verandering vs vertrouwde

Ik kan mezelf wel scharen onder het mild-conservatisme. Even uitleggen: ik ben niet zo dol op veranderingen in doen en laten. Uiteindelijk ga ik wel overstag hoor, maar het duurt bij mij gewoon wat langer. Zo ben ik enthousiast begonnen met sokken breien op een kleine rondbreinaald. Dat is even wennen, maar het wíl wel.
 :
En toch…ik heb mijn breiwerkje weer over gezet op de mijn vertrouwde kleine sokkennaaldjes welke ik sinds tweeduizendnegen gebruik.
 :
Daarvoor breide ik de sokken op vier lange naalden. Toen breide ik nog niet continentaals. Zo heeft het bij mij ook wel een jaar geduurd dat ik continentaals (draad over linker wijsvinger) ging breien in plaats van de mij vertrouwde Engelse manier (draad over rechter wijsvinger). Uiteindelijk is het ergonomisch beter om continentaals te breien vanwege de kleinere kans op een brei-arm.
 : Steeds weer proberen, om daarna toch weer de op de oude manier verder te gaan. Hup, toch weer die lange naalden in mijn project, zie foto uit 2009. Tot ik er uiteindelijk toch wel aan wen, die verandering: Sokken continentaals op de kleine sokkennaaldjes. Nu weet ik niet beter meer.
En…wie weet brei ik volgend jaar wel niets anders meer dan mijn sokken op de kleine rondbreinaad, ik sluit het niet uit.
Zo ging het me ook met mijn laptop. De oude laptop met windows 7 was echt aan vervanging toe: traag en viel om de haveklap uit. In september een nieuwe laptop aangeschaft met windows 10. Ik moest zo wennen aan dat ding dat ik voortdurend teruggreep naar mijn oude laptop , alle frustraties voor lief nemend. Langzamerhand werden de momenten op de nieuwe laptop langer en nu ben ik dan echt ‘over’ op windows 10. Het gaat mij zelfs zo dat ik de mijn vertrouwde achtergrond ook weer op de nieuwe laptop heb gezet. Al jaren een foto van de zonnebloem die Wessel ooit eens maakte.
 :
Ik ga voor het vertrouwde in plaats van een frisse nieuwe achtergrond. En zelfs mijn telefoon: hetzelfde verhaal: alweer het vierde jaar met dezelfde vertrouwde achtergrondfoto.
 :
De wereld veranderd al snel genoeg, laat mij me nou maar vasthouden aan een paar kleine vertrouwde dingen.

beschuit met muisjes

Gisteren heb ik mijn kleine neefje in real life gezien én vast mogen houden. Wat een prachtig kereltje. En zo klein! Moos is de eerste van een nieuwe generatie in onze familie. Bijzonder!
Met kleine Moos op mijn arm kwamen bij mij ook de herinneringen los aan toen m’n eigen kinderen geboren werden. Ik weet dat mijn zoon bij de geboorte nog kleiner was dan Moos! Terwijl ik Moos al zo klein vind.
Nee, het vestje is nog niet af, dat geeft niet. Het past hem toch nog niet.
 :
Lieve Moos: Groei, geniet en geef. Lach, laat gaan en leef. Straal met je aanwezigheid en blijf jezelf…altijd!

familieboom

 

Branches in the wind, still standing here together
One more storm to weather, we’ll get through it yet
So we’re gathered here holding on to each other
To let go of another one we won’t forget, now as we say goodbye
To one of our own we may be lonely but we’re not alone
Though the leaves will fall and the tears will flow
May it always comfort us to know
The family tree will always grow
Father down to son, mother to daughter
Thicker than water, we are made of this from the Earth we rise
To the Earth returning we’ll keep a candle burning
For the ones we’ll miss and when we say goodbye
To one of our own, we may be lonely but we’re not alone
Though the leaves will fall and the tears will flow
May it always comfort us to know
The family tree will always grow, it’s stronger than the wind can blow
The family tree will always grow.

 :

Kiezen en vestje

Ook ik zal het potloodje ter hand nemen vandaag. Zeker! En ik ben niet zwevend, nee, ik ben er wel uit. Dit na de kieswijzer toch even te hebben geraadpleegd.
Maar of ik nu zoveel vertrouwen in de politiek heb?
Wat ik ook lastig vind is, om mijn eigen mening te vormen, in een tijd dat ik zelf twijfelt aan het nieuws dat mij via de media bereikt. Wat kan ik geloven en wat niet.
Afbeeldingsresultaat voor verkiezingen
Ik verbaas me over het feit hoe gemakkelijk een staatshoofd feiten kan verdraaien en dat de vólgers dan die onwaarheden voor waarheid aannemen puur om wie het verkondigd. Dat dat zo gemakkelijk gaat verbaast me eigenlijk wel. Zo gebeurd het overal. Niet alleen op internationaal gebied.
Iedereen heeft zijn eigen waarheid. Het wordt lastig wanneer iemand met zijn/haar mening indoctrinerend bezig is. Dan wordt het eng. En dat, zo kan ik melden, komt niet alleen voor op internationaal gebied.

Zo dat was even mijn statement.

