ik mis je nu al


.
Titel uit: ‘Mis je zo graag’ van Claudia de Breij en Waylon. Zo toepasselijk! Tekst hoef ik niet te linken, luisteren naar liedje make sense!


Jan is een kleine week op pad met de Ducati, tent & toebehoren. Hij kan zich prima alleen vermaken. Aanvankelijk was het plan iets anders. Maar het leven veegt vaak de vloer aan met onze plannen.

Still knitting socks
One done, one to go! Sokken voor dochterlief.

Het is lastig om de tweede sok identiek te krijgen. Bij mij is het vaak zwart of wit. Dus dan totaal anders: ik heb het bolletje andersom opgewonden, zo krijg je nimmer twee dezelfde sokken.

Handwerkbeurs
Al voor de 18e keer slaat de handwerkbeurs zijn stands op in Zwolle. Voor zover ik weet was ik er alle voorgaande edities bij. Vaak samen met moeder en zus. Ook vaak alleen.


Alhoewel er allerlei snoepgoed op de socials voorbijkomt en ik dus enorm twijfelde om toch een ritje naar Zwolle te rijden, blijf ik thuis. Want…
1/ de drukte: het is net een kippenhok vol kakkelende vrouwen (m/v).
2/ ik heb echt, echt, echt geen garen nodig.
3/ ik heb echt, echt, echt geen borduurpatronen nodig.
4/ ik heb ook laadjes vol quiltlapjes.

Ik denk gewoon dat het slim is mezelf even niet bloot te stellen aan alle mooie & verleidelijke prikkels.

Huisje overvol vogelgeluk
.

Us Douwe
Jan gaat elke avond met Douwe op pad. Er is veel natuur rondom ons dorp. Het is er stil. Douwe rent dan als een stabij in het rond. Alle energie eruit. Nee, hij gaat niet achter reeën aan. Wanneer Jan reeën ziet dan lijnt hij Douwe aan, zodat die reeën die een plekje voor de nacht zoeken met rust gelaten worden.

Nu Jan op pad is, is het uitlaten van Douwe in de avond ook mijn taakje.

Douwe heeft nog steeds koudwatervrees. Geeft niet, zo heb je ook geen natte hond in de auto. Elk nadeel…

Gisteren bij Nijeholtpaaster Beach, aan het riviertje de Lende.


Gelukkig klaagt hondlief niet als hij aan de lijn moet.


Ik probeer één keer per dag ergens naar toe te gaan waar hij los kan.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

tell me why


.
Titel uit ‘I don’t like mondays’. Bob Geldof, de zanger van The Boomtown Rats, schreef het nummer in 1979. De aanleiding was verschrikkelijk: Een schietpartij op een school waarbij 2 dodelijke slachtoffers vielen. De dader zei, dat de reden van het schieten was dat ze niet van maandagen hield.

En heftig liedje, ik wist dit dus niet. Ik twijfelde dan ook of ik dit nummer wel moest plaatsten. Maar een wijs man zei eens: Het leven is geen ponykamp. Dus ook zulke liedjes mogen er zijn.

Shawl
In het vorige blogje liet ik al zien wat mijn plan was met de strengen merino wol.


Ik heb twee strengen 75% merino, 25% nylon, ‘lime green’ en ‘tree green’.


Nu ben ik een echte houtje-touwtje-handwerkster. Ik hou vast aan de technieken die ik al ken. Sokken: cuff-down en hollandse hiel, ALTIJD! Dus van boord naar teen en niet van teen naar boord.

Nu heb ik een Engels patroon voor die shawl, pff voor mij een uitdaging. Toch ga ik dat aan! En ik heb zo mijn hulplijnen. Wordt vervolgd!

Oranjeconcert
Zoonlief was nog klein toen hij begon als slagwerker bij de Christelijke Brassband Euphonia in Wolvega. Naast de repetities van de Brassband haalde hij de 4 diploma’s bij de muziekschool. Vanaf zijn 14de kwamen daar ook andere bandjes bij. Wessel is altijd breed georiënteerd als het gaat om muziek maken.

Hieronder bij het peiltje staat Wessel, zijn vriendin Afke zit vlak voor hem, maar die is niet zichtbaar.

Alhoewel hij nu bij Solibrass Leeuwarden speelt, had Euphonia Wessel’s hulp bij het Oranjeconcert nodig. Omdat ze ook nog een blazer konden gebruiken nam Afke plaats in de sectie kornetten.

Met schoonzoon Sandor, dochter Jildou woonden ik het concert bij. Als gast had Euponia de “the Tribute” band ‘Billy Joel Experience’ uitgenodigd. De mannen speelden fantastisch. Euphonia ook.

De Speaker zette Wessel, als invalslagwerker, nog even in het zonnetje. In het publiek veel goede bekenden van mijn ouders. Beide zijn al uit de tijd. Zouden die kennissen nog weten dat Wessel de kleinzoon van Teije en Ali was? Het maakt niet uit. Ik was trots op onze zoon & schoondochter!

En hoe dat dan klinkt:

En zo:

En zo:


.
Spinnen
Wanneer je iets hardop oppert komt datgene vaak vanzelf naar je toe. Zo ging het mij tenminste. Dit jaar wil ik leren spinnen. De vader van Jan zorgde voor een Big-bag wol.


