here are a few of my favourite things

Favourite things
JulieAndrews in de Sound of Music heeft het over 14 favoriete dingen. Maar zoals ze zingt ‘These are a few of my favorite things’. Op de pagina ‘over mij’ staan 24 favoriete dingen en ook dat zijn ze lang niet allemaal!

Wat is er toch veel waar een mens blij van wordt. Door alleen al aan deze dingen te denken kun je je mind al blij maken.

‘Raindrops on rose, (foto’s van pinterest)

whiskers on kittens…

cat and photography afbeelding

…Wild geese that fly with the moon on their wings.
These are a few of my favorite things.’


Die drie dingen van hierboven, komen overeen met ‘the favorite things’ waar ik ook blij van word.

Ooit, in een ver verleden heeft zoonlief meegedaan voor een rol in deze musical. Hij moest een liedje instuderen en ten gehore brengen op de audities van ‘The sound of music’. (foto: Wessel en Kater Rebbel 1999)


Ik geloof dat Wessel het niet echt erg vond dat hij niet werd uitgekozen. Hij deed meer mee omdat zijn vriendinnetje Kitty ook auditie deed. Maar hij was wel weer een ervaring rijker.

blij
Waar ik blij van word is een kopje koffie, gewoon filterkoffie! (No.5 in de rij op de ‘over mij’ pagina)

Of bij Janlief achter op de motor en gewoon op pad gaan, de wereld voor onze motor. (No.16)


Beestjes zien in het wild. (No. 19)

Wat ik ook als ‘favoriet ding’ heb, is een nieuw breiwerkje opzetten. Ja, daar word ik blij van. Gewoon iets nieuws op de pennen. Zo staat nu al klaar om op te zetten de Elfriede van Shannon Cook.


Onlangs had ik mezelf getrakteerd op dit prachtige garen. Van Holland Creatief. 


100% Fine Merino. Eerst nog een lopend werkje afwerken en dan mag ik los met de Elfriede. Yes! (No.11 van mijn favoriete dingen)

Lopende werkjes
Eigenlijk heb ik 9 projecten liggen. Maar ik werk aan 3. Zo ben ik met bol twee weer een paar herensokken aan het breien. Het andere paar is nog maar net van de pennen gegleden. Dit is een verzoekje van dochterlief. Aangezien ik 3 bollen Bergen Botter IJsselmuiden had gekocht en makkelijk uit 1 bol 1 paar sokken kan breien, begon ik opnieuw met deze wol. Breit fijn. Maar dat wijt ik ook aan de sokkennaaldjes van KnitPro, Zing. Dit paar is met 2.5mm. Niet gesponsord hoor.


Dan heb ik nog een paar sokken op de pennen. Regia Pairfect Partnerlook kleur Erik 07132 naaldjes 2.25 mm. Het wordt een bijzonder paar. Ik heb namelijk ook de andere bol. Het garen voor de ‘andersom’ sokken, kleur Erik 07131. Daar kom ik in een latere blogpost nog op terug. Het beginnetje is er in ieder geval.


En dan brei ik nog aan de deken, ‘Les petites choses’. Dit was een KAL (Knit-A-Long) van het Spaans garenmerk Katia. ‘Was’ want alle delen zijn al op internet verschenen en veel breisters hebben deze babydeken al af. Ik maak de plaid breder dan het patroon. Zo heb ik 252 steken (= 120 cm) op de pen en het origineel is 168 steken (= 80 cm).


Ik heb er geen moeite mee dat ik er wat langer over doe. Het is echt een werkje voor een relaxte avond. Zo even tussendoor dan pak ik toch de sokken op.


Niets is zo bijzonder als het gewone (T. Hermans). En zo is het maar net.

Take care en kalm an,
lieve groet uit Olpae!

 

les petites choses

De kleine dingen
Zo heet het project wat ik op de pen heb staan. ‘Les petites choses’ is een KAL (Knit-A-Long) van het Franse garenmerk Katia. Een deken breien. Ik heb net deel 1 af. Er zijn inmiddels al 4 van de 6 delen verschenen.

Ik ben regelmatig wat langzamer dan de rest. Op de lagere school al. Ik las de woordjes van de Brus Test te traag. Dus zat ik met groepslezen bij een groepje kinderen van een klas lager. Dat is heel vervelend & naar als je 10 bent. En de Coopertest dan, op de middelbare school. Ach, laten we het daar maar niet over hebben…

Nu deert het me niet meer dat ik soms wat langzamer ben. My speed doesn’t matter, forward is forward.

Het is logisch dat ik er wat langer over doe. Het patroon geeft namelijk 168 steken aan en ik brei met 252 steken. Ik heb genoeg garen om de deken groter te maken, vandaar.

Het garen is Scheepjes Colour Crafter, mooi en zacht garen. Wel 100% acryl, maar daar heb ik geen moeite mee. Ik ben niet zo’n yarnsnob.

Ik houd me grotendeels wel aan het patroon, maar voeg hier en daar wel een extra toertje toe. Dat heet ‘creatieve vrijheid’. Hieronder de making of:

Een poes Twinkel en rechts onder ook de hondensnuit van Chiqo. Altijd goed dat er twee kritisch mee kijken bij een fotoshoot.

Werkje over de finishlijn
De sokken van Janlief zijn klaar. Het was een feestje om ze te breien. Ik vind de kleurstelling en het streepjespatroon zo mooi. Garen: Regia Pairfect Design Line.


