lopend werkje

In dit blogje geen W.A.-tjes (werkjes af) maar mijn L.W. (lopend werkje).


Eén sok is af, sok twee op de pennentjes. Garen: Regia Classic Stars Color.


Ik ben tevreden over reliëfpatroon. De voet heb ik wel gewoon tricot gehouden want deze structuur zal vast in de huid van je voet achterblijven nadat je de sokken in schoenen hebt gedragen. Dat is niet de bedoeling.

Deze blog dus geen W.A. of F.O. (Finished Object) maar wel acquisitions, yeahhh!!! Acquisitions zijn nieuwe aankopen. Ik heb een enorme voorraad wol, echt! Maar ik kan er zo blij van worden:


Drie bollen à 100 gram van de Wibra: Bianca, zo acryl als de pest maar o, wat een mooie kleuren! Ik volg vlogster Eline van CreaLien Design die breit ook met Wibra en Zeeman garen. Lekker goedkoop, wasbaar en leuke kleuren. Niets mis mee, vind ik.
Nu nog een potje energie en je hoort mijn niet meer! Enne laat die regen maar vallen hoor, op de bank zit ik lekker droog.


Als je de besjes van de van de rode vlierbes zo ziet en de wind en regen voelt dan zou je haast denken dat we zo in de herfst zijn beland. Zoals ik zei, ik vind dat niet erg hoor. Guusje denkt daar anders over. Enthousiast drentelde ze naar buiten, om even later (nat) weer op de vensterbank te springen: “Mag ik erin?” “Ja hoor, kom maar gauw!”


Take care en kalm an!

 

sokken breien

Het is zo leuk om te doen, sokken breien. De mogelijkheden zijn eindeloos. Van teen naar boord of van boord naar teen. Hakken in alle soorten en maten. Wolletjes in spikkels, strepen of tweed. Twee sokken tegelijkertijd breien of één op vijf korte pennetjes.


Echt, ik kan nog zoveel leren en daardoor is er ook nog zoveel uitdaging voor mij in het sokken breien.

Deze keer brei ik met Regia Classic Stars Color.

Ik brei ze top-cuff-down of van boord-naar-beneden.
Met een Hollandse hiel.
Naaldjes 2.25 mm Knitpro Zing.
Deze naaldjes zijn de Rolls Royce onder de breinaalden en ik word echt niet door Knitpro gesponsord hoor.


Zo ziet het er dan uit op een zomerse avond: sapje, boekje en breiwerkje. Heerlijk!
Vanuit een ander perspectief:


Meestal liggen de beestjes bij mij in de buurt.
Wat een ‘gezellig-geit’ zo. En ja, daar is hij weer, de buurtgeit! 😉


Anyhow, ik brei er weer een reliëfpatroontje in, altijd leuk. En omdat het patroontje steeds herhaald na zes toeren, brei je van streepje, naar streepje.


Guusje houdt, vanaf de vensterbank, de boel graag in de gaten. Ze neemt haar taak als neighbourhood watch zeer serieus. Goed zo poes!


Take care en kalm an!

zomerhitte

Hier nog een ‘lopend werkje’ (L.W.).


En hieronder is het ‘werkje af’ (W.A.). Patroon: Soxxlook no.5 van Kristin Balke. Garen: Supra Wave. Naalden 2.25. Voor Janlief. 19 gram garen over van de 100 gram.


Maar om terug te komen op de titel van deze blog:
Ik ben geen fan van zomerhitte.

 Strakblauwe luchten waardeer ik alleen in de winter, liefst met dikke laag ijs op de sloten en vaarten. Zoiets als hieronder.

album_medium_1096662Op zich kan ik er wel tegen hoor.
Mijn Oma Froukje niet, die ging op extreem warme dagen gewoon met haar handwerkje in de kelder zitten. Nee, ook ik ben dus geen zomermens, maar duik nog net niet de kelder in.

Alhoewel ik vies plakkerig ben van het zweet, (bah, bah, bah!) heb ik geen plakhanden dus breien gaat prima.