Zomaar gekregen van boer Ulbe! 8 vuilniszakken vol. Niet alle wol is spinbaar maar er zitten prachtige vachten bij. Blij mee! De schapen stonden er prima bij, geschoren en wel! 8 Blauwe Tesselaars.


Us Douwe
Hij mocht een nachtje proef draaien in de camperbus. We gingen naar camperplaats Midas in Rijssen (Achterhoek). Een hondvriendelijk plaats, ook mensvriendelijk! Groot sanitair én droge schone handdoeken die je mocht gebruiken. Super!

Er was een uitlaatplek in het bos. Royaal met hek uitgezet stuk bos waar Douwe los kon rauzen!

Het ging goed. We hadden Douwe met een touw aan de trekhaak gebonden. Hij ging niet blaffen als er mensen of honden langs onze camper liepen. Gewoon rustig liggend zag hij alles gebeuren


’s Nachts sliep Douwe goed. Logisch door alle indrukken.

Ik moet wel toegeven dat ik dan veel met hem bezig ben. Constant staat bij mij het zendertje aan! Ik ben altijd bang dat Douwe in een onbewaakt ogenblik wegloopt. Dit is voor mij een leerproces. Vertrouwen hebben dat het goed gaat.


Janneman
De dag voor Koningsdag is hij jarig, mijn man. Inmiddels zijn we een stiefgezin met 15 mensen. Dat betekent nu: 3 tekeningen op de deur!

Natuurlijk was er taart met kaarsjes! Ik maakte het me gemakkelijk, 63 losse kaarsjes is ook best wel veel.


Oldeholtpade
Het Fluitenkruid bloeit! Een echt voorjaars- bermbloeier!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

and we’re turning on the tide, the tide and the time


.
Titel uit The Tide: En we draaien op het tij, het getij en de tijd. The Lasses zijn Sophie Janna en Margot Merah. Margot komt hier uit de buurt, uit Paasloo om precies te zijn. Ze spelen folk. Ik mocht al een paar keer een concert bijwonen. De dames zingen zo prachtig! Hier tijdens de ‘Amsterdam boot sessies’. The Tide is geschreven door Jack Durtnall.

40 dagen project
De Mysterie Knit A Long Lento van Wolhobby woont in een mooie projecttas. Gekocht bij mijn naamgenoot: Froukjes Wol Boutique.

De col heeft al een wegduikformaat.

Het breit lekker, 5 toeren per dag. Ik heb 120 steken en dus brei ik per dag 600 steken. Ik vind dat het garen mooi uitpakt het contrast is goed tussen de donkergroen en het verloopgaren. Het is van de Wibra de ‘Saskia’ & ‘Bianca’.

Het is nu dag 27 = 1 april. Ik was bij tot dag 25, maar ik had foutjes gemaakt. Dus afhalen tot dag 23. Dus komende dagen even een meervoud van 600 steken.


Maar sinds woensdagmiddag heb ik een griepachtige verkoudheid, één van het kaliber waar ik nog geen ervaring mee heb. Hoofd-, keel-, oorpijn. Inmiddels doen ribben ook mee door het hoesten. Al twee testen gedaan maar nee, dit is geen corona. Hoop dat ik snel opknap en ik de draad van deze Lento- col weer op kan pakken.

Druk doende


.
Wat hoop ik dat ik op zo’n leeftijd ook zo nuttig kan zijn. Een mooi portret van een breister op leeftijd: Mevrouw Klop. ‘Je moet er je verstand bij gebruiken, anders vallen ze van de pen af!’ Ze was in 2019 al 103 jaar. Ze is vast al uit de tijd, ik weet het niet.

Acquisition
Wanneer je een tijdje aan het lijnen bent, dan kan je ineens zo verschrikkelijk verlangen naar alle voedingsmiddelen die je jezelf hebt ontzegd. Dan er geen houden meer aan is. Nou zo gaat het mij ook wanneer ik de rem op het wol kopen heb gezet.

Die twee van de Zeeman waren niet genoeg, ik kocht er nog 3 van de OMHA bij. Ik de verleiding niet weerstaan! Maar zie nu, hoe mooi die kleuren!!!

Charity
Inmiddels zijn deze sokken voor charity ook af. Garen: Regia Designe Line Jazz Color. Naaldjes: 2.25 mm. Maat: 31/32.

Sokken te koop, SOKKEN TE KOOP!


Sokken vanaf maat 30 zijn €8,00 met €2.88 verzendkosten. Kleinere maten €5,00 met €2.88 verzendkosten.

Wat heb ik nodig? Welke sokken wil je? Maat? Je adresgegevens en 06 nummer voor een tikkie. Mijn email is: postvoorfroukje @ live.nl.

De gehele opbrengst gaat naar House of animals. Een organisatie die onafhankelijk is en onvoorwaardelijke stem heeft voor ieder dier. Momenteel proberen ze zo veel mogelijk (asiel) dieren te helpen in Oekraïne. Ze hebben al behoorlijk wat successen gescoord.

Herstel
In eerdere blogjes vertelde ik al over de bestralingen die ik heb gehad voor een plekje op mijn neus. Van de week werd ik weer verwacht in het R.I.F..Ik had een afsluitend gesprek met de oncoloog. Hij was tevreden over herstel en mijn neus. Ik ook!

De oncoloog zei dat, als hij heeuul goed kijkt, het nog iets kan zien. Maar dan moet je wel weten waar het kankerplekje zat. Ik antwoordde dat de meeste van mijn breivriendinnen een leesbril hebben en dat ze het plekje dus echt niet kunnen zien!

