goed jern

Mulesing
Ik zag op internet een interessante deal voorbij komen. Bij de Deense garenverkoper Hobbii.


Nu had ik een patroon gezien van een sjaal ‘Secretkeeper‘ van Melanie Berg, waarbij je wel 2234 meter garen nodig heb. Ik heb het patroon inmiddels in mijn bibliotheek van Ravelry. Een paar klikjes en je koopt het patroon. Ik vind het logisch dat wanneer iemand met bloed, zweet en tranen een patroon heeft geschreven er een geldbedrag aan hangt.

Ooit, toen handwerkbeursen en breidagen nog gewoon konden plaatsvinden, heb ik een lezing van Melanie bijgewoond. Zo’n interessante presentatie!


Anyhow:  Dit garen in de aanbieding bij Hobbii. Dit is 75% merino wol, 25% polyamide 400 meter per streng dus zou ik er 6 nodig hebben. Maar ik las in de commentaren op Facebook dat het garen niet Mulesing vrij zou zijn.


Hierboven een gedeelte van de commentaren op het merinoswol dat in de aanbieding is.

Via Star Fiber Studio van Esther leerde ik over mulesing. Mulesing is echt dierenmishandeling. Daar wil ik me niet meer aan branden. Ik leg het ook niet uit, op Google vind je wat het is.

Ik geloof losse commentaren niet, dus stelde ik zelf de vraag aan Hobbii. Ik kreeg binnen een paar uur antwoord.

Ik vind het positief dat Hobbii eerlijk is over hun garen. Maar ja, dan geen Unicorn voor mij.

Welke merken kan ik nog wel met een goed gevoel kopen? De informatie is zo versnipperd. Waarom is er niet een database welke merken ‘groen’ zijn en welke merken niet? Is die er misschien al? Laat het me weten! Ik betaal liever een meerprijs dan dat ik brei met mishandelde wol.

Ik heb een rondje gemaild: Wol met Verve: gegarandeerd mulesing vrij. Zo ook WestYarn. Wolplein garandeerde me dat Katia, Lana Grossa en Drops diervriendelijk zijn.

Wanneer er fout-garen in mijn stash zit brei ik het wel gewoon op. Het is niet anders, wegdoen is verspilling.

Acquisitions
Onlangs kwam er op Instagram deze fade voorbij. Ik zag het ’s morgens en ’s avonds zat ik er nog aan te denken dus… hup, hup, hup, in het winkelmandje en gekocht. Bij een ‘fade’ lopen de kleuren door. Hier een fade van geel naar diep rood.


Van West Yarn (mulesing vrij). Ik wil deze fade gebruiken in een sjaal. Maar eerst mag het hier te pronk liggen.

Lopende werkjes
Ik heb natuurlijk een paar sokken op de pennen. Regia Pairfect Partnerlook kleur Erik 07132 naaldjes 2.25 mm. Het wordt een bijzonder (dubbel)paar. Ik heb namelijk ook de andere bol. Het garen voor de ‘andersom’ sokken, kleur Erik 07131. Inmiddels 1 sok van de 4 af. Ik merk dat ik momenteel echt in de sokken ‘mojo’ zit, ik pak het werkje graag op.


Verder is er nog de deken, ‘Les petites choses’. Dit was een KAL (Knit-A-Long) van het Spaans garenmerk Katia. In een eerder blogje zei ik Frans garenmerk. Kristine attendeerde me erop dat dat niet klopt. Een kleine correctie dus: Katia is een Spaans garenmerk (uit Barcelona, Catalonië).

Ik heb 252 steken (= 120 cm) op de pen en het origineel is 168 steken (= 80 cm). Dit omdat ik garen genoeg heb voor een grotere deken. Bovendien zijn er in ons stiefgezin met 5 kinderen en bijbehorende schoonkinderen geen zwangeren, zover ik weet. Dus wordt dit project geen babydekentje.


Nu ben ik bij grafiek G en het loop tot R. Dus nog 11 grafieken te gaan. Gisteravond pakte ik het werkje op. Niet een goed plan wanneer ik moe ben. Ik heb meer achteruit gebreid dan vooruit. Frustrerend want het schema is echt makkelijk. Twee steken in kleur 1 en twee steken in kleur 2. Hoe simpel kun je het hebben.

Kleinkinderen
Ik mocht de kleinkinderen, Tess en Kyan, uit school halen. Het zijn zulke lieve leuke welopgevoede kids! Maar dat zegt iedere (stief)oma misschien. Het was mooi weer dus gingen we een rondje bos doen. Heerlijk even buiten.


Och zo’n lief stel!

Huurhuisje
Ondertussen in het vogelhuisje: Het nestje is klaar en er zijn vijf eitjes gelegd. Een koolmeesje legt gemiddeld acht eitjes.


Ik hoop echt dat er niet nog meer eitjes gelegd worden want al die vijf snaveltjes moeten straks gevoed. Het koolmeesje zit nu op de eitjes.


Een koolmeesje broedt 13 tot 15 dagen. Wordt vervolgd.

De beelden vanuit het huisje worden gedeeld met veel mensen. Ook kleindochter Tess deel het met haar vrienden op WhatsApp. Zo leuk! Het meesje moest eens weten hoeveel ‘volgers’ ze heeft!

Gevalletje van privacy schending. Het is maar goed dat er geen ‘rijdende..eh vliegende-vogel-rechter is. Anders hadden we die geheid tikkend aan ons raam gehad.

jern=garen (Frysk)

Take care, kalm an
en lieve groet uit Olpae.

here are a few of my favourite things

Favourite things
JulieAndrews in de Sound of Music heeft het over 14 favoriete dingen. Maar zoals ze zingt ‘These are a few of my favorite things’. Op de pagina ‘over mij’ staan 24 favoriete dingen en ook dat zijn ze lang niet allemaal!

