packard

Dat merk zal je vast niet kennen, ik niet tenminste. Een Packard is een lux automerk uit de Verenigde Staten die tussen 1899 en 1958 daar gemaakt werden.

Door een Packard uit 1952 werden wij vrijdag naar het gemeentehuis gebracht om elkaar het Ja-woord te geven. Echt in stijl naar de ceremonie dus!


We zouden in eerste instantie gewoon op de fiets, ver is het niet. Of desnoods even in onze eigen auto. Dochterlief Jildou had ons verteld dat zij wel voor het vervoer zou zorgdragen.
Dat dat zó uit zou pakken was een grote verrassing! Bijzonder om op deze manier vervoerd te worden. Echt geweldig om zo verrast te worden op onze trouwdag!

Het was een mooie dag, vrijdag. Prachtig weer. Een korte ceremonie waarna er bubbels waren. Samen met onze dierbare naasten hebben we lekker gegeten. Natuurlijk, ik miste mijn pa en ma, wat zouden zij het ook mooi hebben gevonden.
Wie weet krijgen ze het wel mee…

Hiernaast een foto waarop de ‘weddingring-shawl’ zichtbaar is. Ik schreef hier al eerder over op 12 en 15 juni: Hier staat de uitleg beschreven.

Trouwen: we wilden geen poespas. Geen fotograaf die de geijkte plaatjes zou schieten. Geen ringen die we daarna toch in het nachtkastje zouden leggen. Een trouwboekje nee, daar zien we de meerwaarde ook niet van. Jan en ik houden van elkaar en dat hoeven we bijvoorbeeld niet bevestigd te hebben met ringen.

We hebben genoten van deze dag. Geen toeters en bellen maakt dat we geen stress hadden. Maar wel: Genieten van het samen zijn met de naaste familie en vrienden. Dat is het belangrijkste, echt!

Hieronder een gedichtje hoe wij het voelen. Beide hebben we, samen met onze kinderen een verleden, beide gezinnen. Het is nu anders, maar het verleden mag er ook blijven, het is goed zo.

zestig

Gister was het hier feest: Janlief werd zestig jaar.  Hieronder een ‘actie’ foto van hem tijdens onze laatste vakantie.


Fijn om alle kinderen van ons stiefgezin bij elkaar te hebben. Gezamenlijk hebben we vijf kinderen tussen de 26 en 31 jaar. Met de ‘aanhang’ en twee lieve kleinkinderen zijn we al met 12 man (m/v). Een gezellige boel!
Naast de kinderen waren er natuurlijk nog andere familieleden en vrienden. Aangezien we geen royale woning bezitten is het wat inschikken maar ach, er gaan veel makke schapen in een hok.


Het tuinhek-haakwerk: De granny square’s, ik had het er al eerder over. Inmiddels staat teller op 55 vierkantjes, nog 9 te gaan. Het is zo leuk om deze vierkantjes te haken, het verveeld me geen moment.
Bovendien past dit project precies bij mijn missie: ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’. Ik gebruik namelijk alleen ‘left overs’ van eerder gehaakte plaids. Zeemangaren Royal.
In één lapje zit 18 gram dus het hele tuinhek á 64 granny’s= 1152 gram dus toch alweer een bol of 11. Goed bezig!


Dit is toch wel het mooiste jaargetij geloof ik. Al dat frisse jonge groen en de bloesems overal. De dagen die lengen waardoor je ’s avonds nog een ommetje kan maken. En volgens mij is Chiqo het daar ook wel mee eens!

wat binne wy moai fuort, net!

Samen met Janlief en mijn schoonvader hebben we afgelopen weekend een roadtrip gemaakt. Zaterdagmorgen in alle vroegte verlieten we Fryslân om Jan z’n broer te gaan bezoeken in Duitsland.


Een prachtige reis met een ‘protte wille’ (veel plezier).


Jan zijn broer is werkzaam op een mega-melkveebedrijf in voormalig Oost-Duitsland. Boeiend om het grote bedrijf te bekijken.
Wat opvallend was dat de koeien er zo goed bij stonden, weldoorvoed, geheel relaxed en alert terugkijkend naar ons. Wanneer koeien het goed hebben geven ze meer melk, logisch natuurlijk.
Een gedeelte van het vee mag naar buiten. Maar koeien zijn net mensen, ’s nachts willen ze toch doorbrengen in de warme stal en bij regen verkiezen ze ook de stal boven het weiland!


