them dirty dimes

Optreden
Afgelopen zaterdag kwamen ze langs, de hele band van Them Dirty Dimes. Onze Wessel is de drummer van de band. Vorig jaar hadden ze een crowdfunding om hun debuurtalbum te maken.


Ze kregen meer geld dan verwacht. Nee, zij kochten met dit geld geen stuk land in Spanje. Aanvankelijk zou de band een concert geven voor alle donaties. Door Corona lukte dit niet. Dus gingen ze over op plan B: bij alle crowdfunders langs om enkele liedjes te spelen. Super leuk natuurlijk!

Kan een afbeelding zijn van kaart en de tekst 'Oosterend, Terschelling Terschelling Lauwersoog IN GOLD WE TRUST FROM MARUM TO MADRID, 202 Uithuizen De Haar Annaparochie N398 Vogelzang Franeker Harlingen Bilgaard N355 Leeuwarden Buitenpost Bedum Surhulsterveen Engwier N387 Polle Haren Eemswoude Galhoe Sneek Workum N359 ItHeidenskip Zuidlaren Zuides Gorredijk Jour Koudum Heerenveen Bentemmden osterwolde Stavoren N373 Pittelo Assen Anneburen N371'
En zo deed de band zaterdag Hooltpae aan.


Ik had in elke brievenbus van de straat een briefje gedaan dat de band hier zou komen spelen. Het is natuurlijk sneu dat je er pas bij het laatste nummer er achter komt dat er een goede band in je straat staat te spelen. Of erger nog, je door het dubbel glas, het niet hebt gehoord en het hele optreden hebt geminst.

Maandag stond het in de krant, in de Leeuwarder Courant. Als een goede moeder betaamt knipte ik het berichtje uit, om te bewaren. Het stond ook op Weststellingwerf.nl.



De band speelde ook op het bevrijdingsfestival in Groningen dit jaar. Hier de opnames.

Sarah’s kal
Sarah is een mevrouw die leuke vlogjes maakt onder de naam “It’s a Sarah”. Ze had zelf het koffieboontje ontdekt en was er enthousiast over, zo enthousiast dat ze er een KAL (Knit a long) mee begon. Ik ken het deze steek al wat jaren. Hier een paar sokken uit 2009.


Toch doe ik natuurlijk ook mee met deze KAL. Ik koos een bolletje uit mijn stash (voorraad). Opal Abo.
Ik doe niet de hele sok met koffieboontjes, want dan slaap je immers nooit meer. Nee, ik doe aan elke voet drie rijtjes boontjes.


Zomerse krans
Mijn zus had op haar voordeur in Leeuwarden een mooie winterse krans.


Volgens mij niet deze maar wel één die er op leek. Maar die krans werd gejat! Tssss!

Ik vond het idee erg leuk en ik heb een, op deze krans geïnspireerde krans gemaakt. Voor de zomer weliswaar.


Wat heb je nodig? Een krans, wat wol en wat piepschuimballen. O ja ook twee breinaalden.


Het velletje om de krans breien. De piepschuimen ballen met wat lijm met garen omwikkelen. Eén en ander vastzetten en klaar!

Een zomerse variant.


Nu weet een ieder dat hier een breister woont. Het kan ook zijn dat je denkt dat hier de ‘murderer’ woont en de breinaalden associeert met het moordwapen. Dit in het geval wanneer je (te) veel detective’s kijkt. Vrijdag starten de zomer-uitzendingen van dit genre op NPO.

Janssen met dubbel s
Ik ben gevaccineerd. Nee, geen last van gehad. Ik kreeg Janssen, dus in één keer klaar. Ik behoor tot de groep 1968, die nog net Janssen kregen. Ik ben blij dat ik met één vaccin klaar ben.

Ik kon net een paar steekjes breien tijdens de 15 minuten wachten. Never leave home without a breiwerkje


Poezeke
Sinds hier geen beestjes meer wonen, komt buurpoes Sarah geregeld buurten. Het gras is immers groener bij de buren, ofwel de tegels zijn er warmer!


