het wordt vanzelf weer winter

Vingerloze handschoenen
Viool- of G-sleutel. Een symbool bij muziekpapier dat aangeeft welke noot de ‘G’ of ‘sol’ is. De tweede lijn, van de vijf = ‘G’.


Deze sleutel stond centraal in het patroontje welke ik gebruikte bij de vingerloze wantjes die ik maakte voor mijn lieve schoondochter. Zij speelt namelijk cornet bij twee Brassbands in Friesland. (Soli Brass & De Bazuin)

Een Brassband is een orkestvorm met koperen blaasinstrumenten en een slagwerksectie. Haar partij, haar bladmuziek dus, staat altijd in ‘G’.

Ik had dit patroon in 2019 al gekocht, ja voor Afke. ‘Noteworthy fingerless mitt’ van ontwerpster Shawn Glidden. Aangezien Afke cornet speelt leek het me leuk om muzikale mofjes voor haar te breien. Nu, in 2021, kwam het er eindelijk van.


Die etui, onder die kaart, is van Knit Pro, een Charts Keeper. Een handig systeem voorzien van magneetstrip waar je je telpatroon op kan vastklemmen.


Echt voor dit werk zo fijn om te hebben. Ik zeg het vaker, vakvrouwschap valt of staat met goed gereedschap!


Ik gebuikte een grijze Fabel van Drops en Running van Lammy Yarns. Naaldjes 2.5 mm. Het patroon was in het Engels, maar er zat een telpatroon (chart) bij. En samen met het boekje ‘Handschoenen en wanten brei je zo’ van Jolein Copier kon ik de mofjes breien. Zo leuk dat er in het boekje wordt gezegd dat je best wel mag smokkelen bij de duimaanzet. Smokkelen, ja daar ben ik super goed in!


Het was best nog een dingetje hoor. Bovenhand in collourwerk en tegelijkertijd de duim-spie breien. Tellen in kwadraat.

Maar het is gelukt, ik had ze af op haar verjaardag (10 juni). De mofjes mochten nog even lekker badderen en viola, klaar om weg te geven.

Nu kan ze, indien het erg koud is buiten, met warme handjes ook daar haar cornet bespelen. Maar eigenlijk misstaan ze op de fiets ook niet, denk ik zo.


Hoofdpijndossier
Onder het motto: kleine ergernissen in het dagelijks leven. Zo nu en dan heb ik een migraine aanval. Ik had het in het verleden zo vaak dat ik nu dagelijks Propranolol slik. Het werkt goed, maar soms dan heb ik nog een aanval. Dan kan je me opvegen. Ik gebruik Rizatriptan hiervoor. Alleen de verpakking… ‘Peel here’ staat er. Hmmm, pielen ja dat doe je dan…

Want als je een aanval van migraine hebt is dit een hele uitdaging. Waarom niet een doordruk strip, of nog handiger een tabletje in een busje of doosje?

Poes & hond
Op maandag laat ik Shadow, de zwarte herder, van Stiefdochter even plassen. Want op maandag is hij wel erg lang alleen thuis. Beide ouders werken dan en onze kleinkinderen zijn dan op de BSO (buitens schoolse opvang). Al om kwart over 7 verlaat het gezin de woning om na 5en weer thuis te komen. Rond het middaguur laat ik de hond even buiten.


Dit is ook het thuis van Twinkel, de ietwat obese lapjeskat die een aantal maanden bij ons logeerde. Het is grappig te merken dat zij me nog kent. Gisteren zat ze me toe te spinnen. Zo gezellig!


Ik denk dat Twinkel hoogbezoek van Maxima verwacht. Zou zo maar kunnen! 😉

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

half rondje om het huis

Ik schreef al eens eerder over the corners of my livingroom in 2014, corners of my garden was er zelfs al in 2012. Eigenlijk is alles al zo’n beetje beschreven. Maar hey, meestal is dit zowel bij mij als bij mijn trouwe volgers weggezakt. En natuurlijk nieuw voor de verse kijkertjes. Dus ik gooi hem er nog maar een keer in: the corners of our garden.


Wanneer ik aan vreemden uitleg hoe we wonen, zeg ik vaak dat we een tuin formaat postzegel hebben: Ons kavel is ongeveer 200 m3. Toch voelt onze tuin als ‘precies goed’, dat komt mede doordat de huizen achter ons relatief ver weg staan. We hebben dus een ruim zicht op de lucht. De enige mensen die in onze achtertuin kunnen kijken zijn onze naaste buren, die ook al 30 jaar naast ons wonen.

Doordat we in een twee-onder-één-kap wonen is het onmogelijk een rondje om ons huis te rennen. Vandaar een half rondje.


Ik woon al 30 jaar op dit adres, nummer 9. Jan iets korter, hij kwam in 2014. Maar hij woonde sinds 1986 op nummer 5. Buurjan werd mijn Janlief. Altijd een leuk verhaal om te delen. En in de praktijk het handigste ooit! De gezamenlijke vijf kinderen kenden elkaar al hun hele leven. En wij: als we bij de één zaten en wat vergaten liepen we zo naar het andere huis. Ik ken Jan dus ook al sinds 1991. We kennen elkaars gezin & historie.

Mijn oudste stiefzoon deed onlangs het zelfde, kreeg een relatie met de buurvrouw twee huizen verderop. Runs blijkbaar in the family.

Anyhow, een half rondje en terug op nummer 9. Corners of our garden.

Onze klimroos, vol met knoppen!


Ook heb ik een bak met aardbeien. Ze doen het goed!