Koeien, koeien en nog eens koeien! Stallen vol. Melkvee, pinken en kalfjes. Wat een dieren!

Naast de boerderij hebben we de mooie omgeving van Kerkau bekeken. Enorme akkers afwisselend met bossen. Het blad zo mooi in de herfstkleuren.


Bij de Arendsee was het ook al zo mooi!


Collect moments not things!


Als je zo’n roadtrip maakt van 1050 km dan heb je veel UKT (Uninterrupted Knitting Time) wat resulteerde in een sok die al een flink eind op weg is richting teen! Deze foto was halverwege te trip.


Zondagavond waren we weer thuis. Een prachtige reis!

beschuit met muisjes

Gisteren heb ik mijn kleine neefje in real life gezien én vast mogen houden. Wat een prachtig kereltje. En zo klein! Moos is de eerste van een nieuwe generatie in onze familie. Bijzonder!
Met kleine Moos op mijn arm kwamen bij mij ook de herinneringen los aan toen m’n eigen kinderen geboren werden. Ik weet dat mijn zoon bij de geboorte nog kleiner was dan Moos! Terwijl ik Moos al zo klein vind.
Nee, het vestje is nog niet af, dat geeft niet. Het past hem toch nog niet.
 :
Lieve Moos: Groei, geniet en geef. Lach, laat gaan en leef. Straal met je aanwezigheid en blijf jezelf…altijd!

sokken

Het eerste paar sokken gleed gister van mijn pennetjes. Een lekker dik paar op naald 3,5 mm. Het is een verjaardagscadeautje voor mijn zus. Ik weet dat ze een paar zelfgebreide sokken wel kan waarderen! Gebreid van Opal Cabaret. Natuurlijk met een ‘koffie-boontjes-boord’.

Zus en ik schelen 5 jaar. Met broer tussen ons in. Hieronder een foto van heel wat jaartjes geleden. Ach, wat moet ik zeggen: niets veranderd? Toch?

verrassing

M’n zus en zwager hebben een lange, verre reis gemaakt. Ze bezochten Nieuw-Zeeland. Mijn zus heeft dezelfde handwerkgenen als ik heb. Erg leuk om zo’n gezamenlijke interesse te delen. Helemaal als zuslief dan thuiskomt met wolletjes voor mij!!!
Naast twee prachtige bollen Merino-Possum wol kreeg ik ook een grappige theedoek vol kleurige schaapjes en bolletjes wol erop gedrukt. En nog een blad vol breisels en breiwol. In een tas van de woolcompany.

Een possum is een middelgroot buideldier dat in Nieuw-Zeeland leeft. Het beestje is 150 jaar geleden daar uitgezet en na verloop van tijd werd het een plaag omdat de possum in deze leefomgeving geen natuurlijke vijanden heeft. Van de vacht van het diertje wordt de wol gemaakt. Possumwol is zacht, licht en lekker warm! Hmmm, dat wordt dus een hele fijne luxe shawl!

Jan zijn kleinzoon!

Tess en KyanAfgelopen vrijdag is Kyan geboren.
Jan z’n kleinzoon. Grote zus Tess is superblij eindelijk haar broertje vast te kunnen houden. Moeder, vader, zus en broertje maken het goed.
Gister ging de trotse opa al even kijken.
Wij gingen vandaag samen even heen om cadeautjes te brengen. Zo klein, zo bijzonder om even vast te houden!
Ik was al een tijdje bezig met wat kraamcadeautjes. Natuurlijk voor Papa en Mama een pakketje gemaakt en Tess kreeg ook wat moois.
IMG-20151030-WA0005Wat een prachtig kereltje! Kleine Kyan. Jan zijn kleinzoon.
2015-10-15 10.19.44Een mandje vol kleine cadeautjes voor het kleine mannetje. Een paar klompjes, een Nijntje boekje en verder wat eigen gemaakte spulletjes.
Het truitje was eigenlijk als grapje bedoeld. Papa WD is fan van Valentino Rossi, een motorcoureur. Rossie heeft nummer 46 en een blauw/wit motorpak vandaar een blauw truitje met het nummer van Rossi.
2015-10-07 11.18.26Verder nog een klein popje gebreid.
2015-10-15 10.12.35En een dekentje in de kleuren van de babykamer.
2015-09-04 16.57.55

Vorige Oudere items