Zo gezellig. Ze krijgt af en toe een snoepje van me. Moet kunnen!


Lief poezeke!


De bloemenhanger doet het goed met dit weer!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

lammetjes

Lammetjes en koolmeesjes
Wanneer ik lammetjes in de wei zie, kan ik daar zo blij van worden. Het dartelen en de vrolijkheid, wat eigenlijk alle jonge beestjes hebben, is zo vol van energie. De maitiid, Frysk voor lente, vind ik dan ook een prachtig jaargetijde.

Want als je dit ziet, dan wordt je daar toch happy van! (fotocredit E. Bette)




Het is dan niet zo gek dat ik viel voor dit kussen: ‘Nieuwschierige schaapjes.’ Zo haal ik gewoon de schaapjes in huis.


Deze is van Vercaco. Voorbedrukt stramien met afmeting 40 x 40 cm. Ik moet nog wel wat kruisjes, maar dat is prima. Ik maak het kussen gewoon omdat ik het leuk vind. Er zit geen tijdslot op.


Een beetje retro, zo’n kussen. Maar weer helemaal hip! Zo zag ik bij Yvonne en haar boeren ook een kussen voorbij komen, zie rechts onder. Wie zou er daar creatief bezig zijn geweest?

In het programma ook een paar mooie gehaakte dekens trouwens. Eéntje onder linker arm van Yvonne. Maar dat koolmeesjes-kussen, hoe leuk ook!

In het huisje bij ons zijn ze druk doende. Nu is het tijd voor wat zachter nestmatriaal.


Still knitting socks
Ik had een mooie steekmarkeerder gekregen. Bedankt A! Zo lief!

De klompensokken voor Leon zijn af. Onze jongste telg hij koos in 2004 Chiqo uit het nestje. Chiqo was altijd blij wanneer Leon ‘in da house was’. Maar ook voor dochterlief Jildou had hij een zwak.

Ik heb een wikkel gemaakt met een foto van 16 jaar terug. Bij de sokken stopte ik ook een foto van Chiqo.


Klaar om weg te geven. Ik kon trouwens makkelijk 1 paar uit een bol halen. Maat 40, 18 gram over. Bergen Botter IJselmuiden, naaldjes 2,5 mm.

Foto hieronder, een wandeling, even geleden: Chiqo volgt trouw. Blij en in zijn sas, staart omhoog.

Zingen
Ik mag graag zingen. Nee, niet in de douche hoor, soms wel in de auto. Dan moet ik wel alleen zijn. Ik zit bij het koor hier in Olpae. Maar ja, dat koor staat al langer dan een jaar ‘on-hold’.

Om toch onze liedjes te oefenen zingen we nu op Zoom.


We loggen in en we zingen met de lap-top mee onder begeleiding van onze dirigent Hinke Jelsma. Ja, best wel awkward! Het liefst zit ik dan ook alleen in de kamer. Als Janlief in de kamer is voelt het toch wel wat weird.


Maar goed, het zij zo. Ik vind het allang fijn dat we kunnen zingen (online dan). Het is sowieso leuk om elkaar weer te ‘zien’. En wat we zingen? Nou deze bevoorbeeld: Kensington Uncharted.


Take care en kalm an,
lieve groet uit Olpae!

les petites choses

De kleine dingen
Zo heet het project wat ik op de pen heb staan. ‘Les petites choses’ is een KAL (Knit-A-Long) van het Franse garenmerk Katia. Een deken breien. Ik heb net deel 1 af. Er zijn inmiddels al 4 van de 6 delen verschenen.

Ik ben regelmatig wat langzamer dan de rest. Op de lagere school al. Ik las de woordjes van de Brus Test te traag. Dus zat ik met groepslezen bij een groepje kinderen van een klas lager. Dat is heel vervelend & naar als je 10 bent. En de Coopertest dan, op de middelbare school. Ach, laten we het daar maar niet over hebben…

Nu deert het me niet meer dat ik soms wat langzamer ben. My speed doesn’t matter, forward is forward.

