follow the sun


.
Een wel heel zen liedje!

Volg de zon, uit welke richting de wind ook waait. Wanneer deze dag voorbij is, adem in. Droom met zorg. Er is morgen een nieuwe dag voor iedereen. Een gloednieuwe maan en een gloednieuwe zon. Dus volg de zon.


In 2017, ver voor Corona, gingen dochterlief en ik naar een concert van deze Australische hippie-muzikant Xavier Rudd. Een prachtig, zij het wat zweverig concert.

De kleine dingen
In 2020 deed ik mee aan een crochet-a-long van Scheepjes. Een samen-haak-project. Ik had het garenpakket gekocht en startte vol overgave. Maar na een paar weken bleek ik te weinig haakskills voor dit patroon de ‘d’Histoire Naturelle’. Ondanks de goede instructiefilmpjes was ik gewoon te veel aan het modderen en kwam daardoor niet aan haken toe.


Foto hierboven: zo zou de deken moeten worden, wel prachtig hè…Ik heb het werkje afgehaald. De wol opgeborgen. Tot ik, vorig jaar, dit project voorbij zag komen.


Deze deken ligt meer in mijn mogelijkheden. Ik brei het zelfs nog wat groter! Origineel is het patroon ‘Le petit choses’ 168 steken = 80 x 85 cm. Ik heb 252 steken opgezet wat ongeveer neerkomt op 120 cm breed. Het haakpakket bevatte 17 bollen Scheepjes Colour Crafter dus was er wel ruimte om meer steken op te zetten.

Ik had al een paar strepen gebreid, toen is het hele project naar boven verdwenen. Verdrongen door andere, in mijn ogen, belangrijker projecten.


Nu, begin 2022, pak ik dit werkje weer op. En… heerlijk al die strepen.

Voornemens
Ik had eerder al verteld dat ik elke dag een keuze maak uit al mijn spullen/dingen om 1 item ervan naar de kringloop te doen. Gewoon ontspullen. Ik heb een doos waar ik elke dag wat bij doe. Easy peacy.

Maar ook is er bij mij een drang om eens wat ‘lopende werkjes’ weg te werken. Ik heb er 6. En nog 3 borduurwerkjes. Dat klinkt niet veel, 9. Maar ik heb ook nog de nodige wol liggen waar ik plannen mee heb. Zoals garen op deze foto, voor de Elfriede shawl. Okay, die heb ik nog niet op de pennen staan en dus telt die niet mee als ‘lopend werkje’.


Zie dit is de ‘in-weg-duik-shawl’ Elfriede:


Nota bene: Handwerken moet vooral een fijne bezigheid zijn en blijven. Dus kies ik waar ik op dat moment plezier aan beleef. Alhoewel het fijn zou zijn dat ik dan dus kies uit die 9 ‘lopende werkjes’.

Hoe dan ook: Doe waarvan je houdt, en hou van wat je doet. Easy peacy.

Afgerond werkje
Het eerste paar sokken van 2022 is een feit. Garen: Phildar Milky Way, naaldjes 2.25 en in elke sok 3 rijen koffieboontjes. Dat staat altijd leuk en breit zo fijn.


Ik kreeg deze verrassingsbol van zuslief. Een bolletje waar allemaal kleine dingetjes in verstopt zaten. Al breiend kom je die tegen.

En wat zit er dan in? Zie foto rechtsonder: Alle gezinsleden in kraaltjes. Zo bevrijdde ik ‘Sandor’ als eerste uit de bol. Douwe toonde voor het eerst interesse in mijn garen. Maar dat kwam doordat er ook voor hem snackjes in zaten. Zo leuk!

Zus had bewust gekozen voor NIET zelfstrepend garen. Ze kent mijn obsessieve perfectie in dezelfde streep-sokken breien. Dat lukt je niet met deze kleurstelling. En dat scheelt weer wat hoofdbrekens.

Elk voordeel heb zijn nadeel
Dagelijks wandel ik door het Scheenebos, hier bij ons dorp. Vaak zie ik reeën. Voor de reeën is het hier in de omgeving een walhalla. Overal bos, akkers en weides.


Ze hebben zo wel hun eigen favoriete plaatsen. Vaak zag ik ze in het schraalgrasland aansluitend aan het bos. Dit perceel, ter grote van 3 hectare, is in 100 jaar nog nooit geploegd. En wordt dan ook niet gebruikt voor landbouw maar er groeit wat er groeit en eenmaal per jaar wordt dat gemaaid.


De grassen en weidebloemen kunnen er heerlijk groeien. Het trekt allerlei vogels, insecten en wilt aan. Reeën verschuilen hun kalfjes erin.

Het kwam te koop met de wens dat dit stukje natuur kon blijven bestaan. Filmer en fotograaf Ruurd-Jelle van der Leij stapte hierin.


Maanden lang is hij bezig geweest om deze grond om te zetten in een privé-natuurgebiedje met een zandwal en een stromende beek. Fragment Vroege vogels op NPO 1 radio HIER. Van der Leij hoopt op veel aantrek van vogels en insecten.

