and the lamp is alight


.
En de lamp brandt. Uit ‘Peace in the Valley’. Zooo mooi!
We willen allemaal vrede in het leven. Maar hoe hard we ook proberen dit te vinden, we worden altijd weer geschokt door eenvoudige beproevingen in het leven. Maar dit liedje verteld ons dat we echt ooit vrede zullen ervaren. De vader van de gospelmuziek, Thomas A. Dorsey, schreef het. Dorsey werd geïnspireerd toen hij door een vallei liep waar verschillende soorten dieren waren. Hij zag hoe vredig ze daar leefden, vandaar ‘Peace in the Valley’. Hier de uitvoering van Danny Vera e.a..


‘Onze dagen worden mooier als we anderen een stukje van ons hart geven
in plaats van een stukje van onze mening.’
Ik weet niet wie dit schreef, maar het is zo waar.

Adventstijd
Een tijd van bezinning, van overdenken en van verwachting. De periode van donker op weg naar het terugkerende licht. Voor mij een periode om even mijn pas wat te vertragen. Gewoon meegaan met het ritme van de natuur.


Adventshawl
Hier past zo mooi de Knit-A-Long van Linda van Wolhobby bij. Te vinden op de FBgroup: ‘Wij breien sokken (en andere dingen)’ en op de Ravelrygroup ‘Wolhobby‘. Iedereen die recht en averecht kan breien kan meedoen.

Ik vind het zo mooi dat Linda als voorbeeld garen gebruikt van de Wibra, de Saskia van 1.25 euro. Voor 3.75 heb je een mooie shawl. Natuurlijk kan je zelf voor een wat luxere garen gaan. I’m in en ik gebruik ook gewoon de Saskia!


Het is een adventshawl, van 1 tot en met 24 december komen de patronen in mijn mailbox. En 24 december is dan de shawl af. Elke dag 20 toeren breien. Elke dag rustig even zitten om er een stukje aan te breien. Zo fijn!


De shawl heeft een zogenaamd Gansey-patroon. Het zijn de patronen van het eiland Gansey, of ook wel Guernsey. De breisters daar verwerkten de patronen in de visserstruien. Die patronen zijn symbolen uit het dagelijks leven. Altijd gebreid met rechte en averechte steken.


Geschiedenis Guernsey
Het eiland Guernsey kent een lange woltraditie. Zo bezaten Queen Mary I en Queen Elisabeth I al wollen producten van het eiland. De truien die de vissersvrouwen breiden waren, met een kleine steek en sterke garen, wind- en waterdicht. In de vroege 19e eeuw deed ‘De Guernsey’ zijn intrede in de Britse marine. Lord Nelson introduceerde de trui in de Royal Navy. In 1857 ging deze behoren tot de standaarduitrusting van het garnizoen dat gestationeerd zat in de Canadese provincie Nova Scotia. Klinkt koud en dat is het ook!

Still knitting socks
Het 31 ste paar is van de pennen gegleden.


Een fijn bolletje van Regia. En… ik kon er twee gelijkse sokken uit halen. Daar wordt ik zo blij van! Na een badje en drogen nu klaar om weg te geven.


Garen: Regia 4-fädig, kleur 03708. Naaldjes: 2.25 mm. Maat 42/42.

Nieuw op de pennen:


Garen: Regia 4-fädig, Boho Color 012708. Naaldjes: 2.25 mm. Maat 40.

Us Douwe


Douwe groeit zo snel!


Zijn staart groeit met hem mee, het wordt al een prachtige pluim!


Bomen laten zien dat loslaten nodig is om sterker in het leven te staan. Maar loslaten is soms best lastig: hier nog een laatste blaadje.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

on this roller coaster with those crazy highs and real deep lows

.
Vorige jaar kwam Danny Vera ‘ineens’ op 1 binnen in de top 2000. Logisch eigenlijk: Dit nummer is zo mooi, zo herkenbaar. Het nummer gaat over het leven, zoals het is. Soms is het leuk, soms verdrietig. En je vindt altijd weer je weg naar huis, alwaar de Magnolia groeit.

VocaLinde
Al weken zijn we, als koor, druk doende om een mooi kerstconcert neer te zetten. Op ons lijstje ook een paar andere prachtige popnummers zoals Shallow (Gaga & Cooper) en Door de wind (Sanne Hans).


In de eerste coronatijd heeft dirigent Hinke Jelsma verschillende arrangementen geschreven, zodat wij, als koor, deze nummers kunnen zingen. En dat is veel, heel veel werk. Dat weet ik want zoonlief maakte in der tijd ook arrangementen voor de drumband waar hij toen dirigent van was.


