zelf-strepend garen

In 2006 maakte ik voor het eerst kennis met zelfstrepend sokkengaren. Ik kreeg van mijn moeder een bolletje. Ik was er zo blij mee! Wanneer je met dit garen breit verschijnen de streepjes vanzelf.


Hierboven mijn eerste paar zelf gebreide sokken. Ik vond het gestreepte garen zo mooi, dat ik de voet met ander garen breidde zodat ik nog garen over kon houden. Geen idee welke merk dit was, Regia? Opal? Och, het is verre van een perfecte sok.

Ik leerde vervolgens sokken breien via het basis sok patroon van Wolhalla. Ideaal: een goede work-out dat stap voor stap het sokken breien begeleidt.

Hierboven een mooi voorbeeld van zelfstrepen garen van Regia (Etude Color). Ik paste zelf hak en teen aan. De hak in wit maakte dat de strepen van been naar voet mooi door liepen.

Nu ben ik bij paar 150. En daarvan is het meerendeel zelfstrepend. Het sokken breien is ‘part of my life’.

Begin 2000 kwamen er zelfstrepende garens op de markt. Eerst door de grote garenfabrieken. Hieronder een filmpje van de making off van dit garen bij de Opal fabriek. Het maakte het sokkenbreien leuker. Niet langer alleen maar ‘schapen-wollen-sokken’ maar grappige streepjes.

Toevallig heb ik dezelfde sokken gebreid als het voorbeeldgaren in het filmpje.

Natuurlijk volgenden de indie dyers ook. Een indie dyers is iemand die zelf garen verft, indipendently, dus onafhankelijk van andere partijen. Het gaat om kleine hoeveelheden en unieke strengen wol. Zowel zelfstrepend als ‘gewoon’ geverfd garen.

Nederland kent veel hele goede verfsters. Ik denk dan al gauw aan Crealien Disign van Eline bij zelfstrepend sokkengaren. Hieronder een foto van de door haar geverfde sokkengaren.

Zelfstrepenende sokkengaren: Dat is nog wel een dingetje hoor. Ik vond een filmpje van een indie dyer Kendra.

En als je nu denkt dat zelfstrependgaren verven het hoogst haalbare is… nou nee. Dit kwam langs op mijn schermpje. Geverfd sokkengaren waarbij je schaapjes breit. Ongelooflijk hè!


Ik zag het bij Angela van Yarn ’n yarns. Zij kreeg deze streng en zie eens hoe mooi! Hoe ontzettend knap als je dit zo weet te verven. Fotocredits hier boven en hier beneden Angela.


Dit schaapjesgaren is niet goedkoop. Te koop bij Artistic Yarn by Abi. Het kost wat maar hé dan heb je ook wat!


Garen heet ‘Shepisch’ en kost $64.00 = € 54.16.


Hmm, voor mij toch echt iets te duur. Mijn duurste sokkengaren was omstreeks €25,00. Een Regenboogmerino van Biscotte Yarns van Wolhalla. Dat is toch echt mijn max.


Het was van geld van mijn verjaardag. Ja, dan kan je een keer uitpakken. Maar jeetje $64… Nee, dat gaat me te ver.

Anyhow, ik kan me heel goed voorstellen dat dit garen zoveel kost hoor, zeker gezien hoe super precies dit garen geverfd is.


De oogjes en pootjes precies op de juiste plaats. Wat een monnikenwerk om zoiets te maken! Geweldig toch!


Stay safe and kalm an!

trail and error

Niet alle werkjes die ik opzet, maak ik af. Daar schreef ik onlangs ook al over. Soms ligt het gewoon aan het gereedschap, de breipennen zijn niet fijn om mee te werken. Ook het patroontje kan soms ook enige irritatie geven.

Bij deze bol heb ik het drie keer geprobeerd. Ik vind de kleuren zo mooi, dat was waarom ik dit bolletje kocht.


