we are king


.
Coldplay
‘We are King” gaat over hoe mensen de neiging hebben om hun emoties te verbergen en sterker te handelen dan ze zijn. Hoewel het universum enorm en gecompliceerd lijkt, zijn mensen juist in staat fouten te maken. En hoe iemand zich ook identificeert, het menselijk hart kan gemakkelijk breken. Mensen hebben allemaal gebreken en het zijn deze gebreken die een mens maken.

Wanneer u met enige regelmaat komt buurten op mijn weblog dan weet u dat Jan en ik een geweldig concert van Coldplay bijwoonden in het gigantische Boudewijn Stadion in Brussel. Voorheen Heizel Stadion. In 1985 voltrok zich een ramp in dit stadion. 39 mensen kwamen om door rellen tussen supporters van Juventus en Liverpool. Ik ben zo oud dat ik dit drama nog weet.

Jan probeerde gisteren ook kaartjes te bemachtigen voor de show’s van Coldplay in Nederland. Niet geluk. Ook dochterlief had geen succes.


Van ons geen klacht hoor, wij hebben ze gezien, we hebben onze herinnering!

Van de week mocht je ook als Ziggoklant kaarten kopen. Meteen was de site overbelast. En nu zijn er alleen nog ‘zwarte kaarten’ voor woekerprijzen in de handel. Niet best! Ik denk niet dat Coldplay daar niet blij van wordt.

Breinaadjes
Regelmatig schiet ik in de stress (ja echt!) omdat ik een breinaaldje kwijt ben. Meestal vind ik deze tussen de kussens van de bank of stoel. Gek genoeg vind ik daar dan ook borrelnootjes & euromunten, een rare combi trouwens. Het spreekt vanzelf dat ik alleen van dat laatste blij wordt.

Toch is er één naaldje ‘echt’ verdwenen. Wat zou het fijn zijn om gewoon 1 naaldje te kunnen bestellen. Niet om het geld hoor: voor 7,87 heb ik een nieuwe set. Maar ik hoef alleen 1 naaldje. In het kader van duurzaamheid…

Levensstijl
Het duurt je zo’n 21 dagen om je een nieuwe levensstijl aan te meten. Hmm, het is me dus niet gelukt: Begin dit jaar was mijn doel om elke dag iets weg te doen. Naar kringloop, weggeven, of (drastisch) weggooien. Ontspullen dus. Ik hield het 19 dagen vol…Ik ben nog steeds super gemotiveerd en toch….en toch…. verdween het ergens naar de verdere achtergrond.

Als ik denk aan onze vakantie: in de camper waar niets te veel is, dan denk ik: waarom red ik dat thuis dan niet. Een huis vol spullen waar je never nooit niet een beroep op doet. En Marie Kondo maar roepen: ‘Does it spark you joy?’

Dus een nieuwe update! Ik begin nu, 26 augustus, gewoon weer opnieuw verder. Het gevoel van de camper: het niets te veel hebben. Dat gevoel, die vrijheid, wil ik ook in mijn dagelijkse leven.

Ok, het zal voorkomen dat ik dingen weg zal doen met later spijt. Dat mag. Maar ik denk echt dat wanneer je gaat ontspullen dit alleen maar positiviteit geeft in je dagelijkse leven. Dus pak ik de draad nu weer op.

Laat de herfst maar doorkomen!
Janlief zijn shawl is af, een dikke! Lekker voor de koude dagen op de fiets.


De adventshawl (hierboven) heb ik uitgehaald. Ik vond deze te ielig. Van dit garen kan ik een mooi babydekentje maken. Ik had destijds 3 bollen teveel. Misschien een kleurtje of twee erbij halen bij de WIbra, voor een kleurijk dekentje?

Hieronder de Sjaal voor Jan.


Gewoon lekker dik tweed garen (Zeeman Tweed). 2 meter +! Twee by twee rip dus twee averecht, twee recht.


Us Douwe
Een roerige nacht. Het was warm & zweterig. Tot twee keer toe viel, door het kleine beetje wind wat er was, de hor met veel kabaal, uit het raamkozijn. En Douwe kon zijn rust maar niet vinden. Om 4 uur bleek dat hij last had van diarree. Ok, het was niet koud om in nachtpon buiten te staan, maar toch… Zo gaan soms die dingen.

Slotgroet


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

bramen en zo

promenade van gebroken dromen


.
Hier het originele liedje is van de Amerikaanse Punkrockband Green Day. Over de eenzaamheid van een te drukke stad en dromen die niet uitkomen. Betreffende dat laatste: Weet je, het is goed om altijd dromen te hebben. Het geeft mij althans, perspectief voor de toekomst. Op welke wijze het uiteindelijk zal uitpakken weet niemand, het leven geeft je toch wel wat in het verschiet zit. Dus maak plannen, heb dromen en wees niet bang. En toch, hoe je het ook wendt of keert:

Filmpje
Onder de naam Acoustic Trench zet het baasje van Maple en Cherry stukjes muziek op You Tube. Maple wandelde een jaar geleden over de regenboogbrug. Ze wordt nog elke dag gemist door hondenzusje Cherry en haar baas. Maar Maple leefde een lang en gelukkig leven vol liefde. Een tweedehands hond met een verleden. Een rescuedog zoals dat heet.

