still knitting socks

Wanneer er een paar sokken van mijn pennen glijden dan neem ik gelijk weer een duik in mijn stash en kom altijd weer boven met een leuk bolletje. Deze keer een strengetje welke ik zelf al eens verfde. Nu liggen er boven nog 6 van zulke zelf geverfde strengen te wachten om opgebreid te worden. Natuurlijk in andere kleuren.

Altijd fijn om wat in voren te hebben, zei ze terwijl de bakken wol inmiddels het plafond hebben bereikt. Nu dus deze streng:

Ik vind de combi roze/geel altijd zo vrolijk. En als het breisel dan ook nog eens leuk uitpakt dan ben ik blij.

Project info:
Garen: Zareska Maris 60% acryl/ 20% scheerwol/ 20% polyamide.
Naaldjes: 2,5 mm.
Reliëfpatroontje: Greed van Renée Kies.


Een mooie gelegenheid om mijn nieuwe gewonnen sokkennaalden uit te proberen. De Nova Cubics DPN (Double Pointed Needles) van Knit Pro. Het is even wennen, als ik eerlijk ben.


Dat ze vierkant zijn daar merk je, wanneer je ermee breit, niet zo veel. Het zou ergonomisch een voordeel hebben bij de grip. De punten zijn gewoon rond en spits. Mijn Zing naaldjes van 2.5 mm 15 cm wegen 10 gram, deze Cubics naaldjes van 2.5 mm maar 20 cm lengte hebben, wegen 21 gram. Dat voel je echt wel, het verschil in gewicht. Ik ben dus nog niet ‘om’. Het is natuurlijk wel fijn dat ik deze Cubics naaldjes nu eindeloos kan uitproberen.


Gisteren had ik behoorlijk wat uninterrupted knitting time (UKT). Gisteravond was het eerste beenstuk dan ook al af en ik was halverwege de grote hiel. Ik keek nog eens kritisch naar mijn werkje en zag dat mijn hiel wel erg breed werd. Teveel steken! Hoe heb ik dat gehad? Geen idee. Maar vooral: waarom merkte ik dit niet eerder?


In het beenstuk had ik halverwege wat gerommeld. Vooreerst had ik dat laten zitten met het idee: wanneer ik snel loop dan zie je het niet!

Dus nu ik toch aan de frog* ging, vanwege de hiel, dan maar froggen tot en met het sjoemelstukje. Dus rats-rats-rats-rats de naaldjes eruit en afhalen. Dat opgewonden bolletje, hieronder, is wat ik uiteindelijk had gefrogged. Niet leuk! Zonde van de tijd…


Janlief zat het geheel eens te bekijken en zei: ‘Ach, het is maar een hobby!’
Hoezo ‘hobby‘? Dit is GEEN hobby hoor, dit is een way of life!
Diamond painting, 3D kaarten knutselen of schilderen op nummer dát zijn hobby’s! Als irritatie hoog zit kraam je er wel eens wat uit, alvast mijn welgemeende excuses als ik iemand hierdoor op de tenen heb gestaan.


*frog is een kikker in het Engels, wanneer ik mijn breiwerk van de naalden haal en aan het garen trek, waarbij ik rijen steken tegelijk losmaak geeft dat een bepaald geluidje. Zo: ‘rip-it, rip-it, rip-it, rip-it’, wat klinkt als kikkergekwaak. Vandaar dus.

Het boek van de Read-A-Long heb ik uit. Net als een fijn breiwerkje wat af is zo gaat het ook met goede boeken: ik vind het jammer als het uit is. Hier de laatste pagina’s lezend.


