lammetjes

Lammetjes en koolmeesjes
Wanneer ik lammetjes in de wei zie, kan ik daar zo blij van worden. Het dartelen en de vrolijkheid, wat eigenlijk alle jonge beestjes hebben, is zo vol van energie. De maitiid, Frysk voor lente, vind ik dan ook een prachtig jaargetijde.

Want als je dit ziet, dan wordt je daar toch happy van! (fotocredit E. Bette)




Het is dan niet zo gek dat ik viel voor dit kussen: ‘Nieuwschierige schaapjes.’ Zo haal ik gewoon de schaapjes in huis.


Deze is van Vercaco. Voorbedrukt stramien met afmeting 40 x 40 cm. Ik moet nog wel wat kruisjes, maar dat is prima. Ik maak het kussen gewoon omdat ik het leuk vind. Er zit geen tijdslot op.


Een beetje retro, zo’n kussen. Maar weer helemaal hip! Zo zag ik bij Yvonne en haar boeren ook een kussen voorbij komen, zie rechts onder. Wie zou er daar creatief bezig zijn geweest?

In het programma ook een paar mooie gehaakte dekens trouwens. Eéntje onder linker arm van Yvonne. Maar dat koolmeesjes-kussen, hoe leuk ook!

In het huisje bij ons zijn ze druk doende. Nu is het tijd voor wat zachter nestmatriaal.


Still knitting socks
Ik had een mooie steekmarkeerder gekregen. Bedankt A! Zo lief!

De klompensokken voor Leon zijn af. Onze jongste telg hij koos in 2004 Chiqo uit het nestje. Chiqo was altijd blij wanneer Leon ‘in da house was’. Maar ook voor dochterlief Jildou had hij een zwak.

Ik heb een wikkel gemaakt met een foto van 16 jaar terug. Bij de sokken stopte ik ook een foto van Chiqo.


Klaar om weg te geven. Ik kon trouwens makkelijk 1 paar uit een bol halen. Maat 40, 18 gram over. Bergen Botter IJselmuiden, naaldjes 2,5 mm.

Foto hieronder, een wandeling, even geleden: Chiqo volgt trouw. Blij en in zijn sas, staart omhoog.

Zingen
Ik mag graag zingen. Nee, niet in de douche hoor, soms wel in de auto. Dan moet ik wel alleen zijn. Ik zit bij het koor hier in Olpae. Maar ja, dat koor staat al langer dan een jaar ‘on-hold’.

Om toch onze liedjes te oefenen zingen we nu op Zoom.


We loggen in en we zingen met de lap-top mee onder begeleiding van onze dirigent Hinke Jelsma. Ja, best wel awkward! Het liefst zit ik dan ook alleen in de kamer. Als Janlief in de kamer is voelt het toch wel wat weird.


Maar goed, het zij zo. Ik vind het allang fijn dat we kunnen zingen (online dan). Het is sowieso leuk om elkaar weer te ‘zien’. En wat we zingen? Nou deze bevoorbeeld: Kensington Uncharted.


Take care en kalm an,
lieve groet uit Olpae!

stil

Eerst en vooral willen we iedereen bedanken voor de lieve woorden, berichtjes en kaarten die we kregen na het overlijden van ons vriendje Chiqo. We missen hem erg. Het is zo stil in huis.



Streepjes

De (klein)kindersokken zijn af.


Mooi concept van garenmerk Regia. 60 grams bolletjes met streepjeseffect. Serie Pairfect Pair. Om uit het bolletje twee matchende kindersokken te breien heeft Regia een afwijkende kleur toe gevoegd. Zo weet de breister (m/v) precies waar ze met het tweede sokje moet beginnen.

Deze kleuren zijn er.


Ik koos nu ‘Hilde’ voor Tess en ‘Harald’ voor Kyan. Maar bij het zien van alle kleurtjes sluit ik andere combi’s niet uit.


Nu is het bij gezinnen vaak zo dat de kindjes in het weekend eerder beneden zijn dan papa en mama. En als we dan, op zondagmorgen, van onze kleindochter deze foto toegestuurd krijgen is dat zo leuk! Daar brei je het toch voor! (Fotocredit Tess)

Klompen
Onze jongste telg werd 28 jaar. Feestje dus. Coronaproof zou ik mijn koffie in de steeg moeten nuttigen. Ook zo wat. Dus ‘bijna-coronaproof’ dus zaten wij, pa en stiefma daar op de bank een gebakje te eten.

Bosvruchten yoghurt gebakjes – Liefde voor bakken
Bij weggaan zag ik Leon’s zijn klompen staan. Goh, ik wist niet dat hij op klompen liep.

‘Heb je wel sokken voor in de klompen?’ Nee. ‘Wil je sokken voor in de klompen?’ Ja. Maar dan wel echte geitewollensokken. ‘Komt voor de bakker*, eh breister!’

‘Komt voor de bakker’: Vroeger toen men vaak zelf deeg kneedde, bracht men het vervolgens naar de bakker om het te laten bakken. Als het deeg ‘voor de bakker’ was, was het belangrijkste werk dus al gedaan. Dus vandaar de betekenis: ‘Het komt in orde’.