Hier beginnetje één en weer afgehaald.


Een jaar of wat later tocht het bolletje uit mijn stash op gediept. Nu recht-toe-recht-aan. Al haast een heel been. En weer afgehaald.


In juli dit jaar poging 3…


Ook deze poging mislukte. Dus ook weer afgehaald. Ik had er geen plezier in. Het lag denk ik, gewoon aan het garen. Net niet ‘glad’ genoeg of zo. Ja, hoe leg je zoiets uit: Deze bol en mij werken niet, we hebben geen klik om het zo maar te zeggen.


Nu ben ik bezig met een bolletje Regia. Deze breit wel fijn.
En dit bolletje? Deze drop ik gewoon in de brievenbus van een lieve breivriendin. Wikkel is al kwijt maar heb het merk op een briefje gezet.

Misschien heeft zij minder problemen met deze wol en is er wel een klikt tussen haar en dit garen. Zo krijgt dit wolletje toch ook weer een tweede kans.


Ben ik dan echt zo’n ‘yarn snob’?
‘Yarn snob’, what? Een ‘yarn snob’ is iemand die bij het aanstellerige af met garen om gaat. Alleen het allerduurste is goed genoeg.

Nee, ik kan mij daar niet echt onder scharen. Ik brei ook met Zeeman en Wibra garen, gewoon omdat dat prima garen is, je er leuke dingen van kunt maken & lekker goedkoop is.


Nog even dit.
Van mijn schoonzusje kreeg ik zo’n leuk cadeautje, een windlichtje.


Het lichtje bestaat uit stukjes zeildoek, gemaakt door haar vriendin Ellen.


Ellen zit in de zeilenmakerij en heeft hiernaast de winkel Bootkado waar ze van het afval materiaal leuke dingen maakt. Heel praktisch, leuk & duurzaam.

Go easy, take care en kalm an!

ratjetoe

Deze blogpost begin ik met een up-date van de
Scheepjes crochet-a-long & read-a-long (hier eerder blogje).


Mijn proeflapje: in het patroon stond haaknaald 5 maar dat werd bij mij te groot. Nu gebruik ik haaknaald 4 mm.


Deel twee kwam woensdag online. Ik was tot gisteren nog bezig met deel één. Dat gaf wel enige onrust bij me, bij deel 1 al achterop raken.

Ik heb wat meer tijd nodig om mij dingen eigen te maken. Wanneer ik anderen, in de dag van online komen, al hun nieuwe vorderingen laten zien (op facebook) dan denk ik: ‘Hoe dan?’. Er zijn dames (m/v) die gewoon meerdere dekens maken. Ik denk dat die mensen stiekem 60 uur in één dag hebben. Ik heb er maar 24, zie!


Het is voor mij een heel gepruts hele uitdaging. Gelukkig is Esther daar! In een you-tube filmpje doe ze alle steken voor. Ik kan het 10 x op herhaling zetten en nog spreekt Esther mij geduldig toen. Heel fijn! Haar rustgevende stem voorkomt dat ik mijn deken-in-wording door de kamer gooi.


Het lapje, het beginnetje is niet perfect. Maar het mag zo wel. Ik ben benieuwd hoe de CAL verder zal gaan. Het boek van Anthony Doerr, waarop de deken geïnspireerd is, is zo mooi, prachtige zinnen en een mooi verhaal.

Gisteren vond ik een grote dikke envelop op de deurmat. Uit Raalte, van A. Inhoud: restjes sokkengaren voor mijn afvaldeken! Keiblij mee, zo lief, zo attent!


Ik schreef onlangs dat ik met een sokkengarendeken bezig ben: de afvaldeken. Voor elke ons die ik afval mag ik een lapje breien. Afgelopen maandag was ik 2 ons áángekomen: snik & snotter! (Nee, géén Corona, puur verdriet). Deze week mag ik dus de draadjes afhechten en dat taakje moet ik nog doen, zoals te zien.