Ik heb een vrolijker hanger aan onze appelboom gehangen. Deze boom heeft haar langste tijd  wel gehad. Ik snoei haar elk jaar in februari maar de laatste twee jaar liet ze geen bloesem meer zien. Maar ze mag blijven. Ik hang aan haar het vogelvoer en zo in de zomer een mooie hangplant. Gekocht bij d’ Olde Tuunderrije.


Ik had een mand met Duizendschoon staan maar dat bleek een lekkernij voor de slakken! Net alsof ze het van ver ruiken dat er een lekkers ligt. De mand maar op tafel gezet. Even afwachten wat de slakken doen. Het Duizendschoon komt nu alweer wat bij. Gelukkig is Jan dapper en pakt al die vieze slakken uit de mand. Brrrr….


Zo’n mand kan je makkelijk verplaatsen, maar ook de Stokroos, in de volle grond, bleek een delicatesse bij de slakken. Tja, daar doe je niet veel aan. Ik ben anti-gif namelijk…


Dit was de achtertuin. In de voortuin bloeit nu het vingerhoedskruid. Zoooo mooi!


Prachtig!


Er staat ook een witte mooi te wezen.


In de voortuin, hoe klein ook, heb ik nog best wat mooie flora staan: een Gele roos, Hortensia’s, IJzerhard (Verdena), Boerenwormkruid (Tanacetum vutare) wat bodembedekkers en een Rozemarijnplant. En nog een mandje met Gele zonnehoed (Rudbeckia fulgida).

Tot zover mijn halve rondje.

Op breigebied ben ik wel druk, maar al eerder zei ik dat dit een project is wat ik nog niet kan laat zien. Mijn andere lopende werkjes liggen bijna onaangeroerd.

Haken: mijn plaid voor in Jolly Jumper. Deze schiet echt wel op.


Jan heeft ook de eindspurt ingezet! Het keukenblok is geplaatst met aan één kant de koelkast. Er komt een gootsteentje en gasstel in het bovenste blad. Handige Jan! Zo trots op hem. Op zijn tomeloze energie en zijn kennis & kunde! Een enorm project, zo’n camper.


Lopende breiwerkjes: Twee paar sokken. Eén paar met garen dat luistert naar de mooie naam: It’s teatime. Een reliefpatroontje been-naar-teen-sok. Eén sok is al af.


En de koffieboontjes Knit-A-Long van It’s a Sarah. Deze van een bolletje Opal Abo.


Ik heb in de keuken nog een ouderwetse koffiemolen hangen. Ik gebruik hem niet eigenlijk. Zet gewoon koffie in een (nu ook alweer) ouderwets koffiezetapparaat met snelflitermaling.


Maar toch ik vind zulke oude meuk zo mooi!


Je kan zelfs een handeltje gebruiken voor grove maling of fijn.


Vanwege het mooie weer gingen we er gisteren op de fiets vandoor. Toerist uithangen in eigen omgeving. Ik had van dochterlief een bon gekregen voor een heel mooi tentje in Noordwolde. Doel dus: Verzilveren! Zo zaten we dus op het terras. Ik mocht van Jan het gebak uitkiezen. En dat deed ik!

Toen onze bestelling gebracht werd, heb ik never nooit niet aan een foto voor het nageslacht gedacht! Natuurlijk niet, want de taartjes zagen er zo smakelijk uit! Dus dan maar de lege bordjes maar op de kiek. In het pand toch nog een foto gescoord van deze heerlijke taart.


Laat komen wat komt
laat gaan wat gaat
zie wat overblijft.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

them dirty dimes

Optreden
Afgelopen zaterdag kwamen ze langs, de hele band van Them Dirty Dimes. Onze Wessel is de drummer van de band. Vorig jaar hadden ze een crowdfunding om hun debuurtalbum te maken.


Ze kregen meer geld dan verwacht. Nee, zij kochten met dit geld geen stuk land in Spanje. Aanvankelijk zou de band een concert geven voor alle donaties. Door Corona lukte dit niet. Dus gingen ze over op plan B: bij alle crowdfunders langs om enkele liedjes te spelen. Super leuk natuurlijk!

Kan een afbeelding zijn van kaart en de tekst 'Oosterend, Terschelling Terschelling Lauwersoog IN GOLD WE TRUST FROM MARUM TO MADRID, 202 Uithuizen De Haar Annaparochie N398 Vogelzang Franeker Harlingen Bilgaard N355 Leeuwarden Buitenpost Bedum Surhulsterveen Engwier N387 Polle Haren Eemswoude Galhoe Sneek Workum N359 ItHeidenskip Zuidlaren Zuides Gorredijk Jour Koudum Heerenveen Bentemmden osterwolde Stavoren N373 Pittelo Assen Anneburen N371'
En zo deed de band zaterdag Hooltpae aan.


Ik had in elke brievenbus van de straat een briefje gedaan dat de band hier zou komen spelen. Het is natuurlijk sneu dat je er pas bij het laatste nummer er achter komt dat er een goede band in je straat staat te spelen. Of erger nog, je door het dubbel glas, het niet hebt gehoord en het hele optreden hebt geminst.

Maandag stond het in de krant, in de Leeuwarder Courant. Als een goede moeder betaamt knipte ik het berichtje uit, om te bewaren. Het stond ook op Weststellingwerf.nl.



De band speelde ook op het bevrijdingsfestival in Groningen dit jaar. Hier de opnames.

Sarah’s kal
Sarah is een mevrouw die leuke vlogjes maakt onder de naam “It’s a Sarah”. Ze had zelf het koffieboontje ontdekt en was er enthousiast over, zo enthousiast dat ze er een KAL (Knit a long) mee begon. Ik ken het deze steek al wat jaren. Hier een paar sokken uit 2009.


