lopende werkjes IX

Op dit moment heb ik zes lopende werkjes. Hiervan drie dekens, twee sokkenprojectjes en één sjaal. Van alle lopende werkjes liggen er vijf beneden. Wanneer je bij mij naast de bank keek dan zag dat er zo uit:


Het gebeurd hier wel vaker hoor, dat zo’n hoekje helemaal dichtslibt. Normaal haal ik wel eens wat projecten af of leg ze boven, uit het zicht. Nu hebben alle projecten wel een zekere belangrijkheid. En laat ik ze, als een echte ‘blogger’, even laten zien.

Vooraan de afvaldeken. Van restjes sokkengaren maak ik kleine lapjes die ik in clusters van 9, omrand met wit. ‘Afval’ staat in dit project ook voor mijn eigen afvalproces. Elke ons die ik afval mag ik 1 lapje breien. En ik mag al 46 lapjes breien.


Project 2: poezensokken, het beginnetje is er. Natuurlijk met een boordje in muizentandje. Deze sokken maakt ik voor een poezemoeder van 3 lieve poezebeestjes.


Mijn knit-to-go: sokken met een reliëfpatroontje. Het garen is mooi van kleur maar breit niet echt fijn. Ik had al eens eerder een sok met deze wol opgezet. Toen beviel het ook al niet, dus afgehaald. Nu wil ik ze wel tot een paar sokken verwerken. Dan kan ik weer met een fijner garen aan de brei.


En dan gaan we door naar mijn acquisistions (nieuwe aankopen). Garen voor sjaal Herbs & Spices van Drops. Onlangs had ik de sjaal voor dochterlief gemaak. Deze wordt voor mezelf want ik heb een nieuwe jas, dus ja… daar moet ook een nieuwe sjaal bij. Jacobus probeert de zachtheid van het garen uit. Wibra wol Saskia en Bianca. Ja, goed gekeurd!

De komende 11 weken zal ik regelmatig aan deze deken haken. Ik doe mee met De Scheepjes crochet along & read along 2020. In deze blog had ik het er over. Start klaar, ten tijde van deze foto.

Last but not least: De Persian Tiles- Eastern Jewels van Lucia Dun. Ik kocht in 2018 al dit garenpakket. Eén granny had ik al gemaakt, onlangs dit project weer opgepakt. Het is zo leuk om met die mooie kleurtjes bezig te zijn. Voor mij nog best wel een uitdaging, maar de werkbeschrijving is goed leesbaar dus zal ook deze deken wel de eindstreep halen. Zeker & vast.


Ok, het zijn wel veel lopende werkjes. Ik zal zien hoe het gaat. Maar voor mij geldt: niets hoeft, alles mag!

Ik had vandaag een rommel en poets dag. Gevolg dat mijn rommelige hoekje naast de bank, zie eerste foto, er nu ziet het er zo uit:


Gelukkig past Chiqo zijn mandje er gewoon nog bij hoor!


Be save en kalm an!

nog 10 nachtjes…

… dan start de make-a-long (MAL) van Scheepjes onder de naam
d’Histoire Naturelle Official Scheepjes CAL 2020 & Read-A-Long.
CAL staat voor crochet-a-long, samen haken dus.

Scheepjes is een Nederlands wolmerk. Naast garen op de markt werpen organiseert Scheepjes ook brei & haak evenementen.  De zogenaamde ‘make-a-long’ (MAL). Samen tegelijkertijd aan een project werken waarvan het patroon in verschillende delen online komt. Op Facebook is er een group waar iedereen zijn (m/v) vorderingen kan laten zien en daarnaast natuurlijk elkaar ondersteunen. Scheepjes levert (handel is handel nietwaar) garen-pakketten om het project te kunnen maken.

 Het bedrijf begon al in de 18de eeuw. Op zijn hoogtepunt, in de jaren 60, had de fabriek 900 werknemers.

