zestig

Gister was het hier feest: Janlief werd zestig jaar.  Hieronder een ‘actie’ foto van hem tijdens onze laatste vakantie.


Fijn om alle kinderen van ons stiefgezin bij elkaar te hebben. Gezamenlijk hebben we vijf kinderen tussen de 26 en 31 jaar. Met de ‘aanhang’ en twee lieve kleinkinderen zijn we al met 12 man (m/v). Een gezellige boel!
Naast de kinderen waren er natuurlijk nog andere familieleden en vrienden. Aangezien we geen royale woning bezitten is het wat inschikken maar ach, er gaan veel makke schapen in een hok.


Het tuinhek-haakwerk: De granny square’s, ik had het er al eerder over. Inmiddels staat teller op 55 vierkantjes, nog 9 te gaan. Het is zo leuk om deze vierkantjes te haken, het verveeld me geen moment.
Bovendien past dit project precies bij mijn missie: ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’. Ik gebruik namelijk alleen ‘left overs’ van eerder gehaakte plaids. Zeemangaren Royal.
In één lapje zit 18 gram dus het hele tuinhek á 64 granny’s= 1152 gram dus toch alweer een bol of 11. Goed bezig!


Dit is toch wel het mooiste jaargetij geloof ik. Al dat frisse jonge groen en de bloesems overal. De dagen die lengen waardoor je ’s avonds nog een ommetje kan maken. En volgens mij is Chiqo het daar ook wel mee eens!

beginnetje

Onze kleinkinderen sliepen een nachtje bij ons. En dat is altijd erg gezellig!


Onlangs had ik een paar sokken voor Kyan gebreid én een paar voor Jan. Kyan zag het meteen: ‘Opa heeft dezelfde sokken’.

Tess gaf aan ook wel een zelfgebreid paar te willen krijgen. Aangezien het meisje zeer binnenkort jarig is en zeven wordt leek me dat een goed plan: zelfgebreide sokjes voor Tess. Ik liet haar dan ook de kleuren bepalen. Roze/blauw/groen.


Prima!
Zie hier een klein beginnetje. Tess heeft nu maat 29 dus ik houd maat 30 maar aan.


Op de foto zie je de overgang van de naald, maar wanneer ik de sokjes block (pers) als ze af zijn dan zie je dat niet meer.

Buiten is het inmiddels voorjaar geworden. Je merkt het aan de vogels die steeds luidruchtiger worden. Nog even en de natuur loopt uit!

ommerommelen

‘Dagje-ommerommelen’. Zomaar een leeg dagvakje in mijn agenda. Best wel fijn.
Even een wasje draaien, een bakje koffie doen, wat lezen, wat wandelen met hond, de stofzuiger door de kamer jagen, een broodje eten, nog eens een ommetje maken met hond en natuurlijk m’n breiwerkje oppakken. En straks wat lekkers koken.
Zo’n dagje dus.


Ommerommelen is een Stellingwarfs woord wat zoiets als scharrelen of  aanklungelen betekent. Hier in de Stellingwarven (uiterste zuiden van Fryslân) spreken we Stellingwarfs dialect en niet de Fryske taal. De taalgrens ligt bij de Tsjonger of de Kuunder, de rivier die de grens aangeeft tussen de Stellingwarven en de rest van Fryslân.

DSC06604

Als ik eerlijk ben voel ik me zowel Frysk als Stellingwarver. Ik spreek een lyts bytsje Frysk en klein betien Stellingwarfs. Maar versta beide prima. Mijn ouders spraken Stellingwarfs onderling maar tegen ons kinderen Nederlands. Ik heb absoluut geen talenknobbel dus heb andere talen en dialecten mezelf niet eigen kunnen maken.


Sokjes voor kleinzoon Kyan. Hij is een peutertje van 3 jaar met maatje 25/26. Ik heb de maten tabel erbij genomen maar volgens de matentabel moest ik wel 36 steken opzetten (nld 3 mm). Nu heb ik dat voor het beenstukje wel gedaan maar de voet heb ik toch smaller aangehouden met 28 steken, 36 steken leek me zo wijd worden… Ook de lengte: uiteindelijk 15 cm voet. De sokken vond ik nog steeds wel groot, maar volgens patroon dus aan de kleine kant. Of Kyan ze past? We shall see! (en ze passen!)