Bij Kreativa in Noordwolde had ik een afspraak gemaakt en drie bollen wol gehaald. De mevrouw van de winkel zei me namelijk dat ik waarschijnlijk net niet uitkwam met 1 bol. Dan koop ik dus drie voor twee paar sokken, da’s logisch.

Wel saai garen eigenlijk. Als ik nu eens een andere techniek toepas, dat maakt het breien vast interessanter. Misschien sokken breien op de rondbreinaald?

Magic Loop
Zuslief breid al jaaaaaaaren twee sokken tegelijkertijd, toe-up (teen-been) Magic Loop. Dat is de techniek waarbij je met relatief weinig steken toch rond kan breien. Hieronder een sok in wording van zus. Breien in lapland, hoe fijn! Maar dat terzijde. Sok twee hangt rechts naast haar voet.


Om het me niet meteen al te moeilijk te maken zou ik eerst twee sokken top-down (been-teen) breien. En van 1 bol had ik twee bolletjes gewonden.

Zus doet dat trouwens niet, zij breit sok 1 van de buitenkant en sok 2 vanuit de binnenkant van de bol. Zuslief was verbaast dat ik, bij haar uitleg van het gebruik van de bol, me afvroeg hoe ze dan met de kleuren uitkwam. Dit bij zelfstrepend- of verloopgaren. Zus staat er niet eens bij stil… is dat een dingetje van mij? Of hebben meer breisters ook het streven om identieke sokken te breien? Bij het belachelijke af?

Dat is waarom ik blij ben met die lijn van sokkenwol Regia ‘Pairfect Pair’. Heerlijk, breien zonder hoofdbrekens bij de strepen. Froukje, als je deze tik van ‘dezelfde sokken willen breien’ loslaat, dan zijn alle sokkenbolletjes fijn om te breien.


Anyhow: Ik had twee bolletjes, een rondbreinaald 2.5 mm van 120 cm en een youtubefilmpje met Magic Loop. Deze mevrouw legde het prima uit.

Ik aan de slag…


Na dit te ontwarren heb je dit:


Zag er wel ok uit. Maar jeetje, ik zat zo te hannesen. Het is natuurlijk logisch dat, wanneer je een onbekende techniek toepast, je vlieguren, eh breiuren, moet maken. Gewoon om het je eigen te maken.

Maar mijn hoofd zei me dat het nu niet zo slim is om dit te gaan leren. Dus ik heb het beginnend werkje in het trommeltje opgeborgen. Voor een andere keer.

Heb mijn vertrouwde zing naaldjes gepakt en een andere sok opgezet.


Okay, wel een saai bolletje, maar hey: de sokken worden sowieso identiek qua kleurstelling!

Huurwoning
Na bezichtiging van de woning, die we in de verhuur hadden, is de nieuwe huurder al druk aan de gang om in het huisje zijn eigen nestje te realiseren. Meneer Koolmees heeft geen last met ‘click en collect’ of ‘doe-het-zelf-winkel met tijdsslot’. Hij haalt zijn bouwmateriaal gewoon uit de natuur.



Last but not least

No matter how or when we lose our furry friends, their love lasts a lifetime.

 

Lieve groet uit Olpae!

 

verdrietig

Deze week moesten we afscheid nemen van ons lieve vriendje.

Chiqo is zestien en een half jaar oud geworden. De dierenarts bevestigde wat wij al vermoeden, hij was op.

Wat zullen we hem missen!

Chiqo is nu over de regenboogbrug gewandeld. Aan de andere kant van de burg bevindt zich een prachtig landschap waar hij weer kan rennen en spelen. Chiqo is daar niet meer oud, schokkerig en stram.

De legende zegt dat wanneer het beestje zijn baas ineens midden op de regenboogbrug ziet staan, hij hem blij en vrolijk tegemoet rent. Mens en dier, die zielenmaatjes zijn, worden dan weer herenigd, om nooit meer van elkaar gescheiden te worden. Een mooie gedachte.

Dogs come into our lives to teach us about love.
They depart it to teach us about loss.

Lieve groet uit Olpae.

ministerie van gebreide zaken

Podcast
Jacky, Loes en Cor staan tot uw dienst bij Het Ministerie van Gebreide Zaken. De Belgische vrouwen maken samen deze podcast. Alleen de naam al, geweldig!

Het Ministerie brengt verslag uit over de stand van het Breiland. Het doet onderzoek naar verschillende aspecten van het breiambacht en naar de draad die breiers met elkaar en met de rest van de wereld verbindt. Aldus de dames.
‘As I type’ zijn er twee afleveringen verschenen. Succes madames!

In de eerste aflevering werd duidelijk waarom wij onze naalden ook wel ‘priemen’ noemen. Ik dacht dat het Fries was en te maken had met ijspriemen. Maar de Oersethelp (soort van Fries woordenboek) is duidelijk breinaald = breinaald en naald = nulle in het Frysk. Niets geen priemen.

