time won’t wait



‘Cause time won’t wait for us

It fades away so fast
And soon these days will pass
So make these moments last

Alweer een mooi liedje van de jongens van Hollow Coves.

Troostdeken voor de planeet
De klimaatactivist Gijsje van Bakel pakt onderwerp ‘aandacht voor het klimaat’ grondig aan. Ze ging per fiets naar Glasgow. In een karretje de ‘Comfortblanket‘ gepropt.


De deken kwam tot stand door een berichtje van Gijsje op internet. Gevolg was dat haar brievenbus vol raakte met enveloppen met lapjes. Uiteindelijk telt de blanket 2865 lapjes van 10 x 10 cm. Gemaakt in 22 verschillende landen verdeelt over 4 verschillende continenten.


Van Bakel mag drie keer de deken presenteren tijdens de klimaattop. Elk lapje symboliseert de handtekening van de maker onder het statement ‘Zo kan het niet langer’.

Ik waardeer het doorzettingsvermogen van Gijsje. En natuurlijk de manier waarop ze met deze deken haar punt neerzet. Go for it Gijsje!

Socials
Ik plaatste op de socials een illustratie van Charlie Mackesey.


Waar ik dan verbaast over ben is, dat ik op Instagram 96 likes had en op Facebook maar 5. Ik vraag me dan af hoe dat kan. Vallen tijdlijnberichtjes op Facebook weg? Of hebben Facebookgebruikers geen behoefte aan zulk soort quotes? Wie het weet mag het zeggen.

Het doet er natuurlijk niet toe, ik plaats dingen niet om het aantal likes, begrijp me goed. Ik deel foto’s vooral om het delen an sich. Zo van ik vind het ook leuk van een ander berichtjes voorbij te zien komen. Met name dan de mooie natuurfoto’s, harige beestjes en creatieve uitspattingen van een ander. En de blije dingen natuurlijk.

Nu ik toch bezig ben… wat ik zo raar vind is dat mensen hun liefde uiten over de ander en dat die ander bij wijze van spreken naast de schrijver zit! Zeg het dan rechtstreeks. Echt, ik vind dat zo raar! En ook zo iets: berichtjes waarin wel ‘iets’ wordt gezegd maar dat het heel vaag blijft. Dit vooral bij nare & verdrietige dingen in het leven. Of je zegt het òf zeg niets!

Adventsjaal
Om bij Facebook te blijven, ik ben lid van de groep ‘Wij breien sokken (en andere dingen)’. Nu heeft Linda (van die groep) voor advent een Gansey Shawl ontworpen. Een Gansey patroon heeft alleen rechte en averechte steken. Van 1 tot en met 24 december krijg je iedere dag 20 toeren van het patroon.

En als je  dan ‘bij’ blijft is je shawl met kerst af. Zo leuk!
I’m in! Ik weet nog niet welk garen er wordt geadviseerd, ik ontvang binnenkort de mail hierover.

Slofjes
Dit was waar mijn handen druk mee waren:


Een paar kleine slofjes voor een nieuwe wereldburger die nog lekker warm in mama’s buik zit. Nu maar hopen dat ze in Glasgow spijkers met koppen slaan!

Garen Zeeman Royal, naaldjes 3.5 mm.

Soli Brass Leeuwarden
Zoon en schoondochter spelen beide bij dit korps. Een brassband bestaat uit koperen blaasinstrumenten en percussiesectie.


Wessel is slagwerker en Afke speelt cornet. Afgelopen weekend was het Nederlandse Kampioenschap. Soli Brass wisten de beker mee naar Leeuwarden te nemen. In de hoogste devisie. Zo fantastisch!
En als voorzitter mocht Wessel die beker in ontvangst gaan nemen.


Vroeger, heel vroeger wist hij al snel dat hij slagwerker wilde worden.


Dus naar de muziekschool, bij brassband Euphonia in het C-orkest. Droom toen: spelen in het A-orkest. Dat lukte al best snel. Hoogtepunten waren toen de Oranjeconcerten samen met bijvoorbeeld Sieb van de Ploeg, Jan Vayne of Ernst Daniel Smit.

Maar dromen blijven komen. Wessel wilde best wel een trapje hoger, zo kwam hij bij Soli Brass spelen in Leeuwarden.

En nu, DE grote droom voor het hele korps: Het winnen van deze enorme beker.


Wessel gaf een prachtig interview voor Omrop Fryslan. Ik luisterde en ben dan zo trots!

