looked at clouds that way

Wolken
Ik hou van de Hollandse wolkenluchten. Een strakblauwe lucht vind ik eigenlijk maar saai. Van de week schoot ik deze foto, hieronder, van alleen maar de wolkenlucht. Geen filter en het lijkt net nep!


Het deed me denken aan een liedje van Joni Mitchell, ‘Both sides, now’.

Natuurlijk gaat de tekst niet alleen over het aanschouwen van wolkenluchten maar staat synoniem voor andere vlakken in het leven. Ook daar kan ik me wel in vinden. Ik aanschouw het leven, net als de wolken, van alle kanten. En dan tot de conclusie komend dat ook ik het niet weet. Zoiets als: ‘Don’t follow me, I’m lost too.’


Mijn Oma aan moederskant had ook wat met wolken en het weer. Ze deed destijds een cursus, iets van ‘Wolkenstaren’ met Jan Pelleboer. ūüėČ
Pelleboer was destijds de meest bekende weerman in Nederland. Ik vond dat als kind machtig interessant!

Mooi paars is niet lelijk


Hier nog mijn lopend werkje. Garen: Zareska Maris. Zelf geverfd. Naaldjes 2.5 mm. Reliefpatroontje: 3 toeren: tricot, 1 toer: 1 recht 1 averecht. De boord is een muizentandje. Die ‘piept’ mooi boven mijn Dr. Martens uit!


En hier het eindresultaat:


Blij mee!

Poezeke
Bruce is een uit de kluiten gewassen kater die met zijn twee zusjes bij mijn dochter en schoonzoon, ja die ene die mijn getuige was van ja-zeggen tegen Jan, wonen. Jildou en Sandor werken allebei fulltime. Gelukkig kunnen ze mijn dan inroepen. Dus ging ik dinsdagmorgen poolshoogte nemen. Bruce zat echt niet lekker in zijn vachtje. Ik vertrouwde het niet. Zo ken ik hem niet, zo zielig!

Waarom kunnen beestjes je niet vertellen wat er aan de hand is. Omdat ik er niet gerust op was ben ik middags nog een keer wezen kijken. Ik trof Bruce aan die weer kopjes gaf, spinnertje deed het ook weer en hij rolde ook weer op zijn rug. Zo ken ik hem. Hij gedraagd zich dan als een hond, zo blij is hij dan om mij te zien. Hieronder twee foto’s: links een zielige Bruce, rechts een iets minder zielige Bruce.


Het is wat met die poezekes. Je raakt zo aan ze gehecht! Echt alle drie beestjes zijn anders van aard. Ieder heeft zijn (m/v) eigen eigenaardigheden.

Verwennerij


Van de week kwamen Wessel (zoon) en Afke (schoondochter) langs waaien. Een bliksembezoekje. Ze hadden dit boek voor me gekocht, zo lief! Allerlei voorbeelden om Fair Isle te breien. Dit is een techniek die veel wordt toegepast in Noorse truien. Maar ook in wanten of mutsen.


Het boek is van Mary Jane Mucklestone. Deze breitechniek vindt zijn oorsprong op de Shetlandeilanden. Het ziet er kleurrijk uit maar elke toer bevat maar twee kleuren. Door de draad achter het werk mee te nemen maak je een warm breisel waar de wind niet doorheen komt.

De mofjes die ik onlangs voor Afke breide is ook een soort van Stranded Colorwork.


Maar deze wanten (hieronder) is ook met de Fair Ilse techniek gemaakt. Echt, zo warm en dus winddicht door de dubbele draden achter het werk.


Ik heb ze in 2010 gemaakt en eigenlijk zijn ze al zo’n beetje afgedragen. Dit garen had ik ook zelf geverfd, net als mijn paarse sokken. Dezelfde verfsessie. Tijd voor een nieuw paar. Maar ook tijd om weer eens zelf te gaan verven.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

want alles is zo interessant*

Interesse
Ik heb een grote hang naar kennis en daarbij een zeer brede belangstelling. Maar alle kennis welke ik zou wìllen vergaren, zou ik nooit in één leven bij elkaar kunnen sprokkelen. En hoe meer ik weet, hoe meer ik besef dat ik nog zo weinig weet.
(schilderij: ‘An old woman reading’ van M. Knoop)

Ik zou me meer willen verdiepen in de actor-netwerktheorie, de kruidenleer of herkennen van vogelgeluiden. Ik zou meer willen weten over motoren. Zo reed ik op een Yamaha Virago (type motor) en later op een Ducati Monster en was er de drang om zelf te kunnen sleutelen. Om maar een dwarsstraat te noemen.

