heel apart

Als vrouw met een dyslectische inslag vind ik het heel apart dat je appart als apart schrijft, maar dat ter zijde.

Ik kocht onlangs twee bolletjes van 50 gram van ONline Linie12 Street Design Color. Poeh, een hele mond vol. Voor een paar sokken maatje 40 heb je bij normale sokken al gauw 74 gram garen nodig dus daarom twee bolletjes. Ik ben niet zo van de enkelsokjes. Ik viel voor de vrolijke kleuren, maar ook voor de zachtheid van het garen.


Ik zette sokken op voor dochterlief. Een platte boord met geel garen aan de binnenkant. De hak en teen heb ik blauw gebreid.


Bij de tweede sok kwam ik er achter dat mijn tweede bolletje precies andersom is opgewikkeld. Dat is apart… Ik had nog zo op het verfbad gelet. Maar dat telt blijkbaar niet bij het opwinden van de bol.


Ik had dus 50% kans om hetzelfde bolletje te kiezen. Dat maakt de kans dus 50% om een verkeert-om bolletje te kiezen. Ok… Ik heb de tweede sok ‘andersom’ gebreid. Nee niet toe-up, (dat was natuurlijk ook een optie) maar het bolletje te nemen zoals die is.


Het garen is superzacht. Ik hoop dat het zich ook goed houdt in de was. We shall see. Paar 17 van dit jaar.


Ik heb een verrassingspakketje voor dochterlief gemaakt. Jildou werd 23 december 1992 in Heerenveen geboren. En dat feit maakt dat ze nu zevenentwintig jaar is!


Ik kan dit blogje pas plaatsen wanneer ze haar kadootje in ontvangst heeft genomen.  Of haar, heel asociaal uit de emailljst te halen… Dat laatste werd het! Jildou-lief ik voeg je ook weer toe hoor!


En nog even dit:
Eén van de mooiste momenten van de dag: Het rondje door het bos met mijn kleine harige vriend. Nu het zo zacht is hoor je veel vogeltjes. Soms zie ik een ree of twee/drie, soms een eekhoorntje. Chiqo die ziet geen beestjes. Voordeel: dat hij er dan ook niet achter aan kan jagen. Ik denk trouwens dat hij er überhaupt ook geen energie meer voor heeft met zijn hoge leeftijd van 15 jaar.


Nog een paar vasthoudende blaadjes, maar ook die laten los. Zo kunnen de bomen in het voorjaar weer vers in het groen laten zien dat het lente is.


Chiqo met zijn zwiep-staart, een teken dat hij het naar zijn zin heeft. Hij gaat graag voorop… hij weet de weg dat scheelt.

sokken-praat

Is het ‘kado’ of ‘cadeau’? De ‘Dikke van Dale’ is duidelijk, alleen het Franse leenwoord mag. Toch mag je van ‘Genootschap Onze Taal’ gerust ook ‘kado’ schrijven. Veel woorden hebben naast een ‘voorkeurspelling’ ook een ‘toegelaten spelling’. Ik heb een klap van de dyslexie-molen gehad dus kies ik voor het makkelijke woord ‘kadootje’.


Mijn broer werd 52 jaar. Wat geef je iemand die eigenlijk alles al heeft? Een dág voor zijn verjaardag bedacht ik iets. Gebreide sokken: daar kan ik hem vast blij mee maken. Ik weet dat ik 11 uur brei over sokken maat 43 met naald 2.5 mm. In principe moest dat dus lukken. Ik had ook nog lekker dik garen van Opal liggen. 6-draad dus naaldjes 3.5 mm: Wat de breitijd natuurlijk aardig verkort. Ik nam mijn eigen uitdaging aan.


Wanneer ik een spoedklusje heb, zorg ik er altijd wel voor dat ik niet voortdurend door brei, want dan is de kans op blessures gewoon groot. Dus breien->was ophangen-> breien-> wandelen met Chiqo-> breien-> stofschuiven*-> breien-> koken etc.


Ook al zat er haast bij deze sokken, ik bleef het breien leuk vinden.
Ik zeg gewoon tegen mezelf als Plan A niet lukt dan is er Plan B: sokken geven met naalden er nog in. Deze gedachte verlaagt het stress-nivo! (Mijn eigen toegestane voorkeurspelling 😉 )
En zo kon ik de volgende dag mijn broer verassen met een paar verse warme sokken.

* Stofschuiven:
Zoonlief Wessel zei als peutertje altijd ‘Stofschuiven’ in plaats van ‘Stofzuigen’.
Eigenlijk best wel logisch wanneer hij me zo bezig zag met de stofzuigerslang.


Ze schieten de grond uit, zoals alleen de paddenstoelen dat kunnen. Het bos staat er overvol mee, zo prachtig!