Voor geïnteresseerden heb ik toch even het interview geplaatst.

Us Douwe
Toch nog een paar foto’s van Douwe. Ik was met hem naar de Noordwolder Meenthe, een stuk natuur vlak bij Hooltpae.



Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

zeilschip op het meer & schapen op de hei

Het eerste deel van de shawl is klaar. Ik loop op schema.


Deze ‘Segelschiff am See’ is een MAL (Make-a-long) van Siets aan de maak en de ontwerpster van de shawl Alexa Boonstra. De shawl dankt haar naam aan het handgeverfde garen waar Alexa het ontwerp van maakte. Die kleur heette Zell am See, naar de plaats in Oostenrijk. Omdat de vorm op een zeil lijkt, vond ze het leuk om dat samen in de naam te verwerken: ‘Segelschiff am See’. Zeilschip op het meer dus.

Na de strepen komt kantpatroon. Alexa noemt dit ajour stuk ‘Opkruisen in breed vaarwater’. Dit omdat het visualiseert welk spoor een zeilboot in het water zou achterlaten bij het laveren.


Ik heb hiervoor een mooi sokkenwolletje, te mooi om in de schoenen te verdwijnen. Nu bestaat dit kantstuk ook uit ribbels. Ik twijfelde of ik dit, met zulk bont garen, wel zo mooi vindt. Dus een klein stukje in patroon gebreid. Best wel druk met dit kleurige draadje. Na rijp beraad en onderling overleg met zuslief besloten toch van het patroon af te wijken.


Dus ging ik zo verder. Geen ribbels in dit deel, wel ajour.
Handig trouwens, zo’n Yarn Cosy, een soort hoesje die om je yarncake kan doen. Deze voorkomt dat de bol bij het opbreien uit elkaar valt.


Hier één keer het patroon van de totaal acht keer om voldoende shawl-lengte te krijgen. De shawl wordt steeds breder dus de toeren steeds langer. Maar het is fijn breien. 


In de breierij heb je drie namen voor dezelfde techniek. Kant, lace of ajour. Het is breiwerk met gaatjes die ontstaan door omslagen van het garen om de pen. Door ook weer steken samen te breien kan je prachtige patronen in het breiwerk maken.
à jour komt uit het Frans en betekent letterlijk: aan de dag, ofwel je kunt het daglicht door het breiwerk zien. Dus eigenlijk is ajour: opengewerkt.

Bij ajourbreien kun je de heengaande toer in patroon breien. De teruggaande naald brei je dan averecht. Op deze manier krijg je tenminste twee draden tussen elke twee rijen met gaatjes. En je krijgt een voor- en achterkant.

Een moeilijker variant is, om in beide breirichtingen gaatjes te maken waarbij de gaatjes gescheiden worden door slechts één draad. Deze techniek beheers ik (nog) niet. Bij de bovenste manier zie ik beter wat ik doe, dit omdat de teruggaande toer alle steken weer netjes averechts worden gebreid. 

(foto: je kan natuurlijk ook best een Ajourtje in je sokken stoppen, deze sokken breide ik in 2009, de Blackrose)

Deze shawl hieronder is de ‘Brain Waves‘ ontworpen door Monique Boonstra. Ik breide dit patroon voor onze huwelijksdag. Een brede omslagdoek uitlopend op twee punten

Ik ben een Instagram-gebruiker. Regelmatig plaats ik foto’s. Maar ik kan ook enorm genieten van foto’s van anderen. Zo volg ik al een tijdje Schaapsherder Daphne. Herder van Schaapskudde Elspeterheide.


De kudde bestaat uit ongeveer 200 schapen van het zeldzame huisdierras Veluws heideschaap. Daphne hoedt de schapen samen met haar Bordercollies, Sem Jan en Tan. Dit hondenras is afkomstig uit het gebied dat men de Borders noemt, tussen Engeland en Schotland. Collie betekent herdershond.

Pup Keet staat nog aan het prille begin van haar loopbaan. Zij mag nog lekker mee snuffelen.


Keet heeft wel eigen knuffels hoor, maar ze zeult het liefst met de sokken van haar baas rond.


Deze week werd het eerste l(r)ammetje geboren. Hierna volgden er (veel) meer! Drukke tijden dus voor de kudde en verzorgers! 