Eigenlijk kan ik beter opnoemen waar mijn interesse NIET ligt. Koken, beleggen, atletiek en jazzmuziek. Dat dus.

Weetjes weten
Het is niet verrassend dat ik √≥√≥k van handwerken houd. Het boek ‘De kracht van breien’ van Loretta Napoleoni heb ik dan ook verslonden! Dit boek staat namelijk vol breierij-weetjes.


Door mijn brede interesse heb ik vaak het idee dat de dagen te vluchtig zijn. Het tijd-te-kort-syndroom. Mijn wentelingen rond de zon gaan me gewoon te snel!

Multi-tasken-light
Nu heb ik zo een handigheidje richting timemanagement: Wanneer ik brei, heb ik vaak een podcast of vlog aanstaan. Dubbel bezig dus.

De mooiste podcast van dit moment, staat met stip op 1: ‘Het ministerie van gebreide zaken’.


De Belgische dames Jackie, Cor en Loes houden me op de hoogte van de stand van het Breiland. Gezellige verhalen over breien en over de draad die de breisters met elkaar en de rest van de wereld verbindt. Dit luisteren terwijl ik een paar koffieboontjes wegprik, heerlijk!

Aan de zijkant van deze blog staan de vlogs die ik volg. Echt, het haakt zo lekker weg met een youtube filmpje van Froukje aan, over handwerken en alle dingen daar omtrent.

Storytel
Sinds kort heb ik Storytel ontdekt. Deze digitale streamingsdienst zet de nieuwste boeken op de app. Luisterboeken wel te verstaan. Wat? LUISTERBOEKEN!


Het laatste boek wat ik uitgeluisterd heb is van Marjolijn van Heemstra (hieronder op foto: gave sokken trouwens). ‘In lichtjaren heeft niemand haast’. Ondertitel: ‘Een zoektocht naar meer ruimte in ons leven’. Zij startte deze zoektocht omdat ze deze wereld steeds benauwender vindt worden, gehaaster ook. We lopen elkaar in de weg. Heemstra onderzocht de ruimte, het heelal dus. Door uitzoomen zou je de hedendaagse drukke hectische tijd weer helder kunnen zien. Relativeren dus.


Zie dit vind ik dan weer zo’n interessant thema! Niet alleen astronomie heeft mijn interesse maar ook de astrologie spreekt me aan. Naast Maanboeken ook Astrologieboeken in mijn boekenkast. Minstens 30 cm over deze onderwerpen.

Alle windstreken
Groot nadeel van interesse in onderwerpen uit alle windstreken is, dat mijn kennis versnipperd is. Wanneer ik in mijn leven één thema zou uitdiepen dan vergroot ik kennis en kunde op dát gebied. Helaas bezig zijn met één onderwerp is gewoonweg niet mijn ding.

Dat is ook de reden dat er naast ‘handwerken’ ook andere onderwerpen in mijn blogpost door sijpelen. Het stukje van ‘& zo’. Koptekst bovenaan.

Weg
Ik wil deze blogpost eindigen met wat dichtregels die Marjolijn van Heemstra aanhaalde in haar boek. Ze komen uit het brein van de Portugees Fernando Pessoa (1888-1935).


Voorbij de bocht in de weg ligt misschien een plas
En misschien een kasteel
En misschien alleen de voortzetting van de weg
Ik weet het niet en vraag het niet
Zolang ik op de weg loop en voor de bocht
Want ik kan niets anders zien dan de weg voor de bocht


Lekker in de schaduw leggen de schapen zich te ruste.

Muziek
Titel blog: * ‘Want alles is zo interessant’ komt uit: ‘Een spaanse Moslim groet zijn God‘ van Acda en de Munnik.¬†Mijn interesse in muziek is eveneens groot. Teksten/ melodie kunnen immers zo prachtig zijn.