Omdat Maple zo bang was voor onweer pakte haar baasje de gitaar voor haar, daar werd Maple altijd rustig van.

Ook het tweede hondje, Cherry is een vaste sitekick wanneer hij gitaar speelt. AT maakt er mooie, sfeervolle filmpjes van. Video’s waar, volgens mij, iedere onrustige geest vredig van wordt.


.
Van mijn musiceren raakt Douwe echter niet in een soort van relaxmodus. Meewarrig is het juiste woord van zijn gemoed richting mijn gitaarspel. Een blijk geven aan de ietwat sneue klanken.


Ach jongen, ik weet best dat ik niet speel zoals AT. Maar om meteen dekking te zoeken, is dat nou nodig?


Lopende werkje I
De sokken voor Jan vorderen gestaag. Ik gebruik het reliëfpatroonje van de ‘Bleu Berry Waffle socks’ van ontwerpster Sandy Turner. Zoals altijd heb ik mijn eigen systeem in sokkenbreien. Alleen het werkje in de sok gebruik ik van het patroon van Turner.


Lopend werkje II
Alweer even geleden vertelde ik hier dat ik een sjaal brei met een patroon van Drops, de ‘Happy Hour’.


Inmiddels heb ik aan het patroon zoveel veranderd dat alleen nog de vorm overeen komt met het originele design!

Ik meerder 2 steken aan 1 kant en minder 1 aan de andere kant. Hierdoor loopt de sjaal asymmetrisch. Dus per saldo meerder ik 1 steek om de toer. Zo wordt de sjaal breder en breder. Steeds meer steken op de naald dus. Dat stoort me niet, al toerend kom je in een soort cadans.


De vier kleurtjes Merino gebruik ik gewoon uit de losse pols. Op eigen gevoel dus.

Ik gebruik een ChiaoGoo rondbreinaald 3.5 mm, ik heb 4 strengen 75% merino, 25% nylon in de kleuren: beige, lime-green, tree-green, tuscan-red (laatste 3 van Bresni’s Wool.)

Herfstkleuren
Het bos laat een verkleuring zien. En op de grond tref ik per dag meer bladeren aan.

In het najaar verliezen de groene blaadjes hun kleur omdat de zon dan minder schijnt. Bladeren hebben veel zonlicht nodig voor aanmaak van chlorofyl of bladgroen. De kleuren oranje en geel zitten dan ook in het blad. Maar in de zomer kunnen we die tinten niet zien doordat het groen overheerst.


In de herfst schijnt de zon korter en staat lager. Minder zonlicht = minder chlorofyl. Het groen verdwijnt dan van de bladeren en komen de kleuren geel en oranje tevoorschijn.

Wanneer het ook nog kouder wordt hebben bomen het moeilijker om water op te nemen via hun wortels.

Om te voorkomen dat bomen meer vocht verdampen dan dat ze opnemen uit de grond laten ze hun bladeren vallen. ‘Droogtestress’ zorgt ook voor bladverkleuring en bladverlies. Zoals we nu zien.

“Worden de bladeren, geel en krom, kijk dan naar uw kachel om.” Ik heb een donkerbruin vermoeden dat dit gezegde nu nog niet op gaat.

Pas op: drokte!
Bij evenementen in onze regio hangen deze spandoeken over de weg. Nederlands: ‘Pas op: het is druk!’

Het is vol op het fluitenkruid, vlinders en andere insecten verdringen zich op de schermbloemen.


Slotgroet
‘Een vriendelijk woord wat vandaag van de boom valt
kan morgen vruchten dragen.’


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

what will be, will be


.
1956: ver voor mijn tijd. Maar och zo mooi! De vertaling is eigenlijk: sommige dingen zijn niet te voorkomen. Het is gewoon zo. Daarmee hebben we het maar te doen. Maar hey:

Life is 10% what happens to you and 90% how you react to the situation. Op foto hieronder mij als ‘little girl’.

Boeken
Ik lees graag, maar zeker niet alles wat los en vast zit. Het komt dan ook veelvuldig voor dat ik enthousiast aan een boek begin en er na een aantal pagina’s al klaar mee ben.

Dan is een abonnement op de streamingsite StoryTel handig. Ik kan zo doorscrollen naar een ander boek. Maar zo makkelijk ik de, voor mij niet interessante boeken in de hoek werp, zo moeilijk kan ik afscheid nemen van de voor mij boeiende boeken. Ik blijf gerust nog een weekje in die sfeer & kan ongelofelijk balen dat het boek uit is. (Foto: een klein deel van mijn lievelingsboeken)

Bij een goed boek weet ik vaak ook nog waar ik hem las. Zo zat ik in Engeland 2001 in het boek ‘De Razende Stilte’, de tranen amper bedwingend. Zo’n mooi boek!

