here are a few of my favourite things

Favourite things
JulieAndrews in de Sound of Music heeft het over 14 favoriete dingen. Maar zoals ze zingt ‘These are a few of my favorite things’. Op de pagina ‘over mij’ staan 24 favoriete dingen en ook dat zijn ze lang niet allemaal!

Wat is er toch veel waar een mens blij van wordt. Door alleen al aan deze dingen te denken kun je je mind al blij maken.

‘Raindrops on rose, (foto’s van pinterest)

whiskers on kittens…

cat and photography afbeelding

…Wild geese that fly with the moon on their wings.
These are a few of my favorite things.’


Die drie dingen van hierboven, komen overeen met ‘the favorite things’ waar ik ook blij van word.

Ooit, in een ver verleden heeft zoonlief meegedaan voor een rol in deze musical. Hij moest een liedje instuderen en ten gehore brengen op de audities van ‘The sound of music’. (foto: Wessel en Kater Rebbel 1999)


Ik geloof dat Wessel het niet echt erg vond dat hij niet werd uitgekozen. Hij deed meer mee omdat zijn vriendinnetje Kitty ook auditie deed. Maar hij was wel weer een ervaring rijker.

blij
Waar ik blij van word is een kopje koffie, gewoon filterkoffie! (No.5 in de rij op de ‘over mij’ pagina)

Of bij Janlief achter op de motor en gewoon op pad gaan, de wereld voor onze motor. (No.16)


Beestjes zien in het wild. (No. 19)

Wat ik ook als ‘favoriet ding’ heb, is een nieuw breiwerkje opzetten. Ja, daar word ik blij van. Gewoon iets nieuws op de pennen. Zo staat nu al klaar om op te zetten de Elfriede van Shannon Cook.


Onlangs had ik mezelf getrakteerd op dit prachtige garen. Van Holland Creatief. 


100% Fine Merino. Eerst nog een lopend werkje afwerken en dan mag ik los met de Elfriede. Yes! (No.11 van mijn favoriete dingen)

Lopende werkjes
Eigenlijk heb ik 9 projecten liggen. Maar ik werk aan 3. Zo ben ik met bol twee weer een paar herensokken aan het breien. Het andere paar is nog maar net van de pennen gegleden. Dit is een verzoekje van dochterlief. Aangezien ik 3 bollen Bergen Botter IJsselmuiden had gekocht en makkelijk uit 1 bol 1 paar sokken kan breien, begon ik opnieuw met deze wol. Breit fijn. Maar dat wijt ik ook aan de sokkennaaldjes van KnitPro, Zing. Dit paar is met 2.5mm. Niet gesponsord hoor.


Dan heb ik nog een paar sokken op de pennen. Regia Pairfect Partnerlook kleur Erik 07132 naaldjes 2.25 mm. Het wordt een bijzonder paar. Ik heb namelijk ook de andere bol. Het garen voor de ‘andersom’ sokken, kleur Erik 07131. Daar kom ik in een latere blogpost nog op terug. Het beginnetje is er in ieder geval.


En dan brei ik nog aan de deken, ‘Les petites choses’. Dit was een KAL (Knit-A-Long) van het Spaans garenmerk Katia. ‘Was’ want alle delen zijn al op internet verschenen en veel breisters hebben deze babydeken al af. Ik maak de plaid breder dan het patroon. Zo heb ik 252 steken (= 120 cm) op de pen en het origineel is 168 steken (= 80 cm).


Ik heb er geen moeite mee dat ik er wat langer over doe. Het is echt een werkje voor een relaxte avond. Zo even tussendoor dan pak ik toch de sokken op.


Niets is zo bijzonder als het gewone (T. Hermans). En zo is het maar net.

Take care en kalm an,
lieve groet uit Olpae!

 

blije steen

Ik hou van zwerfstenen. Elke vakantie weer zijn dat mijn souveniers. Altijd al de drang gehad om stenen met me mee naar huis te slepen. Zoals een pup die stokken mee naar huis zeult.

Een drooggevallen rivier is een walhalla voor mij. Voor man-lief minder. Stenen wegen er best in en we moeten ook weer naar huis. We rijden namelijk geen S.U.V. (Sports Utility Vehicle) zo’n vierwiel aangedreven hoge terreinwagen. Nee, we verplaatsen ons in een gewone Ford Fiesta, of op onze motor, een Ducati ST3S.