Het is een bijzonder en indrukwekkend boek. Het staat nu dan ook in mijn persoonlijke top 10 en dan ergens in de hogere cijfers, qua ranking dan. Niet alleen het verhaal is boeiend maar hoe de Amerikaan Anthony Doerr met taal kan spelen, prachtig! Het speelt voor een deel in Saint Malo, een stad in Bretagne. Tijdens een vakantie zijn we daar in de buurt geweest. Dit boek kan je niet vergelijken met de Zeven Zussen, deze serie heeft toch meer een ‘feel good’ gehalte. Ik vind deze serie van Lucinda Riley ‘boeiend & meeslepend’ om te lezen. Dit boek van Anthony Doerr valt meer onder het genre ‘aangrijpend’.

Nog even wat plaatjes vanuit de omgeving.

Met dit prachtige herfstweer is het fijn om te kunnen en te mogen wandelen.

In het rechterhoekje het vertrouwde ijkpunt in onze omgeving, de toren van Oldeholtpade. Zo typerend met de bolling in de torenspits.

Be save en kalm an!

nog 10 nachtjes…

… dan start de make-a-long (MAL) van Scheepjes onder de naam
d’Histoire Naturelle Official Scheepjes CAL 2020 & Read-A-Long.
CAL staat voor crochet-a-long, samen haken dus.

Scheepjes is een Nederlands wolmerk. Naast garen op de markt werpen organiseert Scheepjes ook brei & haak evenementen.  De zogenaamde ‘make-a-long’ (MAL). Samen tegelijkertijd aan een project werken waarvan het patroon in verschillende delen online komt. Op Facebook is er een group waar iedereen zijn (m/v) vorderingen kan laten zien en daarnaast natuurlijk elkaar ondersteunen. Scheepjes levert (handel is handel nietwaar) garen-pakketten om het project te kunnen maken.

 Het bedrijf begon al in de 18de eeuw. Op zijn hoogtepunt, in de jaren 60, had de fabriek 900 werknemers.

Door goedkope producten uit landen buiten Europa en een krimpende afzetmarkt ging      Scheepjewol, na 190 jaar, in 1988 failliet. In 2010 werd er nieuw leven in het oeroude merk geblazen. Familiebedrijf De Bondt, nam ook het oude logo van Scheepjeswol over en sindsdien timmert Scheepjes weer aan de weg. Op het logo staat een samoereus of wel een binnenvaart schip van toen.

Bij het zien van de prachtige deken van de komende MAL was ik verkocht. Helemaal omdat aan deze MAL ook een read-a-long gekoppeld is. Hoe leuk is dat!
Het patroon van het plaid is namelijk geïnspireerd op het boek Als je het licht niet kunt zien (All The Light We Cannot See) van Anthony Doerr. Het is een ontwerp is van Christina Hadderingh van A spoon full yarn. 23 september start de 11 wekende durende MAL.

I’m in!

Scheepjeswol geeft de deelnemers twee varianten om uit te kiezen. In de duurdere versie zit Scheepjes Stone Washed & River Washed (78% katoen, 22% acryl) en kost €125. De andere variant is een pakket van Scheepjes Colour Crafter (100% acryl) €44,95. De prijs is voor mij niet onbelangrijk. Ik vind het dan ook mooi dat Scheepjeswol rekening houdt met de mensen die een kleinere beurs bezitten.


Er zijn vier verschillende kleurstellingen:
Herbarium (plantenverzameling), mineralogie (mineraalleer), conchologie (kennis van schelpen) en entomologie (insectenkunde). Ik zit in team herbarium. Bij Renske van Hobbydoos bestelde ik deze blije doos. In de doos naast alle kleuren ook een mooie boeklegger:
‘Open your eyes and see want you can with them before they close forever’.
Deze quote is van de schrijver Doerr. Het boek vond ik trouwens in de bieb.

Ik ben er klaar voor!

Het is nog best wel een uitdaging want het plaid ziet er wel ingewikkeld uit. Maar met hulplijnen zal het mij vast lukken deze MAL tot een goed einde te brengen. Wordt vervolgt.


De springbalsemien doet het nog goed aan de slootkant.