Het is logisch dat ik er wat langer over doe. Het patroon geeft namelijk 168 steken aan en ik brei met 252 steken. Ik heb genoeg garen om de deken groter te maken, vandaar.

Het garen is Scheepjes Colour Crafter, mooi en zacht garen. Wel 100% acryl, maar daar heb ik geen moeite mee. Ik ben niet zo’n yarnsnob.

Ik houd me grotendeels wel aan het patroon, maar voeg hier en daar wel een extra toertje toe. Dat heet ‘creatieve vrijheid’. Hieronder de making of:

Een poes Twinkel en rechts onder ook de hondensnuit van Chiqo. Altijd goed dat er twee kritisch mee kijken bij een fotoshoot.

Werkje over de finishlijn
De sokken van Janlief zijn klaar. Het was een feestje om ze te breien. Ik vind de kleurstelling en het streepjespatroon zo mooi. Garen: Regia Pairfect Design Line.


Ik brei sokken op naaldjes 2.25 met 60 steken. Wanneer ik het been breide zoals aangeven werd dat te lang. Dus heb ik heb bij beide sokken een paar streepjes laten verdwijnen door de draad even af te wikkelen tot de hiel.

De ontwerpers van dit garen, de Noren Arne en Carlos, gaan uit van een short-row heel. Ik ben van de Hollandse hiel maar die neemt meer garen dan die short-row heel. Door te smokkelen met het aantal toeren van het hielvlapje kwam ik precies goed uit bij het streeppatroon van de voet. Nu dacht ik, die modivicatie onthoud ik wel voor sok 2. Niet dus…


Ik heb er uiteindelijk goed eind aan weten te breien.

You Tube
In mijn vorige blogje had ik een filmpje zitten over mijn ‘kantoortje’. De plek in ons huis waar mijn handwerkspullen liggen. Ik had ‘Come home‘ van Sofia Dragt eronder spelen. Maar dat mag niet. Ik dacht, och als het op de achtergrond hoorbaar is, is dat wel ok. Niet dus.

Zoonlief hielp me snel uit de brand en had het filmpje van een gratis muziekje voorzien. Geluid van de deurkruk bleef en het muziekje stop ook precies waar het stoppen moet. Voor Wessel is het bewerken van dit filmpje a piece of cake. Omdat mijn mail-volgers het filmpje niet konden zien, hier nog een herkansing.

Them Dirty Dimes
(Jambers:) Overdag werkt Wessel in zijn éénmanszaak, maar ’s avonds drumt hij bij Them Dirty Dimes. Deze band is geïnspireerd door jaren ’20 muziek, vorige eeuw. Resultaat een old-fashioned blues en gypsy sound. Hieronder hun bandfoto. Zoonlief staat uiterst rechts.


Nu heeft Wessel meer uren in een dag dan de gewone mens. Zo heeft hij een videoclip bij het nummer ‘Keep diggin’  uitgeschreven, geregisseerd, gefilmd én gemonteerd. En dat filmen gaat dan zo:


Gefilmd in Openluchtmuseum Het Hoogeland in Warffum. Het liedje vertelt het verhaal van een mysterieuze vreemdeling die goudkoorts komt verspreiden in een klein dorpje. Maar zoals in ieder realistisch scenario wordt er maar één iemand rijk en blijft het hele dorp berooid achter.

Da hej mooi doan Wessel!

Let all that you do be done with love.
Kalm an en een lieve groet uit Olpae!

bevrijdingsdag 2020

ratjetoe 10

Ratjetoe is een soldatenmaal met ingrediënten die er op dat moment waren en dit werd dan door elkaar gehusseld. “Stampt” uit 1914. Bij mij betekend het mengelmoes van allerlei onderwerpen in één blog.
Dus laat ik maar snel beginnen.

Op de pennen:
Een zomerse sjaal. Patroon van ‘A passion for lace’, Monique Boonstra. Brain Waves.


Het garen komt van Wol met Verve -Zwartsluis, en ik was meteen verkocht toen ik deze kleuren zag. Het is de gewone basis sokkengaren. Op bovenste foto zijn de kleuren goed te zien.

