het zou hier Brussel moeten heten

Titel blog: wanneer ik denk aan Brussel dan denk ik aan dit nummer, van Acda en de Munnik. Maar dat terzijde.


.
Hierboven: mooiste videoclip ooit! Al uitgebracht in 2002 door de Britse rockband Coldplay. ‘The scientist’ gaat over een wetenschapper die zijn relatie heeft verwaarloosd. Hij zou het graag over willen doen: going back to the start.

Coldplay: Music of the spheres world tour


Iedereen is ergens een alien. En soms komen die aliens samen in een voetbalstadion om zich twee uur te laten vermaken door Coldplay. Dat overkwam manlief en mij een paar dagen geleden.

Als buitenaardse wezens die hun door oorlog verscheurde planeet ontvluchten, fungeren als een passende metafoor voor migranten over de hele wereld die gedwongen zijn hun thuisland te ontvluchten.

Janlief en ik waren met onze camperbus ‘Jolly Jumper’ naar Brussel. Dankzij een tip van Brusselaar parkeerden wij op de gedoog camperparkeerplaats ‘Ter Wilgen’ te Grimbergen. Maar 5 km vanaf Koning Boudewijn stadion. Hoe mooi wil je het hebben. (We hebben standaard twee vouwfietsen aan boord.)

Het concert was indrukwekkend. Ik zou tientallen filmpjes op deze blog willen zetten. Maar eigenlijk moet je er gewoon bij zijn geweest voor de ervaring. Kippenvel en met een brok in de keel tijdens het concert.

Duurzaam
Laat ik eerst even de ‘mondiale hectare’ met u doornemen:
Dit is de eenheid waarin een ecologische voetafdruk wordt weergegeven.

Coldplay is de goedkoopste topact het wereld: Ze willen dat iedereen ongeacht beurs toegang heeft tot hun concert. Wij betaalden 53 euro per kaart voor een mooie tribuneplaats. Maar er zijn ook kaarten voor 30.80 euro.

Achter de schermen is deze band niet veeleisend terwijl ze de best verdienende band ter wereld zijn: De chemie zit hem in hun gebrek aan hebzucht.

Coldplay heeft twee jaar onderzoek gedaan naar een ‘duurzaam concert’. Toen de band in 2019 een nieuw album uitbracht konden ze nog geen ‘groene tour’ doen, dus ging de band niet op pad.

Nu, in 2022, kan het wel duurzaam: Er wordt voor iedere bezoeker een boom geplant en wordt er geen gebruik gemaakt van single-use plastics. Daarnaast zijn er trampoline-achtige ‘kinetische vloeren’. Deze wekken energie op van het hossende publiek en die stroom gaat weer naar de verlichting, de instrumenten en andere stroomvreters.

Zo staan er windturbines boven op de geluidstorens. Maar ook zijn er de omgebouwde diesel-aggregaten die op gebruikte frituurolie draaien. Dit zijn zo maar enkele van de elementen waarmee Coldplay de ecologische voetafdruk van z’n gigantische wereldtournee wil beperken.


.
Maar eerlijk is eerlijk: Die innovaties maken niet de hele tour klimaatneutraal. Martin (zanger) geeft zelf toe dat klimaatneutraal vliegen lastig is. Dat was ook de reden dat Coldplay een paar jaar niet toerde.

Armbandjes
Bij binnenkomst kreeg iedereen een mysterieus armbandje. Op een groot scherm stond dat deze duurzaam ontwikkelde bandjes onderdeel waren van de show. De bewegingen vanuit het publiek wordt omgezet in energie in de bandjes. De bandjes zijn op afstand te bedienen. Tijdens de show kon men dit ‘sturen’. Bij Yellow schenen alle armbandjes geel.

Wanneer je het immense Koning Boudewijnstadion ziet oplichten op de tonen van ‘Higher power’, ‘Clocks’ of ‘A sky full of stars’ snap je wel dat dit erg indrukwekkend is. De hele show werd door deze armbandjes met allerlei kleuren, allerlei ritmes zo bijzonder. 50.000 mensen. Wauw!


.

Oriëntatie
Ons richtingsgevoel in de grote stad is niet om over naar huis te schrijven. Zo fietsten we zaterdagmiddag richting centrum van Brussel.


Na vele kilometers vonden we, ondanks google-maps, nog steeds geen binnenstad. Hopeloos verdwaald, op de vouwfiets, in de Brusselse achteraf-straten: Vol van troep. Vol van mannen op badslippers & joggingbroeken die hun tijd doden met het op straat rondhangen. Obese vrouwen met een donkere huidskleur achter ramen. En auto’s die rond scheurend met harde muziek. Afijn, u kunt zich er vast wel wat bij voorstellen.

Mijn humeur was inmiddels beneden alle peil. Met een aantal berg-beklimmingen van een buitencatogorie word ik al gauw knap chagrijnig (arme Jan). Ik knapte echter snel op toen we toch nog een mooi terrasje vonden, midden in de stad. Toegeven: een betere conditie zou wel fijn zijn…

Dichter bij huis
Al eerder schreef ik over de bloemenweide, dicht bij ons huis. De Vogelwacht heeft er een pad doorheen gemaakt. Zo loop je tussen alle mooie bloemen.