Hoe het allemaal komt, ik weet het niet, niemand weet het. Nu ik dit typ zijn de nieuwe maatregelen nog niet bekend. Maar stel, stel we mogen blijven zingen dan hoop ik echt dat we deze concert-nummers één keer in de Stephanuskerk mogen zingen, met of zonder publiek. Want echt, met ons koor zingen in de kerk is zoooo fijn!

Nieuwe stoel
Onlangs kregen we van A & M een stoel, een tweedehandsje dus maar voor ons is die natuurlijk nieuw. Ze past prachtig in ons interieur.


Lekker bij de kachel. Een heerlijke handwerk/lees/mijmer stoel. Blij mee!

Tomeloze grannystripe-deken
Zeeman Royal garen, naald 4 mm en 2.50 cm breed.


Mijn tomeloos haakproject vordert gestaag. Ik haak er veel aan.

Uit de kast kiezen
Ik heb 4 lopende werkjes. Wanneer ik handwerktijd heb kies ik waar ik zin in heb. Heel handig. Het is natuurlijk wel zo dat, wanneer je aan één werkje werkt, je dat eerder af hebt. Maar daar gaat het eigenlijk niet om. Ik merk dat ik het gewoon fijn vind om te kunnen afwisselen. Te kunnen kiezen.


Vroeger op de kleuterschool was er een vak dat heette ‘Uit de kast kiezen’. Als kind mocht je dus letterlijk kiezen waar je mee wilde spelen. Nou dat ‘vak’ heb ik nog steeds: ‘Uit de handwerkjes kiezen’.

Sokken op bestelling
Natuurlijk heb ik sokken op de pennetjes. Dochterlief vroeg me een paar te breien voor een dierbare naaste. Natuurlijk! Ik ben zo tevreden over het garen!


Er zit geen eindtijd op dus dat is handig.


Nieuwschierige schaapjes
Het borduurwerkje, een kussenhoes. Zo nu en dan komt er een draadje bij. Blauw zit er nu in. Zo leuk om mee bezig te zijn.


Het mooie kringloopblikje waar ik de draadjes in bewaar, daar wordt ik al blij van!

Lana Grosso shawl
De shawl waar ik ook zo nu en dan aan werk. Dan weer een uurtje dan weer wat langer.


Werkjes in ruste
Boven liggen nog meer werkjes hoor. Zo heb ik nog 3 dekens in wording liggen: de Persian Tiles (haakwerk rechtsonder op foto) en een Sokkengarendeken (breiwerk bovenste twee) en Les Petites Choses van Scheepjes (breiwerk linksonder). Die werkjes pak ik wel weer eens op hoor. Wat in het vat zit…

Alles staat trouwens keurig op mijn Ravelrypagina. Ik ben te vinden op dit platvorm onder de naam ‘Froukjes’. Onderaan deze blog uitleg over de online breicommunity Ravelry.

Nee, ik hoef me niet te vervelen. Want o, ik heb nog zoveel plannen, garen & patronen die op me liggen te wachten.

Us Douwe


Douwe vindt dingen leren leuk! Het is dan ook fijn dat we naar de vervolgcursus gaan bij Happyhonden. Ik krijg hier de handvatten om Douwe woordjes te leren. Niet dat hij in woordjes gaat blaffen, maar dat hij weet wat hij moet doen als ik ‘Plaats’ ‘Blijf’ of ‘Zit’ zeg, dat soort dingen. ‘Zit’ zit er al goed in. Alleen heb ik ergens in het leerproces ‘Zit’ vervangen in ‘Mooi Zit!’. Het maakt Douwe niet uit. Ook bij ‘Mooi Zit’ gaat hij in standje ‘Zit’.


Kwestie is nu om veel te oefenen met lekkere beloningen.


Ik word er altijd zelf ontspannen van, Douwe die prinsheerlijk voor de kachel ligt. Vanwege de gasprijs stoken we bewust vaker altijd de palletkachel.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

maar wat ik schrijf ben ik echt

Ik ben geen held
Tenminste niet een die telt
Maar ik doe mijn best te blijven staan
Wat ik schreeuw lijkt niet slecht
Maar wat ik schrijf ben ik echt
Zo kan ik een beetje van de wereld aan

Vroeger luisterden we regelmatig Acda en De Munnik, onze kinderen kennen de nummers nu nog uit het hoofd. Dit liedje speelde ik vaak mee met mijn gitaar en dan heerlijk zingen. Waarom doe ik dat eigenlijk niet meer?

Still knitting socks
Robuust garen. Die naam geven ze aan garen wat de uitstraling heeft van ‘puur, natuurlijk en echte schapenwol’ en wat dus bij mij de associatie ‘prik-garen’ geeft. Zoals de Lett Lopi garens uit IJsland. Alhoewel dat garen na wassen wel iets vriendelijker wordt.