Die zandwal is helaas nodig om er de rust te creëren. Op het pad tussen bos en land was het te druk met wandelaars en loslopende honden. Niet ideaal dus.


Ik heb een reebruin vermoeden dat ik die sprong (zo noem je kudde reeën) hier niet meer zal zien. De zandwal is best wel hoog.

Gelukkig is er nog een plek waar de reeën ook graag verblijven, even eerder is een stukje land omgetoverd in een weidebloemen veld. Zo lag het er afgelopen zomer bij.


Dat veld heeft de Vogelwacht nu nog een keer zo groot gemaakt. Prachtig! Foto ook van afgelopen zomer.


Us Douwe
Een hele hond. 19 kilo nu.


Al vanaf heel klein heeft Douwe een grote interesse in schapen. Hij kan er uren naar kijken. Ik kon me dan ook voorstellen dat Douwe een baantje als herdershond ambieert.


Maar hij twijfelt nu tussen iets met schapen of sleutelen. Volgens de hond is er in de schapenhouderij geen droog brokje te verdienen. Dus nu loopt Douwe een snuffelstage bij Jan.


Hij mag gereedschap aangeven, maar het ‘los’ daar moet Douwe nog wat aan werken.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

on my way

.
‘Send me my way’ is eigenlijk van Rusted Root. Deze bluegrass band komt uit Pennsylvania. Maar ik vind deze versie van ‘Guy meets girl’ ofwel Cody en Alyssa, ‘liever’.

Over het liedje
Het gaat over vrijheid. Je leven leiden zoals jij dat zou willen, je eigen weg gaan zonder spijt. Er alles aan doen om, in deze willekeurige en onvoorspelbare wereld, je bestemming te bereiken.

Zo mooi dat Cody en Alyssa zelf de daad bij het woord voegden door in een oude schoolbus door Amerika te reizen. Hier filmpje van de bus.

Spelen


Wat is het soms leuk om even ‘echt’ met wol te spelen. Geen patroon maar gewoon wat maken.


Ik pakte een paar kleurtjes en kon maken wat ik wou! Ja, ik voelde me net Catootje. Die van de botermarkt. En ik maakte voor ons stenen poesje een sjaaltje.


En ik maakte voor de echte poezekes van dochterlief wat muisjes.


Kattenogen bevatten veel minder kegeltjes dan die van mensen. En de kegeltjes zorgen voor het zien van kleuren. Mensen kunnen de 3 primaire kleuren zien: rood, geel en blauw. Katten kunnen, net als honden, maar 2 primaire kleuren zien: geel en blauw (en natuurlijk de combinatie tussen deze twee, namelijk groen) Dus deze speelmuisjes zien ze zo:

Batikshawl
Hier nog op de pennen. Ik zat een middagje bij dochterlief.

De poezen moesten even wennen aan mijn breiwerk. Om de beurt kwamen ze even snuffelen aan de shawl in wording.


In middels is dit project afgerond. Ik heb ervoor gekozen om er een kol van te maken. Deze Trees, zoals het patroon heet, is in een koker gebreide shawl.


Aangezien ik op naald 4.5 mm heb gebreid is de Trees dik, erg dik geworden. Als je een shawl aanhoud heb je een dik breisel op je borst liggen. Nee, das niet mooi en niet fijn. Nu heb ik een kol gemaakt, echt perfect! Daar kan ik zo blij van worden: When a plan comes together!


Verjaardagskadootje
Eerste kerstdag werd ik 53 jaar. Mijn (schoon)kinderen kwamen langs. Niet voor een kerstdiner maar gewoon voor de gezelligheid. Wat vreterij op tafel en als diner een kopje soep.

Ik ben een trouwe luisteraar van de podcast ‘Het ministerie van gebreide zaken’. Dit is een Belgische podcast over… ja dat hoef ik niet in te vullen. Afijn in seizoen 2 aflevering 8 hadden de dames een gesprek met Veerle en Griet over hun boek ‘De woldoeners’.


Het gaat niet alleen over de verhalen van de leden van een breigroep die neerstreken in Pandzestien in Niclaas maar ook experts op gebied van mentale gezondheidszorg hebben er hun plek. Prachtig! Er staan naast levensverhalen ook nog patronen in. Voor een breister wel echt een walhalla!


Normaal weet ik nooit een kadootje voor mijn verjaardag. Nu dacht ik dat dit boek mooi zou zijn om te krijgen. Altijd zeg ik dat ik iets te wil krijgen wat OP kan. Een mens dat alles al heeft is hier bij gebaad. Lekkere douchegel of chocola. Een kaarsje of zo.

Maar toen ik de vraag van Jildoulief kreeg wat ik zou willen krijgen op mijn verjaardag kon ik haar deze suggestie doen. Dit boek. Vanwege zijn mooie patronen een boek om te koesteren na het gelezen te hebben. By the way, naast dit boek kreeg ik ook nog van alles wat OP kan! 🙂

Us Douwe
Inmiddels een half jaar oud. 