Chiqo vindt de warmte ook niet leuk. Met zijn dikke vacht hijgt hij zich door de dag.
In het bos is het dan wel aangenaam. We lopen ’s morgens gewoon wat vroeger dan normaal.


Even pootjebaden.


Gelukkig gaat hij zo nu en dan wel op zijn cooling-mat, van de Action, liggen.

Als je de bovenstaande plaatjes ziet, is het net alsof Chiqo er voortdurend op ligt, niets is minder waar. Meestal ziet het er zo uit.


‘Nee hoor, alleen mijn voorpootjes hoeven gekoeld’. Hoe eigenwijs kun je zijn…

Afgelopen maandag nam dochterlief Jildou me mee voor een dagje Walibi, een dagje achtbanen. Zowel Sandor als Jan wagen zich niet in een achtbaan die over de kop gaat, dus mochten zij niet mee.

Alleen vandaag] Walibi Holland tickets €22,50 (hele seizoen geldig ...
O, ik vind dat zoooo leuk! Bij elke achtbaan mekker ik dat ik niet durf. Wat halen we ons dan ook aan, om vrijwillig plaats te nemen in een zo’n stoeltje met beugels. Maar wanneer het ritje klaar is dan vind ik het fantastisch: gewoon omdat het best wel eng & spannend is en echt zó hard gaat!

Express Platform 13, El condor, Untamed & Goliath. Dat waren de achtbanen waar we in hebben gezeten. Maar ook deden we een ritje in La Grande Roue (reuzenrad), zaten in het treintje, G-Force, Super Swing (2x) en de Crazy River. Die laatste zag eruit of je niet nat zou worden, nou wij wel hoor! Zo flats: een golf water zo over ons heen!


Echt geweldig zo’n dagje. Nergens wachtrijen want bij Walibi maken ze gebruik van een slimme app waarbij je jezelf op een virtuele wachtrij zet. Zo weet je dus precies op welke tijd je in de attractie kan.

Kalm an en tot kiekes!

klein geitje

Een kleinigheidje, ofwel een ‘klein-geitje’.


Dit geitje woont met zijn twee broertjes een straatje verderop. Eigenaresse heeft ze behoed voor de slager, anders was het trio in de worst beland. Wat me opvalt is dat deze geitjes heel zachtjes mekkeren. Natuurlijk: op zo’n plaatsje mét stalletje, heb je eigenlijk ook niets te mekkeren.


Zo nieuwsgierig zijn ze, als Chiqo langs loopt moet er even worden gegroet!

Anyhow: Buren iets verderop, hebben gezinsuitbreiding gehad. Een klein jongetje is geboren: Pieter Hendrik. Ik heb een ‘klein-geitje’ voor het knulletje gemaakt.

Garen genoeg, gewoon even in mijn stash duiken. Deze kleurtjes heb ik opgedoken.


Botter Ijselmuiden Bergen en een blauw garen. Naaldjes 2.25. Lekker stoer.


Een kattebelletje is altijd handig voor sok nummer twee.


Sokjes maatje baby.

De foto hieronder is genomen tijdens onze dagelijkse wandelingen. Foto credit: Jan. Want ere wie ere toekomt.


Een rustige zondag toegewenst.

 

een woensdagblogje

Eigenlijk wilde ik deze sokken als FO laten zien. Een ‘Finished Object’ is een projectje wat je àf heb. Maar dat heb ik nog niet. Ik ben wel zonder problemen met de tweede sok bezig. Geen second sock syndrome dus.


Garen: Superba Wave. Ik ken het merk niet. Dus is het even afwachten hoe dit garen zich houdt in de was. Naalden 2.25 en 64 steken. Sokken voor Janlief.

Het reliëfpatroon komt uit het boek SOXX Look van Kerstin Balke.

Onze stabijna* Chiqo is 15.5 jaar en heeft vier standen.

Stand één is ‘Slak’. Wanneer we, na een wandeling, bijna thuis zijn dan gebruikt hij deze stand. Ook wel stand ‘Zeer Langzaam’ of ‘Pootje-voor-pootje’ stand.

