though the truth may vary


.
Titel uit ‘Little talks’ van Monsters and Men door ‘The Running Mates‘. Het liedje is gebaseerd op een huis waar men al generaties woont. Eén van het oude echtpaar sterft. Ze zijn daarom uit elkaar gescheurd. Er is een verlangen naar contact, maar dat lukt niet. En ook het verlangen naar de tijden dat ze jong waren.

Includes paid promotion
Onlangs heeft een Scandinavische onderneming zijn werphengels in Nederland uitgegooid. En niet onopgemerkt. Deze online-handwerkzaak heeft alle, in de picture zijnde, handwerksters een goodiebox gestuurd. Ik zag, zo vluchtig kijkend in mijn socials, al bijna 15(!) keer veel lovende woorden over dit bedrijf voorbij komen.

Ik sta hier dubbel in:
1. Dat die ontvangers uitgebreid gaan unboxen en als makke schapen deze winkel promoten.
2. Als ontvanger, kun je je naam ‘in zetten’ als kortingscode. Zo krijgen je volgers 25% korting bij hun eerste bestelling. Je brengt dus, met je eigen naam, deze zaak onder de aandacht.

Waarschijnlijk is dit een grote speler in deze sector, gezien hun weggeefactie. Een sector waarin de real-winkels het al zo moeilijk hebben. Prima, dat deze onderneming aandacht wil, maar dat al die handwerksters door deze ‘spiegeltjes en kraaltjes’ meteen reclame gaan maken, hmmmm… Dat dus!

Nota Bene
Alhoewel ik bij bovenstaand zo mijn kanttekening plaats moet ik bekennen dat ook ik niet ‘zonder zonde’ ben. Ook ik ben ooit verleid met ‘spiegeltjes en kraaltjes’ door een wol-webwinkel. En ik moet toegeven, ik was erg gevleid en heb de goedgevige firma ook positief genoemd. Mia Culpa too! 

Still knitting socks
Enkelsokjes

Deze leuke sneakersokjes zijn van de pennetjes gegleden. Gekregen als restje.


Gewoon recht-toe-recht-aan, Hollandse hiel en bovenaan een muizentandje.

Herfstsokken
De pennetjes zijn alweer in beslag genomen.


Ik zocht in mijn stash voor een najaarskleurtje en dook deze op. 80% merino 20% polyamide.

Geverfd door Jeannet van Blij dat ik brei. Herfstige kan ik het niet maken. Patroontje is geïnspireerd op Zigzagular Socks van ontwerpster Susie White.


Zie nu hoe leuk het wordt!

Onzeker
Ik blink nergens in uit. Bovendien zit ik in het team ‘ik-doe-ook-maar-wat’. Ik hou van breien maar niet omdat ik dat zo goed kan. Het is gewoon fijn om te doen.

(foto: eerste sokkengarendeken met om elk lapje een randje donkerblauw)

Onlangs werd ik toch wel wat onzeker over mijn maaksels. Concreet: Ik was bezig met een mijn tweede restjesdeken. Ik had mijn werkwijze op verzoek uitgetypt.

Ik dacht dan wel de wijsheid in pacht te hebben tijdens uitschrijven van het patroon, maar dat was misschien niet zo. Alhoewel er vele wegen naar Rome deze deken leiden, maar dat terzijde. Leermoment: misschien is het beter om het ‘kennis verspreiden’ aan anderen over te laten wanneer je eigen kennis wat meer houtje-touwtje is.

En weer kom ik uit bij de tekst uit Baltimore: ‘Wanneer je je met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan je zelf bent’. En zo is het.

Ik heb mijn tweede deken in wording af gehaald en brei het opnieuw. Met de kennis van nu.

Paniek
Stabij Douwe is nog nooit echt in paniek geweest. De onweersbuien van afgelopen week lieten hem koud.

Tot afgelopen vrijdag. Tijdens een rondje lopen komen we andere wandelaars tegen. Ik ging aan de kant staan met Douwe kort aan de riem. De wandelaars waren nog niet eens voorbij toen hij schrok en om me heen stoof, zijn riem trok mij omver. Douwe weg, met riem achter hem aan. In mijn val liet ik die namelijk los.

Douwe rende terug het bos in. Gelukkig niet richting de provinciale weg maar toch… Ik schreeuwend achter hem aan, althans ik pakte het andere pad zodat ik hem tegen kon houden in de rondgang. Maar aan het eind van het bos, geen hond. Een man riep dat Douwe al op de Hoofdweg was, een heel eind van mij vandaan. Ik rennend die kant op.

F. kwam toevallig uit het pad waar Douwe in zou kunnen zijn gegaan. Nee, zij had Douwe niet gezien. Ok, dat wandelstuk is uitgesloten. Ik besloot richting huis te lopen, wie weet. Op de hoek van onze straat zag ik wat buren staan met Douwe aan de lijn!

