en de bomen zitten vol herinneringen


.
Titel uit: ‘Bloom’, een liedje van de Australische Indierockband ‘The Paper Kites’ hier gecoverd door Johnathan Reed. Gewoon een lief liedje. En ik hou van lieve liedjes.

Tiid van kommen, tiid van gaon
Jan zijn laatste werkdag brak aan. Douwe keek er al naar uit!


Na 45 jaar in het bedrijfsleven gewerkt te hebben krijgt Jan nu meer tijd voor dingen die ook fijn zijn om te doen.


Ik heb dus al zo’n vermoeden dat ik niet de enige ben, hier in huis, die dit wel ziet zitten!


Still knitting socks
Ik kan wel zeggen dat ik het sokkenbreien wel onder de knie heb, zo na 200 paar. De laatste tijd hang ik om de 10 toeren een steekmarkeerder in mijn sokkenwerkje. Handig voor tellen en meten. Ik dàcht dat ik 60 toeren had gebreid voor de voet en daarmee precies op maat 41 = 26.5 cm kwam. Het waren er 70, let wel: 70 toeren.


Bij mijn laatste paar, voor Janlief, hield ik dus 60 toeren aan. Het kwam niet in mij op om nog een keer na te meten met de centimeter.


Tijdens het breicafé liet ik sok 1 aan buur-breivriendin zien. ‘Goh, wat een kleine sok!’ was haar commentaar. En ik: ‘Ja hoor, maatje 41 niet zo groot, bovendien mag de sok wel aansluitend zitten dan slijt hij minder.’ A. zal wel gedacht hebben, ‘die overdrijft in kleinigheid!’


Want toen ik na een paar dagen eens kritisch keek zag ik dat de sok inderdaad veel kleiner uitviel als die van het vorige paar. Nu (ja, nu pas) zie ik op de foto dat die vorige sok 70 toeren heeft voor de voet.

Sok twee heb ik de juiste lengte gemaakt, in dit geval 70 toeren. Waarna ik de teen van sok 1 heb afgehaald en de voet 10 toertjes langer heb gebreid. Ach, een karweitje van niets natuurlijk.

Door de patronen het project niet meer zien!
Ik heb nog mooie katoen in mijn stash, 10 bolletjes van 50 gram, 50% katoen/ 50% acryl. Aran dikte. Net genoeg voor een shirtje met korte mouwtjes.

Mijn proeflapje geeft het mooiste resultaat met 4.5 mm en dan heb ik 16 steken op 10 cm. Zover ben ik al. Maar ja, dan begint het zoeken. Ik heb best wel veel patronen in mijn Ravelry bibliotheek. Ook heb ik de patronen van Drops Design door geploegd. Maar ik kom er niet uit. Twijfel-de-twijfel…


Want hoe reken ik uit:
1. welke maat moet ik hebben?
2. hoeveel steken moet ik dan opzetten voor die maat?
3. want als je meer/minder steken opzet moet je wel de juiste centimeters aanhouden van die maat die je nodig hebt, hmm, beetje lastig.
4. en hoe zit dat dan met het proeflapje? Als er staat 19 steken (op de wikkel) en ik heb er 16 op 10 cm, dan zou je een andere naalddikte moeten nemen, maar juist dikker, dunner? Maar wordt dat dan nog wel mooi?

Ik vind dit zo ingewikkeld! Vroeger was het handig, alles wat je breide werd oversize, dat was mode toen.


Nu heb ik mijn oog laten vallen op een patroontje uit de Sandra (nr. 60) uit de supermarkt. Ik had dit tijdschrift even in gekeken en zag meerdere patronen die ik mooi vind. Niet dat ik één op één het patroon zal breien, ik pas wel modificaties toe. Hoe ik het doe met het aantal steken, maatvoering en zo, daar moet ik nog over nadenken. (Hellup!)

IJsvogeltje


Mijn lievelingsvogel is toch wel de IJsvogel. De laatste 10 jaar zie ik dit vogeltje maar een paar keer per jaar vliegen. De laatste maanden vaker. Als ik het beestje spot maakt mijn hart een sprongetje! Wat een bijzonder kleurig vogeltje!


Nu is er een IJsvogelpaartje dat een nestje heeft gemaakt op het land van Ruurd-Jelle, de natuurfotograaf hier in het dorp. Van hem mag ik deze foto’s gebruiken. Zelf krijg ik never nooit niet een ijsvogeltje op de foto. Ze zijn namelijk schuw en watervlug.


Van der Leij heeft hier in Oldeholtpade een stuk weide terug gegeven aan de natuur. Zo heeft hij een ijsvogel-wand gemaakt met een nestgang. Er werd flink “getest” en als dartpijlen vlogen de IJsvogeltjes de gang in. Het lukte! Er is nu een IJsvogelnestje! Van de week schoof Ruurd-Jelle aan tafel bij ‘Op 1‘ om hierover te vertellen.


Slotgroet
A note to myself, want soms zie ik overal apen en beren op de weg.


Take it easy, Froukje!


Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

Aside

niet meer zien wat er niet is


.
Titel uit ‘De weg’ van Stef Bos. Een prachtige tekst!

Volg niet de aangegeven richting
Volg niet altijd de route die je kent
Want de omweg is soms mooier en duurt langer
Je ziet soms meer langs een weg die je niet kent
Stef Bos


Spelen met kleurig katoen
Wie mij kent, weet dat ik graag granny’s haak. De grootmoeders vierkantjes.


