blij

Mijn motto staat nog steeds, echt! Mijn kenspreuk voor 2019:
‘Eerst-opbreien-wat-ik-heb.’
Weliswaar ging ik, alwéééééér overstag. Ik was in Gorredijk bij de OMAH.
Ik zag sokkengaren van Regia in allerlei kleuren en had vervolgens allerlei excuses om toch twee bolletjes ervan te mogen kopen:
1. Ik wordt er blij van! Dit excuus is en blijft gewoon ijzersterk.
2. Ik moet toch breiende blijven dus vooraard moet op peil blijven… Tja dit is dan weer een slecht excuus, bedoeling is de boel óp te breien.
3. Ik was ervoor bij kledingzaak Rinsma geweest. (Eerste keer dat ik hier binnenliep.) Zag een jurkje met mijn naam erop van meer dan 200 euro en heb die, heel verstandig, laten hangen! Dus mocht ik die twee bolletjes wel kopen, haha!
4. Deze serie wol van Regia had ik al op mijn verlanglijstje sinds de één na laatste breidag. Dat is best wel lang dus!
5. De wol was enorm in de aanbieding! (Overdrijven is ook een vak.)

Dus tadaaaaaa:

377a2f2ea8b13d54f70040cdf36af2e2
Nog een paar foto’s van de omgeving waar ik woon.
Stabijna Chiqo loop meestal naast het bospad. Lekker met z’n hondenpootjes door het groene gras.

6a35a77b7d4ae5f3dad9358bef57f528
Buur-Boeren zijn druk aan het maaien. De geur van het drogende gras vind ik zo heerlijk. Zo’n zomerse geur die je doet herinneren aan lange avondwandelingen met een, steeds later, zakkende zon.

d69febbc0ce4d7ffad8fd6f7bd4503ee

breidagen

En zo reed ik gisteren naar Grins. Dat is de Fryske namme foar Groningen. Naar wat zoekwerk en uiteindelijk met behulp van de vriendelijke mevrouw in Google-Maps kwam ik bij de prachtige oude suikerfabriek. Dit gebouw leent zich prima voor 50 kramen vol wolgeluk.


Door de immense ruimtes kon dit evenement groots worden opgezet. Hier een foto van het catering gebeuren.

Ik had een missie. Ook al staat dit brei-jaar in het teken van ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ mocht ik toch garen kopen voor een kantshawl. Afgelopen tijd heb ik maar liefst 12 bollen garen op gebreid in mijn ‘granny square’s project’. Zoveel garen… dat zie je echt wel aan mijn stash (voorraad). Goed bezig dus.
Ik was erg tevreden over deze klus en hoe die uiteindelijk geklaard werd. Ik blogde er al eerder over en zal er zeker nog op terug komen.

Anyhow:
Ik had dus een missie: garen scoren voor de kantsjaal ‘Brain Waves’ van Monique Boonstra. Dit patroon kocht ik donderdag. Via sociale media kondigde Monique aan dat ze het patroon in de sale had. Alhoewel haar patronen helemaal niet duur zijn, werd ik door deze aanbieding toch in de verleiding gebracht. Deze kantshawl is ook voor de minder ervaren lace-breisters te doen. Ideaal voor mij dus!
In mijn zoektocht over de beursvloer kwam ik deze garenlabel tegen, zo waar!

Uiteindelijk, na veel gewik en gewogen te hebben, heb ik bij Wol met Verve twee strengen sokkengaren gekocht. Dit is een garen heeft een ‘fingering’ dikte. Eigenlijk zou je voor kantbreien of lace ‘2-ply’ dikte moeten gebruiken. Maar ik viel voor de kleuren in deze strengen. Bovendien vind ik dikte van sokkenwol fijn breien.


De dikte van garens wordt in het Engels aangeduid. Zeer dun garen wordt met ‘2-ply’, het dikkere garen wat hierop volgt heet ‘sock’ of ‘fingering’ garen, nog dikker is de ‘sport’. De dikte-aanduiding ‘light worsted’ of ‘DK (double knitting)’ is al een vrij dikke draad. De dikte-aanduiding erna heet ‘worsted’. Nog weer dikker is de ‘aran’. En nog weer dikker is de ‘chunky’, dan komt we nog ‘bulky’ en heeeeel dik wordt aangeduid met ‘superbulky’ vooral de laatste jaren kun je dit garen kopen. Veelal wordt deze dikte gebruikt in het interieur zoals plaids en kussens.

Ik brei het liefst met de sokkendikte op naalden 2,5 mm of de sport dikte op naalden 3-4 mm. Hoe dikker het garen hoe ‘zwaarder’ het breit, vind ik zelf.