Door goedkope producten uit landen buiten Europa en een krimpende afzetmarkt ging      Scheepjewol, na 190 jaar, in 1988 failliet. In 2010 werd er nieuw leven in het oeroude merk geblazen. Familiebedrijf De Bondt, nam ook het oude logo van Scheepjeswol over en sindsdien timmert Scheepjes weer aan de weg. Op het logo staat een samoereus of wel een binnenvaart schip van toen.

Bij het zien van de prachtige deken van de komende MAL was ik verkocht. Helemaal omdat aan deze MAL ook een read-a-long gekoppeld is. Hoe leuk is dat!
Het patroon van het plaid is namelijk geïnspireerd op het boek Als je het licht niet kunt zien (All The Light We Cannot See) van Anthony Doerr. Het is een ontwerp is van Christina Hadderingh van A spoon full yarn. 23 september start de 11 wekende durende MAL.

I’m in!

Scheepjeswol geeft de deelnemers twee varianten om uit te kiezen. In de duurdere versie zit Scheepjes Stone Washed & River Washed (78% katoen, 22% acryl) en kost €125. De andere variant is een pakket van Scheepjes Colour Crafter (100% acryl) €44,95. De prijs is voor mij niet onbelangrijk. Ik vind het dan ook mooi dat Scheepjeswol rekening houdt met de mensen die een kleinere beurs bezitten.


Er zijn vier verschillende kleurstellingen:
Herbarium (plantenverzameling), mineralogie (mineraalleer), conchologie (kennis van schelpen) en entomologie (insectenkunde). Ik zit in team herbarium. Bij Renske van Hobbydoos bestelde ik deze blije doos. In de doos naast alle kleuren ook een mooie boeklegger:
‘Open your eyes and see want you can with them before they close forever’.
Deze quote is van de schrijver Doerr. Het boek vond ik trouwens in de bieb.

Ik ben er klaar voor!

Het is nog best wel een uitdaging want het plaid ziet er wel ingewikkeld uit. Maar met hulplijnen zal het mij vast lukken deze MAL tot een goed einde te brengen. Wordt vervolgt.


De springbalsemien doet het nog goed aan de slootkant.

Be safe en kalm an!

afvaldeken

Een persoonlijk blogje. Zal ik het plaatsen of niet? Wat kan er voor naars gebeuren door publiceren? Kan het mij of mijn dierbaren schaden?
In alle eerdere blogjes waar ik ‘open’ was kreeg ik louter positieve reacties. Bovendien kwam ik al vaker met persoonlijke dingen in de media door mijn ambassadeurschap van Samen Sterk Zonder Stigma. Dus kan dit er wel bij, denk ik.

In mijn babyboek stond ‘Hollands Welvaren!’. Als kleuter werd m’n stevige voorkomen steevast door m’n moeder vergoelijkt als babyvet.
Ik hou van lekker eten en van bewegen juist weer niet. Een slechte combi.

Ik was 14 toen ik mijn eerste lijnpoging startte en vele diëten volgden. Ik weet heel goed wat ik moet doen: Minder eten en meer bewegen. Easy peasy. Zo had ik meerdere keren een sportschool abonnement, zat op tennis, op volleybal, op jazzballet, op gym en deed aan hardlopen.

Er zijn factoren die meespelen bij mijn overgewicht. Ik gebruik psychofarmaca en dat zorgt voor een voortdurend honger gevoel. Daarnaast gaat de stofwisseling ook nog in de slaapstand en voel ik me door deze medicatie moe. Lastig.

Door het stoppen met alle medicatie, in 2014, vloog er 25 kilo af. Ik had mezelf ‘beter’ verklaard en hoefde dus geen pillen meer. Ik huppelde in het rond, niet geremd door moeheid. Stofwisseling ging sneller, honger was weg en in no time verloor ik alle overgewicht! (foto hieronder ik = 60 kg)


Tja… geen medicatie is voor mij, ik heb een hersenziekte, niet echt verstandig.
 Langzaam aan kwam ik 30 kilo aan (zie foto hieronder). Verschrikkelijk. Ik heb erg veel moeite met foto’s of film waarop ik te zien ben. Walgelijk, echt. Ik kijk sowieso al niet in passpiegels. Het gekke is dat ik andere vollere vrouwen wel mooi vind. Actrice Esmée van Kampen is een prachtige meid die laat zien dat je er gewoon mag zijn, hoeveel je ook weegt.