Hierna komt stand ‘Kuieren’. De laatste tijd is dit Chiqo zijn favoriet. Hier en daar wat snuffelen en rustig ons rondje lopend.

Stand drie ‘Wandelen’ is stevig de pas erin. Toen ik hem in het begin van onze relatie, 6 jaar terug, uitliet konden we samen nog kilometers maken. Chiqo vond dat prachtig! En ik ook natuurlijk. Maar Chiqo heeft nu, door zijn leeftijd vaak wat minder energie.


Dan stand vier: ‘Sprinten’. Heel sporadisch draaft Chiqo nog wel een stukje. Alleen als hij echt ver achterop is geraakt dan sprint hij naar me toe.

Er is nog een vijfde: Stand ‘Weiger’. Wanneer Chiqo, ’s avonds, er met me uitgaat en zijn boodschapjes heeft gedaan, gaat hij in deze stand. Het enige wat ik dan kan doen is rechts-om-keren en met hem naar huis gaan.


Chiqo loopt graag voorop zodat kan hij het tempo bepalen.

* Chiqo is een kruising tussen Friese Stabij en Wetterhoun, dus net niet een hele Stabij, vandaar Stabijna.

Hieronder: De braambloezem nog nat van de regenbui.


Tijdens onze wandelingen zien we ze regelmatig: reeën. Ik vind het altijd prachtig om beestjes in het wild te zien.


Take care en kalm an!

restjes

De restjes garen die ik overhield van het gehaakte plaid van laatst, heb ik in een kol verwerkt.

Dit is Zeeman Julia (20%wol) garen. Lekker wollig en warm.


Ik gebruikte lange pennen. Ik brei eigenlijk alleen nog op rondbreinaalden en korte sokkennaaldjes. Maar mijn rondbreinaald van 6 mm heeft een hele stugge draad/kabel en dat werk zo niet fijn. Dan verkies ik toch de lange naalden. Maar ik blijf wel continentaals breien hoor.


En zo ziet dat er dan uit:

Mijn zus vroeg me laatst wanneer ik ga vloggen. Nou, voorlopig niet. Deze 15 seconden (!) vond ik al spannend. Pfff! Zo krampachtig breiend terwijl Jan filmde. En dan zijn alleen mijn handen (en een paar grijze haren) te zien.

Mezelf zien op film/foto vind ik sowieso lastig. Je eigen stem horen is ook zoiets. Het klinkt toch anders dan je in gedachten had. En zo gaat het mij ook met beeld, ik krijg dan een onbehagelijk gevoel. In mijn hoofd is het plaatje gewoon anders… Misschien is het wel zo, dat mijn brein er gewoon iets anders van maakt. Dat in real live er toch een andere ‘ik’ te zien is, dan dat ík zie? 
Anyhow, vloggen is dus nog een ver-van-mijn-bed-show.

Pennen 6, dat breit vlot! Tenminste zolang Guusje zich er niet tegenaan gaat bemoeien!


Guus was duidelijk gecharmeerd van de zachtheid van dit project.


Het breiwerkje werd een rustpuntje in de dag. Niet ingewikkeld of moeilijk.


Heerlijk warm en groot. Het wordt tenslotte vanzelf weer winter, weer koud. Aan één kant strepen en aan de andere kant effen grijs. Ik vind kollen in de regel mooier zitten dan een recht-toe-recht-aan sjaal. 


Waar ik bij dik garen wel tegen aanloop is, dat ik het afhechten van de draadjes lastig vind. Je blijft het zo zien, vind ik. Dat heb ik niet bij sokkengaren bijvoorbeeld. Heeft er iemand een tip of is het een kwestie van accepteren?


Nog even een foto van onze stabijna Chiqo. Still alive and kicking.


Kalm an en take care!

stoppen

Deze eerste foto heeft niets met het onderwerp van dit blogje te maken: De roos achter ons huis. Maar het leek me gewoon mooi om met zo’n kleurige foto te beginnen.

