nieuwe maan

Filmpje:

.
Titel: De nieuwe maan valt deze maand op 25 september. Dan staat de maan precies tussen de aarde en de zon en is de donkere kant van de maan naar de aarde gericht. Vanaf dan wordt de maan weer groter, wassende maan. Tot het volle maan is op 9 oktober.

Anyhow: Onlangs waren we bij een concert van Stephanie Struijk en Tim Knol. De Limburgse Stephanie schrijft persoonlijke verhaaltjes in liedjes. Toen ze in het Engels zong heette ze Stevie Ann. Nu ze Nederlands zingt gebruikt ze gewoon haar eigen naam.

Hierboven een archieffoto.

Voor de pauze zong Stephanie met haar band en erna Tim, ook met zijn band. Aanvankelijk was dit een tuinconcert georganiseerd door Het Podium in Hoogeveen maar de weergoden zaten daar niet op te wachten dus zochten de muzikanten een droog heenkomen in het grote theater De Tamboer.
Filmpje:


.
We gingen niet alleen voor de muziek. Sinds het voorjaar is ‘Het Podium’ de werkplek van zoonlief. Het werd een soort van #neemjemoedermeenaarjewerk. Zo leuk! En ja, we hebben genoten van het concert.

Still knitting socks
Met dit garen brei ik een paar echte herfstsokken.


Geverfd door Jeannet van Blij dat ik brei. Patroontje is geïnspireerd op Zigzagular Socks van ontwerpster Susie White. Naaldjes 2.25 en 64 steken.


Ik noem het Breigeluk! De combi van garen, patroon en naaldjes van Knitpro Zing.


Mijn sokkengarenstash is huge! Echt, ik kan nog jaren vooruit. Toch liet ik me weer verleiden. Linda van Wolhobby heeft een serie sokkengarens geverfd die ze de ‘kleurexplosie collectie’ noemt. En deze kerstvariant vond ik zo mooi! Kleur: ‘Santa’s sok’. En laat het nu over 92 dagen Kerst zijn! Mooi excuus om het garen toch te kopen. Zie nu: daar wordt je toch blij van!

Veren
Op onze wandelingen ligt er vaak een veertje op mij te wachten. Fijn want zo weet ik dat ik op de goede weg ben. Niet alleen letterlijk. Het is ook een teken dat je eigen Engel er altijd voor je is: een soort van ‘vergeet-dàt-nietje’.

Wanneer ik zo’n veertje goed bekijk dan zie ik dat het deel uit maakt van een heel verenpakket, een heel vogeltje. Zie nu deze veertjes. Op verschillende dagen gevonden.


Elk veertje heeft zijn eigen patroon, valt er eentje uit dan groeit er weer er een ander veertje met exact hetzelfde patroon weer aan. Want het moet natuurlijk kloppen, in het geheel. Net puzzelstukjes die ieder vogeltje zijn eigen uiterlijk geeft. Fascinerend toch!

De buitenste veertjes zijn van een Vlaamse Gaai. De middelste, zo prachtig gestipt, is van een Grote Bonte Specht, zie foto hieronder. (Bron: Meiner schöner Garten)


Ik verzamel de kleinste en mooiste veertjes in mijn agenda. De grote veren staan in een zilveren vaasje.

Laatbloeier

Een kadootje van de natuur. Zonnestralen door één van de laatste bloemen. Een Cosmea.

Lopen op het wad
Het was nog zulk mooi weer. Heerlijk om nog even op het wad te kijken. On the road again, voor de Instagrammers onder ons hier linkje. Wel even geluid aanzetten.


Met eb kun je zo lekker struinen op de zeebodem. Een eindeloze vlakte. En us Douwe: staart omhoog en snuit op de grond. Helemaal in zijn element.
Filmpje:


.
Gewoon een bakje koffie kunnen zetten op de pier van Holwerd. Happy vanlife!


Slotgroet
Like birds, let us leave behind what we don’t need to carry, grudges, sadness, pain, fear and regrets. Life is beautiful, enjoy it.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

we are king


.
Coldplay
‘We are King” gaat over hoe mensen de neiging hebben om hun emoties te verbergen en sterker te handelen dan ze zijn. Hoewel het universum enorm en gecompliceerd lijkt, zijn mensen juist in staat fouten te maken. En hoe iemand zich ook identificeert, het menselijk hart kan gemakkelijk breken. Mensen hebben allemaal gebreken en het zijn deze gebreken die een mens maken.

Wanneer u met enige regelmaat komt buurten op mijn weblog dan weet u dat Jan en ik een geweldig concert van Coldplay bijwoonden in het gigantische Boudewijn Stadion in Brussel. Voorheen Heizel Stadion. In 1985 voltrok zich een ramp in dit stadion. 39 mensen kwamen om door rellen tussen supporters van Juventus en Liverpool. Ik ben zo oud dat ik dit drama nog weet.

Jan probeerde gisteren ook kaartjes te bemachtigen voor de show’s van Coldplay in Nederland. Niet geluk. Ook dochterlief had geen succes.


Van ons geen klacht hoor, wij hebben ze gezien, we hebben onze herinnering!

Van de week mocht je ook als Ziggoklant kaarten kopen. Meteen was de site overbelast. En nu zijn er alleen nog ‘zwarte kaarten’ voor woekerprijzen in de handel. Niet best! Ik denk niet dat Coldplay daar niet blij van wordt.

Breinaadjes
Regelmatig schiet ik in de stress (ja echt!) omdat ik een breinaaldje kwijt ben. Meestal vind ik deze tussen de kussens van de bank of stoel. Gek genoeg vind ik daar dan ook borrelnootjes & euromunten, een rare combi trouwens. Het spreekt vanzelf dat ik alleen van dat laatste blij wordt.