Ik was zo geschrokken, zo in paniek, dat ik het spontaan op een huilen zette. En zij waren weer ongerust om mij, want de buren hadden dan Douwe wel, maar waar was zijn baasje? Eén buurman was mij al aan het zoeken. Die werd gebeld want de zoekactie kon worden gestaakt.

Een buur heeft Douwe en mij naar huis gebracht, zo lief. Douwe bekaf! En ik liep over van adrenaline. Het is goed afgelopen, gelukkig! Nu moet ik vooral ook niet bedenken wat er gebeurd zou kunnen zijn als…

Douwe is in paniek geschoten, door iets van de tegenliggers? Doordat hij weg spurtte ging de riem + handvat achter hem aan, dat vond hij vervolgens weer doodeng en daardoor bleef hij in blinde paniek verder rennen. Wel een paar kilometer!

Toen ik het voorval later aan Jan vertelde, kwamen de tranen alweer. Zo was ik geschrokken! We schaffen nu, voor de zekerheid, een koffertracker aan. Lees hondentracker.

Slotgroet


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

wind of change

Titel van de Duitse band ‘The Scorpions’: Een lied dat het einde van de koude oorlog symboliseert. Maar hoe relevant nu ook weer! Opnieuw is er een issue tussen oost en west.


.
Toen Poetin Oekraïne inviel was het ineens oorlog met veel doden, vernielingen en vluchtelingen. Ik merk dat het minder prioriteit heeft in onze media. Maar, tja er is ook wel veel wat er speelt hier: Stikstof, gaswinning & energieprijzen. En toch, en toch: Er is ook hongersnood in Afrika. Kinderen gaan dood door gebrek aan graan vanuit het oorlogsgebied. We leven in 2022. Alles is mogelijk, toch? Hoe kan dit dan gebeuren? Waarom laten wij dit gebeuren?

En ik, ik maakte me óók druk over een hond die in volle zon opgesloten zat in een auto in onze straat. Zeven adressen bij langs gegaan om eigenaar van wagen mét hond op te sporen.


Met mijn boodschap was duidelijk: haal je hond eruit of zet je auto in schaduw… Dom volk!

Spoorloos
Kent u het programma ‘Spoorloos’ NPO 1? Volwassen kinderen die na lange tijd kennis maken met biologische ouders? Nou dat was het hier, in Haule, afgelopen zaterdag. Een light versie dan. Douwe ontmoette na een klein jaar zijn moeder en broertjes weer. Hieronder de ontmoedig tussen moeder en zoon.

.

We kregen sterk het idee dat de broertjes elkaar ook herkenden. Ze gingen gelijk spelen en hadden de grootste lol. Zo mooi om te zien!


Moederhond Fenny kreeg op 10 juli 2021 zevens puppy’s. Daarvan waren er zaterdag 6 bij elkaar. Douwe was nu echt de grootste van alle stabijtjes!

Fotomoment: Het was niet te doen om alle broertjes & mem netjes naast elkaar neer te zetten. Wanneer ze eindelijk netjes zaten ging nummer 7 ervandoor en de rest er achteraan.


Met baasjes erbij lukte het wel. Links moeders, in het midden Douwe met Jan. En… gelukkig hebben we de foto’s beelden nog. Douwe vond het fijn om de ontmoeting nog even terug te zien!

Still knitting socks
Na de regenboogsokken voor Hester, brei ik nu een paar voor Jan’s vader. Ik ben inmiddels bij de hak van nummer twee. Pa is 29 juni jarig, dan moeten ze dus af zijn. Maar dat lukt me denk ik wel.


Garen: Regia 4 draad: Black, Blue & Friends. Color nummer 03801. Naaldjes 2.25 KnitPro Zing 15 cm.

Knitting In Public Day


Ik zag op Instagram een oproepje van wolwinkel Van draad in Grou. In het kader van ‘World Wide Kitting In Public Day’ had Sytske in haar voortuin tafels en stoelen klaargezet om de knitters in de omgeving een plaats te geven mee te doen met deze KIP-dag op 11 juni.


Ik had het gelezen op de socials, dus toog ik zaterdagmiddag naar de winkel van Sytske. O, wat een mooie snoepwinkel! Nadat ik een bolletje sokkengaren had gescoord, schoof ik aan bij de andere vrouwen die lekker in het zonnetje zaten te breien en te praten.

Breisters van ver: Utrecht en Lelystad, maar ook van Harlingen, Dronryp, Aldeboarn, Grou, Leeuwarden, Roden, Heerenveen en Wolvega waren aangeschoven. Het voelde zo goed en gemoedelijk. Breisters zijn ook zo ‘hetzelfde’. Zooooo leuk!

En er was koffie & thee, koekjes & chocola! En voor alle breisters een kadootje, zo lief! Bedankt Sytske!