Wat is er toch veel waar een mens blij van wordt. Door alleen al aan deze dingen te denken kun je je mind al blij maken.

‘Raindrops on rose, (foto’s van pinterest)

whiskers on kittens…

cat and photography afbeelding

…Wild geese that fly with the moon on their wings.
These are a few of my favorite things.’


Die drie dingen van hierboven, komen overeen met ‘the favorite things’ waar ik ook blij van word.

Ooit, in een ver verleden heeft zoonlief meegedaan voor een rol in deze musical. Hij moest een liedje instuderen en ten gehore brengen op de audities van ‘The sound of music’. (foto: Wessel en Kater Rebbel 1999)


Ik geloof dat Wessel het niet echt erg vond dat hij niet werd uitgekozen. Hij deed meer mee omdat zijn vriendinnetje Kitty ook auditie deed. Maar hij was wel weer een ervaring rijker.

blij
Waar ik blij van word is een kopje koffie, gewoon filterkoffie! (No.5 in de rij op de ‘over mij’ pagina)

Of bij Janlief achter op de motor en gewoon op pad gaan, de wereld voor onze motor. (No.16)


Beestjes zien in het wild. (No. 19)

Wat ik ook als ‘favoriet ding’ heb, is een nieuw breiwerkje opzetten. Ja, daar word ik blij van. Gewoon iets nieuws op de pennen. Zo staat nu al klaar om op te zetten de Elfriede van Shannon Cook.


Onlangs had ik mezelf getrakteerd op dit prachtige garen. Van Holland Creatief. 


100% Fine Merino. Eerst nog een lopend werkje afwerken en dan mag ik los met de Elfriede. Yes! (No.11 van mijn favoriete dingen)

Lopende werkjes
Eigenlijk heb ik 9 projecten liggen. Maar ik werk aan 3. Zo ben ik met bol twee weer een paar herensokken aan het breien. Het andere paar is nog maar net van de pennen gegleden. Dit is een verzoekje van dochterlief. Aangezien ik 3 bollen Bergen Botter IJsselmuiden had gekocht en makkelijk uit 1 bol 1 paar sokken kan breien, begon ik opnieuw met deze wol. Breit fijn. Maar dat wijt ik ook aan de sokkennaaldjes van KnitPro, Zing. Dit paar is met 2.5mm. Niet gesponsord hoor.


Dan heb ik nog een paar sokken op de pennen. Regia Pairfect Partnerlook kleur Erik 07132 naaldjes 2.25 mm. Het wordt een bijzonder paar. Ik heb namelijk ook de andere bol. Het garen voor de ‘andersom’ sokken, kleur Erik 07131. Daar kom ik in een latere blogpost nog op terug. Het beginnetje is er in ieder geval.


En dan brei ik nog aan de deken, ‘Les petites choses’. Dit was een KAL (Knit-A-Long) van het Spaans garenmerk Katia. ‘Was’ want alle delen zijn al op internet verschenen en veel breisters hebben deze babydeken al af. Ik maak de plaid breder dan het patroon. Zo heb ik 252 steken (= 120 cm) op de pen en het origineel is 168 steken (= 80 cm).


Ik heb er geen moeite mee dat ik er wat langer over doe. Het is echt een werkje voor een relaxte avond. Zo even tussendoor dan pak ik toch de sokken op.


Niets is zo bijzonder als het gewone (T. Hermans). En zo is het maar net.

Take care en kalm an,
lieve groet uit Olpae!

 

op missie

Finished object
De Segelschiff am See Shawl van Alexa Boonstra is af. De enige modificatie die ik toepaste: Het kantdeel was in ribbels maar ik koos voor tricot.

The making of:


Over de kleuren ben ik dik tevreden. Alle drie garentjes kwamen uit mijn stash en zijn zo bij elkaar passend dat ik er blij van werd.


Voor het kantpatroon gebruikte ik een streng ‘Basic Sock’ van Wol met Verve. Zo mooi! Dit sokkengaren kan je toch niet in je schoenen laten verdwijnen?


Het patroon was heerlijk om te breien. Al moet ik toegeven dat ik regelmatig toch even achteruit moest breien. Zoals hieronder: ik liet een aantal steken laten vallen in ajourpatroon. Een rommeltje van draden en ondefinieerbare steken.
En néehée, ik had geen lifeline…

Van toer 2 achteruitbreien naar toer 19 (= 4 toer.) Als je dit (geduldig) doet kom je vanzelf weer bij de toer waar alle steken goed staan.


Hieronder mijn eigen Cheerleaders! 


Finished:




Leesvoer
Voor mijn verjaardag kreeg ik een Bladcadeau-kaart, fijn! Vaak verzilver ik deze in een aantal keren Roots, voorheen Grasduinen.

Nu snuffelde ik verder en zag dat deze kaart ook geldig is voor het Libelle Bookazine. Sinds een aantal jaren geeft Libelle mooie boeken uit als magazine. Ik ga nu er zes ontvangen, leuk! Libelle zorgt voor een mooie selectie aan boeken, dus dat zit wel goed. 

Dit formaat leest fijner dan een boek, vooral in bed. Wanneer ik het blad uitgelezen heb kan ik ze ook zo weer doorgeven aan een andere leesfanaat.

