wat binne wy moai fuort, net!

Zomaar een dagje op stap, heerlijk even heel wat anders. We gingen met z’n zessen met de trein naar Amsterdam. Vijf vrouwen die ik ken van de breibende*.
Echt waar, Amsterdam is een unieke stad in Nederland.


Een stad vol toeristen, een stad vol wiet rokende mensen, een stad vol fietsers die, voortdurend bellend, een doorgang vinden tussen de alle toeristen.

Ons doel: drie handwerkzaken bezoeken.

Heel fijn dat één van de dames ooit 20 jaar op de  Herengracht heeft gewoond en ons dus precies langs de leuke straatjes en grachten loodste!

Zooooo leuk!

Menig terrasje deden we aan, menig boetiekje bezochten we.

Terrasje één: Loetje.


Om op ons doel terug te komen: Stephen & Penelope.
Een prachtige vooral zeer luxe wolwinkel. Online had ik al gezien dat de strengen garen niet echt binnen mijn budget liggen. Tjonge, wat duur en excusief! Maar zoooo leuk om er rond te lopen!


Ze verkopen garens die je kan gebruiken in de shawls-ontwerpen van Stephen West. Patroon en garen kost dan wel €243,00!! Ooit deed ik mee aan een KAL (knit along) van deze ontwerper. Erg leuk, een verrassende shawl en nieuwe breitechnieken geleerd. Hieronder een foto van mijn Rockefeller van Stephen West. Een huge shawl!


Tijdens het struinen door de hoofdstad kwamen we een langs een zeer exclusief bonbon winkel. Natuurlijk wilden we de toonbank Puccini van dichtbij bekijken. En onder het motto You Only Life Once hebben we alle zes een bonbon uitgekozen, om later die dag van te genieten. Een enorm bedrag telden we neer voor zés bonbons! Hahaha! En ja, het moet gezegd worden de bonbon’s waren delicious.


Op naar teras twee: Café van Zuylen. Heel wat jaren terug zat ik hier ook een keer met m’n dochter. Nippend aan een rosétje!
En weer door!
De Afstap: een prachtige handwerkzaak op de Oude Leliestraat. Hier wel betaalbare garens. Een fijne handwerkzaak! En ik kwam dan ook met een bolletje sokkenwol, Regia Kaffe Fassett, de winkel uit.

De Afstap, with lots of knitting and other needlecraft stuff in the center of Amsterdam

Op naar de derde stop: The Pancake Bakery! Hier komen zoveel toeristen dat je in het Engels wordt aangesproken, zelfs de menukaart is Engels. Heerlijk gegeten overigens.

En hup… weer door.
Op naar handwerkwinkel nummer drie: Hooks & Yarn, voorheen Weldraad. We waren daar wat aan de late kant, inmiddels was het 17:45. Toch nog wel even binnen gesnuffeld.


Via de Haarlemmerstraat weer richting station. Natuurlijk toch nog even een terrasje in het zonnetje gepakt voor een bakkie koffie.
Geweldig om zo een dagje rond te struinen in de hoofdstad. Zo gezellig ook!

Terugkijkend op deze dag kan ik alleen maar zeggen: ‘Wat wiene we moai fuort net!’ (fries voor ‘wat waren we mooi weg niet?’)

*Breibende: Met groepje vrouwen uit deze omgeving komen we regelmatig bij elkaar aan keukentafel om te handwerken, thee te drinken en de wereld te bespreken.
We zijn alle elf zo verschillend, we maken alle elf van alles mee in ons leven. Mooie, dierbare maar ook nare en verdrietige gebeurtenissen.
Het is zo fijn om lief en leed te kunnen delen met elkaar.

verrassing

Niets vermoedend kwam ik uit de kroeg vanmiddag. Of noem je een (brei)café geen kroeg? Het idee is wel hetzelfde: samen bijpraten, lol hebben en drinken en o ja ook nog een toertje breien.

Bij thuiskomst vond ik een tasje aan de deur. Hierin een lief kaartje, een boek en een pakje. Het kaartje maakte duidelijk dat dit kadootje alvast voor onze trouwdag is met de wens erin dat we een prachtige en liefdevolle dag mogen hebben samen met de liefsten. Zoooo lief!

Het boek heet Dutch Knits en is een verzameling van Nederlands breien in de kunst, in fotografie en in literatuur. Zo leuk om even in weg te duiken. De prachtige breifoto, rechts onder, komt uit het boek, fotograaf Sem Presser 1959. In het pakje zaten twee potjes, met breiwerkmotief. Zo mooi… Maar ook twee bolletjes garen: superzachte alpaca! Zoooo lief!


Mijn work in progress vordert gestaag: de kantshawl. Ik vertelde al eerder dat dit mijn eerste project is met echt lacegaren en een kantpatroon. De Brain Waves van Monique Boonstra.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog steeds fouten maak… ook kom ik er achter dat dit breiwerk iets meer aandacht nodig heeft. Even uitleggen, ik gooi mijn breiwerk zo naast me neer als iets anders mijn aandacht heeft. Mijn bril erachteraan. Nu heeft die bril hele kleine schroefjes die iets, echt net iets uitsteken. Gevolg: breiwerk aan bril vast en bij oppakken van bril bleef er net één draadje aan vast hangen… sh*t! Met wat rek & trekwerk het breisel en lus weer in shape gekregen.

Maar daar bleef het niet bij, ik heb ook al de bol om mijn been gehad en dat niet wetende weg liep… sh*t! De helft van de steken van de naald. En echt het is supermoeilijk, eigenlijk onmogelijk, om de steken dan weer goed op de naald te krijgen. Uiteindelijk kon ik één en ander weer recht breien maar wel met de nodige fouten…

Mijn mantra tijdens dit project: de shawl hoeft niet perfect-de shawl hoeft niet perfect. Gewoon doorgaan, fouten maken mag. Maar zoveel? Tja, ook zoveel!