Toch doe ik natuurlijk ook mee met deze KAL. Ik koos een bolletje uit mijn stash (voorraad). Opal Abo.
Ik doe niet de hele sok met koffieboontjes, want dan slaap je immers nooit meer. Nee, ik doe aan elke voet drie rijtjes boontjes.


Zomerse krans
Mijn zus had op haar voordeur in Leeuwarden een mooie winterse krans.


Volgens mij niet deze maar wel één die er op leek. Maar die krans werd gejat! Tssss!

Ik vond het idee erg leuk en ik heb een, op deze krans geïnspireerde krans gemaakt. Voor de zomer weliswaar.


Wat heb je nodig? Een krans, wat wol en wat piepschuimballen. O ja ook twee breinaalden.


Het velletje om de krans breien. De piepschuimen ballen met wat lijm met garen omwikkelen. Eén en ander vastzetten en klaar!

Een zomerse variant.


Nu weet een ieder dat hier een breister woont. Het kan ook zijn dat je denkt dat hier de ‘murderer’ woont en de breinaalden associeert met het moordwapen. Dit in het geval wanneer je (te) veel detective’s kijkt. Vrijdag starten de zomer-uitzendingen van dit genre op NPO.

Janssen met dubbel s
Ik ben gevaccineerd. Nee, geen last van gehad. Ik kreeg Janssen, dus in één keer klaar. Ik behoor tot de groep 1968, die nog net Janssen kregen. Ik ben blij dat ik met één vaccin klaar ben.

Ik kon net een paar steekjes breien tijdens de 15 minuten wachten. Never leave home without a breiwerkje


Poezeke
Sinds hier geen beestjes meer wonen, komt buurpoes Sarah geregeld buurten. Het gras is immers groener bij de buren, ofwel de tegels zijn er warmer!


Zo gezellig. Ze krijgt af en toe een snoepje van me. Moet kunnen!


Lief poezeke!


De bloemenhanger doet het goed met dit weer!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

jolly jumper

Kleurrijk
Ze zijn zo mooi, die kleurrijke camperbusjes. Het internet staat vol met prachtige voorbeelden.




Afijn u ‘get the picture’!

Al een aantal jaren kijken we om ons heen voor een camper. Maar sinds we rondstruinen zijn de prijzen alleen maar giga omhoog gegaan.

Vakanties
Janlief en ik houden van reizen. We zijn van het type ‘veel willen zien’. En niet van het soort mensen voor 14 dagen in een huisje. Jan wil altijd weten hoe het er aan de andere kant van de berg uit ziet. En ik stiekem ook wel! Sinds we in 2014 een relatie begonnen zijn we ook meteen samen op vakantie gegaan.


We reden op de motor (Aprilia) via Luxemburg, Frankrijk, Zwitserland en Duitsland. Een uitdaging: met een (lekke)tent en een benzinebrander die niet altijd wilde branden. Storm, regen, onweer, 30 graden en in de file en dat tegelijkertijd! Bagage wat we bijna verloren en in de regen de tent inpakken. En geen gemopper op elkaar. Als echte Nomaden trokken we door. Geweldig, ja echt!


Na een aantal keren met de motor en tent op pad te zijn geweest werd ik verwend. We boekten namelijk een motorreis waar we van hotel naar hotel gingen. Alle bergen van midden europa beklommen. Veel, heel veel kilometers gereden, prachtig!

En aan het eind van een lange rit hoefden we de tent niet op te zetten en konden we meteen een koud biertje nemen. Hmmm, ja dat paste me wel. Vorig jaar ook weer op die manier gereisd. Nu wat langer in een motorhotel in de Drôme, Frankrijk. Maar welk elke dag mooie ritten gereden. Zooooo mooi!


Jolly Jumper
Anyhow: Busjes, en dan de camperbusjes, zo leuk! Dat zou ons ook wel passen, maar die woekerprijzen niet. Dus ging Jan op zoek naar een gewone bestelbus. In november hebben we deze bus gekocht.


Het is een Citroën Jumper. Het Project Jolly Jumper startte. Voor de mensen die busjes kennen: Lengte 2 hoogte 2. Zo kunnen we erin staan en toch overal parkeren.

Jan is veel op internet gaan kijken, hoe doen anderen dat. Wat is handig, wat vooral niet. En nu, eind mei, staat er een echte camperbus op de dam.


(foto: genomen toen Twinkel, onze ietwat obese oppas-lapjeskat nog bij ons logeerde)

Het eerste wat Jan deed is de tussenwand tussen cabine en laadbak eruit halen. De bus is van een wijnhandel geweest. En zo kregen we twee flessen wijn bij de koop.

Jan is al maanden aan het isoleren, timmeren, zagen, elektrische tijd aanleggen. Hij heeft er 4 ramen erin zet en een dakraam. Licht genoeg in de Jolly Jumper.


Janlief doet alles zelf! Ik vind dat zo knap!


De bus is nog niet af. Er moet nog een keukentje in, éen en ander aangesloten, zeil erin. Maar hey, het is al een echte camperbus. Er zit al een leeslampje in!


Er komt ook bestickering op. Niet zo als de busjes van boven aan de blog. Alhoewel ik zoiets kleurrijks best zou willen! Maar nee, we dachten meer aan iets met strepen.

Plaid
En ik… ik maak een plaid voor het camperbed. Het is niet een lisimo-boxspring, maar wel een goed matras + lattenbodem. 140×190 cm. Prima!