Het is zo leuk: bij elk vierkantje mag je weer een nieuwe kleurencombi kiezen. Zeker wanneer je, zoals ik, veel, heel veel kleine kleurige bolletjes heb liggen.

Die bolletjes komen van de Action. Elke keer als ik in de Action was, kon ik de verleiding niet weerstaan. Gevolg twee glazen potten vol mini’s.


De start van de vierkantjes haakte ik met een ‘magische ring’. Dat klinkt toverachtig maar is het niet. Tenminste niet zoals zij het me leerde.


Lang leve YouTube. Want de granny’s square an sich leerde ik ook via een filmpje: Marieke van de Wolfabriek. Alweer wat jaren terug. Die magische ring kwam er niet van, tot nu. Terwijl dit juist een makkelijke en mooie manier is om een vierkant (of rondje) mee te beginnen.


Uiteindelijk heb ik drie glazen waxinelichthouders een kleurig jasje gegeven.



Ministerie van gebreide zaken
Dit is één van mijn favoriete podcasts. De Belgische Loes Peters en Jackie van Boxtel nemen je daarin mee in hun handwerken.

Het Ministerie van Gebreide Zaken | Podcast on Spotify
Waarom handwerken zo waardevol is? Jackie gaf het goed weer:
‘Gij maakt iets heel moois.
Gij zit minder op uw telefoon.
Gij zijt trots over uzelf.
Gij houdt de focus bij één ding.
De oog-hand coördinatie.
Het uitzoeken van hoe moet dat.’

Zo is het precies. En voor mij het belangrijkste: Het is fijn voor mijn brein.

Recht-toe-recht-aan sokken
Sokken voor mijn schoonbroer. Gebreid van Opal Abo 75% wol/ 25% polyamide, superwash. Voor boord, hak en teen Drops Fabel kleur 107.


Voor maat 46: 64 steken op naald 2.25. Het been: 20 toer 2 bij 2 rib. 60 toer tricot. Voet tot teen 70 toer.


Door op elke 10 toeren een steekmarkeerder in het werk te hangen is het heel gemakkelijk om de maat te bepalen. Ja, dat bevalt me goed. Minder tellen, minder meten en het werkt ook stimulerend. De meeste mensen herkenen het wel bij streepjes breien, toch nog één baantje erbij en nog één… en dan nog één. Zo gaat het ook bij steekmarkeerders: Voor je het weet is maat 46 ook af!


Inpakken en weggeven!
Ik was een fervent fan van inpak-cellofaan. Toch begon het me tegen te staan. Ik, gever, pak het in en de ontvanger pakt het vervolgens uit om dan het plastic weg te gooien. Niet zo duurzaam! De laatste pakjes pakte ik dus al niet meer in.


Tijdens mijn werk, bij voedselbank, moest ik witlof verdelen. De groente zat in kartonnen dozen, netjes in paars/blauw papier gepakt. Te mooie vellen om het zo bij het oud papier te doen. Nu krijgen die stukken bij mij nog een tweede kans als kado-verpakking.

Wandelen
We hadden een wandeldate. Zuslief, ik en onze doggy’s.


Ik koos een route waar de honden lekker konden rauzen. En dat deden ze! Geweldig te zien dat Veto het gezellig had met haar grote neef Douwe. Dat was trouwens wederzijds. |

Hier beeldmateriaal van de date.

Vlinders
Ik spotte het Koolwitje. Koolwitjes heb je in vier smaken. Het Klein Koolwitje, het Groot Koolwitje, Scheefbloemwitje en Klein Geaderd Koolwitje. Ik ben niet zeker maar ik denk dat we hier te maken hebben met het Klein Geaderde variant.  Hier de info.



Slotgroet
Met een pootje van Douwe, zeg ook ik u gedag.


Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

let it blossom


.
Titel uit ‘Let it grow’ van Eric Clapton, een oudje: 1974.

Wanneer je op een kruispunt staat en probeert het antwoord op belangrijke vragen te vinden. Dan weet je, dat de enige manier om te krijgen wat je nodig hebt, is de bemoediging om liefde te planten en te laten bloeien in de zon, regen en sneeuw.

Heimwee moet je koesteren
Floortje Dessing op NPO Radio 2 bij Annemiekes A-Lunch, over de mens/dier verstandhouding:

‘We vinden het volslagen normaal dat wij helemaal bovenaan de pyramide staan, want we zijn slimmer, wijzer en kunnen veel meer dan dieren. Maar tegelijkertijd zijn wij ook de enigen die deze wereld vakkundig slopen!

De mens is het enige wezen in de rangorde die geen functie heeft in dit ecologisch systeem. Als wij er niet zijn, dan maakt dat niet uit. Als er, bijvoorbeeld, een bij niet meer is, dan is er geen bestuiving en dus een énorm probleem.

Dat is een hele gekke gewaarwording. We voelen ons almachtig, wij bepalen waar dieren leven, of ze überhaupt kunnen leven. Het mag best wat nederiger.’
Dat dus!

Van de week kwam haar boek uit. Dessing beschrijft hierin haar bijzondere reizen, ontmoetingen en inzichten. Ik mocht het boek mezelf kado doen.

