wegduiksjaal II

Mijn lopend werkje is over de finishlijn gekomen. Altijd leuk als een werkje de eindstreep heeft gehaald.

Hieronder één van mijn progresskeepers, die hang ik in mijn breiwerk gewoon om mijn vorderingen bij te houden. 


De laatste dagen heb ik wel even de turbo aangezet. De rook komt nog net niet van mijn rondbreinaald! Maar wel alle breitijd aan mijn sjaal besteed.

Ik had onlangs een nieuwe jas gekocht en ja, daar moet een passende sjaal bij. Een mooi excuus om een tweede Herbs & Spices sjaal te breien. Patroon van drops. Hier de sjaal die ik voor Jildou maakte. Het is koud dus tijd voor een dikke jas mèt sjaal. Dus hier nummer II:

Wol van de Wibra: Saskia en Bianca. Naald 4 mm. 

Het is een soort brieke (scheve) driehoek. Groot genoeg om een paar keer om je hals heen te wikkelen.


Nu brei ik er nog een muts bij, gewoon van de restjes. Recht-toe-recht-aan. Wordt vervolgd.

Nog even wat herfstplaatjes. De natuur, ze gaat gewoon haar gang. Geen last van wat voor 4us dan ook. Ik voel me wel bevoorrecht dat ik elke dag door het bos mag struinen. Chiqo achter me aan snuffelend. 

Hier in de omgeving volop vliegenzwammen. Enorme paddestoelen, zo mooi. Deze is nog maar net verschenen, zo bol hoedje nog. 

Het bos heeft nu echt de zomer achter zich gelaten en kleurt de herfst volop. Vele tinten geel.
Onze Guus gaat elke dag even de buurt door. Een soort van neighborhoodwatch. En wanneer alles veilig is en ze dus terug komt van haar missie dan wil ze in huis. Guusje kijkt dan zéér indringend naar binnen. Echt ik voel haar ogen op mij gericht! 

Wanneer ze binnen is, is ze weer helemaal zen hoor.


Take care en kalm an!

de herbs & spices sjaal II


Ik kocht wat wolletjes bij de Wibra Heerenveen, ik had geen keus wat betreft het verloop-garen, maar dat gaf niet. De effenkleuren passen er prima bij.

Het beginnetje is er, mijn tweede Herbs & Spices sjaal. Bedoeld voor mijn nieuwe herfstjas. Deze sjaal wordt ‘drukker’ dan de vorige, maar dat mag op een camel kleurige jas. Ik denk dat het wel mooi zal staan, toch? O, wat is dat toch die eeuwige twijfel. Gewoon doen!


Hier een foto om de kleuren ‘uit te testen’.


Uiteindelijk gebruik ik alle bollen en daarnaast nog een camel kleur die ik nog in mijn stash had.


Alhoewel deze sjaal heel anders wordt dan die ik hiervoor breide (zie foto hieronder) ben ik tevreden over het beginnetje.


Het is een leuk patroon om te breien, veel recht-toe-recht-aan met meerderingen en minderingen aan de zijkanten. Het is de bedoeling dat ik er ook een must bij ga breien.

Het project woont sinds kort in een nieuwe projecttas.


Ik trakteerde mezelf. Mijn naamgenoot Froukje van Froukjes Wol Boutique maakte hem. Ze heeft een Etsy-shop en een Youtube kanaal. Deze sjaal in wording pas er prima in. Froukje heeft de tas zo netjes genaaid, dat zou ik nooit zelf zo kunnen. In de tas ook nog vakjes binnenin en een leuke voering. Ik ben er keiblij mee.


Nog even wat herfst-foto’s die ik al deelde op Instagram. 


Sinds Chiqo last heeft van ouderdomsdoofheid reageert hij niet meer op roepen. Het is een toevalstreffer dat hij toevallig in de lens kijkt.

Deze foto maakte ik dicht bij huis, ’s morgens vroeg, toen de dauw het spinrag zichtbaar maakte. De Hortensia heeft zo’n mooie kleur nu!