Toch is er één naaldje ‘echt’ verdwenen. Wat zou het fijn zijn om gewoon 1 naaldje te kunnen bestellen. Niet om het geld hoor: voor 7,87 heb ik een nieuwe set. Maar ik hoef alleen 1 naaldje. In het kader van duurzaamheid…

Levensstijl
Het duurt je zo’n 21 dagen om je een nieuwe levensstijl aan te meten. Hmm, het is me dus niet gelukt: Begin dit jaar was mijn doel om elke dag iets weg te doen. Naar kringloop, weggeven, of (drastisch) weggooien. Ontspullen dus. Ik hield het 19 dagen vol…Ik ben nog steeds super gemotiveerd en toch….en toch…. verdween het ergens naar de verdere achtergrond.

Als ik denk aan onze vakantie: in de camper waar niets te veel is, dan denk ik: waarom red ik dat thuis dan niet. Een huis vol spullen waar je never nooit niet een beroep op doet. En Marie Kondo maar roepen: ‘Does it spark you joy?’

Dus een nieuwe update! Ik begin nu, 26 augustus, gewoon weer opnieuw verder. Het gevoel van de camper: het niets te veel hebben. Dat gevoel, die vrijheid, wil ik ook in mijn dagelijkse leven.

Ok, het zal voorkomen dat ik dingen weg zal doen met later spijt. Dat mag. Maar ik denk echt dat wanneer je gaat ontspullen dit alleen maar positiviteit geeft in je dagelijkse leven. Dus pak ik de draad nu weer op.

Laat de herfst maar doorkomen!
Janlief zijn shawl is af, een dikke! Lekker voor de koude dagen op de fiets.


De adventshawl (hierboven) heb ik uitgehaald. Ik vond deze te ielig. Van dit garen kan ik een mooi babydekentje maken. Ik had destijds 3 bollen teveel. Misschien een kleurtje of twee erbij halen bij de WIbra, voor een kleurijk dekentje?

Hieronder de Sjaal voor Jan.


Gewoon lekker dik tweed garen (Zeeman Tweed). 2 meter +! Twee by twee rip dus twee averecht, twee recht.


Us Douwe
Een roerige nacht. Het was warm & zweterig. Tot twee keer toe viel, door het kleine beetje wind wat er was, de hor met veel kabaal, uit het raamkozijn. En Douwe kon zijn rust maar niet vinden. Om 4 uur bleek dat hij last had van diarree. Ok, het was niet koud om in nachtpon buiten te staan, maar toch… Zo gaan soms die dingen.

Slotgroet


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

het zou hier Brussel moeten heten

Titel blog: wanneer ik denk aan Brussel dan denk ik aan dit nummer, van Acda en de Munnik. Maar dat terzijde.


.
Hierboven: mooiste videoclip ooit! Al uitgebracht in 2002 door de Britse rockband Coldplay. ‘The scientist’ gaat over een wetenschapper die zijn relatie heeft verwaarloosd. Hij zou het graag over willen doen: going back to the start.

Coldplay: Music of the spheres world tour


Iedereen is ergens een alien. En soms komen die aliens samen in een voetbalstadion om zich twee uur te laten vermaken door Coldplay. Dat overkwam manlief en mij een paar dagen geleden.

Als buitenaardse wezens die hun door oorlog verscheurde planeet ontvluchten, fungeren als een passende metafoor voor migranten over de hele wereld die gedwongen zijn hun thuisland te ontvluchten.

Janlief en ik waren met onze camperbus ‘Jolly Jumper’ naar Brussel. Dankzij een tip van Brusselaar parkeerden wij op de gedoog camperparkeerplaats ‘Ter Wilgen’ te Grimbergen. Maar 5 km vanaf Koning Boudewijn stadion. Hoe mooi wil je het hebben. (We hebben standaard twee vouwfietsen aan boord.)

Het concert was indrukwekkend. Ik zou tientallen filmpjes op deze blog willen zetten. Maar eigenlijk moet je er gewoon bij zijn geweest voor de ervaring. Kippenvel en met een brok in de keel tijdens het concert.

Duurzaam
Laat ik eerst even de ‘mondiale hectare’ met u doornemen:
Dit is de eenheid waarin een ecologische voetafdruk wordt weergegeven.

Coldplay is de goedkoopste topact het wereld: Ze willen dat iedereen ongeacht beurs toegang heeft tot hun concert. Wij betaalden 53 euro per kaart voor een mooie tribuneplaats. Maar er zijn ook kaarten voor 30.80 euro.

Achter de schermen is deze band niet veeleisend terwijl ze de best verdienende band ter wereld zijn: De chemie zit hem in hun gebrek aan hebzucht.

Coldplay heeft twee jaar onderzoek gedaan naar een ‘duurzaam concert’. Toen de band in 2019 een nieuw album uitbracht konden ze nog geen ‘groene tour’ doen, dus ging de band niet op pad.

Nu, in 2022, kan het wel duurzaam: Er wordt voor iedere bezoeker een boom geplant en wordt er geen gebruik gemaakt van single-use plastics. Daarnaast zijn er trampoline-achtige ‘kinetische vloeren’. Deze wekken energie op van het hossende publiek en die stroom gaat weer naar de verlichting, de instrumenten en andere stroomvreters.

Zo staan er windturbines boven op de geluidstorens. Maar ook zijn er de omgebouwde diesel-aggregaten die op gebruikte frituurolie draaien. Dit zijn zo maar enkele van de elementen waarmee Coldplay de ecologische voetafdruk van z’n gigantische wereldtournee wil beperken.


