bevrijdingsdag 2020

Gisteren plaatste ik deze foto op Instagram.
Tekst: ‘Herdenken om vrijheid te kunnen vieren.’


En vandaag deze: ‘Vlaggen voor vrijheid’.


Zoonlief deed met ‘Them Dirty Dimes’ mee aan een wedstrijd vanuit de ‘Commissie 75 jaar Vrijheid in Groningen’. De opdracht was om, op basis van een verhaal uit de tweedewereldoorlog, een nummer te schrijven.

Bandlid Johan Stolk schreef vervolgens ‘Northern Gals’. Een ode aan de Groningse vrouw, die na jaren sociale onthouding maar wát blij was om Canadese mannen te zien. Deze nachtelijke escapades leverden landelijk maar liefst 8.000 ‘vaderloze’ kinderen op.

De commissie was enthousiast en ‘Them Dirty Dimes’ mocht een videoclip, coronaproof, opnemen. Hieronder Wessel zijn stukje.

Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten
Eigenlijk zouden ze met dit nummer op het bevrijdingsfestival in Groningen staan, maar ja… 2020 gaat nu niet meteen de boeken in als het jaar van de gezellige festivals.

Voor de clip liet maakster Heta Salkolahti (bekend van Town of Saints) haar inspireren door de beelden van het Groninger archieven, waar ze een boel geflirt ontdekte. Het leverde een mooie bevrijdingsclip op!

Mijn vader zei altijd: Vier uw feesten! (Bijbeltekst Nahum 1:15) En laten we dat gaan doen.

Fijne bevrijdingsdag!

 

werksokken

Kyan is een ‘groot’ kereltje van alweer vier jaar. Het allerliefst helpt hij Opa. Lekker samen sleutelen.


Opa: ‘Kom Kyan we gaan aan het werk’. Kyan zijn antwoord: ‘Dan trek ik mijn werk-laarzen even aan!’
Geweldig! Als je als jochie zo aan het werk bent dan zijn een paar werk-sokken nooit weg. Tenslotte heeft hij ook werk-handschoenen aan tijdens het klussen.

Kyan heeft nu maat 27, dus zette ik maar 28/29 op. Een bolletje Durable in een echte jongenskleur met een streepje zwart.


 Het verbaasde me dat maat 28 nog aardig wat garen nam. Het was een bolletje van 50 gram.

Nog vóór de teen van sok één had ik al 25 gram opgebreid. Ik hield me aan het schema van 13 steken per naaldje = 52 steken. De voet werd daar door best wel breed.

Dus voet afgehaald en 46 steken aangehouden. Zo hield ik genoeg garen over voor sokje twee.


Hier nummer twee nog op de pennen. Foto-momentje.


Het is altijd fijn dat er iemand even kritisch meekijkt.


Uiteindelijk hield ik 5 gram garen over.


Ik denk dat Kyan er wel blij mee is zal zijn.


Hollandse luchten tijdens het wandelen.


Ik zag zowaar een Oranjetipje op het fluitekruid, zo prachtig!


Fijne zondag verder!

sneakersokjes

Het tweede paar sneakersokjes gleden van mijn pennetjes. Voor dochterlief had ik al een paar gemaakt, nu voor kleindochterlief! Maatje 31. Hieronder Tess en Chiqo, in de fietstunnel in Oldeholtpade, voor de graffatikunst van Marc Art.


Sneakersokjes zijn zo leuk om te maken!


En zo ziet dat er hier thuis dan uit. Met de beestjes om me heen en breiwerkje in de hand.


Guusje heeft zo ook haar bijlage in deze blog:
mmq
Met twee pootjes!

Ik mag graag breivlogs kijken. Zo vind ik Yarn’nYarn erg leuk. Angela is een sympathieke & gezellige vlogster. Hier een linkje naar haar laatste vlog. Angela heeft een handwerkwinkeltje in Penarth, Zuid-Wales. Op dit moment is de winkel dicht door de lock down.