Take care en kalm an!

 

lopende werkjes IX

Op dit moment heb ik zes lopende werkjes. Hiervan drie dekens, twee sokkenprojectjes en één sjaal. Van alle lopende werkjes liggen er vijf beneden. Wanneer je bij mij naast de bank keek dan zag dat er zo uit:


Het gebeurd hier wel vaker hoor, dat zo’n hoekje helemaal dichtslibt. Normaal haal ik wel eens wat projecten af of leg ze boven, uit het zicht. Nu hebben alle projecten wel een zekere belangrijkheid. En laat ik ze, als een echte ‘blogger’, even laten zien.

Vooraan de afvaldeken. Van restjes sokkengaren maak ik kleine lapjes die ik in clusters van 9, omrand met wit. ‘Afval’ staat in dit project ook voor mijn eigen afvalproces. Elke ons die ik afval mag ik 1 lapje breien. En ik mag al 46 lapjes breien.


Project 2: poezensokken, het beginnetje is er. Natuurlijk met een boordje in muizentandje. Deze sokken maakt ik voor een poezemoeder van 3 lieve poezebeestjes.


Mijn knit-to-go: sokken met een reliëfpatroontje. Het garen is mooi van kleur maar breit niet echt fijn. Ik had al eens eerder een sok met deze wol opgezet. Toen beviel het ook al niet, dus afgehaald. Nu wil ik ze wel tot een paar sokken verwerken. Dan kan ik weer met een fijner garen aan de brei.


En dan gaan we door naar mijn acquisistions (nieuwe aankopen). Garen voor sjaal Herbs & Spices van Drops. Onlangs had ik de sjaal voor dochterlief gemaak. Deze wordt voor mezelf want ik heb een nieuwe jas, dus ja… daar moet ook een nieuwe sjaal bij. Jacobus probeert de zachtheid van het garen uit. Wibra wol Saskia en Bianca. Ja, goed gekeurd!

De komende 11 weken zal ik regelmatig aan deze deken haken. Ik doe mee met De Scheepjes crochet along & read along 2020. In deze blog had ik het er over. Start klaar, ten tijde van deze foto.

Last but not least: De Persian Tiles- Eastern Jewels van Lucia Dun. Ik kocht in 2018 al dit garenpakket. Eén granny had ik al gemaakt, onlangs dit project weer opgepakt. Het is zo leuk om met die mooie kleurtjes bezig te zijn. Voor mij nog best wel een uitdaging, maar de werkbeschrijving is goed leesbaar dus zal ook deze deken wel de eindstreep halen. Zeker & vast.


Ok, het zijn wel veel lopende werkjes. Ik zal zien hoe het gaat. Maar voor mij geldt: niets hoeft, alles mag!

Ik had vandaag een rommel en poets dag. Gevolg dat mijn rommelige hoekje naast de bank, zie eerste foto, er nu ziet het er zo uit:


Gelukkig past Chiqo zijn mandje er gewoon nog bij hoor!


Be save en kalm an!

het verhaal van een bijna sjaal

Ik denk dat iedere breister het wel herkend. Dat gevoel van enthousiast wol kopen, een nieuw project beginnen en dan op één-vijfde van het project de lol er vanaf hebben.

Hier het verhaal van bollen wol die uiteindelijk nooit in het project verdwenen welke ik in het hoofd had.

In januari 2013 zag ik deze sjaal op Ravelry: ‘My Favourite Things’. De maakster ervan is Jill McGee. In de beschrijving heeft ze maar een paar patroontjes gezet. Want, zo zei ze, het moet echt je eigen project, ofwel je eigen sjaal worden.
Dat sprak mij wel aan.


Sokkengaren in 15 kleuren.


En ik ging van start. Zo leuk!


Randjes.


En nog meer randjes.


En nog meer randjes.


En nog meer randjes.


