208

 Sinds ik heb leren sokken-breien, zo’n vijftien jaar geleden, heb ik  tweehonderacht paar gebreid. Eigenlijk gaat er bij sokken breien nooit echt iets mis. Dat maakt het ook zo leuk. Past altijd!

Eerder ging het één keer echt mis. De sokken die ik breide konden niet in de was. Dus vond de eigenaar van die sokken, een klein vervilten paar na de wasbeurt. Ik vond het zo sneu dat ik snel een tweede paar voor hem breide. Van betere kwaliteit wol! In drie dagen waren ze af.

Na zoveel sokken gebreid te hebben weet ik wel zo’n beetje welk garen mooi blijft. Toch kan ik vol gaan voor een mij onbekend merk hoor. Zo kocht ik ook dit garen. In Portugal. Ik diepte het bolletje op uit mijn stash (voorraad) en ging aan de slag om een paar voor zuslief te breien. Ik kan haar altijd wel verassen met een paar zelfgebreide sokken. Aangezien haar verjaardag met rasse schreden dichterbij komt zette ik op twee januari een sok op en zes januari kantte ik de tweede sok af. Het viel me al op dat het garen zo ‘los’ breide.

Raar want het garen was toch echt voor nld 2.5 mm en net zoals ik anders brei. Maar goed, zal wel ‘los’ lopen… ja, dus! Na blocken werden het slobbersokken…

Pfff…daar zit je dan uren op de breien. Misschien krimpen ze nog wat in de was. Het proberen wel waard. In ieder geval is het geen paar om iemand mee te verassen.
Dus zus…deze verjaardag geen zelfgebreide sokken van mij!

Wat heerlijk om vanmorgen weer eens een wandeling in de zon te maken. Het was de laatste dagen hier grijs en zacht. Nu koud en zonnig. Dit heeft mijn voorkeur toch wel hoor! Die zonnestralen, heerlijk!

Ook Chiqo pakt z’n loopje weer op. De hele week wilde hij niet mee wandelen. Angst dat er toch weer vuurwerk afgestoken ging worden.
Sinds gisteren loopt hij weer vrolijk met me mee.

Advertenties

station zwaan shawl kal

Sinds zaterdag doe ik mee met de kal van Puk Vossen. Kal staat voor Knit Along, een samenbreiproject.
Samen starten en breien aan hetzelfde project. Puk Vossen ontwierp al eerder het patroon van deze shawl. Leuk om mee te doen en te volgen hoe het de andere breisters vergaat. Op Instagram #stationszwaanshawl en in de Ravelrygroep van Puk Vossen komen de leukste projectfoto’s voorbij.
Deze kal brei ik met een bijzondere bol garen, een verrassingsbol, gekregen van zuslief. Ze wikkelde allerlei kleine dingentjes in de bol. Ik ben benieuwd wat ik tegen kom tijdens het breien!
Garen: Delight van Drops, naald: 3.5 mm.
Hier mijn beginnetje.

De donkere dagen voor kerst…Vanaf 12 december gaat de zon al vroeg onder (16:28) en de laatste zonsopgang (08:48) is omstreeks 30 december. Als het dan ook nog mistig is en de zon zich achter een dik wolkendek bevind lijken de dagen alleen nog maar donkerder.
Maar in Nederland hebben we natuurlijk geen klagen als we ons vergelijken met de Noordelijker landen.
We breien ons er wel doorheen!

Vertrouwen is…
ervan overtuigd zijn dat het goed is,
wat er ook gebeurd

sok-update


Mijn ‘slow fade’ sok vordert gestaag. Ik kan bijna de hak gaan breien. Het is een leuk werkje. Hier schreef ik al over dit patroon. Jiskepoes is altijd erg nieuwsgierig. Vooral wanneer ik een blog-foto wil maken.

Zon én breiwerkjes hebben nu eenmaal een behoorlijke aantrekkingskracht op haar.
Het is maandagmorgen.
Eigenlijk zou ik op m’n stage moeten zijn maar omdat ik in de tentamenweken zit had ik mezelf al vrij gepland. Studeren en verslagen maken.
Maar vanmorgen dacht ik daar iets anders over en ben er met Chiqo op uit gegaan.


Heerlijk weer, volop zon!

Het gras glinsterend in het zonlicht.

Het was een raar weekend. Zaterdag is Jan-lief met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Waarschijnlijk een niersteen die wel erg veel pijn gaf. Infuus met pijnstilling was enige oplossing. Nu afwachten wat de ct-scan laat zien. Ik hoop hem toch vanmiddag wel weer op te kunnen halen.
Ja, zo heb je zo wat en drink je je zondagmorgen-koffie samen in het ziekenhuis.
Ik merk dat ik wat met de ziel onder de arm loop. Wachtend op nieuws.

hond


2014 was nog maar net begonnen toen (buur-)Jan en ik een relatie kregen. Sinds die tijd heb ik een band opgebouwd met zijn hond Chiqo.
Al snel haalde ik Chiqo op van no. 5, waar hij toen nog woonde en liep dagelijks met hem in het rond. Eerst alleen aan de lijn. Ik was er namelijk niet zeker van of Chiqo wel bij me zou blijven wanneer ik hem los zou laten. Na enige tijd durfde ik dat wel.

