slagwerk

M’n zoon is slagwerker. Noem het maar een uit de hand gelopen hobby. Als klein jongetje mocht Wessel bij zijn grote neef achter het drumstel en sindsdien heeft hij de drumstokken niet meer los gelaten.

Op de muziekschool heeft hij al zijn diploma’s slagwerk gehaald en tiener als speelde hij bij brassband Euphonia. Maar daarnaast drumde hij er op los in verschillende bandjes en nog trouwens.
Vanaf zijn 18e stond hij als dirigent voor een drumband. Deze zomer droeg hij het stokje over aan een verse dirigent. Maar bloed kruipt… inmiddels is hij één van de slagwerkers bij brassband Soli Brass Leeuwarden.

Daarnaast valt hij in bij Excelsior Ferwerd. En beide bands doen vandaag mee met het Nederlands Brassband Kampioenschappen in Utrecht. Dus veel repeteren en oefenen afgelopen weken.

Maar na het kampioenschap drumt Wessel gewoon verder hoor, als inval-slagwerker bij Crescendo en Pro Rege! Die bands doen binnenkort mee aan het bondsconcours. Muziek zit Wessel in het bloed, want naast slagwerker speelt hij ook zo wat liedjes op de gitaar. Bijzonder!
Succes vandaag!

Advertenties

sokjes

Omdat hij bijna jarig is heb ik een paar sokjes voor hem opgezet.

Kleinzoon Kyan wordt alweer twee! Het is een heerlijk ondernemend peutertje.
Dol op alles wat wieltjes heeft.

De sokjes breide ik met sokkenwol van Botter IJsselmuiden, lekker stoer mét een klein streepje in de boord. Maatje 22/23, nld 2.5mm

Veel ukt (uninterrupped knitting time) heb ik momenteel niet. De tentamenweken staan weer voor de deur en ik moet mag weer vol aan de bak. Over tien dagen is het verslagen-inlever-tijd en beginnen de assessments en tentamens.

Tussen het studeren door gaan we er natuurlijk wel samen op uit: Chiqo en ik.

Lekker uitwaaien, dat doet ons beide goed!

twijfel


Het is even geleden dat ik met alpaca wol van Drops een omslagdoek opzette, op 7 december 2015 al! Onlangs pakte ik dit project weer op en heb het ajour patroon nu bijna drie van de vijf keer gedaan. Het breit prettig, het patroon. De alpaca wol is super-zacht.

Maar wat maakt mij dan aan het twijfelen?

Nou, de omslagdoek zelf. Het is niet een sjaal die je eindeloos om je heen kunt wikkelen zoals een lange twee meter recht-toe-recht-aan sjaal.
Ik ben, denk ik, niet zo’n omslagdoek-type…
Maar om het nu af te halen?

1. Er zitten al heel wat knitting-hours in.
2. Het wordt echt mooi.
En 3. ik heb ook de genoeg wol, precies voor dit patroon.
Daarnaast 4. ook niet onbelangrijk: Ik vind het leuk breien…

Weet je wat? Ik maak hem gewoon af!

Ik heb altijd een zwak voor mooie shawls en omslagdoeken. In mijn Ravelry bibliotheek staan er veel. Ook mijn lace-stash* is groot. Werken met mooie patronen en zacht ragdun garen…
Misschien moet ik zo’n luxe sjaal wel leren dragen.
Misschien ook gewoon niet. Gewoon lekker maken en maar zien wat ik er uiteindelijk mee doe.
* dun-kant-garen-voorraad

Afgelopen weekend hadden we een klein logeetje over de vloer.
Jan zijn kleinzoon.

Kyan is een kereltje van 21 maanden alweer.
Een geweldig peutertje.
Hij kletst de hele dag door.
En zijn brabbel-
woordjes zijn steeds beter verstaanbaar.
Bovendien is hij de hele dag in de weer met speelgoed.
Kyan is dikke vriendjes met onze stabijna Chiqo!

jarig

Het is vandaag zoonlief Wessel zijn verjaardag. Zesentwintig jaar geleden geboren. Time flies…
Hier een foto van alweer een paar jaar geleden.

Today, you have added another year to your ages.
May it comes with hope, joy and enormous wishes of life for you…
Happy birthday Wessel!

time runs so fast

Ze passen wel bij de kerst, zo met die glittertjes. Maar helaas, de sokken zijn niet op tijd af. Ik zeg dan maar tegen mezelf: Keep calm and finisch it for next christmas!

Vandaag is mijn dochter jarig. Vierentwintig jaar geleden werd ze geboren. Tijd gaat zo snel. Nog maar net geleden werd Jildou op mijn buik gelegd. En het volgende moment is ze volwassen! Het liedje wat door m’n hoofd gaat op een dag als deze is dat liedje van Abba, slipping through my fingers… (linkje naar het liedje)

Slipping through my fingers all the time, I try to capture every minute.
The feeling in it slipping through my fingers, all the time.
Do I really see what’s in her mind each time, I think I’m close to knowing
She keeps on growing slipping through my fingers all the time

What happened to the wonderful adventures
The places I had planned for us to go
Well, some of that we did but most we didn’t
And why, I just don’t know

Sometimes I wish that I could freeze the picture
And save it from the funny tricks of time
Slipping through my fingers
Slipping through my fingers all the time

derde advent

In mijn vorige blogje begon ik met het feit dat de dagen voorbij lijken te vliegen. Time flies! Vandaag alweer de derde advent. Drie kaarsjes branden.

Ik vind het moeilijk om in deze periode de rust wat te bewaren. Dat heeft natuurlijk alles te maken met mijn huidige carriere switch. Vanuit mijn studie wordt er veel van me verwacht. Het is eigenlijk zo: ik ben niet aan het omscholen maar het is meer zo dat ik me verder ontwikkel! En dat is hard werken.
Ik ben niet alleen maar hard aan het werk en druk-druk-druk hoor, dat zou niet gezond zijn. Zo had ik gisterenavond een kroeg-avond. M’n zoon en m’n dochter traden namelijk op. Met het gelegenheidsbandje ‘Glashelder’. Je kunt je voorstellen dat ik voluit stond te glunderen van trots. Zo mooi, zulke muzikale kinderen.

feest


Afgelopen donderdag was het hier feest. Onze schoonzoon trad in het huwelijk met onze (stief)dochter. Het was een schitterende dag. Met op het eind een prachtig trouwfeest.
Deze foto’s plaatste ik ook al op mijn Instagram. Papa Jan met z’n dochter tijdens het maken van de groepsfoto’s.

Vorige Oudere items