follow the sun


.
Een wel heel zen liedje!

Volg de zon, uit welke richting de wind ook waait. Wanneer deze dag voorbij is, adem in. Droom met zorg. Er is morgen een nieuwe dag voor iedereen. Een gloednieuwe maan en een gloednieuwe zon. Dus volg de zon.


In 2017, ver voor Corona, gingen dochterlief en ik naar een concert van deze Australische hippie-muzikant Xavier Rudd. Een prachtig, zij het wat zweverig concert.

De kleine dingen
In 2020 deed ik mee aan een crochet-a-long van Scheepjes. Een samen-haak-project. Ik had het garenpakket gekocht en startte vol overgave. Maar na een paar weken bleek ik te weinig haakskills voor dit patroon de ‘d’Histoire Naturelle’. Ondanks de goede instructiefilmpjes was ik gewoon te veel aan het modderen en kwam daardoor niet aan haken toe.


Foto hierboven: zo zou de deken moeten worden, wel prachtig hè…Ik heb het werkje afgehaald. De wol opgeborgen. Tot ik, vorig jaar, dit project voorbij zag komen.


Deze deken ligt meer in mijn mogelijkheden. Ik brei het zelfs nog wat groter! Origineel is het patroon ‘Le petit choses’ 168 steken = 80 x 85 cm. Ik heb 252 steken opgezet wat ongeveer neerkomt op 120 cm breed. Het haakpakket bevatte 17 bollen Scheepjes Colour Crafter dus was er wel ruimte om meer steken op te zetten.

Ik had al een paar strepen gebreid, toen is het hele project naar boven verdwenen. Verdrongen door andere, in mijn ogen, belangrijker projecten.


Nu, begin 2022, pak ik dit werkje weer op. En… heerlijk al die strepen.

Voornemens
Ik had eerder al verteld dat ik elke dag een keuze maak uit al mijn spullen/dingen om 1 item ervan naar de kringloop te doen. Gewoon ontspullen. Ik heb een doos waar ik elke dag wat bij doe. Easy peacy.

Maar ook is er bij mij een drang om eens wat ‘lopende werkjes’ weg te werken. Ik heb er 6. En nog 3 borduurwerkjes. Dat klinkt niet veel, 9. Maar ik heb ook nog de nodige wol liggen waar ik plannen mee heb. Zoals garen op deze foto, voor de Elfriede shawl. Okay, die heb ik nog niet op de pennen staan en dus telt die niet mee als ‘lopend werkje’.


Zie dit is de ‘in-weg-duik-shawl’ Elfriede:


Nota bene: Handwerken moet vooral een fijne bezigheid zijn en blijven. Dus kies ik waar ik op dat moment plezier aan beleef. Alhoewel het fijn zou zijn dat ik dan dus kies uit die 9 ‘lopende werkjes’.

Hoe dan ook: Doe waarvan je houdt, en hou van wat je doet. Easy peacy.

Afgerond werkje
Het eerste paar sokken van 2022 is een feit. Garen: Phildar Milky Way, naaldjes 2.25 en in elke sok 3 rijen koffieboontjes. Dat staat altijd leuk en breit zo fijn.


Ik kreeg deze verrassingsbol van zuslief. Een bolletje waar allemaal kleine dingetjes in verstopt zaten. Al breiend kom je die tegen.

En wat zit er dan in? Zie foto rechtsonder: Alle gezinsleden in kraaltjes. Zo bevrijdde ik ‘Sandor’ als eerste uit de bol. Douwe toonde voor het eerst interesse in mijn garen. Maar dat kwam doordat er ook voor hem snackjes in zaten. Zo leuk!

Zus had bewust gekozen voor NIET zelfstrepend garen. Ze kent mijn obsessieve perfectie in dezelfde streep-sokken breien. Dat lukt je niet met deze kleurstelling. En dat scheelt weer wat hoofdbrekens.

Elk voordeel heb zijn nadeel
Dagelijks wandel ik door het Scheenebos, hier bij ons dorp. Vaak zie ik reeën. Voor de reeën is het hier in de omgeving een walhalla. Overal bos, akkers en weides.


Ze hebben zo wel hun eigen favoriete plaatsen. Vaak zag ik ze in het schraalgrasland aansluitend aan het bos. Dit perceel, ter grote van 3 hectare, is in 100 jaar nog nooit geploegd. En wordt dan ook niet gebruikt voor landbouw maar er groeit wat er groeit en eenmaal per jaar wordt dat gemaaid.


De grassen en weidebloemen kunnen er heerlijk groeien. Het trekt allerlei vogels, insecten en wilt aan. Reeën verschuilen hun kalfjes erin.

Het kwam te koop met de wens dat dit stukje natuur kon blijven bestaan. Filmer en fotograaf Ruurd-Jelle van der Leij stapte hierin.


Maanden lang is hij bezig geweest om deze grond om te zetten in een privé-natuurgebiedje met een zandwal en een stromende beek. Fragment Vroege vogels op NPO 1 radio HIER. Van der Leij hoopt op veel aantrek van vogels en insecten.

Die zandwal is helaas nodig om er de rust te creëren. Op het pad tussen bos en land was het te druk met wandelaars en loslopende honden. Niet ideaal dus.