Ik had een bolletje uit mijn stash opgediept voor nieuw te breien sokken.

Ik ben al bijna 10 cm op pad. Geïnspireerd op het patroontje van ‘Strandkorb‘ (Strandstoel) van Ravelry. Maar al breiend kom ik er achter dat het garen enigszins een robuuste uitstraling heeft. Met andere woorden: Het prik volgens mij. Dat wil je niet in sokken. Afhalen?

Ik heb er een nachtje over geslapen. Kort nachtje, pup Douwe meldde zich al voor 5 uur. Bij Jan weliswaar dus ik hoefde er niet uit, maar wakker ben je toch. In de ochtend besloten, na breiwerk nog eens geobserveerd te hebben en advies van dochterlief ter harte te hebben genomen, dat de prik wel mee valt, toch maar door te breien.

Deken
De deken met Granny-stripes vordert gestaag. Garen Zeeman Royal, haaknaald 4 mm. Breedte 2.50 m.


Vliegenzwam
Hier in het bos staan ze met velen! ‘Als paddestoelen uit de grond schieten’ is hier wel op zijn plaats. De stoeltjes zijn ook zo weer verdwenen trouwens. Heel even staan de paddestoelen mooi te zijn en dan vallen de gaten er al weer in. Die ontstaan door slakken, muizen, konijnen, eekhoorns en kevers. Alhoewel deze zwammen wel een hallucinogene werking hebben, gaan de beestjes er niet aan dood.


Deze is ontdaan van haar mooiheid en daarom juist zo mooi!

Weblog
Mijn Jan heeft op zijn werk veel contacten, met allerlei mensen in verschillende functies. En zo sprak een meneer Jan aan over de camper die hij gebouwd heeft.


Wat bleek: zijn vrouw volgt deze weblog. Grappig dat Jan in het wild herkend werd van mijn blog, gelukkig vond hij dat zelf ook.

Puppyspam
Thomas van Luyn schreef in de Volkskrant een prachtige collum. De titel zegt genoeg: ‘Puppybezitters krijgen de hele dag alleen maar goede raad.’ En een ieder met een pup kan dat bevestigen: Je moet hem aan een korte lijn doen, nee niet, juist een lange lijn. Hij moet brokjes, droge brokjes, nee hoor, juist vers vlees van de scharrelslager.

Zo gaat Van Luyn nog even door. Maar hij komt met een prachtige oplossing. De truc met de pup is nu, om uit te stralen dat je al een hele roedel honden heb opgevoed!

Ik heb mijn handvatten, wat dat betreft, van Daniëlle Mastenbroek van Happyhonden gekregen. Douwe heeft met goed gevolg de puppycursus gedaan. En dat staat weer goed op zijn Curriculum Vitae!


Herfst

Het is prachtig herfstweer. Heerlijk om er dan met de hond uit te mogen.

Fijn dat er om ons dorp zoveel wandelpaden zijn.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

meet oounze Douwe

Onze Douwe
We hebben gezinsuitbreiding gehad: oounze Douwe.


(Fotocredits Afke)
‘Oounze’ is dialect, ‘us’ Douwe kon ook, dat is Frysk. We praten toch meer Stellingwarfs vandaar ‘oounze’ Douwe..

Douwe is een Friese Stabij van nu 9 weken oud. Douwe betekent ‘vriend’, ‘vrede’ en ‘onschuld & eenvoud’. Prachtig toch! In het nest heette hij al Douwe. We wilden graag een Fryske namme dus Douwe bleef Douwe heten. 


Hij komt uit een nestje van 7, allemaal reutjes. Hier het hele stel, inclusief moeder Fenny. Douwe is de tweede van boven.


Sinds zondag woont Douwe bij ons. Het gaat goed. Douwe is een vrolijke pup die de hele dag om ons heen dartelt. Natuurlijk slaapt hij ook veel en we pogen hem zindelijk te maken.

Het is een werk-hondje, wil graag een pootje meehelpen!

We verwachten dat Douwe een forse Stabij zal worden, hij staat namelijk op hele stevige poten. Vader is ook fors dus vandaar onze verwachting qua grootte. 


Voornu mogen we vol aan de bak. Een pup die overal plast en poept. Ondanks onze beloningen wanneer hij het toevallig buiten doet. ’s Nachts moest Douwe erg huilen en blaffen. Dit kostte Jan zijn nachtrust. (Ik slaap er doorheen….’ontaarde baas’) Sinds gister slaapt hij bij ons op de slaapkamer en is hij stil. Okay, het zal hond-pedagogisch wel totaal onverantwoord zijn, het zij zo.

Hij is niet bang aangelegd. Is aan veel geluiden al gewend. Vindt mensen ontmoeten één groot feest. Hieronder de eerste ontmoeting met dochterlief. Van de meeste honden wordt Douwe ook wel blij, maar moet hierbij echt de hond uit de boom kijken. 