In het begin van onze relatie was er toch nog wel een beetje angst van mijn kant. Voordat Chiqo in mijn leven kwam was ik namelijk erg bang voor honden. Ooit ontstaan nadat ik, als klein meisje, besprongen was door een boxer waarbij ik viel en de krassen van de poten op mijn rug had staan. Die hond was iets te over-enthousiast, maar dat besefde ik toen natuurlijk niet.
Ik kreeg vertrouwen in Chiqo, leerde hem goed kennen en begreep steeds meer de honden-taal.

Toen zijn mandje, op eerste kerstdag 2014, op no. 9 kwam staan, was het vertrouwen compleet.
Maar desondanks gaan de alarmbellen nog steeds af wanneer ik, een mij onbekende, grote hond zie. Vooral als die hond dan ook nog op ons af komt stormen. Nee, daar wordt ik niet blij van.
Chiqo heeft geen last van andere honden, gelukkig. Hij begroet zijn soortgenoten met een kwispelstaart!

sokjes

Omdat hij bijna jarig is heb ik een paar sokjes voor hem opgezet.

Kleinzoon Kyan wordt alweer twee! Het is een heerlijk ondernemend peutertje.
Dol op alles wat wieltjes heeft.

De sokjes breide ik met sokkenwol van Botter IJsselmuiden, lekker stoer mét een klein streepje in de boord. Maatje 22/23, nld 2.5mm

Veel ukt (uninterrupped knitting time) heb ik momenteel niet. De tentamenweken staan weer voor de deur en ik moet mag weer vol aan de bak. Over tien dagen is het verslagen-inlever-tijd en beginnen de assessments en tentamens.

Tussen het studeren door gaan we er natuurlijk wel samen op uit: Chiqo en ik.

Lekker uitwaaien, dat doet ons beide goed!

dierendag

Vier oktober is de naamdag van Sint Franciscus van Assisi. Deze heilige had veel op met dieren. Logisch is dan ook dat het op zijn naamdag dierendag is. Al sinds 1930. De verhalen gaan dat Franciscus zelfs met dieren kon praten. Zo preekte hij voor de vogels. In plaats van weg vliegen luisterden de vogels aandachtig naar zijn redevoering. Er is ook een verhaal bekend dat in het dorpje Gubbo de bewoners steeds werden aangevallen door een wolf. De inwoners willen dat de wolf werd gedood. Franciscus ging in gesprek met de wolf en laat hem beloven, dat hij geen mensen meer zal aanvallen. In ruil hiervoor zullen de bewoners van Gubbio hem iedere dag te eten geven. De wolf gaat akkoord met Franciscus’ voorstel en de wolf en de dorpelingen leven voortaan in vrede met elkaar.

Deze dierenfluisteraar liet ons mooie citaten na, deze bijvoorbeeld:
‘A single sunbeam is enough to drive away many shadows.’

Voor de beestjes hier in huis is het elke dag dierendag. Aaitjes, warme mandjes en lekkere hapjes, nee ze komen niets te kort.

Typisch beeld hier: bank-hangende beestjes! Luier kan het niet!
Hieronder een mooi filmpje. Voor de Dierenbescherming, prachtig gemaakt!

pop

De school is weer begonnen en we mogen weer vol aan de bak.
Zo moet er ook een Persoonlijk Ontwikkelingsplan, kortweg POP, geschreven worden.
Met het beschrijven van vier leerdoelen kan je heel gericht aan je ontwikkeling werken. De nadruk leggend op die vaardigheden die je graag wilt leren of verbeteren in je leer/werk omgeving.
Aangezien het de bedoeling is dat je per jaar een hele rij met competenties moet halen, ga je niet meer uit van wat je voor jezelf wilt verbeteren maar bedenk je hoe je die rij competenties kunt halen. Ach ja, zo gaat dat.

Bij ‘pop’ denk ik eerder aan mijn eigen pop dan aan die leerdoelen met de bijpassende competenties.
Vandaar ook dat ik mijn eigen pop maar op de voorkant van mijn pop heb geplaatst.
Long, long time ago!

Tussen school, stage en huiswerk door is het fijn om met stabijna Chiqo op pad te gaan.

Al wandelend m’n hoofd leeg maken. Ondertussen de herfstgeuren opsnuiven en de verandering in de natuur gewaarwordend.

En m’n breiwerkje, de regenboogsokken? Nou de hak zit er in!

Vorige Oudere items