Ik heb een spijkerjas als zomerjas. Daar kleurt deze sjaal vast mooi bij.
Het eerste beginnetje. Hier zonder….


En hier mét hond!


Een ieder die mijn weblog volgt weet dat, wat ik ook doe, Chiqo nabij is.

Ik breide dit patroon, ‘Brain Waves al eerder. Zie hieronder:


Een weddingringshawl voor onze trouwdag vorig jaar. Ik gebruikte lacegaren van Drops = 70% alpaca en 30% zijde. Heel dun garen dus. Het is zo fijn breiwerk geworden dat de shawl door een ring past: een wedding-ring-shawl dus.

Vroeger was dit een soort spin-test voor vrouwen: een zo dun mogelijke draad te kunnen spinnen. Zo fijn dat de kantshawl, gebreid van dat gesponnen garen, door een trouwring paste. Deze traditie vind je in IJsland. Maar ook op de Shetlandeilanden.


Nu het mooi weer is, staat onze achterdeur veel open. Tijd voor Guusje om de buitenwereld hiér te ontdekken. Aangezien Guusje als zwervertje werd gevonden is ze al aan het buitenleven gewend.

Nu is ze gechipt en heeft een belletje om mét een kokertje met haar NAW-gegevens. Ook onze 06 nummers heb ik op het ienieminie-briefje geschreven. Je weet maar nooit.

Zo’n eerste keer de hort op vind ik best spannend. Guus trippelde gelijk weg. Na verloop van tijd hoorden we haar belletje weer en was ze weer in de achtertuin. Afgelopen dagen ging ze wel naar buiten maar lag ook wel lekker in de woonkamer. Guusje is een sociaal beestje. Ze zit er buiten ook gewoon gezellig bij!


Afgelopen maandag waren de kleinkinderen bij ons. Altijd gezellig!


Tess had haar schoolwerk op zondag al gedaan dus had ze alle tijd om te spelen. En Kyan, die helpt het liefst Opa met sleutelen.

Het blikje waar ik steekmarkeerders in bewaar. Toepasselijk in deze tijd.
Door het jachtige bestaan van de mens, vóór de Coronacrisis en de 24-uurs economie, raakten we steeds verder verwijderd van de natuur. Misschien komt er nu een tijd dat we weer deel uit gaan maken van die natuur.

Alles in de natuur heeft zijn eigen cyclus. Er is tijd voor activiteit en een tijd voor passiviteit. De rust van de winter en het ontwaken in de lente. De energievolle zomer en de oogst in de herfst.

Het doet me denken aan het liedje ‘Turn, turn, turn’ van The Byrds. De tekst is gebaseerd op de Bijbeltekst Prediker 3:1-8.


To every thing there is a season, and a time to every purpose under the heaven:
A time to be born, and a time to die; a time to plant, a time to reap that which is planted;
A time to kill, and a time to heal; a time to break down, and a time to build up;
A time to weep, and a time to laugh; a time to mourn, and a time to dance;
A time to cast away stones, and a time to gather stones together;
A time to embrace, and a time to refrain from embracing;
A time to get, and a time to lose; a time to keep, and a time to cast away;
A time to rend, and a time to sew; a time to keep silence, and a time to speak;
A time to love, and a time to hate; a time of war, and a time of peace.

Foto hierboven: Ochtenddauw op de krenteboom.

Take care en kalm an!

zon


De zon gaat zo mooi onder. En morgen, dan komt ze gewoon weer op.
De meeste mensen zijn tot stilstand gemaand. Waarvan we dachten dat het vanzelfsprekend was blijkt niet zo zonneklaar te zijn. En de wereld zo als we die achterlieten vinden we niet meer terug.

Het water en de lucht worden aantoonbaar schoner.
En de aarde… zij slaakt een zucht van verlichting.