Call it spring
is de naam van het ‘Drops’ patroon wat ik gebruikte. Hier nog op de pennen maar inmiddels is het truitje geblocked en alle draadjes weggewerkt.


Tijdens het badderen gaf de verf nog behoorlijk af. Zaak om het truitje even apart te wassen wanneer ik het aan heb gehad. Ik heb nog veel garen over. Van de 8.5 zitten er uiteindelijk maar 4 bolletjes in het shirtje. Omdat het garen zo ‘bloed’ weet ik niet of ik de het overgebleven garen nog wel verwerk in een ander project. Hier schreef ik er eerder over.

Natuurlijk heb ik wat modificaties toegepast. Het patroon geeft de halslijn in 4 verschillende charts aan, ik heb er één minder gebreid. Zo loopt het lacepatroon niet zo ver door in de pas. De minderingen heb ik op Stephen-West-manier gedaan, wat geeft dat de v-tjes mooi boven elkaar vallen.

Ipv
1 recht afhalen, 2 recht samenbreien, afgehaalde steek overhalen
deed ik
2 steken recht (en samen) afhalen, 1 steek recht, de afgehaalde 2 steken recht (en samen) overhalen.

Het was een fijn breiwerkje! Garen: Pinguin Corrida 3 katoen, 60%/acryl40%. Naald 2.5 mm. Zelf geverfd.

Still knitting socks
Op mijn pennen: sokken voor Jan. Ik schreef hier eerder over. Een deel van de opbrengst van het garen, de ‘Faszination Schafpate’ van de Duitse firma Opal, gaat naar het beschermen van de Duitse herders met hun merinoschapen, wat zich weer doorberekend in de biodiversiteit van de natuur. Dit project loopt sinds 2008 en leverde al 181.000 euro op!

Koeien kijken


Een gezellige boel daar op het weiland.


Slotgroet
Met een pootje van Douwe.


Stephanuskerk in de avondzon. Het gebouw stond er al in 1545. De kerk is vernoemd naar de diepgelovige apostel die, samen met 6 anderen, zich moest buigen over het lot van de weduwen destijds. Later is hij ter dood veroordeeld omdat hij zich tegen ‘tempel en wet’ zou hebben gekeerd. Stephanus ging de boeken in als de eerste ‘martelaar’, ofwel iemand die sterft voor zijn geloof. Dit speelde in de eerste eeuw van onze jaartelling.

De typische ‘bollende’ torenspits is van verre te zien.


Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

I know it’s fighting human nature, and I know we always will


.
Titel uit: ‘Snow in April’, Danny Vera. Als de sneeuw valt in april, in plaats van zonlicht in je ogen. Dan weet je dat er dingen aan het veranderen zijn. 


Een kleurrijke melodie met een zwarte tekst. Ja, sommige mensen zien bij muziek ook kleuren, daar is zelfs een naam voor: Synesthesie.

Anyhow, ik deelde dit liedje al eens eerder. Vera bracht het in 2009 uit. En het blijft maar actueel. 

‘And we’re still sending kids off to war
And a bomb goes off somewhere
A mother screams for her children
‘Cause one guy, he didn’t care’

Hier hele: Tekst.
Het doet mij denken aan die regel, op een poster:
‘Stel je voor er komt oorlog en niemand gaat er naar toe.’
Ja, was dat eens waar.

Lytse sokjes
Ik heb sokjes gebreid voor een klein buurkindje.


Met een restje Botter IJselmuiden Bergen en een draadje groen. Naaldjes 2.5 mm.


Ik heb zo mijn eigen recept voor babysokjes. 

Granny-stripes
Ik ben er al even mee onderweg, mijn deken nummer 10. Om precies te zijn sinds 26 september 2021. Deze deken is voor het bed in onze bus. Lengte 190 cm en breedte 220 cm. Ik wil de sprei graag onder het matras instoppen en ons matras heeft behoorlijk wat hoogte, met ook nog het beddengoed erop, maakt dat ik deze breedte koos. 


Het haakwerk: de Granny-stripes is afgeleid van de Granny-square. Vertaald: ‘Oma’s vierkantjes’, die naam komt van de eerste emigranten vanuit Europa in Amerika. Vanwege hun armoedige bestaan haalden ze oude sokken en truien uit om van dat garen vierkantjes te haken. Zo konden ze dekens breien van relatief weinig garen.


Het werkje werd vaak door de oudere vrouwen, de granny’s, gedaan omdat zij niet meer deelnamen aan het arbeidsproces. Bovendien was de haaktechniek handig voor de oudere mensen, die misschien niet meer zo goed konden zien: Je kan het patroon namelijk letterlijk voelen, door de clusters van stokjes die je haakt. 


Ik haak geen squares maar stripes. Garen: Zeeman Royal, naald 4 mm.

Uit de oude doos
Onze lapjeskat heette Vodje, logisch.


Als kitten is ze een keer door een auto geschept. Mijn moeder stond bij de open boven-deur Vodje te roepen. Ma had de auto niet gezien en Vodje kwam blij aangerend vanuit de tuin van de overburen. Een aanrijding was niet te voorkomen en Vodje vloog door de lucht. Ze was eventjes weg maar kwam toch weer heelhuids thuis.

