fryske kaaihanger

Op verzoek maakte ik twee Friese sleutelhangers. Al eerder maakte ik een klein Frysk sokje voor de fietssleutel van Jildou. Nu kwam zij met dit verzoekje: voor Engelse kennissen waar de kinderen binnenkort een bezoekje gaan brengen.
Onder het genot van een rosé-tje in het zonnetje is dat een leuk klusje.


Ik heb het, voor de Fryske flagge (Friese vlag), zo bekende pompeblêd wel eerst uitgetekend. Op zich niet moeilijk hoor.


En hier het eindresultaat! Grappig toch?


Mijn roze gips is vervangen voor blauw-loop-gips. Komende weken mag ik mijn rechter been steeds meer belasten, zoals dat heet ‘op geleide van de pijn’. Nu dus nog even in de rolstoel maar ik zal steeds mobieler worden.


‘Nee, Chiqo, loopgips betekent nog niet dat ik alweer met je kan lopen… Nog even geduld vriendje!’

 

Advertenties

wantje in wording

In het blogje van 2 juli schreef ik al over een nieuw project: de kerstwantjes van Kathy Lewinski. Het is een adventsproject, 24 patroontjes.
Hier een voorbeeld-foto:

Free knitting pattern: Mitten Garland Advent Calendar - Mitten 24 -
Voor mij is ‘colourwork’ best nog wel een uitdaging, vooral als het zulke kleine werkjes zijn zoals deze wantjes. Er wordt zelfs een klein duimpje in gebreid! Hier het beginnetje van mijn eerste wantje:


Het is een werkje waar je je hoofd goed bij moet houden, maar dat maakt het ook uitdagend. Het werkje ligt al weer even stil. Dit door warmte in combinatie met andere omstandigheden.

 Nu ik in het gips zit, door een kuitbeenbreuk net boven enkel, komt mij namelijk minder niets uit handen. Ik zit mezelf aardig in de weg. Ik voel me onrustig nu ik niet even met Chiqo het bos in kan. Maar ook omdat ik niet normaal ons huishouden kan doen. Gelukkig pakt Jan dit op maar dat bezorgt mij dan weer een vervelend & zeurend schuldgevoel. Hij heeft vier weken vakantie. Eén week hebben we echt vakantie gehad en de andere drie is hij mijn mantelzorger, butler en kok. Ook zoon Wessel helpt mee als mantelzorger. Hij is al met mij op pad geweest en heeft al regelmatig gekookt voor ons.

Alle algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) kosten me moeite. Alhoewel ik toch wel zelfredzaam ben, gaat niets vanzelfsprekend. Douchen is bijvoorbeeld zo lastig! Waar je normaal niet over na hoeft te denken is nu een heel gedoe. Ik heb spierpijn in spieren waarvan ik niet wist dat ik ze had.
Natuurlijk mag ik niet klagen, zeker niet! Aan deze situatie komt ook weer een eind.

And now for something completely different: Onze lieve oude Jiskepoes:


In het kader van internationale kattendag deze foto. Deze dag wordt sinds 2002 gevierd en is in het leven geroepen door het Internationale fonds voor het welzijn van dieren. Deze kattendag is bedoeld om de band tussen mensen en katten te benadrukken en daarnaast het welzijn van het dier over de hele wereld te vergroten.

 

 

warm


Het is al weken zomers in Nederland. Warme dagen rijgen zich aaneen en het is droger dan ooit. Bomen laten massaal hun bladeren vallen. Ze gaan in een soort overlevingsmodus. Het klimaat verandert onder invloed van natuurlijke factoren maar afgelopen eeuw speelde ook de mens een grote rol, door de uitstoot van broeikasgassen als koolstofdioxide en methaan. In de media lees ik dat we in de toekomst vaker zulke extremen zullen zien zoals nu extreme droogte en zeer warm weer maar ook wateroverlast door veel en harde regenbuien. Dat laatste kan je je nu even niet voorstellen… Ik kan niet ontkennen dat ik deze klimaatverandering zorgwekkend vind.

Onder mijn gedachtespinsels brei ik stug verder met deze sokken. Immers deze zeer-lange-warme (hete) periode zal wel weer voorbij gaan en trekken we vast weer met plezier warme sokken aan!


Ik heb op zich geen last van de warmte hoor, maar nee, geef mij maar een ‘normale’ Nederlandse zomer. Ik ben sowieso niet een zonnebraadster. Ik trek liever een extra jasje aan tijdens het wandelen. Wanneer de weerman (m/v) temperaturen van boven de 27 aankondigt denk ik niet “Haaaaa, fijn!”.