Terug naar m’n breiseltje! Wat is het toch heerlijk om gewoon je gedachtes te richten op alleen je bolletje wol, je breinaald en het projectje wat er onder je handen ontstaat!
Vanmiddag een poging gedaan om de vorderingen van mijn top-down babyvestje netjes op de foto te krijgen. Valt niet mee met een nieuwsgierige Jiske-poes 😉
Poging 1:
 :
Poging 8:
 :
Poging 11: Jaaaaa, hier is het vestje goed zichtbaar zonder poes of poot!
 :

 

 

vestje

In februari had ik het al eens genoemd: ik ben met een babyvestje bezig. Na heel wat opstart problemen en vaak, heel vaak uithalen nu toch een GOED beginnetje. Het patroon waar ik eerst mijn zinnen op had gezet kwam niet goed uit in de praktijk. De reden dat de maten totaal niet klopten in mijn project heb ik niet kunnen achterhalen. Ik heb op Ravelry een nieuw patroontje gevonden.
Lang leve Ravelry*!
‘Garter yoke baby cardi’ zo heet het patroon. Het is top-down (van boven naar beneden) gebreid. Mijn eerste top-down breisel.
 :
Hoe simpel en makkelijk het patroon ook beschreven is, toch ging ik verschillende malen de mist in. Lezen is moeilijk als je zelf al een idee dénkt te hebben van het patroon. Je leest wat je wilt lezen, echt!
Gisteren voor de zevenentachtigste keer (bij benadering…) het vestje uitgehaald. Maar: Nu komt het goed!
Mezelf beloofd vanaf nu onbevooroordeeld het patroon volg!
Ik heb nog steeds plezier om met dit breiwerkje bezig te zijn hoor. Het deert me niet om werkjes uit te moeten halen. Ik leer ervan en geniet van het proces. Bovendien is het mij niet te doen om een project snel af te hebben. Wat dat betreft heb ik wel veel meer geduld dan toen ik pakweg twintig jaar was.
Hier een foto van het schoudernaadje. Vind het zo leuk om een vestje zo te breien, geen naadjes te sluiten, gewoon al breiend ontstaat het hele vestje. Wordt vervolgt. Het lytse jonkje (kleine jongetje) waarvoor ik dit vestje brei is van de week geboren. Een prachtig kereltje! Welkom op de wereld Moos!

Met de zon erbij is het echt lenteweer. Alles komt weer tot leven! Zie hier: op de kop in het stuifmeel!
 :
* Ravelry is een online community waar van alles op haak en breigebied te vinden is. Je kan het een klein beetje vergelijken met Facebook, alleen Ravelry heeft meer handigheidjes. Je hebt net als op Facebook vriendjes & onderlinge groepjes, maar daar naast ook toegang tot heel veel patronen. Je heb een eigen stukje waar je je eigen breiprojecten op bij kan houden. Je kan er oneindig snuffelen om inspiratie op te doen. Echt een walhalla voor de brei en haakliefhebbers onder ons.

leesvoer

Vanaf dat ik kon lezen ben ik al lid van de bibliotheek. Als kind was ik er dan ook regelmatig te vinden. De mooiste momenten vond ik, wanneer ik een jaartje ouder werd en daardoor weer meer boeken tot mijn beschikking had. De jeugdboeken vond ik prachtig!
Ik lees langzaam. Vroeger ook al. Met de Brustest scoorde ik altijd laag. Vervolgens moest ik in een leesgroepje plaats nemen met kinderen die jonger waren dan mij.  De Brustest: je kreeg zo’n briefje met rijtjes woorden onder je neus en dan moest je zo snel mogelijk de woordjes lezen. Pff…dat gaf me wel stress, ook al had ik van dat woord toen nog nooit gehoord.
Voordeel van langzaam lezen is dat je lekker lang over een mooi boek kunt doen. Maar elk voordeel heb z’n nadeel…het vele leesvoer voor de opleiding kost me erg veel tijd!
5 boeken om anderen mee te inspireren:
Anyway…Een paar jaar terug had ik financieel geen armslag meer waardoor ik serieus bezuinigen moest. Het lidmaatschap op de bieb werd opgezegd. Maar nu, 2017, heb ik mijn bieb lidmaatschap weer kunnen begroten. Dus loop ik weer heerlijk te snuffelen langs de rekken vol boeken. En al kijkend tussen al het leesvoer mag ik dan de boeken, die mijn interesse hebben, zo in de tas doen om er thuis in te kunnen duiken. Natuurlijk kan ik al die boeken never nooit niet lezen in drie weken. Maar gewoon het idee dat ik er in kán duiken geeft me al een fijn gevoel. Hier een foto van mijn laatste keuze. Zoals te zien is dat erg veelzijdig, van een handwerkboek tot romans & informatieve boeken.
 :
Ik sluit mijn blogje af met een foto van onze stabijna Chiqo. Hij is nét geen Stabij, vandaar sta-bijna. Het is namelijk een kruising tussen een Stabij en een Wetterhoun. Poseren kan hij wel! Deze foto maakte dochterlief Jildou van de week.
 :

lente

Vandaag is de metrologische lente begonnen. Fijn! Ik hou wel van ’t voorjaar. Vogels die weer volop kwetteren en fluiten. Wanneer ik er met hond Chiqo op uit ga hoor ik allerlei vogels door elkaar. Prachtig! Meesjes, merels en soms de roffel van de specht. Maar niet alleen de vogels laten zich meer zien (en horen): van de week zat er een prachtig eekhoorntje op het bospad. Zo’n mooi klein bruin beestje. Nee, ik heb er geen foto van kunnen maken.
Ik word altijd blij van het onverwachte spotten van beestjes in het wild.
Zo stonden er, in het Scheenebos, zeven (!) reeën naar mij te kijken en ik, uiteraard, naar hen.
Om een beetje het begin van de lente te vieren plaats ik gewoon een plaatje van hét symbool van de lente voor mij: een lammetje.
.:

Vorige Oudere items