Blije Stenen, of te wel Happy Stones. Een wereldwijd fenomeen. Begonnen zo’n zes jaar terug in Amerika, waar Megan Murphy ‘The Kindness rock’ bedacht. Lopend op het strand van Cape Cold raapte Megan hartvormige stenen op. In die gevonden stenen voelde ze een soort van groet van haar overleden ouders. Zo bijzonder. Het vinden van deze stenen maakte haar blij.

Dat blije gevoel wilde ze graag delen. Megan ging de stenen beschilderen. Zetten er bijvoorbeeld ‘You got this!’ (Je kunt dit!) en legde de steen weer op het strand. Zo gaat die steen van de ene in de ander hand. Een (letterlijk) zwerfsteen. Murphy schreef op de achterkant de naam van een Facebookgroep waar uitleg wordt gegeven over deze vrolijke stenen. Hierin kun je delen waar je de steen vond. Zo kun je enigszins de stenen volgen. Zo leuk.


Overal kun je beschilderde stenen tegen komen (behalve in natuurparken, land in beheer van Staatsbosbeheer en Disneyland want die willen geen geschilderde stenen op hun land). In Duitsland heten ze ‘Love On The Rocks.’ Of ‘Doodle Stones’.


Ook Oldeholtpade heeft een Facebookgroep: ‘Happy Stones Olpae’. Ik heb al twee keer mooie stenen gevonden. En ja, ik werd er blij van. Nam een foto van de vindplaats en zette die in deze FBgroep. En de stenen kregen weer een ander plaatsje in het dorp. Dit gevonden kaboutersteentje gaf ik een plekje bij de grootste kei in Olpae.


Janlief maakte me aan het twijfelen… ‘is het niet bedoeld voor kinderen?’ zei hij. Ja eh… is dat zo? Ik zag wel op de FBgroup dat volwassenen de stenen ook meenemen om op een andere plek weer achter te laten. Dus… ik was niet de enige.
Maar ok, ik wil ook niet door het dorp gaan als ‘die-vrouw-die-alle-stenen-inpikt’.


Dus toen ik deze week weer een Happy Stone vond heb ik deze toch maar laten liggen.


In mijn busjes-projecttasje woont weer een sok-werkje.
Tasje is gemaakt door Froukje.


De sok die ik eerder had uitgehaald staat weer netjes op de pennetjes. Ik word altijd een beetje onrustig wanneer ik niet een lopend sokwerkje heb. Een projectje wat zo, in de loop weg, meegenomen kan worden. Dit in geval van uitrukken naar deze of gene. Zuslief zegt altijd: never leaf home without een breiwerkje! Precies, zo is het.

Garen: Lang yarn Twin Soxx kleur 855. 2.25 mm.


‘Overdag doceert ze geschiedenis, maar ’s nachts bakt ze ze bruin’.  De stem van Paul Jambers moet u er zelf bij denken. Een schoondochter die graag bakt, en niet minder belangrijk lékker bakt is prettig. Afke kan zo met Heel Holland Bakt meedoen.

Normaliter toetert Afke in haar vrije tijd. Ze speelt cornet bij Soli Brass en De Bazuin. Maar die brassbands maken bar weinig geluid momenteel. Dat maakt dat Afke meer tijd geeft om heerlijke dingen te bakken. En het mooie is dat wij het dan mogen opeten.


Deze gangmakers waren bijvoorbeeld. Heerlijk!

In eerdere blogjes schreef ik hier al over. Ik maak ook Troostdekentjes.
Hier mijn Troostdekentje-update:


En tot besluit nog wat winterse plaatjes. Het was fijn wandelweer afgelopen weekend.


Be safe, take care en kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

zelf gemaakt

Everything you make, that’s make out of you energy, is partially made out of you. It’s made out of whatever experiences you’ve had. So you can knit little booties and they can be you rage out of your body by creating something and putting it in a safe place outside of yourself where maybe it could even do somebody some good. (Amelia Nagoski, auteur)

Grote woorden van Nagoski. Maar wel zo waar. 

Zeer vrij vertaald: Alles wat je maakt, dat is gemaakt met jou energie en liefde erin. Gemaakt door middel van alle ervaringen die je hebt meegemaakt. Met andere woorden: je kunt kleine sokjes breien, creëren en weggeven waarmee je voor iemand anders iets goeds kan doen door wat je in het project hebt gestopt.