 Een vlogster, die ik volg, was heel open over haar overgewicht en de wens om minder te wegen. Ze opperde het plan om een soort afval-a-long te starten. Doel: elkaar ondersteunen en samen haken/breien.

Ik was meteen enthousiast! We hebben nu een appgroep met negen man (v). ‘Minder kilo’s, meer wol’.

Mijn strategie: gezonder en minder eten, een alcohol beperking, meer buitenlucht & de appgroep opzoeken voor de broodnodige steun. Dit zal niet in de kilo’s lopen per week, maar ‘ons-gewijs’, wat denk ik prima is.

Ook ik heb een breiproject aan mijn verslanking gekoppeld. Een sokkengaren-deken, ofwel een ‘afval-deken’.
Ik gebruik restjes- lees: ‘afval-sokkengaren’. Elke 100 gram staat voor 1 lapje. Val ik nu een week niet af? Of kom ik onverhoopt iets aan? Dán hecht ik draadjes af. Deze week mag ik 7 lapjes breien. Een goed begin!

 `
Al eerder heb ik een sokkengarendeken gebreid. Hier linkjes naar de gepubliceerde blogjes.


Bij deze deken had ik elk blokje voorzien van een donkerblauw randje. Per lapje 43 steken, 12 x 12 lapjes = 144 lapjes = ongeveer 100 x 100 cm. Uiteindelijk is dit plaid in de kliko beland. De motten vonden het kleed erg lekker. Gevolg: een deken met doorkijkgaatjes. Dus had ik hem maar in het mandje van Jiske gelegd. Ze was er blij mee. Toen Jiske over de regenboogbrug ging heb ik de deken maar weggegooid.


Deze keer wil ik de plaid in clusters van 9 lapjes breien met daaromtoe een witte rand.


Het lapje begint met 51 steken, mijn leeftijd. Naalden 3 mm en per lapje ongeveer 5 gram sokkengaren.


Hierboven de eerste onsjes lapjes.

Een lieve groet uit Olpae!

kuikens in het land, poes in de mand

Help de weidevogels! Kater Gurbe geeft het goede voorbeeld.

Onze Guusje heeft, tot nu toe, geen jachtdrift* laten zien. Ze kuiert graag buiten. Wandelt wat om het huis en komt vervolgens toch weer binnen. Wanneer wij buiten zitten, zit Guus erbij.


Maar wanneer ze een boodschapje moet doen loopt ze naar binnen om de kattenbak te gebruiken. Dat is best wel apart, aangezien we haar als zwervertje uit het asiel hebben gehaald. Hieronder een foto van onze eerste ontmoeting.


Guusje heeft overdag een bandje om met een belletje en een kokertje met adresgegevens. Natuurlijk is ze ook gechipt. Overdag mag ze vrij in- en uitlopen. Maar na haar diner gaat het bandje af en moet ze binnen blijven. Och, Guusje vindt dat prima.


In de schuur van Jan z’n vader vond ik een houten ladder. Een echte oude! Aanvankelijk bestond deze uit twee delen. Jan zijn vader had de twee delen van elkaar gehaald. De ladder is van Schilders Vermij & Zandvoort geweest, althans dat is te lezen op de ladder. Waarschijnlijk hebben deze twee ondernemers ergens onenigheid gehad want beide schilderen nu onder hun eigen naam.


Aangezien Jan z’n vader de ladder nog in gebruik heeft, wilde hij die niet weggeven. Maar het andere stuk mocht met mij mee. Zo leuk, ook het telefoonnummer van de firma staat op de lader.


Nu hangen er over het achterste stuk van de ladder twee gehaakte dekens van mij. De Persian Tiles, waar ik mee bezig ben, zal er ook niet op misstaan.