Het blijkt dat ‘priemen’ (naalden) komt van het merk Prym. Hans Prym vond in 1903 de drukknoop uit die wereldwijd geprezen werd. Later breidde het assortiment uit met dus de breinaalden. Wat grappig dat zowel in België als hier in Fryslân het woord ‘priemen’ wordt gebruikt.

 

Het project blikje
Ik heb mijn lopend werkje vaak in een blikje. Heel handig. Het blikje gaat mee in mijn rugzak. De korte naaldjes passen er goed in en de steken blijven in het trommeltje ook keurig op de naaldjes. (foto: making off Jacobus)


We togen destijds met ons gezin en aanhangkindjes langs de festivals. Echt leuk! Je hangt wat dagen rond op het terrein, drinkt wat biertjes en beluistert de mooiste bands. 

Wanneer je naar binnen wilt is de controle scherp. Je tas wordt op de kop gedaan op zoek naar drugs of bier. Dat mag niet mee naar binnen. (Foto: Jacobus paste dan op de camper)

Anyhow, Rock Werther 2011. De controle-meneer keek in mijn rugtas en zag het blikje. ‘O shit, het blikje, HET BLIKJE… zo’n blikje mag natuurlijk óók niet mee…’

Ik had steeds blikjes bier in het hoofd want daar kun je mee gooien en dus iemand verwonden. Maar mijn projectblikje, het kwam niet in me op om daar mee te gaan gooien. Hij had het trommeltje al geopend en stuitte op mijn breiwerk. De beveiliger zal wel verbaast zijn geweest. Ik smeekte de meneer of ik het breiwerk mocht houden. In een split second was er vertwijfeling op zijn gezicht te lezen. Toen: Ja, het mocht inclusief naaldjes gelukkig. Pfff… 

Maar mijn mooie blikje flikkerde hij zo, met een boogje (ja echt!) in de container. Best wel een beetje dom van mij. Maar ik ben vredelievend en heb niet de neiging om met dingen te gaan gooien. Dan is het toch niet zo raar dat ik, zonder er bij na te denken, het projectblikje in mijn rugzak liet glijden?

Een paar jaar later hield zuslief een opruiming. En maakte mij blij met een replica van mijn blikje. Happy me!

Mandje vol sokken
Onder in de kledingkast heb ik een mandje staan met iets meer dan 30 zelfgebreide sokken. Ik kan zelfs zeggen dat ik geen enkele kant-en-klaar-sok uit de winkel heb.

Van die 30+ draag ik maar de helft, de rest zit niet lekker of zijn vervilt bij teen of boord. Ik denk dat ik die sokken gewoon ga weggooien. Ja, dat ga ik doen. 

Mijn eerste paar gebreide sokken zitten er ook nog in. En om die nu te bewaren om elke keer bij het pakken ‘Oooh’ te zeggen en vervolgens weer weg te leggen is ook zo wat. Dit paar heeft de slechtste pasvorm ooit! Ik denk dat ik er gewoon nieuwe voeten aan ga breien. Ja, dat ga ik ook doen!

In de zomer draag ik ook eigen breisels. Soms, heel soms pak ik een paar dunties uit Jan zijn sokkenla. Maar dat is alleen wanneer ik sportschoenen draag en die draag ik dan weer heel zelden.

Lopend werkje


Inmiddels drie sokjes af. Twee voor Tess en één voor Kyan. Drie sokjes. Dat doet me denken aan het gedichtje van Koos Meinderts.

Verdriet is drie sokken, een te weinig,
of een te veel en altijd ergens één helemaal alleen.


Maar snel het vierde sokje op de pennen zetten.

Ooievaar!
Wanneer we in Frankrijk zijn dan zeg ik bij het weggaan gewoon ‘Ooievaar!’ en dat klinkt als ‘Au revoir’.

Hier in ’t dorp vliegen de ooievaars af en aan met takjes. En op het nest gekomen ‘klepperen’ ze er op los, van ver te horen! Schitterend!

Ze klepperen ter begroeting. Wanneer de partner weer op het nest verschijnt gaat het setje zo te keer: alsof ze elkaar jaren niet gezien hebben. Geweldig toch!

Take it easy & kalm an!

Lieve groet uit Olpae.

 

mojo

Brei mojo
Mojo komt uit het Engels en staat voor motivation en joy. Ook wel je innerlijke kracht of je ‘sparkle’. Wanneer je gemotiveerd bent en doet waar je blij van wordt dan straal je positieve energie uit. Het valt me op dat deze term regelmatig op duikt in breipodcasts en breivlogs en -blogs.

Kort door de bocht: Wanneer ik brei dan voel ik me prettig. Dat kan komen doordat ik me goed voel dóór het breien. Maar het kan ook dat ik juist mijn breiwerk op pak om in mijn ‘brei-mojo’ te komen. Vice versa dus.

Dat goede gevoel wordt veroorzaakt door het vrijkomen van een aantal ‘feel good’ hormonen in de hersenen, waaronder serotonine, dopamine, endorfine en zelfs endocannabinoïden (cannabis-achtige hormonen van nature geproduceerd in het lichaam).