Ik heb een reebruin vermoeden dat ik die sprong (zo noem je kudde reeën) hier niet meer zal zien. De zandwal is best wel hoog.

Gelukkig is er nog een plek waar de reeën ook graag verblijven, even eerder is een stukje land omgetoverd in een weidebloemen veld. Zo lag het er afgelopen zomer bij.


Dat veld heeft de Vogelwacht nu nog een keer zo groot gemaakt. Prachtig! Foto ook van afgelopen zomer.


Us Douwe
Een hele hond. 19 kilo nu.


Al vanaf heel klein heeft Douwe een grote interesse in schapen. Hij kan er uren naar kijken. Ik kon me dan ook voorstellen dat Douwe een baantje als herdershond ambieert.


Maar hij twijfelt nu tussen iets met schapen of sleutelen. Volgens de hond is er in de schapenhouderij geen droog brokje te verdienen. Dus nu loopt Douwe een snuffelstage bij Jan.


Hij mag gereedschap aangeven, maar het ‘los’ daar moet Douwe nog wat aan werken.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

on my way

.
‘Send me my way’ is eigenlijk van Rusted Root. Deze bluegrass band komt uit Pennsylvania. Maar ik vind deze versie van ‘Guy meets girl’ ofwel Cody en Alyssa, ‘liever’.

Over het liedje
Het gaat over vrijheid. Je leven leiden zoals jij dat zou willen, je eigen weg gaan zonder spijt. Er alles aan doen om, in deze willekeurige en onvoorspelbare wereld, je bestemming te bereiken.

Zo mooi dat Cody en Alyssa zelf de daad bij het woord voegden door in een oude schoolbus door Amerika te reizen. Hier filmpje van de bus.

Spelen


Wat is het soms leuk om even ‘echt’ met wol te spelen. Geen patroon maar gewoon wat maken.


Ik pakte een paar kleurtjes en kon maken wat ik wou! Ja, ik voelde me net Catootje. Die van de botermarkt. En ik maakte voor ons stenen poesje een sjaaltje.


En ik maakte voor de echte poezekes van dochterlief wat muisjes.


Kattenogen bevatten veel minder kegeltjes dan die van mensen. En de kegeltjes zorgen voor het zien van kleuren. Mensen kunnen de 3 primaire kleuren zien: rood, geel en blauw. Katten kunnen, net als honden, maar 2 primaire kleuren zien: geel en blauw (en natuurlijk de combinatie tussen deze twee, namelijk groen) Dus deze speelmuisjes zien ze zo:

Batikshawl
Hier nog op de pennen. Ik zat een middagje bij dochterlief.

De poezen moesten even wennen aan mijn breiwerk. Om de beurt kwamen ze even snuffelen aan de shawl in wording.


In middels is dit project afgerond. Ik heb ervoor gekozen om er een kol van te maken. Deze Trees, zoals het patroon heet, is in een koker gebreide shawl.


Aangezien ik op naald 4.5 mm heb gebreid is de Trees dik, erg dik geworden. Als je een shawl aanhoud heb je een dik breisel op je borst liggen. Nee, das niet mooi en niet fijn. Nu heb ik een kol gemaakt, echt perfect! Daar kan ik zo blij van worden: When a plan comes together!


Verjaardagskadootje
Eerste kerstdag werd ik 53 jaar. Mijn (schoon)kinderen kwamen langs. Niet voor een kerstdiner maar gewoon voor de gezelligheid. Wat vreterij op tafel en als diner een kopje soep.

Ik ben een trouwe luisteraar van de podcast ‘Het ministerie van gebreide zaken’. Dit is een Belgische podcast over… ja dat hoef ik niet in te vullen. Afijn in seizoen 2 aflevering 8 hadden de dames een gesprek met Veerle en Griet over hun boek ‘De woldoeners’.


Het gaat niet alleen over de verhalen van de leden van een breigroep die neerstreken in Pandzestien in Niclaas maar ook experts op gebied van mentale gezondheidszorg hebben er hun plek. Prachtig! Er staan naast levensverhalen ook nog patronen in. Voor een breister wel echt een walhalla!


Normaal weet ik nooit een kadootje voor mijn verjaardag. Nu dacht ik dat dit boek mooi zou zijn om te krijgen. Altijd zeg ik dat ik iets te wil krijgen wat OP kan. Een mens dat alles al heeft is hier bij gebaad. Lekkere douchegel of chocola. Een kaarsje of zo.

Maar toen ik de vraag van Jildoulief kreeg wat ik zou willen krijgen op mijn verjaardag kon ik haar deze suggestie doen. Dit boek. Vanwege zijn mooie patronen een boek om te koesteren na het gelezen te hebben. By the way, naast dit boek kreeg ik ook nog van alles wat OP kan! 🙂

Us Douwe
Inmiddels een half jaar oud. 


En wat heeft hij al een prachtige ‘zwiep’staart.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

maybe I should just let it be


.
Een regel van ‘The Decemberists’ uit het nummer ‘January hymne’ mooier kan het niet voor deze blog, zo op de drempel van 2021/22. Deze folk & alternatieve rock band en komt uit Oregon. Frontman Meloy zegt dat het nummer gaat over het scheppen van sneeuw. Hij was verhuisd naar Portland en 10 dagen afgesloten door het winterweer. Een hymne is een lofzang, een lofzang op de sneeuw dus. Ik lees echter meer in het nummer. En dat mag.