En zo met mijn eigen breiwerkje, kopje thee is dit echt zo’n pauze momentje in de middag. Guusje denkt daar vaak anders over. Die schooit om aandacht en kruip zo tussen mij en Angela in.


Hier het eindresultaat van dit paar:


Garen: Lana Grossa Meilenweit, kleur Snow, en witte Boter IJselmuiden Bergen. Naaldjes 2.25 mm. Een muizentandje als begin en een ajourtje in de bovenvoet. Geïnspireerd op het ontwerp van Gaby M. Sternfeld ‘Strandkorb Söckchen’.


Een paar maatje 40 en een paar maatje 31. Ik heb nog garen over, zal ik nog een paar maken?

Take care en kalm an!

zomersokken

De sneakersokjes, die ik voor dochterlief maakte, zijn klaar. Ze had het eerste exemplaar al even gepast. Op zich zat het wel ok, maar de bovenrand is iets ruim. Toch zal het in Jildou haar sneakers wel goed zitten.


Garen: Lana Grossa Meilenweit, kleur Snow, en witte Boter IJselmuiden Bergen. Naaldjes 2.25 mm. Een muizentandje als begin en een zomers ajourtje in de bovenvoet. Geïnspireerd op het ontwerp van Gaby M. Sternfeld ‘Strandkorb Söckchen’.

Nu ga ik dezelfde sokjes nog een keer maken, nu niet mt 40 maar mt 31, voor kleindochter Tess.

De kleinkinderen waren gisteren bij ons. Altijd gezellig!


Tess moest nog wel wat voor school doen. Daarnaast had ze een afspraak met haar groepje en de juf op ‘Google Meet’. Zo konden ze elkaar ook zien. De kinderen waren eerst nog wat stil, het is ook best raar om tegen de computer te praten. Maar al snel was dat nieuwe eraf en konden de kinderen lekker bij kletsen met juf. Handig deze technologie! Juf vond het maar knap, dat de opa en oma van Tess de verbinding tot stand konden brengen.
Ja duhu… we zijn nog niet zooo oud!

Ondertussen is mevrouw K. Mees eieren gaan leggen. As we speak vier!


We kunnen meneer en mevrouw uit elkaar houden. Mevrouw heeft haar veertjes in de war. Een ‘wilde-look’. Zie hieronder. Meneer zit netter in zijn veren.


Het is natuurlijk prachtig om met een camera te kunnen volgen wat er ín het huisje gebeurd. Maar het brengt ook wel een soort van zorgen met zich mee.
Wanneer we beide vogeltjes een tijdje niet zien worden we toch ongerust.

Maar dit is de natuur en wij kunnen daar niets aan veranderen, alleen het aanschouwen.
Zo kan er een vogeltje gepakt worden door een poes. Of er wordt een vogeltje ziek.
‘Het gaat dus lang niet altijd goed’, zei ze kijkend naar het half lege glas wat voor haar stond.


Take care en kalm an!

ratjetoe 10

Ratjetoe is een soldatenmaal met ingrediënten die er op dat moment waren en dit werd dan door elkaar gehusseld. “Stampt” uit 1914. Bij mij betekend het mengelmoes van allerlei onderwerpen in één blog.
Dus laat ik maar snel beginnen.

Op de pennen:
Een zomerse sjaal. Patroon van ‘A passion for lace’, Monique Boonstra. Brain Waves.


Het garen komt van Wol met Verve -Zwartsluis, en ik was meteen verkocht toen ik deze kleuren zag. Het is de gewone basis sokkengaren. Op bovenste foto zijn de kleuren goed te zien.

Ik heb een spijkerjas als zomerjas. Daar kleurt deze sjaal vast mooi bij.
Het eerste beginnetje. Hier zonder….


En hier mét hond!


Een ieder die mijn weblog volgt weet dat, wat ik ook doe, Chiqo nabij is.

Ik breide dit patroon, ‘Brain Waves al eerder. Zie hieronder:


Een weddingringshawl voor onze trouwdag vorig jaar. Ik gebruikte lacegaren van Drops = 70% alpaca en 30% zijde. Heel dun garen dus. Het is zo fijn breiwerk geworden dat de shawl door een ring past: een wedding-ring-shawl dus.