Rectificatie:
Inmiddels weet ik dat de Breidagen, naast Amsterdam, ook weer naar Groningen komen. Blij mee!

 

sokjes breien

‘Zou je weer sokken voor mij willen breien?’ vroeg Tess (7). Kyan (bijna 4) kwam meteen met dezelfde vraag. Natuurlijk!

Dus ik heb mijn pennen geslepen en ging aan de brei: sokken maat 32 en een paar maatje 28.
Het zijn al hele sokken. Toch passen ze prima.

Wat groeien onze kleinkinderen toch enorm snel. (Zucht…)

Voor Tess: Regia 4-fädig, naalden 2.25 mm. Echte meisjes sokken.


Toen ik één van de sokken van Tess af had, twijfelde ik toch erg aan de maat, zo groot, klopte dat wel? Vorig weekend logeerde Tess en Kyan bij ons, dus kon ik Tess haar voet even lenen om te passen. Nou dat paste goed, bij de teen nog wel iets ruimte gelukkig.


Voor Kyan maakte ik een paar van Botter IJselmuiden Bergen, met in de boord een streepje. Naald 2.5 mm.


Iets dikkere sokken dan die voor Tess. Lekker voor in zijn laarzen.


Ondanks dat de sokken niet meer maatje peuter hebben had ik toch vrij snel de sokken klaar. En verwarmen ze, as we typ, alle vier voetjes!

ratjetoe

Mijn zus deed het al langer, een luisterboek luisteren en onderwijl breien.
Nu kreeg stief-schoon-zoon (wat een woord, maar ja, dat is hij nu eenmaal) via zijn T-Mobile abonnement van Bookchoice 16 (!) boeken. Aangezien hij zelf niet zo’n lezer is dacht hij aan mij: zie das nou lief!

Anyhow: je mag kiezen tussen e-books en luisterboeken. Dus vond ik dat een mooie gelegenheid om het luisterboek ook eens uit te testen. Boek: Moord op de moestuin, Nicolien Mizee.


En zo zat ik afgelopen zondagmiddag, met een kopje thee, hond, breiwerk en laptop op/voor de bank.


Ik moet zeggen dat het me prima beviel. Wanneer je tijdens je breiwerk de tv aan hebt met een praatprogramma om, naast de tikkende naalden, nog iets zinnigs te horen wordt ik toch afgeleid door het beeld: ik ga toch kijken. Ik brei niet blind dus dan liggen de naalden stil. Ik merkte dat een luisterboek ideaal is. Geen afleiding voor mijn ogen en kan helemaal opgaan in het verhaal. Hoe spannender het boek hoe sneller ik mijn steken breide! Echt!


De eerste sok was zo-o-o-o af! Nummer twee nu op de pennen. Het garen is van Regia Etude Color. Dit geeft een grappig streepje. Omdat ik het streepje bij het hakgedeelte ook netjes door wilde laten lopen heb ik de hak van witte Botter IJsselmuiden Bergen gebreid. En ook de teen met dat garen. Ik ben wel tevreden over deze combi.

De Breibende is weer los! We hadden een zomerstop. De eerste bijeenkomst was bij mij aan de keukentafel. Gezellig!


Op de tafel pronkte mijn windlicht-bloem. Gemaakt van dik vilt uit Nepal.
Zo leuk om te maken! Ontworpen door Marianne van Lindelicht. Hier patroon te krijgen.


Gistermiddag kwamen onverwacht de kleinkinderen bij ons. We maakten een lange wandeling over de grote stille heide.


Alle torretjes werden gezien. We zagen zelfs een kleine slang: iiiiieeuuhhhh!
De herder hebben we echter niet gezien, evenmin zijn hond. De schapen stonden keurig achter een tijdelijk hekje.


Natuurlijk zongen Jan en ik onderstaand liedje, met behulp van YouTube konden we de tekst weer herinneren:

Op de grote stille heide, dwaalt een herder eenzaam rond
Wijl zijn witgewolde kudde, trouw bewaakt wordt door zijn hond
En al dwalend ginds en her, denkt de herder;
“Och hoe ver is mijn heide”.

Op de grote stille heide bloeien bloempjes lief en teer
Pralend in de zonnestralen als een bloemhof heinde en veer
En tevreën met karig loon roept de herder:
“Och hoe schoon is mijn heide”.

Op de grote stille heide rust het al bij maneschijn
Als de schaapjes en de bloemen vredig ingesluimerd zijn
En terugziend op zijn pad juicht de herder:
“Welk een schat, hoe rijk is mijn heide”.

P. Louwerse / J. Worp
Liedje

 

zestig

Gister was het hier feest: Janlief werd zestig jaar.  Hieronder een ‘actie’ foto van hem tijdens onze laatste vakantie.