Als ik denk aan ‘zingeving’, wat dit voor mij betekent, dan denk ik vooral aan ‘mooie dingen maken’. Ik maak een project vaak vanuit een patroon of geïnspireerd door plaatjes en ideeën van anderen. En dat is prima. Alles wat uit positiviteit voortkomt is juist, lijkt me.

‘Nuttig bezig zijn’ zit in mijn genen. Wanneer ik passief naar het kastje (tv) kijk dan geeft me dat geen voldoening. Iets maken geeft me dat wel. Toch is ‘kastje-kijken’ niet verkeerd, begrijp me goed. Ik kan me best verliezen in een mooi programma maar voor mij niet avond aan avond. En helemaal niet binge-watchen van series. Maar ieder zijn ding, toch? Misschien heb ik de juiste serie nog niet gevonden op Netflix? 


Creatief bezig zijn is voor mij dus in zekere zin ‘zingeving’ met daaraan gekoppeld ‘het nuttig bezig’. Laat mij maar ‘nuttige mooie dingen maken’.

Ik prijs mezelf gelukkig dat ik vroeger heb leren handwerken. En zo blij ook dat ik er net zoveel voldoening uit kan halen als mijn oma’s, moeder en zus. Maar ook het kunnen delen van deze passie is zo waardevol.

Foto hieronder: Zus, moeder en ik bezochten de tentoonstelling Breien! in het Fries museum. (2015 onze moeder is in middels uit de tijd).


Handwerken is een rode draad in mijn leven. Het is mijn ‘way of life’. Sinds ik heb leren werken met draad en naalden kon ik niet anders meer. Truien breien, beestjes haken maar ook borduren. 

Altijd bezig. Altijd zoekende naar mooie patronen. Vele projecten waarvan ik droom, om die nog eens te maken.

Never give up on a dream because of the time it will take to accomplish it. The time pass anyway. (Earl Nightingal)

Je moet altijd dromen houden. Wanneer je geen dromen meer hebt heb je eigenlijk ook geen toekomst meer. Dat zei mijn broer, toen mijn vader op het eind van zijn levensweg was. Blijf dromen.

Mijn vader, ook altijd dromend van mooie dingen maken. Altijd! 
Niet met garen maar met hout. Vaak afvalhout. Hieronder maakte hij een prieel in de Sickenga’s-bos in Wolvega. Eén van de dromen die hij nog wel kon verwezenlijken.


Het handwerken zit in mijn genen. Het maakt dat ik met twee benen op de grond blijf staan. Aarden zoals dat heet. Handen die bezig zijn en maken dat ik niet afdwaal in gedachtes die nergens toe leiden.

In mooie maar ook in moeilijke momenten was handwerken mijn lifeline. Hieronder een paar voorbeelden hoe dat voor mij geldt.

Toen ik net in verwachting was van onze zoon rende ik naar de handwerkwinkel om rood garen voor een gerstekorrel-truitje. Dat had ik al jaren in het hoofd. Toen ons dochtertje in het ziekenhuis kwam, rende ik naar de handwerkwinkel om garen te kopen voor een vestje voor Jildou, om zittend aan haar bedje te breien. Later, toen ons huwelijk op de klippen liep, rende ik naar de handwerkwinkel om garen, veel garen te kopen om een warme deken te haken.

Maar toen ik voor de twee keer in het bootje klom, rende ik natuurlijk weer naar de handwerkwinkel, nu om het mooiste lacegaren te kopen wat er was om een Weddingringshawl te breien.


Bijzonder toch. 


Be safe, take care en kalm an!
En blijf vooral dingen doen waar je blij van wordt.



 

 

4211

We zijn weer thuis met een telefoon vol foto’s, een hoofd vol herinneringen en 4211 km op de teller.


De reis ging naar de Drôme in Frankrijk. Heenweg in 3 dagen, terug in 2. Het is een prachtige en bergachtige streek in het Franse departement Auvergne-Rhône-Alpes.


We verbleven bij Judith en Etienne. Zij hebben het Motorhotel Ferme Chamauche in the middle of nowhere the Drôme. Ver weg van de bewoonde wereld. Inderdaad, praktisch geen bereik met de telefoon. Het hotel: zo Frans en authentiek. Wat ik mooi vond was de ‘stairway to heaven’. Boven aan de trap een boekenkast vol Nederlandse boeken, o daar word ik zo blij van! Het eten was heerlijk en wat ik ook zo fijn vond: wakker worden met de geur van vers gezette koffie! Het was ook heel gezellig met de andere gasten. We zagen elkaar bij het ontbijt, het diner, om daarna nog lekker de dag & de wereld door te spreken onder de vele sterren.

