ouderdomskwaaltjes

We worden ouder, gelukkig wel! Maar ‘elk voordeel heb z’n nadeel’: onze ogen worden slechter ten gevolge van presbyopia oftewel ouderdomsverziendheid. Het heet verziendheid omdat in de verte kijken geen problemen geeft maar juist dichtbij het oog zich niet meer scherp kan stellen. Jan en ik hebben beide een leesbril nodig, maar die willen we dus niet aan een touwtje om onze hals. Gevolg hiervan is dat er overal in huis brilletjes rondslingeren: op de nachtkastjes, op de eettafel, op de werkbank (Jan), in de tas (Froukje) etc. Soms liggen er drie op tafel en soms zijn ze allemaal verdwenen…


Al eerder schreef ik dat onze veestapel (ook) ouder wordt.


Dit gaat ook met de nodige kwaaltjes gepaard. Stabijna Chiqo wordt steeds dover.. Wat? STEEDS DOVER!
Wanneer er een auto onze oprit op rijdt hoort hij dat niet meer, zelfs het tuinhekje doet hem niet meer opkijken. Maar ‘elk nadeel heb z’n voordeel’: hij is ook niet meer bang voor onweer. De donder gaat aan hem voorbij. Hij lag deze zomer achterhuis terwijl het rommelde in de lucht. Eerder was hij bij het horen van onweer al onder de tafel gekropen. Hopen dat dit ook zo zal werken bij het vuurwerk straks in december!


Ik ben druk bezig met de tweede sok van het paar voor dochter Jildou. In mijn omgeving kan ik de door mij gebreide sokken wel kwijt. Naast Jildou kiest Jan ook altijd de zelfgebreide sokken uit de la. Om eerlijk te zijn kan ik niet tegen de vraag opbreien. Ik vind dat fijn: sokken breien is zo leuk en het maakt het maken nog leuker wanneer je de ontvanger er ook blij mee kan maken!


Een nieuw item op mijn blog: wat ligt er bij mij op mijn nachtkastje. Of wel: in welk boek ben ik aan het lezen? Op Pinterest ben ik gaan bij houden welke boeken ik heb gelezen. De teller van 2018 staat nu op 12. Nu op mijn nachtkastje: Loes de Hollander met: ‘Mij zie je niet’. Het is best wel een apart boek. Geschreven vanuit een ik-personage met hoofdstukken afgewisseld gezien vanuit het slachtoffer van die ik-personage. Een pittig thema: de ik-persoon verloor haar tienerdochter door suïcide ten gevolge van pesten. Wat het boek wat apart maakt is dat de ik-persoon moorden pleegt en hier mee wegkomt. Ben nu halverwege het boek. Leest wel gemakkelijk weg. Wordt vervolgd.

Advertenties

prinsjesdag

Een oud filmpje (2014-Koefnoen) maar ik moest erg om lachen. Zo’n prachtige wisselwerking tussen Sanne Wallis de Vries en Paul Groot.

sokkerdesok & tijd verzetten

 

Dit is mijn breitasje. Gekocht op de laatste breidagen in Zwolle. Het handgemaakte tasje heeft een handig formaat.


In het ‘deksel’ passen ook nog dingen zoals centimeter, stopnaaldenkokertje Chibi en schaartje. Naast breiwerk zit er een naaldenmeter (niet gebruikt bij dit project), een bril en andere rommeltjes in. Deze breitas gaat mee naar het breicafé en de breibende. Omdat ik thuis andere projecten her en der heb liggen pak ik die gemakkelijker de op en komt het dus voor dat de breitas pas bij een volgende breibijeenkomst weer wordt geopend.


Gevolg is dat ik al veel te lang met deze sokken bezig. Op 3 mei zette ik dit paar op met een bolletje Sweet & Spicy van Opal. Bovendien kwam ik halverwege de eerste sok er achter dat ik met een verschillend setje naalden aan het breien was. Drie naalden 2.5 en twee naalden 2.25. Op advies toch maar door breien met verschillende naaldjes. Toen kwam ik er, na de hak, achter dat het patroon verspringt op de boven-voet. Niet dat je het ziet maar toch… Goed, ik heb de sok af.

Nu sok twee. En zoals bij de wet van Murphy: “Anything that can go wrong, will go wrong” (alles wat fout kan gaan, zal fout gaan). Nu lukt het me maar niet om het zelfde begin-punt te vinden in het breigaren. Normaal, bij zelf strepend garen begint de tweede sok op hetzelfde punt als de eerste. Soms moet ik best wat van de bol afwikkelen om dit punt te vinden maar ik brei altijd twee identieke sokken. Nu moet ik dit loslaten. Lastig merk ik. Ben ik zo’n perfectionist? Goed, ik ga de uitdaging aan en brei de tweede sok mét ongelijke pennen, mét een patroon dat verspringt op de boven-voet en mét een ongelijk streeppatroon.

verzameling klokjesAnd now for something completely different:
In de EU gaan stemmen op om de zomer- en wintertijd af te schaffen. Maar dan komt de hamvraag gaan we verder op de zomertijd of op de wintertijd.