Ik brei sokken op naaldjes 2.25 met 60 steken. Wanneer ik het been breide zoals aangeven werd dat te lang. Dus heb ik heb bij beide sokken een paar streepjes laten verdwijnen door de draad even af te wikkelen tot de hiel.

De ontwerpers van dit garen, de Noren Arne en Carlos, gaan uit van een short-row heel. Ik ben van de Hollandse hiel maar die neemt meer garen dan die short-row heel. Door te smokkelen met het aantal toeren van het hielvlapje kwam ik precies goed uit bij het streeppatroon van de voet. Nu dacht ik, die modivicatie onthoud ik wel voor sok 2. Niet dus…


Ik heb er uiteindelijk goed eind aan weten te breien.

You Tube
In mijn vorige blogje had ik een filmpje zitten over mijn ‘kantoortje’. De plek in ons huis waar mijn handwerkspullen liggen. Ik had ‘Come home‘ van Sofia Dragt eronder spelen. Maar dat mag niet. Ik dacht, och als het op de achtergrond hoorbaar is, is dat wel ok. Niet dus.

Zoonlief hielp me snel uit de brand en had het filmpje van een gratis muziekje voorzien. Geluid van de deurkruk bleef en het muziekje stop ook precies waar het stoppen moet. Voor Wessel is het bewerken van dit filmpje a piece of cake. Omdat mijn mail-volgers het filmpje niet konden zien, hier nog een herkansing.

Them Dirty Dimes
(Jambers:) Overdag werkt Wessel in zijn éénmanszaak, maar ’s avonds drumt hij bij Them Dirty Dimes. Deze band is geïnspireerd door jaren ’20 muziek, vorige eeuw. Resultaat een old-fashioned blues en gypsy sound. Hieronder hun bandfoto. Zoonlief staat uiterst rechts.


Nu heeft Wessel meer uren in een dag dan de gewone mens. Zo heeft hij een videoclip bij het nummer ‘Keep diggin’  uitgeschreven, geregisseerd, gefilmd én gemonteerd. En dat filmen gaat dan zo:


Gefilmd in Openluchtmuseum Het Hoogeland in Warffum. Het liedje vertelt het verhaal van een mysterieuze vreemdeling die goudkoorts komt verspreiden in een klein dorpje. Maar zoals in ieder realistisch scenario wordt er maar één iemand rijk en blijft het hele dorp berooid achter.

Da hej mooi doan Wessel!

Let all that you do be done with love.
Kalm an en een lieve groet uit Olpae!

vele pootjes maken licht werk

Ondertussen heeft onze appelboom een snoeibeurt gehad. Eigenlijk is februari daar het geschikste voor maar niet met strenge vorst. Vorige week was het mooi weer maar stond de maan niet goed.

Op deze foto de weerspiegeling van de maan in het water van de sloot, feb. 2020.


Als het opkomende maan is, ook wel wassende maan genoemd, kun je beter niet snoeien. Die periode is twee weken voor volle maan. Dan zijn de sapstromen naar boven gericht en kan de boom dood bloeden. Bij afnemende maan, vanaf volle maan twee weken lang, is de sapstroom naar beneden gericht en kun je snoeien.

Wanneer ik bezig ben (met wat dan ook) scharrelen hond en oppaskat gezellig om me heen.


Misschien wilden ze wel een pootje helpen. Maar met een snoeischaar weet Chiqo zich geen raad en Twinkel is door het vogelvolk zo snel afgeleid dat ze überhaupt niet tot helpen toe komt.

De foto hieronder is een zoekplaatje. Twinkel midden boven en Chiqo linker onderhoek. Onze hortensia moet ook nog geknipt. Maar de oude bloemen laat ik nog eventjes zitten. Ze beschermen de nieuwe knoppen namelijk tegen late nachtvorsten.


Ik ben begonnen met de KAL (Knit-Along) van garenmerk Katia. Een dekentje met de mooie naam ‘Les petites choses’ (de kleine dingen). Voorbeeld hieronder. Maar ik gebruik andere kleuren en maak het patroon breder. Ik zette 252 steken op en origineel is 168 voor breedte 80 cm. Als het goed is wordt mijn deken dus 120 cm breed.

Katia Les Petites Choses KAL 2021 - babydeken breipakket | hobbygigant.nl
Ik brei met het garen van de Scheepjes CAL 2020 (Crochet-Along). Al snel strandde ik met dit ‘samen-haak-project’. Zie de foto hieronder, het beginnetje waarna ik afhaakte.


Ik heb te weinig haakskills voor dit patroon de ‘d’Histoire Naturelle’. Ondanks de goede instructiefilmpjes was ik gewoon te veel aan het modderen en kwam daardoor niet aan haken toe. Foto hieronder: zo zou de deken moeten worden, wel prachtig hè…


Dit breipatroon, de ‘Les petites choses’, daar kom ik wel uit. Ik merk dat ik meer breiskills bezit dan haakskills. Toch blijf ik mezelf een houtje-touwtje-handwerkster vinden.

Anyhow: Ik zette de steken breiend op. Bij 252 steken wist ik namelijk niet hoeveel extra draad ik moest hebben. Maar na een aantal toeren was ik toch niet tevreden over deze opzet.