Zo prachtig!


Lopende werkjes
Toegeven ik heb niet veel gebreid afgelopen periode. Zo nu en dan pik ik een toertje weg. Onderweg naar en van Brussel bijvoorbeeld.


Ik lees meer wanneer het zo warm is. Zit volop in de Scandinavische thrillers. Nu de Noorse schrijfster Karin Fossum. Heerlijk leesvoer!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

promenade van gebroken dromen


.
Hier het originele liedje is van de Amerikaanse Punkrockband Green Day. Over de eenzaamheid van een te drukke stad en dromen die niet uitkomen. Betreffende dat laatste: Weet je, het is goed om altijd dromen te hebben. Het geeft mij althans, perspectief voor de toekomst. Op welke wijze het uiteindelijk zal uitpakken weet niemand, het leven geeft je toch wel wat in het verschiet zit. Dus maak plannen, heb dromen en wees niet bang. En toch, hoe je het ook wendt of keert:

Filmpje
Onder de naam Acoustic Trench zet het baasje van Maple en Cherry stukjes muziek op You Tube. Maple wandelde een jaar geleden over de regenboogbrug. Ze wordt nog elke dag gemist door hondenzusje Cherry en haar baas. Maar Maple leefde een lang en gelukkig leven vol liefde. Een tweedehands hond met een verleden. Een rescuedog zoals dat heet.

Omdat Maple zo bang was voor onweer pakte haar baasje de gitaar voor haar, daar werd Maple altijd rustig van.

Ook het tweede hondje, Cherry is een vaste sitekick wanneer hij gitaar speelt. AT maakt er mooie, sfeervolle filmpjes van. Video’s waar, volgens mij, iedere onrustige geest vredig van wordt.


.
Van mijn musiceren raakt Douwe echter niet in een soort van relaxmodus. Meewarrig is het juiste woord van zijn gemoed richting mijn gitaarspel. Een blijk geven aan de ietwat sneue klanken.


Ach jongen, ik weet best dat ik niet speel zoals AT. Maar om meteen dekking te zoeken, is dat nou nodig?


Lopende werkje I
De sokken voor Jan vorderen gestaag. Ik gebruik het reliëfpatroonje van de ‘Bleu Berry Waffle socks’ van ontwerpster Sandy Turner. Zoals altijd heb ik mijn eigen systeem in sokkenbreien. Alleen het werkje in de sok gebruik ik van het patroon van Turner.


Lopend werkje II
Alweer even geleden vertelde ik hier dat ik een sjaal brei met een patroon van Drops, de ‘Happy Hour’.


Inmiddels heb ik aan het patroon zoveel veranderd dat alleen nog de vorm overeen komt met het originele design!

Ik meerder 2 steken aan 1 kant en minder 1 aan de andere kant. Hierdoor loopt de sjaal asymmetrisch. Dus per saldo meerder ik 1 steek om de toer. Zo wordt de sjaal breder en breder. Steeds meer steken op de naald dus. Dat stoort me niet, al toerend kom je in een soort cadans.


De vier kleurtjes Merino gebruik ik gewoon uit de losse pols. Op eigen gevoel dus.

Ik gebruik een ChiaoGoo rondbreinaald 3.5 mm, ik heb 4 strengen 75% merino, 25% nylon in de kleuren: beige, lime-green, tree-green, tuscan-red (laatste 3 van Bresni’s Wool.)

Herfstkleuren
Het bos laat een verkleuring zien. En op de grond tref ik per dag meer bladeren aan.

In het najaar verliezen de groene blaadjes hun kleur omdat de zon dan minder schijnt. Bladeren hebben veel zonlicht nodig voor aanmaak van chlorofyl of bladgroen. De kleuren oranje en geel zitten dan ook in het blad. Maar in de zomer kunnen we die tinten niet zien doordat het groen overheerst.


In de herfst schijnt de zon korter en staat lager. Minder zonlicht = minder chlorofyl. Het groen verdwijnt dan van de bladeren en komen de kleuren geel en oranje tevoorschijn.

Wanneer het ook nog kouder wordt hebben bomen het moeilijker om water op te nemen via hun wortels.

Om te voorkomen dat bomen meer vocht verdampen dan dat ze opnemen uit de grond laten ze hun bladeren vallen. ‘Droogtestress’ zorgt ook voor bladverkleuring en bladverlies. Zoals we nu zien.

“Worden de bladeren, geel en krom, kijk dan naar uw kachel om.” Ik heb een donkerbruin vermoeden dat dit gezegde nu nog niet op gaat.

Pas op: drokte!
Bij evenementen in onze regio hangen deze spandoeken over de weg. Nederlands: ‘Pas op: het is druk!’

Het is vol op het fluitenkruid, vlinders en andere insecten verdringen zich op de schermbloemen.


