prinsjesdag

Een oud filmpje (2014-Koefnoen) maar ik moest erg om lachen. Zo’n prachtige wisselwerking tussen Sanne Wallis de Vries en Paul Groot.

Advertenties

sokkerdesok & tijd verzetten

 

Dit is mijn breitasje. Gekocht op de laatste breidagen in Zwolle. Het handgemaakte tasje heeft een handig formaat.


In het ‘deksel’ passen ook nog dingen zoals centimeter, stopnaaldenkokertje Chibi en schaartje. Naast breiwerk zit er een naaldenmeter (niet gebruikt bij dit project), een bril en andere rommeltjes in. Deze breitas gaat mee naar het breicafé en de breibende. Omdat ik thuis andere projecten her en der heb liggen pak ik die gemakkelijker de op en komt het dus voor dat de breitas pas bij een volgende breibijeenkomst weer wordt geopend.


Gevolg is dat ik al veel te lang met deze sokken bezig. Op 3 mei zette ik dit paar op met een bolletje Sweet & Spicy van Opal. Bovendien kwam ik halverwege de eerste sok er achter dat ik met een verschillend setje naalden aan het breien was. Drie naalden 2.5 en twee naalden 2.25. Op advies toch maar door breien met verschillende naaldjes. Toen kwam ik er, na de hak, achter dat het patroon verspringt op de boven-voet. Niet dat je het ziet maar toch… Goed, ik heb de sok af.

Nu sok twee. En zoals bij de wet van Murphy: “Anything that can go wrong, will go wrong” (alles wat fout kan gaan, zal fout gaan). Nu lukt het me maar niet om het zelfde begin-punt te vinden in het breigaren. Normaal, bij zelf strepend garen begint de tweede sok op hetzelfde punt als de eerste. Soms moet ik best wat van de bol afwikkelen om dit punt te vinden maar ik brei altijd twee identieke sokken. Nu moet ik dit loslaten. Lastig merk ik. Ben ik zo’n perfectionist? Goed, ik ga de uitdaging aan en brei de tweede sok mét ongelijke pennen, mét een patroon dat verspringt op de boven-voet en mét een ongelijk streeppatroon.

verzameling klokjesAnd now for something completely different:
In de EU gaan stemmen op om de zomer- en wintertijd af te schaffen. Maar dan komt de hamvraag gaan we verder op de zomertijd of op de wintertijd.

Ik zeg: waarom gaan we er niet tussen in zitten… gewoon op 28 oktober de klok een half uurtje verzetten. Mijn idee heb ik gedeeld met drie kamer leden. Twee uit de tweede kamer en één uit de eerste kamer. Meneer Don (eerste kamer) heeft me via mail laten weten het wel te willen uitzoeken. Wordt vervolgd.

sprei

In 2016 begon ik al met een log-cabin sprei. In een eerder blogje haalde ik dit al even aan. Ik had een aantal kleurtjes Royal-Zeeman-garen gekocht. Het is acryl garen maar het breit fijn: het is sterk, kan in de was en behoud zijn kleur. Dekens breien of haken is leuk om te doen. Makkelijk ook want het hoeft niet te voldoen aan een pasvorm of zo. Gewoon genoeg garen en gaan…


Van de zeven dekens die ik eerder al maakte zijn er 6 gehaakt en maar 1 gebreid. Voorkeur ging dus naar breien. Op internet kwam ik een filmpje tegen van Staci uit Taxas, Verypink. Zij legt heel vriendelijke uit hoe je een Log Cabin kleed kunt maken. Log Cabin is een techniek vanuit het Quilten. Maar je kan deze techniek ook prima gebruiken bij ’t breien. Staci gebruikt bij elke nieuwe streep een andere kleur, zie foto hieronder:

Ik gebruik dezelfde kleur 2x.


Dit project ligt al even stil. Nu pak ik het weer op. Toen ik in 2016 mijn eerste lapje af had, die met groen en rood, liet ik zien aan mijn moeder. Eigenlijk liet ik altijd alle handwerkjes zien aan haar. Zij kon door haar spierziekte, sinds 2015, niet meer handwerken maar kon wel erg genieten van de werkjes die ik maakte. Begin 2017 is ze overleden. Daarom is het wel bijzonder dat ze van dit project nog wel een stukje heeft gezien. Mijn moeder handwerkte graag. Na haar werkzame leven kreeg ze hier meer tijd voor, tot ze ziek werd.

Deze week is het gips van mijn rechter onderbeen verwijderd. Nu mag ik op krukken oefenen met lopen. Het gaat best goed. In huis al geen krukken meer nodig en gisteren ook al een rondje met het hondje gedaan ook zonder krukken. Elke avond wordt mijn enkel nog erg dik maar dat hoort erbij. Ik heb afgelopen periode veel lieve reacties gehad op mijn ongelukje. Lieve kaartjes:

Jan heeft veel gedaan in de periode dat ik weinig kon. De kinderen kwamen koken voor ons, Wessel die me trouw naar het ziekenhuis begeleidde. En Anneke die spontaan een taxi aanbood zodat ik toch naar onze breiavond kon gaan.  Erg fijn om te beseffen hoeveel mensen er voor je klaar staan wanneer je het zelf even niet kan.

schooljaar

Voor onze (stief)kleinkinderen is het nieuwe schooljaar deze week begonnen.


Kyan mocht voor het eerst naar de peuterspeelzaal. Het ging super goed en de juf zei ook dat hij goed mee deed met alles. Kyan is net als zijn grote zus een gezellige prater en vermaakt hem zelf prima. Alles wat rolt heeft zijn aandacht maar ook onze buitenkraan blijft zijn interesse houden.


