blij

Mijn motto staat nog steeds, echt! Mijn kenspreuk voor 2019:
‘Eerst-opbreien-wat-ik-heb.’
Weliswaar ging ik, alwéééééér overstag. Ik was in Gorredijk bij de OMAH.
Ik zag sokkengaren van Regia in allerlei kleuren en had vervolgens allerlei excuses om toch twee bolletjes ervan te mogen kopen:
1. Ik wordt er blij van! Dit excuus is en blijft gewoon ijzersterk.
2. Ik moet toch breiende blijven dus vooraard moet op peil blijven… Tja dit is dan weer een slecht excuus, bedoeling is de boel óp te breien.
3. Ik was ervoor bij kledingzaak Rinsma geweest. (Eerste keer dat ik hier binnenliep.) Zag een jurkje met mijn naam erop van meer dan 200 euro en heb die, heel verstandig, laten hangen! Dus mocht ik die twee bolletjes wel kopen, haha!
4. Deze serie wol van Regia had ik al op mijn verlanglijstje sinds de één na laatste breidag. Dat is best wel lang dus!
5. De wol was enorm in de aanbieding! (Overdrijven is ook een vak.)

Dus tadaaaaaa:

377a2f2ea8b13d54f70040cdf36af2e2
Nog een paar foto’s van de omgeving waar ik woon.
Stabijna Chiqo loop meestal naast het bospad. Lekker met z’n hondenpootjes door het groene gras.

6a35a77b7d4ae5f3dad9358bef57f528
Buur-Boeren zijn druk aan het maaien. De geur van het drogende gras vind ik zo heerlijk. Zo’n zomerse geur die je doet herinneren aan lange avondwandelingen met een, steeds later, zakkende zon.

d69febbc0ce4d7ffad8fd6f7bd4503ee

second sok


De eerste sok van het bolletje Schoppel Zauberball Crazy is klaar. Op naar nummer twee. Het garen heeft een prachtig verloop. Maar het lukt me never nooit niet om dezelfde sok uit de rest van de bol te halen.


Hmmm… eigenlijk zit het in mijn aard om twee gelijke sokken te maken. Ik ben dan ook blij met de serie van Regia wol Pairfect. Met deze bollen krijg je al breiend twee identieke sokken zonder zoekwerk en afrollen tot juiste kleur.
Ik zie deze bol dan ook maar als uitdaging. Het loslaten van gelijkheid en symmetrie. De steken voor nummer twee staan alweer op de pennetjes. Ik gebruik voor de opzet altijd twee naaldjes, zo wordt de boord wat rekbaarder.

Het is fijn om wandelingen met onze stabijna Chiqo te maken. Door dagelijks in het bos te lopen ben ik me bewuster van de seizoenen. In de winter, met koude en regen lopen wij ook dagelijks onze rondjes. Geef mij maar de lente. De natuur is in de ‘maitiid’ zo mooi!


Ondanks zijn 14 jaar springt Chiqo nog zo over een omgevallen boom heen. Ik was best verbaasd om die sprong. Ik had het oude beestje ’s morgens van de bank af zien komen. Stram en stijf. En een paar uurtjes later huppelt hij weer vrolijk mee en weet wel raad met een obstakel op zijn pad.

tuinhek

Wat vooraf ging.
Jaren terug hadden onze achterburen een coniferenhaag gepland op hun erf. De haag deed het heel goed.


Het groeiende groen zorgde bij ons voor een beschutte tuin maar daar bleef het niet bij. De zon verdween dagelijks achter de heg.
Dit voorjaar zijn de uit de kluiten gewassen coniferen gerooid. Gevolg: meer licht in huis en de zon langer in de achtertuin (heerlijk!). Wijzelf hebben een tuinafscheiding met betongaas. Erg open zo zonder de coniferen.


En zo kwam ik op het idee om ‘granny squares’ voor het hek te gaan haken. Wol genoeg!


Dit project paste precies bij mijn missie van dit jaar: ‘Eerst-op-breien-wat-ik-heb’. Ik gebruikte namelijk alleen ‘left overs’ van eerder gehaakte plaids. Garen van de Zeeman:  Royal haaknaald 4 mm.


In één lapje zit 18 gram dus het hele tuinhek á 64 granny’s= 1152 gram dus toch alweer een bol of 11. Ik heb 15 kleuren gebruikt.


Ik had bij dit project een ‘goed-boek-effect’. Wanneer je een prachtig boek leest en wanneer het boek dan uit is dan kan je dat zo jammer vinden.
Nou dat had ik nu, bij de granny’s, ook. Ik had er zo’n plezier in om steeds weer andere kleurcombinaties te maken, het verveelde me geen moment.