2021
Elk jaar blik ik even terug. Met in mijn hoofd de tekst van ‘Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een schaduw heen’ (Johannes de Heer, 406) Dat lied zong mijn vader in deze tijd.

Breiwerkjes
Op handwerkgebied heb ik wel één en ander verzet.
31 paar sokken, 2 shawls, 1 paar mofjes. 1 deken en 1 poesje.



Ik denk dat ik van al de projecten de ‘Segelschiff am See Shawl’ het mooist vind. Dit was een Knit-A-Long van Alexandra Boonstra. In deze blog de info. Deze driehoek-shawl heeft een gedeelte gestreepte ribbels en eindigt met een ajour (gaatjes) stuk.

Leesvoer
20 boeken uitgelezen/uitgeluisterd: Indrukwekkendste De Crèche van Elle van Rijn.

Beestjes in het nieuws
Afgelopen jaar is in april, Chiqo over de regenboogbrug gekuierd. Hij was na 16 jaar echt op.


Dit, hieronder, plaatste ik op dierendag.


Links Chiqo, rechts Douwe. Zonder dat we er op uit waren kwam in augustus Douwe op ons pad.


Getipt door een buurvrouw zagen we dit nestje. Zeven stabijtjes. Op 11 september kwam Douwe bij ons wonen.


Nee, we zijn Chiqo niet vergeten, hij heeft een plaatsje in ons hart.

Us Douwe
Zo vol leven! Maar beslist geen ADHD hond. Hij luistert goed. En in de buurt al flink wat hondenvriendjes gemaakt: Fauno, Pelle, Pacha en natuurlijk Bob.


Camper
2021 is ook het jaar dat Jan de camperbus bouwde. Onze Jolly Jumper. Een enorme klus!


Een iemand die geen weet van campers heeft kan zich niet voorstellen wat voor kennis & kunde er nodig is bij de verbouwen van een bus.


We zijn door omstandigheden nog niet ver weg geweest.

Vooruitblik 2022
Hmm, daar heb ik wat moeite mee dit jaar. Op mijn neus zit een basaalcelcarinoom, dat is een vorm van huidkanker. Nee, daar ga je niet aan dood. Wel moet een deel van mijn neus worden weggesneden. Ergens in maart hebben ze plaats voor mij. De plastisch chirurg kan het gat daarna weer dichten. Dit heet ‘voorhoofdsflap reconstructie’. Dat betekent meerdere operatie’s onder narcose. Een heel traject dus.

Ik zie vooral beren en op elke weg. Dat heb ik van mijn oer-beppe Margje. De oma van mijn vader. Die kon zich ook té grote zorgen maken. Hier het kleine huisje van haar op de Meulepolle in Wolvega.


Een mens lijdt het meest van het lijden dat zij vreest, valt hier bij mij wel op zijn plaats. Wanneer ik in een positieve bui ben niet hoor, dan bezie ik alles door een roze bril. Maar dát gevoel ben ik nu even kwijt.

Op reis
Wie weet kunnen we later in het jaar lekker weg met onze Jumper-bus. Scandinavië, Ierland, Noord-Spanje? Douwe tussen ons in. Gewoon maar zien waar we heen gaan.


Poezen
Vanaf 1999 hebben we steeds poezen gehad. Rebbel, Jiske, Guusje, Twinkel (oppaskat), Joep (oppaskat) ik ben echt een katten-mens.


Wanneer ik Douwe van de opvang haal, waar ook het asiel zit, sta ik altijd even met mijn neus tegen het glas. (Sorry, schoonmaakster!). Al die asielpoezekes daar. Ze liggen lekker in een warme kamer met veel zachte plekjes om te slapen. O, ik zou er zo één meenemen. Nee, allemaal! Eh, doe dat maar niet. Twee! Ja, twee! Wanneer wij weg zijn hebben ze elkaar nog…

Het geeft mij wel een mooi vooruitzicht te weten dat, na het ‘neustraject’, we twee lieve poezen te kunnen adopteren. Jan? Ja toch? Please?

Verdwenen
De Stephanuskerk was van de week niet te zien. Denk hem er maar even bij!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

you know it’s me, Cathy


.
Als meisje van 5 jaar deed dochterlief mee met de playbackshow in ons dorp.
Ik had een jurkje in elkaar geflanst en samen een dansje ingestudeerd. Jildou vertolkte Cathy uit een nummer van Kate Bush.


Op haar blote voetjes vulde Jildou zo onbevangen het hele podium. Zo prachtig. Ze won er een enorme beker mee.

“Wuthering Heights” is een nummer gebaseerd het gelijknamige boek. Cathy is eigenlijk een geest die verlangt naar haar voormalige minnaar, Heathcliff.

Later playbackte ze niet meer, maar stond met verschillende bandjes op de bühne. Zij met haar basgitaar. Contrast: Hard rock spelen in een door mij gemaakt ‘Hou-van-Holland-jurkje’. Geweldig!

En dat meisje is vandaag jarig. Negenentwintig jaar geleden kwam Jildou ter wereld: Een lieve, prachtige dochter!

Poezekes
In augustus 2014 hebben Sandor* en Jildou zich ontfermd over 3 poezekes. Opgehaald bij Kat in Nood.


