wachten

Afbeeldingsresultaat voor studieAfgelopen week schreef ik al, dat ik mijn laatste verslag heb ingeleverd.
Nu wachten op de beoordeling.
Hoewel ik dit verslag nog een keer mag herkansen hoop ik natuurlijk dat ik een voldoende heb gescoord.
Het houdt me aardig bezig.

Ik probeer me steeds te realiseren:
1. Ik kan het verslag gewoon nog herkansen in augustus,
2. Er zijn veel belangrijkere dingen in het leven dan één cijfer.

Meteen bij deze gedachtes komen de “ja maar’s”:
Bij 1. Dan heb ik nog niet mijn diploma maar pas in september,
1a. Dan blijf ik nog langer in onzekerheid over het wel of niet halen van m’n diploma.
Bij 2. Máár ik ben nog maar één cijfer verwijderd van het diploma!
2a. Kan ik alle boeken wegruimen van tafel en opruiming houden op mijn laptop, nu ligt de tafel nog vol. Uit een soort van bijgeloof durf ik de boeken en verslagen nog niet op te ruimen.
2c. Het is wel twee jaar fulltime leren geweest en o, wat wil ik dit graag positief afronden, NU!

Nog twee nachtjes dan krijg ik de uitslag. Bah, wat spannend!
Donderdag 28 juni sluit ik dan mijn stage af maar over die uitslag hoef ik niet in te zitten.
Pfff… zenuwen als golven, die komen en gaan.


Jiske poes heeft in haar leventje weinig stress en spanning. Ik krijg niet de indruk dat ze dit mist.
Misschien heeft ze wel eens wat spanning, ik heb geen idee waarvan maar toch…
Zo nu en dan rent ze als een poes met verward gedrag door de kamer, luid mauwend en in volle vaart om vervolgens weer keurig zittend voor het raam de wereld te aanschouwen. Blijkbaar moet een bepaald soort energie er toch zo nu en dan even uit. Misschien moeten we wel een voorbeeld aan haar nemen, even lekker gek doen en door de kamer dansen onder het uitkramen van rare kreten. Waarna we ook weer geheel ‘mindnessless’ in het leven staan.

Sinds gisteren heb ik mijn breiwerk weer op gepakt. Al een tijdje bezig met een fraaie sokken voor Jildou. Het werkje lag door de studie even stil.
Garen: Opal Sweet and Spicy. Patroon: bleuberry waffle socks van Sandy Turner. Begonnen met muizentandje en hakken en tenen doe ik met wolwit.

Advertenties

zonnewende

Zonnewende ofwel zonnestilstand. Vandaag, 21 juni, is het de langste dag van het jaar, tenminste hier op het Noordelijk halfrond. Om 12:07 staat de zon op zijn hoogste punt. Loodrecht boven de Kreeftskeerkring.
Ik sta er elk jaar wel even bij stil. De zon die op haar hoogste punt beland is en daarbij op de top van haar kracht is. De aarde toont in volle omvang haar vruchtbaarheid, laat alles gedijen, bloeien en deelt haar overvloedige rijkdom met ons. De bomen zijn op zijn mooist. Volop in blad. Vanaf nu zullen de dagen weer korter worden. En ach, dat heeft ook wel weer wat. Ik houd wel van die wisseling in seizoenen. Elk jaargetij heeft zo zijn aantrekkelijkheid.

pfffff…

Zo… het laatste verslag heb ik vanmiddag net over de deadline ingeleverd. Beleid en advies het zelfbeoordelingsverslag, ik scoorde een 4.5. Dat is niet voldoende dus ik moest dit verslag herkansen. Dus weer de boeken in gedoken, denken en typen. Nu maar duimen dat deze keer dit verslag wel met een voldoende wordt beoordeeld. Volgende week krijg ik de beoordeling terug, het laatste cijfer! Ook heb ik volgende week mijn eind gesprek op stage. Het eind is (hopelijk) in zicht! (foto: roos in onze achtertuin, uitbundig bloeiend)

tien jaar

Vandaag precies 10 jaar geleden overleed onze vader. Ook al is hij uit de tijd, hij blijft een plaats houden in mijn gedachte. Ik kan duizend pagina’s vullen over mijn vader. Over zijn creativiteit en aandacht voor mensen, dieren en de natuur om hem heen. Maar ik denk dat deze foto wel genoeg zegt over de band die ik met hem had.

groene tinten

Even een berichtje van mij. Nog steeds druk met verslagen maken. Social Work is nu eenmaal een opleiding waarbij je voortdurend moet reflecteren en met name op jezelf. Leerprocessen moeten diepgravend, intensief en grondig worden vastgelegd. De laatste maand van de opleiding is niet de makkelijkste…
Maar Chiqo heeft geen boodschap aan mijn stress over de verslagen, hij wil gewoon lekker het bos in!

Vele tinten groen met een vleugje grijs.

eindstreep halen


Vorige week vertelde ik al dat ik het deze weken er druk heb met school. De drie eindproducten moeten net weer van een iets hoger niveau zijn dan voorheen. Deze verslagen worden dan ook door twee mensen beoordeeld. De stemming gaat van “het komt goed” tot “ik haal het nooit”. Met mijn motivatie gaat het ongeveer het zelfde: “ja we zullen eens even flink aan de gang” tot “pffff, ik wil niet meer”. Maar ik zal jullie hier niet langer mee vermoeien. Over een maand zullen hier wel weer leuke breiwerkjes en schitterende bolletjes wol langs komen!

Even een ommetje maken met onze stabijna Chiqo is dan ook een welkome afwisseling. Het was best nat in het bos. We banjerden lekker samen door de plassen!

druk

Het zal op mijn blog wat stiller zijn, komende tijd. Ik heb namelijk chronisch tijdgebrek: alle vrije momenten zijn voor mijn studie bestemd. Naast allerlei verslagen en mijn stage afronden is het onze taak (twee andere studenten en ik) om een Beleidsnotie te schrijven. Dit is ons afstudeerproject. Een hele klus waarbij wij als groepje de opdrachtgever, een instelling in Drenthe, moeten adviseren. Pfff… Ik hoop zo dat we aan het eind van de rit aan alle eisen hebben voldaan.

Vorige Oudere items