.
Maar eerlijk is eerlijk: Die innovaties maken niet de hele tour klimaatneutraal. Martin (zanger) geeft zelf toe dat klimaatneutraal vliegen lastig is. Dat was ook de reden dat Coldplay een paar jaar niet toerde.

Armbandjes
Bij binnenkomst kreeg iedereen een mysterieus armbandje. Op een groot scherm stond dat deze duurzaam ontwikkelde bandjes onderdeel waren van de show. De bewegingen vanuit het publiek wordt omgezet in energie in de bandjes. De bandjes zijn op afstand te bedienen. Tijdens de show kon men dit ‘sturen’. Bij Yellow schenen alle armbandjes geel.

Wanneer je het immense Koning Boudewijnstadion ziet oplichten op de tonen van ‘Higher power’, ‘Clocks’ of ‘A sky full of stars’ snap je wel dat dit erg indrukwekkend is. De hele show werd door deze armbandjes met allerlei kleuren, allerlei ritmes zo bijzonder. 50.000 mensen. Wauw!


.

Oriëntatie
Ons richtingsgevoel in de grote stad is niet om over naar huis te schrijven. Zo fietsten we zaterdagmiddag richting centrum van Brussel.


Na vele kilometers vonden we, ondanks google-maps, nog steeds geen binnenstad. Hopeloos verdwaald, op de vouwfiets, in de Brusselse achteraf-straten: Vol van troep. Vol van mannen op badslippers & joggingbroeken die hun tijd doden met het op straat rondhangen. Obese vrouwen met een donkere huidskleur achter ramen. En auto’s die rond scheurend met harde muziek. Afijn, u kunt zich er vast wel wat bij voorstellen.

Mijn humeur was inmiddels beneden alle peil. Met een aantal berg-beklimmingen van een buitencatogorie word ik al gauw knap chagrijnig (arme Jan). Ik knapte echter snel op toen we toch nog een mooi terrasje vonden, midden in de stad. Toegeven: een betere conditie zou wel fijn zijn…

Dichter bij huis
Al eerder schreef ik over de bloemenweide, dicht bij ons huis. De Vogelwacht heeft er een pad doorheen gemaakt. Zo loop je tussen alle mooie bloemen.

Zo prachtig!


Lopende werkjes
Toegeven ik heb niet veel gebreid afgelopen periode. Zo nu en dan pik ik een toertje weg. Onderweg naar en van Brussel bijvoorbeeld.


Ik lees meer wanneer het zo warm is. Zit volop in de Scandinavische thrillers. Nu de Noorse schrijfster Karin Fossum. Heerlijk leesvoer!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

road trippin’ with my two favorite allies


.
Titel uit Road Trippin’ van Red Hot Chilli Peppers. De tekst spreekt voor zich: On the road met mijn twee besties. Let’s go get lost!

6626 km
We zijn op pad geweest in Scandinavië, tot voorbij Poolcirkel.


Elke nacht op een andere plek, midden in de natuur. Zie de zwarte puntjes. Een reis van totaal 6626 km.


Wildcamperen mag alleen nog in Zweden, Noorwegen en Schotland. Met onze Citroën Jumper kunnen we overal komen. Het is een compacte ex-bedrijfsbus waar Jan deze camper van heeft gemaakt.


We stonden gewoon ‘into the wild’ met een vast bed en koffiezetapparaat. Dat dan weer wel. Zo fantastisch, waar het mooi is parkeer je de bus. Meestal aan het water. Schoon water waar we koffie van konden zetten.


Hoogvlakte
Ook stonden we een nacht boven de boomgrens. Nee, het was er niet koud en dat terwijl de wintersneeuw nog hier en daar zichtbaar was.


Zo stil, zo indrukwekkend!


Poolcirkel
En hoe hoger we kwamen, hoe dichter bij Poolcirkel hoe lichter de nacht.


Voorbij deze Artic Circle kan je midden in de nacht gerust de krant lezen. Zo s’avonds dacht ik dat het uur of 7 was maar in werkelijkheid was het dan al ver over bedtijd. Dat komt omdat de zon richting Noorpool in de zomer hoger staat dan thuis.

Grote grazers & ander vee
Omdat we allerlei binnendoor weggetjes reden zagen we regelmatig rendieren en elanden.


Het verschil tussen deze schijnherten of Capreolinae: Rendieren zijn kleiner max. 1.25m hoog, elanden schouderhoogte tot 2.40m. Rendieren leven vaak in kuddes, elanden zijn solitaire beesten.

In Noorwegen is er maar één hoofdweg richting Noorden. Maar ook deze is erg rustig. We kwamen meer schapen tegen dan auto’s. Verder hier veel Fjorden, pontjes en onverharde kronkelwegen.


Hieronder Møsjoen. Een prachtig typisch Noorse plaats.


Lezen & breien
Ik heb niet veel gebreid. Overdag waren we on the road, dan is er zoveel te zien dat ik het zonde zou vinden om met mijn neus in het breiwerk te zitten. Hier en daar een toertje. Ik mag ook graag lezen in de vakantie. Misdaadverhalen, heerlijk!


Tijdens één van de stops zag ik in de struiken een laars liggen. Ik durfde niet te kijken of er nog iets uit het schoeisel stak. Jan kon me gerust stellen, er zat geen lijk aan vast. Duidelijk: ik lees teveel Scandinavische thrillers. Later kwam Douwe trots aanlopen met een bot ter grote van een dijbeen!


Of hij had het plaats delict geruïneerd of hij is een cold case op het spoor. Hoe dan ook, bot ging mee naar huis. Jan ging namelijk niet uit van een misdrijf.