Thats all folks…

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

I’m ready to go anywhere, I’m full of hope and full of fear


.
Titel uit: ‘I will dance when I walk away.’  Een liedje van de Noorse meidengroep Katzenjammer. Een vrolijk wijsje met serieuze tekst. I love it! De vier (nu drie) leden wisselen vaak van instrumenten die ze bespelen. Samen ongeveer dertig! Dochterlief en ik hebben Katzenjammer al een paar keer live mogen bewonderen.

Nieuwe aankopen
Eerste paasdag was er markt in Oldeberkoop. ‘Wollig landleven’ is een fair vol wol en streekproducten. Bij de fietsenparkeerplaats trof ik M. en we hebben samen de markt afgestruind. Leuk!


Ik had eigenlijk niets nodig. Toch liep ik bij één van de eerste stands al tegen een leuk jurkje aan. En ik heb nog geen jurkjes 😉 , dus die ging mee naar huis. Later vond ik er twee prachtige wolletjes bij Bresni’s wol. Die kregen ook een plaatsje in de fietstas. Word ik er blij van? Ja! Nou dan mag het. Voor deze keer dan…


Na alles gezien & bewonderd te hebben dronken we samen nog een bakje thee en gingen toen ieder ons weegs.

Aangezien het project ‘Lento-col’ af is mag ik weer aan een ander breitje beginnen. Een zomersjaal voor bij de nieuwe jurk. Dus iets met ajour (gaatjes). Ik heb al een patroon gevonden.

‘Take it all’ van Lisa Hannes, ik gebruik dus die twee groene strengen hiervoor.

40 dagen project
De paasdagen liggen alweer achter ons. Op de zaterdag voor de Pasen was mijn Mysterie Knit A Long af. Dit samenbreiproject ‘Lento’ genaamd werd een col. Linda van Wolhobby heeft het patroon ontworpen en de MKAL georganiseerd. Het is een dikke col geworden met twee buitenzijden.

Ik heb het garen Saskia en Bianca van de Wibra gebruikt. Het gaf een mooi contrast. Hierboven en onder beide kanten.


Meesjes
Ook dit jaar hebben ze hun intrek genomen in ons huisje.


We hebben een camera waarop we ma en pa koolmees kunnen volgen. Vorige jaren ging het nog wel eens mis met hun broedsels. Een steenmarter, te weinig wormen, of één van de meesjes kwam niet meer terug. En ik me maar ongerust maken wanneer pa of ma te lang wegbleef. Tja, het is de natuur. Ik kijk nu wat minder op mijn app met camera.

Vannacht hoorden we een zorgwekkend geluid. Doordat Jan nu 3 camera’s heeft hangen zagen we gelijk dat het geen eier-stropers waren. Handig.

Nu 7 eieren en een broedend vogeltje.


.
Still knitting socks
Paar 8 van dit jaar is af. Sokken maatje 40, klaar om weg te geven.


Us Douwe
Nee, Douwe houdt niet van zwemmen. Hij is zelfs bang om natte pootjes te krijgen en loopt dan ook óm plassen heen bij regenachtig weer.


Wanneer hij uit de sloot wil drinken laat hij zich heel voorzichtig langs de slootkant bij het water zakken.


Dat hij geen bommetje maakt vinden wij niet erg. Want een natte hond mee terug in de auto, daar worden we niet vrolijk van.

Zijn broertje Jelle is wel een waterrat! Zie zo doe je dat!


.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

and we’re turning on the tide, the tide and the time


.
Titel uit The Tide: En we draaien op het tij, het getij en de tijd. The Lasses zijn Sophie Janna en Margot Merah. Margot komt hier uit de buurt, uit Paasloo om precies te zijn. Ze spelen folk. Ik mocht al een paar keer een concert bijwonen. De dames zingen zo prachtig! Hier tijdens de ‘Amsterdam boot sessies’. The Tide is geschreven door Jack Durtnall.

40 dagen project
De Mysterie Knit A Long Lento van Wolhobby woont in een mooie projecttas. Gekocht bij mijn naamgenoot: Froukjes Wol Boutique.

De col heeft al een wegduikformaat.

Het breit lekker, 5 toeren per dag. Ik heb 120 steken en dus brei ik per dag 600 steken. Ik vind dat het garen mooi uitpakt het contrast is goed tussen de donkergroen en het verloopgaren. Het is van de Wibra de ‘Saskia’ & ‘Bianca’.

Het is nu dag 27 = 1 april. Ik was bij tot dag 25, maar ik had foutjes gemaakt. Dus afhalen tot dag 23. Dus komende dagen even een meervoud van 600 steken.


Maar sinds woensdagmiddag heb ik een griepachtige verkoudheid, één van het kaliber waar ik nog geen ervaring mee heb. Hoofd-, keel-, oorpijn. Inmiddels doen ribben ook mee door het hoesten. Al twee testen gedaan maar nee, dit is geen corona. Hoop dat ik snel opknap en ik de draad van deze Lento- col weer op kan pakken.