Vroeger was dit een soort spin-test voor vrouwen: een zo dun mogelijke draad te kunnen spinnen. Zo fijn dat de kantshawl, gebreid van dat gesponnen garen, door een trouwring paste. Deze traditie vind je in IJsland. Maar ook op de Shetlandeilanden.


Nu het mooi weer is, staat onze achterdeur veel open. Tijd voor Guusje om de buitenwereld hiér te ontdekken. Aangezien Guusje als zwervertje werd gevonden is ze al aan het buitenleven gewend.

Nu is ze gechipt en heeft een belletje om mét een kokertje met haar NAW-gegevens. Ook onze 06 nummers heb ik op het ienieminie-briefje geschreven. Je weet maar nooit.

Zo’n eerste keer de hort op vind ik best spannend. Guus trippelde gelijk weg. Na verloop van tijd hoorden we haar belletje weer en was ze weer in de achtertuin. Afgelopen dagen ging ze wel naar buiten maar lag ook wel lekker in de woonkamer. Guusje is een sociaal beestje. Ze zit er buiten ook gewoon gezellig bij!


Afgelopen maandag waren de kleinkinderen bij ons. Altijd gezellig!


Tess had haar schoolwerk op zondag al gedaan dus had ze alle tijd om te spelen. En Kyan, die helpt het liefst Opa met sleutelen.

Het blikje waar ik steekmarkeerders in bewaar. Toepasselijk in deze tijd.
Door het jachtige bestaan van de mens, vóór de Coronacrisis en de 24-uurs economie, raakten we steeds verder verwijderd van de natuur. Misschien komt er nu een tijd dat we weer deel uit gaan maken van die natuur.

Alles in de natuur heeft zijn eigen cyclus. Er is tijd voor activiteit en een tijd voor passiviteit. De rust van de winter en het ontwaken in de lente. De energievolle zomer en de oogst in de herfst.

Het doet me denken aan het liedje ‘Turn, turn, turn’ van The Byrds. De tekst is gebaseerd op de Bijbeltekst Prediker 3:1-8.


To every thing there is a season, and a time to every purpose under the heaven:
A time to be born, and a time to die; a time to plant, a time to reap that which is planted;
A time to kill, and a time to heal; a time to break down, and a time to build up;
A time to weep, and a time to laugh; a time to mourn, and a time to dance;
A time to cast away stones, and a time to gather stones together;
A time to embrace, and a time to refrain from embracing;
A time to get, and a time to lose; a time to keep, and a time to cast away;
A time to rend, and a time to sew; a time to keep silence, and a time to speak;
A time to love, and a time to hate; a time of war, and a time of peace.

Foto hierboven: Ochtenddauw op de krenteboom.

Take care en kalm an!

plaid en 4us

Momenteel haak ik veel aan de deken. Ik gebruik Julia garen van de Zeeman. Dik garen voor haaknaald nummer 6.


Ik kocht het garen begin december. Gewoon omdat ik zin had in een lekkere warme deken met mooie kleurtjes. Ik mix acht kleurtjes en maak dus steeds andere combinaties.


Erg fijn om zo’n groot project onderhanden te hebben. Ik merk dat het haken me een soort van rust geeft. Gewoon geen einddatum hebben wanneer het af ‘moet’ zijn. Het is af wanneer het garen op is. Lekker duidelijk in deze tijden van onduidelijkheid! En de mand wordt steeds leger. Het gaat om het ‘doen’ minder om het resultaat.

Het is dus ineens helemaal anders in de mensenwereld. Dingen die vanzelfsprekend waren zijn dat nu niet meer. In mijn vorige blogje had ik het er ook al even over. Niet wetende hoe het nu, woensdag, ervoor zou staan. Mijn bezorgdheid neemt toe.