‘De crèche’ van Elle van Rijn, maar De Zevenzussen serie vond ik ook mooi en de Nicci French serie van de dagen van de week of Camilla Lackberg, de misdaadromans over Patrik Hedström en Erica Falck. Zo ik kan nog wel even doorgaan. De boeken die ik echt bijzonder vind staan in onze boekenkast. In, hoe kan het ook anders, een Billy!

Net als mijn breiprojecten die ik bij houd in Ravelry, zo houd ik de boeken die ik lees bij in Pinterest, ook per jaar. Waarom? Gewoon ik ben dol op lijstjes bijhouden.

Een beetje van mezelf en een beetje van Maggie  Drops
Al een tijdje heb ik deze shawl op de pennen. Ik had wat problemen met het Engelse patroon, dus die in de prullenbak* gegooid en een Nederlands patroon geprint van Drops. Drops is een garenmerk. Dit merk heeft een enorme database aan patronen op het World Wide Web staan. Ook veel goede in het Nederlands vertaalde patronen. Ik koos voor de ‘Happy Hour’ shawl*.

Maar hierbij liep ik vast met het ajour (gaatjes) gedeelte. Dus uiteindelijk mijn eigen ajourtje maar bedacht. Een repeterend patroon van maar 3 steken. De moeilijkheid is dat de shawl aan één kant meerdert en aan andere kant minderingen zitten. Dat is met ajour lastig om de juiste gaatjes op de juiste plek te krijgen. Tenminste bij mij. Maar zie nu: mooi toch! Strepen afgewisseld met ajour.

*Een prullenbak (ook wel prullenmand) is een bak of mand waarin je kleine zaken die niet meer nodig zijn weggooit.

Us Douwe
Het valt me op dat Douwe erg gecharmeerd is van andere dieren. Poezen & paarden worden met de hoogst voorzichtigheid benaderd.


Zo ook koeien. Zo prachtig!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

just forget the world


.
Ik kwam deze prachtige cover tegen, van Sam Bettens. Toen heette hij nog Sarah. ‘Chasing cars’ van Snow Patrol.


Een paar woorden uit de mooie tekst: even liggen, gewoon liggen en de wereld even vergeten.

Vergaloppeerd
Hoe het begon: ik kocht een jurk met bijpassend garen. Vervolgens kocht ik een Engels patroon: ‘Take it all’. Hieronder voorbeeld van de sjaal.


Ik dacht zo: een mooie uitdaging zo’n Engels patroon. Ik zou gewoon het patroon stukje voor stukje gaan ontleden. Easy peacy! Ik had een A4 geprint met alle Engelse breitermen vertaald. Zover was ik ook al.

Toen begon ik te dralen. Eerst met het garen. Twee kleuren? Drie kleuren? Nee, vier kleuren! Ik liet Jildou kritisch meekijken. Wit erbij? Nee, dat is te wit, grijs erbij dan? Nee, dat matcht ook niet. Dus ten lange leste het witte garen met thee een beige look gegeven. Helemaal goed!

Zoals te zien: voor ‘bolletjes wikkelen’ krijg ik geen sticker.

En het garen kwam in een blikje. Het ‘gewoon’ beginnen met breien schoof ik steeds verder voor me uit. Want eigenlijk liep ik bij de eerste Engelse zin van het patroon al vast! Een soort van paniek overviel me. Ik kan dit gewoon niet.

Woordblindheid
Zo heette dyslexie vroeger. Ik vertelde al eens eerder dat ik een tikje van de dyslexie-molen heb gehad. Ik lees langzaam, maakt spelfouten en de mij vreemde talen, daar kan ik geen chocola van maken. Dat laatste is dan wel weer een beetje jammer.

Wanneer ik een Engelse weblog lees dan ben ik eindeloos aan het kopiëren en plakken in ‘vertalen.nu’. Op Insta is dat makkelijk, het knopje ‘vertalen’ is vaak de oplossing om de tekst voor mij leesbaar te krijgen.

Wanneer er ook nog tijdsdruk of een andere lastigheid meespeelt schiet ik in de paniek en blokkeer ik met lezen. Dit bij apparaten waarbij je al lezend iets moet doen bijvoorbeeld.

Zo heb ik eens in Oostenrijk 20 euro laten verdwijnen in een benzinepomp-automaat:
1. Uitleg in geschreven Duits / Engelse taal.
2. ’s Morgens vroeg (telt ook mee).
3. Tanken & betalen dus dubbele actie.
Geld kwijt en geen druppeltje benzine in de tank… Anyhow: misschien was het kiezen van een Engels patroon ook niet echt een slimme actie met de zelfkennis die ik inmiddels bezit.

Happy Hour
Omdat het garen vanuit het blikje mij riep, zocht ik een oplossing. Die vond ik in een Nederlands patroon van Drops. De ‘Happy Hour sjaal’ voorbeeld hieronder.


