motorschaamte

Vervolg op de motor-vakantie 2019. De blog van 30 juli.
In de bergen was het zo rustig, alleen de bellen van het vee wat daar liep kon je horen.

Wanneer we zo berg op en af reden had ik soms wel een dubbel & knagend gevoel. Het gebrom dat onze motor produceerde in die prachtige natuur en daarnaast de uitstoot van CO2… ‘Motorschaamte’ zo zou je het kunnen noemen.


Dit komt overeen met het bestaande woord ‘Vliegschaamte’: een ongemakkelijk gevoel wanneer je het vliegtuig neemt terwijl dit juist zo slecht is voor het milieu. ‘Vliegschaamte’ is een vrij nieuw woord dat genomineerd was voor het Woord van het jaar 2018.


Vliegen is verreweg de meest klimaat-intensieve manier van transport. Bij kerosine-verbranding komt er giga veel CO2 vrij. Bijvoorbeeld één keer heen en terug met 2 personen naar San Francisco is goed voor 5.600 kg CO2. Een gemiddeld huishouden, per jáár is goed voor 4.160 kg CO2 uitstoot. Wat een verschil!

Natuurlijk kun je vervuilende vliegtuigen niet vergelijken met de vervuiling van een motor. Bovendien is een motor op zijn beurt ook nog eens twee keer minder vervuilend als een gemiddelde auto.

 Ik heb enorm genoten van de motorroutes die we door Midden Europa reden. De rotswanden en ongerepte natuur. Voor mezelf kan ik het ook wel verantwoorden. Natuurlijk, zo’n motorvakantie is nu eenmaal niet de groenste manier van vakantievieren. Maar het kan ook veel erger, zoals een vliegvakantie naar Zanzibar! Of alleen al een retourtje Londen.

Door bewust duurzaam te leven en te consuminderen probeer ik onze voetafdruk zo klein mogelijk te maken.

Want ook ik maak me zorgen over onze aarde en de klimaatveranderingen die gaande zijn. Logisch dus dat ik kritisch blijf in de keuzes die ik maak.

Hieronder is toch nog even mijn breiwerkje te zien.


Deze week hadden we nog vakantie, reden we een tochtje langs de Waddenzee.
Zo’n sok in wording past altijd mee in de koffer. Tijdens een koffiebreak is het fijn om toch nog even een naaldje weg te prikken. Deze pauze was bij Holwerd.

reclame vrij en breidagen

Als het goed is, dan is mijn blog nu reclamevrij. Het stoorde me al een tijdje, die reclame. Zowel op de blog als via de ‘volg’mail had ik ontsierende reclames.

Ik ben een tevreden WordPress-gebruiker. Alweer 8 jaar. Daarvoor had ik 5 jaar een blog via de Nederlandse blogdienst Web-log. Deze dienst stopte in 2011, vandaar mijn overstap naar WordPress.

Een weblog of blog is een persoonlijke website dat als een soort dagboek door de schrijver of blogger wordt bijgehouden.

In mijn geval deel ik, met de bezoekers van mijn site, handwerkprojecten, huislijkheden of levensperikelen, verder plaats ik met regelmaat foto’s over hond & natuur. Ik heb er na 13 jaar nog steeds schik in om prietpraatjes te plaatsen. Misschien vind ik het fotograferen voor de blog nog wel leuker. Toen ik mijn eerste blogje schreef bij WordPress gebruikte ik onderstaande foto.


And now for something completely different.
Ik ben aan het aftellen! Nog een paar nachtjes en dan ga ik de beursvloer met 50 standhouders onveilig maken!


Nou ja, dat valt dan ook wel weer mee hoor.
Ik sta nog steeds op Cold Sheep eigenlijk. De enige regel van, de onder breisters gebruikte term Cold Sheep, is geen garen/wol meer te kopen. Hoe moeilijk kan dat zijn zou je zeggen…

Maar ik ken mezelf. Bij de laatste handwerkbeurs kwam ik toch ook met een sokkenbolletje terug.
Mijn motto ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ zette ik toen heel eventjes opzij. Immers je moet er niet te spastisch mee om gaan. Eén bolletje mag dan best, zo zei ik toen. Net als bij afvallen & diëten: wanneer je te streng bent voor jezelf dan hou je het never nooit niet vol.
Dus nu zeg ik dan ook maar niet dat ik Cold Sheep ga.


Wordt vervolgd!

af


Het tweede sokje voor Tess gleed gisteren van mijn naaldjes. Het beenstuk van de sok is in streepjes. Ik heb de draadjes achter het werk ‘mee-laten-lopen’ om zo minder afwerkdraadjes te hebben. Maar door het gebruik van zes kleurtjes had ik uiteindelijk nog wel een klusje met het afhechten.


En ja, als je dan weer een paar sokjes klaar hebt is het tijd voor een foto-momentje:


En waar ik ben is de hond ook, hier een foto vanuit een ander perspectief.


Deze week braken er opnieuw weer-records. Alhoewel ik natuurlijk geniet van dit vroege voorjaarsweer geeft het me ook wel een onrustig gevoel.