Uiteindelijk hangen de 64 granny’s in het betongaas.

Ik ben blij met het resultaat en niet minder belangrijk Jan ook! Dat deze tuinafscheiding nog steeds een open karakter heeft deert me niet. Ik lig hoogzomer toch niet topless in de achterhuis.


Mijn volgende haakproject ligt alweer klaar. Het patroon ‘Persian Tiles’ van ontwerpster Jane Crowfoot ligt op me te wachten. Zin in!

breidagen

En zo reed ik gisteren naar Grins. Dat is de Fryske namme foar Groningen. Naar wat zoekwerk en uiteindelijk met behulp van de vriendelijke mevrouw in Google-Maps kwam ik bij de prachtige oude suikerfabriek. Dit gebouw leent zich prima voor 50 kramen vol wolgeluk.


Door de immense ruimtes kon dit evenement groots worden opgezet. Hier een foto van het catering gebeuren.

Ik had een missie. Ook al staat dit brei-jaar in het teken van ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ mocht ik toch garen kopen voor een kantshawl. Afgelopen tijd heb ik maar liefst 12 bollen garen op gebreid in mijn ‘granny square’s project’. Zoveel garen… dat zie je echt wel aan mijn stash (voorraad). Goed bezig dus.
Ik was erg tevreden over deze klus en hoe die uiteindelijk geklaard werd. Ik blogde er al eerder over en zal er zeker nog op terug komen.

Anyhow:
Ik had dus een missie: garen scoren voor de kantsjaal ‘Brain Waves’ van Monique Boonstra. Dit patroon kocht ik donderdag. Via sociale media kondigde Monique aan dat ze het patroon in de sale had. Alhoewel haar patronen helemaal niet duur zijn, werd ik door deze aanbieding toch in de verleiding gebracht. Deze kantshawl is ook voor de minder ervaren lace-breisters te doen. Ideaal voor mij dus!
In mijn zoektocht over de beursvloer kwam ik deze garenlabel tegen, zo waar!

Uiteindelijk, na veel gewik en gewogen te hebben, heb ik bij Wol met Verve twee strengen sokkengaren gekocht. Dit is een garen heeft een ‘fingering’ dikte. Eigenlijk zou je voor kantbreien of lace ‘2-ply’ dikte moeten gebruiken. Maar ik viel voor de kleuren in deze strengen. Bovendien vind ik dikte van sokkenwol fijn breien.


De dikte van garens wordt in het Engels aangeduid. Zeer dun garen wordt met ‘2-ply’, het dikkere garen wat hierop volgt heet ‘sock’ of ‘fingering’ garen, nog dikker is de ‘sport’. De dikte-aanduiding ‘light worsted’ of ‘DK (double knitting)’ is al een vrij dikke draad. De dikte-aanduiding erna heet ‘worsted’. Nog weer dikker is de ‘aran’. En nog weer dikker is de ‘chunky’, dan komt we nog ‘bulky’ en heeeeel dik wordt aangeduid met ‘superbulky’ vooral de laatste jaren kun je dit garen kopen. Veelal wordt deze dikte gebruikt in het interieur zoals plaids en kussens.

Ik brei het liefst met de sokkendikte op naalden 2,5 mm of de sport dikte op naalden 3-4 mm. Hoe dikker het garen hoe ‘zwaarder’ het breit, vind ik zelf.

Thuisgekomen van de Breidag heb ik gelijk een mooi bolletje van de streng gemaakt.
Op mijn eigen wolwinder van Alibaba. Ja, zelfs wolwinders verkopen ze daar. Zo’n bolletje heet dan ‘cake’.


En de eerste toeren van de nieuwe shawl zijn een feit. Altijd weer fijn om met een nieuw project aan de gang te gaan.


Aangezien Chiqo-hond de hele dag aan het bankhangen was, heb ik ’s avonds met hem nog heerlijk door het rustige bos gelopen. Alle prikkels van een mooie maar ook drukke dag even achter gelaten in het groene bos.

 

reclame vrij en breidagen

Als het goed is, dan is mijn blog nu reclamevrij. Het stoorde me al een tijdje, die reclame. Zowel op de blog als via de ‘volg’mail had ik ontsierende reclames.

Ik ben een tevreden WordPress-gebruiker. Alweer 8 jaar. Daarvoor had ik 5 jaar een blog via de Nederlandse blogdienst Web-log. Deze dienst stopte in 2011, vandaar mijn overstap naar WordPress.