Dezelfde vorm van sjaal, ook een afwisseling in strepen en ajour. Knopje ‘print’ en ik kon los!


Ik gebruik een ChiaoGoo rondbreinaald 3.5 mm, ik heb 4 strengen 75% merino, 25% nylon in de kleuren: beige, lime-green, tree-green, tuscan-red (laatste 3 van Bresni’s Wool.)

Geluk is de kunst een boeket te maken van de bloemen waar je bij kunt! Ik zeg: amen!

Still knitting socks
Voor dochterlief, maatje 40. Garen: Regia Desing Line Kaffe Fasset. Naald 2.25 mm.


Patroontje: Toer 1: 3 recht 1 overslaan. Toer 2: 3 recht 1 overslaan. Toer 4: alle toeren recht. Dit herhalen.

Vogeltjesgeluk
Hieronder een filmpje van de laatste dag dat de vogeltjes nog in het huisje woonden.


.
De testfase: testing wings! Om de beurt fladderden ze met hun vleugels. En op vrijdag zijn ze dan voor het eggie gaan vliegen. Zeven piekjes! Een hele prestatie voor het ouderpaar.

En wat doe je dan als je uitvliegt? Even kennismaken met de buren! Deze foto maakte buurvrouw, zo leuk!


Wanderlust
Janlief is weer thuis met 3106 km op de Ducati-teller. Hij was namelijk een aantal dagen op de motor weg. Door Duitsland, Oosterijk en Slovenië. Fijn dat Jan weer thuis is en dat vond Douwe ook!!


Wanderlust is het verlangen om op pad te gaan, uit je eigen leefwereld te treden en de wereld te ontdekken.

Us Douwe

Lekker even wegkruipen bij de baas, daar ben je nooit te groot voor hè Douwe!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

tell me why


.
Titel uit ‘I don’t like mondays’. Bob Geldof, de zanger van The Boomtown Rats, schreef het nummer in 1979. De aanleiding was verschrikkelijk: Een schietpartij op een school waarbij 2 dodelijke slachtoffers vielen. De dader zei, dat de reden van het schieten was dat ze niet van maandagen hield.

En heftig liedje, ik wist dit dus niet. Ik twijfelde dan ook of ik dit nummer wel moest plaatsten. Maar een wijs man zei eens: Het leven is geen ponykamp. Dus ook zulke liedjes mogen er zijn.

Shawl
In het vorige blogje liet ik al zien wat mijn plan was met de strengen merino wol.


Ik heb twee strengen 75% merino, 25% nylon, ‘lime green’ en ‘tree green’.


Nu ben ik een echte houtje-touwtje-handwerkster. Ik hou vast aan de technieken die ik al ken. Sokken: cuff-down en hollandse hiel, ALTIJD! Dus van boord naar teen en niet van teen naar boord.

Nu heb ik een Engels patroon voor die shawl, pff voor mij een uitdaging. Toch ga ik dat aan! En ik heb zo mijn hulplijnen. Wordt vervolgd!

Oranjeconcert
Zoonlief was nog klein toen hij begon als slagwerker bij de Christelijke Brassband Euphonia in Wolvega. Naast de repetities van de Brassband haalde hij de 4 diploma’s bij de muziekschool. Vanaf zijn 14de kwamen daar ook andere bandjes bij. Wessel is altijd breed georiënteerd als het gaat om muziek maken.

Hieronder bij het peiltje staat Wessel, zijn vriendin Afke zit vlak voor hem, maar die is niet zichtbaar.

Alhoewel hij nu bij Solibrass Leeuwarden speelt, had Euphonia Wessel’s hulp bij het Oranjeconcert nodig. Omdat ze ook nog een blazer konden gebruiken nam Afke plaats in de sectie kornetten.

Met schoonzoon Sandor, dochter Jildou woonden ik het concert bij. Als gast had Euponia de “the Tribute” band ‘Billy Joel Experience’ uitgenodigd. De mannen speelden fantastisch. Euphonia ook.

De Speaker zette Wessel, als invalslagwerker, nog even in het zonnetje. In het publiek veel goede bekenden van mijn ouders. Beide zijn al uit de tijd. Zouden die kennissen nog weten dat Wessel de kleinzoon van Teije en Ali was? Het maakt niet uit. Ik was trots op onze zoon & schoondochter!

En hoe dat dan klinkt:

En zo:

En zo:


.
Spinnen
Wanneer je iets hardop oppert komt datgene vaak vanzelf naar je toe. Zo ging het mij tenminste. Dit jaar wil ik leren spinnen. De vader van Jan zorgde voor een Big-bag wol.


Zomaar gekregen van boer Ulbe! 8 vuilniszakken vol. Niet alle wol is spinbaar maar er zitten prachtige vachten bij. Blij mee! De schapen stonden er prima bij, geschoren en wel! 8 Blauwe Tesselaars.


