sokjes voor Anna


Het nichtje van dochter & schoonzoon wordt binnenkort 3 jaar. Een coronafeestje dus. Strak gepland wie op welk tijdstip de jarige mag bezoeken en haar een cadeautje mag toegooien. Het is even niet anders.

Aangezien ik voor haar grote zus dino-sokjes had gebreid kon Anna niet achterblijven. Bovendien is het ook zo leuk om kleine sokjes te breien.


Ik gebruik garen van Zareska. Alweer een poosje terug had ik behoorlijk wat van van dit garen ingekocht, ecru. Ik heb van de bolletjes strengen gemaakt en heb de strengen geverfd. Leuk werk! Achter het fornuis vol grote pannen textielverf en een heleboel strengen garen. Wanneer ik door de voorraad heen ben zal ik zeker nog wel eens sokkengaren gaan verven.


Door het garen in verschillende verfbaden te doen kan je allerlei kleuren combineren. Maar wanneer je het bij één kleur houdt en gedeeltes korter in de verf laat krijg je een ‘levendige’ kleur.


Dit garen gebruik ik voor Anna haar sokjes. Er zit een vleugje bruin in en verschillende tinten roze.


Het liefst zit ik op de bank te breien. Vooral als Guusje tevreden naast me komt liggen. Zo rustgevend.


Een kopje koffie erbij, heerlijk! Dit koekje lijkt op een stroopwafel maar is een karamel-zeezout-wafel. En die zijn lekker! Bij de Lidl vandaan. Omdat de stroopwafels op waren kocht ik deze. Je moet het wel weten, niet dat je een hap neemt in de veronderstelling in een stroopwafel te happen, dan smaakt het heel vreemd… Maar echt, een aanrader hoor, deze karamel-zeezout-wafel. Wessel zei als kleuter altijd ‘strooptafel’ en zo noemen we deze koekjes nog steeds.

Dit weekend maakten we onze eerste gezamenlijke rit. Binnendoor naar Harlingen en daar langs de Waddendijk naar Moddergat en zo door de Friese Wouden weer op huis aan. Ik kan zo genieten van de schapen en lammetjes op de dijk. De beestjes zijn helemaal gewend aan mensen en motoren, ze worden er niet koud of warm van en grazen lekker door.


Het Wad, ik vind het zo mooi, zo wijds. Altijd weer boeiend om daar te rijden.


Take care en kalm an.

sokkerdersok II

Recht-toe-recht-aan, meer heeft dit garen niet nodig. Regia Tweed Uni. Ik ben een paar sokken aan het breien voor Jan-lief.


Toen ik deze sokken opzette, heb ik bij gebrek aan een setje 2.25 mm (Zing Knit-pro), de sokken opgezet op 2.50 mm (Zing Knit-pro) Ik hoop dat de sokken niet te losjes worden…


Eén sok is af. Die gele draadjes zijn hulpdraadjes waar de hiel begint en de teen.

Inmiddels ben ik trotse bezitter van een etuitje Zing Knit-pro, hierin setjes naalden van 2.00 mm t/m 4.00 mm. En twee setjes 2.25 mm, hier brei ik de meeste sokken mee. Vaak brei ik sokken met fingering (14 wpi) garen.

Knitpro is een goed merk dat transparant is, hier geen kinderarbeid maar juist ondersteuning van scholen. Hier een blog waarin Puk Vossen en Miriam Tegels de fabriek bezochten in 2019 in India.


Hierboven sok twee, het bedeltje geeft aan hoeveel ik heb gebreid vandaag. Een bemoedigingbedeltje zeg maar.

Mijn ebook is uit. Zeven zussen Schaduw. Prachtig! Op naar nummer vier, Parel. Ook die staat al op mijn E-reader.


Ons Guusje doet het prima. Een gezellige poes die ook haar eigen ruimte neemt.


Zo ligt ze vaak boven, onder ons logeerbed, te slapen. Maar komt toch af en toe aaitjes halen. Ook vindt ze de palletkachel fijn om er uitgebreid voor te liggen.
Guusje geeft Chiqo heel wat kopjes, zo lief! Chiqo weet niet zo goed wat hij hiermee moet. Guusje wil ook wel eens uithalen in een poging om te spelen. Tja, en spelen wil onze oude hond niet meer…

lopend werkje

Wanneer ik zo over de handwerkbeurs slenter doe ik inspiratie op. Door daar allerlei projecten te bekijken is de drang om dat ook te willen maken groot. Nieuwe kleuren, heel veel mooie garens en even zoveel patronen.