En toen kwam de klad erin. Juli 2013. Waarschijnlijk door het feit dat ik op erg dunne pennen (2.5 mm) breide (die niet van Knitpro* waren) & ik toch wel een 2 meter sjaal in het hoofd had, ging het project me tegen staan. Het vorderde zo langzaam: dan zou ik over 10 jaar de sjaal nog niet om kunnen. Tja, ook ik overdrijf wel eens.

Gevolg: het lopend werkje werd een werkje in ruste.
Uiteindelijk heb ik het beginnetje afgehaald om er eind 2016 een streepjes sjaal van te gaan breien.


Nu op een 3 mm rondbreinaald. (Weer geen Knitpro*)


Maar dit lopende werkje werd ook een werkje in ruste.
Uiteindelijk heb ik de beginnende sjaal afgekant en Guusje er blij mee gemaakt.


En de kleurige bolletjes? Die zal ik gebruiken in de sokken (boordjes/hakken/tenen) en er zullen vast ook wel wat kleurtjes in mijn afvaldeken terugkomen. Altijd handig om zo een kleurtje sokkenwol te kunnen pakken.

 Knitpro: Ik word niet gesponsord door deze eerlijke breinaaldenfabriek. Ik weet, na 41 jaar brei-ervaring, hoe belangrijk goed gereedschap is.

Die 3 mm rondbreinaald van bovenstaand project, gebruikte ik in mijn afvaldeken. Het breide letterlijk voor geen meter. Dus naar Kreativa in Noordwolde gefietst om een Knitpro Nova Metal rondbreinaald 3 mm te halen: Wat een verschil, wat maakt dat het breien an sich veel fijner. Hetzelfde geldt voor sokkennaaldjes. Mijn favoriete naaldjes zijn de Zing van Knitpro. Inmiddels ben ik de trotse bezitter van een hele etui met 5 kleurige setjes naaldjes.

Take care en kalm an! (= take it easy in het Stellingwarfs)

wegduiksjaal

De ‘Herbs and Spices’ sjaal.


Eind augustus gleed deze sjaal van de pennen maar ik had dit project nog niet geblogd. Nee, ook nog niet geblockt.

Het patroon is van het Noorse garenmerk Drops. Ze komen twee keer per jaar met een serie nieuwe patronen. Ik heb al een aantal keren wat uit hun stal gebreid. De patronen zijn goed leesbaar (Nederlands) en dat is fijn natuurlijk.

Nu dus de ‘Herbs en Spices’ shawl. Zo simpel en zo mooi! Aan één kant meerderen en aan de andere kant minderen. Maar je meerdert meer dan je mindert en dan krijg je deze vorm.


Ik had drie bollen Wibra Bianca gekocht, kleur 8193 en Zeeman Royal black. Er werd aan gegeven bij 221 steken af te kanten. Ik heb iets langer gebreid, gewoon tot het garen op was. Het was zo’n project waarvan je het jammer vind dat het af is. Ik denk dus echt dat er binnenkort nog wel een ‘Herbs & Spices’ het licht zal zien.

Dochterlief Jildou was er blij mee. Deze wegduiksjaal voelt ook heerlijk warm en zacht. Nu wil ik niet meteen zeggen: laat de winter maar komen, maar toch!

Ik sluit dit blogje af met een klein filmpje. Hier wordt ik nu zo blij van!
‘If you happy and you know it, just say WOE!’ Prachtig zoals die staart ook kwispelt. Hij is echt happy dat kan niet anders.

Take care en kalm an!

 

lopend werkje

Mijn lopend werkje van nu: Een sjaal. Een patroon van Drops Design: Herbs en spices. Het Noorse Drops is een garenmerk. Maar ze komen ook twee keer per jaar met een serie nieuwe patronen. Hierbij laten ze de klanten kiezen welke patronen er uitgebracht worden. Ik heb al een aantal keren wat van hun gebreid. De patronen zijn goed leesbaar (Nederlands) en dat is fijn natuurlijk.