Deze uitgave was het boek ‘Lieve Edward’ van Ann Napolitane. Vlucht 2977 van New York naar Californië stort neer. Edward is de enige overlevende. Hij was op reis met het hele gezin, vader, moeder en broer. Zijn oom en tante vangen hem op.


Napolitane schrijft het hele boek door over de verschillende passagiers tijdens die vlucht. Afgewisseld met de worsteling van Edward om zich, na de crash, staande te kunnen houden in het leven.

Ik vond het een prachtig boek. De allerlaatste bladzijden las ik overdag, beneden. Een vliegtuigcrash beleven vlak voor je gaat slapen, leek me geen goed plan.

Ik lees langzaam. Ik doe meer dan een maand over een boek. Nu komt het boek magazine om de zes weken, precies goed voor mijn leestempo. Ik ben inmiddels in het volgende Bookazine begonnen, ‘De boekhandel van Teheran’ van Marjan Kamall.

Op missie
Afgelopen zaterdag had ik een afspraakje. Toen ik naar die afspraak reed, was het net alsof ik naar een partijtje ging! Het ‘feestje’ was bij mijn (LYS) Local Yarn Shop: Ajoure. Niet dat ik echt wat nodig had hoor, maar gewoon omdat het weer kan. Ik kreeg van Anita alle tijd om rond te snuffelen. Mijn missie: sokkenwol. Stash aanvullen is nooit verkeerd en het stypje* van je LYS ook niet.


Missie geslaagd!    
*stypje is Frysk voor steunen.

Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

slofjes en lopende werkjes


Deze babyslofjes geeft dochterlief aan Niek, het pasgeboren kindje van haar vriendin. De slofjes waren zo’n aardigheidje om te maken.

Een restje Zeeman Royal garen, naaldjes 3.5 mm. Het zooltje brei je heen en weer. Daar omheen neem je steekjes op en dan brei je in het rond. Minderingen bij voet en uiteindelijk het boordje. Ik heb een stretchy bind off toegepast, zodat het slofje makkelijk aan en uit kan.

Zoals altijd slipt ook nu mijn handwerkhoekje in de woonkamer langzaam aan weer helemaal dicht.


Welgeteld 6 lopende werkjes. Alle 6 even leuk om te doen. Nadeel is, dat wanneer je je tijd erover verdeeld, de werkjes er wat langer over doen om af te komen. Zolang Chiqo nog in zijn mand past, is er in mijn optiek niets mis mee.

.
Waar ben ik zoal mee bezig? Let’s go!


Links: De afvaldeken ofwel de sokkengarendeken.


Bij elke ons dat ik minder weeg mag ik één lapje breien. Het afvallen en dus ook dit project is enigszins stil gevallen, na 6 kg minder. Voor de laatste 4 kilogrammen moet ik weer even nieuwe moed verzamelen. Ik houd nu eenmaal van eten en van sporten juist weer niet, dat maakt, naast medicatie (ook een grote boosdoener) het afvallen nogal lastig.

Tweede linksboven: Haakwerkje, een plaid van Zeeman Royal met 6 kleuren.


Zo heerlijk om tomeloos granny’s te haken! Inmiddels 32 lapjes van de 80 af.

Midden: De Segelschiff am See Shawl van Alexa Boonstra. Dit was een MAL (Make-a-long). Ik heb deze nog niet af en ik red de einddatum van 1 maart (vandaag dus) niet. Maar daar staat gelukkig geen straf op, dus deze sjaal komt af wanneer die af komt. Niet erg, want het breien eraan is fijn. Over de kleuren ben ik dik tevreden. Alle drie bolletjes uit mijn stash en zijn zo bij elkaar passend dat ik er blij van wordt.


Beneden: Sokken voor Janlief met van een bolletje Regia Pairfect kleur 09135. Bij deze bol geen stress, het worden gewoon identieke sokken. Heerlijk vind ik dat.

Rechts midden: Het troost dekentje. Dit breit hetzelfde als de sokkengarendeken maar dan alleen met 9 effen kleurtjes. Een langdurig project aangezien ik over 1 lapje een uurtje doe en ik er 63 lapjes in verwerk met nog een randje erom toe. Hier meer info over Troostdekentjes.

Rechts boven: Mijn nieuw project! Yes!
De KAL (Knit-a-long) van wolmerk Katia. Officieel een babydekentje van 80 x 85. Ik ga voor een grotere. Ik gebruik het Scheepjes Colour Crafter welke ik aanschafte voor de CAL (Crochet-a-long) van Scheepjes. Daarbij strandde ik al in het begin van de CAL. Ik modderde meer dan dat ik aan haken toe kwam en was ik er klaar mee. Handwerken mag best uitdagend zijn maar er zijn grenzen.


Ik heb iets minder dan 17 bollen liggen en bij het zien van dit project (hieronder) bedacht ik me om daarvoor het garen te gebruiken.

Katia Les Petites Choses KAL 2021 - babydeken breipakket | hobbygigant.nl
Ik heb inmiddels de steken op de naald staan. 252, origineel 168. Een Franse mevrouw raadde me aan een veelvoud van 6 te nemen zodat het patroon ook blijft kloppen bij een breder wordende deken. Helaas, sommige patroondelen hebben een ander aantal steken per patroon. Ik zal mijn wiskunde-skills dus even afstoffen!

Samenvattend: 4 plaids, 1 sjaal en 1 sokken project. Het is wel duidelijk waar mijn voorkeur naar uitgaat qua projecten.
Ik zeg niet dat ik me nooit meer aan een vestje of trui zal wagen. Maar tja: sokken, dekens én sjaals daar kan niet veel aan mis gaan qua pasvorm. En ik kan me er nog zo in uitleven! Er zijn nog zoveel prachtige patronen. Als ik in mijn bibliotheek op Ravelry kijk dan mag ik wel 120 jaar worden! En elke keer vul ik mijn bibliotheek verder aan.

