nachtkastje

Wat lag er op mijn nachtkastje?


Nicci French, het achtste en laatste deel van de Frieda Klein serie. De vorige zeven delen droegen allemaal de dagen van de week in de titel. De dagen waren op… dus kreeg dit deel de naam: ‘De dag van de doden’. Dit refereert aan 1 november Allerzielen. Deze literaire thriller is een echte page turner! In dit laatste deel kwamen alle delen als het ware samen.

Wanneer je begint met lezen van deze serie is het wel aan te raden om bij ‘Blauwe maandag’ te beginnen. De schrijvers refereren in de boeken naar de eerdere delen.
Elk boek nodigde uit om ook het volgende deel te lezen. Het personage is interessant, Frieda is een psychoanalyticus en heeft zo haar eigen unieke karakter.
Nicci French is een echtpaar: Nicci Gerard is de vrouwelijke helft van de auteurs en Sean French de mannelijke helft. Dit Engelse duo heeft meer dan 20 boeken op hun naam staan.

De mooie herfstdagen rijgen zich aan één. Hierdoor kunnen we voor mijn gevoel lang van de herfst genieten. Heerlijk!



En wanneer zon én temperatuur ’s avonds snel naar beneden gaan, snort bij ons de kachel en spint de poes!

Advertenties

sokkerdesok

Van Hobbii mag ik garens uit testen. En zo begon ik met een streng Luxus Sockyarn  vanMayflower uit Denemarken. Het is hand-dyed garen.
Heerlijk zacht. Bij Hobbii hebben ze 16 (!) verschillende kleurcombinaties.

Eerst maakte ik van de streng een handzaam ‘bolletje’ door het garen op een wolhouder te wikkelen met behulp van een ‘paraplu’. Een wolhouder bestaat uit twee delen.
Ik wikkelde het garen op het bovenste gedeelte. Door dit gedeelte op het onderste deel te doen, draait het garen makkelijk af tijdens het breien.
Hier een blog over de wolhouder en de herkomst van de mijne.


Het garen is lekker zacht. Het voelt een beetje als bamboegaren maar het is toch 75% wol (superwash) en 25% polyamid.
Het garen breit lekker. En het resultaat is ook leuk. Ik brei recht-toe-recht-aan sokken en brei op naald 2.25 mm. Wordt vervolgd…


Chiqo weet heel goed hoe hij aandacht van mij kan krijgen. Hij plant zijn voorpootjes op de bank en kijkt me aan. Wanneer dit niet het gewenste effect heeft dan legt hij zijn koppie op mijn schoot. Dan geef ik hem aaitjes over zijn bolletje en we hebben even een goed gesprek. Een monoloog van mijn kant want Chiqo blaft niet terug. Toch is er contact.


Een honden-opvoed-goeroe zal mijn gedrag misschien afkeuren, ik beloon immers het gedrag om aandacht te krijgen. Een hond zou al vroeg de elementaire gehoorzaamheidsbevelen moeten leren zoals ‘zit’ ‘blijf’ en ‘aan de voet’. Chiqo is die bevelen tijdens zijn leventje één voor één ‘vergeten’. Alleen voor een koekje doet hij zijn kunstje. Wanneer ik ‘poot’ zeg gaat hij ‘af’. Hij weet dus wel dat hij iéts moet doen maar welk kunstje is hij vergeten. Ach ik vind dat prima hoor. Op zijn leeftijd mag hij de trucjes om een snoepje te kunnen krijgen best door elkaar halen.

(Sponsor: Hobbii.nl)

 

 

inktappels

Ik kende ze niet, inktappels of ook wel galappeltjes genoemd. Die bolletjes onder een eikenblad.


Deze bolletjes ontstaan door het insect Cynips, dit is een soort wesp. In juni legt een vrouwtjesgalwesp in of vlakbij de nerf van een eikenblad een eitje. Als reactie op deze irritatie maakt het eikenblad een soort gal aan waardoor het bolletje ontstaat.


Van een galappel zou je op een eenvoudige wijze inkt kunnen maken. Je moet dan het appeltje verpulveren, meng de inhoud met water en wijn en er ontstaat een soort van inkt. Ikzelf heb het nog niet uitgeprobeerd.


Ik kan enorm van de herfst genieten, elke wandeling weer zie je de vergankelijkheid van de natuur die zo bij het najaar past.


Het blad valt maar de nieuwe knoppen zijn al weer zichtbaar. De cyclus van de natuur.


Het doet me denken aan een Bijbelgedeelte: Prediker 3: 1-15. Alles heeft zijn tijd. Niets gebeurt zomaar, alles gebeurt op zijn eigen tijd voor alles wat er is onder de hemel.

