grote opruiming

Het begon ongeveer twee weken terug, de grote opruiming.
Eerst heb ik de eettafel weer zichtbaar gemaakt. Maanden lang lagen er studieboeken op tafel, studiehandleidingen en allerlei notities. Centraal mijn laptop. Nu kunnen we weer gewoon aan tafel eten zonder eerst te moeten schuiven met van alles. Dit voelde heerlijk! Prachtig zo’n ruime tafel!
Hierna ging ik enthousiast verder, de zolder, de eerste verdieping en beneden. Geen kastje ontkwam aan mijn opruimwoede. De mevrouw van de kringloop zag mij meerdere malen per week. Heel wat kofferbakken vol heb ik er achter gelaten.

Afbeeldingsresultaat voor opruimen

Marie Kondo hielp me.
Zij is een opruimgoeroe uit Japan. Kondo heeft vier boeken geschreven over de kunst van het opruimen. De KonMari-methode ofwel de kunst van het opruimen. Haar filosofie is dat je alles moet wegdoen waar je niet blij van wordt. Wees niet bang om te ‘ontspullen’ het maakt dat je weer ruimte krijgt voor wat je echt belangrijk vindt.
Nu word ik niet blij van mijn potten en pannen, ik hou namelijk niet echt van koken, maar om die nu in de kliko te gooien…
Wel heb ik alle overtollige zooi uit de keuken gehaald.
Wat moet een mens met 7 flesopeners?
Of een schort die je nog nooit hebt omgedaan, maar wel minstens tien jaar in de la ligt?
Nu ligt alles wat wél een functie heeft keurig op z’n plekje in de lades en de kastjes waar nu wel voldoende plaats is. Boekenkasten en nachtkastjes, geen kastje ontglipte aan mijn opruim-mood.

Nu ben ik het hele huis door geweest, maar alleen het kantoor moet nog. Dit is de kleinste (slaap)kamer in ons huis waarin een heerlijk groot bureau staat; een ruimte om te kunnen werken.

DSC06207

Dit is vooral de plek waar al mijn wol ligt, ook bewaar ik hier borduurgaren, quilt-lapjes, verf en handwerkboeken. Op de grond staan manden met garen, onder het bureau staan bakken met garen en zelfs het kastje puilt uit. Dit is nog wel even een dingetje… nog 26 laatjes op te ruimen! Maar ook die klus ga ik klaren!

DSC06206

Wat ik nu opruim hoeven mijn kinderen straks niet meer door handen te hebben. Toen onze ouders overleden en we alle spullen moesten opruimen, realiseerden zus, broer en ik dat onze kinderen ook ooit die taak zouden krijgen. Waarom nu niet alvast zelf opruimen. Er blijft echt genoeg zooi over voor hun!

Advertenties

schaapscheerdersfeest

De schapen van de Holtinger schaapskudde werden vandaag uit hun jasjes geholpen. Aangezien deze kudde graast rondom Havelte en dit niet zo ver is van Oldeholtpade bracht ik er een bezoekje. Niet alleen werden de schapen geschoren maar er was ook een wolmarkt rondom de schaapskooi. Wollig landleven met kramen met wol, vachten en vilt. Een gezellige boel!

Deze jonge scheerder knipte de wol los. Hij deed dit zo vakkundig, het schaap lag er gewoon ontspannen bij. Zo van ‘het komt wel goed!’. Het zal wel fijn zijn, die warme jas uit!

Hij lag er mooi bij te wachten, Rex, lekker in de schaduw. Even in de relaxstand want de schapen zaten achter hekken.

Deze kudde bestaat uit het Drentse Heideschaap. Het zijn wat kleinere ranke schapen. De kudde gedijt goed onder voedselarme omstandigheden, lammert jaarlijks zonder hulp en brengt haar lammeren groot. Het ras is in staat om het aantal lammeren te beperken tot één, wanneer er weinig voedsel voor handen is. Toch worden de schapen in de winter wel bijgevoerd.