Dus rats, de naald er uit en opnieuw. Nu gebruikte ik de mij gebruikelijke opzet, the long-tail-cast-on dus. Geleerd op de basisschool van Juf Brinksma: ‘dakje…dakje plat…die van de duim…en die van de vinger er onderdoor’. Bij het afhalen had ik meteen berekend hoeveel extra draad ik voor de opzet nodig had.


Heerlijk om met dit ‘samen-brei-project’ mee te doen.


Garen Scheepjes Colour Crafter, naald 3.5 mm.

Ik heb wel eens met een CAL mee gedaan, de ‘Lossen & vasten’-deken van 2016. Ik leerde veel. Er kwamen namelijk allerlei, voor mij onbekende, haaksteken voorbij. De ontwerpster was Joke ter Veldhuis. .

Een voordeel van deken projecten: Je kan er, tijdens het maken, zelf al lekker onder wegduiken. Of, zoals hieronder, hield het onze kleinzoon lekker warm. Hij sliep naast me op de bank in zijn Maxi-Cosie. En ik, ik kon gewoon verder haken. Kyan is nu alweer een kleuter van 5 jaar. Time flies.


Hieronder de deken toen deze af was. Garen Zeeman Royal, haaknaald 4 mm.

We told that angels have wings. The lucky ones of us know that they have four paws.


Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

 

slofjes en lopende werkjes


Deze babyslofjes geeft dochterlief aan Niek, het pasgeboren kindje van haar vriendin. De slofjes waren zo’n aardigheidje om te maken.

Een restje Zeeman Royal garen, naaldjes 3.5 mm. Het zooltje brei je heen en weer. Daar omheen neem je steekjes op en dan brei je in het rond. Minderingen bij voet en uiteindelijk het boordje. Ik heb een stretchy bind off toegepast, zodat het slofje makkelijk aan en uit kan.

Zoals altijd slipt ook nu mijn handwerkhoekje in de woonkamer langzaam aan weer helemaal dicht.


Welgeteld 6 lopende werkjes. Alle 6 even leuk om te doen. Nadeel is, dat wanneer je je tijd erover verdeeld, de werkjes er wat langer over doen om af te komen. Zolang Chiqo nog in zijn mand past, is er in mijn optiek niets mis mee.

.
Waar ben ik zoal mee bezig? Let’s go!


Links: De afvaldeken ofwel de sokkengarendeken.


Bij elke ons dat ik minder weeg mag ik één lapje breien. Het afvallen en dus ook dit project is enigszins stil gevallen, na 6 kg minder. Voor de laatste 4 kilogrammen moet ik weer even nieuwe moed verzamelen. Ik houd nu eenmaal van eten en van sporten juist weer niet, dat maakt, naast medicatie (ook een grote boosdoener) het afvallen nogal lastig.

Tweede linksboven: Haakwerkje, een plaid van Zeeman Royal met 6 kleuren.


Zo heerlijk om tomeloos granny’s te haken! Inmiddels 32 lapjes van de 80 af.

Midden: De Segelschiff am See Shawl van Alexa Boonstra. Dit was een MAL (Make-a-long). Ik heb deze nog niet af en ik red de einddatum van 1 maart (vandaag dus) niet. Maar daar staat gelukkig geen straf op, dus deze sjaal komt af wanneer die af komt. Niet erg, want het breien eraan is fijn. Over de kleuren ben ik dik tevreden. Alle drie bolletjes uit mijn stash en zijn zo bij elkaar passend dat ik er blij van wordt.


Beneden: Sokken voor Janlief met van een bolletje Regia Pairfect kleur 09135. Bij deze bol geen stress, het worden gewoon identieke sokken. Heerlijk vind ik dat.

Rechts midden: Het troost dekentje. Dit breit hetzelfde als de sokkengarendeken maar dan alleen met 9 effen kleurtjes. Een langdurig project aangezien ik over 1 lapje een uurtje doe en ik er 63 lapjes in verwerk met nog een randje erom toe. Hier meer info over Troostdekentjes.

Rechts boven: Mijn nieuw project! Yes!
De KAL (Knit-a-long) van wolmerk Katia. Officieel een babydekentje van 80 x 85. Ik ga voor een grotere. Ik gebruik het Scheepjes Colour Crafter welke ik aanschafte voor de CAL (Crochet-a-long) van Scheepjes. Daarbij strandde ik al in het begin van de CAL. Ik modderde meer dan dat ik aan haken toe kwam en was ik er klaar mee. Handwerken mag best uitdagend zijn maar er zijn grenzen.


Ik heb iets minder dan 17 bollen liggen en bij het zien van dit project (hieronder) bedacht ik me om daarvoor het garen te gebruiken.

Katia Les Petites Choses KAL 2021 - babydeken breipakket | hobbygigant.nl
Ik heb inmiddels de steken op de naald staan. 252, origineel 168. Een Franse mevrouw raadde me aan een veelvoud van 6 te nemen zodat het patroon ook blijft kloppen bij een breder wordende deken. Helaas, sommige patroondelen hebben een ander aantal steken per patroon. Ik zal mijn wiskunde-skills dus even afstoffen!