En wat heeft hij al een prachtige ‘zwiep’staart.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

so forget who you are, just go into the dark and be sure that the light will be yours


.
Van Town of Saints uit ‘The Silent Sea’. Deze regel is de vertaling van de titel van de blog: Dus vergeet wie je bent, ga gewoon het donker in en zorg ervoor dat het licht van jou zal zijn.

Town of Saints is een Groningse band. Aanvankelijk waren het straatmuzikanten. Na wat wisselingen werd het in 2011 Town of Saints met Harmen, Heta en Sietse. 

Verspulling
Een gemiddeld huishouden heeft veel, heel veel spullen in huis. We ‘verspullen’ met elkaar. Te denken valt dan aan kleding, keukenspullen, vervoersmiddelen, spullen om de socials op de volgen en zo nog véél meer spullen. Ik neem aan dat je wel een idee hebt, rondkijkend in je eigen kot. Zo’n 30.000 spullen per huishouden! Maar hoeveel spullen heeft een mens nodig?

Ik denk dat we ook door de Action en dat soort winkels eerder verspullen. Voor een prikkie koop je die sooi, die je misschien niet eens nodig hebt, maar ach, kost geen drol dus meenemen. Vroeger deed men langer met de spulletjes in huis. Nu leven we toch wel in een weggooimaatschappij. Niet zo duurzaam trouwens.

Ik ben al een aantal jaar bewust van de spullen in ons huis. Ik ben ook wel van het opruimen. En ja, ik heb de boeken van Marie Kondo gelezen. En natuurlijk die van Dennis Storm: ‘Weg ermee’.

Onze zolder was dan ook bijna leeg. Toch togen de kabouters s’nachts weer spulletjes mee naar binnen en ontstaat er weer één looppad op zolder, in plaats van een lege vloer.

Ik koop weinig, maar de kringloop blijft voor mij heel aantrekkelijk. In mijn geval ‘De Veurdele’ in Noordwolde. 


Ik kan zelfs wel zeggen: mijn sport is kringlopen! Wanneer ik daar ben geweest heb ik toch meestal weer spulletjes gekocht. Nodig? Welnee! Maar ja, ik wordt er wel blij van en dat telt dan wel. Toch? Ach het leven zit vol tegenstrijdigheden.

Goed voornemen 2022
Nu heb ik mezelf een 2022-challange bedacht. Elke dag één ‘ding’ wegdoen. Weggeven of naar de kringloop. 365 dingen dus in 2022. Nee, niet veel gezien de 30.000 spullen die zich hier in huis verzameld hebben. Het is maar 1, 1 %! Het maakt wel dat ik me bewust blijf van ontspullen. Het is nu eenmaal fijner leven met minder spullen. NB: Misschien toch elke dag 4 spullen? Dat is 4.4 % = 28.540 spullen. 


Jan en ik trokken in 2014, 2015 en 2016 door Europa samen op één motor. Op die motor onze bagage én de hele kampeeruitrusting. Het ging prima. 


Hoe minder we mee hadden hoe makkelijker we konden reizen. Echt, ik vond het zo fijn. Maar ook het besykje (onderzoeken) wat je nu echt nodig hebt en wat dus niet. 

Zo ook in onze camper, niets te veel! En dat leeft zoveel fijner! ’s Morgens na het ontbijt zo weg kunnen rijden. Alles wat je dan ál mee hebt heeft een eigen plekje.

Simple life, dat is het.

Wolvoorraad
Ik  moet toegeven dat ik wel een grote wolvoorraad heb. Dit voelt echter niet als ‘druk’ of als ‘te veel’. Het komt omdat het een bezigheid is welke je graag doet. Dan is het fijn om keuze te hebben wanneer je iets nieuws wilt opzetten. De spullen liggen op een kamertje welke we ‘kantoor’ noemen. Nog uit de tijd het Wessel zijn werkplek was. Heerlijk om zo’n kamertje te hebben! Filmpje heb ik al eens eerder geplaatst.



Warme sjaal
In 2021 begon ik met een Trees. Dat is een patroon van Puk Vossen, eigenlijk een sjaal in vorm van koker, dus gewoon rond breien. Hierdoor wordt sjaal wel dubbel dik.


Ik ben super blij met het garen: Zeeman Royal gecombineerd met Zeeman Batik. Voor op mijn donkerblauwe winterjas. Met de temperaturen van now a days zou je vermoeden dat ik deze dikke sjaal komende winter niet zal dragen. We will see…


Het breit heerlijk, vooral met luisterboek omdat het gewoon immer gerade aus breien is.

Us Douwe
Hij is oud & nieuw doorgekomen. Om 00.15 even in de stress omdat ze hier in Hooltpae schijt hadden aan het vuurwerkverbod. Hij trilde zo, daar kon ik geen snackjes tegen op voeren. Idee hierachter is dat je iets engs voor de hond omzet door iets prettigs, dus snackje. In de weken vooraf oud & nieuw tijdens wandelen bij elke harde knal snackje geven. Verder geen aandacht aan geven. 