In het notitieboekje zet ik de weeg-momenten en houd ik bij hoeveel lapjes ik mag breien. Of in deze week: draadjes afhechten.

Even wat anders: Diederik Jekel, wetenschapsjournalist, was in de media.  Ik parafraseer enkele delen van zijn verhaal. Zo vertelde Jekel over de chaos van 2020. De zekerheden vallen weg en we raken de grip kwijt.

Nu kunnen we ineens veel dingen wel anders doen, als we het móeten. Dus ineens kunnen mensen wél thuiswerken bijvoorbeeld. Maar wat je ziet in deze Corona-tijd is dat mensen duidelijkheid willen, heel graag één regel willen hebben en als je je daar dan niet aan houdt dan ga je dood. Zwart-wit.

 (foto Jan-lief tijdens onze reis in de Drôme)
Mondmaskers: ze zijn perfect of ze zijn levensgevaarlijk. Afstand werkt wel of afstand werkt niet. Maar hé, het is nu eenmaal niet zwart-wit. Het zit hem in de grijstinten. That’s life.

De regels: mondkapjes, afstand, handen desinfecteren, geen onnodige verplaatsingen etc. geven in Nederland de nodige discussie. Best raar vind ik.

Wanneer we al die corona-regels vergelijken met ‘fietsen’, geeft dat een beter licht op de regels. Op het moment dat jij fietsverlichting hebt zegt dat niet dat je onoverwinnelijk bent. En wanneer je geen fietsverlichting hebt dat je gegarandeerd dood gereden wordt. Het is de combinatie: én verlichting, én de automobilist die niet dronken is, én de straatverlichting brand, én dat er iemand is die de verkeersborden zo nu en dan schoonmaakt. Al die dingen samen zorgen ervoor dat je veilig fietsen kan.

Alle regels nù zijn er omdat we gewoon niet anders kunnen. Einde discussie. Als we er nù voor zorgen dat we dus, als mens, zo min mogelijk andere mensen ontmoeten opdat besmettingen minder kans hebben.

We zijn sociale wezens dus willen we dat eigenlijk niet, mondkapjes, afstand en elkaar niet ontmoeten. Maar als we dit nu eens een paar weken, misschien maanden, volhouden kunnen we daarna weer wat gewoner leven.
Hiermee poets ik niet mijn zorgen over de mensheid, maatschappij en sectoren die omvallen weg.

We moeten ermee dealen, het is niet anders.

Ik eindig deze post met een foto van onze Guusje, ze kan zo gezellig naast me liggen op de bank. Zo waardevol! Zo lief! Heerlijk om zo’n beestje om je heen te hebben. Het heeft zo moeten zijn denk ik wel eens. #zwervertje


Be save en kalm an!

de herbs & spices sjaal II


Ik kocht wat wolletjes bij de Wibra Heerenveen, ik had geen keus wat betreft het verloop-garen, maar dat gaf niet. De effenkleuren passen er prima bij.

Het beginnetje is er, mijn tweede Herbs & Spices sjaal. Bedoeld voor mijn nieuwe herfstjas. Deze sjaal wordt ‘drukker’ dan de vorige, maar dat mag op een camel kleurige jas. Ik denk dat het wel mooi zal staan, toch? O, wat is dat toch die eeuwige twijfel. Gewoon doen!


Hier een foto om de kleuren ‘uit te testen’.


Uiteindelijk gebruik ik alle bollen en daarnaast nog een camel kleur die ik nog in mijn stash had.


Alhoewel deze sjaal heel anders wordt dan die ik hiervoor breide (zie foto hieronder) ben ik tevreden over het beginnetje.


Het is een leuk patroon om te breien, veel recht-toe-recht-aan met meerderingen en minderingen aan de zijkanten. Het is de bedoeling dat ik er ook een must bij ga breien.