Druk doende


.
Wat hoop ik dat ik op zo’n leeftijd ook zo nuttig kan zijn. Een mooi portret van een breister op leeftijd: Mevrouw Klop. ‘Je moet er je verstand bij gebruiken, anders vallen ze van de pen af!’ Ze was in 2019 al 103 jaar. Ze is vast al uit de tijd, ik weet het niet.

Acquisition
Wanneer je een tijdje aan het lijnen bent, dan kan je ineens zo verschrikkelijk verlangen naar alle voedingsmiddelen die je jezelf hebt ontzegd. Dan er geen houden meer aan is. Nou zo gaat het mij ook wanneer ik de rem op het wol kopen heb gezet.

Die twee van de Zeeman waren niet genoeg, ik kocht er nog 3 van de OMHA bij. Ik de verleiding niet weerstaan! Maar zie nu, hoe mooi die kleuren!!!

Charity
Inmiddels zijn deze sokken voor charity ook af. Garen: Regia Designe Line Jazz Color. Naaldjes: 2.25 mm. Maat: 31/32.

Sokken te koop, SOKKEN TE KOOP!


Sokken vanaf maat 30 zijn €8,00 met €2.88 verzendkosten. Kleinere maten €5,00 met €2.88 verzendkosten.

Wat heb ik nodig? Welke sokken wil je? Maat? Je adresgegevens en 06 nummer voor een tikkie. Mijn email is: postvoorfroukje @ live.nl.

De gehele opbrengst gaat naar House of animals. Een organisatie die onafhankelijk is en onvoorwaardelijke stem heeft voor ieder dier. Momenteel proberen ze zo veel mogelijk (asiel) dieren te helpen in Oekraïne. Ze hebben al behoorlijk wat successen gescoord.

Herstel
In eerdere blogjes vertelde ik al over de bestralingen die ik heb gehad voor een plekje op mijn neus. Van de week werd ik weer verwacht in het R.I.F..Ik had een afsluitend gesprek met de oncoloog. Hij was tevreden over herstel en mijn neus. Ik ook!

De oncoloog zei dat, als hij heeuul goed kijkt, het nog iets kan zien. Maar dan moet je wel weten waar het kankerplekje zat. Ik antwoordde dat de meeste van mijn breivriendinnen een leesbril hebben en dat ze het plekje dus echt niet kunnen zien!

Us Douwe
Andere beessies vindt Douwe interessant. Naast schapen heeft Douwe ook wat met paarden.

‘Mag ik neusje-neusje doen Frouwtje?’

‘Ja hoor. Zachtjes!’

Bijzonder toch? Een hele voorzichtige aanraking tussen paard en hond.


Het voorjaar laat zich zien! Prachtig!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

Aside

snow in april

Als de sneeuw valt in april, in plaats van zonlicht in je ogen. Dan weet je dat er dingen aan het veranderen zijn.
Hier hele: Tekst.


Een protestliedje van Vera. Zo mooi, dus voor mij de drang om het te willen delen. (foto van vorig jaar)

Warm hart warme voeten
Via de podcast van de dames van ‘Ministerie van gebreide zaken’ kwam ik op de site van ‘warm hart warme voeten’

Nu heb ik net een paar sokken van de naalden laten glijden. Hieronder een foto van pas gewassen, drogende sokken op de kachel. Ideaal die nep-voeten.


Het lijkt me goed die te gaan doneren. In Nederland gaan de sokken dan naar het Leger des Heils, in België naar Hart voor Vluchtelingen. Wat een goed initiatief!


De envelop gooi ik vandaag nog op de bus.

Handwerkhoekje
Mijn handwerk’hoekje’ is nu dicht bij de kachel. In november kregen we deze stoel van M. Ze past prachtig in ons interieur. Douwe vindt dit een mooi plaatsje, but the chair is mine!


An Acquisition
An acquisition is een nieuwe aankoop. Ik had het geloof ik niet met zoveel woorden gezegd, dat ik op Cold Sheep sta. Dit betekent: de uitdaging om een bepaalde tijd geen garen meer te kopen. Gewoon omdat je genoeg ‘stash’ (voorraad) hebt. De uitdrukking komt van ‘cold-turkey’ een term die gebruikt wordt bij afkicken van drugs.


Toch ging ik voor de bijl, of nee eigenlijk ook niet. Ik zag dit sokkengaren bij Sylvia van Wol met Verve. Lekker zomers! Ik kocht het gewoon omdat ik er blij van word en ik mezelf best eens mag verwennen. Bovendien is het de uitzondering die het bestaan van een regel bevestigt.

Zie nu zelf, prachtig toch!


Basis sock 75% superwash virgin wool en 25% nylon. Dat ‘virgin’ staan voor de eerste scheering van een schaap. Meestal met een jaar. Ligt even aan de geboortedatum.

Ik heb nog geen concreet plan met de streng. Toch in schoenen laten verdwijnen? Misschien verwerk ik het ook wel in een shawl. Gelukkig mag je van sokkenwol best andere projecten maken. Net als in een stacaravan, daar mag je ook in gaan zitten. Deze streng mag nu gewoon even ‘mooi’ liggen wezen.