De grote verdwijntruc snapt Douwe totaal nog niet. Bij een wasje van boven halen (mij) gaat het alarm af (hij). Komt ook vast wel goed, zei ze niet gelovend in haar eigen uitspraak.

Campervan
Vorige week zijn Janlief en ik met onze bus op pad geweest. Fijn, even er tussenuit.


We reden via Edersee naar Zwarte Woud en Bodensee.


We maakten gebruik van de camperplaatsen.


En zo ziet het er dan uit, zo ’s morgens vroeg: a campervan with a view!

Onze bus is in de regel echt de kleinste op zulke camperplaatsen. Het stoort ons niet hoor. Wij kunnen gewoon bij de Aldi of Lidl parkeren. En echt, we hebben ruimte genoeg.


O, ik ben zo trost op mijn Jan! Hij heeft eigenhandig de hele bus omgebouwd tot een prachtig huisje.

Wennen aan ons busje
Douwe zit nu volop in de socialisatieperiode. De primaire socialisatieperiode loopt van ongeveer van 9 tot 14 weken. Douwe staat nu open voor het leren van nieuwe dingen zonder angst. Dus doel 1: wennen aan de campervan. We willen Douwe graag meenemen op onze road-trips. En ik denk dat dat wel zal lukken!

Wolletjebol
Bij de Netto (supermarkt in Duitsland) scoorde ik een bolletje sokkengaren, YESS!


Paar nummer 24 van dit jaar
We reden hoofdzakelijk op B-wegen. Zo zie je nog eens wat! En ik kan (sinds kort) sokkenbreien en naar buiten kijken tegelijkertijd


Ik heb er nog geen eigenaar voor deze sokken. Garen: Opal Joy kleur Lebensfreude. Naaldjes 2.25 mm. Dus denk ik stiekem om dit paar te gebruiken voor mijn ‘dam-kastje’. Dit is een disje/kastje/kraampje op de oprit waarin je spulletjes verkoopt. In mijn geval dus sokken.


Eigenlijk zou ik de haak-teen een andere kleur doen. Ik had een bolletje donkerblauwe merino wol hiervoor. Maar dat is met wassen een probleem, zo voorzie ik. Dit bolletje van Opal kan best in de was. Merino wol is toch iets viltgevoeliger vandaar dus. 


Ik had al bedacht dat ik, wanneer ik de sokken op de ‘dam’ verkoop er geen geld mee wil verdienen. Het geld wat ik krijg voor de sokken gaat naar een goed doel. Maar ja, welke? Ik dacht aan Kika en aan de Dierenbescherming. Maar waarom niet wat dichter bij huis? De Hersenstichting? Ach, één paar klaar, ik kan er dus nog wel even over nadenken.

Dit bevat een afbeelding van: {{ pinTitle }}
Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

 

and the songbirds keep singing

Uit Songbird van FleedwoodMac. Ook zo’n Meer

iederene hef een reden, iederene hef geliek

Deze regel komt uit een liedje van de Overijsselse band Bökkers. Een cover van Matt Simons ‘Catch And Release’.

De zanger, Henrdik Jan Bökkers, zag ik opduiken bij ‘Beste Zangers’, een tv-programma op NPO1. Dit liedje vind ik mooi.

De tekst:
Ik mag graag alleen wehn, niemand om mie hen.
Dat is heus niet eenzaam, omdat dat is wie ik ben.
En ik zit hier mooi te kieken, en ik zie wel hoe as ’t gied.’

‘Iederene hef zien reden, iederene hef geliek.’
Iedereen heeft voor zichzelf gelijk. Ok…maar bedenkt dat dàt jou waarheid is. Als je dat volhoudend volhoudt mis je wel wat andere zienswijzen. Openstaan voor andere meningen is wel handig eigenlijk. Anders ben je eigenwijs. En of je daar dan trots op mag zijn?

We zien de dingen niet zoals ze zijn, maar zoals wij zijn. (Anais Nin)

Tot zover de wekelijkse musicale broodkruimels.

Van de pennen
De steng Oepsie Regeboog, geverfd door Winnie’s Wol is in een paar vrolijke sokken omgezet. Hier de making of:

Ik mag graag breien bij een leuke podcast. Hier ‘Ministerie van gebreide zaken‘. Altijd leuk om Jackie, Loes en Cor te horen praten over hun breiperikelen.


Achterhuis breit het ook fijn. Dan heb ik vaak een luisterboek aan.