Elke blog begin ik, vanaf nu, met een paar woorden uit een liedje. Onderaan de blog zal ik die linken aan het desbetreffende liedje. Dit eerste nummer is zo bijzonder. Thema: een vriend die een hersenbloeding heeft overleefd en revalideert. ‘Mooi thema’ zei ze vol enthousiasme.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

op missie

Finished object
De Segelschiff am See Shawl van Alexa Boonstra is af. De enige modificatie die ik toepaste: Het kantdeel was in ribbels maar ik koos voor tricot.

The making of:


Over de kleuren ben ik dik tevreden. Alle drie garentjes kwamen uit mijn stash en zijn zo bij elkaar passend dat ik er blij van werd.


Voor het kantpatroon gebruikte ik een streng ‘Basic Sock’ van Wol met Verve. Zo mooi! Dit sokkengaren kan je toch niet in je schoenen laten verdwijnen?


Het patroon was heerlijk om te breien. Al moet ik toegeven dat ik regelmatig toch even achteruit moest breien. Zoals hieronder: ik liet een aantal steken laten vallen in ajourpatroon. Een rommeltje van draden en ondefinieerbare steken.
En n√©eh√©e, ik had geen lifeline…

Van toer 2 achteruitbreien naar toer 19 (= 4 toer.) Als je dit (geduldig) doet kom je vanzelf weer bij de toer waar alle steken goed staan.


Hieronder mijn eigen Cheerleaders! 


Finished:




Leesvoer
Voor mijn verjaardag kreeg ik een Bladcadeau-kaart, fijn! Vaak verzilver ik deze in een aantal keren Roots, voorheen Grasduinen.

Nu snuffelde ik verder en zag dat deze kaart ook geldig is voor het Libelle Bookazine. Sinds een aantal jaren geeft Libelle mooie boeken uit als magazine. Ik ga nu er zes ontvangen, leuk! Libelle zorgt voor een mooie selectie aan boeken, dus dat zit wel goed. 

Dit formaat leest fijner dan een boek, vooral in bed. Wanneer ik het blad uitgelezen heb kan ik ze ook zo weer doorgeven aan een andere leesfanaat.

Deze uitgave was het boek ‘Lieve Edward’ van Ann Napolitane. Vlucht 2977 van New York naar Californi√ę stort neer. Edward is de enige overlevende. Hij was op reis met het hele gezin, vader, moeder en broer. Zijn oom en tante vangen hem op.


Napolitane schrijft het hele boek door over de verschillende passagiers tijdens die vlucht. Afgewisseld met de worsteling van Edward om zich, na de crash, staande te kunnen houden in het leven.

Ik vond het een prachtig boek. De allerlaatste bladzijden las ik overdag, beneden. Een vliegtuigcrash beleven vlak voor je gaat slapen, leek me geen goed plan.

Ik lees langzaam. Ik doe meer dan een maand over een boek. Nu komt het boek magazine om de zes weken, precies goed voor mijn leestempo. Ik ben inmiddels in het volgende Bookazine begonnen, ‘De boekhandel van Teheran’ van Marjan Kamall.

Op missie
Afgelopen zaterdag had ik een afspraakje. Toen ik naar die afspraak reed, was het net alsof ik naar een partijtje ging! Het ‘feestje’ was bij mijn (LYS) Local Yarn Shop: Ajoure. Niet dat ik echt wat nodig had hoor, maar gewoon omdat het weer kan. Ik kreeg van Anita alle tijd om rond te snuffelen. Mijn missie: sokkenwol. Stash aanvullen is nooit verkeerd en het stypje* van je LYS ook niet.


Missie geslaagd!    
*stypje is Frysk voor steunen.

Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

Segelschiff am See sjaal & de Kitchenerstitch

Het is alweer tijd om het blogje in mijn brein te bevrijden en te publiceren. Blogjes ontstaan in mijn hoofd. Dan maak ik een kattebelletje in mijn telefoon. Dit omdat inspiratie vaak komt tijdens het wandelen met onze hond in het bos. Ook onder de douch komen er spontane ingevingen. Maar die halen de telefoon dan weer niet. Soms moet je even gedachteloos zijn zodat leuke gedachtes de ruimte hebben om in je brein op te ploppen.

Op 1 januari startte de MAL (Make-a-Long) van Siets aan de Maak en Amilishy. Een prachtige sjaal die we in 6 weken gaan maken. Er is een haak en een brei versie. In mijn vorige blogs had ik het hier al over. Mijn versie woont in een mooi koffertje.