Jan zijn teen piepte door de sok: ‘dag teen’!
Wanneer er een gat in een zelfgebreide sok valt dan stop ik zo’n sok.

Héél vroeger leerden meisjes sokken breien op school. En wanneer ze dat dan onder de knie hadden, knipte de juf er zó een gat in! Dan kon het meisje de pas gebreide sok leren stoppen, ondertussen haar eerste handwerktrauma verwerkend.

Zo oud ben ik niet. Op de basisschool met handwerken wel van alles geleerd, maar niet leren sokkenbreien laat staan stoppen.

Eigenlijk doe ik gewoon maar wat, in zoverre: Doel is het gat dichten. Wanneer de teen niet meer door de sok heen koekeloert dan is de missie geslaagd. Op YouTube zijn er wel stop-tutorials. Dus ben ik niet helemaal autodidact in het stoppen.

Wat heb ik nodig voor dit karweitje:

Stopnaald, deze heeft een scherpe punt en het oog is groot genoeg voor sokkengaren. Omdat het breisel rondom het gat meestal al wat vervilt is door het dragen & wassen is een scherpe punt nodig.
Schaar
Stopklos, een handig hulpje. Het Duitse fourniturenfabriek Prym brengt deze houten paddenstoelen op de markt. Daar wordt je toch vrolijk van!
Sokkengaren
Thee, groene thee met citroensmaak.
En dan kan ik los!

En de sok kan weer aan. En als ik toch bezig ben, sok twee. Eén sok van dit paar had ik al eens gestopt, nu is er in de andere ook een gaatje ontstaan.

Tadaa, ook klaar!

Ik geloof dat sokken niet veel meer gestopt worden. Sommigen halen de teen af en breien die opnieuw. Dat lijkt me nog wel een klus. Gestopte sokken, je ziet het haast niet (als je er vroeg bij bent) en de sokken gaat na een stopbeurt weer heel lang mee. Lekker duurzaam!
Sokken stoppen: my green way of life! 😉

Voddenboer en Schilder Jopie Huisman (1922-2000) heeft ‘De broek van meuke Albertje’ gemaakt. Hierin is zo prachtig het stopwerk te zien. Eerst keurig en netjes. Zorgvuldig een draadje uitgekozen. Toen ze alleenstaand werd, werd garen gepakt wat maar voor handen was, het maakte Albertje niet uit. Ach, want wie zag haar ondergoed nu nog. Zo mooi en zo ontroerend.

Take care en kalm an!

acquisitions

Op internet circuleren allerlei brei- en haakvlogs. Deze worden ook wel podcasts genoemd. Maar eigenlijk is een podcast zonder beeld.
Een paar vloggers die ik volg: Julia uit Zuid-Duitsland, Carolien, Sietske, Charlie en Puk uit Nederland, Angela uit Wales, Engeland. Maar de Zweedse Pia heeft ook geweldige vlog. En de Noorse Arne en Carlos, niet te vergeten. En zo struin ik het internet af voor leuke handwerkfilmpjes. Tips zijn welkom!

Zo hebben enkele vloggers een vaste volgorde van onderwerpen. Zo begint de maakster (m/v) met het laten zien van haar WIP’s (Work In Progress) of in Nederlands LW’s (Lopende Werkjes). Vervolgens laat de vlogger haar acquisitions zien. Dat is een moeilijk Engels woord voor ‘nieuwe aankopen’. Ik moest het even opzoeken om het juist te spellen. En dan wordt er afgesloten met het laten zien van FO’s (Finished Objects). De projecten die klaar zijn.

Wat me opvalt is dat sommige creators best wel veel ‘acquisitions’ kunnen laten zien. En dat elke vlog weer. Wanneer ik er over nadenk moet hun stash ENORM zijn en hun rekening dan weer niet!
Dit geldt overigens niet voor de Amerikaanse Fruity Knitting (ik weet haar eigen naam niet). Zij zoekt 1. een patroon, 2. koopt dan het garen, 3. maakt het en dan start ze weer bij 1. Zo kan het dus wel. Hmm, dat is mij toch wat te saai.