Ik luister via Storytell. Dit boek, geschreven door Thomas Acda en is ingesproken door Paul Demunnik. Dat vind ik dan wel weer grappig!  (Acda en De Munnik)


Zo was de streng die ik kocht:


En zo breide die streng op:


Echt kleurrijk! Hier het eindresultaat:


De pasvoeten zijn iets te klein, of de sokken zijn iets te groot: het is maar hoe je het bekijkt. Anyhow, ze zijn af en het geeft zo wel een idee hoe de sokken geworden zijn. Plat boordje rest plain vanilla.

Profielfoto
Een kriem, althans ik vind dat. Op elke sociale medium kan je een profielfoto downloaden. Van WhatsApp tot Facebook. Ik ben op zo’n 8 platforms zichtbaar. Ik had deze foto, jaren. Een iets wat anonieme foto maar mij zo dierbaar. Chiqo loop los naast me, zoals altijd. Chiqo is in april over de regenboogbrug gewandeld.
Dus vond ik het tijd voor een andere foto.


Deze werd het, ik was er tevreden mee. Ja, zo ben ik wel.


Tot ik naar de kapper ging. Dus nieuwe profielfoto gemaakt.|


Nee, eigenlijk vond ik deze niet leuk: mijn gezicht zo vol in beeld. Ik kon ook niet uitzoomen, want ik stond in de badkamer. Zo knullig is dat dan, de badkamer op de achtergrond.

Dus ik in de achtertuin aan het Selfies maken… haha, wat een drama om spontaan te kijken wanneer je alleen bent. Geen succes.


Dus Janlief gevraagd om een foto te maken. Gewoon, breidend in de hangstoel.


Dus uiteindelijk is het deze geworden. Ja, wel ok. Maar toch… als ik mezelf zie op een foto, ben ik veel te kritisch. Ik wil gewoon een perfect plaatje. Maar hey, nobody’s perfect. Dus beste kijkers, jullie zullen het de eerste tijd althans, met deze moeten doen. Pff, wat een gedoe, een profielfoto!

Lopend werkje
Zo nu en dan komt er een lapje bij, de deken voor onze bus. Een granny square deken, van Royal garen van de Zeeman.


Ik ben bijna toe aan de laatste kleur. De okergeel.


Het blijft een fijn werkje, vierkantjes haken. Het is een groot project. 80 lapjes, afhechten, aan-elkaar haken en een rand. Maar elke dag een draadje is een deken in het jaar! (vrij vertaald naar het gezegde: elke dag een draadje is een hemdsmouw in het jaar) Betekenis: door gestadigen arbeid kan men ten slotte veel verrichten. En zo is het maar net!

Op pad
Janlief is een weekend op pad. Met een groep motorrijders zijn ze rijden in Duitsland. Ik denk dat ze het wel naar de zin zullen hebben. Ik zie mijn prins op de rode motor zondagavond wel weer aan komen rijden.


Lopend werkje II
Still knitting socks. Ik heb een mooi wolletje uit mijn stash opgeduikeld.


Een zelf strepend exemplaar. Voor mij de uitdaging om beide sokken gelijk te krijgen. Om het mezelf makkelijk te maken die ik hak en teen met ander wolletje. Hier de combi:


De natuur maakt de herfst al een beetje zichtbaar.


Maar voor een oplettende wandelaar zijn er nog veel (laat-)bloeiers te zien.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

superman never made any money

Superman never made any money
Savin’ the world from Solomon Grundy
And sometimes I despair
The world will never see another man like him.

Band: Crash Test Dummies, Superman’s song.

Ik zie een wereld waar zoveel ellende is. Anderen zullen zeggen, het is van alle tijden. En dat klopt, maar ik leef nu, ik zie het nu. Me afsluiten van het nieuws wil ik niet. Ik leef in deze wereld en maak er deel van uit. De hele wereldproblematiek, niet alleen in Afganistan.

Het stemt me droevig. We leven al 1.75 miljard jaar als mens op aarde en nog hebben we niets geleerd. Ik snap het niet. Aan één kant kunnen we al zoveel: Naar de maan of we kunnen via WhatsApp zo elkaar berichtjes sturen over de hele wereld. Floep, en je ziet een foto vanuit Nieuw Zeeland.

Maar de vrede bewaren is nog steeds niet gelukt. Vluchtelingen op tijd evacueren evenmin. Och, ook ik heb de wijsheid niet in pacht. Ik kan alleen een kaarsje branden.

Planet crumbled, but Superman he forced himself
To carry on, forget Krypton*, and keep goin’


Deurkrans
Dit voorjaar maakte ik een krans met wol en breinaalden, voor op de voordeur. Inmiddels is het garen flets geworden en werd het tijd voor een nieuwe krans. Herfstig. Nog heel eventjes en de R is weer in de maand. Ik vind het wel kunnen, nu al vast een najaarskrans.


