hemelvaart

Wat is het prachtig weer op deze Hemelvaartsdag!
Ik vermaak me wel: toertje breien en wat studeren. Helemaal prima!
 :
Chiqo is wat minder blij met dit zomerse weer. Hij probeert de koelste plekjes op te zoeken. Onder de tuinbank!
 :

wol

 :
‘Joure onder de wol’, zo heette de wolmarkt die ik vandaag bezocht in ‘de Jouwer’. Schapen en alpaca’s in de Midstraat!
 :

 :
Je kon zo een schaapje aanwijzen. Dan werd het wolletje eraf geschoren en wisselde de vacht van eigenaar. Verder veel schapenwol, alpacawol en mohair. Veel op spin- en viltgebied. Maar gelukkig ook standjes met kant en klare wolletjes.
 :
Prachtig om langs de kramen met alle moois op wol gebied te lopen.
 :
Op de foto de kraam van Ruw&Ruig. Natuurlijk Marieke van Wereldwol nog even ‘dag’ gezegd.
Zo leuk ook om enkele bekenden te treffen.
 :
Ik heb een sokkenwolletje gescoord en mezelf getrakteerd op een schattig schapen-broche.

thee met kaneel

Op breigebied even niets te melden. Vandaar dat ik een liedje met jullie deel.

‘Tea with cinnamon’ een liedje van bijna 10 jaar oud. De band heet Katzenjammer en is een Noorse vrouwenband. De muziek is een mix van verschillende genres zoals folk, pop, rock en country. Ik heb al een aantal keren een concert van deze dames mogen bijwonen. Geweldig! Samen bespelen ze bijna 30 verschillende instrumenten.

moederdag

Moederdag is een traditie die al in Nederland is sinds 1925. In Engeland vieren ze deze dag al sinds 1644! Overal in de wereld wordt Moederdag gevierd maar niet in elk land op dezelfde zondag.
Dit is de eerste Moederdag zonder onze moeder. Afgelopen januari is ze overleden. Hier één van haar laatste foto’s. Door de spierziekte die ze had, kon ze niet veel meer. Toch was ze altijd enthousiast en vol belangstelling naar haar omgeving toe. Genietend van wat nog wél kon. Zo bijzonder.
 : Toen ik zelf moeder werd zei mijn moeder mij, dat ik vooral niet langs hoefde te komen op Moederdag. Immers nu was ik zelf moeder en zou ik zelf verwend worden.
Ik kon het nooit laten om haar toch een bloemetje te brengen. Het idee dat het niet een ‘verplichting’ was maakte het juist zo fijn om toch even langs te gaan.
Ik zal hetzelfde zeggen tegen mijn dochter, mocht ze ooit moeder worden.
Het voelt een beetje raar vandaag.  Een mix van mooie herinneringen vermengt met verdriet.

 

omslagdoek

Net als, waarschijnlijk, elke breister heb ik ook het één en ander op de pennen staan. Werkjes die zijn blijven liggen omdat andere werkjes even voorrang kregen. Het loopt bij mij op tot ongeveer acht of negen wip’s  (work in progress). Wanneer een project té lang blijft liggen kan ik het ook zo afhalen. Ruimt soms lekker op. Maar dat doe ik niet met dit project. Een omslagdoek van alpaca wol. Ik heb het, na een tijdje stil te hebben gelegen, weer opgepakt.
 :
Het is zoooo zacht die alpaca wol! Fijn om mee te breien. Ik ben een klein eindje op weg. Je begint namelijk aan de onderkant van de doek, wat betekend dat ik 363 steken op de naald heb staan. Het duurt dan ook eventjes voor je een toer hebt uit-gebreid.
 :
Maar het patroon is niet moeilijk en breit wel lekker weg.
 :
Na het ajourstuk van de doek laat ik het donkerrode terugkomen en dan voeg ik ook zwarte banen toe. Lekker warm voor de komende herfst! Want dan hoop ik deze omslagdoek toch echt wel af te hebben. Wordt vervolgd dus!

vraagsturing en emanciperend werken

…is een vak dat ik moet volgen op school. Een hele mond vol. Het is de bedoeling dat ik, als leerling social worker, een eigen visie heb op maatschappelijke thema’s. Over drie weken moet er in een presentatie mét PowerPoint gegeven worden. Hierin verwoord ik dan mijn visie op macro-, meso- en microniveau over de onderwerpen:
‘sociale cohesie en sociale uitsluiting’, ‘multiculturele samenleving’,
‘ouderen en vergrijzing’, ‘jongeren’ en ‘armoede’.
 :
Pffff…het houd me wel van de straat kan ik wel zeggen, sterker nog: ik moet juist een visie vormen over de mensen ván de straat. Natuurlijk heb ik een visie over deze belangrijke onderwerpen die in de maatschappij een rol spelen. Van Verzorgingsstaat is bv Nederland nu een Participatiesamenleving geworden. Een mooie naam voor de enorme bezuinigingen die nodig waren om het begrotingstekort niet nog groter te laten worden. Het feit blijft dat, ook al is het idee dat we ‘samen-leven’ en ‘allemaal-mee-doen’ in de maatschappij, dezelfde maatschappij zo ingewikkeld wordt dat er aan de onderkant ervan steeds meer mensen uitvallen.
Deze problematiek moet ik dus verwoorden in het vak ‘vraagsturing en emanciperend werken’. Na een ochtend van typen was het een welkome afwisseling om een rondje met het hondje in het bos te doen.
 :
Lekker lopen langs de bloeiende bermen.
Chiqo achter de schermbloemen, zijn staart vrolijk zwaaiend: dat valt wel op!
 :
De kleine sokjes die ik dit weekend heb gebreid zijn af.
 :

wandelen en sokjes breien

Uit recentelijk onderzoek kwam naar voren dat wandelen in de natuur mentale vermoeidheid vermindert, een kalmerende werking heeft op je geest en het je creatieve denken vergroot. Dat wist ik natuurlijk al door eigen ervaring, maar toch. Dit geldt niet voor stadswandelingen. Stadslawaai kan ongelooflijk storend zijn, voortdurend onze aandacht vragen, ons belemmeren in focussen en concentratie, waardoor onze cognitieve functies worden overbelast. (bron) Ik verkies ook de natuur boven stedelijk gebied. Fluitende vogels hebben nu eenmaal een andere, positievere invloed op ons dan ronkende stadsbussen.
 :
We wonen dicht bij het bos. Ik loop dan ook dagelijks met de hond door de natuur. Vooral nu, in de maitiid (lente) is het een kakafonie van fluitende vogels.
Zo mooi ook, om ’s morgens vroeg, een eekhoorntje in de boom te zien of een ree tussen het frisse groen te spotten.
 :
Een roze tussendoor projectje.
 :
Kleine roze sokjes! De eerste is af.
 :

Vorige Oudere items