Be safe en kalm an!

levenskunst

In deze blog niet veel breinieuws. Maar hieronder wel een foto van mijn drie lopende werkjes: de Drops-sjaal, sokken met het caffienevrije koffieboontje én de poezensokken. Alles vordert gestaag.


Nu het zo warm is zitten Chiqo, Guusje en ik overdag veel binnen. We hebben de luxe dat we in de woonkamer een airco hebben staan en een hondenkoelmat waar gelukkig ook poezen op mogen.


Op zulke dagen vind ik het fijn als de zon onder gaat en de aarde weer enigszins wat kan afkoelen.


Maar waar ik het over wil hebben is de levenskunst in het boek “De kunst van het ongelukkig zijn”.
Dirk de Wachter, psychiater, neemt ons mee in zijn zoektocht naar geluk.


De ene mens heeft genetisch nou eenmaal meer potentieel om zich gelukkig te voelen dan de ander. We weten ook dat het geluksgevoel an sich een biologisch proces is. Maar, ik citeer:

“Als gelukkig zijn het dóel is in het leven, is ongeluk een hinderlijk en ongewenst obstakel. Als het op ons pad komt, willen we het verdriet wegmoffelen, wegdenken zelfs: het hoort er niet te zijn. Pech lijkt in deze meritocratische wereld (net als geluk) je eigen schuld….. De leukigheidscultuur heeft als norm: iedereen succesvol, slim, jong, mooi, onvermoeibaar. Als we niet aan de norm voldoen, laten we dat liever niet zien. We durven er niet over te spreken, en daarin schuilt een groot gevaar.

Als we het kleine ongeluk niet aanvaarden als normaal, wordt het groot en onoverkomelijk. ‘leuk’ keert op den duur als een boemerang terug in je gezicht.
De kunst van het leven is volgens mij accepteren van lastigheden en tekortkomingen die bij het leven horen en ze delen met anderen. Als je dat doet, zal verdriet, groot en klein draaglijker worden.” pagina 26

Zo beschrijft De Wachter in prachtige volzinnen zijn kijk op het leven.
“Streven naar geluk als levensdoel is een vergissing. Streven naar zin en betekenis daarentegen is waar het leven om draait.” Ja precies, denk ik dan.

Eén zin, zo waar in mijn ogen:
“Als je toch gelukkig bent (en dat wens ik je toe!), probeer dan eens iets te doen voor een ander. Probeer zorgzaam te leven in functie van het geluk van een ander. Het zal je gelukkig maken.”


Het thema spreekt me aan. Ik denk dat we in een rare tijd leven. De verschillende leefomstandigheden onder de mensheid, over de hele wereld is nog nooit zo groot geweest. Wanneer je zo om je heen kijkt, dan kan je niet om grote levensvragen heen.
Ik denk dat in vroegere tijden men het leven misschien meer nam zoals het kwam, het leven was zwaar, lastig en kort maar hé, we zijn hier maar even en dan wacht ons de hemel. Dus doe in dit leven maar wel je best zodat je in de hemel komt alwaar het grote eeuwige gelukkig-zijn begint.
Natuurlijk voor veel mensen is er nu ook wel een hemel. Voor mij? Ik weet het niet, het zou mooi zijn.


Toch nog even naar het boek. 
Tot slot nóg twee zinnen van De Wachter:
” Je moet het geluk niet willen meten, wees er maar gelukkig mee. Een tevreden leven leiden is al heel wat.” 
” Het is de ethische plicht van de gelukkige mens, die uit een warm nest komt en graag wordt gezien en het goed heeft, om de lastigheid van de wereld te zien en er iets mee te doen.”

Take care en kalm an!
(in deze blog is er een verschil in lettergrote, was niet de bedoeling.)

sokken breien

Het is zo leuk om te doen, sokken breien. De mogelijkheden zijn eindeloos. Van teen naar boord of van boord naar teen. Hakken in alle soorten en maten. Wolletjes in spikkels, strepen of tweed. Twee sokken tegelijkertijd breien of één op vijf korte pennetjes.