Monique had in dit patroon ook de Life Line uitgelegd. Ik heb dit, eigenwijs als ik ben, niet toegepast… Een Life Line is een draadje dat je door alle steken heen doet. Wanneer je dan een steek laat vallen, of een andere stommiteit (zie hierboven) uithaalt kun je je werk afhalen tot deze Life Line en zo alle steken weer goed op de naald krijgen.

Kantbreiwerk moet je met iets meer liefde benaderen. Netjes en mét aandacht wegleggen en weer oppakken. Ook het breien moet mét aandacht, ook daar ben ik me nu van bewust. Maar ondanks de fouten en onhandigheden van mijn kant vind ik het breien echt zo leuk!

Ondertussen in Oldeholtpade: luierende schapen in de wei.
Ook hier is de wolproductie in volle gang!

knit, sip, read, sip, talk, sip…

Aan ontspanning deze dagen geen gebrek.
Beetje breien, beetje lezen, een glaasje erbij. Fijn!

Daarnaast bezoekjes van al onze (klein-/schoon-)kinderen. Maar ook met m’n schoonvader en onze vrienden bij kunnen praten.
Wat zou ik nog meer willen wensen…
Heerlijk zo’n kerst met vier dagen! Herstel van Jan verloopt voorspoedig, gelukkig.

Voor Jiskepoes is het elke dag een feestdag. Beetje slapen, beetje eten, beetje door het raam naar de vogeltjes loeren en wat aaitjes zo nu en dan…
Wat zou ze nog meer willen wensen…

 Gisteren bracht kleindochter mij een mooie tekening.
Opa en Froukje, aldus Tess: zo grappig hoe ze mijn krullen tekent!

De tekening kreeg natuurlijk een mooi plaatsje op de kamerdeur.

mooi weer

Het is de laatste dagen echt zomers! Heerlijk om ’s avonds nog even met Chiqo door het bos te lopen. Zo groen!

En dan nog lekker buiten een paar toeren te breien!

Een nieuw paar sokken op de pennen. Garen: Opal 4-fach met een patroon uit de Verena-sokken deel 3.
Alles staat nu in volle bloei. De klimhortensia bijvoorbeeld. Zo mooi!

gewoon omdat het kan

Een plekje onder de zon. Op de tuinbank om precies te zijn. En omdat het zonnetje schijn mag er een glaasje rosé bij! Begonnen met de tweede sok van Merino-wol met glittertjes.

De bermen staan vol met fluitekruid, soms zelfs mans-(m/v)hoog!

Zo mooi!

schiermonnikoog

20151213_130855Dit weekend hebben we een nachtje doorgebracht op Schiermonnikoog.
M’n zoon mocht er optreden en ja, dan wil moeders mee!
We hebben het er goed gehad. Breiwerkje, glühwein, de ‘kienders’ om me heen, heerlijk toch?
20151213_114443En als hoogtepunt van ons bezoek aan Schiermonnikoog het optreden van de JAD-band in de Tox-bar met drummer Wessel!
IMG-20151212-WA0016

Op de heenwegvaart zag ik een prachtige arantrui op de boot. Ja, er zat ook een meneer in. Die paste er ook echt in. Eén van het soort ‘ruige zeeman’. Maar mijn oog viel op de trui. Op de boot had ik niet het lef te vragen wie die trui gebreid had. ’s Avonds bij het verlaten van de Toxbar liep ik opnieuw langs de mooie arantrui.
‘Wie heeft deze mooie trui gebreid?’ vroeg ik aan de meneer die in de trui woonde. Ik verwachte eigenlijk een lang verhaal over een verloren liefde of een oma die haar leven lang op Schier had gewoond en in haar laatste levensjaar toch nog die mooie trui voor hem had gebreid maar nee, geen romantisch of andere herinnering. Hij wist het niet en had de trui gewoon gekregen van iemand…Ok.
Bij thuiskomst in ons appartement vonden schoondochter en dochter het nogal grappig. ‘Wat een openingszin!’ en ‘Heb je je visitekaartje aan hem gegeven?’ En Jildou: ‘met die zin op de achterkant: ‘een weblog over breien en meer’…’JA, JA!’
Nee hoor meiden, ik heb mijn stoere man al aan de haak geslagen. Niet een stoere zeeman maar de mijne is niet minder zo stoer op zijn motor!

concert & positief breien

Via facebook kwam ik dit artikel tegen. Ook ik ervaar de positieve bijwerkingen van het breien.
Wist je dat:
Breien een gezonde, bijna meditatieve afleiding is van negatieve gevoelens en stress?
Je van breien blij van wordt?
Breien je bloeddruk verlaagd?
Breien 60% van de hersenen bezig houdt? Een goede hersentraining dus.
Breien gewrichtsklachten aan handen zoals artritis en tendinitis tegen gaat?
Dus als je het niet erg vindt, pak ik mijn breinaald nog even op!
2015-10-08 16.36.53

Gisteravond hebben we heerlijk gegeten bij onze zoon en schoondochter. Samen met onze dochter en schoonzoon.
Fijn om zo samen aan tafel te zitten. Bij te praten onder genot van bubbels en heerlijke gerechten. Daarna zetten we de avond voort in de Neushoorn in Leeuwarden waar we met elkaar een concert bezochten van Mister and Mississipi. Zo mooi! Vorig jaar waren we ook al eens bij een concert van hun geweest. We genoten van hun enthousiasme op het podium! We moeten zulke dingen vaker doen!
2015-11-26 21.55.08

Vorige Oudere items