Judith kan zo gaan paardrijden, op haar Fries (een indrukwekkend en mooi paard) waarbij zij de de andere drie paarden gewoon los mee kan laten lopen. Zo stil daar.


Tijdens ons verblijf in de Drôme was Chamauche elke dag het vertrekpunt. Etienne heeft 25 routes om te rijden, daar in het gebied. Elke dag wat anders.


Zo verassend, zo prachtig mooi! Veel, heel veel natuurschoon met hier en daar een klein pittoresk dorpje.


Het is elke keer toch nog wel een uitdaging om met zo min mogelijk bagage op reis te gaan. Alles wat ik thuislaat is mooi meegenomen.

Eén ding is duidelijk: Jacobus mag altijd mee. Ook hier nu safety first!


Wijzelf hebben geen horecagelegenheden bezocht of winkeltjes, je moet gewoon niet willen dat je extra risico loopt om Corona op te lopen. In het gebied waar we waren, was het overigens gewoon code geel hoor.

Deze reis veel toeren op de motor en weinig toeren gebreid, gelezen ook niet trouwens. Maar dat is prima, natuurlijk. Breien kan ik het hele jaar. Op de motor breit het nu eenmaal niet zo gemakkelijk. Hier het werkje met de progress keeper van de hele reis.


Dit bloemetje is de Wegenwachter (wilde cichorei), een bermplantje. Hoe toepasselijk! Nee, geen pech gehad. De Ducati St 3 S deed het super. Berg op en af, geen probleem.


Stiekem vind ik onszelf best wel stoer, nog niet eerder reden we zoveel kilometers.

Be careful en kalm an!

sokken breien

Het is zo leuk om te doen, sokken breien. De mogelijkheden zijn eindeloos. Van teen naar boord of van boord naar teen. Hakken in alle soorten en maten. Wolletjes in spikkels, strepen of tweed. Twee sokken tegelijkertijd breien of één op vijf korte pennetjes.


Echt, ik kan nog zoveel leren en daardoor is er ook nog zoveel uitdaging voor mij in het sokken breien.

Deze keer brei ik met Regia Classic Stars Color.

Ik brei ze top-cuff-down of van boord-naar-beneden.
Met een Hollandse hiel.
Naaldjes 2.25 mm Knitpro Zing.
Deze naaldjes zijn de Rolls Royce onder de breinaalden en ik word echt niet door Knitpro gesponsord hoor.


Zo ziet het er dan uit op een zomerse avond: sapje, boekje en breiwerkje. Heerlijk!
Vanuit een ander perspectief:


Meestal liggen de beestjes bij mij in de buurt.
Wat een ‘gezellig-geit’ zo. En ja, daar is hij weer, de buurtgeit! 😉


Anyhow, ik brei er weer een reliëfpatroontje in, altijd leuk. En omdat het patroontje steeds herhaald na zes toeren, brei je van streepje, naar streepje.


Guusje houdt, vanaf de vensterbank, de boel graag in de gaten. Ze neemt haar taak als neighbourhood watch zeer serieus. Goed zo poes!


Take care en kalm an!

bijwerking

Chiqo loopt aan de riem die ‘uit-rekbaar’ is. Het loopt prettig wanneer de lijn ‘meeviert’ met de afstand tussen ons in. Zijn naam staat er op: nog van zijn laatste logeerpartij.
Niet dat je denkt dat de naam erop staat als reminder voor onszelf. ‘Ach, hoe heet die hond ook al weer… o ja hier staat het: Chiqo!’ Nee dus.

Anyhow, zo ’s morgens, tijdens ons loopje, is het nog best koud. Geen overbodige luxe om mofjes aan te hebben.


Wanneer ik de mofjes aan heb, kan ik nog zo voor de geest halen wanneer en waar ik ze maakte. Dat is zo leuk van breien. Herinneringen die kleven aan bepaalde garens of projecten. Een mooie bijwerking die ik gratis en voor niets bij mijn projectjes krijg. Een soort van memorystick.

Deze mofjes had ik op de pennen tijdens onze trip door Zweden in 2015.


Een prachtige reis.