Tess mocht (eindelijk) naar groep drie. Tess is van een kleutertje in een jaar veranderd in een leergierig schoolkind. Ze was er dan ook helemaal klaar voor: groep drie! Vorige week zat ze hier op de bank en we hadden het over het leren lezen. ‘Goh, meissie, dan kan je met de kerst al LEZEN!’ Tess knikte en glunderde zo! Geweldig!

Zo fijn ook dat er zulke prachtige kinderboeken zijn. Mijn top drie (in random order):
Hasse Simonsdochter
juniperde razende stilte

simpel weg

Alhoewel ik onlangs dit prachtige plaid-pakket heb besteld ben ik er nog niet mee begonnen.

Het is een werkje waar je je hoofd wel bij moet houden, tenminste voor een niet-al-te-ervaren-haakster. De Persian Tiles Blanket zit in een mooie en goed afgesloten box klaar om ermee te beginnen wanneer ik me weer iets meer kan concentreren op iets moeilijkers.

Ik ben nu bezig met een simpeler werkstuk. Een logcabin deken met veertien kleuren. Makkelijk, groot en mindfulness. Het enige denkwerk wat bij dit project hoort is het bij elkaar kiezen van de kleuren. Ik gebruik Zeeman Royal garen.

Al eerder heb ik twee dekens gebreid van dit garen. Nu heb ik mezelf een grotere uitdaging gesteld, een sprei over ons tweepersoonsbed!

Aangezien ik nog steeds in het gips zit, kan ik niet wandelen. Jan was zo lief om gisteren met mij uit rijden te gaan. We wonen op de rand van Frysân, dicht bij het Drents-Friesewoud. In plaats van een wandeling deden we een autoritje.

We moesten wat geduld hebben. Onze weg werd versperd door wat Schotten. Erg veel haast leken deze Schotse Hooglanders niet te hebben. Wel een prachtig gezicht!

poezeke

Jiskepoes wordt oud.


Ze doet het nog prima. Als ik haar, anderhalf uur vóór haar etenstijd, klagelijk hoor mauwen en vervolgens, wanneer ik dus anderhalf uur eerder over stag ga en haar bakje vul, valt ze haar eten letterlijk aan(!). Dan merk ik niets van haar 19 jaar.

Maar verder… haar vachtje wordt minder. Ik borstel wat vaker en knip de vervilte stukjes eruit. Blijkbaar is ze wat stram zodat ze haar eigen vachtje niet meer optimaal kan verzorgen. Ook merk ik dat ze meer slaapt, bij voorkeur op mijn schoot!
Voorheen kwam ze altijd na het eten even op schoot zitten. We noemden dat haar ‘after-dinner-aaitje’. Nu wil ze, als het aan haar ligt, de hele dag lekker vertroeteld worden. Ach geef haar eens ongelijk, willen we dat allemaal niet?

persian tiles blanket

Ja, ik heb heel wat wip’s (work in progress). Van de acht projecten pak ik vier regelmatig op. Ik heb met mezelf een afspraak dat ik eerst een wip afmaak voor ik met een nieuw project begin. Maar zo nu en dan lukt het me gewoonweg niet om me aan deze afspraak te houden. Zo zag ik deze plaid in ‘real-live’ en was op slag verliefd. De kleuren, de patronen, zoooo mooi!

@stylecraftyarns have launched a new colourway, by Lucia Dunn of @luciasfigtree called Eastern Jewels of an original design by @janiecrow
Het is een patroon van Janie Crow maar in een ander jasje gegoten door Lucia’s Fig Tree.
Omdat ik ook per se deze kleuren wil gebruiken heb ik bij ‘La Vivere’ in Zoetermeer het hele pakket besteld, inclusief Nederlands patroon. Het patroon bestaat uit zestien achthoeken, negen vierkanten en zestien driehoekjes. Voor een niet-ervaren haakster een hele uitdaging.


De plaid word gehaakt van Stylecraft Special DK. Ik heb één vierkantje als proef gehaakt van ander garen. Gewoon even testen of ik het snapte, nou deze granny squares is te doen. Hiermee kan ik wel beginnen, negen keer.

Door mijn kuitbeenbreuk sta ik nog steeds ‘on hold’. Alhoewel ik elke dag iets mobieler word kan ik nog steeds niet met Chiqo op pad. In huis scharrel ik al wel weer een beetje rond, mijn gipsen been zorgt ervoor dat mijn enkel gefixeerd is. Buitenshuis gebruik ik nog wel de rolstoel. Ik kom niet veel buiten. Mijn uitje is het wekelijks ritje naar de Lidl om de boodschappen te halen. In de winkel verplaats ik me vrij gemakkelijk in m’n rolstoel. Mik alle boodschappen zo in het wagentje waar Jan achter loopt. Door het gedraai en gegooi mikte ik ook zo een pak rijst in het wagentje van een vreemde mevrouw!
Jan heeft me ook al eens meegenomen om Chiqo uit te laten. Het lopen met een rolstoel in het bos is een heel gedoe. Maar ook in het dorp kom je erachter hoe scheef de bestrating loopt.


Het aftellen is begonnen: dinsdag 4 september mag het gips eraf. Dan zal ik vast nog even krukken nodig hebben om het lopen te oefenen. Ik verwacht dat ik dan weer snel mobiel zal zijn en weer zelf de hort op kan.

Vorige Oudere items