Voorwaarde is natuurlijk wel dat het breiwerk, an sich, je ‘sparkle’ geeft en er geen stress is door fouten en achteruitbreien, maar dat is logisch.

Gefinisht werkje
De dochter van mijn zus, mijn nichtje dus, is met gezin in een nieuw huis gaan wonen. Dus kon ze wel een paar ‘nieuwe-huis-sokken’ gebruiken. Ik dook in mijn stash en kwam boven met een prachtige bol Novita 7 Veljestä Polkka, kleur 828. Het is een Noors bolletje die ik kreeg van mijn zus. Ze nam van vakanties geregeld een mooi garentjes voor mij mee. Zo fijn!

Nieuwe-Huis-Sokken mogen wel iets meer body hebben dan de gewone sok van 4 ply. Deze bol was wel 8 ply! Ik brei vrij luchtig dus ik ging los op pen 3.5 mm. Ik had er lol in, het schoot lekker op en de kleuren op de bol maakten mooie strepen in het werk.

En bij streepjgesgaren is het altijd een uitdaging om twee gelijke sokken te breien.

I love it when a plan comes together! Ik heb er een ministrengetje bij gedaan, voor eventueel gaten te stoppen.

Lopend werkje
In mijn laatste shop-update liet ik ze al zien, 2 bolletjes Regia Pairfect Kids Color. Gekocht voor onze kleinkinderen Tess en Kyan.

Het zijn bolletjes van 60 gram. Wanneer je je aan de instructie houdt dan krijg je automatisch identieke sokken. Er zitten stukken geel garen in de bol. Zo weet je waar je met de boord kan beginnen.

Regia gaat uit van een ‘shortrow heel’ (verkorte toeren hak). Je kunt uit de bol max maatje 36 breien. Ik heb, voor het eerst, een ‘shortrow heel’ gebreid. Ik werd geholpen door Arne van Arne en Carlos. Maar gek genoeg kwam ik niet uit met het garen. Met andere woorden ik was nog met de hak bezig terwijl het grijze garen alweer roze kleurde.

Het is eigenlijk niet moeilijk hoor, zo’n ‘shortrow heel’. Ik was niet tevreden omdat ik niet uit kwam met het garen maar ook was het nog niet helemaal netjes. Met wat vlieguren wordt ook deze hak mij wel eigen.

Ik koos uiteindelijk voor de gewone ‘hollandse hiel’, het hiellapje is precies het grijze garen. De kleine hiel is al in kleur. Waarschijnlijk heeft Regia er niet aan gedacht dat een sok maatje 33 meer hak-garen neemt als maatje 29? Voor mijn gevoel begint het grijze teenstuk ook iets te vroeg. Maar uiteindelijk kan ik me wel vinden in het resultaat.

Beestjes in het nieuws
Lapjespoes Twinkel mocht 3 maanden bij ons logeren. Nu is het nieuwe huis klaar en de rust weder gekeerd. Tijd dat Twinkel zich weer bij haar gezin voegde.

Het poezeke is dapper. Toen ze bij ons kwam, was ze in no time gewend.

Zwarte herder Schadow was even buiten gezet zodat Twinkel rustig kon rond kijken. Het was prachtig te zien hoe ze elkaar door de schuifpui begroetten, neusje-glas-neusje.

En ook nu liep ze weer rond alsof ze hier al jaren woont. Geweldig!

Onze stabijna Chiqo is met 16,5 jaar echt een hondje van de dag. Maar dat zeggen wij al jaren!

Hij heeft elke dag ook momenten dat slecht gaat. Dan willen de achterpootjes niet en valt hij om. Zo viel hij al een keer in een sloot. Hij was net wat te dicht bij de rand gaan staan. De sloot was bijna leeg. Ik liet me zakken in de sloot en drukte Chiqo weer omhoog. Toen hij weer op zijn pootjes en op de kant stond liep hij verder alsof er niets gebeurd was. Zwiepstaart hoog!

Aan zijn staart is trouwens goed af te lezen hoe het met het beestje gaat. Staart omhoog: blij, staart laag: niet blij, staart tussen pootjes: helemaal niet blij!

Chiqo is een sterke hond, de combi stabij/wetterhoun heeft goed uitgepakt.

Huis te huur

Het vogelhuisje is schoon en kan zo weer in de verhuur. De eerste bezichtiging heeft al plaatsgevonden.

Kalm an & geniet van de voorjaarszon!

Lieve groet uit Olpae!

les petites choses

De kleine dingen
Zo heet het project wat ik op de pen heb staan. ‘Les petites choses’ is een KAL (Knit-A-Long) van het Franse garenmerk Katia. Een deken breien. Ik heb net deel 1 af. Er zijn inmiddels al 4 van de 6 delen verschenen.