Us Douwe
Andere beessies vindt Douwe interessant. Naast schapen heeft Douwe ook wat met paarden.

‘Mag ik neusje-neusje doen Frouwtje?’

‘Ja hoor. Zachtjes!’

Bijzonder toch? Een hele voorzichtige aanraking tussen paard en hond.


Het voorjaar laat zich zien! Prachtig!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

Aside

come live the life you’re given


.
Uit ‘Come live the life’ van de Belgische band K’s Choice. Hier unplugged door twee van de band: Sam (toen nog Sarah) en Gert Bettens. (tekst)

If your eyes are the gateway to your soul
What’s broken will be whole again
And whole is hard to shattere

Eerst heette de band The Choice maar toen ze in de VS gingen toeren werden ze door een andere groep, die ook die naam had, gedwongen hun naam te veranderen. Het werd K’s Choice omdat dat het karakter van de band goed weergaf.

De K is afkomstig van Jozef K. uit Kafka’s boek ‘Het proces’. Jozef K. heeft namelijk geen keuzes. Hoe dat dan precies zit, met deze Jozef, weet ik niet. De naam van de band is uiteraard ironisch bedoeld, als een rare en onbegrijpelijke onmogelijkheid. Ik heb trouwens nog niets van Kafka (1883-1924) gelezen.

De stand van Oldeholtpade
Het tv programma ‘Nederland geeft thuis‘ heeft in 6 minuten vastgelegd hoe het de vluchtelingen gaat hier. De vraag voor opvang is opgepakt door de Protestantse Gemeente hier. De registratie is zo mooi en zo eerlijk neergezet. Maar ook: Wat woon ik toch in een prachtig dorp! Het was woensdag 23 maart 19:00 NPO 2. Hier een linkje via NPO. Het linkje zal het bij velen niet doen, dan even opzoeken via ‘uitzending gemist’.

Illustratie van Charlie Mackesy.

Ik loop met Douwe dagelijks langs de oude peuterspeelzaal waar nu vluchtelingen zijn ondergebracht. De jongste telg was druk doende met een trekker mét kar. Ik groette, hij groette en begon in het Oekraïens mij van alles te vertellen. Ik praatte gewoon in het Nederlands terug. Alhoewel we elkaar totaal niet konden verstaan hadden we toch een gesprekje. Zo mooi!

Dit wegwijspaaltje krijgt er ineens een andere betekenis bij.

Socks for charity
Ik brei nog steeds sokken voor Oekraïne. Het is fijn om te doen en ik heb garen genoeg dus we breien monter verder.

Uitdagend breiwerk
Normaal ben ik geen ‘thrill seeker’. De achtbaan is wel het hoogst haalbare in dat genre. Hier zit ik samen met dochterlief in de Condor in Walibi.

Toch kan ik met breien wel eens het randje opzoeken. Wanneer je ajour breit (gaatjespatroon) of met kleurwerk bezig bent is het wel handig om een ‘life-line’ in je werk te zetten. Een ‘life-line’ is een draad waar je alle steken op zet. Als je dan een foutje maakt dan haal je je breiwerk uit tot de ‘life-line’ en je kan gemakkelijk alle steken weer op je naald zetten.

Ok, zie hier boven, ik deed doe dat dus niet, na elke fout die ik maak denk ik: ‘dat gebeurt me niet meer’ en ‘ik ken het patroon nu echt wel’. Niet dus, elke keer ga ik weer de fout in. Nee, ik ben geen ezeltje. Ik doe aan ‘knitting on the edge’ zo zonder ‘life-line’!

Op een breidag, al in 2019, kocht ik bij Ajoure twee bollen Lana Grossa ‘Gomitolo Molto’ 605 met een patroon erbij. Patroon heeft geen naam.

Ik viel voor het soort van blad motief, er lag namelijk een voorbeeld-sjaal op hun kraam. Ik koos meteen voor, hoe zal ik het zeggen… uitgesproken kleuren. Ik ben van de ‘kleurige kleuren’. Ik wissel beide bollen af. Dat stuk groen komt omdat er bij beide bollen het ‘groen’ op dezelfde plek zat. Ik weet niet of ik dit nu wel zo mooi vind maar het is zoals het is.


Ik wil wat lopende werkjes afmaken dus heb ik deze shawl opgediept. De steekmarkeerder houdt mijn vorderingen bij. Deze lijkt op Poes Guusje, die al over de regenboogbrug is gewandeld. Zo is ze er nog een beetje bij. Dank aan A!

40 dagen project
De Mysterie Knit A Long Lento: Elke dag krijg ik een stukje van het patroon in mijn mailbox. Elke dag 5 toeren, behalve op zondag. Het wordt al een hele col. Garen: Saskia van Wibra.

Café
Ik pak langzamerhand al mijn bezigheden buitenshuis weer op. Zo ging ik weer naar het Breicafe en daar mag je gelukkig ook haken. Dat geldt ook voor de Breibende trouwens.

In de mand mijn deken in wording. Nu maak ik hem zo groot dat hij op ons camperbed past. Lekker recht-toe-recht-aan granny stripes haken. Garen: Royal van Zeeman.

Us Douwe
Honden zijn net kinderen, als het te lang te stil is moet je gaan kijken. En dan… ben je altijd te laat.


Douwe nam het woord ‘Kussensloop’ iets te letterlijk.