Therapie
Eind december roerde ik het al aan in een blog. Er zit een verkeerd plekje op mijn neus. Aanvankelijk zou dit weggesneden worden. Omdat het best wel groot plek is voor een neus, zou ik in een lastig traject van plastische chirurgie komen. Ik zag hier tegenop. Maar ja, wat moet dat moet.

Toch twijfelde ik of dit wel de juiste weg zou zijn. En zo kreeg ik een verwijzing naar het RIF. Een vriendelijke radiotherapeutisch oncoloog stelde ons, alles afwegende, bestraling voor.


Gevolg: een bestalingsmasker is gemaakt en toen door de CT-scan om masker te markeren. Komende weken word ik elke dag bestraald. Hierdoor zullen de kankercellen op mijn neus vernietigd worden. Ik zal het er ongetwijfeld over hebben in de blogs. Ook dit is mijn leven (momenteel even).

Us Douwe
Hij kan nog niet alleen thuis blijven. Maar gelukkig hij houdt erg van autorijden.


.
Hij mag mee, alle ritjes naar Leeuwarden. Wel zo gezellig.


Grijze luchten

De modderpoel laat niet alleen een grijze winterlucht zien. Wat zijn de bomen toch ook mooi in hun kaalheid.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

on my way

.
‘Send me my way’ is eigenlijk van Rusted Root. Deze bluegrass band komt uit Pennsylvania. Maar ik vind deze versie van ‘Guy meets girl’ ofwel Cody en Alyssa, ‘liever’.

Over het liedje
Het gaat over vrijheid. Je leven leiden zoals jij dat zou willen, je eigen weg gaan zonder spijt. Er alles aan doen om, in deze willekeurige en onvoorspelbare wereld, je bestemming te bereiken.

Zo mooi dat Cody en Alyssa zelf de daad bij het woord voegden door in een oude schoolbus door Amerika te reizen. Hier filmpje van de bus.

Spelen


Wat is het soms leuk om even ‘echt’ met wol te spelen. Geen patroon maar gewoon wat maken.


Ik pakte een paar kleurtjes en kon maken wat ik wou! Ja, ik voelde me net Catootje. Die van de botermarkt. En ik maakte voor ons stenen poesje een sjaaltje.


En ik maakte voor de echte poezekes van dochterlief wat muisjes.


Kattenogen bevatten veel minder kegeltjes dan die van mensen. En de kegeltjes zorgen voor het zien van kleuren. Mensen kunnen de 3 primaire kleuren zien: rood, geel en blauw. Katten kunnen, net als honden, maar 2 primaire kleuren zien: geel en blauw (en natuurlijk de combinatie tussen deze twee, namelijk groen) Dus deze speelmuisjes zien ze zo:

Batikshawl
Hier nog op de pennen. Ik zat een middagje bij dochterlief.

De poezen moesten even wennen aan mijn breiwerk. Om de beurt kwamen ze even snuffelen aan de shawl in wording.


In middels is dit project afgerond. Ik heb ervoor gekozen om er een kol van te maken. Deze Trees, zoals het patroon heet, is in een koker gebreide shawl.


Aangezien ik op naald 4.5 mm heb gebreid is de Trees dik, erg dik geworden. Als je een shawl aanhoud heb je een dik breisel op je borst liggen. Nee, das niet mooi en niet fijn. Nu heb ik een kol gemaakt, echt perfect! Daar kan ik zo blij van worden: When a plan comes together!


Verjaardagskadootje
Eerste kerstdag werd ik 53 jaar. Mijn (schoon)kinderen kwamen langs. Niet voor een kerstdiner maar gewoon voor de gezelligheid. Wat vreterij op tafel en als diner een kopje soep.

Ik ben een trouwe luisteraar van de podcast ‘Het ministerie van gebreide zaken’. Dit is een Belgische podcast over… ja dat hoef ik niet in te vullen. Afijn in seizoen 2 aflevering 8 hadden de dames een gesprek met Veerle en Griet over hun boek ‘De woldoeners’.


Het gaat niet alleen over de verhalen van de leden van een breigroep die neerstreken in Pandzestien in Niclaas maar ook experts op gebied van mentale gezondheidszorg hebben er hun plek. Prachtig! Er staan naast levensverhalen ook nog patronen in. Voor een breister wel echt een walhalla!


Normaal weet ik nooit een kadootje voor mijn verjaardag. Nu dacht ik dat dit boek mooi zou zijn om te krijgen. Altijd zeg ik dat ik iets te wil krijgen wat OP kan. Een mens dat alles al heeft is hier bij gebaad. Lekkere douchegel of chocola. Een kaarsje of zo.

Maar toen ik de vraag van Jildoulief kreeg wat ik zou willen krijgen op mijn verjaardag kon ik haar deze suggestie doen. Dit boek. Vanwege zijn mooie patronen een boek om te koesteren na het gelezen te hebben. By the way, naast dit boek kreeg ik ook nog van alles wat OP kan! 🙂

Us Douwe
Inmiddels een half jaar oud. 