Broer Bruce en de zusjes Daley en Abbey. Het zijn lieve beestjes.

Wat geef je een jarig kind dat alles al heeft. Nee, ik zeg het verkeerd. Wat geef je een kind dat bijna alles heeft? Het onbrekende poezeke!

(* Ja: dé Sandor die mijn getuige was bij ons huwelijk.)

Making of Mies
Met een bolletje Metropolis van Scheepjes breide ik Mies. Kleur: Liverpool en naaldjes: 2.5 mm. Ik denk dat ik de volgende met dunnere naaldjes ga breien. Hier en daar piept toch de vulling eruit. Hier en daar dus wat gesmokkeld met extra draadjes.


De patronen van Annita Wilschut van ‘Zij maakt het’ zijn zo mooi om te maken. Jaren terug was ze met dit patroon bezig. Ik bezocht haar stand op de beurs. Annita verklapte dat ze met een poes bezig was. Ze wist dat ik een poezemens ben. Ik moest al breiend aan dit gesprekje denken. Zo leuk!


En deze kleur heeft Jildou nog niet. Dit exemplaar maakt geen ruzie, behoeft geen kattenbak en voer evenmin. Handig toch?


Us Douwe


De vervolgcursus hebben we met positief resultaat doorlopen! Ook de puppycursus deden we bij Happy Honden. We hebben veel geleerd daar! Zodra we het erf opreden was Douwe al door het dolle! Helemaal Happy!


Douwe is een stoere hond, de grootste takken sleept hij mee rond!


.
Wandelen


Spending time in nature
put everything else in perpective.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

another year draws to its close



klik op het plaatje
.
Ook dit jaar nadert zijn einde. Hier een liedje van Smith & Burrow uit 2011. Deze song is nu nog zo actueel:
‘Er is hoop in ons hart, als we ons maar concentreren op de dingen die er toe doen’.
Het is belangrijker dan ooit om meer licht in de wereld te verspreiden, niet alleen met Kerstmis.
(Illustratie Charlie Mackesy)


Feestdagen: Ik word er recalcitrant van, elk jaar weer. Ik vermoei mijn naaste omgeving dan met mijn ‘anti-feest-tirade’, ja echt! Het kerst-móeten: die ‘kerst-gezelligheid’ & het ‘overdadige kerst-eten’. Vooral in media. Ze maken kerstspeelfilms van de (supermarkt-)reclames. Worden deze nu aangepast vanwege corona? Zullen de burgers zich überhaupt aan de regels houden? Ik weet het niet. De meeste mensen zijn wél te porren voor deze feestdagen-gekte, maatregelen of niet. Prima natuurlijk. 


Alleen geef mij maar dat bakske vol met stro, met het kindje erin. Die os en het ezeltje. Een moeder en bonusvader in de stal. En dan alleen nog dat sterreke, daarboven. 

Verrassingsbol
Van zuslief kreeg ik zo iets leuks!! Een verrassingsbol.


Dat is een bol garen waarin kleinigheidjes in gewikkeld zitten. Al breiende ont-wikkel je die. Ik heb meteen een paar sokken op gezet. Ik ben een nieuwsgierig ingesteld mens dus brei ik nu als een malle! Mijn eerste vondsten liggen er al naast!


Nieuwsgierigheid kan ook een valkuil zijn. Bij mij wel. Mijn tomeloze belangstelling naar de dingen die ik nu eenmaal niet & nooit doorgronden kan, blijft lastig om mee te dealen.


De sokken brei ik met drie strepen koffieboontjes. Dat is een leuk en oud steekje. Ik gebruik dit steekje wel vaker. Altijd mooi. 

Aventshawl
Ik ben bij, het wordt een prachtige shawl. Van 1 tot en met 24 december komen de patronen in mijn mailbox. En 24 december is dan de shawl af. Dit alles ontworpen en georganiseerd door Linda van Wolhobby.

Een ieder dit meebreit zal haar (m/v) wenkbrauwen bedenkelijk fronsen wanneer ik zeg dat ik haast elke dag wel een stuk moet terugbreien. Het is echt zo (bloos).


Maar ik zet dapper door hoor. Soms wanneer het wéér niet goed gaat en ik weer niet uitkom, wil ik shawl met breinaald en al wel door het raam smijten. Even een kopje thee, zucht, een aai over Douwes koppie, nog een keer zucht en ik ga weer… 


Us Douwe
Douwe is nu 5 maanden. Hij houdt zo van autorijden, dat hij er altijd enthousiast in springt. 


Ik word altijd zo blij als ik Douwe naast me in de auto heb zitten. Vanaf de passagiersstoel houdt hij alles in de gaten.


Hij remt nog net niet mee.


Dat deed mijn moeder wel trouwens. Die reed zo ‘mee’ dat ze automatisch haar rechtervoet bewoog om te ‘remmen’. 

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

don’t be scared of what you cannot see


.
Opportunity is toch wel een opbeurende nummer. ‘Je koffie is warm, maar je melk is zuur’ en ‘Het leven is kort, maar je bent hier om te bloeien’ zijn regels om even over te nadenken. Nadenken over je eigen leven en, dat vooral, je aan te moedigen er maar het beste van te maken. Wat kunnen we anders?