Ons draakje van de dag! Foto genomen op plaats delict.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

hope is never lost


.
Titel uit: ‘You’re gonna be okay’ van songwriter & aanbiddingspastor Jenn Johnson uit Calaforina. Zij komt uit de stal van Bethel Music. De tekst van dit liedje omschrijft wat ik zou willen zeggen. Want ikzelf heb geen woorden als ik de beelden zie uit Oekraïne. Ik kan me geen voorstelling maken van de hel daar. Ik weet het gewoon niet.


(bron: de Limburger)

Goede doelen
Overal in het land zijn mensen bezig om iets te doen voor de vluchtelingen van deze oorlog. De ellende die we zien via de socials zet aan iets te doen, iets bij te dragen.

Zo heeft breivriendin Marianne, van Lindelicht, een viltpakkertje ontworpen. ‘Hart voor Oekraïne’. Zowel het patroon als het pakketje zijn te koop. 50% van de opbrengst gaat naar Giro 555. Hier linkje naar haar webshop: Lindelicht.


Wol met Verve heeft ook een actie: ‘Stand with Ukraine’. De winst van het sokkengaren, geverfd in de folklore kleuren van Oekraïne gaat ook naar giro 555. Ik heb een streng besteld. Hier Sylvia’s webshop.

Gelukkig bestaat er, tussen de organisaties die hulp bieden aan de Oekraïners, ook dierenhulp. House of Animals zet zich onder andere in om asiels in Oekraïne van voer te voorzien. Deze organisatie is transparant in haar handelen. Dus ik steun ze!


Knitting socks

Wat ik nog meer kan doen? Nou, ik kan sokkenbreien. Dus heb ik nog maar een paar op de pennen gezet. Er zijn nu 7 paar sokken af. Plan was om er een ‘damkastje’ mee te vullen, geld van verkoop zou ik naar het goede doel doen.
Zie zoiets:
Jan, zie zoiets:


Een kastje op de ‘dam’, want zo noemen we hier de ‘oprit’. Zelfbediening: pak eruit waar je blij van wordt en stop dan het geld in een jampotje. In deze blog schreef ik al eens over wat er zoal aan de weg te koop staat in de omgeving.

Maar ik kan ze ook naar een verzamelpunt brengen. Ik geloof dat er een punt in Meppel is en in Sneek? Hier in het dorp worden vluchtelingen opgevangen maar ik weet niet of die wel op mijn sokken zitten te wachten.

Misschien is het eerste plan toch ook goed: verkopen en geld doneren. Ik brei in iedergeval nog even door.

40 dagen project
In de vorige blog al uitleg over deze Mysterie Knit-Along van Wolhobby. Leuk om mee te doen. Elke dag 5 toeren. Hier bezig met dag 7. Ik ben blij met mijn keuze van garen: ‘Saskia’ van de Wibra. De donkergroen en het verloop-garen doen het goed samen.


Nu en dan verschijnt er een vlogje met uitleg van ontwerpster Linda. Zo leer ik de fijne kneepjes van het kleurwerkbreien wel.

Ziekenboeg
Hoe het met mij gaat? Mwa, houdt niet over. Neus nog verbrand en van binnen kapot. En daarnaast vermoeidheid. Maar hey, ik ben nog maar een week onderweg met herstel na bestraling. Ik wil gewoon te snel. Met wat geduld, tijd en rust komt de conditie echt wel weer terug, hoor Froukje!

Douwe zijn ontstoken oogjes zijn genezen. Hij liet het druppelen vol overgave toe. Fijn!

Us Douwe
Douwe ontmoette reeën op zijn pad. Daar moest hij even voor gaan zitten. De reeën gingen heel rustig hun gang. Wat wonen we toch prachtig hier.

Alhoewel Douwe wel achter vogels aan wil (en fietsers) gaat hij wat groter wild niet achterna. Natuurlijk houden we hem aan de lijn, je weet nooit zeker wat de hond gaat doen.


Douwe H.
Douwe wil graag de tuin veranderen, meer groen en zo. Goed voor het milieu, zo blaft hij. Zonder overleg had hij zelf al een beginnetje gemaakt. Grind en worteldoek moeten weg zo vindt hij. Ik zei dat ik liever had dat hij hier even mee zou wachten. We zullen in een gezamenlijk overleg keuzes maken omtrent de postzegel achter ons huis.

Vervolgens trof ik dit aan in de achtertuin. Op de plaats delict duidelijk sporen van de dader. Douwe H. beroept zich echter op zijn zwijgrecht. Ik moet toegeven dat ik wel moest lachen toen ik dit zo aantrof.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

all around my hat


.
‘Steeleye Span’ is een Britse folk-rockgroep, met een 1-dags-vlieg uit 1975.

Dit liedje kwam echter al uit 1820. En gaat over een straatverkoper die trouw blijft aan zijn verloofde. Deze mevrouw is wegens diefstal 7 jaar verbannen naar Australië. Door een wilgenteen in de band van zijn hoed te dragen toont hij haar trouw.

De wilg staat voor teken van rouw. Rouwtijd duurde destijds 1 jaar en een dag. De opleiding tot heks ook, maar dat is een zijstraat. Anyhow, het tweede couplet geeft aan dat dit vriendinnetje misschien niet de meest geschikte vrouw is voor hem, want zij zal hem niet trouw zijn daar in de ginder. (Tekst)

Het Engelse liedje is later gebruikt als Iers vrijheidslied, dat was omstreeks 1916. Hierin gaat het over een vrouw die haar verloofde verloor tijdens deze Paasopstand. Ze zweert om voortaan rondom haar hoed de Ierse driekleur te dragen.

