sokken

De sjaal, de Diva, is af. Ze ligt boven geblockt te drogen. Het breiwerk wordt mooier en gelijkmatiger door het nat opspannen. Ook wel persen genoemd. Ik heb een grote foam-puzzel die ik op de gewenste maat in elkaar zet. Hierop span ik dan mijn breiwerk en zet het vast met spelden. Natte doek erop en laten drogen.

Ondertussen ligt m’n paarse sok met kabeltechniek even stil. Ik heb nu even meer behoefte om even recht-toe-recht aan te breien. Op mijn verlanglijstje stond al een tijdje Regia Pairfect van de Noorse ontwerpers Arne en Carlos. Die bol, kleur Jolster kocht ik een weekje geleden. Gisteren opgezet en breien maar. Deze bol is zo geverfd dat het makkelijk is om twee gelijke sokken te breien. Je begint vanuit het midden van de bol. Hier zit een stuk geel garen, dat wikkel je af en zet dan op. Bij sok twee doe je hetzelfde, afwikkelen tot en met geel stuk en dat is dan het begin van sok twee. Easy! Het mooie van deze sokken is het simpele recht-toe-recht-aan breien met optimaal effect. Je krijgt bij het breien een soort cadans, een ritme. Gedachteloos steken breien. Fijn!


Mijn hoofd is momenteel niet echt bij mijn studie. Ander dingen in mijn leven nemen even meer tijd in beslag. Lastig is dat de sneltrein van deze HBO-studie alle stations voorbij vliegt. Van mij mocht die trein nu wel even in een stop-trein veranderen, zo’n boemeltje.
De afgelopen tentamenweken sloot ik af met één onvoldoende. Dat maakt dat ik dat vak, praktijkgericht onderzoek, in periode twee moet herkansen terwijl de nieuwe vakken ook hun tijd opslokken. Voor komende weken is dat vooral veel leeswerk.

Droog voer!
Ik moet mezelf maar niet te druk te maken, probeer ik te denken, terwijl ik mezelf toch druk maak over de hoeveelheid stof. Zucht!
Gelukkig is de natuur hier dicht bij en ondanks dat we al in de donkere november maand zitten is de wereld buiten prachtig. Hier bij het krieken van de dag.

Zonsopgang in Oldeholtpade.

Het gras knisperend onder zijn voetstapjes. En de mist nog over het land, nog even en dan doet de zon de nevel optrekken.

Advertenties

de laatste zonnestralen van de dag


I see the turning of a leaf dancing in an autumn sun,
and brilliant shades of crimson glowing when a day is done.
(M. Elliot)

work in progress

Work in progress, een wip, zo noem je een brei-project waar je mee bezig bent. Naast de paarse sokken, die ik op de pennen heb staan, is dat deze omslagdoek. Het breit fijn, ik brei met drops alpaca. Eigenlijk wil ik deze sjaal af hebben omdat ik zo graag met het garen, wat ik kocht op de breidagen, aan de gang wil.
Maar ik ben streng voor mezelf. Ik moet dit project eerst af hebben voor ik aan de volgende sjaal begin. Ik heb, naast deze sjaal, namelijk nog twee andere sjaals op de pennen staan…

De ajour rand is bijna klaar, dan voeg ik zwart en donkerrood toe. Ben benieuwd hoe het geheel eruit gaat zien.

Janlief is inmiddels weer thuis. Hij mocht het ziekenhuis verlaten met een tasje vol medicatie. De niersteen is nog aanwezig vandaar ook dat Jan nog pijnmedicatie heeft. Afwachten dus.
Ondertussen zit ik midden in de tentamenweken. Gisteren een assesment moeten doen, gelukkig kon ik dit beoordelingsprogramma met een acht (!) afsluiten. Vervelend was wel dat ik Jan niet zelf op kon halen uit het ziekenhuis. Gelukkig was Jildou zo lief om haar stiefvader naar huis te rijden. Jan kreeg vandaag het kussen (zie eerste foto) van haar: beter-schaapjes!
Zo leuk.

Sporen van de eerste nachtvorst van dit najaar.

sok-update


Mijn ‘slow fade’ sok vordert gestaag. Ik kan bijna de hak gaan breien. Het is een leuk werkje. Hier schreef ik al over dit patroon. Jiskepoes is altijd erg nieuwsgierig. Vooral wanneer ik een blog-foto wil maken.