Nu dus de Herbs en Spices shawl. Zo simpel en zo mooi! Aan één kant meerderen en aan de andere kant minderen. Maar je meerdert meer dan je mindert en dan krijg je deze vorm.


Ik gebruik garen van de Wibra: Bianca 8139 €1.79, 100 gram, 260 meter. En de zwart is van de Zeeman Royal €0.99, 100 gram 241 meter. Ik ben nog bezig met mijn eerste twee bollen. De Bianca van Wibra is zo kleurrijk, mooi & zacht.
Een deken van dit garen zou ook zo mooi zijn… Zal ik nog wat bollen ophalen?

Ik schreef het al eerder: breien hoeft niet duur te zijn. Zeeman en Wibra garen: lekker goedkoop, wasbaar en leuke kleuren. Niets mis mee. Zo heb ik al negen (!) projecten met garen van de Zeeman gemaakt.

Van de bieb leende ik een boek van Marleen van Baal, met verhalen van hondenliefhebbers over de betekenis van de relatie met hun viervoeters. Een prachtig boek met mooie foto’s. Dit stukje viel me op:


Uit: Lieve hond wat doe je met me, Marleen van Baal.
Honden zijn meesters in het registreren van gedrag. Ze reageren daarop vanuit hun persoonlijkheid, karakter en ervaringen. Vaak wordt gezegd dat honden het gedrag van mensen spiegelen, maar daarmee ga je voorbij aan de eigenheid van de hond. De hond reageert op jouw gedrag en als jij die reactie ziet, doet die reactie wat met jou.
Dat wat het met jou doet, dat is de spiegel.

De hond is geen spiegel, maar hij laat jou in de spiegel kijken. Kijk je goed naar je hond en durf je in de spiegel te kijken, dan leer je veel over jezelf.


Zo is het precies!

Take it easy en kalm an!

 

 

zomervakantie

Wat is er mooier dan samen op een bootje door de Weerribben te varen?
Zo leuk & zo gezellig!

Wij wonen vlak bij dit mooie natuurgebied. En het was heerlijk weer (vrijdag) om een dagje te gaan varen. Natuurlijk ‘hiene wy broadjes en kofje mei’ (hadden we broodjes en koffie mee).

Dat sturen is een serieuze zaak!

Mijn breiwerkje had ik, naast alle proviand, in de tas. Mijn stiefdochter had ook een tas vol lekkers mee en zo diepten we om de beurt in onze tas om de hongerige matrozen van voedsel te voorzien.

Dan is een sokkenprojectje altijd handig, kan immers zo mee in de tas. Om nu mijn sjaal mee te nemen, niet echt een handig plan… Dat is inmiddels een project voor thuis, naast Guusje, op de bank.


Janlief heeft drie weken vrij gehad. Ik moet zeggen, we hebben wel eens beter weer gehad. Tuurlijk er zaten best mooie dagen bij hoor, maar ook veel dagen met regen. We hadden geen vakantieplannen maar zijn er, zo nu en dan, wel op uit geweest. Jan zelf is een aantal dagen met de motor en tent door de Alpen gaan rijden.


Dinsdag kwam hij weer op huis aan. Met een hoop verhalen en 2844 km op de teller.
We hopen, later in dit jaar, samen nog een lange rit te gaan maken op de Ducati. Maar tegenwoordig kunnen de richtlijnen zo veranderen en dus is niets zeker. Natuurlijk is dat altijd al zo geweest, maar men dàcht dat alles (veel) zeker was. Nu is men zich er meer van bewust dat dus niets zeker is.

Go easy en kalm an!

lopende werkjes

Nadat ik de reliëfsokken af had, heb ik gelijk weer een paar sokken op gezet. Altijd, altijd, altijd heb ik sokken op de pennen. Handig werkje voor een wachtmomentje of heerlijk breiwerk tijdens het t.v. kijken. Behalve bij detectives want daar heb ik mijn volle aandacht voor nodig.