De laatste jaren breken er iets te veel weer-records. Klimaatverandering? Wanneer je even googled dan lees je dat deze weerveranderingen inderdaad passen bij klimaatverandering. Dit komt door het op grote schaal verbranden van fossiele brandstoffen.
We moeten nu dus onze wereldwijde CO2-uitstoot terugdringen. Alleen dan kunnen we de temperatuurstijging nog beperken tot 2 graden Celsius.

Het is niet een ver-van-mijn-bed-show voor mij. Op internet kan je een testje doen om je eigen CO2-voetafdruk te berekenen. Ik had het er op 17 januari ook al over, ‘our footprint’.

De voetafdruk van Jan en mij is gelukkig tamelijk klein. Wanneer we dit jaar dat ene geplande vliegreisje zouden cancelen dan was onze voetafdruk nog veel kleiner. Tja…



Het is goed om kritisch te blijven ten opzichte van duurzaam leven, maar je hoeft geen voetafdruk-patheet te worden denk ik zo.

Fijn weekend!

consuminderen

Consuminderen, kent u dat woord?
Het is het tegenovergestelde van consumeren.
Voor mij houdt dat in: Minder kopen en dan vooral dat ik geen spullen koop die ik niet echt nodig heb. En dat gaat me steeds beter af.
Het heeft zo zijn voordeel in het milieu én, ook niet onbelangrijk, voordeel in mijn portemonnee. Wat ik niet koopt hoeft ik ook niet te betalen. En dat scheelt. Och, ik ben geen hardcore-consuminderaar hoor. Maar het heeft mijn interesse.

Daarnaast probeer ik duurzame keuzes te maken. Het niet-kopen-van-spullen is natuurlijk al een vorm van duurzaamheid. Maar ook door stoken van de pellet kachel, weliswaar niet energieneutraal maar nog altijd beter dan de cv.


Maar, ik geef toe, ik rijd auto en pak niet zo vaak de fiets als ik zou kunnen.Ik weet best dat ik nog zoveel meer kan doen om mijn footprint* kleiner te maken.
*Deze ecologische voetafdruk is de totale oppervlakte aan landbouwgrond én water dat gebruikt wordt om alle middelen en energie, die door mij gebruikt worden, te produceren (voedsel, energie en materiaal) maar ook om het afval van mij af te breken.
Poeh een hele zin!

Verder met het consuminderen van mij:
Ik ruim op ofwel ik ben aan het ontspullen. Hierdoor houden we meer ruimte over in ons huis. En daar wordt de mens, ik dus wel, blij van. Geloof me, spullen en dan een teveel eraan, vreet energie. Alles heeft aandacht nodig. Alleen al het schoonhouden van je huis met een veelvoud aan (overbodige)spullen is een hele klus. Minder kleren in je kast verminderd je keuzestress.

Zo las ik het boek van Dennis Storm: Weg ermee, over de schoonheid van minimalisme. Een leuk & leesbaar boekje over consuminderen.


De maatschappij is aan het consumeren. Men is enorm koopziek en daar vaart de economie wel bij, zeker. Het maakt dat enorme containerschepen vol goedkope zooi over de wereldzeeën varen. Wanneer het dan stormt en er 270 containers overboord vallen geeft dat een enorme troep. Zo vervuilend!
Zie me nu niet als een moraalridder, echt niet. Maar ik ben me wel bewust van het feit dat ik hieraan niet meer mee wil doen. Ik wil consuminderen.

Al in 2014 schreef ik voor het eerst over consuminderen op mijn blog.
De term ‘cold sheep’ liet ik wel vaker vallen. Het betekent: de uitdaging om een bepaalde tijd geen garen meer te kopen. Gewoon omdat je genoeg ‘stash’ (voorraad) hebt. De uitdrukking komt van ‘cold-turkey’ een term die gebruikt wordt bij afkicken van drugs.

Nu mag moet ik toegeven, ik heb een behoorlijke voorraad garen. Van lace tot sokkengaren, van ongeverfd garen tot merino-wol. Echt, ik heb voor de komende 10 jaar genoeg garen! Dus brei ik nu (bijna altijd) netjes mijn WIP’s af (work in progress). Op de foto de sok van garen van Arne en Carlos Pairfect van Regia. Alweer een tijdje op de pennen.


Ik heb mezelf in 2019 niet opgelegd écht geen garen te kopen hoor. Ik heb voldoende zelfkennis om te weten dat dat me niet gaat lukken.
Maar ik consuminder wel, op mijn manier. Het moet goed voelen én het mag ook wel even pijn doen om net dat leuke (afgeprijsde) vest te laten hangen in de winkel puur omdat ik al genoeg vesten heb.

