twijfel


Het is even geleden dat ik met alpaca wol van Drops een omslagdoek opzette, op 7 december 2015 al! Onlangs pakte ik dit project weer op en heb het ajour patroon nu bijna drie van de vijf keer gedaan. Het breit prettig, het patroon. De alpaca wol is super-zacht.

Maar wat maakt mij dan aan het twijfelen?

Nou, de omslagdoek zelf. Het is niet een sjaal die je eindeloos om je heen kunt wikkelen zoals een lange twee meter recht-toe-recht-aan sjaal.
Ik ben, denk ik, niet zo’n omslagdoek-type…
Maar om het nu af te halen?

1. Er zitten al heel wat knitting-hours in.
2. Het wordt echt mooi.
En 3. ik heb ook de genoeg wol, precies voor dit patroon.
Daarnaast 4. ook niet onbelangrijk: Ik vind het leuk breien…

Weet je wat? Ik maak hem gewoon af!

Ik heb altijd een zwak voor mooie shawls en omslagdoeken. In mijn Ravelry bibliotheek staan er veel. Ook mijn lace-stash* is groot. Werken met mooie patronen en zacht ragdun garen…
Misschien moet ik zo’n luxe sjaal wel leren dragen.
Misschien ook gewoon niet. Gewoon lekker maken en maar zien wat ik er uiteindelijk mee doe.
* dun-kant-garen-voorraad

Afgelopen weekend hadden we een klein logeetje over de vloer.
Jan zijn kleinzoon.

Kyan is een kereltje van 21 maanden alweer.
Een geweldig peutertje.
Hij kletst de hele dag door.
En zijn brabbel-
woordjes zijn steeds beter verstaanbaar.
Bovendien is hij de hele dag in de weer met speelgoed.
Kyan is dikke vriendjes met onze stabijna Chiqo!

jarig

Het is vandaag zoonlief Wessel zijn verjaardag. Zesentwintig jaar geleden geboren. Time flies…
Hier een foto van alweer een paar jaar geleden.

Today, you have added another year to your ages.
May it comes with hope, joy and enormous wishes of life for you…
Happy birthday Wessel!

time runs so fast

Ze passen wel bij de kerst, zo met die glittertjes. Maar helaas, de sokken zijn niet op tijd af. Ik zeg dan maar tegen mezelf: Keep calm and finisch it for next christmas!

Vandaag is mijn dochter jarig. Vierentwintig jaar geleden werd ze geboren. Tijd gaat zo snel. Nog maar net geleden werd Jildou op mijn buik gelegd. En het volgende moment is ze volwassen! Het liedje wat door m’n hoofd gaat op een dag als deze is dat liedje van Abba, slipping through my fingers… (linkje naar het liedje)

Slipping through my fingers all the time, I try to capture every minute.
The feeling in it slipping through my fingers, all the time.
Do I really see what’s in her mind each time, I think I’m close to knowing
She keeps on growing slipping through my fingers all the time

What happened to the wonderful adventures
The places I had planned for us to go
Well, some of that we did but most we didn’t
And why, I just don’t know

Sometimes I wish that I could freeze the picture
And save it from the funny tricks of time
Slipping through my fingers
Slipping through my fingers all the time

derde advent

In mijn vorige blogje begon ik met het feit dat de dagen voorbij lijken te vliegen. Time flies! Vandaag alweer de derde advent. Drie kaarsjes branden.

Ik vind het moeilijk om in deze periode de rust wat te bewaren. Dat heeft natuurlijk alles te maken met mijn huidige carriere switch. Vanuit mijn studie wordt er veel van me verwacht. Het is eigenlijk zo: ik ben niet aan het omscholen maar het is meer zo dat ik me verder ontwikkel! En dat is hard werken.
Ik ben niet alleen maar hard aan het werk en druk-druk-druk hoor, dat zou niet gezond zijn. Zo had ik gisterenavond een kroeg-avond. M’n zoon en m’n dochter traden namelijk op. Met het gelegenheidsbandje ‘Glashelder’. Je kunt je voorstellen dat ik voluit stond te glunderen van trots. Zo mooi, zulke muzikale kinderen.

feest


Afgelopen donderdag was het hier feest. Onze schoonzoon trad in het huwelijk met onze (stief)dochter. Het was een schitterende dag. Met op het eind een prachtig trouwfeest.
Deze foto’s plaatste ik ook al op mijn Instagram. Papa Jan met z’n dochter tijdens het maken van de groepsfoto’s.

cal

Mijn aan-haak-deken, de lossen&vasten cal (crochet along) vordert gestaag.
Ik heb net clue/week drie af. Week vier is afgelopen vrijdag online gekomen.
Nog steeds broddel ik er op los. Elke keer heb ik teveel of te weinig steken. Maakt niet uit: ik smokkel er gewoon een paar bij of er een paar af.
Er is hier iemand in huis die de deken een warm hart toedraagt en als ik het goed zie…de deken nu al heeft opgeëist!
2016-01-31 12.04.20Onderschat Jiske haar nagels niet!
Hond Chiqo heeft er tenminste veel ontzag voor.
2016-01-31 12.09.44Gisteren pasten we op onze kleinzoon. Hij was niet helemaal fit en sliep dus wat meer. Ik had hem gezellig bij me op de bank geparkeerd en het kereltje viel dan ook daar in slaap.
Kijken naar een hakende oma is blijkbaar erg slaapverwekkend 😉
Geen probleem, de deken is inmiddels zo groot dat Kyan er lekker warm onder bleef.

vijfentwintig

Vandaag is het vijfentwintig jaar geleden dat zoonlief Wessel werd geboren. Een heel klein hummeltje.
Wat gaat de tijd toch snel.
Het kleine is er al wel af. Nu komt er een volwassen zoon thuis aanwaaien. De rollen veranderen. Zorgde ik vroeger voor de kinderen, afgelopen jaren is het ook andersom.  Ze zijn er voor me no-matter-what. Bijzonder hoor!

Wessel kan ik niet blij maken met een paar gebreide sokken. Maar natuurlijk gaat er wel een cadeautje richting Leeuwarden, je wordt tenslotte niet elke dag 25 jaar.

Remember the laughter, the joy, the hard work and the tears. And as you reflect on the past year, also think of the new one to come, because most importantly, this is a time of new beginnings and celebration of life. Happy birthday Wessel!

Vorige Oudere items