Ook mijn moeder breidde veel. Onze Vod had regelmatig de kolder in haar koppie. Ze rende dan idioot hard rondjes door de kamer, springend van bank op grond. Tijdens zo’n wilde ren-sessie is ze in het breiwerk van ma beland en kreeg één van de lange pennen in haar lijf. Ze rende in blinde paniek nog harder rondjes door de kamer, zo tussen de bank en verwarming door. Pa er achteraan en de breipen verwijderd. Die stond in een hoek van 90 graden! Gelukkig geen fitale delen geraakt want ook dit keer overleefde Vodje. Iets met negen levens.

Vodje heeft één keer een nestje gekregen. Achter ons huis was de winkel van mijn ouders en de klanten liepen dan langs ons huis. De hal had een enorm raam met vitrage alwaar die vier kittens spelend in hingen. Nee, dat ontging die klanten niet.


Zo lief, dat kleine spul. Zo weg, dat kleine spul. Vodje zoekend achterlatend, lastig. Maar ja, één Vodje was genoeg. Het poezeke is erg oud geworden. Misschien wel dank zij haar dieet van verse kippenbotjes en reeën hart! Want ja, ze was natuurlijk wel de kat van de poelier. 

And Now for Something Completely Different

Wandelen
Heerlijk om de zon steeds wat later te zien zakken.


Het is zo mooi onderweg.  


Slotgroet
Hollandse luchten hier boven Olpae.

Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

do things you want


.
Titel uit: ‘Almost made it’ van de melodieuze rockgroep ‘Racoon’. Het liedje gaat over nét niet winnen. Winnen of verliezen maakt eigenlijk niets uit. Het beste kun je gewoon jezelf blijven. Ook een mooie zin uit de tekst; ‘Op een dag sterven we, de meeste dagen niet’.

Lytse sokjes foar Nanne
Van de week breide ik kleine sokjes voor een nieuwe wereldburger. Patroon: Een persoonlijk brei-recept van F. (Thanks!)


Ik gebruikte een restje Popular Perlé van Beijer en had maar 8.29 gram nodig. Naaldjes 2.5 mm.


Still knitting socks

De sokken die ik op de pennen had moesten even ‘on hold’. Inmiddels ‘one sock done & one to go’.


Lijstjes
Ik ben van de lijstjes. Van een ‘to-do-lijstje’ op de tafel, tot mijn Pinterest* verzameling: Boekenlijstjes, per jaartal, van welke boeken ik heb gelezen. Plekken die we ooit nog eens wil bezoeken en een verzameling van allerlei mooie dingen. Alles overzichtelijk per prikbord ofwel per categorie.


Mijn Ravelry* is tot op het laatste ‘WIP-je’ (work in progress ofwel lopend werkje) bijgewerkt.


En zelfs mijn Spotify* houd ik bij. Wanneer er een liedje bij mijn lijstje gevoegd moet worden of er juist vanaf mag, kan ik nauwelijks het geduld opbrengen om dit op een rustig moment te doen.


Lijstjes geven een soort van structuur aan mijn leven, houvast of grip. Alhoewel dit natuurlijk de zekerheid geeft van één nachtvorstje ijs!

*Pinterest = een sociaalnetwerksite die fungeert als prikbord. Plaatjes die je, al surfend, vindt prik je op één van je eigen prik-borden.

*Ravelry = ook een socialnetwerkdienst, die in 2007 werd gelanceerd. Het is een organisatorisch hulpmiddel voor handwerkers (m/v). Leden delen ook hun projecten, ideeën en hun verzameling garen met elkaar. En mede een internet-tijd-vreter!

*Spotify = een audiostreamingdienst sinds 2006. Je kunt naast je eigen playlist met liedjes en die van anderen, hier ook podcasts mee luisteren.


BuJo
Een Bullet Journal is een agenda, dagboek en to-do lijstje in één. De bullets is een afgeleide van het woord bulletin, wat kort bericht betekend. Een journal staat voor logboek.

Als tiener maakte ik van mijn schoolagenda al een plakboekje. Wat nu ‘bullet journal’ of ‘scrapbooking’ wordt genoemd. Vandaag de dag kun je hele knipvellen kopen, kleurige glitterpennen en washi-tape.

Toen moesten we het doen met plaatjes uit de Popfoto, Hitkrant of Club. Ik schreef er liedteksten en quotes in, heerlijk om zo te spelen op papier. Maar ook het wegstrepen van taken en opdrachten gaf een fijn gevoel.

Foto: Mijn huidige agenda. Een verzamelplaats van kiekjes, veertjes & kattebelletjes. Ik heb al jaren dezelfde HEMA agenda. Elk jaar gaan de oude blaadjes eruit en de nieuwe blaadjes erin. Dit jaar met de Maan-agenda. Wanneer de adressenblaadjes nog netjes zijn hoef ik die niet te vervangen natuurlijk. Een voordeel van dit systeem.

Brei-journal
Anyhow: Scrollend op het World Wide Web zag ik dat handwerkers een breiboek bij houden. Hierin aantekeningen per project: data, welk draadje je gebruikte, welke naalden. Eigenlijk precies dezelfde notities die je ook op je ‘project-pagina’ zet van Ravelry, maar dan op papier. Het inspireert mij, die brei-journals.

Dat wil ik ook!

