juni

De zomer is begonnen met bijpassend weer.
Tijd voor outdoor knitting: Mijn kantshawl in proces.

Dat blikje kocht ik gisteren in Leeuwarden. Aangezien dochterlief Jildou een vrije dag had en zoonlief Wessel pas in namiddag weer op pad moest, hadden we tijd om samen te gaan lunchen bij Lady Lemon.


Fijn om even bij te praten.
Later met Jildou nog even door de stad gestruind en vond ik dus dit blikje.


Zo leuk! En er past altijd wel wat in hè. Dit blikje is voor mijn stekenmarkeerders.


Vanmorgen in het bos zag ik een reeënkopje net boven het gras uitpiepen. Zo’n mooi gezicht. Ik maakte een foto van enige afstand. Dus probeerde ik wat dichter bij te komen. Het beestje liet haar gewoon langzaam zakken in het lange gras. Geen ree meer te zien! Net een onderzeeër! Misschien lagen er zo wel 10 in het hoge gras verstopt, wie zal het zeggen!


Hond Chiqo heeft geen oog voor beestjes in het wild. Hij drentelt met mij mee. Soms een stukje voor me uit, hij weet inmiddels de weg wel. Maar als ik even stilstaat, doet hij dat ook. Wanneer ik loop, volgt hij me weer trouw.

paas-priet-praat

Gisteren reden we ons eerste motoritje van dit jaar. Het weer was natuurlijk geweldig om op de Ducati er op uit te gaan.


We deden een rondje Drenthe waarna we op het terras van Gande Café in Zuidlaren belanden. Zoonlief Wessel samen met Bart, Jo-Han en Frank traden daar op met hun band Billy & The Bobcats. Altijd weer feest als hun spelen.


In het dorp waar we wonen is het een traditie: een enorme paasbult van snoeihout. Gisteravond werd het paasvuur ontstoken. Dit jaar was de bult zo droog dat het vuur snel om zich heen greep. De zon was nog niet eens onder terwijl de bult al in volle vlam stond.
Een trekker met een tank vol water reed zo nu en dan om de brandende bult heen zodat het gras geen vlam kon vatten.


Het is een oude gewoonte zoals hier te lezen. Altijd weer een prachtig en indrukwekkend gezicht. En wat een warmte er dan vrij komt!
Niet alleen onze eigen dorpsbewoners komen er op af ook mensen uit aanliggende dorpen komen erbij kijken. Elk jaar een gezellig gebeuren.

En vandaag was er tijd om wat haken & wat lezen. Heerlijk buiten.
Het haakwerk: De granny square’s, ik had het er al eerder over. Inmiddels al over de 40 vierkantjes.


Ze zijn bedoelt om onze tuinafscheiding op te fleuren. De eerste vier banen hangen, nu nog drie banen erbij haken.


Wanneer het hek écht af is zal ik betere foto’s plaatsen, van ‘before and after’.

voorstelling

In dit blogje deze keer geen handwerkjes.

M’n zoon, Wessel, is onder andere slagwerker bij Brassband Soli Brass in Leeuwarden.


Deze band organiseerde gisteren een concert speciaal voor kinderen.
‘Soli Brass en de tijdmachine’.
Naast dat schoondochter Julia een grote stem had in de totstandkoming van dit stuk, speelde ze ook de hoofdrol!


Mijn (stief)kleindochter Tess genoot erg van de voorstelling. Ze ging helemaal op in het verhaal. Ook vond Tess alle instrumenten heel interessant, vooral het slagwerk.


Na afloop liep ze gelijk naar Julia en Wessel. Ze vond het geweldig dat Wessel haar het slagwerk liet zien. Zo leuk!

sokken voor Jan

In deze blog een ratjetoe aan prietpraatjes.
Om te beginnen: Onlangs breide ik een paar sokken voor Jan.
Nu een keer niet voor mijn eigen Jan. Deze Jan leeft op een grote voet, maar liefst 46/47! Ik gebruikte voor de boord, hak en teen een effen kleur om zeker te weten dat ik met het garen uit zou komen. Ik had dit garen op de Breidagen in Zwolle gekocht.


Lang Super Soxx Color en het effen garen was Schoppel Admiral. Naaldjes 2.5 mm.
Aangezien ik twee bolletjes van Lang Super Soxx Color heb gekocht kan ik ook nog een paar voor mijn eigen Jan breien.


Sok in wording!


Het patroon wat vanzelf ontstaat door het garen vind ik erg leuk!


Ik hoop dat ze in de smaak vallen en (niet geheel onbelangrijk!) passen! Vanavond ga ik ze geven als verjaardagscadeautje.
(En ze vielen in de smaak hoor!)