De sokjes zijn van dikke wol gebreid, Noorse sokkenwol van Scheepjes.

Ik denk dat ik van de overgebleven wol nog wel een paar voor Janlief kan breien. En onder het motto: ‘eerst-op-breien-wat -ik-heb’ heb ik voor hem een paar sokken opgezet.


Binnenkort staat hij weer op het ijs in Thialf en dan zijn een paar dikke sokken geen overbodige luxe! Jan zit in de organisatie van Schortrack wedstrijden.
Hieronder een Instagram van eerder: Ik kwam toen even kijken met onze kleinkinderen. Die vonden het maar wat interessant wat Opa deed.

lytse sokjes

Vorige week kreeg ik een verzoekje:
sokjes maken voor een klein meisje van bijna 9 maanden.
Dus dook ik even in mijn voorraad en diepte een restje sokkengaren (37 gram) op waar ik in 2011 al eens een paar sokken van had gemaakt. Wie wat bewaard…


Deze sokjes hebben maatje L voor baby’s. Ik gebruik altijd de maten tabellen van Wolhalla. Hier een linkje naar de baby en peutersokjes.


De sokjes voor Sterre waren zo af. Ik werd blij om te ontdekken dat dit zelf-strepend garen zich prima leent voor een paar kleine meisjes-sokjes!
Garen: 14 gram Regia 4-fädig color
Naald: 2.25
Maat: babymaat L

Na het breien geleerd te hebben op de lagere school, pakte ik met 14 jaar de draad weer op. Ik breide toen al trui na trui. Ik maakte wel babysokjes, maar daar had ik een foefje voor, om deze toch op twee pennen te kunnen breien. Ik deed er een naad in.

Ook kindertruien voor zoon en dochter geleden één na de ander van de naalden: verjaardags-, nijntje en piratentruien. Bij de verjaardags-truien zat ik soms tot diep in de nacht te breien, de trui moest immers af de op de verjaardag! Foto’s van tijdje terug, Wessel is inmiddels 27 jaar en Jildou 25 jaar.


Na mate de kinderen groter groeiden en de oversized kleding uit de mode raakte ging ik me toeleggen op andere handwerkprojecten.

Toen ik eenmaal het sokken breien onder de knie kreeg (continentaals en met vijf korte naadjes) breide ik voor een ieder die ik er blij mee kon maken sokken. Met het basispatroon van Wolhalla heb ik leren sokken breien. Was toen een jaar of 37 denk ik.

Eén van de redenen voor de liefde van het sokken breien kwam ook doordat er kleurige sokkengarens op de markt kwamen. Elke keer kom ik weer verrassend garen tegen waar ik dan heel graag een paar sokken van wil breien.
En de tweede reden: bij sokken kan niet echt veel mis gaan, past (meestal) goed. Bij truien en vesten is het nu eenmaal lastiger om de pasvorm goed te krijgen.
Nummer drie: het werkje is in 12 uren breien aan kant. Maar ik kan ook een ingewikkeld sokken patroon gaan breien puur voor de uitdaging!
En vier: het werkje past makkelijk in je tas zodat je overal een paar toeren kunt breien!

sokken voor Jan

In deze blog een ratjetoe aan prietpraatjes.
Om te beginnen: Onlangs breide ik een paar sokken voor Jan.
Nu een keer niet voor mijn eigen Jan. Deze Jan leeft op een grote voet, maar liefst 46/47! Ik gebruikte voor de boord, hak en teen een effen kleur om zeker te weten dat ik met het garen uit zou komen. Ik had dit garen op de Breidagen in Zwolle gekocht.