Boek
Het laatste boek wat ik uitluisterde, vond ik zo bijzonder. Ik denk echt dat dit mijn mooiste boek van 2021 is. Mooiste is niet het juiste woord, het was een indrukwekkend boek.

‘Het verzetsverhaal van jonge vrouwen die in wrede omstandigheden moeten beslissen over leven en dood. Moedige vrouwen met een vurige hoop voor de toekomst. Want wie een kind redt, redt de wereld.’

‘De thematiek is van alle tijd. Het verhaal gaat over moed, over haat en buitensluiten. Het roep dilemma’s op waar ieder van ons voor kan komen te staan. En wat doe je dan? Kies je voor angst of voor moed, voor wegrennen of voor blijven staan, voor jezelf of voor de groep?’ (Elle van Rijn)


(foto: ik luister boeken via Storytel; een app op mijn mobiel.)

Zoals Elle zegt, vragen van alle tijd. Wat zou ik doen? Ik weet het niet, ik kàn het gewoonweg niet weten. Ik geloof dat je pas weet of jij een held kunt zijn wanneer je er echt voor staat.

‘Niet iedereen kan een held zijn er moeten ook mensen gered’ (Acda en De Munnik).

Adventshawl
Steeds meer lengte, steeds meer patronen. Hij wordt mooi! Dit is een Knit-A-Long van Wolhobby, via FB en Ravelry, in voorgaande blogjes meer info.


Het gaat me niet altijd vlekkeloos af hoor, die dagtaakjes. Ik moet soms wel eens terugbreien. Dag 6 bijvoorbeeld. Ik had mijn taakje al op de FBgroup gezet. Terugkijkend zie ik de fout pas! Hmmm, afhalen en opnieuw.


Ik gebruik zowel het telpatroon als de geschreven tekst.

Nieuwe opzet
Ik heb best wel wat shawls hoor, maar als je dan moet kiezen… Dat is het net als je voor je overvolle kledingkast staat en verzucht dat je ‘niets om aan te trekken’ hebt. Ik heb een warme donkerblauwe jas.


Met gestopte gaten nog van Chiqo en nu ook van Douwe. Haha, monsters zijn het, die honden! De jas draag ik graag. In herfst met een katoenen kol. Da’s nu te koud. Maar mijn Stepfen West Rockefeller Shawl die weliswaar het prima doet op blauw, draagt niet fijn.


Door de ronde vorm is het een soort van cape en ik ben superman niet.


Dan de Stationzwaanshawl, mijn favoriete shawl gewoon omdat de vorm (driehoekig), grootte (huge) perfect zijn, maar nee, dit is gewoon geen mooie combi met donkerblauw.


Nu zag ik bij de Zeeman batikbolletjes; Verkocht!!!


Plan is net zo snel breien als de adventshawl en dan hebben Jan en ik met Kerst nieuwe shawls.


De shawl is gewoon een lange koker, rondjes breien dus. 100 steken, naald 4 mm en gaan. Heerlijk om een boek bij te luisteren. Zittend heel dicht bij de kachel.

Wandelen


Het is mooi in het berijpte bos.

Wanneer de zon schijnt lijken de dagen net wat minder donker.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

and the lamp is alight


.
En de lamp brandt. Uit ‘Peace in the Valley’. Zooo mooi!
We willen allemaal vrede in het leven. Maar hoe hard we ook proberen dit te vinden, we worden altijd weer geschokt door eenvoudige beproevingen in het leven. Maar dit liedje verteld ons dat we echt ooit vrede zullen ervaren. De vader van de gospelmuziek, Thomas A. Dorsey, schreef het. Dorsey werd geïnspireerd toen hij door een vallei liep waar verschillende soorten dieren waren. Hij zag hoe vredig ze daar leefden, vandaar ‘Peace in the Valley’. Hier de uitvoering van Danny Vera e.a..


‘Onze dagen worden mooier als we anderen een stukje van ons hart geven
in plaats van een stukje van onze mening.’
Ik weet niet wie dit schreef, maar het is zo waar.

Adventstijd
Een tijd van bezinning, van overdenken en van verwachting. De periode van donker op weg naar het terugkerende licht. Voor mij een periode om even mijn pas wat te vertragen. Gewoon meegaan met het ritme van de natuur.


Adventshawl
Hier past zo mooi de Knit-A-Long van Linda van Wolhobby bij. Te vinden op de FBgroup: ‘Wij breien sokken (en andere dingen)’ en op de Ravelrygroup ‘Wolhobby‘. Iedereen die recht en averecht kan breien kan meedoen.

Ik vind het zo mooi dat Linda als voorbeeld garen gebruikt van de Wibra, de Saskia van 1.25 euro. Voor 3.75 heb je een mooie shawl. Natuurlijk kan je zelf voor een wat luxere garen gaan. I’m in en ik gebruik ook gewoon de Saskia!


Het is een adventshawl, van 1 tot en met 24 december komen de patronen in mijn mailbox. En 24 december is dan de shawl af. Elke dag 20 toeren breien. Elke dag rustig even zitten om er een stukje aan te breien. Zo fijn!


De shawl heeft een zogenaamd Gansey-patroon. Het zijn de patronen van het eiland Gansey, of ook wel Guernsey. De breisters daar verwerkten de patronen in de visserstruien. Die patronen zijn symbolen uit het dagelijks leven. Altijd gebreid met rechte en averechte steken.