Toch begin ik niet luk raak met nieuwe projecten hoor. Wanneer ik, zoals nu, nog een aantal ‘lopende werkjes’ heb liggen geeft dat me een wat onrustig gevoel wanneer ik dan tóch een nieuw werkje ga opzetten. Eerst wil ik dan wat van die ‘lopende werkjes’ af maken.

En als dat er niet in zit, wanneer ik het zin eraf heb, dan haal ik het project uit en verdwijnt de bol in mijn stash (vooraard): Zie dan zit het me niet meer op mijn nek. Ik streef naar 5 lopende werkjes, op dit moment zijn het er 8 dus hier en daar moet wat worden afgebreid of afgehaald vrees ik.

Deze sokken zijn in ieder geval nu wel klaar. Garen: Regia Classic Stars 2.25mm.  Ik houd ze zelf. Er zitten naar mijn gevoel te veel foutjes in (minstens één in elke sok).

Ook de boordjes van beide sokken vind ik net niet netjes genoeg.


Maar voor de rest zijn het prima sokken hoor!


Dit is het tweede paar van de ‘Aaltje-sokken’, eigen ontwerp en echt: binnenkort werk ik het patroon netjes uit als een pdf-file en zet het op Ravelry.


Wanneer ik een paar sokken heb gebreid houd ik altijd garen over, nu zo 43 gram.


Ik wind de restjes altijd op tot keurige bolletjes. Waarom?
Omdat ik het zo leuk vind staan in mijn restjes-bak! De plastic bak raakt alweer aardig vol. Ik heb twee (!) keer bezoek gehad van ongenodigde gasten. Motten vraten alle sokkengarens aan flarden. Niet meer te gebruiken. Zo verdrietig!

Maar zie hier: alweer heel wat bolletjes! En in een afgesloten bak kunnen motten er niet bij. Wanneer ik de inhoud van die bak zie, wordt ik al blij! Zoveel kleurtjes, zoveel ideeen: van pipisokken tot sokkengarendeken!

Gister tegen de avond nam ik deze foto’s: vlak bij ons huis, vrolijke lammetjes!
Prachtig hè! Hét begin van de lente!

breidag

Gisteren heb ik heerlijk gestruind in een hal vol bolletjes en strengen garen. Het waren de Breidagen in Zwolle. In mei werden deze dagen georganiseerd in Groningen, voor mij ook nog wel te bereizen. Maar helaas, helaas, de komende Breidagen zijn in Amsterdam. Hmm niet echt dichtbij voor mij. Gelukkig blijft de Handwerkbeurs wel gewoon in Zwolle.


Anyhow: deze Breidag was weer top! Veel keuze in het luxere segment garens. Maar ook lekker veel sokkenwolletjes van de ‘gewone’ merken.

Ik kocht een bolletje Regia Tweed in een mooie blauwe kleur. Natuurlijk voor een paar warme sokken voor man-lief!


Bij Ajoure kocht ik een bol Lana Grossa ‘Gomitolo Molto’ 605 met een patroon.

Ik viel voor een mooie sjaal met een soort van blad motief (zie kleine foto) Er lag een voorbeeld-sjaal op hun kraam.
Ik koos meteen voor een bol met, hoe zal ik het zeggen… uitgesproken kleuren.
Ik ben van de ‘kleurige kleuren’. De Gomitolo Molto is er in 10 verschillende kleurschakeringen.

Het was handig om in de middag te gaan. Al een paar keer had ik flink geduld moeten hebben om bij de IJsselhallen te kunnen parkeren met Brei-evenementen. Nu kon ik de auto zo kwijt en hoefde mijn rode panda niet te zoeken toen ik weg ging!


Ondanks dat ik nog vier lopende werkjes heb liggen, kon ik het niet laten om de sjaal op te zetten. Gewoon omdat ik er blij van wordt!

Tja… en opgestaan is plaats vergaan aldus Chiqo. Gelukkig is de bank breed genoeg om er nog naast te zitten!


Het valt wat tegen, het weer vandaag. Maar het is zoals het is. Lekker bankhangen!

lopende werkjes

In het Engels wordt het project waar een handwerkster mee bezig is w.i.p. genoemd. Dit staat voor ‘work in progress’. Ik noem het liever o.w. ‘onderhanden werkje’ of l.w. ‘lopende werkjes’. Maar wanneer noem je een ‘lopend werkje’ een ‘stilstaand werkje’?