Van zulke foto’s wordt je toch vanzelf blij! Dat vind ik nou zo mooi aan Instagram, dat ik zo even een kijkje kan nemen bij de schaapskudde. Het zien van de natuur en dat ik eventjes mee kan wandelen met Daphne. Virtueel dan.

De spreuk hieronder plaatste ik al eens eerder maar het is zo waar dat ik deze nogmaals plaats.

De taak die we onszelf moeten stellen is niet
om onszelf veilig te voelen,
maar om onzekerheid te verdragen.
(E. Fromm)


Vanuit Olpae:
Een poot van Chiqo en een lieve groet van mij.

sjaal, sokken & stoute schoenen

Allereerst wil ik de lezers van mijn blog bedanken voor de warme reacties op het overlijden van Guusje. Zo lief en steunend! Bedankt!


In 2018 kocht ik in Zwartsluis bij ‘Wol met Verve’ deze prachtige streng. Het is sokkenwol maar om die nu in schoenen te laten verdwijnen? Over dát onderwerp later meer in deze blogpost.

Ik zag dat ‘Siets aan de maak‘ een MAL (Make-a-long) gaat organiseren, vanaf januari. Het patroon wat gebruikt wordt is van ontwerpster Amilishly Boonstra. Een sjaal: ‘Segelschiff am See’.

Omdat deze sjaal mooi royaal is er en maar één streng ‘ander’ garen nodig is, leek dit me hét patroon. Een deel is gestreept en een deel ajour. Ik had nog een streng grijs, samen met nog een ander kleurtje uit mijn stash.

Ik heb gisteren het patroon gekocht. Lang leve Ravelry, zo handig en coronaproof. Ik ben er klaar voor.

Deze maand doe ik mee aan de fotochallenge van Makersdecember (van Mara en Nadja) op Instagram. Elke dag is er een ‘prompt’ ofwel een bepaald woord waar je een foto bij plaatst. De eigen interpretatie van het woord zorgt voor verrassende verschillen onder de deelnemers.

Ik merk dat ik de prompt’s soms filosofisch benader. Vaak ook niet. Maar gister was de prompt ‘Sustainable’ oftewel ‘Duurzaamheid’. Ik plaatste deze foto:

Deze Loesjespreuk is van de eerste golf, maar hoe relevant ook nu. Ik plaatste de tekst:
‘Hoe duurzaam moeten we überhaupt worden om de puinhopen van de mensheid nog recht te kunnen breien’.

Gisteren was de prompt ‘Hidden’, dan komen er diepzinnige gedachten in me op. Ik wilde deze prompt gebruiken om aandacht te vragen voor verborgen ziektes, aandoeningen en stoornissen.

Soms zou ik willen dat de ander even in mijn schoenen zou kunnen staan. Want het is niet uit te leggen wat bijvoorbeeld een bipolaire aandoening (bij mij dan) met je doet. En je ziet het namelijk niet.


Wat ik moet doen is meevieren met het getij, met de golven. Niet ertegen in zwemmen, dat heeft totaal geen zin. Maar ja, juist wanneer het stormt zwem ik tegen de stroom. Wil ik juist niet accepteren dat het stormt. En geloof ik er bovendien niet in dat storm overdrijft.

Maar ik heb deze prompt ‘Hidden’ niet besteed aan dit onderwerp. Te zwaar vond ik. Dat klinkt vaag en dat is het ook: want ik typ het hier wel op.

Mijn ‘Hidden’ op Instagram vandaag:
Ik vind het best wel jammer dat de mooiste sokken verborgen worden door je schoenen. Er piept wel een boordje boven de schoen uit maar daarmee zie je de hele sok nog niet. Best wel zonde.

Maar ja, het is ook zo wat om op kousenvoet door het bos te kuieren. Om deze gedachte kracht bij te zetten heb ik de stoute schoenen úitgetrokken en op mijn sokken door het bos gekuierd.


Ok eerlijk, 10 meter, maar toen was het beeld wel duidelijk.


Be safe, take care en kalm an!
En blijf dingen doen waar je blij van wordt.

lucky me

Net als vorig jaar deed ik ook weer mee met de KAL (Knit-a-Long/samen breien) van Knit Pro.


Knit Pro is een breinaalden-merk waar ik fan van ben. Nou eh, eigenlijk wil ik gewoon geen andere meer dan die van Knit Pro. Gevalletje ‘naalden-snob’? Ja, denk het wel. Ik vind de sok naaldjes Zing én de rondbreinaalden Nova Metal gewoon erg fijn breien.