Slotgroet
‘Een vriendelijk woord wat vandaag van de boom valt
kan morgen vruchten dragen.’


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

het water


.
‘Waar het blauwe van de zee grenst aan de lucht en de grote zon leidt me naar huis.’  Een prachtig liedje van de Britse sing & songwriter Johnny Flyn samen met Laura Marling. Zij is ook bekend in de Britische folkrockscene.


‘The river is always my home. Please help me build a small boat. One that’ll ride on the flow.’
Bovenstaande foto is gemaakt in Zweden een paar weken terug.

De tekst is filosofisch. Het kan op vele manieren worden uitgelegd. Maar ik viel voornamelijk voor de sound van tweestemmigheid.

Het is niet een ingewikkeld liedje. Soms pak ik mijn gitaar en sluit me bij Johnny en Laura aan.

Still knitting socks


Er gleden weer een paar sokken van de pennen. Dit is mijn 200ste paar! Gebreid van een bolletje Opal, in de serie Herbstmelodie, de kleur: Maronenduft ofwel kastanjegeur. Ik ruik het er niet aan. Maar ik weet ook niet zo goed hoe kastanje ruikt.


Ik combineerde de wol met een knalblauw draadje. Twee identieke sokken, daar word ik altijd blij van.

Klaar om weg te geven! Klaar om een nieuw paar sokken op de pennen te zetten.

Ik word altijd onrustig als ik niet een paar sokken op de pennen heb staan. Raar maar waar!

Dus nieuw bolletje uit mijn stash opgedoken. Voor manlief. Hij draagt veel gebreide sokken, en heeft nu 8 paar in zijn la. Nóg 8 paar van de 15, want ze slijten natuurlijk door de (8) jaren heen.

Blueberry Waffle Socks, is een fijn patroontje. Ik gebruikte dit reliëfje al eens eerder.

Ik brei op 2.5 mm. Normaal doe ik sokkenwol, 4 ply op 2.25 mm, maar dit Engelse garen is net iets dikker. Wel 4 draads, dat betekent dat de draad uit 4 dunnere draadjes bestaat, die getwijnd zijn in één draad.

Bloemenpracht


De route die ik dagelijks met Douwe loop, komt langs een perceel weidebloemen. Zo mooi! Die wilde bloemen trekken niet alleen veel insecten aan maar ook reeën en andere zoogdieren.

Zo zag ik dat de korenbloem niet altijd blauw hoeft te zijn!


Us Douwe


Nog steeds koudwatervrees. Zo erg dat hij een teiltje water al eng vindt. Zijn bal lag achter een teiltje water, het duurde nogal even voordat Douwe de bal durfde te pakken. Ik dacht dat Douwe dit teiltje wel lekker zou vinden zo tijdens die warme dagen. Lekker pootjes afkoelen. Een badje zou hij toch te eng vinden. Nu: een teiltje is ook al tè eng!


Waar dat vandaan komt? Geen idee. In vorig leven verdronken, je zou het haast denken.

Het geeft niet hoor, wij zijn ook helemaal niet van die waterratten. Blijkbaar krijgt ieder de hond die bij hem (m/v) past.


Us Douwe heeft van nature veel contact met andere dieren. Elke keer weer zo bijzonder om te zien. Zo is Douwe een volmaakte paardenfluisteraar.

Heil & zegen
Heil betekent oorspronkelijk geluk. Zegen betekent het verlenen van een stukje Goddelijke of Bovennatuurlijke Bijstand. Het is het antoniem van onheil, pech of rampspoed.


Dus:
Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

road trippin’ with my two favorite allies


.
Titel uit Road Trippin’ van Red Hot Chilli Peppers. De tekst spreekt voor zich: On the road met mijn twee besties. Let’s go get lost!

6626 km
We zijn op pad geweest in Scandinavië, tot voorbij Poolcirkel.


Elke nacht op een andere plek, midden in de natuur. Zie de zwarte puntjes. Een reis van totaal 6626 km.


Wildcamperen mag alleen nog in Zweden, Noorwegen en Schotland. Met onze Citroën Jumper kunnen we overal komen. Het is een compacte ex-bedrijfsbus waar Jan deze camper van heeft gemaakt.


We stonden gewoon ‘into the wild’ met een vast bed en koffiezetapparaat. Dat dan weer wel. Zo fantastisch, waar het mooi is parkeer je de bus. Meestal aan het water. Schoon water waar we koffie van konden zetten.


Hoogvlakte
Ook stonden we een nacht boven de boomgrens. Nee, het was er niet koud en dat terwijl de wintersneeuw nog hier en daar zichtbaar was.


Zo stil, zo indrukwekkend!


Poolcirkel
En hoe hoger we kwamen, hoe dichter bij Poolcirkel hoe lichter de nacht.


Voorbij deze Artic Circle kan je midden in de nacht gerust de krant lezen. Zo s’avonds dacht ik dat het uur of 7 was maar in werkelijkheid was het dan al ver over bedtijd. Dat komt omdat de zon richting Noorpool in de zomer hoger staat dan thuis.