Aanwinsten
In de noordelijke landen ligt de breiwol in de supermarkt, gewoon naast de luchtverfrisser! Maar ik heb ook nog twee prachtige handwerkwinkels kunnen bezoeken.


Mijn vakantiebuit. Naast veel, heel veel stenen heb ik op de Poolcirkel een mooi vest gekocht, in de supermarkt die twee acryltjes. En in de wolwinkels die twee groene bollen voor sokken: echt Noorse wol. Dat bolletje Regia kun je ook in Nederland krijgen, maar het is toch zo leuk om even een bolletje in een Laplandse wolwinkel te scoren.


Us Douwe
Op de Poolcirkel was de wereld nog best wit en bevroren. Douwe was niet te houwe! Uitgelaten en rollebollend ging hij door de koude sneeuw.


We wisten wel dat we Douwe een plezier zouden doen om hem mee op reis te nemen. Hij zit graag in de cabine. Voordat wij rijklaar waren voor de volgende etappe zat hij al lang en breed voorin onze bus.


Doordat we in het wild kampeerden konden we Douwe rustig los laten, hij bleef keurig bij ons.


.
We probeerden in the middle of nowhere te staan zodat er geen weg langs de camper liep. Alhoewel de wegen in Lapland erg rustig zijn, is het fijner om van de weg af te staan.


Inmiddels zijn we alweer een aantal dagen op ons honk. Dus…

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

but don’t think twice, it’s all right


.
Titel van Bob Dylan’s gelijknamige liedje, gecoverd door Jack en Daisy.

Rondje velden
Wat kan de natuur toch prachtig zijn! Erwin Bette komt uit Oost-Friesland in Duitsland. Ik volg hem al een hele tijd op de Socials. Hij maakt prachtige foto’s. Zie deze nou! Zo vol vertrouwen gaat het kalfje dapper achter zijn moeder aan. De wereld tegemoet.

Lytse sokjes
Bij ons in de buurt kregen we bezoek van een ooievaar. De grote vogel vloog met een klein, heel klein meisje naar het goede adres. Fotocredit: zoonlief.

Deze kleine sokjes verdwenen daar in de brievenbus.


Regenboogsokken
Nog een paar voor één van de schoondochters.


Een knoopje maakte dat het garen niet meer perfect doorloopt. O, ik kan daar zo van balen…


Maar toe-maar, het is zinloos om in dat gevoel te blijven hangen. Gewoon doorbreien. Wanneer ze hard loopt zie je het echt niet. Bij mijn vinger de plaats van het knoopje in het garen.


Wel heb ik de andere sok omgekeerd gebreid. Gewoon wol af wikkelen en weer op wikkelen. Zo heb je tenminste twee hélé verschillende sokken. Dat is beter dan twee bijna gelijksen!

Us Douwe
Ondanks dat hij pubert snapt Douwe de woorden ‘Wacht’, ‘Los,’ ‘Zit,’ ‘Af’ & ‘Kom’ goed. Meestal laat hij dan ook het gewenste gedrag zien. Bovendien kan Douwe al goed op ons huis passen, hij kan best wat uurtjes alleen zijn.


’s Avonds is het: ‘Mooi in je mandje!’. En hierna laat hij zich niet meer horen tot de volgende morgen. Er zit nog wel eens een misse nacht tussen hoor, dat staat hij om 5 uur al naast Jan zijn kant van het bed. Zo van: ‘De vogels fluiten dus ik ben ook wakker!’ Jan maant hem dan weer naar zijn mand.

Grasrand
De bermen staan zo volop in bloei.


Ik kan me niet herinneren zoveel klaprozen gezien te hebben. De foto ’s zijn genomen op de Jokweg, De Hoeve.

Lang leve het ‘Niet-maai beleid’.

Jolly Jumper


Onze camper is ietwat opgepimt. Met bestickering is ons busje nog mooier.


Nu vielen we al op. Bij camperplaatsen is onze bus altijd de kleinste. Maar nu ook nog de mooiste. Dank aan Jan zijn zoon Leon.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

tell me why


.
Titel uit ‘I don’t like mondays’. Bob Geldof, de zanger van The Boomtown Rats, schreef het nummer in 1979. De aanleiding was verschrikkelijk: Een schietpartij op een school waarbij 2 dodelijke slachtoffers vielen. De dader zei, dat de reden van het schieten was dat ze niet van maandagen hield.

En heftig liedje, ik wist dit dus niet. Ik twijfelde dan ook of ik dit nummer wel moest plaatsten. Maar een wijs man zei eens: Het leven is geen ponykamp. Dus ook zulke liedjes mogen er zijn.

Shawl
In het vorige blogje liet ik al zien wat mijn plan was met de strengen merino wol.


Ik heb twee strengen 75% merino, 25% nylon, ‘lime green’ en ‘tree green’.


Nu ben ik een echte houtje-touwtje-handwerkster. Ik hou vast aan de technieken die ik al ken. Sokken: cuff-down en hollandse hiel, ALTIJD! Dus van boord naar teen en niet van teen naar boord.

Nu heb ik een Engels patroon voor die shawl, pff voor mij een uitdaging. Toch ga ik dat aan! En ik heb zo mijn hulplijnen. Wordt vervolgd!

Oranjeconcert
Zoonlief was nog klein toen hij begon als slagwerker bij de Christelijke Brassband Euphonia in Wolvega. Naast de repetities van de Brassband haalde hij de 4 diploma’s bij de muziekschool. Vanaf zijn 14de kwamen daar ook andere bandjes bij. Wessel is altijd breed georiënteerd als het gaat om muziek maken.