En wat heeft hij al een prachtige ‘zwiep’staart.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

berk

haiku
‘Het herfstbos schemert.
In ’n heksenkring van zwammen
spookt een witte berk.’ (A vd Straaten)

Bovenstaand vers heet een Haiku. Dit is een vorm van Japanse dichtkunst waarbij een vers uit drie regels bestaat en waarvan er lettergrepen in de regels 5-7-5 zijn. Het is van oorsprong een natuurpoëzie. Iets moois in de natuur druk je dan uit in een Haiku.

Alleen wat jou raakt zet je erin en alleen dat beeld breng je over. Ofwel alles wat niet essentieel is wordt weggelaten. Lekker kort, daar houd ik van.

Doel: rust ervaren in je hoofd. In deze hectische wereld kunnen we dat goed gebruiken.

Deze Haiku is van mij:

Lopend in natuur
ervaar ik de rijkdom van
zijn in hier en nu.

Douwe
Zaterdag, morgen dus, wordt Douwe 11 weken en is hij 2 weken bij ons. Het gaat goed. In de camper of auto rijden daar is hij al aan gewend. Zindelijk? Op het moment dat je denkt ‘het kwartje valt’ plast hij zijn blaas leeg in huis. Maar ok, poepen doet hij al even buiten.

Douwe is gezellig en vrolijk. Maar ook vermoeiend hoor.. Gebroken nachten (Jan vooral) en constant opletten waar hij plasjes neerlegt. Mijn breitijd is minder dan voorheen. Maar, hey, zie nou zo lief!

Still knitting socks
Ik had dochterlief een wolletje laten kiezen.


Ok, dochterlief had welsiswaar weinig keus 😉 maar ze vond een bolletje wat haar paste. Dus ben ik begonnen met een paar sokken voor haar.


Jildou moest een keuze maken tussen 53 bolletjes.

Ik ben een sokkenwol-hoarder, ofwel sokkenwol verzamelaar. Helemaal niet erg hoor, ik vind het verzamelen van sokkenwol een hobby op zich.


Zolang het in mijn plasticbakken past is er niets mis mee. En een beetje proppen, ook niets mis mee!


En zo is het maar net.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

meet oounze Douwe

Onze Douwe
We hebben gezinsuitbreiding gehad: oounze Douwe.


(Fotocredits Afke)
‘Oounze’ is dialect, ‘us’ Douwe kon ook, dat is Frysk. We praten toch meer Stellingwarfs vandaar ‘oounze’ Douwe..

Douwe is een Friese Stabij van nu 9 weken oud. Douwe betekent ‘vriend’, ‘vrede’ en ‘onschuld & eenvoud’. Prachtig toch! In het nest heette hij al Douwe. We wilden graag een Fryske namme dus Douwe bleef Douwe heten. 


Hij komt uit een nestje van 7, allemaal reutjes. Hier het hele stel, inclusief moeder Fenny. Douwe is de tweede van boven.


Sinds zondag woont Douwe bij ons. Het gaat goed. Douwe is een vrolijke pup die de hele dag om ons heen dartelt. Natuurlijk slaapt hij ook veel en we pogen hem zindelijk te maken.

Het is een werk-hondje, wil graag een pootje meehelpen!

We verwachten dat Douwe een forse Stabij zal worden, hij staat namelijk op hele stevige poten. Vader is ook fors dus vandaar onze verwachting qua grootte. 


Voornu mogen we vol aan de bak. Een pup die overal plast en poept. Ondanks onze beloningen wanneer hij het toevallig buiten doet. ’s Nachts moest Douwe erg huilen en blaffen. Dit kostte Jan zijn nachtrust. (Ik slaap er doorheen….’ontaarde baas’) Sinds gister slaapt hij bij ons op de slaapkamer en is hij stil. Okay, het zal hond-pedagogisch wel totaal onverantwoord zijn, het zij zo.

Hij is niet bang aangelegd. Is aan veel geluiden al gewend. Vindt mensen ontmoeten één groot feest. Hieronder de eerste ontmoeting met dochterlief. Van de meeste honden wordt Douwe ook wel blij, maar moet hierbij echt de hond uit de boom kijken. 


De grote verdwijntruc snapt Douwe totaal nog niet. Bij een wasje van boven halen (mij) gaat het alarm af (hij). Komt ook vast wel goed, zei ze niet gelovend in haar eigen uitspraak.

Campervan
Vorige week zijn Janlief en ik met onze bus op pad geweest. Fijn, even er tussenuit.


We reden via Edersee naar Zwarte Woud en Bodensee.


We maakten gebruik van de camperplaatsen.


En zo ziet het er dan uit, zo ’s morgens vroeg: a campervan with a view!