Us Douwe
Hij mocht een nachtje proef draaien in de camperbus. We gingen naar camperplaats Midas in Rijssen (Achterhoek). Een hondvriendelijk plaats, ook mensvriendelijk! Groot sanitair én droge schone handdoeken die je mocht gebruiken. Super!

Er was een uitlaatplek in het bos. Royaal met hek uitgezet stuk bos waar Douwe los kon rauzen!

Het ging goed. We hadden Douwe met een touw aan de trekhaak gebonden. Hij ging niet blaffen als er mensen of honden langs onze camper liepen. Gewoon rustig liggend zag hij alles gebeuren


’s Nachts sliep Douwe goed. Logisch door alle indrukken.

Ik moet wel toegeven dat ik dan veel met hem bezig ben. Constant staat bij mij het zendertje aan! Ik ben altijd bang dat Douwe in een onbewaakt ogenblik wegloopt. Dit is voor mij een leerproces. Vertrouwen hebben dat het goed gaat.


Janneman
De dag voor Koningsdag is hij jarig, mijn man. Inmiddels zijn we een stiefgezin met 15 mensen. Dat betekent nu: 3 tekeningen op de deur!

Natuurlijk was er taart met kaarsjes! Ik maakte het me gemakkelijk, 63 losse kaarsjes is ook best wel veel.


Oldeholtpade
Het Fluitenkruid bloeit! Een echt voorjaars- bermbloeier!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

I’m ready to go anywhere, I’m full of hope and full of fear


.
Titel uit: ‘I will dance when I walk away.’  Een liedje van de Noorse meidengroep Katzenjammer. Een vrolijk wijsje met serieuze tekst. I love it! De vier (nu drie) leden wisselen vaak van instrumenten die ze bespelen. Samen ongeveer dertig! Dochterlief en ik hebben Katzenjammer al een paar keer live mogen bewonderen.

Nieuwe aankopen
Eerste paasdag was er markt in Oldeberkoop. ‘Wollig landleven’ is een fair vol wol en streekproducten. Bij de fietsenparkeerplaats trof ik M. en we hebben samen de markt afgestruind. Leuk!


Ik had eigenlijk niets nodig. Toch liep ik bij één van de eerste stands al tegen een leuk jurkje aan. En ik heb nog geen jurkjes 😉 , dus die ging mee naar huis. Later vond ik er twee prachtige wolletjes bij Bresni’s wol. Die kregen ook een plaatsje in de fietstas. Word ik er blij van? Ja! Nou dan mag het. Voor deze keer dan…


Na alles gezien & bewonderd te hebben dronken we samen nog een bakje thee en gingen toen ieder ons weegs.

Aangezien het project ‘Lento-col’ af is mag ik weer aan een ander breitje beginnen. Een zomersjaal voor bij de nieuwe jurk. Dus iets met ajour (gaatjes). Ik heb al een patroon gevonden.

‘Take it all’ van Lisa Hannes, ik gebruik dus die twee groene strengen hiervoor.

40 dagen project
De paasdagen liggen alweer achter ons. Op de zaterdag voor de Pasen was mijn Mysterie Knit A Long af. Dit samenbreiproject ‘Lento’ genaamd werd een col. Linda van Wolhobby heeft het patroon ontworpen en de MKAL georganiseerd. Het is een dikke col geworden met twee buitenzijden.

Ik heb het garen Saskia en Bianca van de Wibra gebruikt. Het gaf een mooi contrast. Hierboven en onder beide kanten.


Meesjes
Ook dit jaar hebben ze hun intrek genomen in ons huisje.


We hebben een camera waarop we ma en pa koolmees kunnen volgen. Vorige jaren ging het nog wel eens mis met hun broedsels. Een steenmarter, te weinig wormen, of één van de meesjes kwam niet meer terug. En ik me maar ongerust maken wanneer pa of ma te lang wegbleef. Tja, het is de natuur. Ik kijk nu wat minder op mijn app met camera.

Vannacht hoorden we een zorgwekkend geluid. Doordat Jan nu 3 camera’s heeft hangen zagen we gelijk dat het geen eier-stropers waren. Handig.

Nu 7 eieren en een broedend vogeltje.


.
Still knitting socks
Paar 8 van dit jaar is af. Sokken maatje 40, klaar om weg te geven.


Us Douwe
Nee, Douwe houdt niet van zwemmen. Hij is zelfs bang om natte pootjes te krijgen en loopt dan ook óm plassen heen bij regenachtig weer.


Wanneer hij uit de sloot wil drinken laat hij zich heel voorzichtig langs de slootkant bij het water zakken.


Dat hij geen bommetje maakt vinden wij niet erg. Want een natte hond mee terug in de auto, daar worden we niet vrolijk van.

Zijn broertje Jelle is wel een waterrat! Zie zo doe je dat!


.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

come live the life you’re given


.
Uit ‘Come live the life’ van de Belgische band K’s Choice. Hier unplugged door twee van de band: Sam (toen nog Sarah) en Gert Bettens. (tekst)

If your eyes are the gateway to your soul
What’s broken will be whole again
And whole is hard to shattere

Eerst heette de band The Choice maar toen ze in de VS gingen toeren werden ze door een andere groep, die ook die naam had, gedwongen hun naam te veranderen. Het werd K’s Choice omdat dat het karakter van de band goed weergaf.