Ik ben regelmatig wat langzamer dan de rest. Op de lagere school al. Ik las de woordjes van de Brus Test te traag. Dus zat ik met groepslezen bij een groepje kinderen van een klas lager. Dat is heel vervelend & naar als je 10 bent. En de Coopertest dan, op de middelbare school. Ach, laten we het daar maar niet over hebben…

Nu deert het me niet meer dat ik soms wat langzamer ben. My speed doesn’t matter, forward is forward.

Het is logisch dat ik er wat langer over doe. Het patroon geeft namelijk 168 steken aan en ik brei met 252 steken. Ik heb genoeg garen om de deken groter te maken, vandaar.

Het garen is Scheepjes Colour Crafter, mooi en zacht garen. Wel 100% acryl, maar daar heb ik geen moeite mee. Ik ben niet zo’n yarnsnob.

Ik houd me grotendeels wel aan het patroon, maar voeg hier en daar wel een extra toertje toe. Dat heet ‘creatieve vrijheid’. Hieronder de making of:

Een poes Twinkel en rechts onder ook de hondensnuit van Chiqo. Altijd goed dat er twee kritisch mee kijken bij een fotoshoot.

Werkje over de finishlijn
De sokken van Janlief zijn klaar. Het was een feestje om ze te breien. Ik vind de kleurstelling en het streepjespatroon zo mooi. Garen: Regia Pairfect Design Line.


Ik brei sokken op naaldjes 2.25 met 60 steken. Wanneer ik het been breide zoals aangeven werd dat te lang. Dus heb ik heb bij beide sokken een paar streepjes laten verdwijnen door de draad even af te wikkelen tot de hiel.

De ontwerpers van dit garen, de Noren Arne en Carlos, gaan uit van een short-row heel. Ik ben van de Hollandse hiel maar die neemt meer garen dan die short-row heel. Door te smokkelen met het aantal toeren van het hielvlapje kwam ik precies goed uit bij het streeppatroon van de voet. Nu dacht ik, die modivicatie onthoud ik wel voor sok 2. Niet dus…


Ik heb er uiteindelijk goed eind aan weten te breien.

You Tube
In mijn vorige blogje had ik een filmpje zitten over mijn ‘kantoortje’. De plek in ons huis waar mijn handwerkspullen liggen. Ik had ‘Come home‘ van Sofia Dragt eronder spelen. Maar dat mag niet. Ik dacht, och als het op de achtergrond hoorbaar is, is dat wel ok. Niet dus.

Zoonlief hielp me snel uit de brand en had het filmpje van een gratis muziekje voorzien. Geluid van de deurkruk bleef en het muziekje stop ook precies waar het stoppen moet. Voor Wessel is het bewerken van dit filmpje a piece of cake. Omdat mijn mail-volgers het filmpje niet konden zien, hier nog een herkansing.

Them Dirty Dimes
(Jambers:) Overdag werkt Wessel in zijn éénmanszaak, maar ’s avonds drumt hij bij Them Dirty Dimes. Deze band is geïnspireerd door jaren ’20 muziek, vorige eeuw. Resultaat een old-fashioned blues en gypsy sound. Hieronder hun bandfoto. Zoonlief staat uiterst rechts.


Nu heeft Wessel meer uren in een dag dan de gewone mens. Zo heeft hij een videoclip bij het nummer ‘Keep diggin’  uitgeschreven, geregisseerd, gefilmd én gemonteerd. En dat filmen gaat dan zo:


Gefilmd in Openluchtmuseum Het Hoogeland in Warffum. Het liedje vertelt het verhaal van een mysterieuze vreemdeling die goudkoorts komt verspreiden in een klein dorpje. Maar zoals in ieder realistisch scenario wordt er maar één iemand rijk en blijft het hele dorp berooid achter.

Da hej mooi doan Wessel!

Let all that you do be done with love.
Kalm an en een lieve groet uit Olpae!

clearing clutter

Our house
Ons huis slipte wat dicht, dus ging ik ordenen. Een drang van ‘clearing clutter’ ofwel rommel opruimen.

Afbeeldingsresultaat voor opruimen
Het is niet zo dat ik, à la Marie Kondo, in één ronde door het hele huis storm en klaar ben voor tenminste een decennium.

Dat komt door de kaboutertjes. Zij slepen, zonder dat ik het zie, dingen mee ons huis in. Dus is het raadzaam om van tijd tot tijd een ‘rondje huis’ te maken. De warboel opruimen en meteen een sopdoekje erdoor.

Een tip om je huis te ontspullen
Een opgeruimd huis doet goed.

Ons huis is niet zo groot als ‘Old Stoutenburght’ van Meneer Halman. Hier 12 km vandaan.

Maar het is ook geen tiny house.


Het is precies goed voor ons.

Ik woon er 30 jaar. De kinderen groeiden er op en ik wisselde van echtgenoot. Poezen kwamen en gingen. Er kwam een hond bij. En nu ook een oppaskat.


Our house in the middle of our street.
Madness

Kantoortje
Jaren terug gingen we verbouwen en daarna volgde een herschikking van de slaapkamers.


Hierdoor kwam het kleine kamertje vrij. Dit werd een kantoor voor zoonlief. Toen hij uitvloog nam Wessel ook zijn computer, beeldschermen en administratie mee.