Ik gebruik Zeeman Royal en deze kleuren.

Ik maakt de plaid met ‘granny sqaueres’.


Vertaald: ‘Oma’s vierkantjes’, die naam komt van de eerste emigranten vanuit Europa in Amerika. Vanwege hun armoedige bestaan haalden ze oude sokken en truien uit om van dat garen vierkantjes te haken. Zo konden ze dekens breien van relatief weinig garen. Dit haakwerk werd vaak door de oudere vrouwen gedaan omdat zij niet meer deelnamen aan het arbeidsproces. Granny squares dus.

Ik heb al een voorraadje gemaakt, ik denk dat ik 80 moet hebben. Nu staat teller op 42.


Ook heb ik al een prachtige projectbag gescoord bij Froukjes Wol Boutique. Die gaat mee in de camper. Hier past precies een sokkenprojectje in. Nu woont er iets in waar ik nog niets over zeg.


Reizen
Ik zie er zo naar uit om, samen met Jan onze Jolly Jumper te starten en op reis te gaan. Natuurlijk gaan we ook nog wel op de motor op pad, dat blijft ook schitterend!

In beide gevallen ga je op pad met zo weinig mogelijk bagage. Alles wat we thuis laten is mooi meegenomen. Ja, ook in ons busje. Dat maakt het misschien wel zo mooi, het minimalistische. En daardoor het makkelijk kunnen reizen.

Ik krijg vandaag mijn covidvaccinatie (Janssen: in 1 prik klaar) en Jan heeft de eerste gehad. (AstraZenica). Dus als het kan, dan kunnen we gaan. Nu eerst maar dromen over op reis gaan, is ook leuk.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

it’s teatime

Lopend werkje


Een nieuwe streng garen voor een nieuw paar sokken: Schoppelwolle Tausendschön, kleur: It’s teatime! Een geweldige kleurcombi alhoewel ik die niet meteen link aan theetijd.


Op Instagram zag ik een leuk reliëfpatroon voorbij komen. ‘Frost Socks Pattern’ van de Finse Marianne Heikkinen.


Ik gebruik dan alleen het reliëfsteekje voor de rest brei ik de sokken ‘my own way’.


Reliëf: 3 toer tricot, 4e toer 1 recht 1 averecht. Herhalen. Het geeft een leuk effect en is iets meer stretchy dan plain vanille (recht-toe-recht-aan) sokken.


Een ‘yarncake’ zo noemen ze een streng garen dat is opgewonden met behulp van wolwinder. Zo’n cake doe je dan in een ‘yarncosy’. Dit is een tricot zakje wat er voor zorgt dat de wol, zo’n cake dus, niet uit elkaar lubbert. Zo handig! Deze kocht ik bij Miss Knitwit.

Natuur in de neighbourhood


In het lange gras vallen ze niet eens zo op. In alle rust grazen de reeën zich vol.


Fruitenkruidbermen.

Even verderop, in De Hoeve, woont de familie Zwaan. Vijf kuikens waar pa en ma samen goed voor zorgen.


Mooi hè!


Tas
Al een aantal jaren heb ik een jute tas in gebruik. Ik had er een voering in gemaakt met vakjes. Ook vakjes met een rits. Handig om mijn beurs, telefoon of sleutels in op te bergen.


Nu werd de buitenkant minder. Pure slijtage.


Onlangs vond ik in het bos een ‘paardendeken’. Ik ben ook net een jonge hond, sleep van alles mee naar huis.


Deken was vies en had hier en daar een gat. Maar ik kon de deken nog prima voor de buitenkant van mijn shopper gebruiken. Dus mocht de deken in bad en lekker in de wind opdrogen.


Ik heb de deken in de grootte van de tas-delen geknipt en met de festonsteek vast gemaakt aan de tas. Nu kan de tas wel weer even mee.


Ze mocht gisteren voor het eerst mee de winkel in. Een gezellig tas, ik kan niet anders zeggen.


And thats all folks!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

slofjes voor Charlie

Babyslofjes
Jildou kwam met een bestelling. Altijd goed. Slofjes voor een pasgeboren meisje dat gaat luisteren (of niet 😉 ) naar de mooie naam:

Restje Zeeman Royal, 5 pennetjes 4 mm en gaan!


Een leuk werkje.


Je begint met het zooltje en vervolgens steekjes opnemen rondom dit zooltje voor de rest van het slofje. Een stretchy bind-off is niet onbelangrijk.


Keukenprinses
Nee, ik ben geen keukenprinses. Ik probeer wel elke dag een gezond bakje voer op tafel te zetten. En dat gaat me redelijk af.

Ik heb welgeteld 2 kookboeken. De eerste met de mooie titel ‘Koken is fijn’. Een exemplaar uit een kringloopwinkeltje uit Sloten. In de jaren ’80 vorige eeuw al gekocht. Nee, Chilli Con Carne staat er nog net niet in, Bami dan weer wel! Het komt uit 1978. Een boek voor leerlingen van de huishoudschool.

Ook al klinkt de titel hoopvol, koken is nooit mijn hobby geworden. Nummer twee, van Margriet, stamt uit 1998. Met deze twee kan ik me prima redden.


‘Koken is fijn’ is een zeer beduimeld exemplaar, de jaren dat het boekje mij ter zijde stond heeft het ook geen goed gedaan. Maar eerlijk is eerlijk: bij aankoop was het al behoorlijk vlekkerig.