De K is afkomstig van Jozef K. uit Kafka’s boek ‘Het proces’. Jozef K. heeft namelijk geen keuzes. Hoe dat dan precies zit, met deze Jozef, weet ik niet. De naam van de band is uiteraard ironisch bedoeld, als een rare en onbegrijpelijke onmogelijkheid. Ik heb trouwens nog niets van Kafka (1883-1924) gelezen.

De stand van Oldeholtpade
Het tv programma ‘Nederland geeft thuis‘ heeft in 6 minuten vastgelegd hoe het de vluchtelingen gaat hier. De vraag voor opvang is opgepakt door de Protestantse Gemeente hier. De registratie is zo mooi en zo eerlijk neergezet. Maar ook: Wat woon ik toch in een prachtig dorp! Het was woensdag 23 maart 19:00 NPO 2. Hier een linkje via NPO. Het linkje zal het bij velen niet doen, dan even opzoeken via ‘uitzending gemist’.

Illustratie van Charlie Mackesy.

Ik loop met Douwe dagelijks langs de oude peuterspeelzaal waar nu vluchtelingen zijn ondergebracht. De jongste telg was druk doende met een trekker mét kar. Ik groette, hij groette en begon in het Oekraïens mij van alles te vertellen. Ik praatte gewoon in het Nederlands terug. Alhoewel we elkaar totaal niet konden verstaan hadden we toch een gesprekje. Zo mooi!

Dit wegwijspaaltje krijgt er ineens een andere betekenis bij.

Socks for charity
Ik brei nog steeds sokken voor Oekraïne. Het is fijn om te doen en ik heb garen genoeg dus we breien monter verder.

Uitdagend breiwerk
Normaal ben ik geen ‘thrill seeker’. De achtbaan is wel het hoogst haalbare in dat genre. Hier zit ik samen met dochterlief in de Condor in Walibi.

Toch kan ik met breien wel eens het randje opzoeken. Wanneer je ajour breit (gaatjespatroon) of met kleurwerk bezig bent is het wel handig om een ‘life-line’ in je werk te zetten. Een ‘life-line’ is een draad waar je alle steken op zet. Als je dan een foutje maakt dan haal je je breiwerk uit tot de ‘life-line’ en je kan gemakkelijk alle steken weer op je naald zetten.

Ok, zie hier boven, ik deed doe dat dus niet, na elke fout die ik maak denk ik: ‘dat gebeurt me niet meer’ en ‘ik ken het patroon nu echt wel’. Niet dus, elke keer ga ik weer de fout in. Nee, ik ben geen ezeltje. Ik doe aan ‘knitting on the edge’ zo zonder ‘life-line’!

Op een breidag, al in 2019, kocht ik bij Ajoure twee bollen Lana Grossa ‘Gomitolo Molto’ 605 met een patroon erbij. Patroon heeft geen naam.

Ik viel voor het soort van blad motief, er lag namelijk een voorbeeld-sjaal op hun kraam. Ik koos meteen voor, hoe zal ik het zeggen… uitgesproken kleuren. Ik ben van de ‘kleurige kleuren’. Ik wissel beide bollen af. Dat stuk groen komt omdat er bij beide bollen het ‘groen’ op dezelfde plek zat. Ik weet niet of ik dit nu wel zo mooi vind maar het is zoals het is.


Ik wil wat lopende werkjes afmaken dus heb ik deze shawl opgediept. De steekmarkeerder houdt mijn vorderingen bij. Deze lijkt op Poes Guusje, die al over de regenboogbrug is gewandeld. Zo is ze er nog een beetje bij. Dank aan A!

40 dagen project
De Mysterie Knit A Long Lento: Elke dag krijg ik een stukje van het patroon in mijn mailbox. Elke dag 5 toeren, behalve op zondag. Het wordt al een hele col. Garen: Saskia van Wibra.

Café
Ik pak langzamerhand al mijn bezigheden buitenshuis weer op. Zo ging ik weer naar het Breicafe en daar mag je gelukkig ook haken. Dat geldt ook voor de Breibende trouwens.

In de mand mijn deken in wording. Nu maak ik hem zo groot dat hij op ons camperbed past. Lekker recht-toe-recht-aan granny stripes haken. Garen: Royal van Zeeman.

Us Douwe
Honden zijn net kinderen, als het te lang te stil is moet je gaan kijken. En dan… ben je altijd te laat.


Douwe nam het woord ‘Kussensloop’ iets te letterlijk.


Ons draakje van de dag! Foto genomen op plaats delict.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

follow the sun


.
Een wel heel zen liedje!

Volg de zon, uit welke richting de wind ook waait. Wanneer deze dag voorbij is, adem in. Droom met zorg. Er is morgen een nieuwe dag voor iedereen. Een gloednieuwe maan en een gloednieuwe zon. Dus volg de zon.