Dan niet in een tekenschrift want ik ben zo’n dummy die liever geen voudjes wil maken. En dus bedacht ik: Mijn brei-aantekeningen in een kleine multomap te ordenen. Ordenen, het woord alleen al is heerlijk!

Maar dan komen we na punt 1 als vanzelf bij punt 2. Onder moto: mijn ‘voortgang-lijstje’.
Begin ik nu, vandaag, met het bijhouden? Of ga ik alle 323 projecten van mijn Ravelry, mijn online breiboek ook registreren? Dat is 16 jaar!

Ik heb gewikt & gewogen en uiteindelijk besloten de uitdaging aan te gaan. Het grote online archief van mijn werkjes op papier zetten. Ik begon met Ravelry toen ik 38 jaar was. Ik mis dus nog zo’n 24 jaar* aan projecten. Dat knaagt wel een beetje, voor zo’n lijstjes-junk als ik ben. * ik breide mijn eerste trui met 14 jaar. 38-14=24 jaar.

Wat heb ik nu gedaan? Punt 3: alle projectfoto’s van Ravelry in een bestand gezet en bij Printboer Barry laten afdrukken. Full-colour in dik papier.


Nu mag ik die foto’s weer gaan koppelen aan de projecten. Punt 4 dus. En dan punt 5: knippen & plakken met de juiste aantekeningen erbij.


Iedereen snapt dat dit monnikenwerk is. Monnikenwerk staat voor het geduldig en aandachtig uitvoeren van een taak die een lange adem vereist. Voor een goed resultaat ben je wel een tijdje bezig, helemaal wanneer je er wat gezelligs van wilt maken. En toch wil ik het. Dus dat!

Stash-voorraad
Ik zou zelfs nog een stapje verder kunnen gaan en mijn stash (wol-voorraad) op papier kunnen documenteren of ordenen. Eh, nee… dat is echt te confronterend voor mij.

Mijn stash heeft namelijk de grootte van een wolwinkel. Zo is mijn voorraad sokkewolletjes echt niet meer te tellen, het is gewoon veel, heel veel. Nu kan ik nog zeggen, bij het aankopen van een nieuw bolletje, dat ik geen ‘actieve herinneringen’ heb aan die stash boven op dat kamertje.

Wilgenkatjes
Ik ben dol op wilgenkatjes, de knoppen van de wilg. In het voorjaar gaan deze open en dan verschijnen de bloemen, boordevol stuifmeel en honingzoete nectar. Dat is een belangrijke voedselbron voor de eerste insecten.


De reden dat wilgen-KATJES worden genoemd komt omdat de bloeiwijze een lijkt op een kattenstaart. Maar ook de knopschubben: ze zijn zacht behaard en zilverachtig. Zo aaibaar als een kat.

De natuur in
Brandemeer 18 maart.


Echt voorjaarsweer, heerlijk!

Slotgroet
De natuur telt geen uren, alleen de mens wil weten hoe laat het is. (E. Tolle)

Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

geen woorden


.
De aarde geeft, de aarde neemt.
Ik kan dit niet rijmen; ik kan er geen woorden voor vinden.
Muziek: ‘Primavera’ van Ludvico Einaudi.

Still knitting socks
Het tweede paar van dit jaar: maat 40, van een bolletje Opal Abo garen, naaldjes KnitPro Zing 2.25, 64 steekjes. Plat boordje over 10 toeren en Hollandse hiel. Ik gaf deze sokken af op de handwerkbeurs bij Wolhobby. Linda was namelijk het verzamelpunt voor: Warm hart warme voeten.

Kleurwerk kol
Aan de poezekeskol breide ik ook een eind. Ik had een teltekening van Pinterest gedownload. Garen: DMC Knitty 4 kleur 602 en Zeeman Royal oud roze. Van beide bollen had ik over. Rondbreinaald KnitPro Nova Metal 4 mm en 60 cm lang. Ik zette 132 steken op.

De buitenkant in patroon, de binnenkant gestreept. Ik had een hulpstukje bij het colourwork/kleurwerk. Een breivingerhoed van Clover. (Dank aan A!) Ik brei continentaals, dat betekent dat ik de draad over mijn linker wijsvinger heb lopen. Deze vingerhoed houdt beide kleuren uit elkaar zodat dit het breien makkelijker maakt.

Ik ben dik tevreden met het resultaat!

Handwerkbeurs 2023
Ik bezocht de handwerkbeurs in Zwolle. Het was voor het eerst dat ik mijn ‘Twist and Turns’ van Stephen West om had.


Ze draagt heerlijk! Ik geef toe: het was leuk om hier en daar een compliment erover te scoren.

Wat ik zo fijn vind aan de handwerkbeurs is dat er naast breien & haken veel ruimte is voor viltpakketjes, quilten en borduren. Ik loop me dan ook te vergapen aan alle mooie borduurpakketten en prachtige quiltlapjes.

Ik had een strategisch plan om alle 157 kramen langs te gaan. Halvewege een coffee/bread-break (zelf mee gebracht, ons bin zuunig) en hup weer doorrrr!

Ik had in het hoofd om een mooi zomers draadje te scoren voor een t-shirt model truitje voor mezelf. Ik kon er niet uit komen, qua kleur niet en garen niet. Aan inspiratie geen gebrek hoor.

Op mijn boodschappenlijstje: ChiaoGoo rondbreinaald 4.5 mm 100 cm en steekmarkeerders.