Het project woont sinds kort in een nieuwe projecttas.


Ik trakteerde mezelf. Mijn naamgenoot Froukje van Froukjes Wol Boutique maakte hem. Ze heeft een Etsy-shop en een Youtube kanaal. Deze sjaal in wording pas er prima in. Froukje heeft de tas zo netjes genaaid, dat zou ik nooit zelf zo kunnen. In de tas ook nog vakjes binnenin en een leuke voering. Ik ben er keiblij mee.


Nog even wat herfst-foto’s die ik al deelde op Instagram. 


Sinds Chiqo last heeft van ouderdomsdoofheid reageert hij niet meer op roepen. Het is een toevalstreffer dat hij toevallig in de lens kijkt.

Deze foto maakte ik dicht bij huis, ’s morgens vroeg, toen de dauw het spinrag zichtbaar maakte. De Hortensia heeft zo’n mooie kleur nu!

Take care en kalm an!

 

lopende werkjes IX

Op dit moment heb ik zes lopende werkjes. Hiervan drie dekens, twee sokkenprojectjes en één sjaal. Van alle lopende werkjes liggen er vijf beneden. Wanneer je bij mij naast de bank keek dan zag dat er zo uit:


Het gebeurd hier wel vaker hoor, dat zo’n hoekje helemaal dichtslibt. Normaal haal ik wel eens wat projecten af of leg ze boven, uit het zicht. Nu hebben alle projecten wel een zekere belangrijkheid. En laat ik ze, als een echte ‘blogger’, even laten zien.

Vooraan de afvaldeken. Van restjes sokkengaren maak ik kleine lapjes die ik in clusters van 9, omrand met wit. ‘Afval’ staat in dit project ook voor mijn eigen afvalproces. Elke ons die ik afval mag ik 1 lapje breien. En ik mag al 46 lapjes breien.


Project 2: poezensokken, het beginnetje is er. Natuurlijk met een boordje in muizentandje. Deze sokken maakt ik voor een poezemoeder van 3 lieve poezebeestjes.


Mijn knit-to-go: sokken met een reliëfpatroontje. Het garen is mooi van kleur maar breit niet echt fijn. Ik had al eens eerder een sok met deze wol opgezet. Toen beviel het ook al niet, dus afgehaald. Nu wil ik ze wel tot een paar sokken verwerken. Dan kan ik weer met een fijner garen aan de brei.


En dan gaan we door naar mijn acquisistions (nieuwe aankopen). Garen voor sjaal Herbs & Spices van Drops. Onlangs had ik de sjaal voor dochterlief gemaak. Deze wordt voor mezelf want ik heb een nieuwe jas, dus ja… daar moet ook een nieuwe sjaal bij. Jacobus probeert de zachtheid van het garen uit. Wibra wol Saskia en Bianca. Ja, goed gekeurd!

De komende 11 weken zal ik regelmatig aan deze deken haken. Ik doe mee met De Scheepjes crochet along & read along 2020. In deze blog had ik het er over. Start klaar, ten tijde van deze foto.

Last but not least: De Persian Tiles- Eastern Jewels van Lucia Dun. Ik kocht in 2018 al dit garenpakket. Eén granny had ik al gemaakt, onlangs dit project weer opgepakt. Het is zo leuk om met die mooie kleurtjes bezig te zijn. Voor mij nog best wel een uitdaging, maar de werkbeschrijving is goed leesbaar dus zal ook deze deken wel de eindstreep halen. Zeker & vast.


Ok, het zijn wel veel lopende werkjes. Ik zal zien hoe het gaat. Maar voor mij geldt: niets hoeft, alles mag!

Ik had vandaag een rommel en poets dag. Gevolg dat mijn rommelige hoekje naast de bank, zie eerste foto, er nu ziet het er zo uit:


Gelukkig past Chiqo zijn mandje er gewoon nog bij hoor!


Be save en kalm an!