Bij de Ravelry* worden alle ‘lopende werkjes’ op mijn projectpagina als w.i.p.’s gekenmerkt. In mijn geval zijn dat er tien. Dat is best wel veel, terwijl als ik kritisch kijk, er maar vier echte ‘lopende werkjes’ zijn.


De andere  zes werkjes zijn echt ‘stilstaande werkjes’ van vaak jaren terug. De oudste is uit het jaar 2008, dus van 11(!) jaar terug. Wachtend in een tas om mee verder te breien. Een vest: het patroon & garen zijn prachtig. Maar als ik eerlijk ben, zal ik dit vest echt niet af breien.


Het achterpand was al af.
Ik weet wel waar ik op struikelde. De vorm van het vest. In het patroon zijn stukjes arm aangebreid, heel apart. Ik heb het achterpand gewoon recht gebreid. Afwijken van een patroon betekend rekenen, waar ik niet zo goed in ben.


Ook het prachtige kabelmotief in de boorden leverden wel problemen op voor een beginnend kabelbreister. Dus dit werk bleef geduldig met de andere vijf ‘stilstaande werkjes’ wachten in mijn grote curver-bak. Best wel jammer.


In overleg met mezelf heb ik bedacht om voor elk nieuw project een oud (stilstaand) project af te halen. Zo vergroot ik mijn stash en kan ik met het garen met der tijd ook weer wat nieuws maken. ‘Circulair handwerken’ noemen we dat.

Wanneer ik een bol met de hand opwind, wind ik mijn vingers erin. Zo wordt de bol niet te strak opgewonden. En zo blijft de ‘rek’ mooi in het garen. Een ‘weetje’ van mijn wijlen Oma Froukje of zoals we vroeger zeiden ‘oma-hiernaast’. Ze woonde namelijk naast ons huis. Dat is voor een kleinkind trouwens erg fijn, een oma op kruipafstand!

Zo nu heb ik weer 800 gram Malabrigo Worsted garen, ook fijn!

img297648621
And now for something completely different.
Ik kreeg de vraag voorgelegd waarom ik zoveel deel op het internet. Op deze blog ben ik vrij open en op andere plaatsen op het www staat ook het één en ander over mijn mentale problematiek. Ik kan zeggen dat ik in real live ook open ben. Zo ben ik. Ik ben van mening dat ik, door open te zijn, misschien inzicht en herkenning kan geven aan een ander. Het delen van ervaring kan helpend zijn voor een ander. Niets om je voor te schamen. Tada! Ik ben niet voor niet afgestudeerd HBO ervaringsdeskundige in de zorg.
Een vak waarbij het inzetten van ervaring in de psychiatrie een pre is.

Mijn schoonzusje vroeg eens of ik me daarbij niet kwetsbaar maak. Als mensen mij zouden ‘pakken’ op mijn kwetsbaarheid dan zegt dat alles over de ander en niets over mij.
Misschien vindt een ander dat naïef, dat kan, dat mag. Ik zou niets op internet zetten wat ik ook niet tegen een dorpsgenoot in de kroeg zou zeggen, dat is mijn regel.

Toch blijft het ook een beetje raar: de momenten dat je met een volstrekte vreemde praat en die dan precies weet met wat voor breiwerk ik bezig bent en hoe mijn laatste vakantie is verlopen en (zoals laatst) de naam van onze hond weet!

‘Be who you are and say what you feel because those who mind don’t care and those who matter don’t mind.’ (schrijver onbekend)


Achter huis bloeit onze Chileense Jasmijn zo prachtig!
(*Onderaan blogje van 6 maart uitleg over de online community Ravelry.)

yarn chicken

Op verschillende breivlogs & -blogs kom je de term ‘Yarn Chicken’ tegen. Zo speelt Julia van de ‘Happy-knitting-podcast’ dit spel regelmatig.