Sindsdien is het mijn plek.


Een plek voor mijn handwerkspullen. Een plek waar ik bezig kan zijn.


Ik noem het nog gewoon ‘het kantoortje’ want ik vind ‘hobbykamer’ een stom woord. Sowieso het woord ‘hobby’, dan denk ik aan modelspoorbanen, diamond painting of ballonfiguren maken. Niets ten nadele van deze vrijetijdsbestedingen hoor.

Handwerken is mijn passie, waarin ik me kan verliezen. Breien is eigenlijk meer een nijverheid ofwel ambacht. Een ambacht is handwerk dat aangeleerd is om er je beroep van te maken. Maar vandaag de dag kun je met het breien an sich nog geen droog brood verdienen.

Anyhow, hier een rondleiding in 1:21 van dit ‘kantoortje’:

Ons huis is normaliter wel opgeruimd. Alles wat ‘over’ is gaat naar de kringloop. Herinneringen bewaar ik in mijn hart en niet op zolder.

Alleen in het kantoortje:
Ik ben echt een kei in het garen vergaren!  Mijn hoeveelheid wol is huge. Hieronder het orde scheppen in de wol-chaos (vóór het filmpje).


‘Ik ben Froukje en ik ben een yarn-hoarder’.

Een professioneel hamsteraar, echt! Mijn wol-voorraad is meer dan ik ooit op kan breien. Sorry Irma, maar je zette hamsteren in gebarentaal echt op de kaart.

Maar ik heb een plekje voor alles en alles op een plekje. Zo kan ik mijn stash enigszins verantwoorden naar Janlief.

Verrassing
Maandag lag er een envelopje op de mat. Er zat een ‘Needle Minder’ in. Dit is een magneetje waar je je borduurnaald op kan ‘plakken’. Zo raak je de naald niet kwijt. Je klemt dit ‘Mindertje’ op je borduurstof.

Deze is zo mooi: Aan één kant is het een paddestoel en de andere kant een madeliefje.


De ‘Needle Minder’ van Handmade by Mandy. Een mooie webshop met een verscheidenheid aan producten, zoals handgeverfde garen en mutsen die Mandy zelf maakt. Ze heeft ook garen te koop van de betere merken.
Leuk om zo’n verrassing op de deurmat te vinden! Bedankt A.!

Hieronder een foto uit 2012. Het borduurt gewoon fijner als je gezelschap hebt. Kater Rebbel werd 13 jaar.

Take it easy & kalm an! Lieve groet uit Olpae.

op missie

Finished object
De Segelschiff am See Shawl van Alexa Boonstra is af. De enige modificatie die ik toepaste: Het kantdeel was in ribbels maar ik koos voor tricot.

The making of:


Over de kleuren ben ik dik tevreden. Alle drie garentjes kwamen uit mijn stash en zijn zo bij elkaar passend dat ik er blij van werd.


Voor het kantpatroon gebruikte ik een streng ‘Basic Sock’ van Wol met Verve. Zo mooi! Dit sokkengaren kan je toch niet in je schoenen laten verdwijnen?


Het patroon was heerlijk om te breien. Al moet ik toegeven dat ik regelmatig toch even achteruit moest breien. Zoals hieronder: ik liet een aantal steken laten vallen in ajourpatroon. Een rommeltje van draden en ondefinieerbare steken.
En néehée, ik had geen lifeline…

Van toer 2 achteruitbreien naar toer 19 (= 4 toer.) Als je dit (geduldig) doet kom je vanzelf weer bij de toer waar alle steken goed staan.


Hieronder mijn eigen Cheerleaders! 


Finished:




Leesvoer
Voor mijn verjaardag kreeg ik een Bladcadeau-kaart, fijn! Vaak verzilver ik deze in een aantal keren Roots, voorheen Grasduinen.

Nu snuffelde ik verder en zag dat deze kaart ook geldig is voor het Libelle Bookazine. Sinds een aantal jaren geeft Libelle mooie boeken uit als magazine. Ik ga nu er zes ontvangen, leuk! Libelle zorgt voor een mooie selectie aan boeken, dus dat zit wel goed. 

Dit formaat leest fijner dan een boek, vooral in bed. Wanneer ik het blad uitgelezen heb kan ik ze ook zo weer doorgeven aan een andere leesfanaat.

Deze uitgave was het boek ‘Lieve Edward’ van Ann Napolitane. Vlucht 2977 van New York naar Californië stort neer. Edward is de enige overlevende. Hij was op reis met het hele gezin, vader, moeder en broer. Zijn oom en tante vangen hem op.


Napolitane schrijft het hele boek door over de verschillende passagiers tijdens die vlucht. Afgewisseld met de worsteling van Edward om zich, na de crash, staande te kunnen houden in het leven.

Ik vond het een prachtig boek. De allerlaatste bladzijden las ik overdag, beneden. Een vliegtuigcrash beleven vlak voor je gaat slapen, leek me geen goed plan.