Samenvattend: 4 plaids, 1 sjaal en 1 sokken project. Het is wel duidelijk waar mijn voorkeur naar uitgaat qua projecten.
Ik zeg niet dat ik me nooit meer aan een vestje of trui zal wagen. Maar tja: sokken, dekens én sjaals daar kan niet veel aan mis gaan qua pasvorm. En ik kan me er nog zo in uitleven! Er zijn nog zoveel prachtige patronen. Als ik in mijn bibliotheek op Ravelry kijk dan mag ik wel 120 jaar worden! En elke keer vul ik mijn bibliotheek verder aan.

Afgelopen week liep onze kleindochter gezellig mee tijdens rondje-hondje door het bos. Ze hoopte dat ze ook eens een Happy Stone zou vinden. En zowaar!


Een prachtige! Hier een linkje naar een blogje over Happy Stones. Ik krijg zo langzamer hand ook wel de kriebels om mee te verven. Stenen opvrolijken met leuke kleurtjes. Het blijft immers ook zo leuk om er één te vinden!


Eind van deze maand gaat onze ietwat obese oppas-lapjespoes weer naar haar eigen baasje. Twinkel deed het hier best! Hieronder een video hoe ze Chiqo benaderd. Zo lief!

Let all that you do be done with love.
Kalm an en een lieve groet uit Olpae!

bel, blokjes, een snufje streep & een vleugje beest

I confess: Ik ben naar de winkel geweest voor een fietsbel. Aangezien er in mijn stuur een geintegreede bel zit, heb ik dus niet echt een bel nodig. En was het totaal niet noodzakelijk om hiervoor de deur uit te gaan. Geloof me, voor de rest houd ik me keurig aan de Coronaregels hoor.

Zo nu en dan breng ik een bezoekje aan de OMAH in Gorredijk. Een winkel met zowel voedingsmiddelen als andere dingen. Van schroefjes tot plastic bakjes. Van puzzelboekjes tot garen. Dat laatste maakt dat ik er graag even rond snuffel.

Tijdens mijn vorige bezoekje zag ik deze fietsbel, maar liet hem liggen. Ik heb immers een bel. Nu mocht de bel toch in mijn winkelwagentje. Does it sprak joy? Yess it does! Rood met witte stippen, hoe leuk is dat!


Meestal kom ik deze winkel uit met:
1. lekkere koeken, ja duhu, ik koop natuurlijk geen vieze koeken…
2. sokkengaren
3. een bot voor de hond

Resolut ging ik deze keer het rek ‘sokkengaren’ voorbij. Ik heb nog wel een paar bolletjes sokkengaren vandaar. Maar ik kocht wel 7 kleurtjes Populair van Beijer. Why? Nou, to make a short story long:

In de lente kocht ik ook Populair garen, roze en geel. De kleuren van spekkies.


Ik had 20(!) glazen potten verzameld. Appelmoes-, kapucijners- en jampotten. Ik wilde ze vullen met spekkies en een dekseltje haken van dat roze/gele garen. Hieraan een etiketje met ‘Dat 2021 een spek-taculair jaar mag worden!’.

Bedoeld als eindejaars-aardigheidje voor m’n breivriendinnen. Maar ja, 2020 werd een lastig jaar met zijn Corona. En 2021 zal ook niet spetterend & spectaculair worden vrees ik. Dit idee, dit presentje zou niet gepast zijn, zo vond ik. Dus heb ik die 20 potten maar in de glasbak geflikkerd gegooid.


Het roze en gele garen lag te verstoffen. Dus daarom kocht ik er 7 kleuren bij. Voor mijn eerste Troostdekentje. Op deze manier heb ik toch een mooie bestemming voor het spekkies-garen. Ik was er al mee begonnen. De techniek van de sokkengarendeken.


Vierkantjes breien en leuke kleurcombi’s bedenken. Ik begon op pen 3 mm. Dat werd toch te losjes dus nu op pen 2.5 mm. Zulke dunne naaldjes maakt dat ook zo’n babydekentje nog wel een heel project wordt. Ik vind het niet erg als ik er wat langer over doe. Ik hoop vooral dat het mooi wordt en troost mag geven.

In mijn eerste probeersel deed ik een randje wit om de blokjes. Bij nader inzien vond ik dit toch rommelig worden. Breien is trial and error. Niet bang zijn om het uit te halen en opnieuw beginnen.


Hier een nieuw beginnetje, nld 2.5 mm en 51 steken. Net wat netter!

Onze logeerpoes is een prima aanwinst voor de buurt. Twinkel neemt haar taak als neighborhood watch serieus.

carrouselafbeelding 0
Een paar keer per dag houdt ze vanachter het raam de buurt in de gaten.


Een veilig idee.


Als ik op tv die rellende mensen zie, dan schrik ik van de agressie van die mensen. En met die gewelddadigheid alles wat er maar voor handen is kapot maken. Maar ook verbaas ik me over de naïviteit van de mensen die juist daar gaan staan te filmen. Wanneer je daar niets te zoeken hebt, dan moet je er weg gaan en anders moet je niet schrikken van de M.E. die op je af komt.

Jarenlang hing er hier een poster met de tekst:
Stel je voor er komt oorlog en niemand gaat er naar toe.
Nowadays: Stel je voor er komen rellen en er gaat niemand naar toe.

Rare tijden.

Anyhow…Al eerder schreef ik over de ‘Segelschiff am See‘ make a long. Het patroon, de sjaal, is van Alexa Boonstra.


Ik lig op schema. Het breit erg leuk! Eind van deze week moet het streepjes deel af zijn en starten we met het ajour stuk.