Daarnaast kocht ik nog een mooi sokkenwolletje voor mijn schoonvader. Zijn lievelingssokken zijn ‘oan ein’ ofwel echt niet meer te maken. Natuurlijk heb ik de sokken meerdere keren onder handen gehad en de gaten gestopt.


Ik maakte dit paar in 2017 en hij heeft ze heeuulll veeuullll gedragen. Misschien vindt hij de kleuren van dit nieuwe bolletje ook wel zo mooi.

Verder nog een haakpatroontje van grappige kippetjes gekocht.


Wandelen
Het was fijn lopen deze week, heerlijk die zon!


Ik was verrast door het prille groen hier en daar. Wat fijn ook, het lengen der dagen.


Sneeuwmaan


De volle maan van 5 februari was zo helder dat ze ons pad prachtig verlichtte.

Slotgroet

Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

 

angry star


.
Een cover door Chase Eagelson en zijn zusje. Een indrukwekkende tekst, geschreven in 1987 door Gordon Summer ofwel Sting. Het gaat over Ben Linder, die op zijn 28ste werd vermoord door contra-rebellen in Nicaragua. Hij kwam op voor de minderbedeelde medemens.

Het liedje is uiteindelijk een ode geworden aan geweldloosheid. Hoe actueel! Als mensen zijn we “fragiele” wezens, broos en kwetsbaar.

Er is een zin die er voor mij uitspringt:
‘For all those born beneath an angry star, lest we forget how fragile we are.’
Vrije vertaling: ‘Voor iedereen die gewoon de pech heeft om geboren te worden onder een boze ster, opdat we niet vergeten hoe kwetsbaar we zijn’.

(foto: Tom Grimshaw)
Het is niet zo gek om te denken dat er een verband bestaat tussen het leven van mensen op aarde en de stand van de sterren en planeten. Ofwel sterrenwichelarij uit: Zo boven, zo beneden. Zoals bij een geboortehoroscoop: Het gesternte wat op dat moment aan de hemel staat is een soort blauwdruk van het pasgeboren kindje. Zijn (m/v) karakter, levensweg, mogelijkheden en beperkingen. Plaats en tijd zijn van belang.

‘Zo boven’ staat voor de macrokosmos, het heelal. En die wordt weerspiegeld in de microkosmos ‘zo beneden’ zoals de mens. Deze opvatting komt uit de oud Griekse kosmologie en vond zijn weg tot in de huidige natuurreligies.

Toch heeft ieder mensenkind een eigen wil, een vrije keus. ‘Astra inclinant, non necessitant’, aldus de Italiaanse filosoof Thomas van Aquino. Wat betekent ‘De sterren neigen, maar dwingen niet’.

Tot zover de astrologische uiteenzetting.

Stash
Ik had gedroomd, het was een nachtmerrie: motten hadden mijn stash gevonden. Vanaf 14 jaar brei ik. Sindsdien heb ik altijd wat op de pennen. Van elk project heb je garen over. Dus dan vormt zich als vanzelf een voorraad. Daarnaast ben ik een verzamelaar. Van anderen krijg ik soms wol toegestopt, dat garen vang ik dan liefdevol op. Maar ik heb zo ook mijn impuls-aankopen in wolwinkels, op beurzen en breidagen. Nu heeft mijn stash de grote van een wolwinkel.

Al twee keer eerder vonden de motten dit ‘all you can eat- restaurant’. De meeste wolletjes zitten dan ook in een afgesloten plastic bak maar veel van die bakken kunnen door een veelheid van garen niet goed dicht. Hmmm….
Veel zit wel in plastic zakken maar veel ook niet. Tijd om kritisch te kijken en op te ruimen waar op te ruimen valt. Een gewaarschuwd mens telt voor twee toch?

Dus bij het Kruidvat mottenballen gekocht.

Stephen West Mystery KAL
Ik ben er klaar mee! Applaus voor mezelf!
Nee, ik maak geen selfie met de shawl. Ik vind altijd dat ik stom op foto’s sta. In mijn hoofd zie ik er namelijk anders uit dan op de foto’s van mij. Zoiets:


Maar ik heb een fotoshoot gedaan. Zie hier, de ‘Twist and turns’.

Voor deze shawl gebruikte ik Merino 1-draads van ‘Lindewol’. Credit voor het kleurgebruik: Marianne van atelier Lindelicht. Naald 3.5 mm.

Ik had hulp bij de shoot. Altijd fijn als er iemand even kritisch meekijkt.

Ik vertelde al eerder over dit project. Ontwerper West lanceert al 13 jaar in oktober een Mystery KAL (Knit-a-long). Je weet dat het een shawl wordt en hoeveel garen je nodig hebt maar voor de rest is het een misterie. Al eerder deed ik mee. In 2012 breiden we de ‘Rockefeller’.

Still knitting socks
Onze kleinzoon was uit zijn sokken gegroeid. In de auto naar de voetbaltraining, vanaf de achterbank: ‘Froukje? Wil je wel sokken voor me breien? Dezelfde als Opa!’ Maar natuurlijk!


Garen Botter IJsselmuiden Bergen, naaldjes 2.5 mm, maat 32/33.