Thuisgekomen van de Breidag heb ik gelijk een mooi bolletje van de streng gemaakt.
Op mijn eigen wolwinder van Alibaba. Ja, zelfs wolwinders verkopen ze daar. Zo’n bolletje heet dan ‘cake’.


En de eerste toeren van de nieuwe shawl zijn een feit. Altijd weer fijn om met een nieuw project aan de gang te gaan.


Aangezien Chiqo-hond de hele dag aan het bankhangen was, heb ik ’s avonds met hem nog heerlijk door het rustige bos gelopen. Alle prikkels van een mooie maar ook drukke dag even achter gelaten in het groene bos.

 

beurs

En zo reed ik gisteren naar Zwolle, naar de handwerkbeurs. Hoe dichter ik bij de IJsselhallen kwam hoe drukker het werd. Alleen al een file om het parkeerterrein op te komen. Niet veel later was dat enorme parkeerterrein zelfs vol!
Ook op de beursvloer was het erg druk en warm.

Ik had een boodschappenlijstje met twee items: rondbreinaald 2.25 en 2.50. Die haalde ik bij Dico, de eerste kraam van de beurs.

Wat ik wel wat jammer vond is dat op veel kramen het zelfde garen werd aangeboden:  Effen sokkengaren. Onlangs verschenen er twee boeken met sok-patronen gebreid van dit garen. Het is op dit moment erg populair vandaar dat ik overal dit garen zag, deze sokken en deze boeken.
Ik houd het vooralsnog bij mijn eigen vertrouwde sokkengaren merken. Natuurlijk ben ik wel erg benieuwd hoe dit garen, Lang Yarns Jawoll Superwash, zich houdt met dragen & in de was. Want wanneer je een klosje stopgaren bij je bolletje krijgt, geeft dat me niet meteen de bevestiging van sterk sokkengaren…

Wat ik leuk vind van deze beurs is dat bijvoorbeeld borduren, quilten en naaien ook ruim vertegenwoordigd zijn. Ik kan, al struinend over de beursvloer, inspiratie opdoen.
Mijn buit dit jaar:

De twee rondbreinaalden en, ik kon het niet laten, een Zauberball! Afgelopen december zou ik al een paar sokken voor dochterlief breien. Het kwam er niet van. Nu zag ik deze bol: echt iets voor haar! Dus die mocht mee naar huis.

Natuurlijk heb ik een missie: ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ maar daar moet je niet te spastisch mee om gaan. Eén bolletje mag dan best. Gewoon omdat ik daar blij van word. Gewoon omdat het kan. Gewoon omdat ik al zo goed bezig ben met deze opdracht.
Net als bij afvallen & diëten: wanneer je te streng bent voor jezelf dan hou je het never nooit niet vol!

Ik echt kan genieten van zo’n dagje beurs, voor mij als wandelen in een enorme snoepwinkel. Alles bekijk ik op mijn eigen tempo. Hier en daar een praatje.
Ik raak niet uitgekeken wanneer ik, genietend van mijn bakje koffie en mijn (zelf-meegebrachte-) broodje eet, al die dames zie, die ook zo blij worden van al het moois.

Ik kijk nu alweer uit naar het volgende evenement. De Nederlandse Breidagen in Groningen begin mei.


Maar na al die drukte was het in het bos weer heerlijk rustig, even mijn hoofd leeg maken. Ruis eruit! Fijn om de natuur dan zo dicht bij te hebben.


Goed weekend!

k k k k koud!

Gister was het prachtig weer, weinig wind en veel zonneschijn. Nou, dan is het heerlijk om met Chiqo door het bos te struinen.


Maar vandaag… Het is een koude maandag. De miezerregen en harde wind maken het nog onaangenamer. Bah!


Vandaag wat vroeger de kachel ontstoken en samen met de hete koffie zal ik wel weer opwarmen.
Toch zal ik er vandaag nog een keer met Chiqo uit moeten: het lokt me niet aan…
Er zijn soms, heel soms momentjes dat je zou willen dat hij ook gewoon naar de w.c. kon gaan, desnoods op een kattenhondenbak.


Na de sokjes die ik voor Kyan heb gebreid heb ik een paar voor Jan opgezet. Nu ik één sok af heb, weet ik dat ik nóg wel een paar sokjes kan breien voor Kyan. Zoveel garen houd ik nog wel over. Dus ik ben nog wel even zoet met deze Noorse Sokkenwol.
En immers: het jaar 2019 staat in het teken van ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’. Goed bezig dus!

 Onlangs liep ik even bij de Zeeman binnen.
Ik ben fan van hun garen en heb ook al heel wat afgebreid met dit garen.
Lekker goedkoop en ideaal voor allerlei projecten.

Anyway, ik dus langs de Zeeman om even in het nieuwe breiboek bladeren.
Glimlachend bij het patroon van de herenonderbroek. Ik zie Janlief die al dragen!