Een weblog of blog is een persoonlijke website dat als een soort dagboek door de schrijver of blogger wordt bijgehouden.

In mijn geval deel ik, met de bezoekers van mijn site, handwerkprojecten, huislijkheden of levensperikelen, verder plaats ik met regelmaat foto’s over hond & natuur. Ik heb er na 13 jaar nog steeds schik in om prietpraatjes te plaatsen. Misschien vind ik het fotograferen voor de blog nog wel leuker. Toen ik mijn eerste blogje schreef bij WordPress gebruikte ik onderstaande foto.


And now for something completely different.
Ik ben aan het aftellen! Nog een paar nachtjes en dan ga ik de beursvloer met 50 standhouders onveilig maken!


Nou ja, dat valt dan ook wel weer mee hoor.
Ik sta nog steeds op Cold Sheep eigenlijk. De enige regel van, de onder breisters gebruikte term Cold Sheep, is geen garen/wol meer te kopen. Hoe moeilijk kan dat zijn zou je zeggen…

Maar ik ken mezelf. Bij de laatste handwerkbeurs kwam ik toch ook met een sokkenbolletje terug.
Mijn motto ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ zette ik toen heel eventjes opzij. Immers je moet er niet te spastisch mee om gaan. Eén bolletje mag dan best, zo zei ik toen. Net als bij afvallen & diëten: wanneer je te streng bent voor jezelf dan hou je het never nooit niet vol.
Dus nu zeg ik dan ook maar niet dat ik Cold Sheep ga.


Wordt vervolgd!

zestig

Gister was het hier feest: Janlief werd zestig jaar.  Hieronder een ‘actie’ foto van hem tijdens onze laatste vakantie.


Fijn om alle kinderen van ons stiefgezin bij elkaar te hebben. Gezamenlijk hebben we vijf kinderen tussen de 26 en 31 jaar. Met de ‘aanhang’ en twee lieve kleinkinderen zijn we al met 12 man (m/v). Een gezellige boel!
Naast de kinderen waren er natuurlijk nog andere familieleden en vrienden. Aangezien we geen royale woning bezitten is het wat inschikken maar ach, er gaan veel makke schapen in een hok.


Het tuinhek-haakwerk: De granny square’s, ik had het er al eerder over. Inmiddels staat teller op 55 vierkantjes, nog 9 te gaan. Het is zo leuk om deze vierkantjes te haken, het verveeld me geen moment.
Bovendien past dit project precies bij mijn missie: ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’. Ik gebruik namelijk alleen ‘left overs’ van eerder gehaakte plaids. Zeemangaren Royal.
In één lapje zit 18 gram dus het hele tuinhek á 64 granny’s= 1152 gram dus toch alweer een bol of 11. Goed bezig!


Dit is toch wel het mooiste jaargetij geloof ik. Al dat frisse jonge groen en de bloesems overal. De dagen die lengen waardoor je ’s avonds nog een ommetje kan maken. En volgens mij is Chiqo het daar ook wel mee eens!

paas-priet-praat

Gisteren reden we ons eerste motoritje van dit jaar. Het weer was natuurlijk geweldig om op de Ducati er op uit te gaan.


We deden een rondje Drenthe waarna we op het terras van Gande Café in Zuidlaren belanden. Zoonlief Wessel samen met Bart, Jo-Han en Frank traden daar op met hun band Billy & The Bobcats. Altijd weer feest als hun spelen.


In het dorp waar we wonen is het een traditie: een enorme paasbult van snoeihout. Gisteravond werd het paasvuur ontstoken. Dit jaar was de bult zo droog dat het vuur snel om zich heen greep. De zon was nog niet eens onder terwijl de bult al in volle vlam stond.
Een trekker met een tank vol water reed zo nu en dan om de brandende bult heen zodat het gras geen vlam kon vatten.


Het is een oude gewoonte zoals hier te lezen. Altijd weer een prachtig en indrukwekkend gezicht. En wat een warmte er dan vrij komt!
Niet alleen onze eigen dorpsbewoners komen er op af ook mensen uit aanliggende dorpen komen erbij kijken. Elk jaar een gezellig gebeuren.

En vandaag was er tijd om wat haken & wat lezen. Heerlijk buiten.
Het haakwerk: De granny square’s, ik had het er al eerder over. Inmiddels al over de 40 vierkantjes.


Ze zijn bedoelt om onze tuinafscheiding op te fleuren. De eerste vier banen hangen, nu nog drie banen erbij haken.


Wanneer het hek écht af is zal ik betere foto’s plaatsen, van ‘before and after’.

Vorige Oudere items