Fijn om alle kinderen van ons stiefgezin bij elkaar te hebben. Gezamenlijk hebben we vijf kinderen tussen de 26 en 31 jaar. Met de ‘aanhang’ en twee lieve kleinkinderen zijn we al met 12 man (m/v). Een gezellige boel!
Naast de kinderen waren er natuurlijk nog andere familieleden en vrienden. Aangezien we geen royale woning bezitten is het wat inschikken maar ach, er gaan veel makke schapen in een hok.


Het tuinhek-haakwerk: De granny square’s, ik had het er al eerder over. Inmiddels staat teller op 55 vierkantjes, nog 9 te gaan. Het is zo leuk om deze vierkantjes te haken, het verveeld me geen moment.
Bovendien past dit project precies bij mijn missie: ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’. Ik gebruik namelijk alleen ‘left overs’ van eerder gehaakte plaids. Zeemangaren Royal.
In één lapje zit 18 gram dus het hele tuinhek á 64 granny’s= 1152 gram dus toch alweer een bol of 11. Goed bezig!


Dit is toch wel het mooiste jaargetij geloof ik. Al dat frisse jonge groen en de bloesems overal. De dagen die lengen waardoor je ’s avonds nog een ommetje kan maken. En volgens mij is Chiqo het daar ook wel mee eens!

beginnetje

Onze kleinkinderen sliepen een nachtje bij ons. En dat is altijd erg gezellig!


Onlangs had ik een paar sokken voor Kyan gebreid én een paar voor Jan. Kyan zag het meteen: ‘Opa heeft dezelfde sokken’.

Tess gaf aan ook wel een zelfgebreid paar te willen krijgen. Aangezien het meisje zeer binnenkort jarig is en zeven wordt leek me dat een goed plan: zelfgebreide sokjes voor Tess. Ik liet haar dan ook de kleuren bepalen. Roze/blauw/groen.


Prima!
Zie hier een klein beginnetje. Tess heeft nu maat 29 dus ik houd maat 30 maar aan.


Op de foto zie je de overgang van de naald, maar wanneer ik de sokjes block (pers) als ze af zijn dan zie je dat niet meer.

Buiten is het inmiddels voorjaar geworden. Je merkt het aan de vogels die steeds luidruchtiger worden. Nog even en de natuur loopt uit!

ommerommelen

‘Dagje-ommerommelen’. Zomaar een leeg dagvakje in mijn agenda. Best wel fijn.
Even een wasje draaien, een bakje koffie doen, wat lezen, wat wandelen met hond, de stofzuiger door de kamer jagen, een broodje eten, nog eens een ommetje maken met hond en natuurlijk m’n breiwerkje oppakken. En straks wat lekkers koken.
Zo’n dagje dus.


Ommerommelen is een Stellingwarfs woord wat zoiets als scharrelen of  aanklungelen betekent. Hier in de Stellingwarven (uiterste zuiden van Fryslân) spreken we Stellingwarfs dialect en niet de Fryske taal. De taalgrens ligt bij de Tsjonger of de Kuunder, de rivier die de grens aangeeft tussen de Stellingwarven en de rest van Fryslân.

DSC06604

Als ik eerlijk ben voel ik me zowel Frysk als Stellingwarver. Ik spreek een lyts bytsje Frysk en klein betien Stellingwarfs. Maar versta beide prima. Mijn ouders spraken Stellingwarfs onderling maar tegen ons kinderen Nederlands. Ik heb absoluut geen talenknobbel dus heb andere talen en dialecten mezelf niet eigen kunnen maken.


Sokjes voor kleinzoon Kyan. Hij is een peutertje van 3 jaar met maatje 25/26. Ik heb de maten tabel erbij genomen maar volgens de matentabel moest ik wel 36 steken opzetten (nld 3 mm). Nu heb ik dat voor het beenstukje wel gedaan maar de voet heb ik toch smaller aangehouden met 28 steken, 36 steken leek me zo wijd worden… Ook de lengte: uiteindelijk 15 cm voet. De sokken vond ik nog steeds wel groot, maar volgens patroon dus aan de kleine kant. Of Kyan ze past? We shall see! (en ze passen!)


De sokjes zijn van dikke wol gebreid, Noorse sokkenwol van Scheepjes.

Ik denk dat ik van de overgebleven wol nog wel een paar voor Janlief kan breien. En onder het motto: ‘eerst-op-breien-wat -ik-heb’ heb ik voor hem een paar sokken opgezet.


Binnenkort staat hij weer op het ijs in Thialf en dan zijn een paar dikke sokken geen overbodige luxe! Jan zit in de organisatie van Schortrack wedstrijden.
Hieronder een Instagram van eerder: Ik kwam toen even kijken met onze kleinkinderen. Die vonden het maar wat interessant wat Opa deed.

Vorige Oudere items