Echt, ik kan nog zoveel leren en daardoor is er ook nog zoveel uitdaging voor mij in het sokken breien.

Deze keer brei ik met Regia Classic Stars Color.

Ik brei ze top-cuff-down of van boord-naar-beneden.
Met een Hollandse hiel.
Naaldjes 2.25 mm Knitpro Zing.
Deze naaldjes zijn de Rolls Royce onder de breinaalden en ik word echt niet door Knitpro gesponsord hoor.


Zo ziet het er dan uit op een zomerse avond: sapje, boekje en breiwerkje. Heerlijk!
Vanuit een ander perspectief:


Meestal liggen de beestjes bij mij in de buurt.
Wat een ‘gezellig-geit’ zo. En ja, daar is hij weer, de buurtgeit! 😉


Anyhow, ik brei er weer een reliëfpatroontje in, altijd leuk. En omdat het patroontje steeds herhaald na zes toeren, brei je van streepje, naar streepje.


Guusje houdt, vanaf de vensterbank, de boel graag in de gaten. Ze neemt haar taak als neighbourhood watch zeer serieus. Goed zo poes!


Take care en kalm an!

sokkerdersok II

Recht-toe-recht-aan, meer heeft dit garen niet nodig. Regia Tweed Uni. Ik ben een paar sokken aan het breien voor Jan-lief.


Toen ik deze sokken opzette, heb ik bij gebrek aan een setje 2.25 mm (Zing Knit-pro), de sokken opgezet op 2.50 mm (Zing Knit-pro) Ik hoop dat de sokken niet te losjes worden…


Eén sok is af. Die gele draadjes zijn hulpdraadjes waar de hiel begint en de teen.

Inmiddels ben ik trotse bezitter van een etuitje Zing Knit-pro, hierin setjes naalden van 2.00 mm t/m 4.00 mm. En twee setjes 2.25 mm, hier brei ik de meeste sokken mee. Vaak brei ik sokken met fingering (14 wpi) garen.

Knitpro is een goed merk dat transparant is, hier geen kinderarbeid maar juist ondersteuning van scholen. Hier een blog waarin Puk Vossen en Miriam Tegels de fabriek bezochten in 2019 in India.


Hierboven sok twee, het bedeltje geeft aan hoeveel ik heb gebreid vandaag. Een bemoedigingbedeltje zeg maar.

Mijn ebook is uit. Zeven zussen Schaduw. Prachtig! Op naar nummer vier, Parel. Ook die staat al op mijn E-reader.


Ons Guusje doet het prima. Een gezellige poes die ook haar eigen ruimte neemt.


Zo ligt ze vaak boven, onder ons logeerbed, te slapen. Maar komt toch af en toe aaitjes halen. Ook vindt ze de palletkachel fijn om er uitgebreid voor te liggen.
Guusje geeft Chiqo heel wat kopjes, zo lief! Chiqo weet niet zo goed wat hij hiermee moet. Guusje wil ook wel eens uithalen in een poging om te spelen. Tja, en spelen wil onze oude hond niet meer…

leesvoer en sokken

Gisteren hechtte ik het laatste draadje af: sokjes voor Tess.
Onze (stief)kleindochter werd 2 maart alweer 8 jaar.


Tess weet heel goed wat ze mooi vindt en wat niet. Ik was eerder al een voorbereidend onderzoekje naar de favoriete kleuren van Tess gestart. Nu weet ik bijna zeker dat ze deze sokken mooi zal vinden.

Zo’n leuk wolletje breit ook lekker snel.
Garen: Opal Claude Monet, naalden 2.25 mm, maat 32/33.


Ik heb de boord met een muizentandje gedaan. Zo’n randje gebruik ik vaak en blijft net zo goed zitten als een boord van 2-recht-2-averecht.

De natuur staat op springen! Grappig dat zo alles in de natuur zijn eigen ritme heeft. Het ontluikende groen bij sommige bomen.