Grote grazers & ander vee
Omdat we allerlei binnendoor weggetjes reden zagen we regelmatig rendieren en elanden.


Het verschil tussen deze schijnherten of Capreolinae: Rendieren zijn kleiner max. 1.25m hoog, elanden schouderhoogte tot 2.40m. Rendieren leven vaak in kuddes, elanden zijn solitaire beesten.

In Noorwegen is er maar één hoofdweg richting Noorden. Maar ook deze is erg rustig. We kwamen meer schapen tegen dan auto’s. Verder hier veel Fjorden, pontjes en onverharde kronkelwegen.


Hieronder Møsjoen. Een prachtig typisch Noorse plaats.


Lezen & breien
Ik heb niet veel gebreid. Overdag waren we on the road, dan is er zoveel te zien dat ik het zonde zou vinden om met mijn neus in het breiwerk te zitten. Hier en daar een toertje. Ik mag ook graag lezen in de vakantie. Misdaadverhalen, heerlijk!


Tijdens één van de stops zag ik in de struiken een laars liggen. Ik durfde niet te kijken of er nog iets uit het schoeisel stak. Jan kon me gerust stellen, er zat geen lijk aan vast. Duidelijk: ik lees teveel Scandinavische thrillers. Later kwam Douwe trots aanlopen met een bot ter grote van een dijbeen!


Of hij had het plaats delict geruïneerd of hij is een cold case op het spoor. Hoe dan ook, bot ging mee naar huis. Jan ging namelijk niet uit van een misdrijf.

Aanwinsten
In de noordelijke landen ligt de breiwol in de supermarkt, gewoon naast de luchtverfrisser! Maar ik heb ook nog twee prachtige handwerkwinkels kunnen bezoeken.


Mijn vakantiebuit. Naast veel, heel veel stenen heb ik op de Poolcirkel een mooi vest gekocht, in de supermarkt die twee acryltjes. En in de wolwinkels die twee groene bollen voor sokken: echt Noorse wol. Dat bolletje Regia kun je ook in Nederland krijgen, maar het is toch zo leuk om even een bolletje in een Laplandse wolwinkel te scoren.


Us Douwe
Op de Poolcirkel was de wereld nog best wit en bevroren. Douwe was niet te houwe! Uitgelaten en rollebollend ging hij door de koude sneeuw.


We wisten wel dat we Douwe een plezier zouden doen om hem mee op reis te nemen. Hij zit graag in de cabine. Voordat wij rijklaar waren voor de volgende etappe zat hij al lang en breed voorin onze bus.


Doordat we in het wild kampeerden konden we Douwe rustig los laten, hij bleef keurig bij ons.


.
We probeerden in the middle of nowhere te staan zodat er geen weg langs de camper liep. Alhoewel de wegen in Lapland erg rustig zijn, is het fijner om van de weg af te staan.


Inmiddels zijn we alweer een aantal dagen op ons honk. Dus…

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

what will be, will be


.
1956: ver voor mijn tijd. Maar och zo mooi! De vertaling is eigenlijk: sommige dingen zijn niet te voorkomen. Het is gewoon zo. Daarmee hebben we het maar te doen. Maar hey:

Life is 10% what happens to you and 90% how you react to the situation. Op foto hieronder mij als ‘little girl’.

Boeken
Ik lees graag, maar zeker niet alles wat los en vast zit. Het komt dan ook veelvuldig voor dat ik enthousiast aan een boek begin en er na een aantal pagina’s al klaar mee ben.

Dan is een abonnement op de streamingsite StoryTel handig. Ik kan zo doorscrollen naar een ander boek. Maar zo makkelijk ik de, voor mij niet interessante boeken in de hoek werp, zo moeilijk kan ik afscheid nemen van de voor mij boeiende boeken. Ik blijf gerust nog een weekje in die sfeer & kan ongelofelijk balen dat het boek uit is. (Foto: een klein deel van mijn lievelingsboeken)

Bij een goed boek weet ik vaak ook nog waar ik hem las. Zo zat ik in Engeland 2001 in het boek ‘De Razende Stilte’, de tranen amper bedwingend. Zo’n mooi boek!

‘De crèche’ van Elle van Rijn, maar De Zevenzussen serie vond ik ook mooi en de Nicci French serie van de dagen van de week of Camilla Lackberg, de misdaadromans over Patrik Hedström en Erica Falck. Zo ik kan nog wel even doorgaan. De boeken die ik echt bijzonder vind staan in onze boekenkast. In, hoe kan het ook anders, een Billy!

Net als mijn breiprojecten die ik bij houd in Ravelry, zo houd ik de boeken die ik lees bij in Pinterest, ook per jaar. Waarom? Gewoon ik ben dol op lijstjes bijhouden.