Wandelen met Chiqo zit er een poosje niet in. Zie ook in mijn vorige blogje. Gisteren nieuw gips én verlenging van mijn loopverbod gekregen. Mijn been moet ook nog omhoog wat maakt dat ik in een rolstoel zit met beensteun. Hierdoor heb ik een behoorlijk draaicirkel, ik zwenk dus nogal uit. Janlief heeft kamer aangepast op de rolstoel en zelfs de drempel rolstoelvriendelijk gemaakt. Natuurlijk wil Jiskepoes die rolstoel ook wel even uitproberen!

bonnefooi

Na een jaar hard studeren (Froukje) en hard werken (Jan) vertrokken we op 16 juli op de bonnefooi naar Frankrijk. We gingen op pad en zagen wel waar we die avond zouden slapen. ‘Op de bonnefooi’ is mogelijk een vernederlandsing van de Franse uitdrukking de bonne foi (‘te goeder trouw’), waarin foi ‘geloof, vertrouwen’ betekent. Maar het zou ook mogelijk kunnen zijn dat de uitdrukking teruggaat op het Franse (la) bonne voie (‘(de) goede weg’), en iets als ‘(de) goede manier om iets te bereiken’ betekende.


Eigenlijk zijn de meeste vakanties die we ondernemen op de bonnefooi. En ook nu vonden we elke avond weer een mooie camping waar plaats genoeg was voor ons. We hebben de Normandische kust bekeken en zakten af naar Bretagne waar we ook langs de kust trokken.


Natuurlijk reisde Jacobus met ons mee!


Wij hoeven heen camping met zwemparadijs of animatie, een kleine rustige camping met goed sanitair is voldoende. Jan en ik zijn vakantiegangers die graag veel willen zien, veel reizen, ofwel op pad zijn. Elke keer weer benieuwd zijn naar het landschap achter die bocht of achter die heuvel. Vanaf de grens van België namen wij de B en C wegen. Je ziet dan zoveel meer als op de drukke vierbaanswegen. We reden door prachtige kleine Franse dorpjes, akkerland en bos. We stonden regelmatig stil om op de mooiste plekjes een bakje koffie te kunnen doen. Uiteindelijk hebben we op zes verschillende campings gestaan. Op de meeste campings één nachtje zodat we de volgende dag weer on the road waren.

La bonne vie!

Op zondag (22-7) waren we op het puntje van Bretagne. Bij Porspoder om precies te zijn. We wandelden even naar de zee toen ik een misstap maakte… m’n enkel voelde en hoorde ik knakken!!!! Toch kon ik nadat ik van de schrik was bekomen wel weer ‘lopen’. Ik ging er vanuit dat het een verzwikking was, met enkelband-letsel. Een paar dagen rustig aan en het zou wel weer los lopen. Alleen de enkel werd wel erg dik, pijn zakte niet af. Dus besloten we woensdag naar huis te gaan. Ja, nu wel over de A-wegen. Gisteren voor een röntgenfoto, hierop was te zien dat m’n kuitbeen vlak boven de enkel is gebroken (van daar dat de pijn maar niet wilde afzakken..) Nu zit ik in het gips met een loopverbod. Ik ben echt gehandicapt, zit waar ik zit met been omhoog en naar de wc gaan is een hele onderneming. Krukken en een rolstoel zijn nu mijn hulpmiddelen om ergens te komen. Dikke pech. Jan is nu full time mijn verpleger. Ondertussen heeft hij ook nog de vakantiewas weggewerkt en de caravan schoon gemaakt. Eigenlijk zouden we pas zondag terugkomen van vakantie en voor de laatste twee weken hadden we ook al mooie uitjes gepland. Daar gaat nu een dikke streep door. Het is niet anders…

grote opruiming

Het begon ongeveer twee weken terug, de grote opruiming.
Eerst heb ik de eettafel weer zichtbaar gemaakt. Maanden lang lagen er studieboeken op tafel, studiehandleidingen en allerlei notities. Centraal mijn laptop. Nu kunnen we weer gewoon aan tafel eten zonder eerst te moeten schuiven met van alles. Dit voelde heerlijk! Prachtig zo’n ruime tafel!
Hierna ging ik enthousiast verder, de zolder, de eerste verdieping en beneden. Geen kastje ontkwam aan mijn opruimwoede. De mevrouw van de kringloop zag mij meerdere malen per week. Heel wat kofferbakken vol heb ik er achter gelaten.