Maar ook bomen die gewoon wat meer moeite hebben met veranderingen en de laatste herfstblaadjes stevig vasthouden.


Met de zon erbij voel je gewoon de lente in het bos.

And now for something completely different:

Özcan Akyol was in ‘De wereld draait door.’ Akyol heeft dit jaar het boekenweek-essay geschreven.


Bij Matthijs aan tafel deelde hij met ons zijn ergernis over de literaire wereld. Ik heb hier een linkje naar het gesprek. Wat ik vooral mooi vond dat hij opkwam voor de ‘normale’ lezer. Lezers van Lucinda Riley, Ester Verhoef of Saskia Noort worden door de ‘boeken elite’ als NIET-lezers weggezet.

Afbeeldingsresultaat voor zeven zussen
Lucinda Riley met haar serie ‘De Zeven Zussen’ staat sinds zomer 2018 al in de boeken top 10. Elke week weer! Vertaald in 36 talen. Let wel, ‘De Zeven Zussen’ wordt in de media niet gerecenseerd, ook schuift de schrijfster niet aan bij Matthijs of in welk praat programma dan ook. Toch verkocht, vorig jaar, ‘De Zeven Zussen’ béter als het literaire ‘Grand Hotel Europa’ van Ilja Leonard Pfeiffer.

Hieruit blijkt maar weer eens: goede boeken zichzelf verkopen. Er wordt over gepraat op verjaardagsfeestjes, in breicafé’s of bij andere bijeenkomsten. Lucinda krijgt de vrouwen (m/v) aan het lezen. Het is al lange tijd een enorme hype. Dat is toch prachtig!

Ik lees Riley graag. Ik ben bezig in boek 3: ‘Schaduw’. Ik heb nog wat boeken te gaan, gelukkig! Nu is deel 6 uit ‘Zon’. Er zullen in deze serie 7 delen verschijnen.

Hier schreef ik ook al eens over ‘De Zeven Zussen’.

 

 

blij met de bieb

Ik mag graag neuzen in de Bieb. Gewoon wat struinen tussen alle titels en vervolgens thuiskomen met te veel boeken om in vier weken uit te lezen.


Mold and Mildew Removal - How to Clean Mold and Mildew Stains - Good HousekeepingRegelmatig reserveer ik een boek. Ze houden die titel dan voor mij vast. Zoals deze: ‘De meeste mensen deugen’ van Rutger Bregman. De auteur verscheen in de media en ik vond zijn verhaal interessant. Ik moet er nog in beginnen trouwens. Morgen!

Zie, dat is nu zo fijn aan de Bieb: nieuw verschenen boeken kun je gewoon lenen. Zo heb ik nu thuis ‘Vrolijke sokken breien’ van Dennis van den Brink en Knitbear. Dit boek ligt nog maar kort in de winkel. Zalig om hier uitgebreid ( 😉 ) in te kijken! Wie weet staat het boek zo vol mooie patronen dat ik deze aan ga schaffen.


Die overweging neem ik ook bij ‘Sjaals’ van Sascha Blase.


Vanaf het moment dat ik zelfstandig op mijn fiets naar de Bieb kon, ben ik al lid. Dat zal een jaar of veertig (!) zijn. Er zit wel een gat in mijn lidmaatschap. Toen mijn inkomsten werden verlaagd en de uitgaven niet, moest ik mijn begroting aanpassen. Echt, alle abonnementen, donaties & vage verenigingen heb ik toen stop gezet. Maar zodra ik weer meer lucht centjes kreeg heb ik de Bieb als eerste in de begroting opgenomen. Wat vond ik dat fijn!

Ondanks mijn Bieb-pas vind ik het ook heerlijk om in de kringloopwinkels tussen de boeken de kijken. Het voordeel is dat je voor een prikkie een boek mee kan nemen om die vervolgens ‘stuk’ te lezen en weg te geven aan een ander.