Deze MAL is online, dat kan wél kan in coronatijd. Zo leuk: Zien hoever anderen zijn, welke garens ze gebruiken en waar ze tegen aanlopen. Het is druk in de facebookgroep. 237 leden. Maar niet iedereen breit of haakt mee hoor.

Over deze MAL: Een patroon van Alexa Boonstra. De Segelschiff am See sjaal heeft zijn naam deels te danken aan het handgeverfde garen wat zij voor de sjaal gebruikt heeft. Die kleur heette Zell am See, naar de plaats in Oostenrijk. Omdat de vorm van de sjaal op een zeil lijkt, vond ze het leuk om dat samen in de naam te verwerken: Segelschiff am See. Zeilschip op het meer dus.

Doet me zo denken aan een versje van Frans Mulder. (Fotocredit Janlief)


Je moet zeilen op de wind van vandaag
De wind van gisteren helpt je niet vooruit
De wind van morgen blijft misschien wel uit
Je moet zeilen op de wind van vandaag


Ik gebruik een hand geverfd garen dat ik in 2018 al kocht in Zwartsluis bij Wol met Verve. Deze streng bleef steeds liggen omdat ik het zonde vond om er sokken van te breien. Met een twee sokkenwolletjes leek me dat prima samengaan.

Het eerste beginnetje is er.

Ik zag in de media, ergens in november, dit boek: De kracht van breien van Loretta Napoleoni. Zij onderzoekt in het boek de kracht van dit oeroude ambacht.


Het boek is wat staccato geschreven. Losse onderdelen worden achterelkaar gezet. Met tussendoor iets van Loretta’s eigen levensweg en levensleed. Ondanks dat het wat een aan elkaar gebreide verhaal is, is het een interessant boek.

Napoleoni haar boek zit zo vol met wetenswaardigheden. Wat ik interessant vond was het verhaal achter de Kitchenerstitch.

Deze steek heeft zijn naam te danken aan Britse legerofficier Herbert Kitchener. Tijdens de eerste wereldoorlog hadden de soldaten in de loopgraven natte voeten en voeten kunnen niet tegen nattigheid. De vrouwen gingen sokken breien zodat hun zonen en echtgenoten vaker droge sokken konden aandoen.

Officier Kitchener bracht deze spontane breiwoede onder gezag van de Kroon. Vrouwen kregen van hem strenge instructies. Welke wol ze moesten gebruiken en welke kleuren. Donkergroen en grijs, want dit paste bij het soldatenuniform. Maar Herbert bepaalde ook het sluiten van de teen. De ‘Kitchenerstitch’ dus. Een manier waarmee je de sok dicht maak zonder naad die schuren kon. Zo’n dik 100 jaar later wordt deze¬†Kitchenersteek nog steeds veel gebruikt.

Ik gebruik deze manier niet. Ik leerde een handigheidje van een breivriendin. En als we het er toch over hebben, hieronder mijn manier van teen afkanten.

1. Ik keer de sok binnenstebuiten met alle vier de naaldjes erin.


Binnenstebuiten zet ik de steken op twee naalden. ‘Onderteensteken’ en ‘boventeen steken’. 2x 12 steken.


Nu brei ik steeds twee steken samen, die van ene en die van andere naald.


Zo krijg je een net naadje. Draadje even wegwerken en klaar is de sok.


Het was nat in het tijdens ons rondje maar Chiqo en ik kunnen daar best tegen.


Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

still knitting socks

Wanneer er een paar sokken van mijn pennen glijden dan neem ik gelijk weer een duik in mijn stash en kom altijd weer boven met een leuk bolletje. Deze keer een strengetje welke ik zelf al eens verfde. Nu liggen er boven nog 6 van zulke zelf geverfde strengen te wachten om opgebreid te worden. Natuurlijk in andere kleuren.

Altijd fijn om wat in voren te hebben, zei ze terwijl de bakken wol inmiddels het plafond hebben bereikt. Nu dus deze streng:

Ik vind de combi roze/geel altijd zo vrolijk. En als het breisel dan ook nog eens leuk uitpakt dan ben ik blij.