De schapen die geschoren waren konden zo de hei weer op. Nu mocht de Border Collie weer in actie komen. Zo knap hoe herder en hond de kudde kunnen besturen.

Alhoewel ik coldscheep* ben, (haha wel een toepasselijke term bij de ont-wol-de schapen) vind ik het toch fijn om langs de wolkraampjes te slenteren.

Zoveel mooie kleurtjes, daar wordt je toch blij van!

* Cold scheep= een Engelse term wanneer je met jezelf afspreekt een tijdje geen garen meer te kopen omdat je stash (voorraad) te groot is geworden. Of gewoon omdat je een tijd lang te veel garen hebt gekocht en te weinig tijd hebt gehad om het garen op te breien. De term komt vanuit de drugsscene. ‘Cold turkey’ wat een manier van afkicken is.

kerst

Het is zomer! Strakblauwe lucht en de warme dagen rijgen zich aaneen.
Toch is het over 175 dagen alweer kerst!
Dus de hoogste tijd om alvast een breiwerkje op te zetten voor de kerst  ;).
Op internet kwam ik deze advents-wantjes tegen.

Op deze foto het orginele patroon van Kathy Lewinski, maar er zijn zo veel verschillende versies. En zo maak ik ook weer mijn eigen advents-wantjes. En dus heb ik, ondanks mijn cold-sheep, toch garen besteld bij Hobbydoos.nl. Renske gaf namelijk een flinke korting op verschillende garens waar onder de dorps fabel en dit kon ik niet weerstaan.

Gister heb ik een klein beginnetje gemaakt met het eerste wantje. Alle wantje beginnen met een braided edge (gevlochten rand). Niet moeilijk hoor: er was een vriendelijke mevrouw op you-tube die deze braided edge me heeft voor gedaan. Lang leve internet!

 

stock fotografie

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties die ik kreeg op mijn vorige blogje! Zo fijn!

Gerelateerde afbeeldingInmiddels ben ik al weer vier jaar ambassadeur van de stichting ‘Samen Sterk Zonder Stigma’. De laatste twee jaar kon ik me niet zo vaak inzetten voor de Stichting als ik zou willen. Nu ik meer tijd heb is er ook weer ruimte om klusjes te doen voor SSZS! Ik zet HIER een linkje over de organisatie en waar we voor staan.

Gister mocht ik mee doen aan een foto shoot met fotograaf Frans Kanters.
Dus toog ik met een trolley vol kleding naar Amersfoort.

Negen ambassadeurs werkten mee aan deze stockfotografie.
Een stockfoto is letterlijk een “foto op voorraad”. Bij veel teksten in media-artikelen, worden ondersteunende foto’s geplaatst. Waar dit bij nieuwsberichten meestal actuele foto’s zijn van de beschreven gebeurtenis, wordt in meer algemene teksten vaak gebruik gemaakt van stockfoto’s uit een beelddatabank. Deze ondersteunende stockfoto’s zijn vooral bedoeld om duidelijk te maken waar het artikel over gaat en om bepaalde sfeer rond het artikel neer te zetten.

Nu wilde SSZS graag eigen stockfoto’s met echte mensen, in dit geval met echte ambassadeurs.


En werden wij samen met Frans Kanters ingevlogen om dit te realiseren. Nou dat is gelukt. Na een dagje hard werken, waarbij we ook veel lol hadden, is er een prachtige serie stockfoto’s gemaakt. Dit houdt wel in dat ook ik zo nu en dan bij een mediabericht van SSZS te zien zal zijn. Maar hier sta ik volledig achter hoor!

geslaagd!

Twee jaar lang:

Hard studeren, verslagen typen en tentamens maken.
Gelachen maar ook gehuild met mijn klasgenoten.
Mezelf verbazen met het behalen van prachtige cijfers.
Werd mij op de psychiatrie te Meppel de ruimte gegeven om mezelf te ontwikkelen.
Bleef mijn stagebegeleider geduldig en motiverend.
Werden Janlief, mijn kinderen en mijn zus regelmatig belaagd met mijn geklaag (‘Ik heb het zo druk!’ ‘Ik moet nog zo veel leren!’ ‘Ik haal het nooit!’).
Hielpen Jan en mijn kinderen me door de verslagen heen (gevalletje dyslexie).