Onze bus is in de regel echt de kleinste op zulke camperplaatsen. Het stoort ons niet hoor. Wij kunnen gewoon bij de Aldi of Lidl parkeren. En echt, we hebben ruimte genoeg.


O, ik ben zo trost op mijn Jan! Hij heeft eigenhandig de hele bus omgebouwd tot een prachtig huisje.

Wennen aan ons busje
Douwe zit nu volop in de socialisatieperiode. De primaire socialisatieperiode loopt van ongeveer van 9 tot 14 weken. Douwe staat nu open voor het leren van nieuwe dingen zonder angst. Dus doel 1: wennen aan de campervan. We willen Douwe graag meenemen op onze road-trips. En ik denk dat dat wel zal lukken!

Wolletjebol
Bij de Netto (supermarkt in Duitsland) scoorde ik een bolletje sokkengaren, YESS!


Paar nummer 24 van dit jaar
We reden hoofdzakelijk op B-wegen. Zo zie je nog eens wat! En ik kan (sinds kort) sokkenbreien en naar buiten kijken tegelijkertijd


Ik heb er nog geen eigenaar voor deze sokken. Garen: Opal Joy kleur Lebensfreude. Naaldjes 2.25 mm. Dus denk ik stiekem om dit paar te gebruiken voor mijn ‘dam-kastje’. Dit is een disje/kastje/kraampje op de oprit waarin je spulletjes verkoopt. In mijn geval dus sokken.


Eigenlijk zou ik de haak-teen een andere kleur doen. Ik had een bolletje donkerblauwe merino wol hiervoor. Maar dat is met wassen een probleem, zo voorzie ik. Dit bolletje van Opal kan best in de was. Merino wol is toch iets viltgevoeliger vandaar dus. 


Ik had al bedacht dat ik, wanneer ik de sokken op de ‘dam’ verkoop er geen geld mee wil verdienen. Het geld wat ik krijg voor de sokken gaat naar een goed doel. Maar ja, welke? Ik dacht aan Kika en aan de Dierenbescherming. Maar waarom niet wat dichter bij huis? De Hersenstichting? Ach, één paar klaar, ik kan er dus nog wel even over nadenken.

Dit bevat een afbeelding van: {{ pinTitle }}
Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

 

here are a few of my favourite things

Favourite things
JulieAndrews in de Sound of Music heeft het over 14 favoriete dingen. Maar zoals ze zingt ‘These are a few of my favorite things’. Op de pagina ‘over mij’ staan 24 favoriete dingen en ook dat zijn ze lang niet allemaal!

Wat is er toch veel waar een mens blij van wordt. Door alleen al aan deze dingen te denken kun je je mind al blij maken.

‘Raindrops on rose, (foto’s van pinterest)

whiskers on kittens…

cat and photography afbeelding

…Wild geese that fly with the moon on their wings.
These are a few of my favorite things.’


Die drie dingen van hierboven, komen overeen met ‘the favorite things’ waar ik ook blij van word.

Ooit, in een ver verleden heeft zoonlief meegedaan voor een rol in deze musical. Hij moest een liedje instuderen en ten gehore brengen op de audities van ‘The sound of music’. (foto: Wessel en Kater Rebbel 1999)


Ik geloof dat Wessel het niet echt erg vond dat hij niet werd uitgekozen. Hij deed meer mee omdat zijn vriendinnetje Kitty ook auditie deed. Maar hij was wel weer een ervaring rijker.

blij
Waar ik blij van word is een kopje koffie, gewoon filterkoffie! (No.5 in de rij op de ‘over mij’ pagina)

Of bij Janlief achter op de motor en gewoon op pad gaan, de wereld voor onze motor. (No.16)


Beestjes zien in het wild. (No. 19)

Wat ik ook als ‘favoriet ding’ heb, is een nieuw breiwerkje opzetten. Ja, daar word ik blij van. Gewoon iets nieuws op de pennen. Zo staat nu al klaar om op te zetten de Elfriede van Shannon Cook.


Onlangs had ik mezelf getrakteerd op dit prachtige garen. Van Holland Creatief. 


100% Fine Merino. Eerst nog een lopend werkje afwerken en dan mag ik los met de Elfriede. Yes! (No.11 van mijn favoriete dingen)

Lopende werkjes
Eigenlijk heb ik 9 projecten liggen. Maar ik werk aan 3. Zo ben ik met bol twee weer een paar herensokken aan het breien. Het andere paar is nog maar net van de pennen gegleden. Dit is een verzoekje van dochterlief. Aangezien ik 3 bollen Bergen Botter IJsselmuiden had gekocht en makkelijk uit 1 bol 1 paar sokken kan breien, begon ik opnieuw met deze wol. Breit fijn. Maar dat wijt ik ook aan de sokkennaaldjes van KnitPro, Zing. Dit paar is met 2.5mm. Niet gesponsord hoor.