Hieronder bij het peiltje staat Wessel, zijn vriendin Afke zit vlak voor hem, maar die is niet zichtbaar.

Alhoewel hij nu bij Solibrass Leeuwarden speelt, had Euphonia Wessel’s hulp bij het Oranjeconcert nodig. Omdat ze ook nog een blazer konden gebruiken nam Afke plaats in de sectie kornetten.

Met schoonzoon Sandor, dochter Jildou woonden ik het concert bij. Als gast had Euponia de “the Tribute” band ‘Billy Joel Experience’ uitgenodigd. De mannen speelden fantastisch. Euphonia ook.

De Speaker zette Wessel, als invalslagwerker, nog even in het zonnetje. In het publiek veel goede bekenden van mijn ouders. Beide zijn al uit de tijd. Zouden die kennissen nog weten dat Wessel de kleinzoon van Teije en Ali was? Het maakt niet uit. Ik was trots op onze zoon & schoondochter!

En hoe dat dan klinkt:

En zo:

En zo:


.
Spinnen
Wanneer je iets hardop oppert komt datgene vaak vanzelf naar je toe. Zo ging het mij tenminste. Dit jaar wil ik leren spinnen. De vader van Jan zorgde voor een Big-bag wol.


Zomaar gekregen van boer Ulbe! 8 vuilniszakken vol. Niet alle wol is spinbaar maar er zitten prachtige vachten bij. Blij mee! De schapen stonden er prima bij, geschoren en wel! 8 Blauwe Tesselaars.


Us Douwe
Hij mocht een nachtje proef draaien in de camperbus. We gingen naar camperplaats Midas in Rijssen (Achterhoek). Een hondvriendelijk plaats, ook mensvriendelijk! Groot sanitair én droge schone handdoeken die je mocht gebruiken. Super!

Er was een uitlaatplek in het bos. Royaal met hek uitgezet stuk bos waar Douwe los kon rauzen!

Het ging goed. We hadden Douwe met een touw aan de trekhaak gebonden. Hij ging niet blaffen als er mensen of honden langs onze camper liepen. Gewoon rustig liggend zag hij alles gebeuren


’s Nachts sliep Douwe goed. Logisch door alle indrukken.

Ik moet wel toegeven dat ik dan veel met hem bezig ben. Constant staat bij mij het zendertje aan! Ik ben altijd bang dat Douwe in een onbewaakt ogenblik wegloopt. Dit is voor mij een leerproces. Vertrouwen hebben dat het goed gaat.


Janneman
De dag voor Koningsdag is hij jarig, mijn man. Inmiddels zijn we een stiefgezin met 15 mensen. Dat betekent nu: 3 tekeningen op de deur!

Natuurlijk was er taart met kaarsjes! Ik maakte het me gemakkelijk, 63 losse kaarsjes is ook best wel veel.


Oldeholtpade
Het Fluitenkruid bloeit! Een echt voorjaars- bermbloeier!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

homesick


.
Kings of Convenience is een indie folk-pop duo uit Noorwegen. De muziek kan het beste worden omschreven als dromerige en melancholische gitaarpop. ‘Homesick’ stond lange tijd op mijn mp3speler. Soms kan heimwee je overvallen, zelfs als je thuis bent.

A song for
Someone who needs somewhere
To long for

Homesick
Cause I no longer know
Where home is

Wanderlust
Als dyslext-light maak ik daar dan wandeLlust van. Het graag willen wandelen. Uiteindelijk klopt dat ook wel. Maar het woord wanderlust is meer dan dat. Het is namelijk een sterk verlangen om te reizen, de wijde wereld ontdekken. De term ‘wanderlust’ is een Duits leenwoord.


Wanderlust staat dus voor het verlangen om op pad te gaan, om uit je eigen leefwereld te treden en naar andere dingen op zoek te gaan. Zowel mijn Oma als mijn Moeder hadden het wanderlust-gen. Zo klom Oma op een kameel in Egypte en zag mijn moeder de meeste continenten.


Ik was nooit reislustig. Als kind leed ik aan heimwee. Logeerpartijtjes werden afgebroken omdat ik letterlijk ziek werd. Ik begon gewoon over te geven tot ik weer werd opgehaald. Alleen bij mijn Oom en Tante van vaders kant hield ik het binnen.

Mijn moeder haalde me, wanneer dat moest, altijd weer op. Ook toen ik al volwassen was drukte ze me op het hart, dat ze me zo weer op zou halen, waar dan ook vandaan. Fijn en vertrouwd gevoel voor mij! Zelf had ze ook altijd haar atlas binnen handbereik. Zo kon Ma altijd zien wie waar was.

Echter een mens veranderd, omstandigheden veranderen. Afgelopen jaren heb ik het reizen ontdekt. Inmiddels heel wat landen van Europa gezien, heel wat bergen beklommen. Dat laatste dan per motor, maar toch.

Ik kwam er achter hoe ruig Noorwegen is, hoe uitgestrekt Schotland en hoe groen Slovenië.

Nu we een eigen huisje op wielen hebben, is het voor ons nog makkelijker op pad te gaan. Jan bouwde deze eigenhandig. De eerste reis plannen zijn alweer gemaakt.

Jan is een echte reiziger, hij wil altijd weten hoe het er na die bergtop uitziet. Nadeel: dat maakt een lange wandeling nog langer! Wil je immers wat zien dan zal je op de blaren moeten lopen.

Dit hangt bij ons in huis.
‘Some beautiful paths can’t be discovered without getting lost’

40 dagen project
Ik ben bij met de Mysterie Knit A Long. Alle streepjes zijn gebreid. Alleen vandaag nog en dan zit dit project erop.


