twijfel


Het is even geleden dat ik met alpaca wol van Drops een omslagdoek opzette, op 7 december 2015 al! Onlangs pakte ik dit project weer op en heb het ajour patroon nu bijna drie van de vijf keer gedaan. Het breit prettig, het patroon. De alpaca wol is super-zacht.

Maar wat maakt mij dan aan het twijfelen?

Nou, de omslagdoek zelf. Het is niet een sjaal die je eindeloos om je heen kunt wikkelen zoals een lange twee meter recht-toe-recht-aan sjaal.
Ik ben, denk ik, niet zo’n omslagdoek-type…
Maar om het nu af te halen?

1. Er zitten al heel wat knitting-hours in.
2. Het wordt echt mooi.
En 3. ik heb ook de genoeg wol, precies voor dit patroon.
Daarnaast 4. ook niet onbelangrijk: Ik vind het leuk breien…

Weet je wat? Ik maak hem gewoon af!

Ik heb altijd een zwak voor mooie shawls en omslagdoeken. In mijn Ravelry bibliotheek staan er veel. Ook mijn lace-stash* is groot. Werken met mooie patronen en zacht ragdun garen…
Misschien moet ik zo’n luxe sjaal wel leren dragen.
Misschien ook gewoon niet. Gewoon lekker maken en maar zien wat ik er uiteindelijk mee doe.
* dun-kant-garen-voorraad

Afgelopen weekend hadden we een klein logeetje over de vloer.
Jan zijn kleinzoon.

Kyan is een kereltje van 21 maanden alweer.
Een geweldig peutertje.
Hij kletst de hele dag door.
En zijn brabbel-
woordjes zijn steeds beter verstaanbaar.
Bovendien is hij de hele dag in de weer met speelgoed.
Kyan is dikke vriendjes met onze stabijna Chiqo!

vestje aan – vestje uit

Pfff… Mijn thermostaat lijkt kapot. Eerst heb ik het heel koud (vestje aan) en vervolgens breekt het zweet me uit (vestje uit) en vice versa. De overgang. Ik zit er met mijn 48½ jaar middenin. Helaas. Ik heb niet continu de bijbehorende klachten, maar momenteel is het weer mis. Ondanks dat ik niet de enige ben die hier door heen gaat (lees: moet), ervaar ik de zweetaanvallen als gênant. Ik doe alleen net alsof mijn neus bloed wanneer ik met iemand sta te praten met zweetdruppels in mijn gezicht en het voelen van straaltjes langs mijn rug. Het is nu eenmaal niet anders.

Een lastig onderwerp. Maar wanneer ik iets over de overgang wil schrijven, dan vind ik dat ik de bijkomstigheden gewoon niet moet verdoezelen. De overgang gaat niet alleen gepaard met opvliegers, maar ook met stemmingswisselingen, maar dat is iets waar ik prakties mijn hele leven al aan gewend ben.
Nu we toch bezig zijn: ik heb ook last van misselijkheid. Vooral wanneer de opvliegers per dag niet te tellen zijn, loop ik met een vervelend misselijk gevoel rond waar ik heel chagrijnig van word. Ik moet wel zeggen dat ik wel iets baat heb bij de homepatische tabletjes Famosan van A. Vogel, waar duindoornbes in zit.

Vrouwelijke dieren kennen geen overgang, zij zijn een leven lang vruchtbaar. Een mensenkind heeft gemiddeld 18 jaar nodig om volwassen te worden en op eigen benen te staan. Wanneer een vrouw net als in de dierenwereld tot hun dood vruchtbaar zou zijn zou dat een probleem geven, dus heeft Moeder Natuur bedacht dat de vruchtbaarheid met een jaar of 45 – 50 maar klaar moet zijn. Waar ik dan weer wat moeite mee heb is dat die afname van vruchtbaarheid gepaard gaat met zo veel klachten. We zijn er als vrouwen maar mooi klaar mee, de overgang. Gemiddeld duurt het wel zeven tot tien jaar! Pffff…

In de bieb vond ik van Francien Oomen (http://www.francineoomen.nl/) een geweldig boek over de overgang. Zij is de jeugdboekenschrijfster van de ‘Hoe overleef ik…’ serie. Elke bladzijde van dit boek is weer een verrassing, vol tekeningen en teksten. Grappig ook.

Het boek heet jammer genoeg niet ‘Hoe overleef ik… De overgang’ maar de titel is ‘Oomen stroomt over’. Volgens Francien kennen de orka en de griend (ook een walvisachtige) ook een menopauze.
Ik schijn me momenteel in de pre-menopauze te begeven en moet de heftigste periode, de peri-menopauze, nog komen. Zucht… Deze is gemiddeld van 50 – 52 jaar waarna je vervolgens in de post-menopauze komt: gemiddeld van 52 – 60+.