Project info:
Garen: Zareska Maris 60% acryl/ 20% scheerwol/ 20% polyamide.
Naaldjes: 2,5 mm.
Reli√ęfpatroontje: Greed van Ren√©e Kies.


Een mooie gelegenheid om mijn nieuwe gewonnen sokkennaalden uit te proberen. De Nova Cubics DPN (Double Pointed Needles) van Knit Pro. Het is even wennen, als ik eerlijk ben.


Dat ze vierkant zijn daar merk je, wanneer je ermee breit, niet zo veel. Het zou ergonomisch een voordeel hebben bij de grip. De punten zijn gewoon rond en spits. Mijn Zing naaldjes van 2.5 mm 15 cm wegen 10 gram, deze Cubics naaldjes van 2.5 mm maar 20 cm lengte hebben, wegen 21 gram. Dat voel je echt wel, het verschil in gewicht. Ik ben dus nog niet ‘om’. Het is natuurlijk wel fijn dat ik deze Cubics naaldjes nu eindeloos kan uitproberen.


Gisteren had ik behoorlijk wat uninterrupted knitting time (UKT). Gisteravond was het eerste beenstuk dan ook al af en ik was halverwege de grote hiel. Ik keek nog eens kritisch naar mijn werkje en zag dat mijn hiel wel erg breed werd. Teveel steken! Hoe heb ik dat gehad? Geen idee. Maar vooral: waarom merkte ik dit niet eerder?


In het beenstuk had ik halverwege wat gerommeld. Vooreerst had ik dat laten zitten met het idee: wanneer ik snel loop dan zie je het niet!

Dus nu ik toch aan de frog* ging, vanwege de hiel, dan maar froggen tot en met het sjoemelstukje. Dus rats-rats-rats-rats de naaldjes eruit en afhalen. Dat opgewonden bolletje, hieronder, is wat ik uiteindelijk had gefrogged. Niet leuk! Zonde van de tijd…


Janlief zat het geheel eens te bekijken en zei: ‘Ach, het is maar een hobby!’
Hoezo ‘hobby‘? Dit is GEEN¬†hobby hoor, dit is een way of life!
Diamond painting, 3D kaarten knutselen of schilderen op nummer d√°t zijn hobby’s! Als irritatie hoog zit kraam je er wel eens wat uit, alvast mijn welgemeende excuses als ik iemand hierdoor op de tenen heb gestaan.


*frog is een¬†kikker in het Engels, wanneer ik mijn breiwerk van de naalden haal en aan het garen trek, waarbij ik rijen steken tegelijk losmaak geeft dat een bepaald geluidje. Zo: ‘rip-it, rip-it, rip-it, rip-it’, wat klinkt als kikkergekwaak. Vandaar dus.

Het boek van de Read-A-Long heb ik uit. Net als een fijn breiwerkje wat af is zo gaat het ook met goede boeken: ik vind het jammer als het uit is. Hier de laatste pagina’s lezend.


Het is een bijzonder en indrukwekkend boek. Het staat nu dan ook in mijn persoonlijke top 10 en dan ergens in de hogere cijfers, qua ranking dan. Niet alleen het verhaal is boeiend maar hoe de Amerikaan Anthony Doerr met taal kan spelen, prachtig! Het speelt voor een deel in Saint Malo, een stad in Bretagne. Tijdens een vakantie zijn we daar in de buurt geweest. Dit boek kan je niet vergelijken met de Zeven Zussen, deze serie heeft toch meer een ‘feel good’ gehalte. Ik vind deze serie van Lucinda Riley ‘boeiend & meeslepend’ om te lezen. Dit boek van Anthony Doerr valt meer onder het genre ‘aangrijpend’.

Nog even wat plaatjes vanuit de omgeving.

Met dit prachtige herfstweer is het fijn om te kunnen en te mogen wandelen.

In het rechterhoekje het vertrouwde ijkpunt in onze omgeving, de toren van Oldeholtpade. Zo typerend met de bolling in de torenspits.

Be save en kalm an!

nog 10 nachtjes…

… dan start de make-a-long (MAL) van Scheepjes onder de naam
d’Histoire Naturelle Official Scheepjes CAL 2020 & Read-A-Long.
CAL staat voor crochet-a-long, samen haken dus.