Content
In het bos verzamel ik geen paddestoelen maar vind ik content. Content is eigenlijk een Engelse term. De algemene definitie: de ideeën die worden weergegeven via een medium. Bij mij is het de inhoud van mijn blog. Al wandelend ploppen er onderwerpen, zinnetjes of thema’s op in mijn brein. Meestal onthoud ik ze wel, maar zet de input soms in mijn mobiel. Zo heb ik al heel wat content verzameld.


.
Nadat ik een blogje de ether heb in geslingerd voel ik het na zo’n dag of zeven weer kriebelen en begin ik te schrijven, foto’s te nemen of vind dàt ene liedje. Ik hoef dus niet te zoeken naar inhoud, er is altijd wel iets wat voor mij het schrijven waard maakt. Sinds 2006 ben ik zichtbaar met een blog. Gewoon omdat ik het leuk vind om die alledaagse prietpraatjes te maken. Bij deze blogje 1001 +.

Slotgroet

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

tweeduizend drieëntwintig

foto: Noorwegen, Vang
61°19’58.1”N   8°16’28.9”E

Some beautiful paths
can’t be discovered
without getting lost. (Erol Ozan)

Sommige mooie paden
kun je zonder te verdwalen
niet ontdekken.

Alle goeds voor 2023!

and we’re turning on the tide, the tide and the time


.
Titel uit ‘The Tide’ van The Lasses . Deze video is opgenomen tijdens de ‘Amsterdam boot sessies’.

Toch nog even over mijn schouder kijken
Elk jaar blik ik terug. Met in mijn hoofd de tekst van ‘Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een schaduw heen’ (Johannes de Heer, 406). Dat zong mijn vader in deze tijd van het jaar. Hier op een dierbare foto, zo tussen het werk door. Stofjas aan en even een liedje zingen.


Lastig
Het is gek dat de mooie momenten eerder je gedachtes vullen dan de moeilijker dingen van 2022. Net een fotoboek: daarin worden, in de regel, alleen de prachtigste momenten vastgelegd. In die fotoboeken is het altijd feest, altijd vakantie ook.

De lastigste maand was februari, toen waren mijn dagen gevuld met ritjes naar het Radiotherapeutisch Instituut Friesland vanwege bestraling van een plekje op mijn neus. Ik heb me best beroerd gevoeld en moe. Maar het herstel verliep voorspoedig.

Gouden-randjes-dagen
Mijn mooiste moment is, denk ik het concert in het Albert Stadion in Brussel. We waren bij Coldplay. Prachtig!


Maar ook het concert van Danny Vera in het Zigggodome. En de roadtrips met onze camperbus naar de poolcirkel en de andere kant uit, naar Portugal, zijn toch echt de dagen met gouden randjes.

Maar als ik eerlijk ben, zijn het ook vooral de alledaagse dagen die een gouden randje krijgen. Het wandelen met Douwe, wakker worden met de geur van verse koffie, bloemetjes spotten in de weide of een mooie zonsondergang.


Terugkijkend op handwerkgebied

Dit jaar breide ik 1 zonnehoed, 3 shawls & 21 paar sokken.


Hieronder mijn laatste paar van 2022:


Zelf geverfd garentje (Zareska Maris) en eigen patroontje (naaldjes 2.5 mm). Voor mijn schoonzusje, die er blij mee was! Fijn!

Plannen voor 2023
Ik ga met 5 lopende werkjes het nieuwe jaar in. Natuurlijk heb ik sokken op de pennen, daarnaast 2 dekens, 1 shawl en 1 col.

Vooreerst ga ik de Stephen West shawl ‘Twist en turns’ afmaken. Verder heb ik heb garen gekocht voor een prachtige trui voor Jan, de ‘Moby’ van Petit Knit. Hieronder een voorbeeld.


Antraciet Karisma garen van Drops.

Best wel overzichtelijk eigenlijk. Want voor de rest, qua handwerkplannen, zie ik het wel. Vooral projecten maken waar ik plezier in beleef.

Een ‘wist-u-datje’
Sinds ik ze in Spanje aan de boom zag hangen, heb ik de mandarijn ingeruild voor de sinaasappel.


Op internet zag ik DE manier om netjes een sinaasappel te eten: Dakje en onderkantje eraf snijden, één snijtje verticaal en je vouwt het appeltje van oranje open. Zo kan je de partjes er, zonder geknoei, uit halen.


Us Douwe
In zijn korte hondenleventje heeft Douwe al heel wat van Europa gezien. Hij is geboren op 10 juli 2021. En dit jaar mocht hij een paar keer mee op reis. Zo zag Douwe Duitsland, Denemarken, Zweden, Noorwegen, België, Frankrijk, Spanje en Portugal.


Vanaf pup zat hij graag in de auto. Of het onze kleine Panda is of onze camperbus, het maakt hem niet uit, zolang hij maar uit het raampje kan kijken.


Reizen met een hond maakt dat je je wel iets moet aanpassen. Langere pauzes houden om lekker te kunnen wandelen bijvoorbeeld. Maar hé, wandelen is voor iedereen goed. Ik denk dat Douwe het vooral fijn vindt om samen met ons te zijn. Waar we dan ook maar naar toe gaan. Tuurlijk lekker rennen op het strand vindt Douwe geweldig! Welke hond nou niet? Douwe onze ‘beachdog’.


Wat zo fijn is, is dat Douwe altijd blij en tevreden is. Gezellig om hem om ons heen te hebben.