Wat ik toch ook nog graag wil delen is de Sinterklaasintocht bij ons in Oldeholtpade. Natuurlijk komen de Sint en z’n Pieten dan varend aan op de Linde! Echt zo’n ‘collect moments not things’ gebeurtenis. Samen met onze kleinkinderen gingen Jan en ik naar de feestelijke intocht.


Onder de brug viel de Sint zijn mijter, zo plons, in het water. Nee, dat hoorde er niet bij. Piet roeide terug zodat Sint zijn mijter kon pakken en (kletsnat) weer kon opzetten! De show must go on…

Tess en Kyan vonden het natuurlijk geweldig! Ze mochten de Sint een handje geven en kwamen met een busse (jas/broek-zak) vol pepernoten weer terug.

Het begin van deze week startte voor Jan en mij niet echt lekker. Allebei werden we overvallen door het norovirus ook wel buikgriepvirus. Poehh, wat kan je je dan naar voelen. Veel op bed gelegen en dan maar weer op de bank en visa versa. Maar vandaag zijn we weer opgeknapt.


Ik heb altijd van die ‘to-doe-lijstjes’ het voelt dan ook raar dat ik twee dagen mis, of nee, achterloop. Even resetten en mijn lijstje aanpassen.

wat binne wy moai fuort, net!

Samen met Janlief en mijn schoonvader hebben we afgelopen weekend een roadtrip gemaakt. Zaterdagmorgen in alle vroegte verlieten we Fryslân om Jan z’n broer te gaan bezoeken in Duitsland.


Een prachtige reis met een ‘protte wille’ (veel plezier).


Jan zijn broer is werkzaam op een mega-melkveebedrijf in voormalig Oost-Duitsland. Boeiend om het grote bedrijf te bekijken.
Wat opvallend was dat de koeien er zo goed bij stonden, weldoorvoed, geheel relaxed en alert terugkijkend naar ons. Wanneer koeien het goed hebben geven ze meer melk, logisch natuurlijk.
Een gedeelte van het vee mag naar buiten. Maar koeien zijn net mensen, ’s nachts willen ze toch doorbrengen in de warme stal en bij regen verkiezen ze ook de stal boven het weiland!


Koeien, koeien en nog eens koeien! Stallen vol. Melkvee, pinken en kalfjes. Wat een dieren!

Naast de boerderij hebben we de mooie omgeving van Kerkau bekeken. Enorme akkers afwisselend met bossen. Het blad zo mooi in de herfstkleuren.


Bij de Arendsee was het ook al zo mooi!


Collect moments not things!


Als je zo’n roadtrip maakt van 1050 km dan heb je veel UKT (Uninterrupted Knitting Time) wat resulteerde in een sok die al een flink eind op weg is richting teen! Deze foto was halverwege te trip.


Zondagavond waren we weer thuis. Een prachtige reis!

It was prachtig, thank you

 …dat zei een oudere dame tegen één van de koorleden gisterenavond laat.
M(J)anlief, dochterlief en ik waren naar een concert van Anúna. Dit Ierse koor trad op in de Parochiekerk van de Heilige Geest in Heerenveen.

Anúna bestaat uit veertien leden en ze zingen de meeste nummers acappella (zonder instrumenten).
Ze reizen over de hele wereld.
Hun muziek wordt zelfs gebruikt bij de videogame Diablo III.

Het was inderdaad prachtig en bijzonder. De vrouwelijke koorleden droegen het hele concert kaarsen. Ze zongen sommige nummers al lopend door de kerk. Dit was zo sfeervol en mooi!

Hieronder drie stukken van dit koor van internet, om je even een idee te geven wat ze zingen:

kippenvel

Het was alweer twee jaar geleden dat ik ze voor het laatst zag:
The Lasses. Gisteravond bezocht ik met Janlief hun concert in Eesveen.
We genoten! Jeetje wat spelen die meiden toch prachtig.
The Lasses touren samen met de Amerikaanse Kathryn Claire door Nederland. “The Lasses” bestaat uit Sophie Janna en Margot Merah. Genre folk/bluegrass/Iers. Kathryn hebben ze ontmoet in een kroeg in Amsterdam tijdens een Ierse avond. Hun drie stemmen klonken zo mooi bij elkaar, dat ze besloten ook met elkaar op te treden. Het concert gister was unplugged, dus on-versterkt.
En o, wat kon Kathryn de hele kerk vullen met haar vioolspel! Prachtig, ook de afwisseling in liedjes. Hun liedjes waren als lichtjes in het donkere kerkje.

Vorige Oudere items