Anyhow in de maand oktober organiseert dit merk op Ravelry en op Instagram een KAL genaamd Soktober. En er valt ook nog het één en ander te winnen: Yess!

Je mag een sokkenproject op Ravelrygroep van Knit Pro zetten met de tag ‘soktoberkal’ en ‘knitproNL’. Dan post je foto’s van je werk in dit ‘draadje’ of onder de # op Instagram. Doel: de deelnemers gaan een paar sokken breien van tenminste maat 35. Voorwaarde is wel dat de sokken op Knit Pro naalden zijn gebreid, maar dat lijkt me logisch bij een Knit Pro-KAL. Dit is de derde Soktober-KAL die ze organiseren.

Hier foto’s van de sokken in wording.


Op 1 oktober zette ik dit paar op de pennen. Een reliefpatroontje. Garen Regia Classic Stars Color. Een fijn bolletje. Naaldjes Knit Pro Zing van 2.25 mm. Deze sokken zijn voor Janlief.

Maar nu over de titel van deze post: Lucky me! Want wat bleek: ik had vorige week de weekprijs gewonnen!

Zoooo leuk! Dan kom je je naam tegen op Instagram en dan wordt je HEEL HAPPY wanneer het tot je doordringt dat je een Nova Cubics sokkennaaldenset gewonnen hebt. Ongeveer zo:

Ik ken dit soort naalden helemaal niet en ben dus erg benieuwd hoe het breit. De naalden zijn een soort van vierkant, dit zou ergonomisch prettig werken. We shall see! 🙂


De maand loopt op zijn eind, de sokken kunnen aan en ik zal met mijn nieuwe naalden-set gaan spelen. Zo leuk!

De klok is weer op winterstand gezet. De dagen worden korter. Ik moet altijd eventjes wennen dat het licht ’s avonds zo vroeg uitgaat. Gelukkig blijven de lichtjes in ons huis nog wel eventjes branden.


De beestjes hebben zich bij Maria gevoegd. Ja, ook Huis-Beerend. ‘Kom maar fijn naast mij staan, Beerend!’ zei Maria, zo vriendelijk als alleen Maria’s dat kunnen.
Een gezellig tafereeltje op de vensterbank.

Be careful en kalm an!

wegduiksjaal

De ‘Herbs and Spices’ sjaal.


Eind augustus gleed deze sjaal van de pennen maar ik had dit project nog niet geblogd. Nee, ook nog niet geblockt.

Het patroon is van het Noorse garenmerk Drops. Ze komen twee keer per jaar met een serie nieuwe patronen. Ik heb al een aantal keren wat uit hun stal gebreid. De patronen zijn goed leesbaar (Nederlands) en dat is fijn natuurlijk.

Nu dus de ‘Herbs en Spices’ shawl. Zo simpel en zo mooi! Aan één kant meerderen en aan de andere kant minderen. Maar je meerdert meer dan je mindert en dan krijg je deze vorm.


Ik had drie bollen Wibra Bianca gekocht, kleur 8193 en Zeeman Royal black. Er werd aan gegeven bij 221 steken af te kanten. Ik heb iets langer gebreid, gewoon tot het garen op was. Het was zo’n project waarvan je het jammer vind dat het af is. Ik denk dus echt dat er binnenkort nog wel een ‘Herbs & Spices’ het licht zal zien.

Dochterlief Jildou was er blij mee. Deze wegduiksjaal voelt ook heerlijk warm en zacht. Nu wil ik niet meteen zeggen: laat de winter maar komen, maar toch!

Ik sluit dit blogje af met een klein filmpje. Hier wordt ik nu zo blij van!
‘If you happy and you know it, just say WOE!’ Prachtig zoals die staart ook kwispelt. Hij is echt happy dat kan niet anders.

Take care en kalm an!

 

december challenge

Instagram is een app om foto’s te delen met anderen. Je kan mensen ‘volgen’ en anderen zijn jou ‘volgers’. Sinds 2013 ben ook ik een Insta-gebruiker. Je kunt me vinden onder de naam: ‘froukjess’, ja met twee s’en.

Ik gebruik Instagram vaker dan Facebook. Ik kijk graag plaatjes, dat zal het zijn.
Aangezien ik fotograferen zelf ook leuk vind, plaats ik meestal dagelijks wel een foto. Mijn favoriete onderwerpen: onze hond, de natuur & handwerkjes. De foto’s maak ik met mijn mobiel, een Samsung Galaxy S7.