Ik begon dit stukje met ‘de zon’ en er is maar één liedje waar ik dan aan denk. Deze:

blogje 810 – vogels tellen –

Eigenlijk kan ik elk blogje dat ik schrijf wel ‘Ratjetoe’ noemen. Want meestal heb ik wel meer onderwerpen dan één. Zo ook nu:

Vogeltelling
Sinds 2001 wordt de Nationale Tuinvogeltelling gehouden. Als tuin-vogelaar heb ik al meerder keren mee gedaan.


In de Leeuwarder Courant stond vrijdag een mooi overzicht waarmee iedereen gemakkelijk mee kan tellen.

DSC_3517
Mijn vogeltjeskennis is niet groot, maar ik kan nog wel een duif en een ekster uit elkaar houden. 😉
En wanneer ik een ijsvogeltje spot dan word ik daar echt wel héél blij van. (foto ijsvogel Wikipedia)

Afbeeldingsresultaat voor ijsvogel
Lytse sokjes
Frysk: Foar it lytse suske fan Douwe makke ik dizze sokjes.
Of in het Nederlands: Voor het kleine zusje van Douwe maakte ik deze sokjes. Hester is het pasgeboren dochtertje van een collega van Jan.


Het blijft zo’n leuk klein werkje om sokjes te maken. Dit garen heb ik eerder al eens geverfd. Zo ontstaat een gemêleerde kleur.

Them Dirty Dimes
Iedereen die mijn zoon kent weet dat hij voor 89% uit muziek bestaat. Muziek: hij maakt dat het liefst samen met z’n vrienden. Of dat nu is bij brassband SoliBrass, Billy and the Bobcats of Them Dirty Dimes. Zo mochten Them Dirty Dimes optreden tijdens Eurosonic/Noorderslag in Groningen. Tijdens het Grunnsonic mochten de Groningerbands hun sound laten horen.
Er verscheen een mooi filmpje van de mannen. Kijk zelf maar, ja die drummer díe komt van mij.

Zo… en nu zal ik me instaleren aan de keukentafel om de vogeltjes in de tuin te tellen.
Fijne zondag!

iets met een bootje en een liedje

Aangezien ik momenteel niet zo productief ben op handwerkgebied, gooi ik het even over een andere boeg:

The Lasses, ik zag ze al een aantal keer in het echt. Vandaag deel ik een liedje van hun, opgenomen op een bootje in Amsterdam.

 

concert

Onlangs bezochten we een concert van Tim Knol. Zo zeg, wat kan Tim in zijn ééntje muziek maken.


Tim nam ons mee op een reisje door het folk/ country en Bluegrass genre. Bluegrass is een Amerikaanse muziekstijl waarvan de naam voor het eerst werd gebruikt aan het eind van de jaren 50. De naam komt van een band die The Blue Grass Boys heette. Ze kwamen uit Kentucky, waarvan de bijnaam The Blue Grass State luidt. Het waaide al snel over naar Ierland en ook in de rest van Europa zijn er Bluegrass festivals.
Hier een voorbeeld van Bluegrass:

Hier een eigen nummer ‘All in time’ van Tim Knol:

En ja wanneer we er toch zijn… even een foto maken!


Wat heerlijk dat het weer voorjaar is! De natuur barst uit zijn voegen! Zoals hier de krentenboom.

2015-04-23 16.14.53

voorstelling

In dit blogje deze keer geen handwerkjes.

M’n zoon, Wessel, is onder andere slagwerker bij Brassband Soli Brass in Leeuwarden.


Deze band organiseerde gisteren een concert speciaal voor kinderen.
‘Soli Brass en de tijdmachine’.
Naast dat schoondochter Julia een grote stem had in de totstandkoming van dit stuk, speelde ze ook de hoofdrol!


Mijn (stief)kleindochter Tess genoot erg van de voorstelling. Ze ging helemaal op in het verhaal. Ook vond Tess alle instrumenten heel interessant, vooral het slagwerk.


Na afloop liep ze gelijk naar Julia en Wessel. Ze vond het geweldig dat Wessel haar het slagwerk liet zien. Zo leuk!

Vorige Oudere items