Ging super, oudejaarsavond, bij knallen geen angst. Maar om 00:15… paniek! Gelukkig zocht hij steun bij mij. Hij zat rechtop naast me op de bank. Ik heb gewoon een arm om hem heen geslagen. Negeren terwijl de hond angst ervaart is ook zo wat. Maar bevestigen in zijn angst door ‘oh kom maar hier, och wat een knallen!’ is ook niet goed. Zodra hardste knallen voorbij waren was Douwe weer D(e) ouwe!


Puberhond
Kan dat? ’s Middags loop je nog een coöperatieve hond en ’s avonds is diezelfde hond veranderd in een draakje! Gisteravond wilde Douwe echt alle kauwgommetjes op straat opeten die hij kon vinden. En geloof me, dat zijn er veel. Die kids van Hooltpae lusten wel kauwgom! Nee, nee, nee van mijn kant inclusief de daarbij behorende snoepje. Zo is mijn jaszak snel leeg. Dan gaat hij poepen, ik zakje pakken: wil zakje niet open… Zit ik aan de verkeerde kant? In donker ook zo lastig te zien (in licht trouwens ook).

Afijn, Douwe klaar met poepen, glipt hij me het weiland op. Onder hekken met linten door, om paal heen, dus riem om paal heen. Ik nog steeds met zakje klooien. Eerst maar achter hond aan. Dus al dansend tussen poep wat niet door anderen is opgeruimd, richting stekpaal, riem eromheen en trekken: ‘Kom Douwe, kom!’ Nee, dus. In één keer is dát lint van de afzetting ook heel eng. Met nog meer trekwerk en Douwe weer op het goede spoor.

Hij had gepoept en geplast voor mij dus reden om meteen richting huis te lopen. Ook dat weer met veel trekwerk (Douwe) en trekwerk (mijn kant). Douwe nog steeds gefocust op alle kauwgom en ik gefocust dat hij dat niet kan pakken. Mijn jaszak inderdaad bijna leeg.

En thuis? As we speak gaat het pubergedrag door. Nu op onze meubels gericht. Het slopen van de voortafel. Och, het is ‘iene’ van de kringloop maar toch. DAT DEED HIJ ANDERS NOOIT! Help hoe overleef ik een puberhond!


De overige voornemens

Nog even een briefje over goede voornemens delen. Dit plaatste caberetier Marjolijn Vank op Instagram.


Haha, zooo herkenbaar!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

alle goeds voor 2022

De laatste avond raakt de eerste morgen.
Het jaar verjaart.


Tekst: Paulo Coelho
Foto: Rottige Meente

maybe I should just let it be


.
Een regel van ‘The Decemberists’ uit het nummer ‘January hymne’ mooier kan het niet voor deze blog, zo op de drempel van 2021/22. Deze folk & alternatieve rock band en komt uit Oregon. Frontman Meloy zegt dat het nummer gaat over het scheppen van sneeuw. Hij was verhuisd naar Portland en 10 dagen afgesloten door het winterweer. Een hymne is een lofzang, een lofzang op de sneeuw dus. Ik lees echter meer in het nummer. En dat mag.

2021
Elk jaar blik ik even terug. Met in mijn hoofd de tekst van ‘Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een schaduw heen’ (Johannes de Heer, 406) Dat lied zong mijn vader in deze tijd.

Breiwerkjes
Op handwerkgebied heb ik wel één en ander verzet.
31 paar sokken, 2 shawls, 1 paar mofjes. 1 deken en 1 poesje.



Ik denk dat ik van al de projecten de ‘Segelschiff am See Shawl’ het mooist vind. Dit was een Knit-A-Long van Alexandra Boonstra. In deze blog de info. Deze driehoek-shawl heeft een gedeelte gestreepte ribbels en eindigt met een ajour (gaatjes) stuk.

Leesvoer
20 boeken uitgelezen/uitgeluisterd: Indrukwekkendste De Crèche van Elle van Rijn.

Beestjes in het nieuws
Afgelopen jaar is in april, Chiqo over de regenboogbrug gekuierd. Hij was na 16 jaar echt op.


Dit, hieronder, plaatste ik op dierendag.


Links Chiqo, rechts Douwe. Zonder dat we er op uit waren kwam in augustus Douwe op ons pad.


Getipt door een buurvrouw zagen we dit nestje. Zeven stabijtjes. Op 11 september kwam Douwe bij ons wonen.


Nee, we zijn Chiqo niet vergeten, hij heeft een plaatsje in ons hart.

Us Douwe
Zo vol leven! Maar beslist geen ADHD hond. Hij luistert goed. En in de buurt al flink wat hondenvriendjes gemaakt: Fauno, Pelle, Pacha en natuurlijk Bob.


Camper
2021 is ook het jaar dat Jan de camperbus bouwde. Onze Jolly Jumper. Een enorme klus!


Een iemand die geen weet van campers heeft kan zich niet voorstellen wat voor kennis & kunde er nodig is bij de verbouwen van een bus.


We zijn door omstandigheden nog niet ver weg geweest.