In 2017, ver voor Corona, gingen dochterlief en ik naar een concert van deze Australische hippie-muzikant Xavier Rudd. Een prachtig, zij het wat zweverig concert.

De kleine dingen
In 2020 deed ik mee aan een crochet-a-long van Scheepjes. Een samen-haak-project. Ik had het garenpakket gekocht en startte vol overgave. Maar na een paar weken bleek ik te weinig haakskills voor dit patroon de ‘d’Histoire Naturelle’. Ondanks de goede instructiefilmpjes was ik gewoon te veel aan het modderen en kwam daardoor niet aan haken toe.


Foto hierboven: zo zou de deken moeten worden, wel prachtig hè…Ik heb het werkje afgehaald. De wol opgeborgen. Tot ik, vorig jaar, dit project voorbij zag komen.


Deze deken ligt meer in mijn mogelijkheden. Ik brei het zelfs nog wat groter! Origineel is het patroon ‘Le petit choses’ 168 steken = 80 x 85 cm. Ik heb 252 steken opgezet wat ongeveer neerkomt op 120 cm breed. Het haakpakket bevatte 17 bollen Scheepjes Colour Crafter dus was er wel ruimte om meer steken op te zetten.

Ik had al een paar strepen gebreid, toen is het hele project naar boven verdwenen. Verdrongen door andere, in mijn ogen, belangrijker projecten.


Nu, begin 2022, pak ik dit werkje weer op. En… heerlijk al die strepen.

Voornemens
Ik had eerder al verteld dat ik elke dag een keuze maak uit al mijn spullen/dingen om 1 item ervan naar de kringloop te doen. Gewoon ontspullen. Ik heb een doos waar ik elke dag wat bij doe. Easy peacy.

Maar ook is er bij mij een drang om eens wat ‘lopende werkjes’ weg te werken. Ik heb er 6. En nog 3 borduurwerkjes. Dat klinkt niet veel, 9. Maar ik heb ook nog de nodige wol liggen waar ik plannen mee heb. Zoals garen op deze foto, voor de Elfriede shawl. Okay, die heb ik nog niet op de pennen staan en dus telt die niet mee als ‘lopend werkje’.


Zie dit is de ‘in-weg-duik-shawl’ Elfriede:


Nota bene: Handwerken moet vooral een fijne bezigheid zijn en blijven. Dus kies ik waar ik op dat moment plezier aan beleef. Alhoewel het fijn zou zijn dat ik dan dus kies uit die 9 ‘lopende werkjes’.

Hoe dan ook: Doe waarvan je houdt, en hou van wat je doet. Easy peacy.

Afgerond werkje
Het eerste paar sokken van 2022 is een feit. Garen: Phildar Milky Way, naaldjes 2.25 en in elke sok 3 rijen koffieboontjes. Dat staat altijd leuk en breit zo fijn.


Ik kreeg deze verrassingsbol van zuslief. Een bolletje waar allemaal kleine dingetjes in verstopt zaten. Al breiend kom je die tegen.

En wat zit er dan in? Zie foto rechtsonder: Alle gezinsleden in kraaltjes. Zo bevrijdde ik ‘Sandor’ als eerste uit de bol. Douwe toonde voor het eerst interesse in mijn garen. Maar dat kwam doordat er ook voor hem snackjes in zaten. Zo leuk!

Zus had bewust gekozen voor NIET zelfstrepend garen. Ze kent mijn obsessieve perfectie in dezelfde streep-sokken breien. Dat lukt je niet met deze kleurstelling. En dat scheelt weer wat hoofdbrekens.

Elk voordeel heb zijn nadeel
Dagelijks wandel ik door het Scheenebos, hier bij ons dorp. Vaak zie ik reeën. Voor de reeën is het hier in de omgeving een walhalla. Overal bos, akkers en weides.


Ze hebben zo wel hun eigen favoriete plaatsen. Vaak zag ik ze in het schraalgrasland aansluitend aan het bos. Dit perceel, ter grote van 3 hectare, is in 100 jaar nog nooit geploegd. En wordt dan ook niet gebruikt voor landbouw maar er groeit wat er groeit en eenmaal per jaar wordt dat gemaaid.


De grassen en weidebloemen kunnen er heerlijk groeien. Het trekt allerlei vogels, insecten en wilt aan. Reeën verschuilen hun kalfjes erin.

Het kwam te koop met de wens dat dit stukje natuur kon blijven bestaan. Filmer en fotograaf Ruurd-Jelle van der Leij stapte hierin.


Maanden lang is hij bezig geweest om deze grond om te zetten in een privé-natuurgebiedje met een zandwal en een stromende beek. Fragment Vroege vogels op NPO 1 radio HIER. Van der Leij hoopt op veel aantrek van vogels en insecten.

Die zandwal is helaas nodig om er de rust te creëren. Op het pad tussen bos en land was het te druk met wandelaars en loslopende honden. Niet ideaal dus.