Er is een klein foutje in mijn sjaal geslopen. Ik haal het niet uit want wanneer ik de sjaal om heb en hard loop zie je het niet. Alleen wanneer ik de sjaal laat zien aan een andere breister, zal ze (m/v) het zien… misschien… Dus heb ik er vrede mee. Ja, echt.

Tirza Haasnoot maakte deze kaart. Het is voor mij een eyeopener. De kaart staat dan ook op een zichtbaar plekje.

Het flinterdunne laagje in de sloot verdwijnt als ijs voor de zon!


We wandelden zondag in de Noordwoldermeenthe. Een stuk natuur ten noorden van Noordwolde. We hadden het bos en de heide voor onszelf, zo rustig. Chiqo wordt altijd blij van een ander bos. Hij loopt met een vrolijk zwiepende staart met ons mee.


Chiqo kiest als het er op aankomt de kortste weg, zo nodig met natte pootjes.

Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

breien met compassie

Hier een beginnetje van een sok.

Hier iets meer toeren, het hoekje om.


En nadat ze beide af waren zijn mochten de sokken in het ruime sop om daarna blockend te drogen.

Het eerste paar sokken van 2021. Ik gebruikte het reliëfpatroontje al eens voor een paar sokken voor Janlief. Soxxlook no.5, een boek van Kristin Balke. Eén toer recht, één toer twee recht-twee averecht. Mooi strechy en leuk te breien. Garen Cocktail van Beijer. Nld 2.25 mm. Heel, heel, heel toevallig zijn de hakken hetzelfde geworden: Yess!


Ik had dit paar in 9 dagen klaar. Dat kwam omdat ik alle lopende werkjes even te rusten had gelegd. Dit was een speciaal paar. 

Wat was nou het geval: Een dorpsgenoot kan niet meer goed breien vanwege pijnlijke handen. Zo verdrietig. Haar voorraad was bestemd voor een mooi beddensprei. Beseffend dat dat er niet meer in zat appte ze mij of ik het garen wilde hebben. Zo lief dat ze aan mij dacht.


De tegenprestatie: een paar sokken voor haar man. Een goede deal!


In het boek ‘De kracht van breien’ beschreef Loretta Napoleoni een mevrouw uit Toronto, die kleertjes breide voor premature babytjes in het ziekenhuis. Ook voor de kindjes die nooit naar huis zullen komen. Zo ontroerend. Zij, een anonieme breier, die met compassie voor het geluk én verdriet van een ander kleertjes maakt is bijzonder, troostend en helpend.


Jaren terug breide ik een paar sokjes voor een pasgeboren en gezond baby’tje. Wie kon bedenken dat dit kindje een aantal maanden later zou komen te overlijden. Wat een drama, wat een verdriet! Na de begrafenis vertelde de moeder mij dat ze de sokjes, door mij gebreid, het kindje had aangedaan. Heftig en toch zo bijzonder.


In 2017 liep ik stage in het ziekenhuis. Ik werd, als ervaringsdeskundige i.o., geroepen bij een mevrouw op de afdeling PAAZ. Er was intens verdriet en mevrouw lag te huilen. Bijna niet te doorbreken. Na een tijdje stilletjes naast haar bed te hebben gezeten begon ik over de mooie kleurrijke plaid op haar bed. Het bleek een opening tot gesprek en ze vertelde dat ze die had gekregen van een groep haaksters ergens in de polder. Het maakte haar ziekenhuisbed meteen een stuk vrolijker en gezelliger. (Foto: zo kleurrijk kan een plaid zijn patroon: Lossen & vasten Cal ’16)


Drie dingen, los van elkaar, maakten dat ik bewust werd van de kracht van breien/haken. De liefde die de maakster in het werkje achterlaat. Met aandacht en compassie gebreid maakt het project bijzonder. Je voelt het!


Dit gekregen garen wil ik niet gewoonweg in een project voor mezelf verwerken. De drie hierboven genoemde voorbeelden zette me aan het denken.

Ik was wel bekend met de ‘Droomdekentjes’ of ‘Little quilts of love’. Mooie quiltjes van ongeveer 60 x 60 voor overleden babytjes. De ‘Little quilts of love’ vinden hun oorsprong in Australië en vervolgens is dit idee over de hele wereld gewaaid. Het quiltje is bedoeld als een blijk van medeleven voor de ouders. Ouders die een verdrietig en moeilijke periode doormaken. Hieronder de Facebookgroup van Zuid-Afrika.



Ik ging zoeken op internet, ik kan niet quilten en bovendien heb geen lapjes gekregen maar garen.

Ik kwam al snel op de site Troostdekentje. Hier haken of breien ze belangeloos dekentjes voor kinderen die extra zorg of troost nodig hebben. Kinderen die in hun jonge leventje vaak in het ziekenhuis moeten verblijven, een handicap hebben, prematuur geboren of psychische problemen hebben.


Wat werd ik blij van het feit dat het voorgestelde garen in deze groep, nu precies het garen is van deze bollen! Ik ben al een tijdje fan van dit garen, Zeeman Royal. Ik heb er al 5 dekens/dekentjes mee gebreid. (Zie foto’s)

Ik meldde me aan bij de Facebookgroup van de Troostdekentjes. De groep ‘Friesland, Groningen, Limburg en Noord-Holland’. Josee, de beheerster, gaf me een warm welkom in de groep. Nu de sokken klaar zijn, kan ik beginnen met mijn eerste Troostdekentje. 