Grappig is dat de recepten voor 2 personen zijn. Men ging er vanuit dat de leerling na de opleiding met dit boek in de hand aan de coke kook ging. Wanneer ze op kamers ging, 1-persoons gerechten makend of als pas beginnend gezin dan voor 2.


Mijn moeder kookte erg lekker. Toen ik net op mezelf woonde had ik de gewoonte om, zo rond een uur of 5, vanaf mijn werk, naar mijn moeder te bellen. ‘Wat gaan jullie eten?’ (standaard vraag). Als het antwoord me aanstond dan schoof ik bij mijn ouders aan.

Ik denk er graag aan terug. Het gaf een veilig gevoel. Zo kon ik nog eventjes onder vleugels van mijn ouders wegkruipen als Pykje. Zo noemde mijn moeder me altijd. Ik werd geboren als jongste. Dus bleef ik altijd dat kleine pykje (frysk voor kuikentje).

In mijn kookboek zitten nog wat recepten in mijn moeders handschrift, zo mooi!


Toen onze kindjes klein waren bakte ik nog wel eens wat. Wessel en Jildou vonden het dan lekker de gardes af te likken. O, wat rook het dan lekker in huis!


Time flies!

Sokken breien
Paar 16 gleed van mijn pennetjes.


Bolletje: Phildar, Phil Socks Multico, Milky Way kleur Naos. Een hele mond vol!


Ik moest even wennen aan de kleur. Wat je ook zo kan hebben met een kleur van een auto, ‘vind ik deze nu mooi of niet’. Uiteindelijk vond ik deze kleur wel mooi.


Plain Vanilla socks (recht-toe-recht-aan-sokken). Naaldjes 2.25 mm. Fijn te breien!


Honderd paar
‘As I type’ staat nummer 17 alweer op de pennen. Ik heb de vaart er aardig in, al zeg ik het zelf. Gemiddeld brei ik zo’n 12 paar sokken in het jaar. Dat is peanuts vergeleken bij mevrouw A. uit O. Zij breide in 2011 maar liefst 100 paar! HONDERD PAAR!

‘Wanneer je je met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan je zelf bent’. En zo is het. Hier de hele tekst die gevonden werd in de Saint Paul’s Church van Baltimore (1692). Ehrmann schreef deze tekst als instructie voor een goed en zinvol leven.

Anyhow: Met het 100ste paar sokken maakte A. de conducteur blij. Ze reisde namelijk dagelijks met de trein, tijdens de ritten altijd aan het sokken breien.


Ik wil mezelf wel uitdagen, nee 100 paar worden het er niet, 30 misschien? Dan zou ik de rest van het jaar elke 14 dagen een paar sokken moeten breien. Het is nog 227 dagen voordat we 2022 instappen. Ik denk dat het wel te halen is. Maar hé, het moet wel leuk blijven. Dan toch maar 25 paar? 20 misschien?

Ik ken A. van de bijeenkomsten van de Stitch ’n Bitch avonden in Leeuwarden. Deze breigroep werd in 2006 opgericht. We troffen elkaar in café Wouters.


Later werd ik uitgenodigd bij de Breibende, een groep die dichter bij huis was. Vanaf toen ging ik niet meer naar de Stitch ’n Bitch bijeenkomsten in Leeuwarden, maar ik heb mooie herinneringen aan de avonden daar.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

plain vanilla

Sokkenbreien
De term ‘plain vanilla’ betekent ‘zonder toeters en bellen’. Het komt voort uit het idee dat de standaard smaak voor ijs, vanille is. Plain staat voor ‘gewoon’. Breisters geven de recht-toe-recht-aan sokken deze term mee: ‘plain vanilla socks’.


Zo brei ik regelmatig plain vanilla socks. Vooral als het garen zelfstrepend is. De sok hierboven heeft ook geen werkje nodig. Garen: Phildar, Phil Socks Milky Way. Ik vind het gewoon fijn recht-toe-recht-aan-sokken te breien.

Een projectje wat ik meeneem wanneer ik op pad ga. Op bovenstaande foto stond ik natuurlijk wel stil. Een gevleugelde uitspraak van zuslief en mij: don’t leave home without een breiwerkje!

Ravelry
Sinds 2007 houd ik mijn projecten bij in Ravelry. Dit geeft mij veel gemak. Wanneer ik voor iemand sokken maak en na een jaar of wat dat weer wil doen, dan hoef ik maar te kijken in mijn ‘projecten’ voor de juiste maat. Wanneer sokken snel vervilten, dan kan ik zien welk garen ik had gebruikt. Maar ook andersom, zo weet ik dat Scheepjes Invicta Coloris een sterk sokken garen is.

Anyhow, hieronder mijn 243 projecten verhoudingsgewijs. Veel, heel veel sokken, wel 73 % van alle werkjes zijn sokken. Ik ben een sokken breister dat is klip en klaar!


Het is ook zo gemakkelijk, één bol van 100 gram, vijf breipennetjes en gaan. Wil je wat moeilijks breien dan kies je voor een werkje erin: een ajourtje (gaatjes), een reliëfje (rechte en averechte steken), een kabeltje of fair-isle patroon (kleurwerk). Uitdaging genoeg.

Lytse sokjes
In het gezin van ons neefje is een jongetje geboren. De tweede telg. Het jonge gezin woont op een boerderij hier even verderop.


Ik heb voor beide zoontjes sokjes gebreid. Maatje baby en maatje peuter.

Met restjes van de sokken die ik onlangs breide. Klaar om in hun brievenbus te doen.