Garen: Cocktail van Beijer. Naaldjes: 2.25 mm, 64 steken en met twee koffieboontjes. Ik koos voor cafeïnevrije boontjes dan kan de ontvanger (v/m) de sokken ook ’s avonds aan.


Fijn dat we na de regen van afgelopen dagen weer lekker buiten konden zijn.

Ik zat alleen aan de koffie vanmorgen. Jan is een aantal dagen weg. Momenteel zit hij in Italië, op de motor en met de tent. Ik vond het een goede deal om hier op de beestjes te passen.


Na twee dagen regen heeft hij nu gelukkig ook mooi weer.


Guusje heeft mijn plekje ingenomen toen ik even het Journaal ging kijken! Gelijk heeft ze, zo’n fijne stoel!

Naast sokken ook een sjaal opgezet. Patroon: Drops 180-25 erg leuk om te breien. Ik gebruik Wibra Bianca 8139 garen en zwarte Zeeman Royal. Het effect is zo mooi. Deze maak ik voor dochterlief.

Wordt vervolgd!

Bij ons in de badkamer staan twee wasmanden. Handig want dan is de witte was (handdoeken en washandjes) gelijk gescheiden van de bonte was (alle andere wasgoed). Ook de zelfgebreide sokken mikten we gewoon in de bonte was. Moet kunnen toch?


Maar na verloop van tijd merkte ik toch op, dat veel van die sokken gingen vervilten. Dus hebben we sinds kort een wasmandje erbij: voor de gebreide sokken. Die gaan nu op de wolwas. Want het is eigenlijk best wel zonde als de sokken door vervilting minder lang mee gaan.


Tot kiekes en go easy!

restjes

De restjes garen die ik overhield van het gehaakte plaid van laatst, heb ik in een kol verwerkt.

Dit is Zeeman Julia (20%wol) garen. Lekker wollig en warm.


Ik gebruikte lange pennen. Ik brei eigenlijk alleen nog op rondbreinaalden en korte sokkennaaldjes. Maar mijn rondbreinaald van 6 mm heeft een hele stugge draad/kabel en dat werk zo niet fijn. Dan verkies ik toch de lange naalden. Maar ik blijf wel continentaals breien hoor.


En zo ziet dat er dan uit:

Mijn zus vroeg me laatst wanneer ik ga vloggen. Nou, voorlopig niet. Deze 15 seconden (!) vond ik al spannend. Pfff! Zo krampachtig breiend terwijl Jan filmde. En dan zijn alleen mijn handen (en een paar grijze haren) te zien.

Mezelf zien op film/foto vind ik sowieso lastig. Je eigen stem horen is ook zoiets. Het klinkt toch anders dan je in gedachten had. En zo gaat het mij ook met beeld, ik krijg dan een onbehagelijk gevoel. In mijn hoofd is het plaatje gewoon anders… Misschien is het wel zo, dat mijn brein er gewoon iets anders van maakt. Dat in real live er toch een andere ‘ik’ te zien is, dan dat ík zie? 
Anyhow, vloggen is dus nog een ver-van-mijn-bed-show.

Pennen 6, dat breit vlot! Tenminste zolang Guusje zich er niet tegenaan gaat bemoeien!


Guus was duidelijk gecharmeerd van de zachtheid van dit project.


Het breiwerkje werd een rustpuntje in de dag. Niet ingewikkeld of moeilijk.


Heerlijk warm en groot. Het wordt tenslotte vanzelf weer winter, weer koud. Aan één kant strepen en aan de andere kant effen grijs. Ik vind kollen in de regel mooier zitten dan een recht-toe-recht-aan sjaal. 


Waar ik bij dik garen wel tegen aanloop is, dat ik het afhechten van de draadjes lastig vind. Je blijft het zo zien, vind ik. Dat heb ik niet bij sokkengaren bijvoorbeeld. Heeft er iemand een tip of is het een kwestie van accepteren?


Nog even een foto van onze stabijna Chiqo. Still alive and kicking.