Geschiedenis Guernsey
Het eiland Guernsey kent een lange woltraditie. Zo bezaten Queen Mary I en Queen Elisabeth I al wollen producten van het eiland. De truien die de vissersvrouwen breiden waren, met een kleine steek en sterke garen, wind- en waterdicht. In de vroege 19e eeuw deed ‘De Guernsey’ zijn intrede in de Britse marine. Lord Nelson introduceerde de trui in de Royal Navy. In 1857 ging deze behoren tot de standaarduitrusting van het garnizoen dat gestationeerd zat in de Canadese provincie Nova Scotia. Klinkt koud en dat is het ook!

Still knitting socks
Het 31 ste paar is van de pennen gegleden.


Een fijn bolletje van Regia. En… ik kon er twee gelijkse sokken uit halen. Daar word ik zo blij van! Na een badje en drogen nu klaar om weg te geven.


Garen: Regia 4-fädig, kleur 03708. Naaldjes: 2.25 mm. Maat 42/42.

Nieuw op de pennen:


Garen: Regia 4-fädig, Boho Color 012708. Naaldjes: 2.25 mm. Maat 40.

Us Douwe


Douwe groeit zo snel!


Zijn staart groeit met hem mee, het wordt al een prachtige pluim!


Bomen laten zien dat loslaten nodig is om sterker in het leven te staan. Maar loslaten is soms best lastig: hier nog een laatste blaadje.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

on this roller coaster with those crazy highs and real deep lows

.
Vorige jaar kwam Danny Vera ‘ineens’ op 1 binnen in de top 2000. Logisch eigenlijk: Dit nummer is zo mooi, zo herkenbaar. Het nummer gaat over het leven, zoals het is. Soms is het leuk, soms verdrietig. En je vindt altijd weer je weg naar huis, alwaar de Magnolia groeit.

VocaLinde
Al weken zijn we, als koor, druk doende om een mooi kerstconcert neer te zetten. Op ons lijstje ook een paar andere prachtige popnummers zoals Shallow (Gaga & Cooper) en Door de wind (Sanne Hans).


In de eerste coronatijd heeft dirigent Hinke Jelsma verschillende arrangementen geschreven, zodat wij, als koor, deze nummers kunnen zingen. En dat is veel, heel veel werk. Dat weet ik want zoonlief maakte in der tijd ook arrangementen voor de drumband waar hij toen dirigent van was.


Hoe het allemaal komt, ik weet het niet, niemand weet het. Nu ik dit typ zijn de nieuwe maatregelen nog niet bekend. Maar stel, stel we mogen blijven zingen dan hoop ik echt dat we deze concert-nummers één keer in de Stephanuskerk mogen zingen, met of zonder publiek. Want echt, met ons koor zingen in de kerk is zoooo fijn!

Nieuwe stoel
Onlangs kregen we van A & M een stoel, een tweedehandsje dus maar voor ons is die natuurlijk nieuw. Ze past prachtig in ons interieur.


Lekker bij de kachel. Een heerlijke handwerk/lees/mijmer stoel. Blij mee!

Tomeloze grannystripe-deken
Zeeman Royal garen, naald 4 mm en 2.50 cm breed.


Mijn tomeloos haakproject vordert gestaag. Ik haak er veel aan.

Uit de kast kiezen
Ik heb 4 lopende werkjes. Wanneer ik handwerktijd heb kies ik waar ik zin in heb. Heel handig. Het is natuurlijk wel zo dat, wanneer je aan één werkje werkt, je dat eerder af hebt. Maar daar gaat het eigenlijk niet om. Ik merk dat ik het gewoon fijn vind om te kunnen afwisselen. Te kunnen kiezen.


Vroeger op de kleuterschool was er een vak dat heette ‘Uit de kast kiezen’. Als kind mocht je dus letterlijk kiezen waar je mee wilde spelen. Nou dat ‘vak’ heb ik nog steeds: ‘Uit de handwerkjes kiezen’.

Sokken op bestelling
Natuurlijk heb ik sokken op de pennetjes. Dochterlief vroeg me een paar te breien voor een dierbare naaste. Natuurlijk! Ik ben zo tevreden over het garen!


Er zit geen eindtijd op dus dat is handig.


Nieuwschierige schaapjes
Het borduurwerkje, een kussenhoes. Zo nu en dan komt er een draadje bij. Blauw zit er nu in. Zo leuk om mee bezig te zijn.


Het mooie kringloopblikje waar ik de draadjes in bewaar, daar wordt ik al blij van!

Lana Grosso shawl
De shawl waar ik ook zo nu en dan aan werk. Dan weer een uurtje dan weer wat langer.


Werkjes in ruste
Boven liggen nog meer werkjes hoor. Zo heb ik nog 3 dekens in wording liggen: de Persian Tiles (haakwerk rechtsonder op foto) en een Sokkengarendeken (breiwerk bovenste twee) en Les Petites Choses van Scheepjes (breiwerk linksonder). Die werkjes pak ik wel weer eens op hoor. Wat in het vat zit…

Alles staat trouwens keurig op mijn Ravelrypagina. Ik ben te vinden op dit platvorm onder de naam ‘Froukjes’. Onderaan deze blog uitleg over de online breicommunity Ravelry.