Ik ben er dan ook wel een beetje klaar mee. Het is leuk om nieuwe steekjes te leren, zeker. Maar aanvankelijk had ik verwacht dat ik meer kneepjes zou leren over colorwork breien (kleurwerk breien).

Still knitting socks
Eerste sok is af, tweede volgt vast snel. Heerlijk wolletje & fijne kleurtjes.

Us Jildou
Dochterlief haalde haar motorrijbewijs. Zo knap & stoer! Om je rijbewijs te halen moet je tegenwoordig theorie examen doen, dan moet je examen doen in de kunstjes (rondjes draaien, slalom, hard remmen en zo) en uiteindelijk afrijden op de weg. Destijds kon ik in 1x afrijden en theorie hoefde toen ook niet apart voor de motor.

Van ons samengestelde gezin hebben 8 van de 12 m/v het motorrijbewijs. Dus we kunnen nu een echte motorclub oprichten!


Us Douwe


Wat wordt Douwe groot! Een echte Friese Stabij van 9 maanden en bijna 22 kg.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

so forget who you are, just go into the dark and be sure that the light will be yours


.
Van Town of Saints uit ‘The Silent Sea’. Deze regel is de vertaling van de titel van de blog: Dus vergeet wie je bent, ga gewoon het donker in en zorg ervoor dat het licht van jou zal zijn.

Town of Saints is een Groningse band. Aanvankelijk waren het straatmuzikanten. Na wat wisselingen werd het in 2011 Town of Saints met Harmen, Heta en Sietse. 

Verspulling
Een gemiddeld huishouden heeft veel, heel veel spullen in huis. We ‘verspullen’ met elkaar. Te denken valt dan aan kleding, keukenspullen, vervoersmiddelen, spullen om de socials op de volgen en zo nog véél meer spullen. Ik neem aan dat je wel een idee hebt, rondkijkend in je eigen kot. Zo’n 30.000 spullen per huishouden! Maar hoeveel spullen heeft een mens nodig?

Ik denk dat we ook door de Action en dat soort winkels eerder verspullen. Voor een prikkie koop je die sooi, die je misschien niet eens nodig hebt, maar ach, kost geen drol dus meenemen. Vroeger deed men langer met de spulletjes in huis. Nu leven we toch wel in een weggooimaatschappij. Niet zo duurzaam trouwens.

Ik ben al een aantal jaar bewust van de spullen in ons huis. Ik ben ook wel van het opruimen. En ja, ik heb de boeken van Marie Kondo gelezen. En natuurlijk die van Dennis Storm: ‘Weg ermee’.

Onze zolder was dan ook bijna leeg. Toch togen de kabouters s’nachts weer spulletjes mee naar binnen en ontstaat er weer één looppad op zolder, in plaats van een lege vloer.

Ik koop weinig, maar de kringloop blijft voor mij heel aantrekkelijk. In mijn geval ‘De Veurdele’ in Noordwolde. 


Ik kan zelfs wel zeggen: mijn sport is kringlopen! Wanneer ik daar ben geweest heb ik toch meestal weer spulletjes gekocht. Nodig? Welnee! Maar ja, ik wordt er wel blij van en dat telt dan wel. Toch? Ach het leven zit vol tegenstrijdigheden.

Goed voornemen 2022
Nu heb ik mezelf een 2022-challange bedacht. Elke dag één ‘ding’ wegdoen. Weggeven of naar de kringloop. 365 dingen dus in 2022. Nee, niet veel gezien de 30.000 spullen die zich hier in huis verzameld hebben. Het is maar 1, 1 %! Het maakt wel dat ik me bewust blijf van ontspullen. Het is nu eenmaal fijner leven met minder spullen. NB: Misschien toch elke dag 4 spullen? Dat is 4.4 % = 28.540 spullen. 


Jan en ik trokken in 2014, 2015 en 2016 door Europa samen op één motor. Op die motor onze bagage én de hele kampeeruitrusting. Het ging prima. 


Hoe minder we mee hadden hoe makkelijker we konden reizen. Echt, ik vond het zo fijn. Maar ook het besykje (onderzoeken) wat je nu echt nodig hebt en wat dus niet. 

Zo ook in onze camper, niets te veel! En dat leeft zoveel fijner! ’s Morgens na het ontbijt zo weg kunnen rijden. Alles wat je dan ál mee hebt heeft een eigen plekje.

Simple life, dat is het.

Wolvoorraad
Ik  moet toegeven dat ik wel een grote wolvoorraad heb. Dit voelt echter niet als ‘druk’ of als ‘te veel’. Het komt omdat het een bezigheid is welke je graag doet. Dan is het fijn om keuze te hebben wanneer je iets nieuws wilt opzetten. De spullen liggen op een kamertje welke we ‘kantoor’ noemen. Nog uit de tijd het Wessel zijn werkplek was. Heerlijk om zo’n kamertje te hebben! Filmpje heb ik al eens eerder geplaatst.



Warme sjaal
In 2021 begon ik met een Trees. Dat is een patroon van Puk Vossen, eigenlijk een sjaal in vorm van koker, dus gewoon rond breien. Hierdoor wordt sjaal wel dubbel dik.


Ik ben super blij met het garen: Zeeman Royal gecombineerd met Zeeman Batik. Voor op mijn donkerblauwe winterjas. Met de temperaturen van now a days zou je vermoeden dat ik deze dikke sjaal komende winter niet zal dragen. We will see…


Het breit heerlijk, vooral met luisterboek omdat het gewoon immer gerade aus breien is.