Kalm an en take care!

ratjetoe 10

Ratjetoe is een soldatenmaal met ingrediënten die er op dat moment waren en dit werd dan door elkaar gehusseld. “Stampt” uit 1914. Bij mij betekend het mengelmoes van allerlei onderwerpen in één blog.
Dus laat ik maar snel beginnen.

Op de pennen:
Een zomerse sjaal. Patroon van ‘A passion for lace’, Monique Boonstra. Brain Waves.


Het garen komt van Wol met Verve -Zwartsluis, en ik was meteen verkocht toen ik deze kleuren zag. Het is de gewone basis sokkengaren. Op bovenste foto zijn de kleuren goed te zien.

Ik heb een spijkerjas als zomerjas. Daar kleurt deze sjaal vast mooi bij.
Het eerste beginnetje. Hier zonder….


En hier mét hond!


Een ieder die mijn weblog volgt weet dat, wat ik ook doe, Chiqo nabij is.

Ik breide dit patroon, ‘Brain Waves al eerder. Zie hieronder:


Een weddingringshawl voor onze trouwdag vorig jaar. Ik gebruikte lacegaren van Drops = 70% alpaca en 30% zijde. Heel dun garen dus. Het is zo fijn breiwerk geworden dat de shawl door een ring past: een wedding-ring-shawl dus.

Vroeger was dit een soort spin-test voor vrouwen: een zo dun mogelijke draad te kunnen spinnen. Zo fijn dat de kantshawl, gebreid van dat gesponnen garen, door een trouwring paste. Deze traditie vind je in IJsland. Maar ook op de Shetlandeilanden.


Nu het mooi weer is, staat onze achterdeur veel open. Tijd voor Guusje om de buitenwereld hiér te ontdekken. Aangezien Guusje als zwervertje werd gevonden is ze al aan het buitenleven gewend.

Nu is ze gechipt en heeft een belletje om mét een kokertje met haar NAW-gegevens. Ook onze 06 nummers heb ik op het ienieminie-briefje geschreven. Je weet maar nooit.

Zo’n eerste keer de hort op vind ik best spannend. Guus trippelde gelijk weg. Na verloop van tijd hoorden we haar belletje weer en was ze weer in de achtertuin. Afgelopen dagen ging ze wel naar buiten maar lag ook wel lekker in de woonkamer. Guusje is een sociaal beestje. Ze zit er buiten ook gewoon gezellig bij!


Afgelopen maandag waren de kleinkinderen bij ons. Altijd gezellig!


Tess had haar schoolwerk op zondag al gedaan dus had ze alle tijd om te spelen. En Kyan, die helpt het liefst Opa met sleutelen.

Het blikje waar ik steekmarkeerders in bewaar. Toepasselijk in deze tijd.
Door het jachtige bestaan van de mens, vóór de Coronacrisis en de 24-uurs economie, raakten we steeds verder verwijderd van de natuur. Misschien komt er nu een tijd dat we weer deel uit gaan maken van die natuur.

Alles in de natuur heeft zijn eigen cyclus. Er is tijd voor activiteit en een tijd voor passiviteit. De rust van de winter en het ontwaken in de lente. De energievolle zomer en de oogst in de herfst.

Het doet me denken aan het liedje ‘Turn, turn, turn’ van The Byrds. De tekst is gebaseerd op de Bijbeltekst Prediker 3:1-8.


To every thing there is a season, and a time to every purpose under the heaven:
A time to be born, and a time to die; a time to plant, a time to reap that which is planted;
A time to kill, and a time to heal; a time to break down, and a time to build up;
A time to weep, and a time to laugh; a time to mourn, and a time to dance;
A time to cast away stones, and a time to gather stones together;
A time to embrace, and a time to refrain from embracing;
A time to get, and a time to lose; a time to keep, and a time to cast away;
A time to rend, and a time to sew; a time to keep silence, and a time to speak;
A time to love, and a time to hate; a time of war, and a time of peace.

Foto hierboven: Ochtenddauw op de krenteboom.

Take care en kalm an!

Vorige Oudere items