Afgelopen week liep onze kleindochter gezellig mee tijdens rondje-hondje door het bos. Ze hoopte dat ze ook eens een Happy Stone zou vinden. En zowaar!


Een prachtige! Hier een linkje naar een blogje over Happy Stones. Ik krijg zo langzamer hand ook wel de kriebels om mee te verven. Stenen opvrolijken met leuke kleurtjes. Het blijft immers ook zo leuk om er één te vinden!


Eind van deze maand gaat onze ietwat obese oppas-lapjespoes weer naar haar eigen baasje. Twinkel deed het hier best! Hieronder een video hoe ze Chiqo benaderd. Zo lief!

Let all that you do be done with love.
Kalm an en een lieve groet uit Olpae!

Lapjes, oppaspoes en een happy hond

Eén van mijn lopende werkjes. Een babydekentje, bedoelt als een troostdekentje. Ik schreef er al eerder over. Hier ook meer info.

Het is fijn werken aan dit dekentje. Omdat ik naalden 2.5 mm gebruik is het nog wel een heel ‘geprikt’. Over 1 lapje doe ik 53 minuten en er zit 4 gram garen in. Nu zijn 21 van de 63 lapjes af. Daarna nog een wolwit randje rondom toe, maar zover is het nog niet.

Niet alle kleuren passen bij elkaar.


De donkergroene en donkerblauwe vond ik toch niet zo mooi combineren. Ik dacht nog, die kleurtjes, dat trekt wel bij in het geheel. Maar het bleef me irriteren. Dus afhalen en een ander kleurtje kiezen.


Zie maar, much better!


Sinds december hebben we een hele lieve oppaspoes. Dit is de ietwat obese lapjeskat van onze kleindochter. Twinkel logeert hier omdat haar baasje even tussen twee huizen in zit. Poes vindt het fijner om tijdelijk bij ons te wonen dan van hot naar her gesleept te worden. Eind maart is Twinkel haar nieuwe huis klaar en mag ze zich weer bij haar baasje voegen.


Ons doel was om haar binnen te houden zolang ze bij ons logeert.  We willen niet dat ze wegloopt of onder een auto beland.

Maar ook vanwege één dingetje: Twinkel haar jachtskills zijn namelijk niet voor de poes! Op haar vorige adres kwam ze regelmatig met een prooi thuis. Gaddegaddegat!

Afgelopen maandag was onze achterdeur zo bevroren dat deze niet op slot wilde. Omdat ik eerst met Chiqo op pad wilde liet ik dit maar zo. Maar bij terugkomst van ons rondje stond de achterdeur op een kier!
Oeps, Twinkel!
Nog voor ik in de stress kon schieten hoorde ik haar al mauwend vanuit de kamer op mij af komen.
Pfffff, Twinkel!

Toen we de camerabeelden later ging bekijken zagen we dat Twinkel wel degelijk buiten was geweest!


Twinkel probeerde steeds al naar buiten te gaan. Maar op zich ging het binnen best goed. Tot maandag dus, na de vrijheid geroken te hebben bleef ze maar mauwen voor de deur.

Nu gunnen we haar het avontuur wel of zijn we het gemiauw gewoon zat, het zal er ergens tussen in zitten…

En nu loopt Twinkel, sinds kort, dagelijks haar rondje. Fingers crossed dat ze geen kadootjes mee naar huis neemt.

Wanneer het zo koud is, is het fijn een dikke sjaal, Herbs&Spices te hebben en een muts is ook geen overbodige luxe. Nu had ik afgelopen zomer van de restjes van de sjaal een muts gemaakt.


Eerlijk, ik had niet gedacht dat ik er zoveel plezier van zou hebben. Lang leve Wibragaren. (Saskia en Bianca)


Chiqo, onze sta-bijna, vind het fijn om door de sneeuw te lopen.

Sta-bijna, net geen Friese Stabij. Chiqo is een halfbloedje, dus een volbloed ouder (Friese stabiel) en een dreuzel ouder (Wetterhoun). Chiqo heeft dan ook een sympathie voor Harry Potter, hij is net als Potter een half-blood. Maar Chiqo heeft geen magische krachten. Hij kan ook niet toveren. Maar ja, die eigenschappen zien je zelden bij een Sta-bijna.


Aan zijn staart kan je veel aflezen. Zoals hieronder, een vrolijke swiepstaart! Happy dog!


Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

zeilschip op het meer & schapen op de hei

Het eerste deel van de shawl is klaar. Ik loop op schema.


Deze ‘Segelschiff am See’ is een MAL (Make-a-long) van Siets aan de maak en de ontwerpster van de shawl Alexa Boonstra. De shawl dankt haar naam aan het handgeverfde garen waar Alexa het ontwerp van maakte. Die kleur heette Zell am See, naar de plaats in Oostenrijk. Omdat de vorm op een zeil lijkt, vond ze het leuk om dat samen in de naam te verwerken: ‘Segelschiff am See’. Zeilschip op het meer dus.

Na de strepen komt kantpatroon. Alexa noemt dit ajour stuk ‘Opkruisen in breed vaarwater’. Dit omdat het visualiseert welk spoor een zeilboot in het water zou achterlaten bij het laveren.


Ik heb hiervoor een mooi sokkenwolletje, te mooi om in de schoenen te verdwijnen. Nu bestaat dit kantstuk ook uit ribbels. Ik twijfelde of ik dit, met zulk bont garen, wel zo mooi vindt. Dus een klein stukje in patroon gebreid. Best wel druk met dit kleurige draadje. Na rijp beraad en onderling overleg met zuslief besloten toch van het patroon af te wijken.