Scheepjes is een Nederlands wolmerk. Naast garen op de markt werpen organiseert Scheepjes ook brei & haak evenementen.  De zogenaamde ‘make-a-long’ (MAL). Samen tegelijkertijd aan een project werken waarvan het patroon in verschillende delen online komt. Op Facebook is er een group waar iedereen zijn (m/v) vorderingen kan laten zien en daarnaast natuurlijk elkaar ondersteunen. Scheepjes levert (handel is handel nietwaar) garen-pakketten om het project te kunnen maken.

 Het bedrijf begon al in de 18de eeuw. Op zijn hoogtepunt, in de jaren 60, had de fabriek 900 werknemers.

Door goedkope producten uit landen buiten Europa en een krimpende afzetmarkt ging      Scheepjewol, na 190 jaar, in 1988 failliet. In 2010 werd er nieuw leven in het oeroude merk geblazen. Familiebedrijf De Bondt, nam ook het oude logo van Scheepjeswol over en sindsdien timmert Scheepjes weer aan de weg. Op het logo staat een samoereus of wel een binnenvaart schip van toen.

Bij het zien van de prachtige deken van de komende MAL was ik verkocht. Helemaal omdat aan deze MAL ook een read-a-long gekoppeld is. Hoe leuk is dat!
Het patroon van het plaid is namelijk ge√Įnspireerd op het boek Als je het licht niet kunt zien (All The Light We Cannot See) van Anthony Doerr. Het is een ontwerp is van¬†Christina Hadderingh van A spoon full yarn. 23 september start de 11 wekende durende MAL.

I’m in!

Scheepjeswol geeft de deelnemers twee varianten om uit te kiezen. In de duurdere versie¬†zit Scheepjes Stone Washed & River Washed (78% katoen, 22% acryl) en kost ‚ā¨125. De andere variant is een pakket van Scheepjes Colour Crafter¬†(100% acryl) ‚ā¨44,95. De prijs is voor mij niet onbelangrijk. Ik vind het dan ook mooi dat Scheepjeswol rekening houdt met de mensen die een kleinere beurs bezitten.


Er zijn vier verschillende kleurstellingen:
Herbarium (plantenverzameling), mineralogie (mineraalleer), conchologie (kennis van schelpen) en entomologie (insectenkunde). Ik zit in team herbarium. Bij Renske van Hobbydoos bestelde ik deze blije doos. In de doos naast alle kleuren ook een mooie boeklegger:
‘Open your eyes and see want you can with them before they close forever’.
Deze quote is van de schrijver Doerr. Het boek vond ik trouwens in de bieb.

Ik ben er klaar voor!

Het is nog best wel een uitdaging want het plaid ziet er wel ingewikkeld uit. Maar met hulplijnen zal het mij vast lukken deze MAL tot een goed einde te brengen. Wordt vervolgt.


De springbalsemien doet het nog goed aan de slootkant.

Be safe en kalm an!

levenskunst

In deze blog niet veel breinieuws. Maar hieronder wel een foto van mijn drie lopende werkjes: de Drops-sjaal, sokken met het caffienevrije koffieboontje én de poezensokken. Alles vordert gestaag.


Nu het zo warm is zitten Chiqo, Guusje en ik overdag veel binnen. We hebben de luxe dat we in de woonkamer een airco hebben staan en een hondenkoelmat waar gelukkig ook poezen op mogen.


Op zulke dagen vind ik het fijn als de zon onder gaat en de aarde weer enigszins wat kan afkoelen.


Maar waar ik het over wil hebben is de levenskunst in het boek “De kunst van het ongelukkig zijn”.
Dirk de Wachter, psychiater, neemt ons mee in zijn zoektocht naar geluk.


De ene mens heeft genetisch nou eenmaal meer potentieel om zich gelukkig te voelen dan de ander. We weten ook dat het geluksgevoel an sich een biologisch proces is. Maar, ik citeer:

“Als gelukkig zijn het d√≥el is in het leven, is ongeluk een hinderlijk en ongewenst obstakel. Als het op ons pad komt, willen we het verdriet wegmoffelen, wegdenken zelfs: het hoort er niet te zijn. Pech lijkt in deze meritocratische wereld (net als geluk) je eigen schuld….. De leukigheidscultuur heeft als norm: iedereen succesvol, slim, jong, mooi, onvermoeibaar. Als we niet aan de norm voldoen, laten we dat liever niet zien. We durven er niet over te spreken, en daarin schuilt een groot gevaar.