Afbeelding kan het volgende bevatten: tafel
Nu ik het toch over lezen heb: Wanneer we op reis zijn heb ik mijn e-reader mee. Zo handig: toch veel boeken mee zonder het gewicht van die boeken.

Tot slot nog wat ‘Guusjespam’, ze is zooo lief als ze slaapt. Ook als ze wakker is trouwens!

druilerige dinsdag


In september zette ik voor manlief dit paar sokken op. Langgarens Super Soxx. Tussen de l.o.’s (lopende werkjes) van mij zit standaard een recht-toe-recht-aan sok. Het is fijn zo’n werkje bij me te hebben voor als ik in de wacht(kamer) zit. Maar na een tijdje wil ik zo’n werkje dan ook wel weer eens af hebben.


En zo had ik afgelopen weekend even wat meer tijd aan dit paar sokken besteed. Gisteravond waren ze af. Dus ‘mag’ ik weer een ander bolletje uit mijn stash (voorraad) opdiepen.

Het is toevallig dan het subtiele verloop van de blauwe kleur precies klopt: twee identieke sokken. Achteraf had ik dit paar op 2.25 mm naaldjes moeten breien. Met 2.5 mm vind ik ze iets los. Ik had 60 steken opgezet voor maat 41. Dat is eigenlijk te weinig maar uit ervaring weet ik dat 60 steken Jan beter past als 64.


Zie er ligt iets harigs ↗ onder de tafel! Hieronder een foto vanuit andere positie.


And then something completely different…
Jan en ik zijn geen shoppers. Eigenlijk hebben we een hekel aan kleren kopen. Het aantal keren dat we per jaar winkelen is dan ook echt op één hand te tellen.

En zo waren we zondag in Leeuwarden. We mijden de kleren- en schoenenwinkels gewoon. Maar de boekwinkel vind ik dan wel weer leuk. Dus heerlijk gestruind bij Van der Velde. Ik vond een tweedehands boek van Camilla Läckberg: ‘Oorlogskind’. Het vervolg van het boek welke ik nu lees, ‘Zusje’. Blij mee!
Läckberg heeft 10 literaire thrillers in deze reeks geschreven. Ik zit nu in deel 4 dus heb ik nog wel wat leervoer voor komende tijd.


Afbeeldingsresultaat voor oldehoveJan trakteerde zich, heel verrassend, op een motortijdschrift 😉 . In een andere winkel vond ik ‘Sokken om zelf te breien’. Dit boekje wilde ik al langere tijd graag hebben, maar voor de prijs €5.99 helemaal! Ook blij mee. Daarnaast nog vogelvoer en 2 gardes gekocht. Na een kopje koffie op het terras van Fire, reden we weer naar huis.

Via social media las ik dat het gevaarlijk is om mezenbolletjes in zulke groene netjes op te hangen. Meesjes kunnen er met hun pootjes in verstrikt raken. Helaas zat er bij dat bericht een foto van een dood vogeltje. Ik had het zónder foto ook wel gesnapt!

Ik vind het erg naar als mensen dierenleed delen met foto’s. Nee, ik sluit mijn ogen echt niet voor dierenleed, ik vind dit afschuwelijk! Maar die foto’s, die heb ik dan haarscherp in mijn geheugen zitten. Op onverwachte momenten zie ik die nare foto’s weer op mijn netvlies, ook wanneer dit totaal niet relevant is. Dat is ronduit lastig! Dat dus.

Natuurlijk ik wil de meesjes niet in gevaar brengen dus het systeem van een garde met voer in de boom overgenomen. Er wordt constant van gesnoept!


De KAL (Knit-A-Long) van KnitPro de ‘soktober‘ is afgelopen. Ik viel helaas niet in de prijzen. Maar ik vond het meedoen echt leuk! Dus de volgende KAL ben ik vast wel weer van de partij.

yellow rose

Als de temperatuur een aantal dagen boven de 30 graden gaat, dan sluipt de warmte uiteindelijk ook het huis in. Dan leg ook ik de breinaalden aan de kant. Het is dan fijn om me te verliezen in een goed boek.