Still knitting socks
Onlangs kocht ik een fel gekleurde streng sokkengaren. Bij Winnie’s wol. Kleur: Oepsie-regenboog. Blijkbaar zit ik in de ‘felle-kleuren-mojo’. Zie nou, hoe mooi!


Het garen breit super-leuk op. Ik doe hak en teen roze. Kleurige sokken, dat is een feit.


Oppaspoes Joep
Joep is weer opgehaald door zijn eigen personeel. Het was reuze gezellig om hem hier te hebben. Wat een lieverd. We kregen een lief ‘poezenpakketje’ en bloemen. Dat had niet gehoeven maar hé, het was wel een verrassing! Zie nou hoe aardig! Bedankt!


Die reep…. die is inmiddels op natuurlijk!


Nog een lopend werkje
In 2019 had ik al een beginnetje gemaakt met deze sjaal met een ajourmotiefje van Gomitolo Molto van Lana Grossa. Een leuk werkje.


Maar ergens zinde het me niet. Het is zelfstrepend garen en die strepen werden best wel breed. En dat in combi met een gaatjespatroon, ik twijfelde. Aangezien ik van lange sjaals houd had ik twee bollen. Ik heb het begin afgehaald en wissel de bollen nu af.

Twee toer ene bol, twee toer de andere. Ik heb een heel klein beginnetje, maar dit bevalt me wel.

Nog even dit
Wat er ook speelt in de wereld, laat het vooral de kinderen zijn. (Vrij vertaald naar Loesje)


Op de foto, buurvriendje Leon en dochterlief Jildou. Door de relatie met buurJan is Leon nu mijn stiefzoon geworden. Hoe verrassend kan het leven soms lopen.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

*Krypton is de thuisplaneet van Superman, hier is de zwaartekracht veel groter dan op aarde. Dat is de reden dat Superman hier op de aarde zo sterk is.

to forget about live for a while

Still knitting socks
Wanneer je een paar sokken opzet, nummer 177 in mijn geval, dan denk je het wel te kunnen. Ik heb er dagen tussen zitten dat ik meer afhaal dan brei. Ja, zelfs bij sokken.


Dit is niet omdat ik in een sleur kom. Nee, elk sokkengarentje wat ik kies, kies ik met volle overgave. Nou, dat klinkt ook wel wat hoogdravend. Ik kies elk bolletje altijd met plezier, dat is het!


Ook na zoveel paar sokken blijf ik het kunstje ‘sokkenbreien’ leuk vinden.

Maar wat ik wil zeggen. (‘Ja, Froukje wat wil je ons nu eigenlijk zeggen…?’) Nou dat alles wat je doet, je met aandacht moet doen. Ontbreekt het daaraan, dan gaat het (soms) mis.


Natuurlijk kan je hoofd niet altijd ‘aan’ staan. Dat zou te veel energie kosten. Toch kan het wel zo zijn dat wanneer je dus met aandacht breit, je minder snel de fout in gaat. Ja, duhu! 

Maar bovendien kan het focussen op je breiwerk je in een ‘knitters-high’ doen belanden. Dit is een soort van ontspannen en rustig gevoel in je hoofd. Dat krijgen marathonlopers bij rennen ofwel ‘runners-high’ en hippies bij een joint roken ‘gewoon-high’.


Mijn nieuwe opzet (drie keer overnieuw!) met een bolletje Fortissima Color. Nld: 2.25 mm en een reliëfpatroon uit het boek ‘Breitechnieken’.




Nieuwe naaldjes

Een oplettende lezer zou weten dat ik met deze bol al eerder een beginnetje had gemaakt op de Addi CraSyTrio, een ander soort breinaadjes. Drie korte naaldjes met flexibele tussenstukjes.


Ik was er snel klaar mee, het is zo wennen! Maar hey, ik deed over ‘continentaals leren breien’ ook een jaar. Steeds geïrriteerd weer over gaan op de lange ‘priemen’ om vervolgens het toch weer op de korte naaldjes te proberen.

Zijwieltjes
Zo zal het met deze naaldjes ook gaan. Opeens kan je het en fiets je zonder zijwieltjes!

Overigens hadden we die in mijn tijd nog niet. Ik leerde fietsen doordat mijn vader het zadel van de fiets had gehaald en ik op de bagagedrager zat om elk moment mijn voeten op de grond te kunnen zetten. Maar hoe dan ook, op een dag kun je het! Fietsen!


Vlinder
Gisteren in het Scheenebos hier: Een landkaartje liet haar geduldig fotograferen.

Piano man
De titel-zin komt uit het eerste liedje van Billy Joel: Piano man (1973). Een nummer gezongen vanuit het perspectief van een pianist in de kroeg. Hij omschrijft de mensen voor en achter de bar. Over teleurstellingen, niet uitgekomen dromen en vastgelopen levens ofwel normal life. De pianist ziet het als zijn taak om hun leven op te vrolijken en hun problemen, voor nu, eventjes te laten vergeten.