Dus ging ik zo verder. Geen ribbels in dit deel, wel ajour.
Handig trouwens, zo’n Yarn Cosy, een soort hoesje die om je yarncake kan doen. Deze voorkomt dat de bol bij het opbreien uit elkaar valt.


Hier één keer het patroon van de totaal acht keer om voldoende shawl-lengte te krijgen. De shawl wordt steeds breder dus de toeren steeds langer. Maar het is fijn breien. 


In de breierij heb je drie namen voor dezelfde techniek. Kant, lace of ajour. Het is breiwerk met gaatjes die ontstaan door omslagen van het garen om de pen. Door ook weer steken samen te breien kan je prachtige patronen in het breiwerk maken.
à jour komt uit het Frans en betekent letterlijk: aan de dag, ofwel je kunt het daglicht door het breiwerk zien. Dus eigenlijk is ajour: opengewerkt.

Bij ajourbreien kun je de heengaande toer in patroon breien. De teruggaande naald brei je dan averecht. Op deze manier krijg je tenminste twee draden tussen elke twee rijen met gaatjes. En je krijgt een voor- en achterkant.

Een moeilijker variant is, om in beide breirichtingen gaatjes te maken waarbij de gaatjes gescheiden worden door slechts één draad. Deze techniek beheers ik (nog) niet. Bij de bovenste manier zie ik beter wat ik doe, dit omdat de teruggaande toer alle steken weer netjes averechts worden gebreid. 

(foto: je kan natuurlijk ook best een Ajourtje in je sokken stoppen, deze sokken breide ik in 2009, de Blackrose)

Deze shawl hieronder is de ‘Brain Waves‘ ontworpen door Monique Boonstra. Ik breide dit patroon voor onze huwelijksdag. Een brede omslagdoek uitlopend op twee punten

Ik ben een Instagram-gebruiker. Regelmatig plaats ik foto’s. Maar ik kan ook enorm genieten van foto’s van anderen. Zo volg ik al een tijdje Schaapsherder Daphne. Herder van Schaapskudde Elspeterheide.


De kudde bestaat uit ongeveer 200 schapen van het zeldzame huisdierras Veluws heideschaap. Daphne hoedt de schapen samen met haar Bordercollies, Sem Jan en Tan. Dit hondenras is afkomstig uit het gebied dat men de Borders noemt, tussen Engeland en Schotland. Collie betekent herdershond.

Pup Keet staat nog aan het prille begin van haar loopbaan. Zij mag nog lekker mee snuffelen.


Keet heeft wel eigen knuffels hoor, maar ze zeult het liefst met de sokken van haar baas rond.


Deze week werd het eerste l(r)ammetje geboren. Hierna volgden er (veel) meer! Drukke tijden dus voor de kudde en verzorgers! 


Van zulke foto’s wordt je toch vanzelf blij! Dat vind ik nou zo mooi aan Instagram, dat ik zo even een kijkje kan nemen bij de schaapskudde. Het zien van de natuur en dat ik eventjes mee kan wandelen met Daphne. Virtueel dan.

De spreuk hieronder plaatste ik al eens eerder maar het is zo waar dat ik deze nogmaals plaats.

De taak die we onszelf moeten stellen is niet
om onszelf veilig te voelen,
maar om onzekerheid te verdragen.
(E. Fromm)


Vanuit Olpae:
Een poot van Chiqo en een lieve groet van mij.

bel, blokjes, een snufje streep & een vleugje beest

I confess: Ik ben naar de winkel geweest voor een fietsbel. Aangezien er in mijn stuur een geintegreede bel zit, heb ik dus niet echt een bel nodig. En was het totaal niet noodzakelijk om hiervoor de deur uit te gaan. Geloof me, voor de rest houd ik me keurig aan de Coronaregels hoor.

Zo nu en dan breng ik een bezoekje aan de OMAH in Gorredijk. Een winkel met zowel voedingsmiddelen als andere dingen. Van schroefjes tot plastic bakjes. Van puzzelboekjes tot garen. Dat laatste maakt dat ik er graag even rond snuffel.

Tijdens mijn vorige bezoekje zag ik deze fietsbel, maar liet hem liggen. Ik heb immers een bel. Nu mocht de bel toch in mijn winkelwagentje. Does it sprak joy? Yess it does! Rood met witte stippen, hoe leuk is dat!


Meestal kom ik deze winkel uit met:
1. lekkere koeken, ja duhu, ik koop natuurlijk geen vieze koeken…
2. sokkengaren
3. een bot voor de hond

Resolut ging ik deze keer het rek ‘sokkengaren’ voorbij. Ik heb nog wel een paar bolletjes sokkengaren vandaar. Maar ik kocht wel 7 kleurtjes Populair van Beijer. Why? Nou, to make a short story long:

In de lente kocht ik ook Populair garen, roze en geel. De kleuren van spekkies.


Ik had 20(!) glazen potten verzameld. Appelmoes-, kapucijners- en jampotten. Ik wilde ze vullen met spekkies en een dekseltje haken van dat roze/gele garen. Hieraan een etiketje met ‘Dat 2021 een spek-taculair jaar mag worden!’.

Bedoeld als eindejaars-aardigheidje voor m’n breivriendinnen. Maar ja, 2020 werd een lastig jaar met zijn Corona. En 2021 zal ook niet spetterend & spectaculair worden vrees ik. Dit idee, dit presentje zou niet gepast zijn, zo vond ik. Dus heb ik die 20 potten maar in de glasbak geflikkerd gegooid.