Ik lees langzaam. Ik doe meer dan een maand over een boek. Nu komt het boek magazine om de zes weken, precies goed voor mijn leestempo. Ik ben inmiddels in het volgende Bookazine begonnen, ‘De boekhandel van Teheran’ van Marjan Kamall.

Op missie
Afgelopen zaterdag had ik een afspraakje. Toen ik naar die afspraak reed, was het net alsof ik naar een partijtje ging! Het ‘feestje’ was bij mijn (LYS) Local Yarn Shop: Ajoure. Niet dat ik echt wat nodig had hoor, maar gewoon omdat het weer kan. Ik kreeg van Anita alle tijd om rond te snuffelen. Mijn missie: sokkenwol. Stash aanvullen is nooit verkeerd en het stypje* van je LYS ook niet.


Missie geslaagd!    
*stypje is Frysk voor steunen.

Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

vele pootjes maken licht werk

Ondertussen heeft onze appelboom een snoeibeurt gehad. Eigenlijk is februari daar het geschikste voor maar niet met strenge vorst. Vorige week was het mooi weer maar stond de maan niet goed.

Op deze foto de weerspiegeling van de maan in het water van de sloot, feb. 2020.


Als het opkomende maan is, ook wel wassende maan genoemd, kun je beter niet snoeien. Die periode is twee weken voor volle maan. Dan zijn de sapstromen naar boven gericht en kan de boom dood bloeden. Bij afnemende maan, vanaf volle maan twee weken lang, is de sapstroom naar beneden gericht en kun je snoeien.

Wanneer ik bezig ben (met wat dan ook) scharrelen hond en oppaskat gezellig om me heen.


Misschien wilden ze wel een pootje helpen. Maar met een snoeischaar weet Chiqo zich geen raad en Twinkel is door het vogelvolk zo snel afgeleid dat ze überhaupt niet tot helpen toe komt.

De foto hieronder is een zoekplaatje. Twinkel midden boven en Chiqo linker onderhoek. Onze hortensia moet ook nog geknipt. Maar de oude bloemen laat ik nog eventjes zitten. Ze beschermen de nieuwe knoppen namelijk tegen late nachtvorsten.


Ik ben begonnen met de KAL (Knit-Along) van garenmerk Katia. Een dekentje met de mooie naam ‘Les petites choses’ (de kleine dingen). Voorbeeld hieronder. Maar ik gebruik andere kleuren en maak het patroon breder. Ik zette 252 steken op en origineel is 168 voor breedte 80 cm. Als het goed is wordt mijn deken dus 120 cm breed.

Katia Les Petites Choses KAL 2021 - babydeken breipakket | hobbygigant.nl
Ik brei met het garen van de Scheepjes CAL 2020 (Crochet-Along). Al snel strandde ik met dit ‘samen-haak-project’. Zie de foto hieronder, het beginnetje waarna ik afhaakte.


Ik heb te weinig haakskills voor dit patroon de ‘d’Histoire Naturelle’. Ondanks de goede instructiefilmpjes was ik gewoon te veel aan het modderen en kwam daardoor niet aan haken toe. Foto hieronder: zo zou de deken moeten worden, wel prachtig hè…


Dit breipatroon, de ‘Les petites choses’, daar kom ik wel uit. Ik merk dat ik meer breiskills bezit dan haakskills. Toch blijf ik mezelf een houtje-touwtje-handwerkster vinden.

Anyhow: Ik zette de steken breiend op. Bij 252 steken wist ik namelijk niet hoeveel extra draad ik moest hebben. Maar na een aantal toeren was ik toch niet tevreden over deze opzet.


Dus rats, de naald er uit en opnieuw. Nu gebruikte ik de mij gebruikelijke opzet, the long-tail-cast-on dus. Geleerd op de basisschool van Juf Brinksma: ‘dakje…dakje plat…die van de duim…en die van de vinger er onderdoor’. Bij het afhalen had ik meteen berekend hoeveel extra draad ik voor de opzet nodig had.


Heerlijk om met dit ‘samen-brei-project’ mee te doen.


Garen Scheepjes Colour Crafter, naald 3.5 mm.

Ik heb wel eens met een CAL mee gedaan, de ‘Lossen & vasten’-deken van 2016. Ik leerde veel. Er kwamen namelijk allerlei, voor mij onbekende, haaksteken voorbij. De ontwerpster was Joke ter Veldhuis. .

Een voordeel van deken projecten: Je kan er, tijdens het maken, zelf al lekker onder wegduiken. Of, zoals hieronder, hield het onze kleinzoon lekker warm. Hij sliep naast me op de bank in zijn Maxi-Cosie. En ik, ik kon gewoon verder haken. Kyan is nu alweer een kleuter van 5 jaar. Time flies.


Hieronder de deken toen deze af was. Garen Zeeman Royal, haaknaald 4 mm.

We told that angels have wings. The lucky ones of us know that they have four paws.


Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

 

slofjes en lopende werkjes


Deze babyslofjes geeft dochterlief aan Niek, het pasgeboren kindje van haar vriendin. De slofjes waren zo’n aardigheidje om te maken.