Jan en ik hadden maandag een gezellig dagje met de kleinkinderen.


Kyan zit het liefst bij Opa in de garage. Maar samen met de lego is natuurlijk ook erg leuk. En Tess, die vermaakt zich met de barbies van haar tante Jildou.

Het is zo’n leuk stel! Zo lief ook! Maar dat zegt misschien elke (stief-)Oma ;).
Ik roep het steeds en volgens mij beamen alle grootouders dat: wat worden ze toch snel groot!

*Jachtdrift: De aangeboren drift om op zicht of door reuk een prooi te zoeken, te achtervolgen, te doden en op te eten.

Take care en kalm an!

kleurrijke plaid

Het werd weer tijd voor een nieuw plaid.
De Persian Tiles stond al een tijdje op mijn wenslijstje. Het is een patroon van Janie Crow maar in een ander kleurenjasje gegoten door Lucia Dun. Hieronder een voorbeeld.

@stylecraftyarns have launched a new colourway, by Lucia Dunn of @luciasfigtree called Eastern Jewels of an original design by @janiecrow
Omdat ik deze kleuren wilde gebruiken heb ik bij ‘La Vivere’ in Zoetermeer het hele pakket besteld, inclusief Nederlands patroon.

Het patroon bestaat uit zestien achthoeken, negen vierkanten en zestien driehoekjes. Voor een houtje-touwtje-haakster, als ik ben, nog wel een uitdaging.


De plaid word gehaakt van Stylecraft Special DK. Gisteren heb ik het eerste vierkantje als gehaakt.


Nou dat smaakt naar meer: Wordt vervolgd!

De bermen staan volop in bloei en hier in de buurt zijn er veel graspercelen waar (nog) niet gemaaid wordt. Een walhalla voor alle insecten. Het hoge gras is niet alleen goed voor insecten. Het is ook fijn voor andere dieren zoals muisjes, vogels en egels. Zij kunnen er in schuilen en vinden er allerlei voedsel, zoals dus insecten!


Hieronder de berm bij de Tjonger.


Ons dorp ligt tussen twee rivieren. Aan de noordkant de Tjonger, aan de zuidkant de Linde. Hieronder de Tjonger, of in het dialect de Kuunder. In de Friese taal wordt deze rivier de Tjsonger genoemd. Ten Noorden van de Tjsonger wordt Fries gesproken en ten Zuiden het Stellingwarfs. Dit is dus de taalgrens.


Take care en kalm an!

deken


De deken is af, klaar om weg te geven. Het is een royale plaid geworden van 170 x 140 cm. Die past mooi op de grote grijze bank van Jan z’n zoon.


Uiteindelijk had ik 14 bollen nodig.
Garen: Zeeman ‘Julia’ 80% acryl/ 20% wol. Haaknaald: 6 mm.


Het was leuk om weer zo’n groot project om handen te hebben. Er zal vast weer een deken volgen.


Het is koud en guur vandaag. Dat vindt Guusje geen probleem: ze zit gezellig voor de kachel.


Goede zondag verder en take care!

bearhunting

Er ontstaan mooie initiatieven in deze tijd van veranderingen.
Deze vind ikzelf zo leuk: Berenjacht! Het idee komt uit Australië. And very easy to join.
Plaats een teddybeer voor je raam. Kinderen kunnen dan tijdens hun wandeling proberen beren te spotten.


Hoe meer mensen er meedoen hoe leuker het voor de berenjagers wordt natuurlijk. En als je dan ook nog een afstreepkaart hebt is het nog leuker!


Ondertussen haak ik verder aan de deken. Ik ben met de laatste toeren bezig. Hierna komt er nog een rand om de deken.


Dat is nog wel een klusje weet ik uit ervaring. Wol genoeg. Ik had speciaal voor de rand nog extra wol gekocht.

Wanneer ik even weg ben dan gaat Chiqo bankhangen…
Zie die voorpoot! En helemaal zen die hond! Nu ben ik veel thuis dus wordt er weinig op de bank gehangen.