Laat ik me maar gewoon niet te druk maken. Ik brei dan ook maar rustig verder. Mijn nieuwe sokken? Hier een beginnetje: echt regenboog, toch?

sokken no. 7 en no. 8


De sokken die ik op de pennen had staan zijn klaar.
Garen: Opal Wetterleuchten kleur: 9326 Flackern
Maat 42, voor Janlief.
Naaldjes 2,25 mm
Basis sokpatroon van Wolhalla met een patroontje.
Dat patroontje ontstond door elke vijfde steek in de toer, drie toeren niet mee te breien. Daarna één toer normaal alle steken breien en de volgende toer bij elke vijfde steek weer drie omslagen om de pen. Zo zijn de  steken ook lang genoeg om pas de vierde toer weer mee te worden gebreid. Is het nog te volgen?

Nu mag ik weer een nieuw paar op de pennen zetten. Ik ga voor een streng Merinowol 85%/Nylon15% van Biscotte Yarns in regenboogkleuren.
Tijdens de vorige handwerkbeurs (2016) had ik mezelf al op die streng getrakteerd.
Zooo kleurrijk! ( ja duhuh: regenboog is natuurlijk ook kleurrijk 😉 )
Zooo zacht! (ja… duhuh merino is natuurlijk ook zacht! 😉 )


Ik ben benieuwd hoe snel ze af zijn. Eigenlijk ben ik van plan om dit als een wvo-projectje te hebben en thuis wat meer mijn andere wip’s onder handen te nemen. Maar we will see!
wvo = werkje voor onderweg
wip = work in progress

Onze Jiske, ze kan zo lekker doezelen! Wat een leventje heeft ze toch. Eten, slapen en als afwisseling wat aaitjes… wat wil een poezeke nog meer. De tijd van achter muizen aanjagen is voorbij. Dit dametje is dan ook al 18 jaar.

regenachtige vrijdag

Een herfstige dag in de zomer. In korte tijd een regenbui met 9 mm water. Dus dook ik in mijn stofjesbox op zoek naar een lapje om er een projecttasje van te maken. Ik heb altijd verschillende werkjes op de pennen dus heb ik nooit genoeg projecttasjes.
Mijn oude naaimachine doet het nog prima. Het is een Elna machine, loodzwaar en nog van mijn Oma geweest. Zo nu en dan even doorsmeren met wat druppeltjes olie hier en daar en dan bromt ze zo door alle stofjes heen.

Een leuk werkje zo voor een regenachtige middag.
En het resultaat: een handig projecttasje waar zo een sokkenwerkje in kan.

De regendruppen maken het gras prachtig!

wolfeest


Afgelopen zondag zijn Jan en ik naar het schapenscheerdersfestival geweest in Balloo. Dat is een mooi scrabble woord!
In de schaapskooi werden 500 Drentse heideschapen uit hun jasjes geschoren. Zo vakkundig en snel dat die scheerders zijn. Echt prachtig om te zien.

Aan de zijkant van de schaapskooi lagen de vachten keurig opgestapeld om te worden verkocht.

Er was een fair op het terrein. Erg gezellig en leuke stands.

En ja…ook nog een bolletje sokkenwol kunnen scoren!

Voor mij onbekend merk: Superba Wave.

zomers

De temperatuur in Nederland is echt wel zomers te noemen! Bijna negenentwintig graden hier in Fryslan. Het is drukkend warm. Gewoon je doen en laten maar wat aanpassen, als dat kan tenminste…
Alhoewel ik nog gewoon stage loop, dus gewoon naar mijn ‘werk’ ga heeft mijn studie een zomerstop.
Dus wel extra vrije tijd!
Tijd om even wat andere dingen op te pakken. Eigenlijk had ik in het zin om achter* de naaimachine te kruipen en fleurige stofjes om te zetten in grappige projecttasjes.
Maar nee, met deze temperatuur misschien niet zo’n best plan. Laat ik het vandaag maar houden op een goed boek afgewisseld met een breiwerkje.

Het sokkenpatroon wat ik gebruikt zag ik op Ravelry voorbij komen. Ik doe het net weer wat anders, geloof ik. Ik brei om de vier steken de vijfde niet. Wel doe ik daar drie lusjes omheen. Dus ik brei die steken pas om de vierde toer. Die toer brei ik gewoon alle steken. Waarna ik de toer erna weer lusjes om de steken doe. Ik heb iets meer steken opgezet (65 in plaats van 60) omdat ik dacht dat door die ‘niet gebreide steken’ de sok iets te strak zou worden. Nu valt dat mee, zie ik wel.

Ik gebruik Opal Wetterleuchten garen. Naald 2.5 mm.

Breit lekker weg, ook met warm weer! Gewoon je niet te druk maken…

* Volgens Jan-lief zit ik vóór de naaimachine en niet er-áchter.
Maar hoe zit het dan met de laptop, zit je vóór de laptop of erachter…Tja ’t is maar hoe je het bekijkt…

sokken no. 6

Streepjes-sokken van Debbie Bliss garen en Scheepjes Invicta Extra.

Streepjes-sokken: het breit lekker snel!

En dus rolde maandag de tweede sok van de pennen. Ik deed over dit paar dertien dagen.

Het gaf nogal contrast, deze kleurencombinatie.

Nu mijn studie een zomerstop heeft heb ik weer wat meer vrije tijd.
Dus eindelijk weer eens samen een motorritje kunnen maken.
Even een fris snuitje halen op het wad. Heerlijk!

Op de pier bij Holwerd. Het water stond verbazingwekkend hoog.

Vorige Oudere items