Afgelopen maand heb ik mezelf schandalig verwend. En nee, ik ben geen vlogster doch een gewone blogster. Maar nu kan ik ook eens mijn ‘acquisitions’ laten zien.

Voor elk garen had ik wel een reden om te kopen. Dat heb ik altijd wel trouwens. Net als bij drinken van een wijntje: gewoon omdat het dinsdag is, gewoon omdat het mooi weer is of juist bagger weer is, gewoon omdat dochterlief er is. We (dochter en ik) drinken een stuk minder aangezien een wijntje toch wel de nodige hoeveelheid calorieën bevat (123 kcal). Goed bezig dus. Wij zitten nu aan de Rivella (10 kcal), kopje koffie of thee. Is lekker hoor, maar een wijntje op zijn tijd… zucht…

Anyhow: mijn nieuwe aankopen:

De eerste:
Van OMAH Gorredijk, Regia Classic Stars color 04462. Ik had al een bol van deze Regia serie en die beviel goed. Het breide mooi op, om zo maar te benoemen. Dus mocht deze bol mee naar huis.

De tweede:
Een streng van mijn favoriete sokkenwolverfster Sylvia. Dit is kleur 2322017 van Basic Sock. Warme herfsttinten. Deze streng kocht ik bij Ajoure in Joure. Dit was onder motto: corona-stypje (corona-steunen).

De derde:
Dit kwam gisteren als brievenbuspost. Vacuüm gezogen.

Wol met verve, Sylvia dus, liet op Instagram deze stengen zien. Kleur Rio en op 31 mei vanaf 20:00 te koop. Zooo mooi! Ik heb er dus meteen twee besteld. Dan kan ik alsnog besluiten of ik er een sjaal van ga maken of sokken. Maar eigenlijk vind ik deze strengen te mooi om in schoenen te verdwijnen.

Ik vertelde Janlief dat ik me niet echt aan ‘cold sheep’* had gehouden deze maand. En mijn stash is al HUGE!
Zijn enige vraag: Wordt je er blij van? JAAAAHHH! Dan is dat toch prima!

Zo is het maar net. De één koopt kleding, de ander schoenen en weer een ander huisraad of weet ik wat. En ik koop dus (soms) wat wol!
En ja… de breidagen gingen ook al niet door en alle Wollig Landleven’s zijn vervallen. Dus nou en ja dus…
Nee Froukje, je hoeft geen verantwoording af te leggen, het is goed zo!

koolzaad

*Cold scheep: Het heeft niks met koude schapen te maken, maar het is afgeleid van cold turkey, de term voor het ineens stoppen met een verslaving. Cold sheep betekent dat je geen nieuw garen meer koopt, maar eerst je wolverzameling opmaakt. Ik sta al jaren op cold sheep, maar het lukt me gewoon niet om dit vol te houden. Ik geef het dus maar toe, ik ben een:

.I am a..


Take care en kalm an!

sokken breien

De meloensokken zijn klaar. De tweede sok was nog wel een dingetje. Veel fouten, veel retourbreien om uiteindelijk de vergissingen die nog volgden maar te accepteren. Die gebrekkigheden blijf ik, als maakster, natuurlijk wel zien.

Maar uiteindelijk, zo in de gympen, zie ook ik die fouten niet.

Anyhow nu tijd voor een nieuw sok-werkje! Op het wolfeest in Balloo drie jaar terug een bolletje Superba Wave gekocht. Ik ken het merk niet. Dus is het even afwachten hoe dit garen zich houdt in de was.

Bij de Bieb zag ik, tot mijn grote verrassing, dit boek liggen: SOXX Look. Het is het derde boek van deze reeks. Geschreven door Kerstin Balke. Ze woont met haar man en beide dochters ergens tussen Hamburg en Lübeck, in Duitsland. Haar SOXX Book en SOXX Book 2 zijn erg populair. Ze staan vol kleurrijke sokpatronen. De meeste patronen brei je met meerdere draden. Hier haar Instagram.