Us Douwe
Hij is oud & nieuw doorgekomen. Om 00.15 even in de stress omdat ze hier in Hooltpae schijt hadden aan het vuurwerkverbod. Hij trilde zo, daar kon ik geen snackjes tegen op voeren. Idee hierachter is dat je iets engs voor de hond omzet door iets prettigs, dus snackje. In de weken vooraf oud & nieuw tijdens wandelen bij elke harde knal snackje geven. Verder geen aandacht aan geven. 


Ging super, oudejaarsavond, bij knallen geen angst. Maar om 00:15… paniek! Gelukkig zocht hij steun bij mij. Hij zat rechtop naast me op de bank. Ik heb gewoon een arm om hem heen geslagen. Negeren terwijl de hond angst ervaart is ook zo wat. Maar bevestigen in zijn angst door ‘oh kom maar hier, och wat een knallen!’ is ook niet goed. Zodra hardste knallen voorbij waren was Douwe weer D(e) ouwe!


Puberhond
Kan dat? ’s Middags loop je nog een coöperatieve hond en ’s avonds is diezelfde hond veranderd in een draakje! Gisteravond wilde Douwe echt alle kauwgommetjes op straat opeten die hij kon vinden. En geloof me, dat zijn er veel. Die kids van Hooltpae lusten wel kauwgom! Nee, nee, nee van mijn kant inclusief de daarbij behorende snoepje. Zo is mijn jaszak snel leeg. Dan gaat hij poepen, ik zakje pakken: wil zakje niet open… Zit ik aan de verkeerde kant? In donker ook zo lastig te zien (in licht trouwens ook).

Afijn, Douwe klaar met poepen, glipt hij me het weiland op. Onder hekken met linten door, om paal heen, dus riem om paal heen. Ik nog steeds met zakje klooien. Eerst maar achter hond aan. Dus al dansend tussen poep wat niet door anderen is opgeruimd, richting stekpaal, riem eromheen en trekken: ‘Kom Douwe, kom!’ Nee, dus. In één keer is dát lint van de afzetting ook heel eng. Met nog meer trekwerk en Douwe weer op het goede spoor.

Hij had gepoept en geplast voor mij dus reden om meteen richting huis te lopen. Ook dat weer met veel trekwerk (Douwe) en trekwerk (mijn kant). Douwe nog steeds gefocust op alle kauwgom en ik gefocust dat hij dat niet kan pakken. Mijn jaszak inderdaad bijna leeg.

En thuis? As we speak gaat het pubergedrag door. Nu op onze meubels gericht. Het slopen van de voortafel. Och, het is ‘iene’ van de kringloop maar toch. DAT DEED HIJ ANDERS NOOIT! Help hoe overleef ik een puberhond!


De overige voornemens

Nog even een briefje over goede voornemens delen. Dit plaatste caberetier Marjolijn Vank op Instagram.


Haha, zooo herkenbaar!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

maybe I should just let it be


.
Een regel van ‘The Decemberists’ uit het nummer ‘January hymne’ mooier kan het niet voor deze blog, zo op de drempel van 2021/22. Deze folk & alternatieve rock band en komt uit Oregon. Frontman Meloy zegt dat het nummer gaat over het scheppen van sneeuw. Hij was verhuisd naar Portland en 10 dagen afgesloten door het winterweer. Een hymne is een lofzang, een lofzang op de sneeuw dus. Ik lees echter meer in het nummer. En dat mag.

2021
Elk jaar blik ik even terug. Met in mijn hoofd de tekst van ‘Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een schaduw heen’ (Johannes de Heer, 406) Dat lied zong mijn vader in deze tijd.

Breiwerkjes
Op handwerkgebied heb ik wel één en ander verzet.
31 paar sokken, 2 shawls, 1 paar mofjes. 1 deken en 1 poesje.



Ik denk dat ik van al de projecten de ‘Segelschiff am See Shawl’ het mooist vind. Dit was een Knit-A-Long van Alexandra Boonstra. In deze blog de info. Deze driehoek-shawl heeft een gedeelte gestreepte ribbels en eindigt met een ajour (gaatjes) stuk.

Leesvoer
20 boeken uitgelezen/uitgeluisterd: Indrukwekkendste De Crèche van Elle van Rijn.

Beestjes in het nieuws
Afgelopen jaar is in april, Chiqo over de regenboogbrug gekuierd. Hij was na 16 jaar echt op.


Dit, hieronder, plaatste ik op dierendag.


Links Chiqo, rechts Douwe. Zonder dat we er op uit waren kwam in augustus Douwe op ons pad.


Getipt door een buurvrouw zagen we dit nestje. Zeven stabijtjes. Op 11 september kwam Douwe bij ons wonen.


Nee, we zijn Chiqo niet vergeten, hij heeft een plaatsje in ons hart.

Us Douwe
Zo vol leven! Maar beslist geen ADHD hond. Hij luistert goed. En in de buurt al flink wat hondenvriendjes gemaakt: Fauno, Pelle, Pacha en natuurlijk Bob.


Camper
2021 is ook het jaar dat Jan de camperbus bouwde. Onze Jolly Jumper. Een enorme klus!


Een iemand die geen weet van campers heeft kan zich niet voorstellen wat voor kennis & kunde er nodig is bij de verbouwen van een bus.


We zijn door omstandigheden nog niet ver weg geweest.

Vooruitblik 2022
Hmm, daar heb ik wat moeite mee dit jaar. Op mijn neus zit een basaalcelcarinoom, dat is een vorm van huidkanker. Nee, daar ga je niet aan dood. Wel moet een deel van mijn neus worden weggesneden. Ergens in maart hebben ze plaats voor mij. De plastisch chirurg kan het gat daarna weer dichten. Dit heet ‘voorhoofdsflap reconstructie’. Dat betekent meerdere operatie’s onder narcose. Een heel traject dus.