Loesje hieronder: Zou het zo zijn? Het zou me, eerlijk gezegd, niets verbazen…


De toespraak van Rutte maandag was duidelijk en helder. Het idee van deze aanpak kan ik me dus ook in vinden. Fijn dat Rutte transparant kon uitleggen waarom de regering tot deze maatregelen komt. Ik ben bezorgd voor de mensen in mijn omgeving die een slechte weerstand hebben. Maar ook de ouderen.


Het is lastig om met onduidelijkheid om te moeten gaan. Maar we moeten daar maar aan wennen. Wat gister was, is vandaag anders. Ik wil dan weten hoelang deze maatregelen gaan duren. Is dat weken of maanden? Kunnen de scholen over drie weken alweer open?

Maar ook de onduidelijkheid: heeft iemand het 4us nu gehad, of was het de ‘gewone’ griep. Jan zijn vader is erg snotterig en hoesterig geweest, heeft hij het dan gehad? We weten het niet, het blijft onduidelijk.

Ik ben niet alleen bezorgd om degene waarvoor het 4us ernstige consequenties kan hebben maar ook de economische problemen die er ontstaan wanneer álle sectoren stil staan. We hebben nu nog geen idee wat dit zal betekenen voor onze economie en maatschappij. Laat staan wereldwijd.

De onderstaande foto’s zijn de stille getuigen van een oppasdag maandag. Kleinkinderen zijn thuis van school en dat betekend aanpassen en normale schema’s omgooien.



Op Ravelry (online wereldwijde brei- en haak-community) is het het gesprek van de dag: wij handwerksters kunnen en blijven het handwerken gewoon door doen. Maar niet alleen dit, het geeft een soort van onderlinge verzustering (m/v). We dealen allemaal met dezelfde.

Naar ik weet hebben de meeste breisters een stash liggen voor meer dan een jaar (minstens). Daarbij viel me ook op dat de meeste wolwinkels weliswaar dicht zijn maar ze alle wol zo bij je voordeur willen afleveren. Altijd handig.

In de natuur gaat alles gewoon zijn gang, blaadjes groeien, vogels fluiten en ook de zon komt elke dag op.

Speenkruid:


Madeliefjes:


Paardenbloem (mét beestje):


Sterkte in deze rare tijden en ‘kalm an’!

extra dag

Alhoewel het nieuws gedomineerd wordt door het Corona-4-us wil ik het daar niet over hebben. Door deze regel te typen, heb ik het er dan toch wel over.


Het is morgen 29 februari, een dag die maar eens in de vier jaar voorkomt. In het planetarium in Franeker wordt de klok een etmaal terug gezet. Eise Eisinga heeft dat keurig beschreven in zijn handboek. Schrikkeldag/jaar: de naam komt van het woord ‘scricken’ wat springen of hikken betekend.

Het is nog wel een klusje: Aan het plafond wordt de datumwijzer losgemaakt en om deze  opnieuw op 28 februari te kunnen zetten. Het planetarium kent namelijk geen 29 februari.


Hoe zit het ook al weer:
In haar jaarlijkse baan om de zon kruist de aarde twee keer de hemelevenaar. In de lente en in de herfst. Van lente naar lente duurt 365,242 dus komt elk gewoon jaar 0,242 dag te weinig. Daarom draaien we, sinds 1582, eens in de vier jaar nog een extra dag. Zo staat de aarde op 21 maart weer echt op zijn lentepunt.

Ik heb één van de sokjes voor Tess af. Sok twee staat op de pennen. Het is een soort van zelf strepend motief in het garen. (Opal Claude Monet.)

Wat kan ik blij worden wanneer de teen klaar, van sok één en ik zo weer bij het zelfde streepje op kan zetten. Zoals bij de eerste sok, zonder een heel stuk garen af te moeten wikkelen: Dat is nu brei-geluk!
Twee identieke sokken hebben toch zo mijn voorkeur.


Hieronder de originele foto, natuurlijk staat z’n koppie er bij op!


Onze lieve oude Chiqo, wat doet hij het nog goed. We wandelen heel wat af samen.


En tot slot:
Het is altijd fijn als je je gezien voelt, door wie dan ook! 😉


Fijn weekend en ‘kalm an!’

Vorige Oudere items