Het roze en gele garen lag te verstoffen. Dus daarom kocht ik er 7 kleuren bij. Voor mijn eerste Troostdekentje. Op deze manier heb ik toch een mooie bestemming voor het spekkies-garen. Ik was er al mee begonnen. De techniek van de sokkengarendeken.


Vierkantjes breien en leuke kleurcombi’s bedenken. Ik begon op pen 3 mm. Dat werd toch te losjes dus nu op pen 2.5 mm. Zulke dunne naaldjes maakt dat ook zo’n babydekentje nog wel een heel project wordt. Ik vind het niet erg als ik er wat langer over doe. Ik hoop vooral dat het mooi wordt en troost mag geven.

In mijn eerste probeersel deed ik een randje wit om de blokjes. Bij nader inzien vond ik dit toch rommelig worden. Breien is trial and error. Niet bang zijn om het uit te halen en opnieuw beginnen.


Hier een nieuw beginnetje, nld 2.5 mm en 51 steken. Net wat netter!

Onze logeerpoes is een prima aanwinst voor de buurt. Twinkel neemt haar taak als neighborhood watch serieus.

carrouselafbeelding 0
Een paar keer per dag houdt ze vanachter het raam de buurt in de gaten.


Een veilig idee.


Als ik op tv die rellende mensen zie, dan schrik ik van de agressie van die mensen. En met die gewelddadigheid alles wat er maar voor handen is kapot maken. Maar ook verbaas ik me over de naïviteit van de mensen die juist daar gaan staan te filmen. Wanneer je daar niets te zoeken hebt, dan moet je er weg gaan en anders moet je niet schrikken van de M.E. die op je af komt.

Jarenlang hing er hier een poster met de tekst:
Stel je voor er komt oorlog en niemand gaat er naar toe.
Nowadays: Stel je voor er komen rellen en er gaat niemand naar toe.

Rare tijden.

Anyhow…Al eerder schreef ik over de ‘Segelschiff am See‘ make a long. Het patroon, de sjaal, is van Alexa Boonstra.


Ik lig op schema. Het breit erg leuk! Eind van deze week moet het streepjes deel af zijn en starten we met het ajour stuk.

Er is een klein foutje in mijn sjaal geslopen. Ik haal het niet uit want wanneer ik de sjaal om heb en hard loop zie je het niet. Alleen wanneer ik de sjaal laat zien aan een andere breister, zal ze (m/v) het zien… misschien… Dus heb ik er vrede mee. Ja, echt.

Tirza Haasnoot maakte deze kaart. Het is voor mij een eyeopener. De kaart staat dan ook op een zichtbaar plekje.

Het flinterdunne laagje in de sloot verdwijnt als ijs voor de zon!


We wandelden zondag in de Noordwoldermeenthe. Een stuk natuur ten noorden van Noordwolde. We hadden het bos en de heide voor onszelf, zo rustig. Chiqo wordt altijd blij van een ander bos. Hij loopt met een vrolijk zwiepende staart met ons mee.


Chiqo kiest als het er op aankomt de kortste weg, zo nodig met natte pootjes.

Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

Segelschiff am See sjaal & de Kitchenerstitch

Het is alweer tijd om het blogje in mijn brein te bevrijden en te publiceren. Blogjes ontstaan in mijn hoofd. Dan maak ik een kattebelletje in mijn telefoon. Dit omdat inspiratie vaak komt tijdens het wandelen met onze hond in het bos. Ook onder de douch komen er spontane ingevingen. Maar die halen de telefoon dan weer niet. Soms moet je even gedachteloos zijn zodat leuke gedachtes de ruimte hebben om in je brein op te ploppen.

Op 1 januari startte de MAL (Make-a-Long) van Siets aan de Maak en Amilishy. Een prachtige sjaal die we in 6 weken gaan maken. Er is een haak en een brei versie. In mijn vorige blogs had ik het hier al over. Mijn versie woont in een mooi koffertje.


Deze MAL is online, dat kan wél kan in coronatijd. Zo leuk: Zien hoever anderen zijn, welke garens ze gebruiken en waar ze tegen aanlopen. Het is druk in de facebookgroep. 237 leden. Maar niet iedereen breit of haakt mee hoor.

Over deze MAL: Een patroon van Alexa Boonstra. De Segelschiff am See sjaal heeft zijn naam deels te danken aan het handgeverfde garen wat zij voor de sjaal gebruikt heeft. Die kleur heette Zell am See, naar de plaats in Oostenrijk. Omdat de vorm van de sjaal op een zeil lijkt, vond ze het leuk om dat samen in de naam te verwerken: Segelschiff am See. Zeilschip op het meer dus.

Doet me zo denken aan een versje van Frans Mulder. (Fotocredit Janlief)


Je moet zeilen op de wind van vandaag
De wind van gisteren helpt je niet vooruit
De wind van morgen blijft misschien wel uit
Je moet zeilen op de wind van vandaag


Ik gebruik een hand geverfd garen dat ik in 2018 al kocht in Zwartsluis bij Wol met Verve. Deze streng bleef steeds liggen omdat ik het zonde vond om er sokken van te breien. Met een twee sokkenwolletjes leek me dat prima samengaan.

Het eerste beginnetje is er.

Ik zag in de media, ergens in november, dit boek: De kracht van breien van Loretta Napoleoni. Zij onderzoekt in het boek de kracht van dit oeroude ambacht.