Ik heb een reebruin vermoeden dat ik die sprong (zo noem je kudde reeën) hier niet meer zal zien. De zandwal is best wel hoog.

Gelukkig is er nog een plek waar de reeën ook graag verblijven, even eerder is een stukje land omgetoverd in een weidebloemen veld. Zo lag het er afgelopen zomer bij.


Dat veld heeft de Vogelwacht nu nog een keer zo groot gemaakt. Prachtig! Foto ook van afgelopen zomer.


Us Douwe
Een hele hond. 19 kilo nu.


Al vanaf heel klein heeft Douwe een grote interesse in schapen. Hij kan er uren naar kijken. Ik kon me dan ook voorstellen dat Douwe een baantje als herdershond ambieert.


Maar hij twijfelt nu tussen iets met schapen of sleutelen. Volgens de hond is er in de schapenhouderij geen droog brokje te verdienen. Dus nu loopt Douwe een snuffelstage bij Jan.


Hij mag gereedschap aangeven, maar het ‘los’ daar moet Douwe nog wat aan werken.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

on my way

.
‘Send me my way’ is eigenlijk van Rusted Root. Deze bluegrass band komt uit Pennsylvania. Maar ik vind deze versie van ‘Guy meets girl’ ofwel Cody en Alyssa, ‘liever’.

Over het liedje
Het gaat over vrijheid. Je leven leiden zoals jij dat zou willen, je eigen weg gaan zonder spijt. Er alles aan doen om, in deze willekeurige en onvoorspelbare wereld, je bestemming te bereiken.

Zo mooi dat Cody en Alyssa zelf de daad bij het woord voegden door in een oude schoolbus door Amerika te reizen. Hier filmpje van de bus.

Spelen


Wat is het soms leuk om even ‘echt’ met wol te spelen. Geen patroon maar gewoon wat maken.


Ik pakte een paar kleurtjes en kon maken wat ik wou! Ja, ik voelde me net Catootje. Die van de botermarkt. En ik maakte voor ons stenen poesje een sjaaltje.


En ik maakte voor de echte poezekes van dochterlief wat muisjes.


Kattenogen bevatten veel minder kegeltjes dan die van mensen. En de kegeltjes zorgen voor het zien van kleuren. Mensen kunnen de 3 primaire kleuren zien: rood, geel en blauw. Katten kunnen, net als honden, maar 2 primaire kleuren zien: geel en blauw (en natuurlijk de combinatie tussen deze twee, namelijk groen) Dus deze speelmuisjes zien ze zo:

Batikshawl
Hier nog op de pennen. Ik zat een middagje bij dochterlief.

De poezen moesten even wennen aan mijn breiwerk. Om de beurt kwamen ze even snuffelen aan de shawl in wording.


In middels is dit project afgerond. Ik heb ervoor gekozen om er een kol van te maken. Deze Trees, zoals het patroon heet, is in een koker gebreide shawl.


Aangezien ik op naald 4.5 mm heb gebreid is de Trees dik, erg dik geworden. Als je een shawl aanhoud heb je een dik breisel op je borst liggen. Nee, das niet mooi en niet fijn. Nu heb ik een kol gemaakt, echt perfect! Daar kan ik zo blij van worden: When a plan comes together!


Verjaardagskadootje
Eerste kerstdag werd ik 53 jaar. Mijn (schoon)kinderen kwamen langs. Niet voor een kerstdiner maar gewoon voor de gezelligheid. Wat vreterij op tafel en als diner een kopje soep.

Ik ben een trouwe luisteraar van de podcast ‘Het ministerie van gebreide zaken’. Dit is een Belgische podcast over… ja dat hoef ik niet in te vullen. Afijn in seizoen 2 aflevering 8 hadden de dames een gesprek met Veerle en Griet over hun boek ‘De woldoeners’.


Het gaat niet alleen over de verhalen van de leden van een breigroep die neerstreken in Pandzestien in Niclaas maar ook experts op gebied van mentale gezondheidszorg hebben er hun plek. Prachtig! Er staan naast levensverhalen ook nog patronen in. Voor een breister wel echt een walhalla!


Normaal weet ik nooit een kadootje voor mijn verjaardag. Nu dacht ik dat dit boek mooi zou zijn om te krijgen. Altijd zeg ik dat ik iets te wil krijgen wat OP kan. Een mens dat alles al heeft is hier bij gebaad. Lekkere douchegel of chocola. Een kaarsje of zo.

Maar toen ik de vraag van Jildoulief kreeg wat ik zou willen krijgen op mijn verjaardag kon ik haar deze suggestie doen. Dit boek. Vanwege zijn mooie patronen een boek om te koesteren na het gelezen te hebben. By the way, naast dit boek kreeg ik ook nog van alles wat OP kan! 🙂

Us Douwe
Inmiddels een half jaar oud. 


En wat heeft hij al een prachtige ‘zwiep’staart.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

Vorige Oudere items