Rondom mijn hoed
Mijn zonnehoed is af. Durable no.8 katoen en haaknaald 2.5 mm, met vasten gehaakt. Hier ligt de hoed te drogen.

Aangezien ik niet in rouw ben hoef ik geen ‘green willow around my hat’, ik hou het op fleurig een sjaaltje. Ik ben er blij mee!

De kleine dingen
Zo heette een Knit-A-Long van Scheepjes-wol in 2020. Een babydekentje met allerlei strepen. Ik had nog wol liggen van een gehaakte deken die de finish niet haalde.


Dus die bollen Scheepjes Colour Crafter gebruik ik voor dit babydekentje.


Ik brei de deken wat groter. Origineel is het patroon ‘Le petit choses’ 168 steken = 80 x 85 cm. Ik heb 252 steken opgezet wat ongeveer neerkomt op 120 cm breed.

Bij mij een terugkerend dingetje, ik brei mijn eigen draai eraan. Sommige strepen vind ik lastig te breien en dan verzin ik wat anders. Ik moet toegeven dat er in de laatste decimeters geen overeenkomsten meer zijn met het originele patroon. Ik noem dat gewoon creatieve vrijheid. ‘Wie dot mij wat, wie dot mij wat, wie dot mij wat vandage, ‘k Soll wel zeggen ja het mag wel zo.’ Uit Fietse Skik 


Wat ik zo mooi vind aan dekens maken is dat het eindeloze projecten zijn. Ik noem het nog niet monnikenwerk maar je ziet niet veel progressie met zulke lange toeren. En juist dàt geeft mij een soort rust. Het doen, het breien an sich is wat het project zo fijn maakt.

Laat ze breien


Annie M.G. Schmidt wist het wel. Hier de hele tekst. Een blik op de wereld doet je beseffen dat de mensheid beter kan gaan breien. Want dan, ja dan, wordt het hier op de aarde een heilzame toestand van rust en harmonie en de afwezigheid van macht, twist of strijd. Dus: Laat ze ons breien!

Behandeling
In de vorige blogjes had ik het er al over, de behandelingen in het RIF* voor een plekje op mijn neus. Elke werkdag gaan Douwe en ik naar Leeuwarden. *Radiotherapeutisch Instituut Friesland.


Op foto de behandeltafel, die schuift in het ronde apparaat, dat dan weer om mijn hoofd draait. Secuur pakt het apparaat de goede plaats voor de ioniserende bestraling. Deze straling maakt het DNA in de verkeerde cellen kapot en dood. De gezonde cellen gaan ook wel kapot, alleen die herstellen zich weer.

Ik heb een hoofdmasker op, daarin is alleen een gaatje voor mijn mond, dus ik kan die leuke schapen op het plafond niet zien tijdens de behandeling.

Ik ben over de helft. Als ik eerlijk ben, voel ik me wel wat brak. Normaal voel je je belabberd na teveel drank, nou dat kan dus ook na de nodige bestralingen. Het hoort erbij.

Us Douwe

Douwe kan zo enorm hard lopen, het is net een komeet!


Hier alle vier de pootjes van de grond. Foto credits: Jan.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

I’ve been for a walk on a winter’s day


.
Een song van vóór mijn tijd. The Mamas & the Papas, een folk/rock/vocal groep, zijn bekend van hun mooie harmonische klank. Het liedje (1965) gaat over de koude winter in New York en het verlangen naar de warmte in California. Hoe simpel wil je het hebben, maar hoe mooi ook.

Hoedje
Een zonnehoed, dat is wat ik wil maken. Bij Drops staan er wel 60 patronen!


Hele leuken, maar geen enkele is gehaakt met dun garen. En ik heb juist wel fijne katoen. Durable no.8.


Ik ga deze dan maar op mijn gevoel haken. Ik heb al eens eerder een hoed gehaakt, dus ik denk dat ik het nog wel kan.


Gewoon eenvoudig met vasten en dan zo’n leuk sjaaltje erom. Tip die langs kwam: hang een stekenmarkeerder aan je laatste lus, dan rafelt je werkje niet spontaan af bij het wegleggen.

Mantra
Een mantra is een reeks woorden die gebruikt worden als een soort van meditatie of gebed. Meestal in het Sankriet, dat is de oudste taal uit India. Een mantra geeft houvast en ontzorgt.

Mijn mantra heb ik al jaren:
  ‘Alles komt goed’.
Niet in het Sankriet maar gewoon in het Nederlands. Niet een echt gebed maar meer een soort van wishful zeker weten. Die kaart, 2e foto, kreeg ik onlangs van zuslief.

  ‘Je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij.’
Is ook een regel die in mijn hoofd woont. Uit ‘Avond’ van B. de Groot, hier gecoverd door zangeres Meau, die uitvoering is zo mooi!

Katoen
Anyhow, over het algemeen ben ik wel goed georganiseerd. Zo heb ik alle katoentjes in één bak zitten.


In deze bak vond ik het katoentje om te gebruiken voor dat hoedje. Het zit vol met kleurige bolletjes. Bij het aanzien daarvan ploppen er meteen 1000 en 1 ideeën in mijn hoofd op. Maar ook herinneringen.