Dan heb ik nog een paar sokken op de pennen. Regia Pairfect Partnerlook kleur Erik 07132 naaldjes 2.25 mm. Het wordt een bijzonder paar. Ik heb namelijk ook de andere bol. Het garen voor de ‘andersom’ sokken, kleur Erik 07131. Daar kom ik in een latere blogpost nog op terug. Het beginnetje is er in ieder geval.


En dan brei ik nog aan de deken, ‘Les petites choses’. Dit was een KAL (Knit-A-Long) van het Spaans garenmerk Katia. ‘Was’ want alle delen zijn al op internet verschenen en veel breisters hebben deze babydeken al af. Ik maak de plaid breder dan het patroon. Zo heb ik 252 steken (= 120 cm) op de pen en het origineel is 168 steken (= 80 cm).


Ik heb er geen moeite mee dat ik er wat langer over doe. Het is echt een werkje voor een relaxte avond. Zo even tussendoor dan pak ik toch de sokken op.


Niets is zo bijzonder als het gewone (T. Hermans). En zo is het maar net.

Take care en kalm an,
lieve groet uit Olpae!

 

clearing clutter

Our house
Ons huis slipte wat dicht, dus ging ik ordenen. Een drang van ‘clearing clutter’ ofwel rommel opruimen.

Afbeeldingsresultaat voor opruimen
Het is niet zo dat ik, à la Marie Kondo, in één ronde door het hele huis storm en klaar ben voor tenminste een decennium.

Dat komt door de kaboutertjes. Zij slepen, zonder dat ik het zie, dingen mee ons huis in. Dus is het raadzaam om van tijd tot tijd een ‘rondje huis’ te maken. De warboel opruimen en meteen een sopdoekje erdoor.

Een tip om je huis te ontspullen
Een opgeruimd huis doet goed.

Ons huis is niet zo groot als ‘Old Stoutenburght’ van Meneer Halman. Hier 12 km vandaan.

Maar het is ook geen tiny house.


Het is precies goed voor ons.

Ik woon er 30 jaar. De kinderen groeiden er op en ik wisselde van echtgenoot. Poezen kwamen en gingen. Er kwam een hond bij. En nu ook een oppaskat.


Our house in the middle of our street.
Madness

Kantoortje
Jaren terug gingen we verbouwen en daarna volgde een herschikking van de slaapkamers.


Hierdoor kwam het kleine kamertje vrij. Dit werd een kantoor voor zoonlief. Toen hij uitvloog nam Wessel ook zijn computer, beeldschermen en administratie mee.


Sindsdien is het mijn plek.


Een plek voor mijn handwerkspullen. Een plek waar ik bezig kan zijn.


Ik noem het nog gewoon ‘het kantoortje’ want ik vind ‘hobbykamer’ een stom woord. Sowieso het woord ‘hobby’, dan denk ik aan modelspoorbanen, diamond painting of ballonfiguren maken. Niets ten nadele van deze vrijetijdsbestedingen hoor.

Handwerken is mijn passie, waarin ik me kan verliezen. Breien is eigenlijk meer een nijverheid ofwel ambacht. Een ambacht is handwerk dat aangeleerd is om er je beroep van te maken. Maar vandaag de dag kun je met het breien an sich nog geen droog brood verdienen.

Anyhow, hier een rondleiding in 1:21 van dit ‘kantoortje’:

Ons huis is normaliter wel opgeruimd. Alles wat ‘over’ is gaat naar de kringloop. Herinneringen bewaar ik in mijn hart en niet op zolder.

Alleen in het kantoortje:
Ik ben echt een kei in het garen vergaren!  Mijn hoeveelheid wol is huge. Hieronder het orde scheppen in de wol-chaos (vóór het filmpje).


‘Ik ben Froukje en ik ben een yarn-hoarder’.

Een professioneel hamsteraar, echt! Mijn wol-voorraad is meer dan ik ooit op kan breien. Sorry Irma, maar je zette hamsteren in gebarentaal echt op de kaart.

Maar ik heb een plekje voor alles en alles op een plekje. Zo kan ik mijn stash enigszins verantwoorden naar Janlief.

Verrassing
Maandag lag er een envelopje op de mat. Er zat een ‘Needle Minder’ in. Dit is een magneetje waar je je borduurnaald op kan ‘plakken’. Zo raak je de naald niet kwijt. Je klemt dit ‘Mindertje’ op je borduurstof.

Deze is zo mooi: Aan één kant is het een paddestoel en de andere kant een madeliefje.


De ‘Needle Minder’ van Handmade by Mandy. Een mooie webshop met een verscheidenheid aan producten, zoals handgeverfde garen en mutsen die Mandy zelf maakt. Ze heeft ook garen te koop van de betere merken.
Leuk om zo’n verrassing op de deurmat te vinden! Bedankt A.!

Hieronder een foto uit 2012. Het borduurt gewoon fijner als je gezelschap hebt. Kater Rebbel werd 13 jaar.

Take it easy & kalm an! Lieve groet uit Olpae.

Vorige Oudere items