Litterpicking of zwerfafvalrapen
Vroeger thuis moest ik van mijn vader ‘papiertjes zoeken’. Dicht bij ons huis was de Landbouwschool en de Huishoudschool. De jeugd ging dan, in de pauze, het dorp in. Zo kwamen er veel scholieren langs ons huis. Gevolg: een spoor van snoeppapiertjes. Doordat ik dit op moest ruimen kwam het natuurlijk niet in mij op om zelf een snoeppapiertje te laten slingeren. Foto: Onze straat, kleine Froukje met oppas tekkel Siera.

Ook onze kinderen hebben geleerd om hun troepjes mee naar huis te nemen. Een papiertje werd in de ‘buse’ (broek/jaszak) meegenomen. Voor het wassen van de kleding moest ik de zakken dus goed controleren.

Voordat ik kinderen kreeg had ik wel eens ideeën hoe dat zal zijn: een klein jochie of een kleine Jildou. Toen ik 16 jaar was hoorde ik voor het eerst de naam Jildou. Meteen wist ik, zouden we ooit een dochter mogen krijgen dan wordt dat een Jildou. De naam betekend waardevol. Jild is Frysk voor geld. De naam Wessel kwam boven drijven in de eerste zwangerschap.

Anyhow, ik stelde me dan voor dat zo’n kleutertje de wereld ging ontdekken en met een pad in zijn jaszak thuis zou komen, die ik dan vond. Gadegadegat! Dit is gelukkig nooit gebeurd. In de buses vond ik alleen snoeppapiertjes, schelpjes of takjes.

Wanneer ik zwerfvuil zie pak ik het meestal op. De omgeving rondom Hooltpae is best netjes en schoon. Tijdens een rondje door het Scheenebos (3.7 km) had ik één hondenpoepzakje vol. Lijkt veel hieronder maar het is echt weinig als je het hondenzakje ziet.


Dat zakje zat nog ergens verstopt in mijn jas. Reuze handig voor ‘papiertjes zoeken’.


Wanneer we allemaal ons eigen rotzooi opruimen en het van een ander ook oprapen blijft de omgeving zwerfafval-vrij. Wel zo netjes.

Ondertussen in het vogelhuisje
Een drama vandaag, de piekjes leefden om 11:00 uur nog, 1 eitje moest nog uitkomen. Om 13:00 nestje op het ei na leeg! Piekjes zijn vast dood gegaan en door ouders uit het nest gehaald.


Zo jammer dit! Hoewel pa en ma mees af en aan vlogen hebben we het idee dat de piekjes te weinig eten kregen. Of misschien wel gif? We weten het niet.


Fluitenkruidbermen geven me echt een voorjaarsgevoel.

Take care, kalm an
en lieve groet uit Hooltpae.

ANWB stelletje

Levende have
Het is oorverdovend stil hier in huis, geen hond en geen poezekes. Bij gebrek aan levende have mocht Poes Mies op de foto met de werkjes die van mijn breipennetjes gleden.

ANWB stelletjes
Wie kent ze niet, zo’n echtpaar die zomerdag er op uit gaat in dezelfde outfit. Soms inclusief indentieke tassen.

Zou het zijn omdat het paar korting kreeg? Twee voor prijs van één. Of misschien is zo’n setje, in de loop van vele jaren, zo naar elkaar toe gegroeid dat ze automatisch dezelfde, uniseks kleding zijn gaan kopen?


Ik heb geen idee, maar ik vind het hilarisch. Helemaal toen Koefnoen er een parodie op maakte (links boven).

Toen het garenmerk Schachenmayr Regia met een lijn kwam genaamd ‘Partnerlook’ vond ik dat zo leuk! Zouden ze het fenomeen ANWB-stelletje ook in Duitsland kennen?

Er zijn vier kleurcombi’s. ‘Anton & Antonia’, ‘Franz & Franziska’, ‘Emil & Emila’. Ik zag variatie ‘Erik & Erika’ in de kortings-mand bij Ajoure liggen: die zijn voor mij!

Dus afgelopen weken heb ik twee paar sokken gebreid. Streepsokken breien, I love it!

Super handig met Regia Pairfect. Gewoon instructie volgen en je krijg twee identieke sokken. Sowieso. Je begint in het midden van bol. De gele draad afwikkelen en gaan.

Nu zit ik in team Sjoemel. Ik ben namelijk van de Hollandse Hiel. En die hak neemt net wat meer garen dan een short-row-heel. Die laatste techniek wordt door Regia aangeraden en die hoeveelheid garen zit in de bol.

Wat doe ik dus: Bij hak sok 1 snoep ik van de teen van sok 2 een stukje garen af. Dat is de buitenste draad van de bol. Bij hak sok 2 snoep ik van de teen van sok 1. Is het nog te volgen? Er zit echt genoeg garen op de bol om dit te doen.

Zeg nou zelf, twee geweldige ANWB-set-sokken


En natuurlijk poseren wij ook even zoals de Regia-reclameposter:


Weidebloemen

De Vogelwacht Oldeholtpade kwam met een goed initiatief. Hier in het dorp hebben we een evenemententerrein (mooi scrabble-woord). Het laatste jaar doet die naam het terrein geen eer aan. Het aantal evenementen was makkelijk op één hand te tellen. Nu heeft de Vogelwacht, in overleg, een stukje grond van het terrein afgesnoept om hier een bloemenperk van te maken. Zoiets als hieronder is de bedoeling.


De bloemen bieden voedsel en veiligheid voor insecten en vogels. De insecten zorgen voor bestuiving en natuurlijke bestrijding van plagen op het boerenland. Deze biodiversiteit heeft niet alleen op de insecten en vogels positieve invloed maar op onze hele huidige leefomgeving. 