Prachtig toch!



Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

 

looked at clouds that way

Wolken
Ik hou van de Hollandse wolkenluchten. Een strakblauwe lucht vind ik eigenlijk maar saai. Van de week schoot ik deze foto, hieronder, van alleen maar de wolkenlucht. Geen filter en het lijkt net nep!


Het deed me denken aan een liedje van Joni Mitchell, ‘Both sides, now’.

Natuurlijk gaat de tekst niet alleen over het aanschouwen van wolkenluchten maar staat synoniem voor andere vlakken in het leven. Ook daar kan ik me wel in vinden. Ik aanschouw het leven, net als de wolken, van alle kanten. En dan tot de conclusie komend dat ook ik het niet weet. Zoiets als: ‘Don’t follow me, I’m lost too.’


Mijn Oma aan moederskant had ook wat met wolken en het weer. Ze deed destijds een cursus, iets van ‘Wolkenstaren’ met Jan Pelleboer. 😉
Pelleboer was destijds de meest bekende weerman in Nederland. Ik vond dat als kind machtig interessant!

Mooi paars is niet lelijk


Hier nog mijn lopend werkje. Garen: Zareska Maris. Zelf geverfd. Naaldjes 2.5 mm. Reliefpatroontje: 3 toeren: tricot, 1 toer: 1 recht 1 averecht. De boord is een muizentandje. Die ‘piept’ mooi boven mijn Dr. Martens uit!


En hier het eindresultaat:


Blij mee!

Poezeke
Bruce is een uit de kluiten gewassen kater die met zijn twee zusjes bij mijn dochter en schoonzoon, ja die ene die mijn getuige was van ja-zeggen tegen Jan, wonen. Jildou en Sandor werken allebei fulltime. Gelukkig kunnen ze mijn dan inroepen. Dus ging ik dinsdagmorgen poolshoogte nemen. Bruce zat echt niet lekker in zijn vachtje. Ik vertrouwde het niet. Zo ken ik hem niet, zo zielig!

Waarom kunnen beestjes je niet vertellen wat er aan de hand is. Omdat ik er niet gerust op was ben ik middags nog een keer wezen kijken. Ik trof Bruce aan die weer kopjes gaf, spinnertje deed het ook weer en hij rolde ook weer op zijn rug. Zo ken ik hem. Hij gedraagd zich dan als een hond, zo blij is hij dan om mij te zien. Hieronder twee foto’s: links een zielige Bruce, rechts een iets minder zielige Bruce.


Het is wat met die poezekes. Je raakt zo aan ze gehecht! Echt alle drie beestjes zijn anders van aard. Ieder heeft zijn (m/v) eigen eigenaardigheden.

Verwennerij


Van de week kwamen Wessel (zoon) en Afke (schoondochter) langs waaien. Een bliksembezoekje. Ze hadden dit boek voor me gekocht, zo lief! Allerlei voorbeelden om Fair Isle te breien. Dit is een techniek die veel wordt toegepast in Noorse truien. Maar ook in wanten of mutsen.


Het boek is van Mary Jane Mucklestone. Deze breitechniek vindt zijn oorsprong op de Shetlandeilanden. Het ziet er kleurrijk uit maar elke toer bevat maar twee kleuren. Door de draad achter het werk mee te nemen maak je een warm breisel waar de wind niet doorheen komt.

De mofjes die ik onlangs voor Afke breide is ook een soort van Stranded Colorwork.


Maar deze wanten (hieronder) is ook met de Fair Ilse techniek gemaakt. Echt, zo warm en dus winddicht door de dubbele draden achter het werk.


Ik heb ze in 2010 gemaakt en eigenlijk zijn ze al zo’n beetje afgedragen. Dit garen had ik ook zelf geverfd, net als mijn paarse sokken. Dezelfde verfsessie. Tijd voor een nieuw paar. Maar ook tijd om weer eens zelf te gaan verven.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

half rondje om het huis

Ik schreef al eens eerder over the corners of my livingroom in 2014, corners of my garden was er zelfs al in 2012. Eigenlijk is alles al zo’n beetje beschreven. Maar hey, meestal is dit zowel bij mij als bij mijn trouwe volgers weggezakt. En natuurlijk nieuw voor de verse kijkertjes. Dus ik gooi hem er nog maar een keer in: the corners of our garden.


Wanneer ik aan vreemden uitleg hoe we wonen, zeg ik vaak dat we een tuin formaat postzegel hebben: Ons kavel is ongeveer 200 m3. Toch voelt onze tuin als ‘precies goed’, dat komt mede doordat de huizen achter ons relatief ver weg staan. We hebben dus een ruim zicht op de lucht. De enige mensen die in onze achtertuin kunnen kijken zijn onze naaste buren, die ook al 30 jaar naast ons wonen.