Nee, ik hoef me niet te vervelen. Want o, ik heb nog zoveel plannen, garen & patronen die op me liggen te wachten.

Us Douwe


Douwe vindt dingen leren leuk! Het is dan ook fijn dat we naar de vervolgcursus gaan bij Happyhonden. Ik krijg hier de handvatten om Douwe woordjes te leren. Niet dat hij in woordjes gaat blaffen, maar dat hij weet wat hij moet doen als ik ‘Plaats’ ‘Blijf’ of ‘Zit’ zeg, dat soort dingen. ‘Zit’ zit er al goed in. Alleen heb ik ergens in het leerproces ‘Zit’ vervangen in ‘Mooi Zit!’. Het maakt Douwe niet uit. Ook bij ‘Mooi Zit’ gaat hij in standje ‘Zit’.


Kwestie is nu om veel te oefenen met lekkere beloningen.


Ik word er altijd zelf ontspannen van, Douwe die prinsheerlijk voor de kachel ligt. Vanwege de gasprijs stoken we bewust vaker altijd de palletkachel.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

je bin net altyd wis en alles giet foarby

Surfend kwam ik deze versie van ‘Avond’ tegen. Zo mooi! Bouwewijn de Groot in duet met Grytsje Melchers.


.
‘Je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij’: dit zinnetje heb ik soms als mantra in mijn hoofd.


(Charlie Macksey)

Good things take time
Ik ben er al zo vaak mee op de koffie gekomen: Handwerken kost tijd, veel tijd. Dat is overigens totaal geen probleem zolang het werkjes zijn waar je je goed bij voelt, waar je voldoening in vindt.


Het is me echter vaak gebeurd dat ik ‘even snel’ iets wilde maken. En dat ik me dan giga vergaloppeerde in de tijd dat het me kostte. Sinterklaas cadeautjes bijvoorbeeld. Zo heeft mijn vader wel eens een te korte sjaal gekregen omdat ik dacht ‘zo’n sjaal is toch zo af!’. Toen was ik nog tiener trouwens. Niet veel later een verzoekje: een peutertruitje met moeilijk patroon en lelijk! niet mijn smaak garen. Deze heb ik ten lange leste aan schoonmoeders gegeven. Zij heeft het truitje af gebreid.

Even een voorbeeld qua tijd: een paar sokken, recht-toe-recht-aan maatje 41 kost mij 11 uur en 20 minuten.


Het is dus belangrijk dat je vooral lol hebt aan wat je maakt. Wanneer ik op verzoek brei dan weet ik nu wat ik wel leuk vind om te maken (en voor wie, ook dingetje) en wat ik niet leuk vind.

Mijn handwerkmotto: Maak waar je blij van wordt!
En zo ja, dan maakt het helemaal niet uit hoe lang je over een project doet. De tijd, die gaat toch wel door.

Huishouden van Jan Steen Froukje Heida
Gisteren had ik best wel wat handwerktijd. Ondanks mijn werk, wat ik graag & vrijwillig doe. Ik had gewoon de boel de boel gelaten. Eigenlijk is de boel de boel laten mijn ‘daily routine*’. Ik houd wel huis hier maar doe alleen het hoognodige. Wanneer het niet-hoognodige hoognodig wordt dan zet ik het wel op mijn prioriteitenlijstje. Ik zorg dat de was bij is, de vloer zichtbaar blijft en dat er een doekje over het aanrecht is gehaald. Dit sust dan weer mijn huishoudelijke geweten.


*’Daily routine’ komt van LadyFly, de Amerikaanse Mari Kondō. Dan niet voor ontspullen maar voor poetsen. Marla Cilley neemt je op haar website mee om in een handomdraai je huis spik en span te krijgen. Er is ook een Nederlandse LadyFly: Huisvlijt. Handig voor de niet handige mens in huishoudelijke klussen.

Shawl’s

Anyhow: Op 1 december start ik met de Knit-A-Long van Wolhobby’s Advent Shawl. Maahaaar ik heb nog een shawl op de pen. Eigenlijk wil ik die graag af hebben voordat ik een nieuwe shawl opzet. Ik had dus gisteren, voor mijn gevoel althans, veel aan de shawl kunnen breien. Mijn bemoedigings-bedeltje (progress keeper) liet me echter heel wat anders zien… 5 cm, echt maar 5 cm! Conclusie: die is 1 december echt niet af. Dat geeft niet hoor, zie bovenstaande motto.

Garen: 2 bollen Lana Grossa Gomitolo Molto gekocht op de Breidag in herfst 2019. Met een ajourpatroon erbij, het lijken wel blaadjes over elkaar. Toen al opgezet. En ook weer afgehaald. Ik vond de stukken effen kleur tussen de streepjes best wel groot. Dus bij de tweede poging wissel ik twee bollen af, streepje éne bol streepje andere bol.


Maar in beide bollen zat het stuk groen op dezelfde plek. Oeh, dit is lastig voor een ‘niet-helemaal-perfectionist-maar-toch-wel’ als ik ben.


Ik ben er nog steeds niet uit of dit stuk groen nu mooi is of niet. Ach wanneer ik hard loop zal het er vast wel okay uit zien. Het breit fijn dat is zeker!


