twijfel


Het is even geleden dat ik met alpaca wol van Drops een omslagdoek opzette, op 7 december 2015 al! Onlangs pakte ik dit project weer op en heb het ajour patroon nu bijna drie van de vijf keer gedaan. Het breit prettig, het patroon. De alpaca wol is super-zacht.

Maar wat maakt mij dan aan het twijfelen?

Nou, de omslagdoek zelf. Het is niet een sjaal die je eindeloos om je heen kunt wikkelen zoals een lange twee meter recht-toe-recht-aan sjaal.
Ik ben, denk ik, niet zo’n omslagdoek-type…
Maar om het nu af te halen?

1. Er zitten al heel wat knitting-hours in.
2. Het wordt echt mooi.
En 3. ik heb ook de genoeg wol, precies voor dit patroon.
Daarnaast 4. ook niet onbelangrijk: Ik vind het leuk breien…

Weet je wat? Ik maak hem gewoon af!

Ik heb altijd een zwak voor mooie shawls en omslagdoeken. In mijn Ravelry bibliotheek staan er veel. Ook mijn lace-stash* is groot. Werken met mooie patronen en zacht ragdun garen…
Misschien moet ik zo’n luxe sjaal wel leren dragen.
Misschien ook gewoon niet. Gewoon lekker maken en maar zien wat ik er uiteindelijk mee doe.
* dun-kant-garen-voorraad

Afgelopen weekend hadden we een klein logeetje over de vloer.
Jan zijn kleinzoon.

Kyan is een kereltje van 21 maanden alweer.
Een geweldig peutertje.
Hij kletst de hele dag door.
En zijn brabbel-
woordjes zijn steeds beter verstaanbaar.
Bovendien is hij de hele dag in de weer met speelgoed.
Kyan is dikke vriendjes met onze stabijna Chiqo!

Advertenties

hemelvaart

Wat is het prachtig weer op deze Hemelvaartsdag!
Ik vermaak me wel: toertje breien en wat studeren. Helemaal prima!
 :
Chiqo is wat minder blij met dit zomerse weer. Hij probeert de koelste plekjes op te zoeken. Onder de tuinbank!
 :

omslagdoek

Net als, waarschijnlijk, elke breister heb ik ook het één en ander op de pennen staan. Werkjes die zijn blijven liggen omdat andere werkjes even voorrang kregen. Het loopt bij mij op tot ongeveer acht of negen wip’s  (work in progress). Wanneer een project té lang blijft liggen kan ik het ook zo afhalen. Ruimt soms lekker op. Maar dat doe ik niet met dit project. Een omslagdoek van alpaca wol. Ik heb het, na een tijdje stil te hebben gelegen, weer opgepakt.
 :
Het is zoooo zacht die alpaca wol! Fijn om mee te breien. Ik ben een klein eindje op weg. Je begint namelijk aan de onderkant van de doek, wat betekend dat ik 363 steken op de naald heb staan. Het duurt dan ook eventjes voor je een toer hebt uit-gebreid.
 :
Maar het patroon is niet moeilijk en breit wel lekker weg.
 :
Na het ajourstuk van de doek laat ik het donkerrode terugkomen en dan voeg ik ook zwarte banen toe. Lekker warm voor de komende herfst! Want dan hoop ik deze omslagdoek toch echt wel af te hebben. Wordt vervolgd dus!

beginnetje

De dagen vliegen voorbij. Zo is het nog maandag en floep… is al weer vrijdag! Hoogste tijd voor een blogje!
Van het mooie garen (merino/possum) wat ik van mijn zus kreeg ga ik een shawl breien. Aanvankelijk had ik een mooi patroon uitgezocht met een ajoursteek. Leek op papier echt wel te doen, de praktijk wees het tegendeel uit. Elke keer maakte ik foutjes zodat van een mooi ruitje wat zou moeten ontstaan niets te zien was. Na de zoveelste keer het werkje te hebben uitgehaald heb ik het mezelf makkelijk gemaakt en mijn eigen patroon verzonnen. Tricot gemixt met gaatjes.