Afbeeldingsresultaat voor opruimen

Marie Kondo hielp me.
Zij is een opruimgoeroe uit Japan. Kondo heeft vier boeken geschreven over de kunst van het opruimen. De KonMari-methode ofwel de kunst van het opruimen. Haar filosofie is dat je alles moet wegdoen waar je niet blij van wordt. Wees niet bang om te ‘ontspullen’ het maakt dat je weer ruimte krijgt voor wat je echt belangrijk vindt.
Nu word ik niet blij van mijn potten en pannen, ik hou namelijk niet echt van koken, maar om die nu in de kliko te gooien…
Wel heb ik alle overtollige zooi uit de keuken gehaald.
Wat moet een mens met 7 flesopeners?
Of een schort die je nog nooit hebt omgedaan, maar wel minstens tien jaar in de la ligt?
Nu ligt alles wat wél een functie heeft keurig op z’n plekje in de lades en de kastjes waar nu wel voldoende plaats is. Boekenkasten en nachtkastjes, geen kastje ontglipte aan mijn opruim-mood.

Nu ben ik het hele huis door geweest, maar alleen het kantoor moet nog. Dit is de kleinste (slaap)kamer in ons huis waarin een heerlijk groot bureau staat; een ruimte om te kunnen werken.

DSC06207

Dit is vooral de plek waar al mijn wol ligt, ook bewaar ik hier borduurgaren, quilt-lapjes, verf en handwerkboeken. Op de grond staan manden met garen, onder het bureau staan bakken met garen en zelfs het kastje puilt uit. Dit is nog wel even een dingetje… nog 26 laatjes op te ruimen! Maar ook die klus ga ik klaren!

DSC06206

Wat ik nu opruim hoeven mijn kinderen straks niet meer door handen te hebben. Toen onze ouders overleden en we alle spullen moesten opruimen, realiseerden zus, broer en ik dat onze kinderen ook ooit die taak zouden krijgen. Waarom nu niet alvast zelf opruimen. Er blijft echt genoeg zooi over voor hun!

schaapscheerdersfeest

De schapen van de Holtinger schaapskudde werden vandaag uit hun jasjes geholpen. Aangezien deze kudde graast rondom Havelte en dit niet zo ver is van Oldeholtpade bracht ik er een bezoekje. Niet alleen werden de schapen geschoren maar er was ook een wolmarkt rondom de schaapskooi. Wollig landleven met kramen met wol, vachten en vilt. Een gezellige boel!

Deze jonge scheerder knipte de wol los. Hij deed dit zo vakkundig, het schaap lag er gewoon ontspannen bij. Zo van ‘het komt wel goed!’. Het zal wel fijn zijn, die warme jas uit!

Hij lag er mooi bij te wachten, Rex, lekker in de schaduw. Even in de relaxstand want de schapen zaten achter hekken.

Deze kudde bestaat uit het Drentse Heideschaap. Het zijn wat kleinere ranke schapen. De kudde gedijt goed onder voedselarme omstandigheden, lammert jaarlijks zonder hulp en brengt haar lammeren groot. Het ras is in staat om het aantal lammeren te beperken tot één, wanneer er weinig voedsel voor handen is. Toch worden de schapen in de winter wel bijgevoerd.

De schapen die geschoren waren konden zo de hei weer op. Nu mocht de Border Collie weer in actie komen. Zo knap hoe herder en hond de kudde kunnen besturen.

Alhoewel ik coldscheep* ben, (haha wel een toepasselijke term bij de ont-wol-de schapen) vind ik het toch fijn om langs de wolkraampjes te slenteren.

Zoveel mooie kleurtjes, daar wordt je toch blij van!

* Cold scheep= een Engelse term wanneer je met jezelf afspreekt een tijdje geen garen meer te kopen omdat je stash (voorraad) te groot is geworden. Of gewoon omdat je een tijd lang te veel garen hebt gekocht en te weinig tijd hebt gehad om het garen op te breien. De term komt vanuit de drugsscene. ‘Cold turkey’ wat een manier van afkicken is.

kerst

Het is zomer! Strakblauwe lucht en de warme dagen rijgen zich aaneen.
Toch is het over 175 dagen alweer kerst!
Dus de hoogste tijd om alvast een breiwerkje op te zetten voor de kerst  ;).
Op internet kwam ik deze advents-wantjes tegen.

Op deze foto het orginele patroon van Kathy Lewinski, maar er zijn zo veel verschillende versies. En zo maak ik ook weer mijn eigen advents-wantjes. En dus heb ik, ondanks mijn cold-sheep, toch garen besteld bij Hobbydoos.nl. Renske gaf namelijk een flinke korting op verschillende garens waar onder de dorps fabel en dit kon ik niet weerstaan.

Gister heb ik een klein beginnetje gemaakt met het eerste wantje. Alle wantje beginnen met een braided edge (gevlochten rand). Niet moeilijk hoor: er was een vriendelijke mevrouw op you-tube die deze braided edge me heeft voor gedaan. Lang leve internet!

 

Vorige Oudere items