De letterlijke vertaling: ‘Garen Bangerik’. Dit is een soort van spel wat je in je eentje speelt wanneer je net wel/ net niet voldoende wol hebt voor het breiwerk wat je wilt gaan maken. De vijf spelregels:

Knit Happens Printable Art print INSTANT DOWNLOAD Digital Illustration Knitting Crotchet Crafting by Govango1. Je speelt het met je mooiste, liefst hand geverfde garen. Verpest het spel niet door wanhopig online te gaan zoeken en meer garen te bestellen. Dit is met zelf geverfd garen sowieso niet mogelijk; de spanning is een belangrijk onderdeel van het proces. (check)
2. Er zit een deadline aan het project. (check)
3. Het garen wegen mag wel. (check)
4. Als de berekeningen kloppen en het lijkt er toch op dat je toch mogelijk te weinig garen hebt, brei sneller. (check) Misschien herken je dit wel: Bij verven van een muur, je begint sneller te verven met het idee dan wel uit te komen met de verf!
5. Opperste concentratie vereist. Andere mensen, huisdieren, echt alles moet uit het werkgebied worden verbannen totdat het spel voorbij is. Een signaal om te laten weten wanneer zij kunnen terugkeren, gejuich van opwinding of een kreet uit wanhoop, zou voldoende moeten zijn. (check)

Ik ben niet iemand die de grenzen van het bestaan opzoekt, ‘thrill seeking’ is niet aan mijn besteed. ‘Living on the edge’ evenmin. Toch werd ik deze keer meegezogen in dit spel. En dat was spannend genoeg.

Even uitleggen: Ik wilde een paar baby/peuter sokjes breien voor Jens van 3 maanden. Jens is het derde achter-kleinkind van mijn schoonvader. Ik zocht garen en kwam bij dit bolletje uit. Ooit zelf geverfd.


20 gram. Ik had eerder hiervan babysokjes gebreid en de kleuren doen het goed voor stoere-jongetjes-sokjes. Beetje denim en leverkleur. Maar tja, 20 gram…Hoeveel gram gaat er in babysokjes?


Dus ik, best dapper, toch maar begonnen. Ik ging het ‘Yarn-Chicken-Spel’ aan met deze babysokjes. Red ik het met 20 gram of niet?
Ik zou het echt nooit gedurfd hebben met een aangebroken bol en sokken in maat 45 hoor!

Natuurlijk duurde mijn ‘Yarn-Chicken’ niet langer dan het eerste sokje. Voor mij lang genoeg trouwens, ik hou niet van onzekerheid, nee ook niet bij het handwerken. Een klein project, zo’n sokje, is misschien wel een ‘Yarn-Chicken-light’ variant, echter had ik tijdens het breien wel een real ‘Yarn-Chicken’ gevoel. Ik speel echt altijd op save. Bij het overdrevene af: Voor de kantshawl, die ik laatste breide  kocht ik 6 (!) bollen lacegaren terwijl ik er maar 3 nodig had.


Dit sokje woog 7,5 gram, ja dan weet je zeker dat het met het tweede sokje wel los zal lopen. Pff, sokje twee kon ik dus ontspannen & relaxed breien. Totaal 15 gram voor de sokjes. Op tijd af: zaterdag zien we Jens in real live.

Sokjes: maat 14/15, nld 2.5, 15 gram sokkenwol (dikte: sport/12 wpi). Ik gebruik altijd het basis sokpatroon en pas de maat aan volgens het schema van Wolhalla.

Het is alweer wat jaren geleden dat ik dit garen verfde. Gewoon met witte sokkenwol Maris van Zareska. Zo leuk om allerlei pannen op het vuur te hebben met verschillende kleuren en zo het witte garen om te toveren in de fleurige strengen sokkenwol door het combineren van de verschillende verfbaden.

DSC03804

Na het verven deed ik de strengen gewoon in de wasmachine. Zo wist ik zeker dat de kleur had ‘gepakt’. Ook is het voordeel van zo’n wasbeurtje dat de wol niet meer zo naar azijn ruikt.

Ik sluit dit blogje af met een foto van ons kleine harige vriend. Met dit warme weer is het ’s morgens nog wel lekker in het bos. Hét moment om nog even een wandeling te maken. Chiqo zijn staart zwiept tevreden heen en weer.

openbaar breien

Het is vandaag wereldwijde ‘Knit in public day’ (KIP). In Nederland kan je aanschuiven in: Leiden, Swalmen, Maasbracht, Alkmaar en Den Haag. Zelf doe ik niet mee met de KIP-day vanwege de grote afstand naar de KIP-evenementen. Misschien volgend jaar zelf iets in het Noorden van Nederland organiseren? Hieronder een leuk filmpje van Lisa Berglund.

Don’t Knit Alone from Lisa Berglund on Vimeo.

Vorige Oudere items