Een beetje van mezelf en een beetje van Maggie  Drops
Al een tijdje heb ik deze shawl op de pennen. Ik had wat problemen met het Engelse patroon, dus die in de prullenbak* gegooid en een Nederlands patroon geprint van Drops. Drops is een garenmerk. Dit merk heeft een enorme database aan patronen op het World Wide Web staan. Ook veel goede in het Nederlands vertaalde patronen. Ik koos voor de ‘Happy Hour’ shawl*.

Maar hierbij liep ik vast met het ajour (gaatjes) gedeelte. Dus uiteindelijk mijn eigen ajourtje maar bedacht. Een repeterend patroon van maar 3 steken. De moeilijkheid is dat de shawl aan één kant meerdert en aan andere kant minderingen zitten. Dat is met ajour lastig om de juiste gaatjes op de juiste plek te krijgen. Tenminste bij mij. Maar zie nu: mooi toch! Strepen afgewisseld met ajour.

*Een prullenbak (ook wel prullenmand) is een bak of mand waarin je kleine zaken die niet meer nodig zijn weggooit.

Us Douwe
Het valt me op dat Douwe erg gecharmeerd is van andere dieren. Poezen & paarden worden met de hoogst voorzichtigheid benaderd.


Zo ook koeien. Zo prachtig!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

good riddance


.
Zanger Billie Joe Armstrong van de Californische punkband Greenday schreef dit nummer toen zijn vriendin naar Ecuador verhuisde. Hij probeerde er nuchter over te zijn, maar om zijn woede toch te tonen, noemde hij het nummer “Good Riddance” = “Opgeruimd staat netjes”. Met “Time Of Your Life” als ondertitel.

“Het gaat erom cool te zijn, te accepteren dat mensen in het leven verschillende kanten op gaan”, vertelde de dappere Armstrong, “Mensen komen in je leven en het is geweldig, maar ze lijken net zo snel uit je leven te gaan als ze binnenkwamen.”


‘People come into your life for two reasons: to love you or to teach you a lesson’.

Bril
Sinds deze maand ben ik brildragend. Ik had al een aantal jaren een leesbril. Toen kwam ik in een periode: ‘bril op, bril af’ tot ik daar zo klaar mee was dat ik naar Robtiek in Noordwolde toog. De aardige Rob meette mijn ogen en ja, ik zou wel beter af zijn met een dagelijkse bril.

Samen met dochterlief heb ik een montuur uitgekozen. En een weekje later kreeg ik hem opgezet.

Er ging een wereld voor me open. De tv is een stuk scherper, ik hoef niet meer te wisselen van leesbril +3 voor lezen, naar leesbril +2 voor computeren. En breien voor de tv: Super! Nu heb elk voordeel zijn nadeel: Ik zie opeens veel stof en vuiligheid in huis….

Ik voel me nog wel wat onzeker over mij met bril. Ik heb erg weinig reactie gehad uit mijn omgeving.

Of: Het staat bagger en men zegt dat niet. Of: Het valt niet op omdat deze bril blijkbaar past bij mijn gezicht. Gelukkig heb ik wel een compliment gekregen. Dank je wel Annemiek!

Ik ga er dus maar vanuit dat een ieder in mijn omgeving meteen aan mijn ‘nieuwe normaal’ gewend is geraakt.

Still knitting socks
Nummer 199 gleed van de pennen. Een paar voor Jan z’n vader. Hij is een trouwe drager van mijn gebreide sokken. Dus ik denk dat ik hem met dit paar ook wel blij kan maken. Het is me gelukt om twee identieke sokken te breien. Altijd weer een uitdaging in sokkenbreiland.


Ik ben nu begonnen met mijn 200 ste paar! Sinds 2006 ben ik aan het sokkenbreien. En ik heb er lol in. Duhu anders brei ik natuurlijk geen 200 paar.

Van sokjes maatje baby S tot sokken maat 47.
Van sneaker-sokjes tot over-knees voor de motorcross.


Hieronder twee paar die ik binnenkort weggeef.


Mijn eerste paar was ‘a mess’, but it doesn’t matter. Deze voet doet denken aan een klompvoetje. Niets mis mee, maar ik heb die niet. Ach al doende leert men.


Hierna had ik de smaak van het sokkenbreien te pakken. Elk jaar breide ik er wat meer.


Hierboven een grafiek van mijn sokkenmojo in getallen. Top: 2021 31 paar, zou ik dat in 2022 evenaren? Zit nu op paar 13, nog 18 (!) te gaan. We shall see, want hey, het is geen moeten.

Maar in die 16 jaar wel een duidelijke stijgende lijn. En nog altijd piepen er foutjes in de sokken maar okay het is handwerk dus uniek maar niet perfect. Mijn uitspraak altijd: wanneer je snel loopt zie je het niet!

Voordeel van sokken breien:
*Je maakt de ontvanger er blij mee. (Ik geef ze alleen aan mensen waarvan ik vermoed dat ze er blij mee zijn.)
*Het is een werkje waar nog eens een eind aan komt. (Ik brei één paar in 11 uur en 20 minuten.)
*Er zijn heel veel leuke verschillende sokkenwolletjes te koop. (Je weet gewoon dat je met 100 gram een paar sokken kan breien. Kopen, kopen, kopen!)
*Het breitje pas makkelijk in mijn rugzak. (Ik doe het werkje in een projecttasje in mijn tas, altijd bij de hand.)
*Je kunt er altijd en overal mee verder breien. (Elk ‘pauze’ momentje kan ik even een toertje weg prikken.)