Anyhow: Geniet momenten uit mijn leven zijn de niet-materialistische momenten. Of met andere woorden: Ze kosten geen geld.
Lopen met Chiqo in de natuur, de dag doorspreken met m’n lief of de kinderen die thuis komen met verhalen.

cold sheep

In eerdere blogjes liet ik de term ‘cold sheep’ als eens vallen. Het betekent: de uitdaging om een bepaalde tijd geen garen meer te kopen. Gewoon omdat je genoeg ‘stash’ (voorraad) hebt. De uitdrukking komt van ‘cold-turkey’ een term die gebruikt wordt bij afkicken van drugs.
Nu mag moet ik toegeven, ik heb een behoorlijke voorraad garen. Van lace tot sokkengaren, van ongeverfd garen tot merino-wol. Echt, ik mag de komende 10 jaar wel het dubbele uren in een etmaal hebben om het op te breien. (En een dubbele hoeveelheid energie erbij natuurlijk).
fc27a5147491bc41a8a2ac14deeced77Maar niet alleen mijn stash is behoorlijk, en dat is licht uitgedrukt. Ook mijn huis is gevuld met een grote hoeveelheid spullen. Mijn kledingkast idem. Och, als ik me vergelijk met anderen in dezelfde omstandigheden valt het met mijn kledingkast nog wel mee hoor. Ik heb welgeteld 10 paar schoenen. Dat vind ik best wel veel maar de meeste vrouwen in mijn omgeving hebben er toch echt meer. En mijn kleren: het overgrote deel komt uit de kringloopwinkel. De meeste bij mijn favoriete kringloopwinkel in Wolvega. Maar, zo bedacht ik, wanneer ik genoeg heb, genoeg garen, kleding en spullen, waarom niet een jaar (of langer) op ‘cold sheep’ en ook geen nieuwe spullen of ‘nieuwe’ kleding te kopen.
kringloop nieuw Ik las een artikel in de flow, een tijdje terug alweer, over een Amerikaans stel dat ook minder wilde. Eerst gingen ze kleiner wone...n, minder spullen en ook geen behoefte om meer spullen te kopen, immers ze woonden kleiner. Daarna was de vervolgstap dat ze in een soort van woonwagen gingen wonen. Nog goedkoper en nog minder spullen. Nog minder te hoeven werken omdat leven goedkoper was geworden. Zij had/heeft(?) een blog waarop ze elke ochtend een foto van haar koffiekopje laat zien met de meest mooie achtergronden. Immers, ze wonen nu ‘flexibel’. Simpeler en soberder. En het enige wat het hun bracht was meer geluk & meer rust.

Wat soberder leven, ja dat lijkt me ook wel wat. Niet dat ik nu meteen mijn huis en inboedel ga verkopen en in een woonwagen rond ga trekken. tumblr_ly2ligHIxP1r1nydzo1_500Alhoewel?
Ook al heeft het m’n interesse, ik gooi het roer niet meteen helemaal om. Wel ben ik met consuminderen.
Zo zei mijn Oma altijd  over ‘uitverkoop’: “als je het niet echt nodig hebt is het nog steeds te duur”.
En ook een uitspraak die ze zo nu en dan liet vallen: “Alles waar ‘te’ voor staat is niet goed behalve te-vreden!”
En juist het laatste woord is in dit blogje het belangrijkst. Tevreden! Genoeg van alles hebben en tevreden ermee zijn. Dus ook niet ‘te’ extreme bezuinigingen maar gewoon niet meer, meer, meer willen. Eerst kijken wat je al hebt, is het echt nodig? Ja, het lijkt op een blogje van mijn zus dat ze in april 2012 schreef. ‘Hebbe hebbe hebbe’. Blijkbaar speelt het item nu voor mij. 8d378451e7e6a3182bd6da025dd831f3_1397288048
Dus even geen spullen kopen, geen garen en kleding. Dat is misschien al uitdaging genoeg.
Maar ook: Opruimen en overtollige ballast naar de kringloop. Ook in het dagelijkse leven. Het levert rust op, echt!
Deze regel uit het liedje ‘een Spaanse moslim groet zijn God’ van Acda en de Munnik:
‘Je hoeft niet elke keer met elk circus mee’ komt vaak in mij op. Wanneer ik enthousiast weer aan iets nieuws wil beginnen.
Het is goed zo, Froukje, je hebt genoeg, genoeg spullen, genoeg hobby’s en genoeg uitjes. Het enige wat me te doen staat is ervan te genieten. Genieten van ’t leven op zich.
_DSC0132De geniet momenten uit mijn leven zijn de niet-materialistische momenten. Ze kosten geen geld. Lopen met hond Chiqo in de natuur, de dag doorspreken met m’n lief, kinderen die thuis komen en wijntjes* drinken met elkaar, Jiske-poes die luid spinnend op schoot wil liggen, bij elkaar komen van de breibende, of muziek maken met de capo’s.
Collect moments not things!
In 2015 ga ik verder met consuminderen, beter nog: Cold Sheep! Zowel voor garen, kleding als spullen. Wordt vervolgd!
* wijn kost natuurlijk wel wat, maar die rode wijn van de Hema a 2,75 is heerlijk en zelfs het pak wijn (1,5l) van 2.99 van Lidl is ook lekker! Gewoon testen!