Ik maak SOXX Look nr. 5 uit dit derde boek. Voor Janlief. Het is een reliëf motief: een combi van rechte en averechte steken.

Een fijn werkje: Mooi garen en mooi patroon. In dit breiboek staan naast sokken veel meer prachtige patronen zoals kollen, mutsen & polswarmers. Erg leuk vorm gegeven. Toch mooi dat ze zo’n nieuwe boek in de Bieb hebben.


Die oude stoel, tja daar kan ik maar geen afscheid van nemen. Ik kreeg die stoel van ‘Tanne’ (zoals de kinderen Tante Anne altijd noemden) met als doel deze te verkopen op de rommelmarkt. Ik stalde mijn spulletjes uit maar ging toen zelf op de stoel zitten: die gaat mooi niet weg!

Guusje heeft een voorkeur voor onze andere relaxstoel buiten.

Ik zal mijn breiwerkje weer even oppakken.
Een lieve groet van mij vanuit Oldeholtpade. Tot kiekes!

lopend werkje

In de knittersworld (breiwereld) noemt men het project waarmee je bezig bent een WIP, Work In Progress. Vertaald: Werk In Uitvoering. Maar ik, ik noem het een LW, een lopend werkje.

Ik ben al even met deze meloensokken bezig. Ze komen maar niet af. Sok één ging voorspoedig. Maar sok twee schiet gewoon niet op. Gevalletje van ‘second sock syndrome’?

Dit syndroom is een wereld wijd fenomeen. Het wordt gekenmerkt door het feit dat het bij de tweede sok veel langer duurt om deze af te krijgen dan bij de eerste sok. Of dat er aan de tweede sok niet eens wordt begonnen. Maar normaal is mijn tweede sok echt ALTIJD sneller klaar dan de eerste.

Na enig zelfberaad kom ik tot deze mogelijke verklaringen:
1. Dit is mijn derde paar sokken met dit ajourpatroontje van spiralen vol met gaatjes en samengebreide steken. Is het dat ik wel klaar ben met het patroontje?
2. Zo klaar, dat ik er geen zin meer in had om er nóg een paar (!) fouten uit te moeten halen. Raar, dat ik, nu bij sok III, zo makkelijk steeds de fout in ga. Bij deze sok al héél véél aan retourbreien gedaan. Dus laat de fouten nu maar zitten… En door al die fouten in mijn LW, heb ik er ook geen plezier meer in.

Omdat ik mijn nocht van dit breiwerk af heb, laat ik het werkje steeds links liggen. Maar ik mag óók niet een ander werkje oppakken van mezelf. Laat staan nieuwe sokken opzetten. Nee, die tweede meloensok moet eerst af.
Gevolg: ik kom tot niets. Een patstelling, ik kan het niet anders benoemen.

Dus gisteren drie keer diep zuchten en weer aan de brei. Tijdens een autorit de pennen er flink onder gezet.

Dit paar zal voor mezelf worden. Nog zo’n regel van mij:
Als ik in sokken teveel fouten maak houd ik ze zelf.
Zit een klein ver-steek-inkje in dan zijn ze voor dochterlief.
En de foutloze die gaan naar zuslief. Haha, dan weet je, zus, waarom er niet zo heel vaak sokken jou kant op komen!

Feit is wel dat je die fouten in het breisel, bij het dragen, echt niet ziet. Behalve dan de maakster, die blijft alle fouten, hoe klein ook, wel zien. Dat is net als bij spulletjes naaien, je zit er met je neus zooo dicht op, dat je elke oneffenheid ziet. Bij het breiwerk hetzelfde, met je leesbril op zie je alle ongelijkheden.

Nog even een paar plaatjes vanuit mijn ‘habitat’.

Luierende schapen in de schaduw. Gewoon wat liggen, wat kijken en herkauwen. En deze ree, iets minder relaxt dan de schapen, al herkauwend houdt ze haar omgeving goed in de gaten.

Tot slot: Door de halmen de weide niet meer zien

Take care en kalm an!

Vorige Oudere items