Het boek is wat staccato geschreven. Losse onderdelen worden achterelkaar gezet. Met tussendoor iets van Loretta’s eigen levensweg en levensleed. Ondanks dat het wat een aan elkaar gebreide verhaal is, is het een interessant boek.

Napoleoni haar boek zit zo vol met wetenswaardigheden. Wat ik interessant vond was het verhaal achter de Kitchenerstitch.

Deze steek heeft zijn naam te danken aan Britse legerofficier Herbert Kitchener. Tijdens de eerste wereldoorlog hadden de soldaten in de loopgraven natte voeten en voeten kunnen niet tegen nattigheid. De vrouwen gingen sokken breien zodat hun zonen en echtgenoten vaker droge sokken konden aandoen.

Officier Kitchener bracht deze spontane breiwoede onder gezag van de Kroon. Vrouwen kregen van hem strenge instructies. Welke wol ze moesten gebruiken en welke kleuren. Donkergroen en grijs, want dit paste bij het soldatenuniform. Maar Herbert bepaalde ook het sluiten van de teen. De ‘Kitchenerstitch’ dus. Een manier waarmee je de sok dicht maak zonder naad die schuren kon. Zo’n dik 100 jaar later wordt deze Kitchenersteek nog steeds veel gebruikt.

Ik gebruik deze manier niet. Ik leerde een handigheidje van een breivriendin. En als we het er toch over hebben, hieronder mijn manier van teen afkanten.

1. Ik keer de sok binnenstebuiten met alle vier de naaldjes erin.


Binnenstebuiten zet ik de steken op twee naalden. ‘Onderteensteken’ en ‘boventeen steken’. 2x 12 steken.


Nu brei ik steeds twee steken samen, die van ene en die van andere naald.


Zo krijg je een net naadje. Draadje even wegwerken en klaar is de sok.


Het was nat in het tijdens ons rondje maar Chiqo en ik kunnen daar best tegen.


Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

agenda en andere zaken

‘Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een schaduw heen’. Dat zong mijn vader dan. De rest van de woorden van psalm 90 ken ik niet, maar misschien zong hij die ook wel niet. 2020 is alweer voorbij en we staan aan het begin van 2021. Dat betekent een nieuwe inhoud voor mijn agenda.


Ik heb al jaren dezelfde HEMA agenda. Elk jaar gaan de oude blaadjes eruit en de nieuwe blaadjes erin. Wanneer de adressenblaadjes nog netjes zijn hoef ik die niet te vervangen natuurlijk. Dat vind ik wel een voordeel van dit systeem. Ook vind ik het fijn dat er in deze agenda ruimte is om foto’s, veertjes en kleine kattebelletjes te bewaren.

Beesten in het nieuws:
Vroeger luisterde ik op zondagmorgen de ‘Ko de Boswachtershow’ op de radio. Het was de kindervariant van ‘Vroege vogels’. Die jingle ‘Beesten in het nieuws’ zit nog zo in mijn hoofd.


Anyhow, elk jaar hadden we een hond helemaal in de paniek. En niet alleen op 31 december, al een week vóór die datum tot tenminste een dikke week erna. Wat was ik blij met het vuurwerkverbod dit jaar. Natuurlijk werd er wel vuurwerk afgestoken maar zoveel minder!

Chiqo is ook wat hardhorend, wat? HARDHOREND en dat speelt ook mee dat hij makkelijker loopt deze tijd. Maar toch, die enorme knallen bleven uit. Ongekend om op oudjaarsdag door het bos te kunnen lopen met een hond die met een vrolijke zwiep-staart met me meeloopt!

Ik denk dan: blijvend afschaffen dat vuurwerk. Dit jaar was de reden natuurlijk om de Spoed Eisende Hulp te ontlasten tijdens Corona. Maar wat zou een definitief verbod mooi zijn voor de dieren en wat scheelt dit ook een luchtvervuiling en troep op de grond.

Nog meer beestjes-nieuws:
Sinds 11 december logeert Twinkel bij ons. Dit is de ietwat obese lapjeskat van onze kleindochter. Door verhuizen en tijdelijk andere woningen mogen wij Twinkel verzorgen tot haar baasje in het nieuwe huis gaat wonen, medio maart. Een goede oplossing, poezekes houden nu eenmaal van een stabiele woonomgeving.


Het gaat prima met de poes. Ze geeft vanaf dag één Chiqo kopjes. Twinkel moest wel wat wennen aan Guusje, maar Guus vond het wel interessant zo’n vriendinnetje erbij. Bovendien kwam er met Twinkel ook wat bagage mee en dat kon Guus mooi uitproberen.


Guus is 18 december over de regenboogbrug gewandeld. We missen haar. Uit gewoonte noemen we Twinkel vaak Guusje. Maar dat vindt Guusje eh, nee, Twinkel niet erg. Ze is erg lief en is graag bij ons én Chiqo in de buurt. Ze lijkt veel op Vodje, de lapjeskat die we vroeger thuis hadden. Zie hieronder.


Vodje was niet zo lief als Twinkel. Vodje maaide nog wel eens met haar pootje, klauwtjes uit! Dat doet Twinkel niet. Ze wandelt tijdens het eten zo tussen onze bordjes door. En ach, dat vinden wij niet erg.


En ’s avonds ligt ze naast me, precies op de plek waar Guusje altijd lag.


Ik vind het zo gezellig dat Twinkel hier is. Ze gaat straks weer naar haar eigen baasje, maar tot die tijd genieten we enorm van haar gezelschap.

Drempel:
Ik stapte met twee lopende werkjes over de drempel van het nieuwjaar. Toevallig twee dekens.

De sokkengarendeken.


En de granny square deken van Zeeman Royal garen.