Vooruitblik 2022
Hmm, daar heb ik wat moeite mee dit jaar. Op mijn neus zit een basaalcelcarinoom, dat is een vorm van huidkanker. Nee, daar ga je niet aan dood. Wel moet een deel van mijn neus worden weggesneden. Ergens in maart hebben ze plaats voor mij. De plastisch chirurg kan het gat daarna weer dichten. Dit heet ‘voorhoofdsflap reconstructie’. Dat betekent meerdere operatie’s onder narcose. Een heel traject dus.

Ik zie vooral beren en op elke weg. Dat heb ik van mijn oer-beppe Margje. De oma van mijn vader. Die kon zich ook té grote zorgen maken. Hier het kleine huisje van haar op de Meulepolle in Wolvega.


Een mens lijdt het meest van het lijden dat zij vreest, valt hier bij mij wel op zijn plaats. Wanneer ik in een positieve bui ben niet hoor, dan bezie ik alles door een roze bril. Maar dát gevoel ben ik nu even kwijt.

Op reis
Wie weet kunnen we later in het jaar lekker weg met onze Jumper-bus. Scandinavië, Ierland, Noord-Spanje? Douwe tussen ons in. Gewoon maar zien waar we heen gaan.


Poezen
Vanaf 1999 hebben we steeds poezen gehad. Rebbel, Jiske, Guusje, Twinkel (oppaskat), Joep (oppaskat) ik ben echt een katten-mens.


Wanneer ik Douwe van de opvang haal, waar ook het asiel zit, sta ik altijd even met mijn neus tegen het glas. (Sorry, schoonmaakster!). Al die asielpoezekes daar. Ze liggen lekker in een warme kamer met veel zachte plekjes om te slapen. O, ik zou er zo één meenemen. Nee, allemaal! Eh, doe dat maar niet. Twee! Ja, twee! Wanneer wij weg zijn hebben ze elkaar nog…

Het geeft mij wel een mooi vooruitzicht te weten dat, na het ‘neustraject’, we twee lieve poezen te kunnen adopteren. Jan? Ja toch? Please?

Verdwenen
De Stephanuskerk was van de week niet te zien. Denk hem er maar even bij!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

you know it’s me, Cathy


.
Als meisje van 5 jaar deed dochterlief mee met de playbackshow in ons dorp.
Ik had een jurkje in elkaar geflanst en samen een dansje ingestudeerd. Jildou vertolkte Cathy uit een nummer van Kate Bush.


Op haar blote voetjes vulde Jildou zo onbevangen het hele podium. Zo prachtig. Ze won er een enorme beker mee.

“Wuthering Heights” is een nummer gebaseerd het gelijknamige boek. Cathy is eigenlijk een geest die verlangt naar haar voormalige minnaar, Heathcliff.

Later playbackte ze niet meer, maar stond met verschillende bandjes op de bühne. Zij met haar basgitaar. Contrast: Hard rock spelen in een door mij gemaakt ‘Hou-van-Holland-jurkje’. Geweldig!

En dat meisje is vandaag jarig. Negenentwintig jaar geleden kwam Jildou ter wereld: Een lieve, prachtige dochter!

Poezekes
In augustus 2014 hebben Sandor* en Jildou zich ontfermd over 3 poezekes. Opgehaald bij Kat in Nood.


Broer Bruce en de zusjes Daley en Abbey. Het zijn lieve beestjes.

Wat geef je een jarig kind dat alles al heeft. Nee, ik zeg het verkeerd. Wat geef je een kind dat bijna alles heeft? Het onbrekende poezeke!

(* Ja: dé Sandor die mijn getuige was bij ons huwelijk.)

Making of Mies
Met een bolletje Metropolis van Scheepjes breide ik Mies. Kleur: Liverpool en naaldjes: 2.5 mm. Ik denk dat ik de volgende met dunnere naaldjes ga breien. Hier en daar piept toch de vulling eruit. Hier en daar dus wat gesmokkeld met extra draadjes.


De patronen van Annita Wilschut van ‘Zij maakt het’ zijn zo mooi om te maken. Jaren terug was ze met dit patroon bezig. Ik bezocht haar stand op de beurs. Annita verklapte dat ze met een poes bezig was. Ze wist dat ik een poezemens ben. Ik moest al breiend aan dit gesprekje denken. Zo leuk!


En deze kleur heeft Jildou nog niet. Dit exemplaar maakt geen ruzie, behoeft geen kattenbak en voer evenmin. Handig toch?


Us Douwe


De vervolgcursus hebben we met positief resultaat doorlopen! Ook de puppycursus deden we bij Happy Honden. We hebben veel geleerd daar! Zodra we het erf opreden was Douwe al door het dolle! Helemaal Happy!


Douwe is een stoere hond, de grootste takken sleept hij mee rond!