En zo zitten er altijd wel herinneringen aan de dingen die ik maak. Maar ook het plezier van het maken is dan even voelbaar. Waardevol.

 Zo maakte ik deze letterlap toen mijn kindjes nog heel jong waren. Als ik ze ’s avonds in bed had gelegd kon ik eindeloos borduren.
Het was zomer en ik pikte dan net nog het avondzonnetje mee door achter in de deuropening te zitten. O, wat kon ik dan simpel weg genieten.

De merklap hangt op de overloop. Wanneer ik de trap op loop, kan ik zo dat gevoel van tomeloos borduren oproepen.
Handwerken heeft dus ook deze fijne ‘bijwerking’ voor mij.


Take care en kalm an!

wat binne wy moai fuort, net!

Zomaar een dagje op stap, heerlijk even heel wat anders. We gingen met z’n zessen met de trein naar Amsterdam. Vijf vrouwen die ik ken van de breibende*.
Echt waar, Amsterdam is een unieke stad in Nederland.


Een stad vol toeristen, een stad vol wiet rokende mensen, een stad vol fietsers die, voortdurend bellend, een doorgang vinden tussen de alle toeristen.

Ons doel: drie handwerkzaken bezoeken.

Heel fijn dat één van de dames ooit 20 jaar op de  Herengracht heeft gewoond en ons dus precies langs de leuke straatjes en grachten loodste!

Zooooo leuk!

Menig terrasje deden we aan, menig boetiekje bezochten we.

Terrasje één: Loetje.


Om op ons doel terug te komen: Stephen & Penelope.
Een prachtige vooral zeer luxe wolwinkel. Online had ik al gezien dat de strengen garen niet echt binnen mijn budget liggen. Tjonge, wat duur en excusief! Maar zoooo leuk om er rond te lopen!


Ze verkopen garens die je kan gebruiken in de shawls-ontwerpen van Stephen West. Patroon en garen kost dan wel €243,00!! Ooit deed ik mee aan een KAL (knit along) van deze ontwerper. Erg leuk, een verrassende shawl en nieuwe breitechnieken geleerd. Hieronder een foto van mijn Rockefeller van Stephen West. Een huge shawl!


Tijdens het struinen door de hoofdstad kwamen we een langs een zeer exclusief bonbon winkel. Natuurlijk wilden we de toonbank Puccini van dichtbij bekijken. En onder het motto You Only Life Once hebben we alle zes een bonbon uitgekozen, om later die dag van te genieten. Een enorm bedrag telden we neer voor zés bonbons! Hahaha! En ja, het moet gezegd worden de bonbon’s waren delicious.


Op naar teras twee: Café van Zuylen. Heel wat jaren terug zat ik hier ook een keer met m’n dochter. Nippend aan een rosétje!
En weer door!
De Afstap: een prachtige handwerkzaak op de Oude Leliestraat. Hier wel betaalbare garens. Een fijne handwerkzaak! En ik kwam dan ook met een bolletje sokkenwol, Regia Kaffe Fassett, de winkel uit.

De Afstap, with lots of knitting and other needlecraft stuff in the center of Amsterdam

Op naar de derde stop: The Pancake Bakery! Hier komen zoveel toeristen dat je in het Engels wordt aangesproken, zelfs de menukaart is Engels. Heerlijk gegeten overigens.

En hup… weer door.
Op naar handwerkwinkel nummer drie: Hooks & Yarn, voorheen Weldraad. We waren daar wat aan de late kant, inmiddels was het 17:45. Toch nog wel even binnen gesnuffeld.


Via de Haarlemmerstraat weer richting station. Natuurlijk toch nog even een terrasje in het zonnetje gepakt voor een bakkie koffie.
Geweldig om zo een dagje rond te struinen in de hoofdstad. Zo gezellig ook!

Terugkijkend op deze dag kan ik alleen maar zeggen: ‘Wat wiene we moai fuort net!’ (fries voor ‘wat waren we mooi weg niet?’)

*Breibende: Met groepje vrouwen uit deze omgeving komen we regelmatig bij elkaar aan keukentafel om te handwerken, thee te drinken en de wereld te bespreken.
We zijn alle elf zo verschillend, we maken alle elf van alles mee in ons leven. Mooie, dierbare maar ook nare en verdrietige gebeurtenissen.
Het is zo fijn om lief en leed te kunnen delen met elkaar.

verrassing

Niets vermoedend kwam ik uit de kroeg vanmiddag. Of noem je een (brei)café geen kroeg? Het idee is wel hetzelfde: samen bijpraten, lol hebben en drinken en o ja ook nog een toertje breien.

