sok-update


Mijn ‘slow fade’ sok vordert gestaag. Ik kan bijna de hak gaan breien. Het is een leuk werkje. Hier schreef ik al over dit patroon. Jiskepoes is altijd erg nieuwsgierig. Vooral wanneer ik een blog-foto wil maken.

Zon én breiwerkjes hebben nu eenmaal een behoorlijke aantrekkingskracht op haar.
Het is maandagmorgen.
Eigenlijk zou ik op m’n stage moeten zijn maar omdat ik in de tentamenweken zit had ik mezelf al vrij gepland. Studeren en verslagen maken.
Maar vanmorgen dacht ik daar iets anders over en ben er met Chiqo op uit gegaan.


Heerlijk weer, volop zon!

Het gras glinsterend in het zonlicht.

Het was een raar weekend. Zaterdag is Jan-lief met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Waarschijnlijk een niersteen die wel erg veel pijn gaf. Infuus met pijnstilling was enige oplossing. Nu afwachten wat de ct-scan laat zien. Ik hoop hem toch vanmiddag wel weer op te kunnen halen.
Ja, zo heb je zo wat en drink je je zondagmorgen-koffie samen in het ziekenhuis.
Ik merk dat ik wat met de ziel onder de arm loop. Wachtend op nieuws.

Advertenties

hond


2014 was nog maar net begonnen toen (buur-)Jan en ik een relatie kregen. Sinds die tijd heb ik een band opgebouwd met zijn hond Chiqo.
Al snel haalde ik Chiqo op van no. 5, waar hij toen nog woonde en liep dagelijks met hem in het rond. Eerst alleen aan de lijn. Ik was er namelijk niet zeker van of Chiqo wel bij me zou blijven wanneer ik hem los zou laten. Na enige tijd durfde ik dat wel.

In het begin van onze relatie was er toch nog wel een beetje angst van mijn kant. Voordat Chiqo in mijn leven kwam was ik namelijk erg bang voor honden. Ooit ontstaan nadat ik, als klein meisje, besprongen was door een boxer waarbij ik viel en de krassen van de poten op mijn rug had staan. Die hond was iets te over-enthousiast, maar dat besefde ik toen natuurlijk niet.
Ik kreeg vertrouwen in Chiqo, leerde hem goed kennen en begreep steeds meer de honden-taal.

Toen zijn mandje, op eerste kerstdag 2014, op no. 9 kwam staan, was het vertrouwen compleet.
Maar desondanks gaan de alarmbellen nog steeds af wanneer ik, een mij onbekende, grote hond zie. Vooral als die hond dan ook nog op ons af komt stormen. Nee, daar wordt ik niet blij van.
Chiqo heeft geen last van andere honden, gelukkig. Hij begroet zijn soortgenoten met een kwispelstaart!

sokjes

Omdat hij bijna jarig is heb ik een paar sokjes voor hem opgezet.

Kleinzoon Kyan wordt alweer twee! Het is een heerlijk ondernemend peutertje.
Dol op alles wat wieltjes heeft.

De sokjes breide ik met sokkenwol van Botter IJsselmuiden, lekker stoer mét een klein streepje in de boord. Maatje 22/23, nld 2.5mm

Veel ukt (uninterrupped knitting time) heb ik momenteel niet. De tentamenweken staan weer voor de deur en ik moet mag weer vol aan de bak. Over tien dagen is het verslagen-inlever-tijd en beginnen de assessments en tentamens.

Tussen het studeren door gaan we er natuurlijk wel samen op uit: Chiqo en ik.

Lekker uitwaaien, dat doet ons beide goed!

dierendag

Vier oktober is de naamdag van Sint Franciscus van Assisi. Deze heilige had veel op met dieren. Logisch is dan ook dat het op zijn naamdag dierendag is. Al sinds 1930. De verhalen gaan dat Franciscus zelfs met dieren kon praten. Zo preekte hij voor de vogels. In plaats van weg vliegen luisterden de vogels aandachtig naar zijn redevoering. Er is ook een verhaal bekend dat in het dorpje Gubbo de bewoners steeds werden aangevallen door een wolf. De inwoners willen dat de wolf werd gedood. Franciscus ging in gesprek met de wolf en laat hem beloven, dat hij geen mensen meer zal aanvallen. In ruil hiervoor zullen de bewoners van Gubbio hem iedere dag te eten geven. De wolf gaat akkoord met Franciscus’ voorstel en de wolf en de dorpelingen leven voortaan in vrede met elkaar.