Elke dag weer ben ik dankbaar dat we hier in Fryslân wonen. Elke dag kan ik gewoon met Chiqo het bos in. We komen weinig mensen tegen, echt weinig. Kom je toevallig wel iemand tegen dan houden we afstand.


Het is natuurlijk al dagen stralend lenteweer. Maar de nachtvorst is ’s morgens  duidelijk zichtbaar op de sloten.


Ik denk dat het water in de sloot wel erg koud is, toch wilde Chiqo het zelf even testen. Een heel klein beetje testen, even pootjebaden!


Take care en ‘kalm an!’

plaid en 4us

Momenteel haak ik veel aan de deken. Ik gebruik Julia garen van de Zeeman. Dik garen voor haaknaald nummer 6.


Ik kocht het garen begin december. Gewoon omdat ik zin had in een lekkere warme deken met mooie kleurtjes. Ik mix acht kleurtjes en maak dus steeds andere combinaties.


Erg fijn om zo’n groot project onderhanden te hebben. Ik merk dat het haken me een soort van rust geeft. Gewoon geen einddatum hebben wanneer het af ‘moet’ zijn. Het is af wanneer het garen op is. Lekker duidelijk in deze tijden van onduidelijkheid! En de mand wordt steeds leger. Het gaat om het ‘doen’ minder om het resultaat.

Het is dus ineens helemaal anders in de mensenwereld. Dingen die vanzelfsprekend waren zijn dat nu niet meer. In mijn vorige blogje had ik het er ook al even over. Niet wetende hoe het nu, woensdag, ervoor zou staan. Mijn bezorgdheid neemt toe.

Loesje hieronder: Zou het zo zijn? Het zou me, eerlijk gezegd, niets verbazen…


De toespraak van Rutte maandag was duidelijk en helder. Het idee van deze aanpak kan ik me dus ook in vinden. Fijn dat Rutte transparant kon uitleggen waarom de regering tot deze maatregelen komt. Ik ben bezorgd voor de mensen in mijn omgeving die een slechte weerstand hebben. Maar ook de ouderen.


Het is lastig om met onduidelijkheid om te moeten gaan. Maar we moeten daar maar aan wennen. Wat gister was, is vandaag anders. Ik wil dan weten hoelang deze maatregelen gaan duren. Is dat weken of maanden? Kunnen de scholen over drie weken alweer open?

Maar ook de onduidelijkheid: heeft iemand het 4us nu gehad, of was het de ‘gewone’ griep. Jan zijn vader is erg snotterig en hoesterig geweest, heeft hij het dan gehad? We weten het niet, het blijft onduidelijk.

Ik ben niet alleen bezorgd om degene waarvoor het 4us ernstige consequenties kan hebben maar ook de economische problemen die er ontstaan wanneer álle sectoren stil staan. We hebben nu nog geen idee wat dit zal betekenen voor onze economie en maatschappij. Laat staan wereldwijd.

De onderstaande foto’s zijn de stille getuigen van een oppasdag maandag. Kleinkinderen zijn thuis van school en dat betekend aanpassen en normale schema’s omgooien.



Op Ravelry (online wereldwijde brei- en haak-community) is het het gesprek van de dag: wij handwerksters kunnen en blijven het handwerken gewoon door doen. Maar niet alleen dit, het geeft een soort van onderlinge verzustering (m/v). We dealen allemaal met dezelfde.

Naar ik weet hebben de meeste breisters een stash liggen voor meer dan een jaar (minstens). Daarbij viel me ook op dat de meeste wolwinkels weliswaar dicht zijn maar ze alle wol zo bij je voordeur willen afleveren. Altijd handig.

In de natuur gaat alles gewoon zijn gang, blaadjes groeien, vogels fluiten en ook de zon komt elke dag op.