Olifantenpaadjes
Olifantenpaadjes zijn vernoemd naar de typische eigenschap van olifanten om altijd de kortste weg te kiezen, waardoor een zichtbaar pad in de begroeiing wordt uitgesleten. Doordat mensen identiek gedrag vertonen, ontstaan vergelijkbare paden. In Hooltpae zijn er ook zulke paadjes.

Hier een Olifantenpaadje op het evenemententerrein, de linker is het snellere paadje. Gewoon het afsnijden van de route.


Bij het omploegen van het stukje grond voor de bloemenweide, heeft men rekening gehouden met het Olifantenpaadje. Dat vind ik dan wel weer mooi, want echt zo’n Olifantenpaadje houd je niet tegen…


Hieronder een ander Olifantenpad: vanaf de P.J. Gorteweg over de Stellingenweg. In Hooltpae is een fietstunnel gemaakt omdat het oversteken van de provinciale weg, de N351, gevaarlijk is.


Toch bleven mensen de oude oversteekplaats gebruiken. Dus plaatste de provincie tot twee keer, een hek. En dit werd twee keer gesloopt door Vandalen. Vervolgens werd er een zandbult neer gelegd en een sloot gegraven. Uiteindelijk zelfs betonblokken. Maar ook die houden overstekende passanten niet tegen. Overduidelijk een (gevaarlijk) Olifantenpaadje.


Ik neem overigens keurig de fietstunnel hoor.


Ondertussen in het vogelhuisje
Ons koolmeesje zit, as I type, nog te broeden. Wordt vervolgd.


Take care, kalm an
en lieve groet uit Hooltpae.

ketliker skar

Wandelen met Janlief
Ik wandel praktisch elke dag wel een uurtje. Fijn hier in de bosrijke omgeving. En zo wandelden we zondagavond in het Ketliker Skar. Een prachtig natuurgebied ten zuid-oosten van Heerenveen.


Het heeft een interessante historie. Zo aan het eind van de tweede wereldoorlog zijn er in dit bos, op een open plek, wapendroppings gedaan door de Engelsen. De ondergrondse haalden dan deze wapens, maar ook proviand, op. Alles moest ongezien en in de nacht gebeuren.


Er was een codetaal waarmee de Engelsen konden aangeven dat er weer een lading onderweg was. Drie riskante operaties. Maar het is gelukt. Helaas werden later 9 van de helden gearresteerd en gefusilleerd.


Veel bomen zijn niet meer in zo’n goede staat. Hier een stam vol Tonderzwammen.

Lijnen
Afgelopen zomer kwam ik in contact met 7 andere dames die ook de wens hadden om wat kilo’s af te vallen. We starten een WhatsAppgroepje om elkaar te steunen. Ik ben dan ook wel wat kilo’s kwijt geraakt hoor, maar nog niet op mijn streefgewicht.

Begin dit jaar heb ik medicatie erbij gekregen. Dat maakt afvallen nog moeizamer. Helemaal wanneer je, zoals ik, al vijf verschillende psychofarmaca neemt. Dit in verband met haperende hersenen. Nee, dat zie je niet. Ja, dat is lastig.

Deze groep medicatie corrigeert de gestoorde activiteit van neurotransmitters in het hoofd. Da’s mooi, maar de pillen hebben als bijwerking dat het basaal metabolisme vertraagd en daarnaast heb je constant een hongergevoel. Dit is voor mij geen vrijbrief om nog zwaarder te worden dus heb ik mezelf als doel gesteld om vooral niet meer aan te komen.

Lapjesdeken
Anyhow: In de Appgroep hadden we afgesproken om een handwerkproject te koppelen aan het afvallen. Ik starte met een nieuwe sokkengarendeken, een ‘afvaldeken’ dus. Bij elke ons (=100 gram) minder mocht ik een lapje breien. Zo mocht ik 51 lapjes breien. Niet dat ik al 51 lapjes in de deken heb zitten hoor. De teller staat op 22 lapjes. De term ‘afvaldeken’ heb ik nu dus maar los gelaten.

Hieronder de sokkengarendeken die ik eerder al eens maakte.


Lapjes met daaromtoe een toertje donkerblauw. Het gaf een mooi effect. Helaas viel deze plaid ten prooi aan de motten. Zo zonde!


De deken is in de poezemand beland en na het overlijden van Jiskepoes in de kliko.

Een sokkengarendeken brei je van sokkengaren wat je over hebt nadat je een paar sokken hebt gemaakt. Deze plaids worden ook wel memorieblankets genoemd omdat er aan al die garentjes wel een herinnering kleeft.

Dat heb ik ook, zeer zeker! Ik weet van de restjes voor wie ik de sokken heb gebreid. Soms ook waar ik de wol kocht.

Al die lapjes, al die kleurtjes, zo mooi! Ik maak clusters van 9 lapjes en wil daar een wolwit randje omheen breien. Zelfs het afhechten van de draadjes is een kleurrijk werkje.

Ondertussen in het vogelhuisje
Het bleef uiteindelijk bij 5 eitjes.


Het koolmeesje is nu aan het broeden. Het vrouwtje verlaat overdag ongeveer elk uur eventjes het nestje. Het broeden duurt 13 tot 15 dagen, dus nog ongeveer een weekje.

*Hooltpae is de Stallingwarfer naam voor Oldeholtpade. Je spreekt het uit als Olpae vandaar dat ook die naam wel geschreven wordt. Ik houd het vanaf nu maar bij de officiële Stallingwarfer naam.