Ik zie vooral beren en op elke weg. Dat heb ik van mijn oer-beppe Margje. De oma van mijn vader. Die kon zich ook té grote zorgen maken. Hier het kleine huisje van haar op de Meulepolle in Wolvega.


Een mens lijdt het meest van het lijden dat zij vreest, valt hier bij mij wel op zijn plaats. Wanneer ik in een positieve bui ben niet hoor, dan bezie ik alles door een roze bril. Maar dát gevoel ben ik nu even kwijt.

Op reis
Wie weet kunnen we later in het jaar lekker weg met onze Jumper-bus. Scandinavië, Ierland, Noord-Spanje? Douwe tussen ons in. Gewoon maar zien waar we heen gaan.


Poezen
Vanaf 1999 hebben we steeds poezen gehad. Rebbel, Jiske, Guusje, Twinkel (oppaskat), Joep (oppaskat) ik ben echt een katten-mens.


Wanneer ik Douwe van de opvang haal, waar ook het asiel zit, sta ik altijd even met mijn neus tegen het glas. (Sorry, schoonmaakster!). Al die asielpoezekes daar. Ze liggen lekker in een warme kamer met veel zachte plekjes om te slapen. O, ik zou er zo één meenemen. Nee, allemaal! Eh, doe dat maar niet. Twee! Ja, twee! Wanneer wij weg zijn hebben ze elkaar nog…

Het geeft mij wel een mooi vooruitzicht te weten dat, na het ‘neustraject’, we twee lieve poezen te kunnen adopteren. Jan? Ja toch? Please?

Verdwenen
De Stephanuskerk was van de week niet te zien. Denk hem er maar even bij!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

maar wat ik schrijf ben ik echt

Ik ben geen held
Tenminste niet een die telt
Maar ik doe mijn best te blijven staan
Wat ik schreeuw lijkt niet slecht
Maar wat ik schrijf ben ik echt
Zo kan ik een beetje van de wereld aan

Vroeger luisterden we regelmatig Acda en De Munnik, onze kinderen kennen de nummers nu nog uit het hoofd. Dit liedje speelde ik vaak mee met mijn gitaar en dan heerlijk zingen. Waarom doe ik dat eigenlijk niet meer?

Still knitting socks
Robuust garen. Die naam geven ze aan garen wat de uitstraling heeft van ‘puur, natuurlijk en echte schapenwol’ en wat dus bij mij de associatie ‘prik-garen’ geeft. Zoals de Lett Lopi garens uit IJsland. Alhoewel dat garen na wassen wel iets vriendelijker wordt.

Ik had een bolletje uit mijn stash opgediept voor nieuw te breien sokken.

Ik ben al bijna 10 cm op pad. Geïnspireerd op het patroontje van ‘Strandkorb‘ (Strandstoel) van Ravelry. Maar al breiend kom ik er achter dat het garen enigszins een robuuste uitstraling heeft. Met andere woorden: Het prik volgens mij. Dat wil je niet in sokken. Afhalen?

Ik heb er een nachtje over geslapen. Kort nachtje, pup Douwe meldde zich al voor 5 uur. Bij Jan weliswaar dus ik hoefde er niet uit, maar wakker ben je toch. In de ochtend besloten, na breiwerk nog eens geobserveerd te hebben en advies van dochterlief ter harte te hebben genomen, dat de prik wel mee valt, toch maar door te breien.

Deken
De deken met Granny-stripes vordert gestaag. Garen Zeeman Royal, haaknaald 4 mm. Breedte 2.50 m.


Vliegenzwam
Hier in het bos staan ze met velen! ‘Als paddestoelen uit de grond schieten’ is hier wel op zijn plaats. De stoeltjes zijn ook zo weer verdwenen trouwens. Heel even staan de paddestoelen mooi te zijn en dan vallen de gaten er al weer in. Die ontstaan door slakken, muizen, konijnen, eekhoorns en kevers. Alhoewel deze zwammen wel een hallucinogene werking hebben, gaan de beestjes er niet aan dood.


Deze is ontdaan van haar mooiheid en daarom juist zo mooi!

Weblog
Mijn Jan heeft op zijn werk veel contacten, met allerlei mensen in verschillende functies. En zo sprak een meneer Jan aan over de camper die hij gebouwd heeft.


Wat bleek: zijn vrouw volgt deze weblog. Grappig dat Jan in het wild herkend werd van mijn blog, gelukkig vond hij dat zelf ook.

Puppyspam
Thomas van Luyn schreef in de Volkskrant een prachtige collum. De titel zegt genoeg: ‘Puppybezitters krijgen de hele dag alleen maar goede raad.’ En een ieder met een pup kan dat bevestigen: Je moet hem aan een korte lijn doen, nee niet, juist een lange lijn. Hij moet brokjes, droge brokjes, nee hoor, juist vers vlees van de scharrelslager.

Zo gaat Van Luyn nog even door. Maar hij komt met een prachtige oplossing. De truc met de pup is nu, om uit te stralen dat je al een hele roedel honden heb opgevoed!

Ik heb mijn handvatten, wat dat betreft, van Daniëlle Mastenbroek van Happyhonden gekregen. Douwe heeft met goed gevolg de puppycursus gedaan. En dat staat weer goed op zijn Curriculum Vitae!


Herfst

Het is prachtig herfstweer. Heerlijk om er dan met de hond uit te mogen.

Fijn dat er om ons dorp zoveel wandelpaden zijn.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

Vorige Oudere items