Speenkruid:


Madeliefjes:


Paardenbloem (mét beestje):


Sterkte in deze rare tijden en ‘kalm an’!

wat heeft een plaid met dominoday te maken? #812

In deze blog laat ik jullie meekijken met de vorderingen van mijn deken. Ik gebruik Julia garen van de Zeeman. Dik garen voor haaknaald nummer 6. Ik kocht dit garen begin december. Gewoon omdat ik zin had in een lekkere warme deken met mooie kleurtjes. Ik mix acht kleurtjes, die ik steeds anders combineer.


De breedte is 175 cm.
Ik probeer steeds twee constaterende kleuren bij elkaar te vinden en dan weer een toer ecru.


Het ecru garen is de aorta. Om bij Domino Day termen te blijven. Want Domino Day komt terug op tv. Wanneer er blokjes niet goed omvielen was de standaard vraag: ‘loopt de aorta nog???’.

Na elf jaar is het programma Domino Day dit jaar weer te zien op televisie.  In 2009 vielen 4.491.863 steentjes om, een wereldrecord.

Afbeeldingsresultaat voor domino day mus"
Dit jaar een nieuwe poging. Nu maar hopen dat ze alle ramen en deuren goed dicht houden, anders vliegt er weer een mus naar binnen en die kan schade aanrichten! In dit gebeurde in 2005 en die mus gooide 23.000 steentjes om van de 3,5 miljoen dominosteentjes die toen al stonden in de recordpoging van 4,3 miljoen steentjes.

Afbeeldingsresultaat voor mus"
Het musje was op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats en kreeg de kogel!

Ok, ik haak vrolijk door. Ik heb uitgerekend dat ik acht keer de acht kleuren kan combineren. Hierna komt er een anteciet rand om de deken en dan is ze af. Het is erg leuk om zo tomeloos te haken!


Maar zoals ik ben, heb ik alweer 1000 en 1 nieuwe projecten in mijn hoofd. Echt waar: ‘vervelen’ staat niet in mijn woordenboek!

Fijne woensdag en kalm an! Dat laatste is een afscheidsgroet in de Stellingwarven, de streek waar we wonen. Het staat voor het Engelse ‘take it easy!’

update en regen, veel regen

Er zit geen vaart in mijn lopende werkjes. Dat geeft niet, er zit op geen van de projecten een einddatum. Wel verbaast het me altijd weer waar de tijd blijft.

Mijn deken van Julia-garen van de Zeeman:


Ik haak in de lengterichting. De toeren zijn ongeveer 170 cm lang. En de breedte? 130 cm? Wanneer er een rand omheen komt scheelt dat so wie so 5 cm. Dus wordt de deken 180 x 140, bij benadering.

Erg leuk om te maken! Wat spelen met de kleuren en tomeloos haken, heerlijk!


Het is nu 14 januari en het is extreem zacht buiten. Dat komt samen met veel regen.

Afgelopen zondag regende het dat het goot! Zoooo nat was Chiqo.


Aangezien mijn jas wel wat water aan kan maar ook weer niet zóveel deed ik er een grote groene cape erover. En daarbij deed ik Jan zijn kaplaarsen aan. Zo, wind en regen zou mij niet deren. ‘Ze herkennen mijn zo toch niet!’ riep ik nog naar Jan. Ja duhuh… iedereen hier in het dorp herkend Chiqo, die niet incognito liep…


Het is echt apart hoor, madeliefjes die bloeien en de vogels die elkaar vrolijke wijsjes toe zingen. (Of misschien schelden ze elkaar wel verrot, dat weet ik niet…)

Modderpoelen en molshopen overal.


We zullen zien of de winter nog komt of dat we toch richting voorjaar rollen. Vooreerst blijft het zacht, aangezien het met volle maan (10-1-20) zuiderwind was. Van mij mag het voorjaar losbasten hoor.


Hier achterhuis komen de sneeuwklokjes al uit de grond, maar dat is wel normaal in januari.


Afbeeldingsresultaat voor kalm an stellingwerfsFijne dinsdag en kalm an!

Dat laatste is een afscheidsgroet in de Stellingwarven, de streek waar we wonen.
Het staat voor het Engelse ‘take it easy!’

Vorige Oudere items