Bij thuiskomst vond ik een tasje aan de deur. Hierin een lief kaartje, een boek en een pakje. Het kaartje maakte duidelijk dat dit kadootje alvast voor onze trouwdag is met de wens erin dat we een prachtige en liefdevolle dag mogen hebben samen met de liefsten. Zoooo lief!

Het boek heet Dutch Knits en is een verzameling van Nederlands breien in de kunst, in fotografie en in literatuur. Zo leuk om even in weg te duiken. De prachtige breifoto, rechts onder, komt uit het boek, fotograaf Sem Presser 1959. In het pakje zaten twee potjes, met breiwerkmotief. Zo mooi… Maar ook twee bolletjes garen: superzachte alpaca! Zoooo lief!


Mijn work in progress vordert gestaag: de kantshawl. Ik vertelde al eerder dat dit mijn eerste project is met echt lacegaren en een kantpatroon. De Brain Waves van Monique Boonstra.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog steeds fouten maak… ook kom ik er achter dat dit breiwerk iets meer aandacht nodig heeft. Even uitleggen, ik gooi mijn breiwerk zo naast me neer als iets anders mijn aandacht heeft. Mijn bril erachteraan. Nu heeft die bril hele kleine schroefjes die iets, echt net iets uitsteken. Gevolg: breiwerk aan bril vast en bij oppakken van bril bleef er net één draadje aan vast hangen… sh*t! Met wat rek & trekwerk het breisel en lus weer in shape gekregen.

Maar daar bleef het niet bij, ik heb ook al de bol om mijn been gehad en dat niet wetende weg liep… sh*t! De helft van de steken van de naald. En echt het is supermoeilijk, eigenlijk onmogelijk, om de steken dan weer goed op de naald te krijgen. Uiteindelijk kon ik één en ander weer recht breien maar wel met de nodige fouten…

Mijn mantra tijdens dit project: de shawl hoeft niet perfect-de shawl hoeft niet perfect. Gewoon doorgaan, fouten maken mag. Maar zoveel? Tja, ook zoveel!


Monique had in dit patroon ook de Life Line uitgelegd. Ik heb dit, eigenwijs als ik ben, niet toegepast… Een Life Line is een draadje dat je door alle steken heen doet. Wanneer je dan een steek laat vallen, of een andere stommiteit (zie hierboven) uithaalt kun je je werk afhalen tot deze Life Line en zo alle steken weer goed op de naald krijgen.

Kantbreiwerk moet je met iets meer liefde benaderen. Netjes en mét aandacht wegleggen en weer oppakken. Ook het breien moet mét aandacht, ook daar ben ik me nu van bewust. Maar ondanks de fouten en onhandigheden van mijn kant vind ik het breien echt zo leuk!

Ondertussen in Oldeholtpade: luierende schapen in de wei.
Ook hier is de wolproductie in volle gang!

knit, sip, read, sip, talk, sip…

Aan ontspanning deze dagen geen gebrek.
Beetje breien, beetje lezen, een glaasje erbij. Fijn!

Daarnaast bezoekjes van al onze (klein-/schoon-)kinderen. Maar ook met m’n schoonvader en onze vrienden bij kunnen praten.
Wat zou ik nog meer willen wensen…
Heerlijk zo’n kerst met vier dagen! Herstel van Jan verloopt voorspoedig, gelukkig.

Voor Jiskepoes is het elke dag een feestdag. Beetje slapen, beetje eten, beetje door het raam naar de vogeltjes loeren en wat aaitjes zo nu en dan…
Wat zou ze nog meer willen wensen…

 Gisteren bracht kleindochter mij een mooie tekening.
Opa en Froukje, aldus Tess: zo grappig hoe ze mijn krullen tekent!

De tekening kreeg natuurlijk een mooi plaatsje op de kamerdeur.

mooi weer

Het is de laatste dagen echt zomers! Heerlijk om ’s avonds nog even met Chiqo door het bos te lopen. Zo groen!

En dan nog lekker buiten een paar toeren te breien!

Een nieuw paar sokken op de pennen. Garen: Opal 4-fach met een patroon uit de Verena-sokken deel 3.
Alles staat nu in volle bloei. De klimhortensia bijvoorbeeld. Zo mooi!

Vorige Oudere items