Deze roze katoen kocht ik toen ik nog op zaterdags bij mijn ouders in de winkel werkte. Ik zal 17 jaar zijn geweest. Onze winkel ging om 16:00 dicht maar handwerkwinkel Pinguin om 17:00. Zo kon ik, net voor sluitingstijd, garen kopen voor een trui. Ik weet het nog als de dag van gisteren. Ik kom met de vraag voor garen voor een trui, invalhulp Laura stelde deze katoen/acryl voor mét een patroon erbij van een reliëf truitje. Echt zomers.

Iedere handwerkster weet hoe ik me voelde toen ik met mijn buit naar huis fietste. Wat kan je blij worden van een nieuw te starten project! Die trui heeft de finish niet gehaald. Dat geeft helemaal niet. Het garen is er nog. Ook nu krijg ik weer een fijn gevoel, alleen al van die herinnering.

Nee, mijn enorme stash zit me niet op mijn nek. Ik word er altijd blij van!

Tienersokken
Een appje van een breivriendin:
Een foto gevolgd door: ‘Kun jij hier mooie sokjes van breien voor Tess?’
Zo lief! Ja, dat kan ik zeker. Dus het bolletje kwam mijn kant op.


Nu wordt kleindochter begin maart 10 jaar. TIEN! De tiid hâldt gein skoft, (Frysk voor ‘de tijd houdt geen pauze’). Ze is altijd blij met zelfgebreide sokken. Dus heb ik een paar voor haar op de pennetjes gezet. Er komt een leuk patroontje in.

Behandeling
In mijn vorig blogje vertelde ik dat ik momenteel behandeld wordt voor een plekje op mijn neus. Elke werkdag, 22 dagen lang. De eerste behandelingen zitten erop en het gaat goed. Wordt vervolgd.

Us Douwe

.
Douwe is een beetje ziekjes. De dierenarts denkt dat hij iets verkeerds heeft gegeten. Tijdens de wandelingen ziet Douwe het dorp als één groot lopend buffet. Hap, slik en weg! Douwe is niet kieskeurig, echt alles is in zijn ogen eetbaar. Vaak lukt het me om één en ander uit zijn bek te vissen. En commando ‘NEE’ werkt ook, zo nu en dan dan…


Douwe moest overgeven. Ja… ook in de auto… op de bestuurdersstoel… toen ik er niet zat. En tegen het raam… en in het bakje dat onder het raam zit… Arm beest, arme ik ook wel een beetje.


Goed, hij heeft een prikje tegen misselijkheid gehad en apart blikvoer voor gisteren en vandaag. Ik hoop maar dat Douwe snel opknapt.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

follow the sun


.
Een wel heel zen liedje!

Volg de zon, uit welke richting de wind ook waait. Wanneer deze dag voorbij is, adem in. Droom met zorg. Er is morgen een nieuwe dag voor iedereen. Een gloednieuwe maan en een gloednieuwe zon. Dus volg de zon.


In 2017, ver voor Corona, gingen dochterlief en ik naar een concert van deze Australische hippie-muzikant Xavier Rudd. Een prachtig, zij het wat zweverig concert.

De kleine dingen
In 2020 deed ik mee aan een crochet-a-long van Scheepjes. Een samen-haak-project. Ik had het garenpakket gekocht en startte vol overgave. Maar na een paar weken bleek ik te weinig haakskills voor dit patroon de ‘d’Histoire Naturelle’. Ondanks de goede instructiefilmpjes was ik gewoon te veel aan het modderen en kwam daardoor niet aan haken toe.


Foto hierboven: zo zou de deken moeten worden, wel prachtig hè…Ik heb het werkje afgehaald. De wol opgeborgen. Tot ik, vorig jaar, dit project voorbij zag komen.


Deze deken ligt meer in mijn mogelijkheden. Ik brei het zelfs nog wat groter! Origineel is het patroon ‘Le petit choses’ 168 steken = 80 x 85 cm. Ik heb 252 steken opgezet wat ongeveer neerkomt op 120 cm breed. Het haakpakket bevatte 17 bollen Scheepjes Colour Crafter dus was er wel ruimte om meer steken op te zetten.

Ik had al een paar strepen gebreid, toen is het hele project naar boven verdwenen. Verdrongen door andere, in mijn ogen, belangrijker projecten.


Nu, begin 2022, pak ik dit werkje weer op. En… heerlijk al die strepen.

Voornemens
Ik had eerder al verteld dat ik elke dag een keuze maak uit al mijn spullen/dingen om 1 item ervan naar de kringloop te doen. Gewoon ontspullen. Ik heb een doos waar ik elke dag wat bij doe. Easy peacy.

Maar ook is er bij mij een drang om eens wat ‘lopende werkjes’ weg te werken. Ik heb er 6. En nog 3 borduurwerkjes. Dat klinkt niet veel, 9. Maar ik heb ook nog de nodige wol liggen waar ik plannen mee heb. Zoals garen op deze foto, voor de Elfriede shawl. Okay, die heb ik nog niet op de pennen staan en dus telt die niet mee als ‘lopend werkje’.


Zie dit is de ‘in-weg-duik-shawl’ Elfriede:


Nota bene: Handwerken moet vooral een fijne bezigheid zijn en blijven. Dus kies ik waar ik op dat moment plezier aan beleef. Alhoewel het fijn zou zijn dat ik dan dus kies uit die 9 ‘lopende werkjes’.