Een restje Zeeman Royal garen, naaldjes 3.5 mm. Het zooltje brei je heen en weer. Daar omheen neem je steekjes op en dan brei je in het rond. Minderingen bij voet en uiteindelijk het boordje. Ik heb een stretchy bind off toegepast, zodat het slofje makkelijk aan en uit kan.

Zoals altijd slipt ook nu mijn handwerkhoekje in de woonkamer langzaam aan weer helemaal dicht.


Welgeteld 6 lopende werkjes. Alle 6 even leuk om te doen. Nadeel is, dat wanneer je je tijd erover verdeeld, de werkjes er wat langer over doen om af te komen. Zolang Chiqo nog in zijn mand past, is er in mijn optiek niets mis mee.

.
Waar ben ik zoal mee bezig? Let’s go!


Links: De afvaldeken ofwel de sokkengarendeken.


Bij elke ons dat ik minder weeg mag ik één lapje breien. Het afvallen en dus ook dit project is enigszins stil gevallen, na 6 kg minder. Voor de laatste 4 kilogrammen moet ik weer even nieuwe moed verzamelen. Ik houd nu eenmaal van eten en van sporten juist weer niet, dat maakt, naast medicatie (ook een grote boosdoener) het afvallen nogal lastig.

Tweede linksboven: Haakwerkje, een plaid van Zeeman Royal met 6 kleuren.


Zo heerlijk om tomeloos granny’s te haken! Inmiddels 32 lapjes van de 80 af.

Midden: De Segelschiff am See Shawl van Alexa Boonstra. Dit was een MAL (Make-a-long). Ik heb deze nog niet af en ik red de einddatum van 1 maart (vandaag dus) niet. Maar daar staat gelukkig geen straf op, dus deze sjaal komt af wanneer die af komt. Niet erg, want het breien eraan is fijn. Over de kleuren ben ik dik tevreden. Alle drie bolletjes uit mijn stash en zijn zo bij elkaar passend dat ik er blij van wordt.


Beneden: Sokken voor Janlief met van een bolletje Regia Pairfect kleur 09135. Bij deze bol geen stress, het worden gewoon identieke sokken. Heerlijk vind ik dat.

Rechts midden: Het troost dekentje. Dit breit hetzelfde als de sokkengarendeken maar dan alleen met 9 effen kleurtjes. Een langdurig project aangezien ik over 1 lapje een uurtje doe en ik er 63 lapjes in verwerk met nog een randje erom toe. Hier meer info over Troostdekentjes.

Rechts boven: Mijn nieuw project! Yes!
De KAL (Knit-a-long) van wolmerk Katia. Officieel een babydekentje van 80 x 85. Ik ga voor een grotere. Ik gebruik het Scheepjes Colour Crafter welke ik aanschafte voor de CAL (Crochet-a-long) van Scheepjes. Daarbij strandde ik al in het begin van de CAL. Ik modderde meer dan dat ik aan haken toe kwam en was ik er klaar mee. Handwerken mag best uitdagend zijn maar er zijn grenzen.


Ik heb iets minder dan 17 bollen liggen en bij het zien van dit project (hieronder) bedacht ik me om daarvoor het garen te gebruiken.

Katia Les Petites Choses KAL 2021 - babydeken breipakket | hobbygigant.nl
Ik heb inmiddels de steken op de naald staan. 252, origineel 168. Een Franse mevrouw raadde me aan een veelvoud van 6 te nemen zodat het patroon ook blijft kloppen bij een breder wordende deken. Helaas, sommige patroondelen hebben een ander aantal steken per patroon. Ik zal mijn wiskunde-skills dus even afstoffen!

Samenvattend: 4 plaids, 1 sjaal en 1 sokken project. Het is wel duidelijk waar mijn voorkeur naar uitgaat qua projecten.
Ik zeg niet dat ik me nooit meer aan een vestje of trui zal wagen. Maar tja: sokken, dekens én sjaals daar kan niet veel aan mis gaan qua pasvorm. En ik kan me er nog zo in uitleven! Er zijn nog zoveel prachtige patronen. Als ik in mijn bibliotheek op Ravelry kijk dan mag ik wel 120 jaar worden! En elke keer vul ik mijn bibliotheek verder aan.

Afgelopen week liep onze kleindochter gezellig mee tijdens rondje-hondje door het bos. Ze hoopte dat ze ook eens een Happy Stone zou vinden. En zowaar!


Een prachtige! Hier een linkje naar een blogje over Happy Stones. Ik krijg zo langzamer hand ook wel de kriebels om mee te verven. Stenen opvrolijken met leuke kleurtjes. Het blijft immers ook zo leuk om er één te vinden!


Eind van deze maand gaat onze ietwat obese oppas-lapjespoes weer naar haar eigen baasje. Twinkel deed het hier best! Hieronder een video hoe ze Chiqo benaderd. Zo lief!

Let all that you do be done with love.
Kalm an en een lieve groet uit Olpae!

Vorige Oudere items