Hier een mooie versie van Pete Seeger’s liedje ‘Turn, turn, turn!’ dit liedje is gebaseerd op deze Bijbeltekst.
‘To everything turn, turn, turn. There is a season turn, turn, turn. And a time to every purpose. Under heaven.’

 

hobbii

Onlangs kreeg ik een mail van L. Ze is marketing medewerker bij Hobbii. Dit is een online wolwinkel. L. had mijn site gevonden op het world wide web. En kwam toen vervolgens met de vraag of ik al eens heb gewerkt met sponsors.
Eh… nee…
To cut a long story short: ik mag hun garen uittesten! Vorige week ontving ik een pakketje sokkenwol van Hobbi. Wat een verrassing!


De gele bolletjes zijn 50 grams sokkenwolletjes van de Deense garenproducent ‘Mayflower’. Dus genoeg om er mooie sokken van te breien. Iets met een ajour of misschien wel kabeltje. Het is heerlijk zacht garen. 75% superwash wol/ 25%nylon.

Die twee strengen zijn ook van ‘Mayflower’ en hebben dezelfde samenstelling als die gele bolletjes. Deze strengen zijn hand geverfd. Uit één streng haal ik één paar sokken. Aangezien ik liever geen twee paar dezelfde sokken wil breien moet ik even bedenken of ik één streng ga combineren met een effen kleur uit mijn eigen stash (voorraad).


Hobbi is dus een online wolwinkel en bestaat al 4 jaar in Scandinavië. Sinds maart werken ze ook vanuit Nederland. Hierboven (foto) enkele medewerkers van binnen en buitenland. Hobbii heeft een grote selectie aan garens en eco-garens maar ook breinaalden, haaknaalden en boeken. De site is overzichtelijk en gebruiksvriendelijk.
(sponsor: Hobbii.nl)

Ik popel om met dit garen aan de brei te gaan! Wordt vervolgd…

wat binne wy moai fuort, net!

Samen met Janlief en mijn schoonvader hebben we afgelopen weekend een roadtrip gemaakt. Zaterdagmorgen in alle vroegte verlieten we Fryslân om Jan z’n broer te gaan bezoeken in Duitsland.


Een prachtige reis met een ‘protte wille’ (veel plezier).


Jan zijn broer is werkzaam op een mega-melkveebedrijf in voormalig Oost-Duitsland. Boeiend om het grote bedrijf te bekijken.
Wat opvallend was dat de koeien er zo goed bij stonden, weldoorvoed, geheel relaxed en alert terugkijkend naar ons. Wanneer koeien het goed hebben geven ze meer melk, logisch natuurlijk.
Een gedeelte van het vee mag naar buiten. Maar koeien zijn net mensen, ’s nachts willen ze toch doorbrengen in de warme stal en bij regen verkiezen ze ook de stal boven het weiland!


Koeien, koeien en nog eens koeien! Stallen vol. Melkvee, pinken en kalfjes. Wat een dieren!

Naast de boerderij hebben we de mooie omgeving van Kerkau bekeken. Enorme akkers afwisselend met bossen. Het blad zo mooi in de herfstkleuren.


Bij de Arendsee was het ook al zo mooi!


Collect moments not things!


Als je zo’n roadtrip maakt van 1050 km dan heb je veel UKT (Uninterrupted Knitting Time) wat resulteerde in een sok die al een flink eind op weg is richting teen! Deze foto was halverwege te trip.


Zondagavond waren we weer thuis. Een prachtige reis!

restjes

Wanneer je regelmatig een paar sokken van je pennen laat glijden het ken je dit, restjes sokkenwol! Te weinig om er sokken van te breien en te veel om zomaar weg te gooien. In de Facebookgroup ‘warme sokken breien’ liet Doete zien hoe zij haar restjes verwerk. Gewoon in een nieuw paar sokken! Zo leuk! Doete vertelt erbij dat ze bij alle kleurtjes die Doete breide haar kon herinneren welke sokken ze ervan gebreid had en voor wie. Het breien van deze sokken was voor Doete ‘a trip to memory lane’.


Restjes sokkenwol heeft Doete verknipt tot draden van ongeveer 2,5 meter en willenkeurig aan elkaar gemaakt met de Russian Join.
Instructiefilmpje Russian Join.



En dan, wanneer de draadjes aan elkaar zitten, kun je zo een paar vrolijke sokken breien!


Met dank aan Doete!

druppel


hangend aan een tak
de zwaartekracht trotserend
een regendruppel

Vorige Oudere items