Hoe dan ook: Doe waarvan je houdt, en hou van wat je doet. Easy peacy.

Afgerond werkje
Het eerste paar sokken van 2022 is een feit. Garen: Phildar Milky Way, naaldjes 2.25 en in elke sok 3 rijen koffieboontjes. Dat staat altijd leuk en breit zo fijn.


Ik kreeg deze verrassingsbol van zuslief. Een bolletje waar allemaal kleine dingetjes in verstopt zaten. Al breiend kom je die tegen.

En wat zit er dan in? Zie foto rechtsonder: Alle gezinsleden in kraaltjes. Zo bevrijdde ik ‘Sandor’ als eerste uit de bol. Douwe toonde voor het eerst interesse in mijn garen. Maar dat kwam doordat er ook voor hem snackjes in zaten. Zo leuk!

Zus had bewust gekozen voor NIET zelfstrepend garen. Ze kent mijn obsessieve perfectie in dezelfde streep-sokken breien. Dat lukt je niet met deze kleurstelling. En dat scheelt weer wat hoofdbrekens.

Elk voordeel heb zijn nadeel
Dagelijks wandel ik door het Scheenebos, hier bij ons dorp. Vaak zie ik reeën. Voor de reeën is het hier in de omgeving een walhalla. Overal bos, akkers en weides.


Ze hebben zo wel hun eigen favoriete plaatsen. Vaak zag ik ze in het schraalgrasland aansluitend aan het bos. Dit perceel, ter grote van 3 hectare, is in 100 jaar nog nooit geploegd. En wordt dan ook niet gebruikt voor landbouw maar er groeit wat er groeit en eenmaal per jaar wordt dat gemaaid.


De grassen en weidebloemen kunnen er heerlijk groeien. Het trekt allerlei vogels, insecten en wilt aan. Reeën verschuilen hun kalfjes erin.

Het kwam te koop met de wens dat dit stukje natuur kon blijven bestaan. Filmer en fotograaf Ruurd-Jelle van der Leij stapte hierin.


Maanden lang is hij bezig geweest om deze grond om te zetten in een privé-natuurgebiedje met een zandwal en een stromende beek. Fragment Vroege vogels op NPO 1 radio HIER. Van der Leij hoopt op veel aantrek van vogels en insecten.

Die zandwal is helaas nodig om er de rust te creëren. Op het pad tussen bos en land was het te druk met wandelaars en loslopende honden. Niet ideaal dus.


Ik heb een reebruin vermoeden dat ik die sprong (zo noem je kudde reeën) hier niet meer zal zien. De zandwal is best wel hoog.

Gelukkig is er nog een plek waar de reeën ook graag verblijven, even eerder is een stukje land omgetoverd in een weidebloemen veld. Zo lag het er afgelopen zomer bij.


Dat veld heeft de Vogelwacht nu nog een keer zo groot gemaakt. Prachtig! Foto ook van afgelopen zomer.


Us Douwe
Een hele hond. 19 kilo nu.


Al vanaf heel klein heeft Douwe een grote interesse in schapen. Hij kan er uren naar kijken. Ik kon me dan ook voorstellen dat Douwe een baantje als herdershond ambieert.


Maar hij twijfelt nu tussen iets met schapen of sleutelen. Volgens de hond is er in de schapenhouderij geen droog brokje te verdienen. Dus nu loopt Douwe een snuffelstage bij Jan.


Hij mag gereedschap aangeven, maar het ‘los’ daar moet Douwe nog wat aan werken.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

don’t be scared of what you cannot see


.
Opportunity is toch wel een opbeurende nummer. ‘Je koffie is warm, maar je melk is zuur’ en ‘Het leven is kort, maar je bent hier om te bloeien’ zijn regels om even over te nadenken. Nadenken over je eigen leven en, dat vooral, je aan te moedigen er maar het beste van te maken. Wat kunnen we anders?

Boek
Het laatste boek wat ik uitluisterde, vond ik zo bijzonder. Ik denk echt dat dit mijn mooiste boek van 2021 is. Mooiste is niet het juiste woord, het was een indrukwekkend boek.

‘Het verzetsverhaal van jonge vrouwen die in wrede omstandigheden moeten beslissen over leven en dood. Moedige vrouwen met een vurige hoop voor de toekomst. Want wie een kind redt, redt de wereld.’

‘De thematiek is van alle tijd. Het verhaal gaat over moed, over haat en buitensluiten. Het roep dilemma’s op waar ieder van ons voor kan komen te staan. En wat doe je dan? Kies je voor angst of voor moed, voor wegrennen of voor blijven staan, voor jezelf of voor de groep?’ (Elle van Rijn)


(foto: ik luister boeken via Storytel; een app op mijn mobiel.)

Zoals Elle zegt, vragen van alle tijd. Wat zou ik doen? Ik weet het niet, ik kàn het gewoonweg niet weten. Ik geloof dat je pas weet of jij een held kunt zijn wanneer je er echt voor staat.

‘Niet iedereen kan een held zijn er moeten ook mensen gered’ (Acda en De Munnik).

Adventshawl
Steeds meer lengte, steeds meer patronen. Hij wordt mooi! Dit is een Knit-A-Long van Wolhobby, via FB en Ravelry, in voorgaande blogjes meer info.