Wordt vervolgd!

NB: Voor een Troostdekentje wordt ‘granny square’ haken afgeraden want hier kan het infuus of vingertjes in vast komen te zitten. 

Afgelopen zondag, nog net een beetje wittig in het bos.


Kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

 

agenda en andere zaken

‘Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een schaduw heen’. Dat zong mijn vader dan. De rest van de woorden van psalm 90 ken ik niet, maar misschien zong hij die ook wel niet. 2020 is alweer voorbij en we staan aan het begin van 2021. Dat betekent een nieuwe inhoud voor mijn agenda.


Ik heb al jaren dezelfde HEMA agenda. Elk jaar gaan de oude blaadjes eruit en de nieuwe blaadjes erin. Wanneer de adressenblaadjes nog netjes zijn hoef ik die niet te vervangen natuurlijk. Dat vind ik wel een voordeel van dit systeem. Ook vind ik het fijn dat er in deze agenda ruimte is om foto’s, veertjes en kleine kattebelletjes te bewaren.

Beesten in het nieuws:
Vroeger luisterde ik op zondagmorgen de ‘Ko de Boswachtershow’ op de radio. Het was de kindervariant van ‘Vroege vogels’. Die jingle ‘Beesten in het nieuws’ zit nog zo in mijn hoofd.


Anyhow, elk jaar hadden we een hond helemaal in de paniek. En niet alleen op 31 december, al een week vóór die datum tot tenminste een dikke week erna. Wat was ik blij met het vuurwerkverbod dit jaar. Natuurlijk werd er wel vuurwerk afgestoken maar zoveel minder!

Chiqo is ook wat hardhorend, wat? HARDHOREND en dat speelt ook mee dat hij makkelijker loopt deze tijd. Maar toch, die enorme knallen bleven uit. Ongekend om op oudjaarsdag door het bos te kunnen lopen met een hond die met een vrolijke zwiep-staart met me meeloopt!

Ik denk dan: blijvend afschaffen dat vuurwerk. Dit jaar was de reden natuurlijk om de Spoed Eisende Hulp te ontlasten tijdens Corona. Maar wat zou een definitief verbod mooi zijn voor de dieren en wat scheelt dit ook een luchtvervuiling en troep op de grond.

Nog meer beestjes-nieuws:
Sinds 11 december logeert Twinkel bij ons. Dit is de ietwat obese lapjeskat van onze kleindochter. Door verhuizen en tijdelijk andere woningen mogen wij Twinkel verzorgen tot haar baasje in het nieuwe huis gaat wonen, medio maart. Een goede oplossing, poezekes houden nu eenmaal van een stabiele woonomgeving.


Het gaat prima met de poes. Ze geeft vanaf dag één Chiqo kopjes. Twinkel moest wel wat wennen aan Guusje, maar Guus vond het wel interessant zo’n vriendinnetje erbij. Bovendien kwam er met Twinkel ook wat bagage mee en dat kon Guus mooi uitproberen.


Guus is 18 december over de regenboogbrug gewandeld. We missen haar. Uit gewoonte noemen we Twinkel vaak Guusje. Maar dat vindt Guusje eh, nee, Twinkel niet erg. Ze is erg lief en is graag bij ons én Chiqo in de buurt. Ze lijkt veel op Vodje, de lapjeskat die we vroeger thuis hadden. Zie hieronder.


Vodje was niet zo lief als Twinkel. Vodje maaide nog wel eens met haar pootje, klauwtjes uit! Dat doet Twinkel niet. Ze wandelt tijdens het eten zo tussen onze bordjes door. En ach, dat vinden wij niet erg.


En ’s avonds ligt ze naast me, precies op de plek waar Guusje altijd lag.


Ik vind het zo gezellig dat Twinkel hier is. Ze gaat straks weer naar haar eigen baasje, maar tot die tijd genieten we enorm van haar gezelschap.

Drempel:
Ik stapte met twee lopende werkjes over de drempel van het nieuwjaar. Toevallig twee dekens.

De sokkengarendeken.


En de granny square deken van Zeeman Royal garen.


Maar een nieuw jaar vraagt om nieuwe plannen. Nu heb ik 1000 en 1 plannen, maar nu doel ik op de echte concrete projecten.

Plan één: Ik ga meedoen met een Make-a-long. Deze duurt 6 weken en wordt georganiseerd door Siets aan de Maak. We maken de Segelschiff am See van Alexa Boonstra. Omdat deze sjaal mooi royaal is er en maar één streng ‘ander’ garen nodig is, leek dit me hét patroon. Een deel is gestreept en een deel ajour. Ik had nog een streng grijs, samen met nog een ander kleurtje uit mijn stash. Ik schreef 22 december al over dit plan. Ik zal vanavond de strengen op mooie cakes draaien en dan kan ik los.

Plannetje twee: Beer Vera!

Ik had mezelf schandalig verwend. Ik ben niet van de adventskalender ‘unboxen’ met elke dag een theezakje, ministrengetjes en iets van chocola. Ik heb al niets met die tijd, advent en Kerst. Tenminste niet op de manier zoals het in de media gedicteerd wordt. Vlogsters lieten dagelijks hun vangst zien met veel gekraak van papier en zakjes. Instagramposts met elke dag een ministrengetje vind ik na een paar dagen ook niet zo boeiend meer eigenlijk.