.
Wandelen


Spending time in nature
put everything else in perpective.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

another year draws to its close



klik op het plaatje
.
Ook dit jaar nadert zijn einde. Hier een liedje van Smith & Burrow uit 2011. Deze song is nu nog zo actueel:
‘Er is hoop in ons hart, als we ons maar concentreren op de dingen die er toe doen’.
Het is belangrijker dan ooit om meer licht in de wereld te verspreiden, niet alleen met Kerstmis.
(Illustratie Charlie Mackesy)


Feestdagen: Ik word er recalcitrant van, elk jaar weer. Ik vermoei mijn naaste omgeving dan met mijn ‘anti-feest-tirade’, ja echt! Het kerst-móeten: die ‘kerst-gezelligheid’ & het ‘overdadige kerst-eten’. Vooral in media. Ze maken kerstspeelfilms van de (supermarkt-)reclames. Worden deze nu aangepast vanwege corona? Zullen de burgers zich überhaupt aan de regels houden? Ik weet het niet. De meeste mensen zijn wél te porren voor deze feestdagen-gekte, maatregelen of niet. Prima natuurlijk. 


Alleen geef mij maar dat bakske vol met stro, met het kindje erin. Die os en het ezeltje. Een moeder en bonusvader in de stal. En dan alleen nog dat sterreke, daarboven. 

Verrassingsbol
Van zuslief kreeg ik zo iets leuks!! Een verrassingsbol.


Dat is een bol garen waarin kleinigheidjes in gewikkeld zitten. Al breiende ont-wikkel je die. Ik heb meteen een paar sokken op gezet. Ik ben een nieuwsgierig ingesteld mens dus brei ik nu als een malle! Mijn eerste vondsten liggen er al naast!


Nieuwsgierigheid kan ook een valkuil zijn. Bij mij wel. Mijn tomeloze belangstelling naar de dingen die ik nu eenmaal niet & nooit doorgronden kan, blijft lastig om mee te dealen.


De sokken brei ik met drie strepen koffieboontjes. Dat is een leuk en oud steekje. Ik gebruik dit steekje wel vaker. Altijd mooi. 

Aventshawl
Ik ben bij, het wordt een prachtige shawl. Van 1 tot en met 24 december komen de patronen in mijn mailbox. En 24 december is dan de shawl af. Dit alles ontworpen en georganiseerd door Linda van Wolhobby.

Een ieder dit meebreit zal haar (m/v) wenkbrauwen bedenkelijk fronsen wanneer ik zeg dat ik haast elke dag wel een stuk moet terugbreien. Het is echt zo (bloos).


Maar ik zet dapper door hoor. Soms wanneer het wéér niet goed gaat en ik weer niet uitkom, wil ik shawl met breinaald en al wel door het raam smijten. Even een kopje thee, zucht, een aai over Douwes koppie, nog een keer zucht en ik ga weer… 


Us Douwe
Douwe is nu 5 maanden. Hij houdt zo van autorijden, dat hij er altijd enthousiast in springt. 


Ik word altijd zo blij als ik Douwe naast me in de auto heb zitten. Vanaf de passagiersstoel houdt hij alles in de gaten.


Hij remt nog net niet mee.


Dat deed mijn moeder wel trouwens. Die reed zo ‘mee’ dat ze automatisch haar rechtervoet bewoog om te ‘remmen’. 

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

don’t be scared of what you cannot see


.
Opportunity is toch wel een opbeurende nummer. ‘Je koffie is warm, maar je melk is zuur’ en ‘Het leven is kort, maar je bent hier om te bloeien’ zijn regels om even over te nadenken. Nadenken over je eigen leven en, dat vooral, je aan te moedigen er maar het beste van te maken. Wat kunnen we anders?

Boek
Het laatste boek wat ik uitluisterde, vond ik zo bijzonder. Ik denk echt dat dit mijn mooiste boek van 2021 is. Mooiste is niet het juiste woord, het was een indrukwekkend boek.

‘Het verzetsverhaal van jonge vrouwen die in wrede omstandigheden moeten beslissen over leven en dood. Moedige vrouwen met een vurige hoop voor de toekomst. Want wie een kind redt, redt de wereld.’

‘De thematiek is van alle tijd. Het verhaal gaat over moed, over haat en buitensluiten. Het roep dilemma’s op waar ieder van ons voor kan komen te staan. En wat doe je dan? Kies je voor angst of voor moed, voor wegrennen of voor blijven staan, voor jezelf of voor de groep?’ (Elle van Rijn)


(foto: ik luister boeken via Storytel; een app op mijn mobiel.)

Zoals Elle zegt, vragen van alle tijd. Wat zou ik doen? Ik weet het niet, ik kàn het gewoonweg niet weten. Ik geloof dat je pas weet of jij een held kunt zijn wanneer je er echt voor staat.

‘Niet iedereen kan een held zijn er moeten ook mensen gered’ (Acda en De Munnik).

Adventshawl
Steeds meer lengte, steeds meer patronen. Hij wordt mooi! Dit is een Knit-A-Long van Wolhobby, via FB en Ravelry, in voorgaande blogjes meer info.


Het gaat me niet altijd vlekkeloos af hoor, die dagtaakjes. Ik moet soms wel eens terugbreien. Dag 6 bijvoorbeeld. Ik had mijn taakje al op de FBgroup gezet. Terugkijkend zie ik de fout pas! Hmmm, afhalen en opnieuw.


