kringloopgeluk

In de vorige eeuw had ik een aantal jaren een werkhuisje. Laat dat ‘je’ maar weg, het was een royaal huis. In de gang hing een borduurwerk waar ik wekelijks dweilend langs kwam. Als borduurliefhebber kon ik er altijd weer van genieten. Wat zal het mooi zijn om dat werk te maken. En zo heeft elke borduurster nog wel wat werkjes op het verlanglijstje staan. Bij mij 2 eh, nu 1:

Met deze merklap heb ik een beginnetje gemaakt. Ik geef wel mijn eigen draai aan dit borduurpatroon door kleurgebruik en toevoegen van data die een speciale betekenis hebben.


De ontwerper, Jan Houtman, is in 2007 uit de tijd geraakt. 51 jaar geleden begon Houtman merklappen naar eigen ontwerp te borduren. Het bijzondere is dat hij geen ontwerp vooraf maakte, maar ‘gewoon’ begon te borduren en het ontwerp geleidelijk aan vorm kreeg. Hij liet een schat aan merklappen achter waarvan er een aantal als patroon zijn uitgegeven.

Goed, dat dus…

Als ik de boodschappen heb gedaan dan trakteer ik mezelf regelmatig op een rondje kringloop. Soms is er niets, vaak wel. Zo kwam ik in De Veurdele in Noordwolde. Naast twee kolenkitten vond ik dit prachtige borduurwerk. Ik kwam dus met mijn armen vol naar buiten en grapte tegen wildvreemde klanten: ‘Jullie hoeven niet meer naar binnen hoor, ik heb alles al gekocht!’ Die mensen konden er wel om lachen, gelukkig.

Het gekochte borduurwerk was het zelfde patroon als waar ik wekelijks langs dweilde! Zo mooi. Keurig gemaakt, gelijkmatige kruisjes en netjes ingelijst. Er staan helaas geen initialen in geborduurd. Eén ding zie je er wel aan: het is met liefde en zorg gemaakt.


Welke borduurster (m/v) zou dit gemaakt hebben? Zou ze nog leven?
Ik ben bang dat ik dat nooit zal weten. De mevrouw achter de toonbank kon me dat ook niet vertellen. Ik ben blij dat ik het werkstuk nog een mooi plaatsje in ons huis kan geven.

Nog even wat ‘Guusje-spam’:

borduurwerkje & buiten

2015-03-15 15.25.26Een uiltje. Een patroontje van de Action. Gewoon grappig & leuk. Ik had vorig jaar drie verschillende gekocht.
Ik ben er nog niet uit hoe ik de borduurseltjes zal gebruiken. Met een vrolijk lapje tot kussen verwerken of toch in een tas. Eerst maar borduren.
2015-03-16 11.13.58Jiskepoes gaat met het mooier worden van het weer wat vaker naar buiten. Maar mevrouw doet dan alleen een slag door de achtertuin. Aangezien onze tuin de afmeting van een postzegel heeft, staat ze ook in mum van tijd weer voor ’t raam te mauwen. Niet dat ik dat kan horen met dubbel-glas, maar ik zie haar bekkie open en dicht gaan. Wanneer ik de achterdeur dan open, rent ze naar binnen om daar, lekker achter glas, te ‘zonnebraden’.
2015-03-11 09.53.31Lief poezebeest!
2015-03-16 11.20.31

kleine dingen

Zoon & schoondochter hadden wat voor mij meegenomen. Heksenthee!
Nou het smaakt heerlijk! Ik ben wel van de thee: heerlijk met een groot glas op de bank met breiwerk of goed boek. Poes op schoot. Hmmm lekker! Bedankt!
2014-09-02 11.07.54Het zijn de kleine dingen die het doen.
Dit borduurwerkje maakte mijn moeder eens. Ik mocht het hebben omdat ze er geen ruimte meer voor heeft in haar nieuwe huis. Het krijgt nu bij mij een mooi plaatsje.

elke week een randje

Ik doe mee met “een randje per week”.
Op deze blog zetten Simone de Jong en Annelies van den Bergh elke week een randje om te borduren. Het hele project duurt een jaar. Ik borduur de randjes op een linnen band van 2 meter lang. Uiteindelijk zal er 190 cm op geborduurd worden. Het leuke is dat op de facebookpagina van Randje per week de mooiste dingen voorbij komen. Veel deelnemers geven hun eigen draai aan het project. Ik varieer alleen in kleur en ik doe de randjes iets dichter op elkaar. Op onderstaande foto week 1.
DSC06762Ondanks de wintermaand met “koold en ontiederig weer” (Stellingwerfs voor: koud en vies weer) is het hier in de omgeving toch altijd prachtig wandelen. Gewoon jas en wandelschoenen aan en door de blubber banjeren. Hond Chiqo geeft niets om vies weer, vrolijk drentelt hij door het drassige land. In de verte toch nog twee reeën gezien. Die ons overigens al lang in de gaten hadden.
heidehoogteVandaag heb ik toch even de vlaggetjes opgehangen: 23 jaar geleden werd ik moeder van een prachtige zoon.
Wessel viert zijn verjaardag later. Aangezien hij wel even hier kwam konden we er toch een gebakje op eten. Foto is genomen op Farmfest 2013.
562726_680864585262626_578868634_n

bijzonder

Bij thuiskomst op kerstavond vond ik een cadeautje aan de deur.
Echt een verrassing: een tasje met kerstversierseltjes met daarin een houten kistje. In het kistje kleine lieve cadeautjes. Een speeldoosje, chocolaatjes, een geurzakje en een heel lief briefje. Aan de binnenkant  een prachtig borduurseltje gecombineerd met patchwork, zo mooi!
DSC06754DSC06755DSC06756
Ik was ontroerd door zo’n lief en bijzonder cadeautje en de lieve woorden op het briefje. Een regeltje uit het briefje:
“We gaan samen een nieuwe fase in ons leven in, samen staan we sterk,
wijntjes drinken, muziek maken, autolampen repareren e.d.”
Dat gaan we zeker doen! En we kunnen het, dat van de wijntjes en muziek maken lukt ons zeker. En die autolampen repareren lukt ons we vast ook wel, als mannen het kunnen moet het toch niet zo moeilijk zijn?
Gister hebben we er samen al een wijntje op gedronken. Gezellig!
Ik hoop dat we dat nog heel vaak doen.