Het gaat me niet altijd vlekkeloos af hoor, die dagtaakjes. Ik moet soms wel eens terugbreien. Dag 6 bijvoorbeeld. Ik had mijn taakje al op de FBgroup gezet. Terugkijkend zie ik de fout pas! Hmmm, afhalen en opnieuw.


Ik gebruik zowel het telpatroon als de geschreven tekst.

Nieuwe opzet
Ik heb best wel wat shawls hoor, maar als je dan moet kiezen… Dat is het net als je voor je overvolle kledingkast staat en verzucht dat je ‘niets om aan te trekken’ hebt. Ik heb een warme donkerblauwe jas.


Met gestopte gaten nog van Chiqo en nu ook van Douwe. Haha, monsters zijn het, die honden! De jas draag ik graag. In herfst met een katoenen kol. Da’s nu te koud. Maar mijn Stepfen West Rockefeller Shawl die weliswaar het prima doet op blauw, draagt niet fijn.


Door de ronde vorm is het een soort van cape en ik ben superman niet.


Dan de Stationzwaanshawl, mijn favoriete shawl gewoon omdat de vorm (driehoekig), grootte (huge) perfect zijn, maar nee, dit is gewoon geen mooie combi met donkerblauw.


Nu zag ik bij de Zeeman batikbolletjes; Verkocht!!!


Plan is net zo snel breien als de adventshawl en dan hebben Jan en ik met Kerst nieuwe shawls.


De shawl is gewoon een lange koker, rondjes breien dus. 100 steken, naald 4 mm en gaan. Heerlijk om een boek bij te luisteren. Zittend heel dicht bij de kachel.

Wandelen


Het is mooi in het berijpte bos.

Wanneer de zon schijnt lijken de dagen net wat minder donker.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

and the lamp is alight


.
En de lamp brandt. Uit ‘Peace in the Valley’. Zooo mooi!
We willen allemaal vrede in het leven. Maar hoe hard we ook proberen dit te vinden, we worden altijd weer geschokt door eenvoudige beproevingen in het leven. Maar dit liedje verteld ons dat we echt ooit vrede zullen ervaren. De vader van de gospelmuziek, Thomas A. Dorsey, schreef het. Dorsey werd geïnspireerd toen hij door een vallei liep waar verschillende soorten dieren waren. Hij zag hoe vredig ze daar leefden, vandaar ‘Peace in the Valley’. Hier de uitvoering van Danny Vera e.a..


‘Onze dagen worden mooier als we anderen een stukje van ons hart geven
in plaats van een stukje van onze mening.’
Ik weet niet wie dit schreef, maar het is zo waar.

Adventstijd
Een tijd van bezinning, van overdenken en van verwachting. De periode van donker op weg naar het terugkerende licht. Voor mij een periode om even mijn pas wat te vertragen. Gewoon meegaan met het ritme van de natuur.


Adventshawl
Hier past zo mooi de Knit-A-Long van Linda van Wolhobby bij. Te vinden op de FBgroup: ‘Wij breien sokken (en andere dingen)’ en op de Ravelrygroup ‘Wolhobby‘. Iedereen die recht en averecht kan breien kan meedoen.

Ik vind het zo mooi dat Linda als voorbeeld garen gebruikt van de Wibra, de Saskia van 1.25 euro. Voor 3.75 heb je een mooie shawl. Natuurlijk kan je zelf voor een wat luxere garen gaan. I’m in en ik gebruik ook gewoon de Saskia!


Het is een adventshawl, van 1 tot en met 24 december komen de patronen in mijn mailbox. En 24 december is dan de shawl af. Elke dag 20 toeren breien. Elke dag rustig even zitten om er een stukje aan te breien. Zo fijn!


De shawl heeft een zogenaamd Gansey-patroon. Het zijn de patronen van het eiland Gansey, of ook wel Guernsey. De breisters daar verwerkten de patronen in de visserstruien. Die patronen zijn symbolen uit het dagelijks leven. Altijd gebreid met rechte en averechte steken.


Geschiedenis Guernsey
Het eiland Guernsey kent een lange woltraditie. Zo bezaten Queen Mary I en Queen Elisabeth I al wollen producten van het eiland. De truien die de vissersvrouwen breiden waren, met een kleine steek en sterke garen, wind- en waterdicht. In de vroege 19e eeuw deed ‘De Guernsey’ zijn intrede in de Britse marine. Lord Nelson introduceerde de trui in de Royal Navy. In 1857 ging deze behoren tot de standaarduitrusting van het garnizoen dat gestationeerd zat in de Canadese provincie Nova Scotia. Klinkt koud en dat is het ook!

Still knitting socks
Het 31 ste paar is van de pennen gegleden.


Een fijn bolletje van Regia. En… ik kon er twee gelijkse sokken uit halen. Daar word ik zo blij van! Na een badje en drogen nu klaar om weg te geven.


Garen: Regia 4-fädig, kleur 03708. Naaldjes: 2.25 mm. Maat 42/42.

Nieuw op de pennen:


Garen: Regia 4-fädig, Boho Color 012708. Naaldjes: 2.25 mm. Maat 40.

Us Douwe


Douwe groeit zo snel!


Zijn staart groeit met hem mee, het wordt al een prachtige pluim!


Bomen laten zien dat loslaten nodig is om sterker in het leven te staan. Maar loslaten is soms best lastig: hier nog een laatste blaadje.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

Vorige Oudere items