Momenteel zit ik midden in ‘Storm’ van de Zussen-serie van Lucinda Riley. Ik schreef al eerder over deze auteur. Zelf moest ik wel even wennen aan de schrijfstijl. Ik lees vaak literaire thrillers en dit is echt anders. Heel verhalend met een romantische inslag om het zo maar te noemen. Er lopen verschillende verhaallijnen door het boek. Het is mysterieus, meeslepend en dat blijft boeien. De serie van de Zussen is populair, al een dik jaar staan Lucinda haar serie in de boeken top. Ook deze week weer, Leeuwarder Courant:


De boeken zijn voortdurend uitgeleend in de bieb. Gelukkig heb ik vier van de boeken op mijn e-reader.


Afgelopen dagen was het wel weer brei-weer.


Met een appeltje erbij, die we eerlijk delen. Ja, Chiqo lust wel een stukje. Ach, wat lust hij niet… Nou banaan en aardbei.

Anyhow de gele sokken met ajourwerkje zijn klaar. Afgelopen maart op de pennen gezet. Wel tijd dat er aan dit lopende werkje een eind werd gebreid.


Garen: geseponeerd door Hobbii: Mayflower, 1 Class: 75% wol, 25% nylon (polyamide). Naaldjes 2.25 mm. Ajour patroontje van Suzi Anvin ‘Black Rose‘.

lopende werkjes II

In no-time vlogen de drie vakantieweken voorbij, Jan is maandag weer naar zijn werk vertrokken. Ook ik pak de dagelijkse dingen weer op.
Poe, wat gaat de tijd toch snel wanneer je plezier hebt!

Hier mijn projecttasje waar twee van de werkjes inzitten. Het lijkt op een toilettasje, en dat is het waarschijnlijk ook, maar ik gebruik dit tasje voor mijn l.w.’s.


Hier een up-date van mijn lopende werkjes.

Links de recht-toe-recht-aan-sok van een bolletje Regia Etude Color.
Ik haak een plaid voor dochterlief met Zeeman Royal. Rechts de eerste Granny’s. En in het midden, de gele sok van gele Hobbii Mayflower Class 1. Hier brei ik een ajourpatroontje in, de Black Rose. Ik had dit werkje mee naar het breicafé, hier in ons dorp. Niet handig: volgens mij heb ik net zoveel vóóruit gebreid als áchteruit!


Het boekje is een dwarsligger van de Bibliotheek. Ik had het mee op tijdens de motorvakantie. Super klein en handig dus wanneer je weinig bagage mee kunt nemen. Natuurlijk zat mijn e-reader ook in de bagage, maar ik vind het fijn om altijd een plan B te hebben. Want wat als de e-reader het niet meer doet? Daarvoor had ik die dwarsligger mee. Maar ik pakte steeds de dwarsligger. Ja, dat formaat handigt me wel! Dit is ‘Steenhouwer’ van Camilla Lackberg, De derde van deze serie van tien titels. Deze misdaadromans spelen zich af in het zuiden van Zweden, in Fjällbacka. Echt heerlijk om je daarin te verliezen.


De Chileense Jasmijn bloeit dat het haar lieve lust is. Zo fleurig zo op de tuintafel!

Onze lieve Chiqo, een bejaard hondje 14-1/2 jaar. Een hondje van de dag. Soms wil het allemaal niet zo, loopt hij wat stram en ontbreekt het hem aan energie. Maar het komt ook voor dat hij ineens enthousiast op zijn knuffel duik en er mee aan de haal gaat.

Chiqo is wat hard horend, ook hard luisterend trouwens.
Maar zo nu & dan doet Chiqo of hij bij de commando’s zit en voert hij zijn bevel gewoon goed uit… ‘CHIQO ZIT!’ roep ik dan… en jawel: TADAAA!

Vorige Oudere items