Deze dierenfluisteraar liet ons mooie citaten na, deze bijvoorbeeld:
‘A single sunbeam is enough to drive away many shadows.’

Voor de beestjes hier in huis is het elke dag dierendag. Aaitjes, warme mandjes en lekkere hapjes, nee ze komen niets te kort.

Typisch beeld hier: bank-hangende beestjes! Luier kan het niet!
Hieronder een mooi filmpje. Voor de Dierenbescherming, prachtig gemaakt!

pop

De school is weer begonnen en we mogen weer vol aan de bak.
Zo moet er ook een Persoonlijk Ontwikkelingsplan, kortweg POP, geschreven worden.
Met het beschrijven van vier leerdoelen kan je heel gericht aan je ontwikkeling werken. De nadruk leggend op die vaardigheden die je graag wilt leren of verbeteren in je leer/werk omgeving.
Aangezien het de bedoeling is dat je per jaar een hele rij met competenties moet halen, ga je niet meer uit van wat je voor jezelf wilt verbeteren maar bedenk je hoe je die rij competenties kunt halen. Ach ja, zo gaat dat.

Bij ‘pop’ denk ik eerder aan mijn eigen pop dan aan die leerdoelen met de bijpassende competenties.
Vandaar ook dat ik mijn eigen pop maar op de voorkant van mijn pop heb geplaatst.
Long, long time ago!

Tussen school, stage en huiswerk door is het fijn om met stabijna Chiqo op pad te gaan.

Al wandelend m’n hoofd leeg maken. Ondertussen de herfstgeuren opsnuiven en de verandering in de natuur gewaarwordend.

En m’n breiwerkje, de regenboogsokken? Nou de hak zit er in!

hondenweer

De regen valt met bakken uit de hemel. Herfst heeft z’n intrede gedaan.
We maken onze rondjes nu niet meer zo groot, Chiqo en ik.
De paden waar we langs lopen staan vol modderpoelen.

‘Hondenweer’ is een samengesteld woord van hond en weer. In het Duits kom je het woord ook tegen: ‘Hundewetter’. Er wordt mee bedoeld dat het slecht weer is. Zo slecht dat je een hond nog niet eens naar buiten zou sturen. Honden werden in vroeger tijden niet zo behandeld als nu. Vandaar ook de uitdrukking ‘hondenbaan’ wat inhoud dat het een slechte en nare baan is.

Ik denk dat onze stabijna Chiqo geen moeite heeft met wat voor weer dan ook.
Dat we, denk ik, ten onrechte misschien te veel menselijke gevoelens en gedachtes ook projecteren op honden.
En toch…als ik naar hem kijk…zo in de regen, dan lijkt het net of hij dit weertype, net als ik, ook niet zo kan waarderen.

Of Chiqo het weer nu vervelend vindt of niet óf waarschijnlijk er helemaal geen idee bij heeft…feit blijft dat hij toch naar buiten moet om te poepen en te plassen. Maar na het rondje-hondje mag hij weer lekker opdrogen in de warme en droge huiskamer. En ik ook!

streepjes

Wanneer er weer een paar sokken van de pennen gegleden zijn, zet ik eigenlijk meteen weer een nieuw paar op. Sokkenbreien is nu eenmaal verslavend. Alhoewel ik het met zo’n gemiddelde van 11 paar sokken in het jaar niet echt een snelle breister ben.
Een sokkenbreiwerkje neemt nu eenmaal makkelijk mee in de tas en het is niet ingewikkeld.
Ik had deze twee bolletjes al eerder bij elkaar bedacht: Aqua blauwe Scheepjes wol en een bolletje Debbie Bliss.

Sokken brei ik altijd, op de voor mij vertrouwde manier, beginnend met de boord. Een muizentandje deze keer.

Volgens mij worden het wel grappige sokken zo. Het Debbie Bliss garen verloopt van kleur. Wordt vervolgd.

Vanmorgen heb ik de koelte van het bos opgezocht. Chiqo is geen fan van dit warme weer. En dan is het handiger om zo in de morgen, wanneer het nog niet op zijn warmst is, een bosje om te gaan.
Zwemmen gaf hem de nodige afkoeling.

Vorige Oudere items