Het enige nadeel is wel dat je eigenlijk niet kan stoppen langs de snelweg: het is er zo ontzettend smerig, zoveel vieze doekjes en ander afval. Douwe vindt die doekjes niet vies en is het lastig ze uit zijn bek te houden. Wat zijn reizigers toch een stelletje viesterts!

Vuurwerk
Gisteravond vonden mensen (m/v) het nodig om vuurwerk af te steken. Met die actie was het raak, ook al zat Douwe bij mij op de bank en wij er geen aandacht aan schonken: Douwe is angstig geworden. Toen Jan hem later op de avond uitliet hadden we niet verwacht dat er weer vuurwerk zou worden afgeschoten. Dus toch! Jan houden en keren met Douwe, hij wilde vluchten en wel weg van ons dorp, waar het schieten was. Gelukkig hield zijn riem het anders was Douwe zo, in blinde paniek, over de provinciale weg gerend.

Campagne voor een definitief vuurwerkverbod, voor dier én milieu | Dier&Recht
Waarom, waarom o, waarom moeten mensen nu al vuurwerk afschieten? Het maakt de dieren banger dan bang. Als we ons nu gewoon aan de regels houden en op 31-12 vanaf 18:00 pas gaan schieten. En, ook niet onbelangrijk, hiermee te stoppen op 1-1 02:00 uur.

Slotgroet
Tijd hebben we allemaal, hoe we die gebruiken is onze eigen keus.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

stare at the sea, that’s what I need from time to time


.
Titel uit ‘Karaoke’ van de Utrechtse singer-songwriter Judy Blank. Lief liedje met prachtige tekst.

Slipping through my fingers
30 jaar geleden werd onze jongste geboren. Dertig! Time flies! Ik moet dan denken aan het liedje van ABBA, ‘Slipping true my fingers’.


Herman van Veen, ‘Kinderfiets’:
‘Hé lieve meid op je kleine fiets, als een roze stip in het groen.
Slingert je blinkende kinderfiets, zich dwars door het zomerseizoen.
En je rijdt maar door en je fiets wordt steeds kleiner, plotseling ben je weer weg, fiets’.

Jildou heeft dat kinderfietsje omgeruild voor de motorfiets van haar stiefvader.


Hier linkje naar bewegend beeld materiaal. Wat hebben we toch een stoere dochter!

5981 km
was onze roadtrip van afgelopen tijd. We gingen 7 december op pad en gisteren reden we de dam weer op. Het deed ons beseffen dat je in elk jaargetijde best kan ‘camperen’. Ondanks de frisse vriesnachten hebben we het niet koud gehad. En ook de vele regen maakte ons niet uit, we zaten droog.


Natuurlijk hebben we ook prachtig weer gehad hoor. Het enige nadeel van het reizen in december is dat de dagen kort zijn. We reden geregeld door tot het al donker was. Van de omgeving waar je dan terecht komt zie je dan niet zoveel. Pas de volgende dag kun je dan de streek verkennen.


Onze reis: Zuid Frankrijk, via kust van Golf van Biskaje naar Spanje. Door Baskenland naar Portugal. Aanvankelijk wilden we over Pyreneeën terug en via Lourdes weer richting Noorden. Maar om die bergen te nemen in de winter met min 12 leek ons geen goed plan. Dus opnieuw langs de westkust.


In het nu

Wanneer we op pad zijn in onze camperbus is de reis onze vakantie. Niet het doel om ergens te komen. Niet die bestemming. Natuurlijk nemen we wel eens de snelweg om even wat kilometers in korte tijd te kunnen overbruggen maar wanneer we weer op de kleinere wegen rijden is dat echt genieten.


Het gaat er dan ook niet om waar we aan het eind van de dag zijn. We stoppen gewoon wanneer de dag aan het eind loopt. Of waar het mooi is. Een andere mind-set dan wanneer je naar een vakantiehuisje moet rijden. De groene puntjes: daar stonden we voor de nachten. Vaak gratis gedoogplaatsen, soms betaald en 4 campings.


Knitting on the road
Onderweg brei ik niet zoveel, ik vind het fijn om naar buiten te kijken. Er is zoveel te zien! Zo prachtig om over kleine B- (of C-)weggetjes te rijden, dwars door natuur, hoogtes & kleine dorpjes. Toch is het paar sokken welke ik op de pennen had wel af gekomen.


De avonden zijn lang in deze tijd van het jaar. Heerlijk om te breien, te lezen of een spelletje scrabble te doen. Zo lekker rustig en gezellig in ons kleine huisje op wielen.

Haakvlijt
We reden door Quamada in de regio Castilië en León, een dorpje bestaande uit kleine oude huisjes met maar 235 inwoners. Maar wel met een prachtige kerstboom! Een gevalletje ‘haakvlijt’.


Prachtig toch?

Weer thuis
De donkere dagen voor Kerst. En drinken we, sinds gisteren, onze thee weer voor de (pallet-)kachel.


‘Waar besteed jij op een vrije dag de meeste tijd aan?’ stond er op het labeltje. Dat is duidelijk:

Hierboven de Stephen West shawl ‘Twist & turns’. Echt een fijn en mooi patroon, waar ik bovendien veel van leer. Dit lopend werkje heeft prioriteit.

Slotgroet
Merry everything and a happy always.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

Vorige Oudere items