Als we het kleine ongeluk niet aanvaarden als normaal, wordt het groot en onoverkomelijk. ‘leuk’ keert op den duur als een boemerang terug in je gezicht.
De kunst van het leven is volgens mij accepteren van lastigheden en tekortkomingen die bij het leven horen en ze delen met anderen. Als je dat doet, zal verdriet, groot en klein draaglijker worden.” pagina 26

Zo beschrijft De Wachter in prachtige volzinnen zijn kijk op het leven.
“Streven naar geluk als levensdoel is een vergissing. Streven naar zin en betekenis daarentegen is waar het leven om draait.” Ja precies, denk ik dan.

Eén zin, zo waar in mijn ogen:
“Als je toch gelukkig bent (en dat wens ik je toe!), probeer dan eens iets te doen voor een ander. Probeer zorgzaam te leven in functie van het geluk van een ander. Het zal je gelukkig maken.”


Het thema spreekt me aan. Ik denk dat we in een rare tijd leven. De verschillende leefomstandigheden onder de mensheid, over de hele wereld is nog nooit zo groot geweest. Wanneer je zo om je heen kijkt, dan kan je niet om grote levensvragen heen.
Ik denk dat in vroegere tijden men het leven misschien meer nam zoals het kwam, het leven was zwaar, lastig en kort maar hé, we zijn hier maar even en dan wacht ons de hemel. Dus doe in dit leven maar wel je best zodat je in de hemel komt alwaar het grote eeuwige gelukkig-zijn begint.
Natuurlijk voor veel mensen is er nu ook wel een hemel. Voor mij? Ik weet het niet, het zou mooi zijn.


Toch nog even naar het boek. 
Tot slot nóg twee zinnen van De Wachter:
” Je moet het geluk niet willen meten, wees er maar gelukkig mee. Een tevreden leven leiden is al heel wat.”¬†
” Het is de ethische plicht van de gelukkige mens, die uit een warm nest komt en graag wordt gezien en het goed heeft, om de lastigheid van de wereld te zien en er iets mee te doen.”

Take care en kalm an!
(in deze blog is er een verschil in lettergrote, was niet de bedoeling.)

sokken breien

Het is zo leuk om te doen, sokken breien. De mogelijkheden zijn eindeloos. Van teen naar boord of van boord naar teen. Hakken in alle soorten en maten. Wolletjes in spikkels, strepen of tweed. Twee sokken tegelijkertijd breien of één op vijf korte pennetjes.


Echt, ik kan nog zoveel leren en daardoor is er ook nog zoveel uitdaging voor mij in het sokken breien.

Deze keer brei ik met Regia Classic Stars Color.

Ik brei ze top-cuff-down of van boord-naar-beneden.
Met een Hollandse hiel.
Naaldjes 2.25 mm Knitpro Zing.
Deze naaldjes zijn de Rolls Royce onder de breinaalden en ik word echt niet door Knitpro gesponsord hoor.


Zo ziet het er dan uit op een zomerse avond: sapje, boekje en breiwerkje. Heerlijk!
Vanuit een ander perspectief:


Meestal liggen de beestjes bij mij in de buurt.
Wat een ‘gezellig-geit’ zo. En ja, daar is hij weer, de buurtgeit! ūüėČ


Anyhow, ik brei er weer een reli√ęfpatroontje in, altijd leuk. En omdat het patroontje steeds herhaald na zes toeren, brei je van streepje, naar streepje.


Guusje houdt, vanaf de vensterbank, de boel graag in de gaten. Ze neemt haar taak als neighbourhood watch zeer serieus. Goed zo poes!


Take care en kalm an!

sokkerdersok II

Recht-toe-recht-aan, meer heeft dit garen niet nodig. Regia Tweed Uni. Ik ben een paar sokken aan het breien voor Jan-lief.


Toen ik deze sokken opzette, heb ik bij gebrek aan een setje 2.25 mm (Zing Knit-pro), de sokken opgezet op 2.50 mm (Zing Knit-pro) Ik hoop dat de sokken niet te losjes worden…


Eén sok is af. Die gele draadjes zijn hulpdraadjes waar de hiel begint en de teen.