Douwe
Hij groeit en groeit! Hij is alweer een tijdje zindelijk. Hij plast en poept ook gewoon in het buitengebied. In het begin hield Douwe namelijk alle boodschapjes op tot thuis.


Hij vindt wandelen door het bos net zo fijn als ik.


En schaapjes kijken, dat is nog steeds erg favoriet bij Douwe.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

ie magen hier altijd henkommen

‘Je mag hier altijd heen komen.’
Eh, alleen dit liedje, van slechte van kwaliteit, op You Tube:

Mutch better, de versie op Spotify, even klikken op onderstaande tekst, tenminste als je Spotify hebt.
https://open.spotify.com/embed/track/717m6lM8xLmXKcLzKVR0ba?utm_source=generator

Liedje Daniel Lohues:

Ie maggen hier altied henkommen. Okal ben ‘k der niet.
Ie weten waor de sleutel is en waor de koffie stiet.
Ie hebben joen eigen kamertie ‘t Bère (bed) stiet al klaor.
Kroep hier mar fijn eben weg as ‘t weer te gek wordt daor.
Hele tekst hier.

Over je kinderen: Ze zijn volwassen maar je wilt toch nog graag een veilige haven voor ze zijn. Zoals Daniël het beschrijft, zo is het precies.

Kom maar thuis wanneer het even niet mee zit. Wegkruipen in het ouderlijk huis waar je alles weet te liggen en het rustig is. Ik moet altijd even slikken als ik dit liedje hoor. Gewoon omdat het zo recht uit Lohues zijn hart is geschreven denk ik. Zo zou ik het ook willen zeggen.

(foto uit 2014) Beide kinderen hebben een heel druk leven. Ze zijn geboren met een gezonde dosis ambitie, dat maakt het ook zo vol in hun leven. Is het niet in de muziek dan is het wel in op een ander creatief vlak. Aanpakken en doorgaan. ‘Ach, ze zijn jong’, denk ik dan, ‘ze kunnen heel wat aan.’
Toch wil ik laten weten dat ze hier nog steeds even weg kunnen kruipen.

Deze tekst van Daniël Lohues heb ik mijn kinderen wel eens toegestuurd. Het werd goed ontvangen.


Ook ik kon altijd bij mijn ouders schuilen. Dat klinkt heftiger dan dat het was hoor. Toen ik net mijn eerste echte grote-mensen-baan had belde ik vaak vanaf mijn werk mijn moeder: ‘Wat ga je koken?’. En als het gerecht me aanstond prikte ik een vorkje mee. Later kon ik ook terecht om mijn verhaal te delen met hun. Onze beide ouders zijn uit de tijd. Maar ik kan nu gelukkig altijd bij mijn kinderen terecht, gewoon als het even tegen zit. Fijn idee.

Still knitting socks
De spiraal sokken.  Eigenlijk heel simpel eigenlijk. Steeds twee steekjes samenbreien en een omslag en dat dan verspringen.

Ik heb gekozen om er in de voet geen nieuwe te maken en de spiralen ‘uit’ te laten draaien.


Ja, ik ben tevreden over dit paar. Ik vind het zo leuk om ergens dit steekje op te pikken en dan zelf bedenken hoe ik het verder ga verwerken. Zo geef ik mijn eigen ‘twist’ aan deze sokken.

Granny-stripes deken
Heerlijk, dat tomeloze haken en elke keer de kleurcombi’s bepalen. De toeren zijn lang: 250 cm! Garen Zeeman Royal, haaknaald 4 mm. Alle kleuren zitten er nu in.


Herfstwandelingen
Douwe en ik lopen elke dag wel even het bos rond. Nu zitten we op 5 km per dag. Douwe is nog klein, alhoewel hij bijna een kilo groeit per week. Nu 12.6 kg schoon aan de haak. Dus de afstanden zullen snel groter worden. Hij is nu 4 maanden oud.

Het is nu prachtig in het bos. ‘Ja toch, Douwe, mooie kleuren hè?’ ‘WAFF!’ maar daar meent hij niets van. Een hond heeft wat moeite met het zien van de herfstkleuren. Rood en groen zijn voor een hond haast hetzelfde.

Echt een hond ziet een biefstuk niet als mooi rood stuk vlees, nee, hij ruikt het als mooi stuk vlees. Een mens heeft 3 soorten kegeltje op het netvlies en een hond  maar 2. Met kegeltjes zie je kleur. Zo is het voor mij in het bos:


En zo loopt het voor Douwe:


Maar een hond ziet dan wel weer erg goed in het donker. Hij heeft namelijk veel staafjes op zijn netvlies. Staafjes heb je nodig om licht en donker te kunnen zien. Maar bij een hond is het hoornvlies ook groter dan bij een mens, dit werkt ook nog eens positief bij kijken in het donker. En daarnaast: Tapetum Lucidum dit is een soort spiegeltje, op deze manier wordt binnenkomend licht extra benut.

Ik zie niet veel in het donker. Echt niet! Ben dan ook blij met de straatverlichting in het dorp. Maar in principe zou Douwe best als mijn ‘Nacht-blindegeleide-hond’ kunnen fungeren.


We zijn met de vervolgcursus bij Happyhonden begonnen. En zowel Douwe als ik vinden dit leerzaam en vooral leuk ook!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

Vorige Oudere items