Dus, een gevleugelde uitdrukking van Zuslief en mij: Never leave home without dit sokkenbreiwerkje!

Getallen
Ik ben wel van de getalletjes. Zo houd ik het aantal gebreide sokken bij in Ravelry. Ik hoor dat vrouwen (m/v) het jammer vinden dat ze niet weten hoeveel sokken ze al hebben gebreid. Ja, dat kan ik me voorstellen.


Ik heb het aantal gebreide truien ook niet bij gehouden want dat was vóór Ravelrytijd. Best jammer, maar hey, de wereld vergaat er niet van. Gelukkig hebben we de foto’s nog. Hierboven de Nijntje trui van dochterlief. Met veel plezier gemaakt indertijd!

Vakantie
Nog even en we gaan weer op reis. Voor mij begint de voorpret al door te snuffelen in de wegenatlas. Dit jaar Scandinavië.

Us Douwe
Ja, ik was boos! Heel boos! Douwe sloopte in no time onze mooie stokroos!


En daar laat ik het voor deze week even bij.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

wind of change

Titel van de Duitse band ‘The Scorpions’: Een lied dat het einde van de koude oorlog symboliseert. Maar hoe relevant nu ook weer! Opnieuw is er een issue tussen oost en west.


.
Toen Poetin Oekraïne inviel was het ineens oorlog met veel doden, vernielingen en vluchtelingen. Ik merk dat het minder prioriteit heeft in onze media. Maar, tja er is ook wel veel wat er speelt hier: Stikstof, gaswinning & energieprijzen. En toch, en toch: Er is ook hongersnood in Afrika. Kinderen gaan dood door gebrek aan graan vanuit het oorlogsgebied. We leven in 2022. Alles is mogelijk, toch? Hoe kan dit dan gebeuren? Waarom laten wij dit gebeuren?

En ik, ik maakte me óók druk over een hond die in volle zon opgesloten zat in een auto in onze straat. Zeven adressen bij langs gegaan om eigenaar van wagen mét hond op te sporen.


Met mijn boodschap was duidelijk: haal je hond eruit of zet je auto in schaduw… Dom volk!

Spoorloos
Kent u het programma ‘Spoorloos’ NPO 1? Volwassen kinderen die na lange tijd kennis maken met biologische ouders? Nou dat was het hier, in Haule, afgelopen zaterdag. Een light versie dan. Douwe ontmoette na een klein jaar zijn moeder en broertjes weer. Hieronder de ontmoedig tussen moeder en zoon.

.

We kregen sterk het idee dat de broertjes elkaar ook herkenden. Ze gingen gelijk spelen en hadden de grootste lol. Zo mooi om te zien!


Moederhond Fenny kreeg op 10 juli 2021 zevens puppy’s. Daarvan waren er zaterdag 6 bij elkaar. Douwe was nu echt de grootste van alle stabijtjes!

Fotomoment: Het was niet te doen om alle broertjes & mem netjes naast elkaar neer te zetten. Wanneer ze eindelijk netjes zaten ging nummer 7 ervandoor en de rest er achteraan.


Met baasjes erbij lukte het wel. Links moeders, in het midden Douwe met Jan. En… gelukkig hebben we de foto’s beelden nog. Douwe vond het fijn om de ontmoeting nog even terug te zien!

Still knitting socks
Na de regenboogsokken voor Hester, brei ik nu een paar voor Jan’s vader. Ik ben inmiddels bij de hak van nummer twee. Pa is 29 juni jarig, dan moeten ze dus af zijn. Maar dat lukt me denk ik wel.


Garen: Regia 4 draad: Black, Blue & Friends. Color nummer 03801. Naaldjes 2.25 KnitPro Zing 15 cm.

Knitting In Public Day


Ik zag op Instagram een oproepje van wolwinkel Van draad in Grou. In het kader van ‘World Wide Kitting In Public Day’ had Sytske in haar voortuin tafels en stoelen klaargezet om de knitters in de omgeving een plaats te geven mee te doen met deze KIP-dag op 11 juni.


Ik had het gelezen op de socials, dus toog ik zaterdagmiddag naar de winkel van Sytske. O, wat een mooie snoepwinkel! Nadat ik een bolletje sokkengaren had gescoord, schoof ik aan bij de andere vrouwen die lekker in het zonnetje zaten te breien en te praten.

Breisters van ver: Utrecht en Lelystad, maar ook van Harlingen, Dronryp, Aldeboarn, Grou, Leeuwarden, Roden, Heerenveen en Wolvega waren aangeschoven. Het voelde zo goed en gemoedelijk. Breisters zijn ook zo ‘hetzelfde’. Zooooo leuk!