Zon én breiwerkjes hebben nu eenmaal een behoorlijke aantrekkingskracht op haar.
Het is maandagmorgen.
Eigenlijk zou ik op m’n stage moeten zijn maar omdat ik in de tentamenweken zit had ik mezelf al vrij gepland. Studeren en verslagen maken.
Maar vanmorgen dacht ik daar iets anders over en ben er met Chiqo op uit gegaan.


Heerlijk weer, volop zon!

Het gras glinsterend in het zonlicht.

Het was een raar weekend. Zaterdag is Jan-lief met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Waarschijnlijk een niersteen die wel erg veel pijn gaf. Infuus met pijnstilling was enige oplossing. Nu afwachten wat de ct-scan laat zien. Ik hoop hem toch vanmiddag wel weer op te kunnen halen.
Ja, zo heb je zo wat en drink je je zondagmorgen-koffie samen in het ziekenhuis.
Ik merk dat ik wat met de ziel onder de arm loop. Wachtend op nieuws.

hond


2014 was nog maar net begonnen toen (buur-)Jan en ik een relatie kregen. Sinds die tijd heb ik een band opgebouwd met zijn hond Chiqo.
Al snel haalde ik Chiqo op van no. 5, waar hij toen nog woonde en liep dagelijks met hem in het rond. Eerst alleen aan de lijn. Ik was er namelijk niet zeker van of Chiqo wel bij me zou blijven wanneer ik hem los zou laten. Na enige tijd durfde ik dat wel.

In het begin van onze relatie was er toch nog wel een beetje angst van mijn kant. Voordat Chiqo in mijn leven kwam was ik namelijk erg bang voor honden. Ooit ontstaan nadat ik, als klein meisje, besprongen was door een boxer waarbij ik viel en de krassen van de poten op mijn rug had staan. Die hond was iets te over-enthousiast, maar dat besefde ik toen natuurlijk niet.
Ik kreeg vertrouwen in Chiqo, leerde hem goed kennen en begreep steeds meer de honden-taal.

Toen zijn mandje, op eerste kerstdag 2014, op no. 9 kwam staan, was het vertrouwen compleet.
Maar desondanks gaan de alarmbellen nog steeds af wanneer ik, een mij onbekende, grote hond zie. Vooral als die hond dan ook nog op ons af komt stormen. Nee, daar wordt ik niet blij van.
Chiqo heeft geen last van andere honden, gelukkig. Hij begroet zijn soortgenoten met een kwispelstaart!

slagwerk

M’n zoon is slagwerker. Noem het maar een uit de hand gelopen hobby. Als klein jongetje mocht Wessel bij zijn grote neef achter het drumstel en sindsdien heeft hij de drumstokken niet meer los gelaten.

Op de muziekschool heeft hij al zijn diploma’s slagwerk gehaald en tiener als speelde hij bij brassband Euphonia. Maar daarnaast drumde hij er op los in verschillende bandjes en nog trouwens.
Vanaf zijn 18e stond hij als dirigent voor een drumband. Deze zomer droeg hij het stokje over aan een verse dirigent. Maar bloed kruipt… inmiddels is hij één van de slagwerkers bij brassband Soli Brass Leeuwarden.

Daarnaast valt hij in bij Excelsior Ferwerd. En beide bands doen vandaag mee met het Nederlands Brassband Kampioenschappen in Utrecht. Dus veel repeteren en oefenen afgelopen weken.

Maar na het kampioenschap drumt Wessel gewoon verder hoor, als inval-slagwerker bij Crescendo en Pro Rege! Die bands doen binnenkort mee aan het bondsconcours. Muziek zit Wessel in het bloed, want naast slagwerker speelt hij ook zo wat liedjes op de gitaar. Bijzonder!
Succes vandaag!

sokjes

Omdat hij bijna jarig is heb ik een paar sokjes voor hem opgezet.

Kleinzoon Kyan wordt alweer twee! Het is een heerlijk ondernemend peutertje.
Dol op alles wat wieltjes heeft.

De sokjes breide ik met sokkenwol van Botter IJsselmuiden, lekker stoer mét een klein streepje in de boord. Maatje 22/23, nld 2.5mm

Veel ukt (uninterrupped knitting time) heb ik momenteel niet. De tentamenweken staan weer voor de deur en ik moet mag weer vol aan de bak. Over tien dagen is het verslagen-inlever-tijd en beginnen de assessments en tentamens.

Tussen het studeren door gaan we er natuurlijk wel samen op uit: Chiqo en ik.

Lekker uitwaaien, dat doet ons beide goed!

Vorige Oudere items