Ondertussen ben ik ook nog begonnen met de Wintertreeskal 2017 van Puk Vossen. Bij een KAL (knit along-samen breien) is het de bedoeling dat je tegelijkertijd met het zelfde project bezig bent. Ik heb wel vaker meegedaan met KAL’s en ook wel met  een Crochet Along. Afgelopen zonder breide ik de Zomertrees van Puk Vossen en afgelopen voorjaar deed ik mee met de Samenhaakdeken van Joke ter Veldhuis.
Foto’s van mijn Trees volgen nog.
Afgelopen weekend was het prachtig mooi winters weer dat we hond Chiqo hebben meegenomen naar Havelte voor een frisse wandeling. Het leverde mooie plaatjes op. Bijzonder dat ons pad werd gekruist door een schaapskudde! Een prachtig gezicht hoe enthousiast de honden van de herder zijn en precies doen wat hij zegt.

verrassing

M’n zus en zwager hebben een lange, verre reis gemaakt. Ze bezochten Nieuw-Zeeland. Mijn zus heeft dezelfde handwerkgenen als ik heb. Erg leuk om zo’n gezamenlijke interesse te delen. Helemaal als zuslief dan thuiskomt met wolletjes voor mij!!!
Naast twee prachtige bollen Merino-Possum wol kreeg ik ook een grappige theedoek vol kleurige schaapjes en bolletjes wol erop gedrukt. En nog een blad vol breisels en breiwol. In een tas van de woolcompany.

Een possum is een middelgroot buideldier dat in Nieuw-Zeeland leeft. Het beestje is 150 jaar geleden daar uitgezet en na verloop van tijd werd het een plaag omdat de possum in deze leefomgeving geen natuurlijke vijanden heeft. Van de vacht van het diertje wordt de wol gemaakt. Possumwol is zacht, licht en lekker warm! Hmmm, dat wordt dus een hele fijne luxe shawl!

work in progress

De trui voor Jan ligt inmiddels op zolder. Onder natte badhanddoeken om de trui te persen. Voorheen maakte ik een trui met verschillende panden en zette ik de trui na het persen in elkaar. Nu breide ik de trui in één keer dus ligt er boven een kant en klare trui onder de natte lappen. Jan zal hem nog showen voor een foto hoor. Het is een echte grove dikke wintertrui geworden.
Tijd om m’n omslagdoek weer op te pakken. Van drops alpaca. Zoo zacht! Ik was er vorig jaar al mee begonnen, eigenlijk wil ik er ook nog een bolletje zwart in verwerken zodat de sjaal beter bij mijn winterjas past.

De eerste toeren zijn lange toeren, ik begon met 363 steken op m’n naald.
Mijn opleiding: De eerste periode, het eerste periode zit er op. Dat betekende dat deze week tentamenweek heette. Spannend. Ik hoop op voldoendes, natuurlijk! Ik wacht maar rustig af. Op zich ging het tentamen goed, vond ik, maar toen ik vervolgens mijn antwoorden vergeleek met die van mijn klasgenoten werden we allemaal iets zorgelijker. Al wat we zagen was dat we wel heel veel verschillende antwoorden hadden gegeven. Terwijl we echt hetzelfde tentamen hadden gemaakt.

De temperatuur is inmiddels gezakt naar ‘winterjas-temperatuur’.

trees II

Zo zat ik er gister nog druk aan te breien:

En zo is ze af, de Trees.

Het is een KAL: Knit-a-long of wel: samen-brei project. Puk Vossen is de ontwerpster van de sjaal, die ze maakte voor iemand die Trees heet. Ik heb voor deze col ijslands Lopi garen gebruikt. In het blogje van 8 augustus schreef ik er al over. Uiteindelijk kreeg de shawl een lengte van 160 cm, lang genoeg voor een dubbele col. Dus ik zette begin en eind aan elkaar.

En bij gebrek aan paspop heb ik Chiqo de col maar even laten showen. Ach, voor een snoepje was hij er wel toe bereid, zelfs een roze sjaal!

Vorige Oudere items