Ik gebruik zowel het telpatroon als de geschreven tekst.

Nieuwe opzet
Ik heb best wel wat shawls hoor, maar als je dan moet kiezen… Dat is het net als je voor je overvolle kledingkast staat en verzucht dat je ‘niets om aan te trekken’ hebt. Ik heb een warme donkerblauwe jas.


Met gestopte gaten nog van Chiqo en nu ook van Douwe. Haha, monsters zijn het, die honden! De jas draag ik graag. In herfst met een katoenen kol. Da’s nu te koud. Maar mijn Stepfen West Rockefeller Shawl die weliswaar het prima doet op blauw, draagt niet fijn.


Door de ronde vorm is het een soort van cape en ik ben superman niet.


Dan de Stationzwaanshawl, mijn favoriete shawl gewoon omdat de vorm (driehoekig), grootte (huge) perfect zijn, maar nee, dit is gewoon geen mooie combi met donkerblauw.


Nu zag ik bij de Zeeman batikbolletjes; Verkocht!!!


Plan is net zo snel breien als de adventshawl en dan hebben Jan en ik met Kerst nieuwe shawls.


De shawl is gewoon een lange koker, rondjes breien dus. 100 steken, naald 4 mm en gaan. Heerlijk om een boek bij te luisteren. Zittend heel dicht bij de kachel.

Wandelen


Het is mooi in het berijpte bos.

Wanneer de zon schijnt lijken de dagen net wat minder donker.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

and the lamp is alight


.
En de lamp brandt. Uit ‘Peace in the Valley’. Zooo mooi!
We willen allemaal vrede in het leven. Maar hoe hard we ook proberen dit te vinden, we worden altijd weer geschokt door eenvoudige beproevingen in het leven. Maar dit liedje verteld ons dat we echt ooit vrede zullen ervaren. De vader van de gospelmuziek, Thomas A. Dorsey, schreef het. Dorsey werd geïnspireerd toen hij door een vallei liep waar verschillende soorten dieren waren. Hij zag hoe vredig ze daar leefden, vandaar ‘Peace in the Valley’. Hier de uitvoering van Danny Vera e.a..


‘Onze dagen worden mooier als we anderen een stukje van ons hart geven
in plaats van een stukje van onze mening.’
Ik weet niet wie dit schreef, maar het is zo waar.

Adventstijd
Een tijd van bezinning, van overdenken en van verwachting. De periode van donker op weg naar het terugkerende licht. Voor mij een periode om even mijn pas wat te vertragen. Gewoon meegaan met het ritme van de natuur.


Adventshawl
Hier past zo mooi de Knit-A-Long van Linda van Wolhobby bij. Te vinden op de FBgroup: ‘Wij breien sokken (en andere dingen)’ en op de Ravelrygroup ‘Wolhobby‘. Iedereen die recht en averecht kan breien kan meedoen.

Ik vind het zo mooi dat Linda als voorbeeld garen gebruikt van de Wibra, de Saskia van 1.25 euro. Voor 3.75 heb je een mooie shawl. Natuurlijk kan je zelf voor een wat luxere garen gaan. I’m in en ik gebruik ook gewoon de Saskia!


Het is een adventshawl, van 1 tot en met 24 december komen de patronen in mijn mailbox. En 24 december is dan de shawl af. Elke dag 20 toeren breien. Elke dag rustig even zitten om er een stukje aan te breien. Zo fijn!


De shawl heeft een zogenaamd Gansey-patroon. Het zijn de patronen van het eiland Gansey, of ook wel Guernsey. De breisters daar verwerkten de patronen in de visserstruien. Die patronen zijn symbolen uit het dagelijks leven. Altijd gebreid met rechte en averechte steken.


Geschiedenis Guernsey
Het eiland Guernsey kent een lange woltraditie. Zo bezaten Queen Mary I en Queen Elisabeth I al wollen producten van het eiland. De truien die de vissersvrouwen breiden waren, met een kleine steek en sterke garen, wind- en waterdicht. In de vroege 19e eeuw deed ‘De Guernsey’ zijn intrede in de Britse marine. Lord Nelson introduceerde de trui in de Royal Navy. In 1857 ging deze behoren tot de standaarduitrusting van het garnizoen dat gestationeerd zat in de Canadese provincie Nova Scotia. Klinkt koud en dat is het ook!

Still knitting socks
Het 31 ste paar is van de pennen gegleden.


Een fijn bolletje van Regia. En… ik kon er twee gelijkse sokken uit halen. Daar word ik zo blij van! Na een badje en drogen nu klaar om weg te geven.


Garen: Regia 4-fädig, kleur 03708. Naaldjes: 2.25 mm. Maat 42/42.

Nieuw op de pennen:


Garen: Regia 4-fädig, Boho Color 012708. Naaldjes: 2.25 mm. Maat 40.

Us Douwe


Douwe groeit zo snel!


Zijn staart groeit met hem mee, het wordt al een prachtige pluim!