Mag ik dat wel zo zeggen? Ach, ieder zijn ding toch en ik kan zo doorscrollen. Nee, ik ga dan voor het grote werk! Ik liet een doos van Blij dat ik Brei aanrukken. Hierin wol voor 5(!)paar sokken, twee patroonboeken voor sokken en gewoon een zakje thee. Zie hier heb ík wat aan! Prachtig pakket welke ik uitpakte op mijn verjaardag.


Die bruine Regia Tweed daar zag ik dus gelijk een Vera in. Plan twee van 2021 dus.


Zo de eerste blogpost van dit jaar is weer een feit. Die van 1 januari was de nieuwjaarskaart en die tel ik even niet als post.
Tja, dit is weer een ‘make a short story long’ blogje. En dan schrap ik al heel wat tekst! Echt, mijn blogs hebben een groot ‘kill your darlings’ gehalte.


Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

houtje-touwtje

Ik vind mezelf een houtje-touwtje-handwerkster. Ik kan me best redden maar mijn handwerk-skills zijn niet top.


Wanneer je in je leven al je vrije tijd aan één techniek zou besteden dan is het logisch dat je je dan gigantisch kunt ontwikkelen in de ene techniek. Iemand die heel veel quilt kan zich daarin piraminaal in bekwamen. Ik doe van alles: Haken, breien, borduren en zo nu en dan met lapjes spelen. Ik zit in team ‘gewoon-van-alles-een-beetje’. Misschien zijn deze voorgaande zinnen wel getypt om mezelf in te dekken.


Het geeft helemaal niet wanneer je niet een hoogvlieger bent, maar ik wil me ook niet scharen onder de laagvliegers. Ik hang ergens in het midden. Tja, dat mag ook wel na 42 jaar oefenen op mijn handwerk-skills.

En wéér kom ik dan uit bij de tekst uit Baltimore: ‘Wanneer je je met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan je zelf bent’. En zo is het. 

Anyhow, ik hou het qua breien vaak bij de dingen die ik al kan. Ik borduur brei hier dan wel op voort. Een ander boordje of patroontje in de sok. Een sjaal met in lace patroon maar dan wel één met de teruggaande toeren in averecht.


Bij een gehaakte deken speel ik dan wel met kleur op mijn eigen wijze. Zo dus wat.

Extreem knitting niet voor mij, ik ga voor de veilige weg. Och soms probeer ik dus wel wat uit en leer ik ook wel weer iets nieuws. Natuurlijk. Maar toch, als ik heel eerlijk ben, ben ik gewoon een houtje-touwtje-handwerkster. En dat…is prima!


Be safe, take care en kalm an! Met een lieve groet uit Olpae.

Als laatste: ‘If you happy and you know it just say WOEH!’ 

 

sokken en zo

En zo diepte ik uit mijn stash een bolletje Regia Design Line van de Noren Arne en Carlos op. Wanneer het gaat om zelfstrepend garen kan ik een enorme piet-lut zijn. Ik begin de eerste stok met een voor mij herkenbaar punt. Dus een overgang in kleur. Dan weet ik waar ik sok twee moet beginnen.


Dan wil ik, meticuleus, natuurlijk ook de strepen mooi over de sok hebben lopen. Dus heb ik het rode stuk van de bol in evenwicht verdeelt over been en voet. Verder heb ik de boord, hak en teen ook rood gedaan. Ja, sa is it moai genôch! (Ja, zo is het mooi genoeg!)

Ik begon de eerste sok met een anders dan anders boordje. Ooit kwam dit idee op Facebook langs. Een draaiboordje: 4 toeren tricot, (op twee naalden) dan 4 steken breien, dan het nog te breien deel om de naald draaien en weer 4 steken breien, dan weer breiwerkje om de naald draaien etc.

Het zag er zo leuk uit in het filmpje. Maar dit boordje rolde enorm op. Je zag de toer met draaiingen haast niet meer. Een rommelig geheel, zal ik maar zeggen.


In de regel brei ik dan eerst stug door, alsof het, tegen beter weten in, vanzelf beter wordt. Of dat kan ook, ik ,het tegen beter weten in, uiteindelijk wel mooi genoeg vind. Dat werkt dus niet. Een terugkerend leermoment.

Meestal bedenk ik me dan even afstand nemend (als ik in het bos loop) dat ik het project toch maar af ga halen. En dat doe ik dan ook maar, ook al was ik halverwege het beenstuk. Dus rats-rats-rats-rats afhalen.


En opnieuw beginnen maar dan met een vertrouwd boordje: het muizentandje.


Ik brei in mijn sokken eigenlijk altijd met afwisselend 4 verschillende boordjes.
Muizentandje (bovenste), platte boord (rechts) koffieboontje (onder), 2 recht 2 averecht (links).


Eind augustus begon ik met een ‘afvaldeken’, een deken van restjes sokkenwol ofwel afval-sokkenwol. Met een aantal andere vrouwen die, net als mij, de wens hebben om wat minder te wegen, hebben we een appgroepje. We steunen elkaar dus door ‘dik-en-dun’.

Deze deken symboliseert dit proces voor mij. Elke ons zet ik om in een lapje. Ik mag nu al 53 lapjes breien. Zo ver ben ik nog niet, maar dat geeft niet. Ik heb nu 11 lapjes.