 (foto: mist in de ochtend, rondje hondje 20-11-19)

Zelf volg ik bekenden van mij, andere breisters en natuurfotografen. Ik kan echt genieten als ik de foto’s van ‘kpunkka’, Konsta Punkka, the squirrel whisperer, uit Finland zie. Inderdaad, eekhoorntjes van heel dicht bij! Of de mooie foto’s van breiwerkjes van de Zweedse Pia Kammeborn, ‘kammebornia’. Maar ik vind poezen-acounts en hondenfoto’s ook zo aandoenlijk.


Twee bekende IG’ers, Maramaakt en Puk Vossen, hebben ook dit jaar weer een challenge bedacht. Elke dag van december een foto plaatsen op IG met een bepaald thema. I’m in!

Deze ‘prompts’ staan op het lijstje:

kleur

Ik ben dol op kleuren: the whole rainbow zeg maar. Ik heb niet echt een voorkeur qua kleur. De ene keer val ik op roze en de andere keer is geel weer favoriet.


Toen ik deze bol Regia Pairfect Rainbow Color zag liggen was het meteen klaar, geen twijfel, die gaat mee naar huis!


Ik ben bijna bij de teen van de eerste sok. Ik word er zo vrolijk van! Naast déze bol verwerk ik er een snufje roze in, bij de boord. En een vleugje licht groen voor de hak, dan lopen de strepen mooi door. Wordt vervolgd.

Nieuws van Terschelling:
Een tijdje geleden schreef ik over de vermissing van, de op Instagram bekende kater Hidde: hier (onderaan blogje).
Hidde is weer thuis! Bijna 7 weken is hij zoek geweest.


Uiteindelijk heeft de brandweer hem bevrijd, nadat hij tussen twee muurtjes vast kwam te zitten. Natuurlijk heeft hij daar niet 7 weken vast gezeten, dat kan niet, maar uiteindelijk is het wel zijn redding geweest.

Ik ben zo blij voor Hidde, hond Jojo en baasje Frouck.

haken en hopen

Mijn grote tas wordt alsmaar leger! Hier schreef ik al over mijn gang naar de Zeeman en met mijn big shopper vol met Royalgaren weer huiswaarts te keren. Om vervolgens aan de haak gaan. Tomeloos ‘Granny squares’ haken. In deze blog vertel ik over de ‘Ganny squares’.
Eerder:

Nu:


Ik heb nu 33 lapjes. Er zit bijna 600 gram garen in verwerkt. Dat zijn dus 6 bollen. Ik haak door tot één van de kleuren op is. Dat zal de lichtgrijze zijn.
Er zitten nog 8 bollen in mijn big shopper, genoeg om ook een mooie rand te haken.


Dit project is voor dochterlief, een plaid voor winteravonden op de bank.
Ik mag nog even doorhaken, maar er komt schot in. Wanneer ik deze plaid af heb zal ik vast met een volgende beginnen. Het is zo rustgevend, die ‘granny’s’ haken. Een lapje is in 41 minuten klaar, afgehecht en al. Dat laatste duurt bij mij 7 min. Dus 34 minuten haakwerk zit er in één lapje. Wordt vervolgt.


In dit blogje (onderaan) vertel ik over Hidde en Jojo-happy van Terschelling. Deze kater en hond hebben een eigen Instragram account. Zo blijf ik op de hoogte van de avonturen van de harige vriendjes. Maar Hidde is niet meer thuis gekomen! Zo verdrietig!


Sinds 5 oktober is hij al kwijt. Alle eilanders hebben heel Skylge afgezocht, zonder succes dus.


Jojohappy deelde deze foto op zijn Instagram:


‘Trying to be the lighthouse of this family and keep signing to Hidde. He must keep moving towards our house. And watching over our humom.’

Inmiddels zijn de berichten over Hiddes verdwijning door de media opgepakt. Sinds Hidde niet meer thuis is gekomen, controleer ik nog vaker mijn Instagram, hoop op een teken van leven van Hidde. Maar die kans wordt wel kleiner. Hidde moest eens weten hoe geliefd en gemist hij wordt! Ik leef mee met baasje Frouck, afschuwelijk om zo in de onzekerheid te zitten. Ik wil blijven hopen op een goede afloop.

ondertussen in Oldeholtpade

De dagen vliegen voorbij. Nu nog maar 30 nachtjes en dan ben ik de bruid.
Daarom gaat al m’n breitijd gaat in de kantshawl zitten.