En er was koffie & thee, koekjes & chocola! En voor alle breisters een kadootje, zo lief! Bedankt Sytske!


Thats all folks…

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

but don’t think twice, it’s all right


.
Titel van Bob Dylan’s gelijknamige liedje, gecoverd door Jack en Daisy.

Rondje velden
Wat kan de natuur toch prachtig zijn! Erwin Bette komt uit Oost-Friesland in Duitsland. Ik volg hem al een hele tijd op de Socials. Hij maakt prachtige foto’s. Zie deze nou! Zo vol vertrouwen gaat het kalfje dapper achter zijn moeder aan. De wereld tegemoet.

Lytse sokjes
Bij ons in de buurt kregen we bezoek van een ooievaar. De grote vogel vloog met een klein, heel klein meisje naar het goede adres. Fotocredit: zoonlief.

Deze kleine sokjes verdwenen daar in de brievenbus.


Regenboogsokken
Nog een paar voor één van de schoondochters.


Een knoopje maakte dat het garen niet meer perfect doorloopt. O, ik kan daar zo van balen…


Maar toe-maar, het is zinloos om in dat gevoel te blijven hangen. Gewoon doorbreien. Wanneer ze hard loopt zie je het echt niet. Bij mijn vinger de plaats van het knoopje in het garen.


Wel heb ik de andere sok omgekeerd gebreid. Gewoon wol af wikkelen en weer op wikkelen. Zo heb je tenminste twee hélé verschillende sokken. Dat is beter dan twee bijna gelijksen!

Us Douwe
Ondanks dat hij pubert snapt Douwe de woorden ‘Wacht’, ‘Los,’ ‘Zit,’ ‘Af’ & ‘Kom’ goed. Meestal laat hij dan ook het gewenste gedrag zien. Bovendien kan Douwe al goed op ons huis passen, hij kan best wat uurtjes alleen zijn.


’s Avonds is het: ‘Mooi in je mandje!’. En hierna laat hij zich niet meer horen tot de volgende morgen. Er zit nog wel eens een misse nacht tussen hoor, dat staat hij om 5 uur al naast Jan zijn kant van het bed. Zo van: ‘De vogels fluiten dus ik ben ook wakker!’ Jan maant hem dan weer naar zijn mand.

Grasrand
De bermen staan zo volop in bloei.


Ik kan me niet herinneren zoveel klaprozen gezien te hebben. De foto ’s zijn genomen op de Jokweg, De Hoeve.

Lang leve het ‘Niet-maai beleid’.

Jolly Jumper


Onze camper is ietwat opgepimt. Met bestickering is ons busje nog mooier.


Nu vielen we al op. Bij camperplaatsen is onze bus altijd de kleinste. Maar nu ook nog de mooiste. Dank aan Jan zijn zoon Leon.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

just forget the world


.
Ik kwam deze prachtige cover tegen, van Sam Bettens. Toen heette hij nog Sarah. ‘Chasing cars’ van Snow Patrol.


Een paar woorden uit de mooie tekst: even liggen, gewoon liggen en de wereld even vergeten.

Vergaloppeerd
Hoe het begon: ik kocht een jurk met bijpassend garen. Vervolgens kocht ik een Engels patroon: ‘Take it all’. Hieronder voorbeeld van de sjaal.


Ik dacht zo: een mooie uitdaging zo’n Engels patroon. Ik zou gewoon het patroon stukje voor stukje gaan ontleden. Easy peacy! Ik had een A4 geprint met alle Engelse breitermen vertaald. Zover was ik ook al.

Toen begon ik te dralen. Eerst met het garen. Twee kleuren? Drie kleuren? Nee, vier kleuren! Ik liet Jildou kritisch meekijken. Wit erbij? Nee, dat is te wit, grijs erbij dan? Nee, dat matcht ook niet. Dus ten lange leste het witte garen met thee een beige look gegeven. Helemaal goed!

Zoals te zien: voor ‘bolletjes wikkelen’ krijg ik geen sticker.

En het garen kwam in een blikje. Het ‘gewoon’ beginnen met breien schoof ik steeds verder voor me uit. Want eigenlijk liep ik bij de eerste Engelse zin van het patroon al vast! Een soort van paniek overviel me. Ik kan dit gewoon niet.

Woordblindheid
Zo heette dyslexie vroeger. Ik vertelde al eens eerder dat ik een tikje van de dyslexie-molen heb gehad. Ik lees langzaam, maakt spelfouten en de mij vreemde talen, daar kan ik geen chocola van maken. Dat laatste is dan wel weer een beetje jammer.

Wanneer ik een Engelse weblog lees dan ben ik eindeloos aan het kopiëren en plakken in ‘vertalen.nu’. Op Insta is dat makkelijk, het knopje ‘vertalen’ is vaak de oplossing om de tekst voor mij leesbaar te krijgen.

Wanneer er ook nog tijdsdruk of een andere lastigheid meespeelt schiet ik in de paniek en blokkeer ik met lezen. Dit bij apparaten waarbij je al lezend iets moet doen bijvoorbeeld.