Bomen laten zien dat loslaten nodig is om sterker in het leven te staan. Maar loslaten is soms best lastig: hier nog een laatste blaadje.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

on this roller coaster with those crazy highs and real deep lows

.
Vorige jaar kwam Danny Vera ‘ineens’ op 1 binnen in de top 2000. Logisch eigenlijk: Dit nummer is zo mooi, zo herkenbaar. Het nummer gaat over het leven, zoals het is. Soms is het leuk, soms verdrietig. En je vindt altijd weer je weg naar huis, alwaar de Magnolia groeit.

VocaLinde
Al weken zijn we, als koor, druk doende om een mooi kerstconcert neer te zetten. Op ons lijstje ook een paar andere prachtige popnummers zoals Shallow (Gaga & Cooper) en Door de wind (Sanne Hans).


In de eerste coronatijd heeft dirigent Hinke Jelsma verschillende arrangementen geschreven, zodat wij, als koor, deze nummers kunnen zingen. En dat is veel, heel veel werk. Dat weet ik want zoonlief maakte in der tijd ook arrangementen voor de drumband waar hij toen dirigent van was.


Hoe het allemaal komt, ik weet het niet, niemand weet het. Nu ik dit typ zijn de nieuwe maatregelen nog niet bekend. Maar stel, stel we mogen blijven zingen dan hoop ik echt dat we deze concert-nummers één keer in de Stephanuskerk mogen zingen, met of zonder publiek. Want echt, met ons koor zingen in de kerk is zoooo fijn!

Nieuwe stoel
Onlangs kregen we van A & M een stoel, een tweedehandsje dus maar voor ons is die natuurlijk nieuw. Ze past prachtig in ons interieur.


Lekker bij de kachel. Een heerlijke handwerk/lees/mijmer stoel. Blij mee!

Tomeloze grannystripe-deken
Zeeman Royal garen, naald 4 mm en 2.50 cm breed.


Mijn tomeloos haakproject vordert gestaag. Ik haak er veel aan.

Uit de kast kiezen
Ik heb 4 lopende werkjes. Wanneer ik handwerktijd heb kies ik waar ik zin in heb. Heel handig. Het is natuurlijk wel zo dat, wanneer je aan één werkje werkt, je dat eerder af hebt. Maar daar gaat het eigenlijk niet om. Ik merk dat ik het gewoon fijn vind om te kunnen afwisselen. Te kunnen kiezen.


Vroeger op de kleuterschool was er een vak dat heette ‘Uit de kast kiezen’. Als kind mocht je dus letterlijk kiezen waar je mee wilde spelen. Nou dat ‘vak’ heb ik nog steeds: ‘Uit de handwerkjes kiezen’.

Sokken op bestelling
Natuurlijk heb ik sokken op de pennetjes. Dochterlief vroeg me een paar te breien voor een dierbare naaste. Natuurlijk! Ik ben zo tevreden over het garen!


Er zit geen eindtijd op dus dat is handig.


Nieuwschierige schaapjes
Het borduurwerkje, een kussenhoes. Zo nu en dan komt er een draadje bij. Blauw zit er nu in. Zo leuk om mee bezig te zijn.


Het mooie kringloopblikje waar ik de draadjes in bewaar, daar wordt ik al blij van!

Lana Grosso shawl
De shawl waar ik ook zo nu en dan aan werk. Dan weer een uurtje dan weer wat langer.


Werkjes in ruste
Boven liggen nog meer werkjes hoor. Zo heb ik nog 3 dekens in wording liggen: de Persian Tiles (haakwerk rechtsonder op foto) en een Sokkengarendeken (breiwerk bovenste twee) en Les Petites Choses van Scheepjes (breiwerk linksonder). Die werkjes pak ik wel weer eens op hoor. Wat in het vat zit…

Alles staat trouwens keurig op mijn Ravelrypagina. Ik ben te vinden op dit platvorm onder de naam ‘Froukjes’. Onderaan deze blog uitleg over de online breicommunity Ravelry.

Nee, ik hoef me niet te vervelen. Want o, ik heb nog zoveel plannen, garen & patronen die op me liggen te wachten.

Us Douwe


Douwe vindt dingen leren leuk! Het is dan ook fijn dat we naar de vervolgcursus gaan bij Happyhonden. Ik krijg hier de handvatten om Douwe woordjes te leren. Niet dat hij in woordjes gaat blaffen, maar dat hij weet wat hij moet doen als ik ‘Plaats’ ‘Blijf’ of ‘Zit’ zeg, dat soort dingen. ‘Zit’ zit er al goed in. Alleen heb ik ergens in het leerproces ‘Zit’ vervangen in ‘Mooi Zit!’. Het maakt Douwe niet uit. Ook bij ‘Mooi Zit’ gaat hij in standje ‘Zit’.


Kwestie is nu om veel te oefenen met lekkere beloningen.


Ik word er altijd zelf ontspannen van, Douwe die prinsheerlijk voor de kachel ligt. Vanwege de gasprijs stoken we bewust vaker altijd de palletkachel.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

Vorige Oudere items