Ik zeg: waarom gaan we er niet tussen in zitten… gewoon op 28 oktober de klok een half uurtje verzetten. Mijn idee heb ik gedeeld met drie kamer leden. Twee uit de tweede kamer en één uit de eerste kamer. Meneer Don (eerste kamer) heeft me via mail laten weten het wel te willen uitzoeken. Wordt vervolgd.

sprei

In 2016 begon ik al met een log-cabin sprei. In een eerder blogje haalde ik dit al even aan. Ik had een aantal kleurtjes Royal-Zeeman-garen gekocht. Het is acryl garen maar het breit fijn: het is sterk, kan in de was en behoud zijn kleur. Dekens breien of haken is leuk om te doen. Makkelijk ook want het hoeft niet te voldoen aan een pasvorm of zo. Gewoon genoeg garen en gaan…


Van de zeven dekens die ik eerder al maakte zijn er 6 gehaakt en maar 1 gebreid. Voorkeur ging dus naar breien. Op internet kwam ik een filmpje tegen van Staci uit Taxas, Verypink. Zij legt heel vriendelijke uit hoe je een Log Cabin kleed kunt maken. Log Cabin is een techniek vanuit het Quilten. Maar je kan deze techniek ook prima gebruiken bij ’t breien. Staci gebruikt bij elke nieuwe streep een andere kleur, zie foto hieronder:

Ik gebruik dezelfde kleur 2x.


Dit project ligt al even stil. Nu pak ik het weer op. Toen ik in 2016 mijn eerste lapje af had, die met groen en rood, liet ik zien aan mijn moeder. Eigenlijk liet ik altijd alle handwerkjes zien aan haar. Zij kon door haar spierziekte, sinds 2015, niet meer handwerken maar kon wel erg genieten van de werkjes die ik maakte. Begin 2017 is ze overleden. Daarom is het wel bijzonder dat ze van dit project nog wel een stukje heeft gezien. Mijn moeder handwerkte graag. Na haar werkzame leven kreeg ze hier meer tijd voor, tot ze ziek werd.

Deze week is het gips van mijn rechter onderbeen verwijderd. Nu mag ik op krukken oefenen met lopen. Het gaat best goed. In huis al geen krukken meer nodig en gisteren ook al een rondje met het hondje gedaan ook zonder krukken. Elke avond wordt mijn enkel nog erg dik maar dat hoort erbij. Ik heb afgelopen periode veel lieve reacties gehad op mijn ongelukje. Lieve kaartjes:

Jan heeft veel gedaan in de periode dat ik weinig kon. De kinderen kwamen koken voor ons, Wessel die me trouw naar het ziekenhuis begeleidde. En Anneke die spontaan een taxi aanbood zodat ik toch naar onze breiavond kon gaan.  Erg fijn om te beseffen hoeveel mensen er voor je klaar staan wanneer je het zelf even niet kan.

schooljaar

Voor onze (stief)kleinkinderen is het nieuwe schooljaar deze week begonnen.


Kyan mocht voor het eerst naar de peuterspeelzaal. Het ging super goed en de juf zei ook dat hij goed mee deed met alles. Kyan is net als zijn grote zus een gezellige prater en vermaakt hem zelf prima. Alles wat rolt heeft zijn aandacht maar ook onze buitenkraan blijft zijn interesse houden.


Tess mocht (eindelijk) naar groep drie. Tess is van een kleutertje in een jaar veranderd in een leergierig schoolkind. Ze was er dan ook helemaal klaar voor: groep drie! Vorige week zat ze hier op de bank en we hadden het over het leren lezen. ‘Goh, meissie, dan kan je met de kerst al LEZEN!’ Tess knikte en glunderde zo! Geweldig!

Zo fijn ook dat er zulke prachtige kinderboeken zijn. Mijn top drie (in random order):
Hasse Simonsdochter
juniperde razende stilte

simpel weg

Alhoewel ik onlangs dit prachtige plaid-pakket heb besteld ben ik er nog niet mee begonnen.

Het is een werkje waar je je hoofd wel bij moet houden, tenminste voor een niet-al-te-ervaren-haakster. De Persian Tiles Blanket zit in een mooie en goed afgesloten box klaar om ermee te beginnen wanneer ik me weer iets meer kan concentreren op iets moeilijkers.

Ik ben nu bezig met een simpeler werkstuk. Een logcabin deken met veertien kleuren. Makkelijk, groot en mindfulness. Het enige denkwerk wat bij dit project hoort is het bij elkaar kiezen van de kleuren. Ik gebruik Zeeman Royal garen.

Al eerder heb ik twee dekens gebreid van dit garen. Nu heb ik mezelf een grotere uitdaging gesteld, een sprei over ons tweepersoonsbed!

Aangezien ik nog steeds in het gips zit, kan ik niet wandelen. Jan was zo lief om gisteren met mij uit rijden te gaan. We wonen op de rand van Frysân, dicht bij het Drents-Friesewoud. In plaats van een wandeling deden we een autoritje.

We moesten wat geduld hebben. Onze weg werd versperd door wat Schotten. Erg veel haast leken deze Schotse Hooglanders niet te hebben. Wel een prachtig gezicht!

poezeke

Jiskepoes wordt oud.


Ze doet het nog prima. Als ik haar, anderhalf uur vóór haar etenstijd, klagelijk hoor mauwen en vervolgens, wanneer ik dus anderhalf uur eerder over stag ga en haar bakje vul, valt ze haar eten letterlijk aan(!). Dan merk ik niets van haar 19 jaar.

Maar verder… haar vachtje wordt minder. Ik borstel wat vaker en knip de vervilte stukjes eruit. Blijkbaar is ze wat stram zodat ze haar eigen vachtje niet meer optimaal kan verzorgen. Ook merk ik dat ze meer slaapt, bij voorkeur op mijn schoot!
Voorheen kwam ze altijd na het eten even op schoot zitten. We noemden dat haar ‘after-dinner-aaitje’. Nu wil ze, als het aan haar ligt, de hele dag lekker vertroeteld worden. Ach geef haar eens ongelijk, willen we dat allemaal niet?

Vorige Oudere items