Eén patroon sprong eruit, een mooie plaid. Grof en met een soort van kabels. Maar nee, ik liet het boek liggen.

Onder het motto (ja, daar is hij weer): ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ heb ik ook geen garen meegenomen. Ja, dat is moeilijk hoor! Al die mooie kleurtjes waar ik me al een mooi plaid voor dochterlief Jildou van zag breien…

In een stapel winkelmandjes, gewoon naast de damesslips lag hij diep in slaap. Je zou toch zo met dit gevulde mandje naar de kassa gaan!


Later hoorde ik dat deze meneer de hele winkelstraat af struint, zo laat hij bij de schoonheidssalon vast zijn nagels doen. En bij Pet’s place loopt hij zich dan te vergapen aan de goudvisjes! En gelijk heeft die kater!

kerst

Het is zomer! Strakblauwe lucht en de warme dagen rijgen zich aaneen.
Toch is het over 175 dagen alweer kerst!
Dus de hoogste tijd om alvast een breiwerkje op te zetten voor de kerst  ;).
Op internet kwam ik deze advents-wantjes tegen.

Op deze foto het orginele patroon van Kathy Lewinski, maar er zijn zo veel verschillende versies. En zo maak ik ook weer mijn eigen advents-wantjes. En dus heb ik, ondanks mijn cold-sheep, toch garen besteld bij Hobbydoos.nl. Renske gaf namelijk een flinke korting op verschillende garens waar onder de dorps fabel en dit kon ik niet weerstaan.

Gister heb ik een klein beginnetje gemaakt met het eerste wantje. Alle wantje beginnen met een braided edge (gevlochten rand). Niet moeilijk hoor: er was een vriendelijke mevrouw op you-tube die deze braided edge me heeft voor gedaan. Lang leve internet!

 

zonnige dagen

Vandaag is het Moederdag. Ik ben al 27 jaar moeder van zoon Wessel en al 25 jaar moeder van dochter Jildou. Een lief en gezellig stel! Deze foto is van alweer even geleden. Samen optreden in een gelegenheidsbandje.

En ik ben verwend hoor met lekker uit eten, douchsspul in mijn lievelingsmerk Kneipp Amandelbloessem, een boekenbon en een Caramac (zo’n reepje van Nestlé met caramelsmaak)! Heerlijk hoor!

Moederdag is een traditie die al in Nederland is sinds 1925. In Engeland vieren ze deze dag al sinds 1644! Overal in de wereld wordt Moederdag gevierd maar niet in elk land op dezelfde zondag.

Ik denk zo’n dag als vandaag ook vooral aan mijn eigen moeder, overleden in 2017. Hier een foto van ons samen. Toen kon ze nog met zus en mij op stap. De vele mooie momenten komen niet terug maar blijven wel voor altijd in je hart.


——————————————————————————————————————————-
Gistermorgen hebben we de sleepbootdagen in Zwartsluis bezocht. Bijzonder om zoveel mooie sleepertjes bij elkaar te zien.

Nu wil het geval dat er een prachtige wolwinkel in Zwartsluis is. Wol met Verve. Een zaak vol handgeverfde wolletjes.


Natuurlijk een mooi sokkenwolletje gekocht.

zonnestralen

Een rommelkont ben ik niet echt. Meestal ruim ik mijn spulletjes wel netjes op behalve dan mijn breiwerk. Dat blijft liggen op de plek waar ik zat te breien. Midden op de bank, op de stoel of, zoals nu,op de leuning van de bank. Dan moet ik ook niet raar opkijken als m’n bolletje als kussentje wordt gebruikt.


Jiskepoes geniet van de zonnestralen! Nu maar hopen dat ze niet kwijlt in haar slaap!


Bij ons in de straat hebben we een mini bieb. Ik schreef er al eens eerder over. Zo leuk: In een grappig kastje aan één van de huizen, kan je je gelezen boek ruilen voor een ander boek.

2015-12-07 12.12.19
Ik bracht er vandaag het boek ‘Wijnoffer’ van Addy Kaiser heen en nam een boek van Nicci French weer mee terug. Eén uit de Frieda Klein-serie. De hoofdpersoon is de in Londen wonende, psychoanalyticus Frieda. In de titels zitten alle dagen van de week. Alleen het laatste deel, nummer acht, (net uit) heet ‘De dag van de doden’. Ik heb maandag, dinsdag, woensdag en donderdag al uit. Dit is zondag. Blij mee!


De studie slurpt veel tijd op. We moeten de laatste hobbels nog nemen. Zo moeten wij bijvoorbeeld een beleidsadvies schrijven voor een opdrachtgever. Adviseren is een vak apart. Lastig! Maar elke keer als ik weer een stapje dichter bij de eindstreep kom is het weer een stapje

Vorige Oudere items