Doordat we in een twee-onder-één-kap wonen is het onmogelijk een rondje om ons huis te rennen. Vandaar een half rondje.


Ik woon al 30 jaar op dit adres, nummer 9. Jan iets korter, hij kwam in 2014. Maar hij woonde sinds 1986 op nummer 5. Buurjan werd mijn Janlief. Altijd een leuk verhaal om te delen. En in de praktijk het handigste ooit! De gezamenlijke vijf kinderen kenden elkaar al hun hele leven. En wij: als we bij de één zaten en wat vergaten liepen we zo naar het andere huis. Ik ken Jan dus ook al sinds 1991. We kennen elkaars gezin & historie.

Mijn oudste stiefzoon deed onlangs het zelfde, kreeg een relatie met de buurvrouw twee huizen verderop. Runs blijkbaar in the family.

Anyhow, een half rondje en terug op nummer 9. Corners of our garden.

Onze klimroos, vol met knoppen!


Ook heb ik een bak met aardbeien. Ze doen het goed!

Ik heb een vrolijker hanger aan onze appelboom gehangen. Deze boom heeft haar langste tijd  wel gehad. Ik snoei haar elk jaar in februari maar de laatste twee jaar liet ze geen bloesem meer zien. Maar ze mag blijven. Ik hang aan haar het vogelvoer en zo in de zomer een mooie hangplant. Gekocht bij d’ Olde Tuunderrije.


Ik had een mand met Duizendschoon staan maar dat bleek een lekkernij voor de slakken! Net alsof ze het van ver ruiken dat er een lekkers ligt. De mand maar op tafel gezet. Even afwachten wat de slakken doen. Het Duizendschoon komt nu alweer wat bij. Gelukkig is Jan dapper en pakt al die vieze slakken uit de mand. Brrrr….


Zo’n mand kan je makkelijk verplaatsen, maar ook de Stokroos, in de volle grond, bleek een delicatesse bij de slakken. Tja, daar doe je niet veel aan. Ik ben anti-gif namelijk…


Dit was de achtertuin. In de voortuin bloeit nu het vingerhoedskruid. Zoooo mooi!


Prachtig!


Er staat ook een witte mooi te wezen.


In de voortuin, hoe klein ook, heb ik nog best wat mooie flora staan: een Gele roos, Hortensia’s, IJzerhard (Verdena), Boerenwormkruid (Tanacetum vutare) wat bodembedekkers en een Rozemarijnplant. En nog een mandje met Gele zonnehoed (Rudbeckia fulgida).

Tot zover mijn halve rondje.

Op breigebied ben ik wel druk, maar al eerder zei ik dat dit een project is wat ik nog niet kan laat zien. Mijn andere lopende werkjes liggen bijna onaangeroerd.

Haken: mijn plaid voor in Jolly Jumper. Deze schiet echt wel op.


Jan heeft ook de eindspurt ingezet! Het keukenblok is geplaatst met aan één kant de koelkast. Er komt een gootsteentje en gasstel in het bovenste blad. Handige Jan! Zo trots op hem. Op zijn tomeloze energie en zijn kennis & kunde! Een enorm project, zo’n camper.


Lopende breiwerkjes: Twee paar sokken. Eén paar met garen dat luistert naar de mooie naam: It’s teatime. Een reliefpatroontje been-naar-teen-sok. Eén sok is al af.


En de koffieboontjes Knit-A-Long van It’s a Sarah. Deze van een bolletje Opal Abo.


Ik heb in de keuken nog een ouderwetse koffiemolen hangen. Ik gebruik hem niet eigenlijk. Zet gewoon koffie in een (nu ook alweer) ouderwets koffiezetapparaat met snelflitermaling.


Maar toch ik vind zulke oude meuk zo mooi!


Je kan zelfs een handeltje gebruiken voor grove maling of fijn.


Vanwege het mooie weer gingen we er gisteren op de fiets vandoor. Toerist uithangen in eigen omgeving. Ik had van dochterlief een bon gekregen voor een heel mooi tentje in Noordwolde. Doel dus: Verzilveren! Zo zaten we dus op het terras. Ik mocht van Jan het gebak uitkiezen. En dat deed ik!

Toen onze bestelling gebracht werd, heb ik never nooit niet aan een foto voor het nageslacht gedacht! Natuurlijk niet, want de taartjes zagen er zo smakelijk uit! Dus dan maar de lege bordjes maar op de kiek. In het pand toch nog een foto gescoord van deze heerlijke taart.


Laat komen wat komt
laat gaan wat gaat
zie wat overblijft.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

Vorige Oudere items