En nu.. HEB IK MIJN HBO DIPLOMA IN DE POCKET!

Vijfentwintig studieboeken, eh ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik ze allemaal gelezen heb… maar toch.

Jildou en ik hielden een kleine fotoshoot en dat vindt Chiqo natuurlijk interessant dus hier een paar mét hond!

wachten

Afbeeldingsresultaat voor studieAfgelopen week schreef ik al, dat ik mijn laatste verslag heb ingeleverd.
Nu wachten op de beoordeling.
Hoewel ik dit verslag nog een keer mag herkansen hoop ik natuurlijk dat ik een voldoende heb gescoord.
Het houdt me aardig bezig.

Ik probeer me steeds te realiseren:
1. Ik kan het verslag gewoon nog herkansen in augustus,
2. Er zijn veel belangrijkere dingen in het leven dan één cijfer.

Meteen bij deze gedachtes komen de “ja maar’s”:
Bij 1. Dan heb ik nog niet mijn diploma maar pas in september,
1a. Dan blijf ik nog langer in onzekerheid over het wel of niet halen van m’n diploma.
Bij 2. Máár ik ben nog maar één cijfer verwijderd van het diploma!
2a. Kan ik alle boeken wegruimen van tafel en opruiming houden op mijn laptop, nu ligt de tafel nog vol. Uit een soort van bijgeloof durf ik de boeken en verslagen nog niet op te ruimen.
2c. Het is wel twee jaar fulltime leren geweest en o, wat wil ik dit graag positief afronden, NU!

Nog twee nachtjes dan krijg ik de uitslag. Bah, wat spannend!
Donderdag 28 juni sluit ik dan mijn stage af maar over die uitslag hoef ik niet in te zitten.
Pfff… zenuwen als golven, die komen en gaan.


Jiske poes heeft in haar leventje weinig stress en spanning. Ik krijg niet de indruk dat ze dit mist.
Misschien heeft ze wel eens wat spanning, ik heb geen idee waarvan maar toch…
Zo nu en dan rent ze als een poes met verward gedrag door de kamer, luid mauwend en in volle vaart om vervolgens weer keurig zittend voor het raam de wereld te aanschouwen. Blijkbaar moet een bepaald soort energie er toch zo nu en dan even uit. Misschien moeten we wel een voorbeeld aan haar nemen, even lekker gek doen en door de kamer dansen onder het uitkramen van rare kreten. Waarna we ook weer geheel ‘mindnessless’ in het leven staan.

Sinds gisteren heb ik mijn breiwerk weer op gepakt. Al een tijdje bezig met een fraaie sokken voor Jildou. Het werkje lag door de studie even stil.
Garen: Opal Sweet and Spicy. Patroon: bleuberry waffle socks van Sandy Turner. Begonnen met muizentandje en hakken en tenen doe ik met wolwit.

zonnewende

Zonnewende ofwel zonnestilstand. Vandaag, 21 juni, is het de langste dag van het jaar, tenminste hier op het Noordelijk halfrond. Om 12:07 staat de zon op zijn hoogste punt. Loodrecht boven de Kreeftskeerkring.
Ik sta er elk jaar wel even bij stil. De zon die op haar hoogste punt beland is en daarbij op de top van haar kracht is. De aarde toont in volle omvang haar vruchtbaarheid, laat alles gedijen, bloeien en deelt haar overvloedige rijkdom met ons. De bomen zijn op zijn mooist. Volop in blad. Vanaf nu zullen de dagen weer korter worden. En ach, dat heeft ook wel weer wat. Ik houd wel van die wisseling in seizoenen. Elk jaargetij heeft zo zijn aantrekkelijkheid.

Vorige Oudere items