Hoe ik te werk ga? Nou ik haat sporten, dus wandel ik wat in het rond met onze hond. Dat vind ik namelijk wel leuk. Daarnaast probeer ik een gezondere keuze te maken in mijn eetpatroon. En het lukt dus. 53 ons is er af. Ik hoop uiteindelijk 79 kg te wegen. Nog 41 lapje te gaan.


De deken wordt een kleurrijk geheel. Opgebouwd in clusters van 9 lapjes waar ik een wolwitte rand om brei. Ik heb nu 10 bollen van de wol-witte dus ik kan een enorme deken maken. Wordt vervolgd.

Onze Guus neemt haar taak als neighbourhood watch zeer serieus. Een paar keer per dag doe ze zo haar ronde.


Van hoogte kan ze nog beter de buurt bewaken.


En als haar watch erop zit, dan gaat ze voor het raam zitten.


Ik plaatste al eerder zo’n foto, maar ik kan er steeds zo om lachen: die indringende blik van haar. Je voelt dat ze kijkt! En wanneer ze binnen is… dan kan ze ook zo op haar eigen wijze aandacht vragen.

Be safe, take care en kalm an.
En met een lieve groet uit Olpea.

harig

Onze harige vriend is jarig. Hij is 16 jaar geworden. Een hele leeftijd en still alive and kicking. Chiqo, onze Stabij-na, kruising Friese Stabij en Wetterhoun.


Eind 2014 kwam zijn mandje bij mij staan, dus al bijna 6 jaar. We zijn dikke vriendjes geworden en gaan samen nog dagelijks het bos door. Ik hoop dan ook dat we dat nog heel lang kunnen doen.

Een ieder die mijn blog volgt, weet misschien dat ik met een CAL meedoe. Een CAL staat voor Crochet-a-Long ofwel een samen haak project. Dit is de Scheepjes CAL 2020 waar ook een Read-a-Long aan gekoppeld is. De ontwerpster heeft zich namelijk laten inspireren door het boek Als je het licht niet kunt zien (All The Light We Cannot See) van Anthony Doerr. Prachtig boek trouwens. Hieronder de deken in vol ornaad. Hier meer info.


Ik merk dat ik vaak voor het vertrouwde ga. Sokken brei ik van boven naar beneden. Nog steeds! Ooit een paar keer vanaf de teen geprobeerd. Het voelt niet vertrouwd. Dus ging ik weer terug naar cuff-down.

Deze CAL is een hele uitdaging. Maar hé, die deken is toch prachtig! In 11 weken en 6 delen de plaid haken. De delen komen online en wordt naast het ‘geschreven’ patroon ook uitgelegd met een youtube-filmpje.


Ik ben nu bij deel 2 en ben bij minuut 13:12 van het 2:14:54 durende filmpje. Esther doet alle steken geduldig en goed voor. Maar over een paar minuten film doe ik een uur. Echt waar. Zie hieronder, voor mijn gevoel nèt niet netjes genoeg. Het begin van het bijtje in de deken.


Dus toch maar weer afhalen. Het lukt meestal pas na een paar keer oefenen. Herhalingen die gehaakt worden in de toer, moet ik ook steeds terugzien in het filmpje. Na twee moeilijke steken zijn het aantal gewone steken ook weg uit mijn geheugen. Mijn korte termijn sucks, da’s duidelijk.


Ik weet zeker dat ik dit tempo niet vol kan houden. Ik doe gewoon tè lang over de toeren.

Al eerder zei ik, dat ik me verbaas dat medehaaksters het patroondeel al af hebben op dag dat het online komt. Iedereen zal zeggen: dat je daar niet naar moet kijken. Nee, natuurlijk niet… (maar toch). Het is wel een heel groot contrast met mijn vorderingen. Deze CAL kost me wel heel veel concentratie.


Ik was al naar boven gelopen om te kijken of er nog een potje ‘concentratie’ in de Scheepjesdoos zat, misschien had ik die over het hoofd gezien bij unboxing. Maar nee, geen potje ‘concentratie’. Een flesje ‘tijd’ evenmin, maar daar heb ik nog een halfvolle fles van staan, dus dat scheelt.

Het hele project gaat me een beetje op mijn nek zitten. Irritatie dat ik er zo lang over doe, door het gebrek aan gerichte aandacht. Ik haak gewoon te weinig en modder te veel aan.

Het is goed om zo nu en dan eens even flink uit je comfort zone te gaan. Daar wordt niemand minder van. Maar het moet wel haalbaar zijn. Ik bewaar het pakket, denk ik, om het op het later tijdstip weer op te pakken. De druk die ik nu ervaar is niet de bedoeling. Niet nodig ook. Het wil gewoon even niet nu.

Maar als ik nu al afhaak voelt dat ook niet goed. Een mens groeit van successen terwijl mislukkingen juist ongelukkig voelen.
Nu verkeer ik dus in een soort van impasse. Doorgaan of stoppen.
En dat, dat voelt óók weer niet goed. Zucht.

Dus jongens (m/v) van team Herbarium: ik stop voor nu even… denk ik…


‘And when life became too frenzied, she took up het knitting and breathed a while to the rhythm of the stitches and rows until her smile returned and her mind was calm.

En zo pakte ik mijn sokprojectje weer op. Cuff-down dat wel.


Stay safe and kalm aan!

Vorige Oudere items