Niet dat ik dat erg vind trouwens, dit patroon is super fijn om te breien. Ik ben nu op de helft, het breedste gedeelte gehad. Vanaf nu worden de toeren steeds korter. Maar het wordt nog wel even flink doorprikken.


And then for something completely different…
Op Instagram volg ik verschillende harige beestjes met vier pootjes. Honden en katten hebben zo mijn voorkeur, maar eigenlijk vind ik alles met een vachtje en vier pootjes leuk. Ik plaats zelf ook regelmatig foto’s van Chiqo op Instagram. Want ook hij beleefd elke dag wel weer wat avonturen.

Banjeren door het hoge gras, hoe leuk is dat!

Anyhow: Op instagram volg ik Hidde, een prachtige rode kater die op Terschelling woont.


Maar Hidde woont daar niet alleen maar met hond Jojo-heppy. Roepnaam Jojo.


Wanneer ik hun avonturen voorbij zie komen dan zorgt dat voor een glimlach op mijn gezicht. Echt zo leuk!

Op mijn tijdlijn is ook plaats voor natuurfotografen. Elke dag scrol ik zo door Instagram en zie de mooiste foto’s. Dat maakt, zo vind ik, Instagram een leuk medium.

hmmm…

Soms dénk ik dat ik na drie keer het wel kan. En hierdoor net iets te ongeconcentreerd ben. Al drie keer eerder breide ik de black rose sokken van Suzi Anvin. Na drie herhalingen van het ajourpatroontje van de black rose kwam ik er nu achter dat ik regeltje twee van het patroon al twee maal fout heb gedaan…
Het garen, welke ik kreeg van Hobbii, breit erg fijn, daar lag het niet aan!


Misschien valt het niet eens zo op, maar ik zie het natuurlijk altijd! Ik was al niet tevreden over de vierde tour. Dus dat maakt het  uithalen makkelijker…


Net alsof ik verkeerd heb in-gestoken. Afijn het is niet anders. Afhalen dus. Rats-rats-rats-rats en opnieuw opzetten.

Elke dag wandel ik met stabijna Chiqo. De ene keer in de regen (bah, niet fijn…) en de andere keer, door het dikke wolkenpak, sombere weer. De zon zien we de laatste dagen nauwelijks. Toch doen de wandelingen Chiqo en mij goed! Soms kruizen reeën ons pad, geweldig! Tijdens de wandelingen zie ik altijd wel weer wat anders. Ik maakte vorige week deze foto, één eikenblad nog aan de boom. Ik had deze foto geplaatst op Instagram.


Van alle loofbomen laat de eik haar blad moeilijk los. Misschien weet ze dat zij als laatste weer blad krijgt in het voorjaar. En daarom zo lang mogelijk haar blaadjes vast blijft houden.

Veertien jarige Chiqo wordt doof. En elk nadeel heb zijn voordeel! Hij hoort het vuurwerk veel minder. Normaal kon ik hem nu (27 december) al moeilijk uitlaten: knallen vanuit naburige dorpen maakten hem al zo bang dat wandelen niet meer lukte… Nu (nog) geen problemen, fijn! Vanmorgen wandelde hij mooi voor me uit, zijn staart zwiepend van links naar rechts en mooi hoog, een teken van blijheid en tevredenheid.


Op mijn nachtkastje lag afgelopen tijd:
‘Moeder van glas’ van Roos Schlikker. Zij beschrijft in het boek het leven van haar moeder die pas op haar zestigste de diagnose bipolair kreeg. Deze stemmingsstoornis wordt ook wel manisch-depressief genoemd. Roos beschrijft heel duidelijk hoe het leven van zowel haar, als dochter, als dat van haar moeder eruit ziet wanneer iemand bipolair is. Het was voor mij, helaas, herkenbaar. Ik heb zelf een bipolaire kwetsbaarheid.
Schlikker schijft:
‘Echte helden zijn zij die zich durven te laten zien zoals ze werkelijk zijn.’
Toen Roos haar moeder overleed en er aan Roos werd gevraagd hoe het ging, besefte Roos wat haar moeder altijd deed, jokken over hoe het gaat. ‘Ja goed!’ terwijl je weet dat het helemaal niet goed gaat…

Vorige Oudere items