Zo heb ik eens in Oostenrijk 20 euro laten verdwijnen in een benzinepomp-automaat:
1. Uitleg in geschreven Duits / Engelse taal.
2. ’s Morgens vroeg (telt ook mee).
3. Tanken & betalen dus dubbele actie.
Geld kwijt en geen druppeltje benzine in de tank… Anyhow: misschien was het kiezen van een Engels patroon ook niet echt een slimme actie met de zelfkennis die ik inmiddels bezit.

Happy Hour
Omdat het garen vanuit het blikje mij riep, zocht ik een oplossing. Die vond ik in een Nederlands patroon van Drops. De ‘Happy Hour sjaal’ voorbeeld hieronder.


Dezelfde vorm van sjaal, ook een afwisseling in strepen en ajour. Knopje ‘print’ en ik kon los!


Ik gebruik een ChiaoGoo rondbreinaald 3.5 mm, ik heb 4 strengen 75% merino, 25% nylon in de kleuren: beige, lime-green, tree-green, tuscan-red (laatste 3 van Bresni’s Wool.)

Geluk is de kunst een boeket te maken van de bloemen waar je bij kunt! Ik zeg: amen!

Still knitting socks
Voor dochterlief, maatje 40. Garen: Regia Desing Line Kaffe Fasset. Naald 2.25 mm.


Patroontje: Toer 1: 3 recht 1 overslaan. Toer 2: 3 recht 1 overslaan. Toer 4: alle toeren recht. Dit herhalen.

Vogeltjesgeluk
Hieronder een filmpje van de laatste dag dat de vogeltjes nog in het huisje woonden.


.
De testfase: testing wings! Om de beurt fladderden ze met hun vleugels. En op vrijdag zijn ze dan voor het eggie gaan vliegen. Zeven piekjes! Een hele prestatie voor het ouderpaar.

En wat doe je dan als je uitvliegt? Even kennismaken met de buren! Deze foto maakte buurvrouw, zo leuk!


Wanderlust
Janlief is weer thuis met 3106 km op de Ducati-teller. Hij was namelijk een aantal dagen op de motor weg. Door Duitsland, Oosterijk en Slovenië. Fijn dat Jan weer thuis is en dat vond Douwe ook!!


Wanderlust is het verlangen om op pad te gaan, uit je eigen leefwereld te treden en de wereld te ontdekken.

Us Douwe

Lekker even wegkruipen bij de baas, daar ben je nooit te groot voor hè Douwe!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

ik mis je nu al


.
Titel uit: ‘Mis je zo graag’ van Claudia de Breij en Waylon. Zo toepasselijk! Tekst hoef ik niet te linken, luisteren naar liedje make sense!


Jan is een kleine week op pad met de Ducati, tent & toebehoren. Hij kan zich prima alleen vermaken. Aanvankelijk was het plan iets anders. Maar het leven veegt vaak de vloer aan met onze plannen.

Still knitting socks
One done, one to go! Sokken voor dochterlief.

Het is lastig om de tweede sok identiek te krijgen. Bij mij is het vaak zwart of wit. Dus dan totaal anders: ik heb het bolletje andersom opgewonden, zo krijg je nimmer twee dezelfde sokken.

Handwerkbeurs
Al voor de 18e keer slaat de handwerkbeurs zijn stands op in Zwolle. Voor zover ik weet was ik er alle voorgaande edities bij. Vaak samen met moeder en zus. Ook vaak alleen.


Alhoewel er allerlei snoepgoed op de socials voorbijkomt en ik dus enorm twijfelde om toch een ritje naar Zwolle te rijden, blijf ik thuis. Want…
1/ de drukte: het is net een kippenhok vol kakkelende vrouwen (m/v).
2/ ik heb echt, echt, echt geen garen nodig.
3/ ik heb echt, echt, echt geen borduurpatronen nodig.
4/ ik heb ook laadjes vol quiltlapjes.

Ik denk gewoon dat het slim is mezelf even niet bloot te stellen aan alle mooie & verleidelijke prikkels.

Huisje overvol vogelgeluk
.

Us Douwe
Jan gaat elke avond met Douwe op pad. Er is veel natuur rondom ons dorp. Het is er stil. Douwe rent dan als een stabij in het rond. Alle energie eruit. Nee, hij gaat niet achter reeën aan. Wanneer Jan reeën ziet dan lijnt hij Douwe aan, zodat die reeën die een plekje voor de nacht zoeken met rust gelaten worden.

Nu Jan op pad is, is het uitlaten van Douwe in de avond ook mijn taakje.

Douwe heeft nog steeds koudwatervrees. Geeft niet, zo heb je ook geen natte hond in de auto. Elk nadeel…

Gisteren bij Nijeholtpaaster Beach, aan het riviertje de Lende.


Gelukkig klaagt hondlief niet als hij aan de lijn moet.


Ik probeer één keer per dag ergens naar toe te gaan waar hij los kan.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

Vorige Oudere items