Inmiddels ben ik trotse bezitter van een etuitje Zing Knit-pro, hierin setjes naalden van 2.00 mm t/m 4.00 mm. En twee setjes 2.25 mm, hier brei ik de meeste sokken mee. Vaak brei ik sokken met fingering (14 wpi) garen.

Knitpro is een goed merk dat transparant is, hier geen kinderarbeid maar juist ondersteuning van scholen. Hier een blog waarin Puk Vossen en Miriam Tegels de fabriek bezochten in 2019 in India.


Hierboven sok twee, het bedeltje geeft aan hoeveel ik heb gebreid vandaag. Een bemoedigingbedeltje zeg maar.

Mijn ebook is uit. Zeven zussen Schaduw. Prachtig! Op naar nummer vier, Parel. Ook die staat al op mijn E-reader.


Ons Guusje doet het prima. Een gezellige poes die ook haar eigen ruimte neemt.


Zo ligt ze vaak boven, onder ons logeerbed, te slapen. Maar komt toch af en toe aaitjes halen. Ook vindt ze de palletkachel fijn om er uitgebreid voor te liggen.
Guusje geeft Chiqo heel wat kopjes, zo lief! Chiqo weet niet zo goed wat hij hiermee moet. Guusje wil ook wel eens uithalen in een poging om te spelen. Tja, en spelen wil onze oude hond niet meer…

leesvoer en sokken

Gisteren hechtte ik het laatste draadje af: sokjes voor Tess.
Onze (stief)kleindochter werd 2 maart alweer 8 jaar.


Tess weet heel goed wat ze mooi vindt en wat niet. Ik was eerder al een voorbereidend onderzoekje naar de favoriete kleuren van Tess gestart. Nu weet ik bijna zeker dat ze deze sokken mooi zal vinden.

Zo’n leuk wolletje breit ook lekker snel.
Garen: Opal Claude Monet, naalden 2.25 mm, maat 32/33.


Ik heb de boord met een muizentandje gedaan. Zo’n randje gebruik ik vaak en blijft net zo goed zitten als een boord van 2-recht-2-averecht.

De natuur staat op springen! Grappig dat zo alles in de natuur zijn eigen ritme heeft. Het ontluikende groen bij sommige bomen.


Maar ook bomen die gewoon wat meer moeite hebben met veranderingen en de laatste herfstblaadjes stevig vasthouden.


Met de zon erbij voel je gewoon de lente in het bos.

And now for something completely different:

√Ėzcan Akyol was in ‘De wereld draait door.’ Akyol heeft dit jaar het boekenweek-essay geschreven.


Bij Matthijs aan tafel deelde hij met ons zijn ergernis over de literaire wereld. Ik heb hier een linkje naar het gesprek. Wat ik vooral mooi vond dat hij opkwam voor de ‘normale’ lezer. Lezers van Lucinda Riley, Ester Verhoef of Saskia Noort worden door de ‘boeken elite’ als NIET-lezers weggezet.

Afbeeldingsresultaat voor zeven zussen
Lucinda Riley met haar serie ‘De Zeven Zussen’ staat sinds zomer 2018 al in de boeken top 10. Elke week weer! Vertaald in 36 talen. Let wel, ‘De Zeven Zussen’ wordt in de media niet gerecenseerd, ook schuift de schrijfster niet aan bij Matthijs of in welk praat programma dan ook. Toch verkocht, vorig jaar, ‘De Zeven Zussen’ b√©ter als het literaire ‘Grand Hotel Europa’ van Ilja Leonard Pfeiffer.

Hieruit blijkt maar weer eens: goede boeken zichzelf verkopen. Er wordt over gepraat op verjaardagsfeestjes, in breicaf√©’s of bij andere bijeenkomsten. Lucinda krijgt de vrouwen (m/v) aan het lezen. Het is al lange tijd een enorme hype. Dat is toch prachtig!

Ik lees Riley graag. Ik ben bezig in boek 3: ‘Schaduw’. Ik heb nog wat boeken te gaan, gelukkig! Nu is deel 6 uit ‘Zon’. Er zullen in deze serie 7 delen verschijnen.

Hier schreef ik ook al eens over ‘De Zeven Zussen’.

 

 

Vorige Oudere items