Lang Super Soxx Color en het effen garen was Schoppel Admiral. Naaldjes 2.5 mm.
Aangezien ik twee bolletjes van Lang Super Soxx Color heb gekocht kan ik ook nog een paar voor mijn eigen Jan breien.


Sok in wording!


Het patroon wat vanzelf ontstaat door het garen vind ik erg leuk!


Ik hoop dat ze in de smaak vallen en (niet geheel onbelangrijk!) passen! Vanavond ga ik ze geven als verjaardagscadeautje.
(En ze vielen in de smaak hoor!)

Wat ik toch ook nog graag wil delen is de Sinterklaasintocht bij ons in Oldeholtpade. Natuurlijk komen de Sint en z’n Pieten dan varend aan op de Linde! Echt zo’n ‘collect moments not things’ gebeurtenis. Samen met onze kleinkinderen gingen Jan en ik naar de feestelijke intocht.


Onder de brug viel de Sint zijn mijter, zo plons, in het water. Nee, dat hoorde er niet bij. Piet roeide terug zodat Sint zijn mijter kon pakken en (kletsnat) weer kon opzetten! De show must go on…

Tess en Kyan vonden het natuurlijk geweldig! Ze mochten de Sint een handje geven en kwamen met een busse (jas/broek-zak) vol pepernoten weer terug.

Het begin van deze week startte voor Jan en mij niet echt lekker. Allebei werden we overvallen door het norovirus ook wel buikgriepvirus. Poehh, wat kan je je dan naar voelen. Veel op bed gelegen en dan maar weer op de bank en visa versa. Maar vandaag zijn we weer opgeknapt.


Ik heb altijd van die ‘to-doe-lijstjes’ het voelt dan ook raar dat ik twee dagen mis, of nee, achterloop. Even resetten en mijn lijstje aanpassen.

ratjetoe

Even geen handwerk nieuws…
Afgelopen weekend sliepen de kleinkinderen een nachtje bij ons. Het is zo gezellig om Tess en Kyan over de vloer te hebben. Hun pratertjes staan niet stil! Behalve aan het eind van de dag, toen was de batterij bij Kyan leeg.
Lieve kleinkinderen!


Vorige week zijn we naar de film Wad geweest. Geweldig om zo’n mooie natuurfilm in de bioscoop te zien. Deze film laat het waddengebied prachtig zien. Eén van de filmers, een oud-dorpsgenoot van ons, was er ook. Ruurd-Jelle van der Leij vertelde over ‘the making of’ en er was ruim gelegenheid om vragen te stellen na de film. Zo bijzonder. Tot mijn grote verrassing lag onlangs dit boek op mijn te wachten toen ik thuiskwam. Het boek van de film vol foto’s van het waddengebied. Zo mooi! Zo’n boek hoort gewoon op de tafel te liggen, om er steeds even in te bladeren.


In mijn blog van 6 oktober had ik het er al over: het geplande concert van The Lasses en Katherine Claire. Afgelopen zaterdag was het optreden. Zo mooi! Het kleine kerkje in Ter Idzard leende zich uitermate goed voor een concert van deze muzikanten.


schooljaar

Voor onze (stief)kleinkinderen is het nieuwe schooljaar deze week begonnen.


Kyan mocht voor het eerst naar de peuterspeelzaal. Het ging super goed en de juf zei ook dat hij goed mee deed met alles. Kyan is net als zijn grote zus een gezellige prater en vermaakt hem zelf prima. Alles wat rolt heeft zijn aandacht maar ook onze buitenkraan blijft zijn interesse houden.


Tess mocht (eindelijk) naar groep drie. Tess is van een kleutertje in een jaar veranderd in een leergierig schoolkind. Ze was er dan ook helemaal klaar voor: groep drie! Vorige week zat ze hier op de bank en we hadden het over het leren lezen. ‘Goh, meissie, dan kan je met de kerst al LEZEN!’ Tess knikte en glunderde zo! Geweldig!

Zo fijn ook dat er zulke prachtige kinderboeken zijn. Mijn top drie (in random order):
Hasse Simonsdochter
juniperde razende stilte

Vorige Oudere items