Maar een nieuw jaar vraagt om nieuwe plannen. Nu heb ik 1000 en 1 plannen, maar nu doel ik op de echte concrete projecten.

Plan één: Ik ga meedoen met een Make-a-long. Deze duurt 6 weken en wordt georganiseerd door Siets aan de Maak. We maken de Segelschiff am See van Alexa Boonstra. Omdat deze sjaal mooi royaal is er en maar één streng ‘ander’ garen nodig is, leek dit me hét patroon. Een deel is gestreept en een deel ajour. Ik had nog een streng grijs, samen met nog een ander kleurtje uit mijn stash. Ik schreef 22 december al over dit plan. Ik zal vanavond de strengen op mooie cakes draaien en dan kan ik los.

Plannetje twee: Beer Vera!

Ik had mezelf schandalig verwend. Ik ben niet van de adventskalender ‘unboxen’ met elke dag een theezakje, ministrengetjes en iets van chocola. Ik heb al niets met die tijd, advent en Kerst. Tenminste niet op de manier zoals het in de media gedicteerd wordt. Vlogsters lieten dagelijks hun vangst zien met veel gekraak van papier en zakjes. Instagramposts met elke dag een ministrengetje vind ik na een paar dagen ook niet zo boeiend meer eigenlijk.

Mag ik dat wel zo zeggen? Ach, ieder zijn ding toch en ik kan zo doorscrollen. Nee, ik ga dan voor het grote werk! Ik liet een doos van Blij dat ik Brei aanrukken. Hierin wol voor 5(!)paar sokken, twee patroonboeken voor sokken en gewoon een zakje thee. Zie hier heb ík wat aan! Prachtig pakket welke ik uitpakte op mijn verjaardag.


Die bruine Regia Tweed daar zag ik dus gelijk een Vera in. Plan twee van 2021 dus.


Zo de eerste blogpost van dit jaar is weer een feit. Die van 1 januari was de nieuwjaarskaart en die tel ik even niet als post.
Tja, dit is weer een ‘make a short story long’ blogje. En dan schrap ik al heel wat tekst! Echt, mijn blogs hebben een groot ‘kill your darlings’ gehalte.


Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

sjaal, sokken & stoute schoenen

Allereerst wil ik de lezers van mijn blog bedanken voor de warme reacties op het overlijden van Guusje. Zo lief en steunend! Bedankt!


In 2018 kocht ik in Zwartsluis bij ‘Wol met Verve’ deze prachtige streng. Het is sokkenwol maar om die nu in schoenen te laten verdwijnen? Over dát onderwerp later meer in deze blogpost.

Ik zag dat ‘Siets aan de maak‘ een MAL (Make-a-long) gaat organiseren, vanaf januari. Het patroon wat gebruikt wordt is van ontwerpster Amilishly Boonstra. Een sjaal: ‘Segelschiff am See’.

Omdat deze sjaal mooi royaal is er en maar één streng ‘ander’ garen nodig is, leek dit me hét patroon. Een deel is gestreept en een deel ajour. Ik had nog een streng grijs, samen met nog een ander kleurtje uit mijn stash.

Ik heb gisteren het patroon gekocht. Lang leve Ravelry, zo handig en coronaproof. Ik ben er klaar voor.

Deze maand doe ik mee aan de fotochallenge van Makersdecember (van Mara en Nadja) op Instagram. Elke dag is er een ‘prompt’ ofwel een bepaald woord waar je een foto bij plaatst. De eigen interpretatie van het woord zorgt voor verrassende verschillen onder de deelnemers.

Ik merk dat ik de prompt’s soms filosofisch benader. Vaak ook niet. Maar gister was de prompt ‘Sustainable’ oftewel ‘Duurzaamheid’. Ik plaatste deze foto:

Deze Loesjespreuk is van de eerste golf, maar hoe relevant ook nu. Ik plaatste de tekst:
‘Hoe duurzaam moeten we überhaupt worden om de puinhopen van de mensheid nog recht te kunnen breien’.

Gisteren was de prompt ‘Hidden’, dan komen er diepzinnige gedachten in me op. Ik wilde deze prompt gebruiken om aandacht te vragen voor verborgen ziektes, aandoeningen en stoornissen.

Soms zou ik willen dat de ander even in mijn schoenen zou kunnen staan. Want het is niet uit te leggen wat bijvoorbeeld een bipolaire aandoening (bij mij dan) met je doet. En je ziet het namelijk niet.


Wat ik moet doen is meevieren met het getij, met de golven. Niet ertegen in zwemmen, dat heeft totaal geen zin. Maar ja, juist wanneer het stormt zwem ik tegen de stroom. Wil ik juist niet accepteren dat het stormt. En geloof ik er bovendien niet in dat storm overdrijft.

Maar ik heb deze prompt ‘Hidden’ niet besteed aan dit onderwerp. Te zwaar vond ik. Dat klinkt vaag en dat is het ook: want ik typ het hier wel op.

Mijn ‘Hidden’ op Instagram vandaag:
Ik vind het best wel jammer dat de mooiste sokken verborgen worden door je schoenen. Er piept wel een boordje boven de schoen uit maar daarmee zie je de hele sok nog niet. Best wel zonde.

Maar ja, het is ook zo wat om op kousenvoet door het bos te kuieren. Om deze gedachte kracht bij te zetten heb ik de stoute schoenen úitgetrokken en op mijn sokken door het bos gekuierd.


Ok eerlijk, 10 meter, maar toen was het beeld wel duidelijk.


Be safe, take care en kalm an!
En blijf dingen doen waar je blij van wordt.

Vorige Oudere items