Take care, kalm an
en een lieve groet uit Hooltpae.

goed jern

Mulesing
Ik zag op internet een interessante deal voorbij komen. Bij de Deense garenverkoper Hobbii.


Nu had ik een patroon gezien van een sjaal ‘Secretkeeper‘ van Melanie Berg, waarbij je wel 2234 meter garen nodig heb. Ik heb het patroon inmiddels in mijn bibliotheek van Ravelry. Een paar klikjes en je koopt het patroon. Ik vind het logisch dat wanneer iemand met bloed, zweet en tranen een patroon heeft geschreven er een geldbedrag aan hangt.

Ooit, toen handwerkbeursen en breidagen nog gewoon konden plaatsvinden, heb ik een lezing van Melanie bijgewoond. Zo’n interessante presentatie!


Anyhow:  Dit garen in de aanbieding bij Hobbii. Dit is 75% merino wol, 25% polyamide 400 meter per streng dus zou ik er 6 nodig hebben. Maar ik las in de commentaren op Facebook dat het garen niet Mulesing vrij zou zijn.


Hierboven een gedeelte van de commentaren op het merinoswol dat in de aanbieding is.

Via Star Fiber Studio van Esther leerde ik over mulesing. Mulesing is echt dierenmishandeling. Daar wil ik me niet meer aan branden. Ik leg het ook niet uit, op Google vind je wat het is.

Ik geloof losse commentaren niet, dus stelde ik zelf de vraag aan Hobbii. Ik kreeg binnen een paar uur antwoord.

Ik vind het positief dat Hobbii eerlijk is over hun garen. Maar ja, dan geen Unicorn voor mij.

Welke merken kan ik nog wel met een goed gevoel kopen? De informatie is zo versnipperd. Waarom is er niet een database welke merken ‘groen’ zijn en welke merken niet? Is die er misschien al? Laat het me weten! Ik betaal liever een meerprijs dan dat ik brei met mishandelde wol.

Ik heb een rondje gemaild: Wol met Verve: gegarandeerd mulesing vrij. Zo ook WestYarn. Wolplein garandeerde me dat Katia, Lana Grossa en Drops diervriendelijk zijn.

Wanneer er fout-garen in mijn stash zit brei ik het wel gewoon op. Het is niet anders, wegdoen is verspilling.

Acquisitions
Onlangs kwam er op Instagram deze fade voorbij. Ik zag het ’s morgens en ’s avonds zat ik er nog aan te denken dus… hup, hup, hup, in het winkelmandje en gekocht. Bij een ‘fade’ lopen de kleuren door. Hier een fade van geel naar diep rood.


Van West Yarn (mulesing vrij). Ik wil deze fade gebruiken in een sjaal. Maar eerst mag het hier te pronk liggen.

Lopende werkjes
Ik heb natuurlijk een paar sokken op de pennen. Regia Pairfect Partnerlook kleur Erik 07132 naaldjes 2.25 mm. Het wordt een bijzonder (dubbel)paar. Ik heb namelijk ook de andere bol. Het garen voor de ‘andersom’ sokken, kleur Erik 07131. Inmiddels 1 sok van de 4 af. Ik merk dat ik momenteel echt in de sokken ‘mojo’ zit, ik pak het werkje graag op.


Verder is er nog de deken, ‘Les petites choses’. Dit was een KAL (Knit-A-Long) van het Spaans garenmerk Katia. In een eerder blogje zei ik Frans garenmerk. Kristine attendeerde me erop dat dat niet klopt. Een kleine correctie dus: Katia is een Spaans garenmerk (uit Barcelona, Catalonië).

Ik heb 252 steken (= 120 cm) op de pen en het origineel is 168 steken (= 80 cm). Dit omdat ik garen genoeg heb voor een grotere deken. Bovendien zijn er in ons stiefgezin met 5 kinderen en bijbehorende schoonkinderen geen zwangeren, zover ik weet. Dus wordt dit project geen babydekentje.


Nu ben ik bij grafiek G en het loop tot R. Dus nog 11 grafieken te gaan. Gisteravond pakte ik het werkje op. Niet een goed plan wanneer ik moe ben. Ik heb meer achteruit gebreid dan vooruit. Frustrerend want het schema is echt makkelijk. Twee steken in kleur 1 en twee steken in kleur 2. Hoe simpel kun je het hebben.

Kleinkinderen
Ik mocht de kleinkinderen, Tess en Kyan, uit school halen. Het zijn zulke lieve leuke welopgevoede kids! Maar dat zegt iedere (stief)oma misschien. Het was mooi weer dus gingen we een rondje bos doen. Heerlijk even buiten.


Och zo’n lief stel!

Huurhuisje
Ondertussen in het vogelhuisje: Het nestje is klaar en er zijn vijf eitjes gelegd. Een koolmeesje legt gemiddeld acht eitjes.


Ik hoop echt dat er niet nog meer eitjes gelegd worden want al die vijf snaveltjes moeten straks gevoed. Het koolmeesje zit nu op de eitjes.


Een koolmeesje broedt 13 tot 15 dagen. Wordt vervolgd.

De beelden vanuit het huisje worden gedeeld met veel mensen. Ook kleindochter Tess deel het met haar vrienden op WhatsApp. Zo leuk! Het meesje moest eens weten hoeveel ‘volgers’ ze heeft!

Gevalletje van privacy schending. Het is maar goed dat er geen ‘rijdende..eh vliegende-vogel-rechter is. Anders hadden we die geheid tikkend aan ons raam gehad.

jern=garen (Frysk)

Take care, kalm an
en lieve groet uit Olpae.

Vorige Oudere items