee en dat kon Guus mooi uitproberen.


Guus is 18 december over de regenboogbrug gewandeld. We missen haar. Uit gewoonte noemen we Twinkel vaak Guusje. Maar dat vindt Guusje eh, nee, Twinkel niet erg. Ze is erg lief en is graag bij ons én Chiqo in de buurt. Ze lijkt veel op Vodje, de lapjeskat die we vroeger thuis hadden. Zie hieronder.


Vodje was niet zo lief als Twinkel. Vodje maaide nog wel eens met haar pootje, klauwtjes uit! Dat doet Twinkel niet. Ze wandelt tijdens het eten zo tussen onze bordjes door. En ach, dat vinden wij niet erg.


En ’s avonds ligt ze naast me, precies op de plek waar Guusje altijd lag.


Ik vind het zo gezellig dat Twinkel hier is. Ze gaat straks weer naar haar eigen baasje, maar tot die tijd genieten we enorm van haar gezelschap.

Drempel:
Ik stapte met twee lopende werkjes over de drempel van het nieuwjaar. Toevallig twee dekens.

De sokkengarendeken.


En de granny square deken van Zeeman Royal garen.


Maar een nieuw jaar vraagt om nieuwe plannen. Nu heb ik 1000 en 1 plannen, maar nu doel ik op de echte concrete projecten.

Plan één: Ik ga meedoen met een Make-a-long. Deze duurt 6 weken en wordt georganiseerd door Siets aan de Maak. We maken de Segelschiff am See van Alexa Boonstra. Omdat deze sjaal mooi royaal is er en maar één streng ‘ander’ garen nodig is, leek dit me hét patroon. Een deel is gestreept en een deel ajour. Ik had nog een streng grijs, samen met nog een ander kleurtje uit mijn stash. Ik schreef 22 december al over dit plan. Ik zal vanavond de strengen op mooie cakes draaien en dan kan ik los.

Plannetje twee: Beer Vera!

Ik had mezelf schandalig verwend. Ik ben niet van de adventskalender ‘unboxen’ met elke dag een theezakje, ministrengetjes en iets van chocola. Ik heb al niets met die tijd, advent en Kerst. Tenminste niet op de manier zoals het in de media gedicteerd wordt. Vlogsters lieten dagelijks hun vangst zien met veel gekraak van papier en zakjes. Instagramposts met elke dag een ministrengetje vind ik na een paar dagen ook niet zo boeiend meer eigenlijk.

Mag ik dat wel zo zeggen? Ach, ieder zijn ding toch en ik kan zo doorscrollen. Nee, ik ga dan voor het grote werk! Ik liet een doos van Blij dat ik Brei aanrukken. Hierin wol voor 5(!)paar sokken, twee patroonboeken voor sokken en gewoon een zakje thee. Zie hier heb ík wat aan! Prachtig pakket welke ik uitpakte op mijn verjaardag.


Die bruine Regia Tweed daar zag ik dus gelijk een Vera in. Plan twee van 2021 dus.


Zo de eerste blogpost van dit jaar is weer een feit. Die van 1 januari was de nieuwjaarskaart en die tel ik even niet als post.
Tja, dit is weer een ‘make a short story long’ blogje. En dan schrap ik al heel wat tekst! Echt, mijn blogs hebben een groot ‘kill your darlings’ gehalte.


Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

Vorige Oudere items