haken en hopen

Mijn grote tas wordt alsmaar leger! Hier schreef ik al over mijn gang naar de Zeeman en met mijn big shopper vol met Royalgaren weer huiswaarts te keren. Om vervolgens aan de haak gaan. Tomeloos ‘Granny squares’ haken. In deze blog vertel ik over de ‘Ganny squares’.
Eerder:

Nu:


Ik heb nu 33 lapjes. Er zit bijna 600 gram garen in verwerkt. Dat zijn dus 6 bollen. Ik haak door tot één van de kleuren op is. Dat zal de lichtgrijze zijn.
Er zitten nog 8 bollen in mijn big shopper, genoeg om ook een mooie rand te haken.


Dit project is voor dochterlief, een plaid voor winteravonden op de bank.
Ik mag nog even doorhaken, maar er komt schot in. Wanneer ik deze plaid af heb zal ik vast met een volgende beginnen. Het is zo rustgevend, die ‘granny’s’ haken. Een lapje is in 41 minuten klaar, afgehecht en al. Dat laatste duurt bij mij 7 min. Dus 34 minuten haakwerk zit er in één lapje. Wordt vervolgt.


In dit blogje (onderaan) vertel ik over Hidde en Jojo-happy van Terschelling. Deze kater en hond hebben een eigen Instragram account. Zo blijf ik op de hoogte van de avonturen van de harige vriendjes. Maar Hidde is niet meer thuis gekomen! Zo verdrietig!


Sinds 5 oktober is hij al kwijt. Alle eilanders hebben heel Skylge afgezocht, zonder succes dus.


Jojohappy deelde deze foto op zijn Instagram:


‘Trying to be the lighthouse of this family and keep signing to Hidde. He must keep moving towards our house. And watching over our humom.’

Inmiddels zijn de berichten over Hiddes verdwijning door de media opgepakt. Sinds Hidde niet meer thuis is gekomen, controleer ik nog vaker mijn Instagram, hoop op een teken van leven van Hidde. Maar die kans wordt wel kleiner. Hidde moest eens weten hoe geliefd en gemist hij wordt! Ik leef mee met baasje Frouck, afschuwelijk om zo in de onzekerheid te zitten. Ik wil blijven hopen op een goede afloop.

ondertussen in Oldeholtpade

De dagen vliegen voorbij. Nu nog maar 30 nachtjes en dan ben ik de bruid.
Daarom gaat al m’n breitijd gaat in de kantshawl zitten.


Niet dat ik dat erg vind trouwens, dit patroon is super fijn om te breien. Ik ben nu op de helft, het breedste gedeelte gehad. Vanaf nu worden de toeren steeds korter. Maar het wordt nog wel even flink doorprikken.


And then for something completely different…
Op Instagram volg ik verschillende harige beestjes met vier pootjes. Honden en katten hebben zo mijn voorkeur, maar eigenlijk vind ik alles met een vachtje en vier pootjes leuk. Ik plaats zelf ook regelmatig foto’s van Chiqo op Instagram. Want ook hij beleefd elke dag wel weer wat avonturen.

Banjeren door het hoge gras, hoe leuk is dat!

Anyhow: Op instagram volg ik Hidde, een prachtige rode kater die op Terschelling woont.


Maar Hidde woont daar niet alleen maar met hond Jojo-heppy. Roepnaam Jojo.


Wanneer ik hun avonturen voorbij zie komen dan zorgt dat voor een glimlach op mijn gezicht. Echt zo leuk!

Op mijn tijdlijn is ook plaats voor natuurfotografen. Elke dag scrol ik zo door Instagram en zie de mooiste foto’s. Dat maakt, zo vind ik, Instagram een leuk medium.

hmmm…

Soms dénk ik dat ik na drie keer het wel kan. En hierdoor net iets te ongeconcentreerd ben. Al drie keer eerder breide ik de black rose sokken van Suzi Anvin. Na drie herhalingen van het ajourpatroontje van de black rose kwam ik er nu achter dat ik regeltje twee van het patroon al twee maal fout heb gedaan…
Het garen, welke ik kreeg van Hobbii, breit erg fijn, daar lag het niet aan!


Misschien valt het niet eens zo op, maar ik zie het natuurlijk altijd! Ik was al niet tevreden over de vierde tour. Dus dat maakt het  uithalen makkelijker…


Net alsof ik verkeerd heb in-gestoken. Afijn het is niet anders. Afhalen dus. Rats-rats-rats-rats en opnieuw opzetten.

Elke dag wandel ik met stabijna Chiqo. De ene keer in de regen (bah, niet fijn…) en de andere keer, door het dikke wolkenpak, sombere weer. De zon zien we de laatste dagen nauwelijks. Toch doen de wandelingen Chiqo en mij goed! Soms kruizen reeën ons pad, geweldig! Tijdens de wandelingen zie ik altijd wel weer wat anders. Ik maakte vorige week deze foto, één eikenblad nog aan de boom. Ik had deze foto geplaatst op Instagram.


Van alle loofbomen laat de eik haar blad moeilijk los. Misschien weet ze dat zij als laatste weer blad krijgt in het voorjaar. En daarom zo lang mogelijk haar blaadjes vast blijft houden.

Veertien jarige Chiqo wordt doof. En elk nadeel heb zijn voordeel! Hij hoort het vuurwerk veel minder. Normaal kon ik hem nu (27 december) al moeilijk uitlaten: knallen vanuit naburige dorpen maakten hem al zo bang dat wandelen niet meer lukte… Nu (nog) geen problemen, fijn! Vanmorgen wandelde hij mooi voor me uit, zijn staart zwiepend van links naar rechts en mooi hoog, een teken van blijheid en tevredenheid.


Op mijn nachtkastje lag afgelopen tijd:
‘Moeder van glas’ van Roos Schlikker. Zij beschrijft in het boek het leven van haar moeder die pas op haar zestigste de diagnose bipolair kreeg. Deze stemmingsstoornis wordt ook wel manisch-depressief genoemd. Roos beschrijft heel duidelijk hoe het leven van zowel haar, als dochter, als dat van haar moeder eruit ziet wanneer iemand bipolair is. Het was voor mij, helaas, herkenbaar. Ik heb zelf een bipolaire kwetsbaarheid.
Schlikker schijft:
‘Echte helden zijn zij die zich durven te laten zien zoals ze werkelijk zijn.’
Toen Roos haar moeder overleed en er aan Roos werd gevraagd hoe het ging, besefte Roos wat haar moeder altijd deed, jokken over hoe het gaat. ‘Ja goed!’ terwijl je weet dat het helemaal niet goed gaat…

challenge

For now something’s compleet different.
Instagram. Ik ben een enthousiaste gebruiker, al sinds 2013. Je kunt me vinden onder de naam: froukjess, ja met twee s’en.
Instagram is een website en app om foto’s te delen met anderen. Je kan mensen ‘volgen’ en anderen zijn jou ‘volgers’. Ik gebruik Instagram tegenwoordig vaker dan Facebook. Ik kijk graag plaatjes, dat zal het zijn.

Aangezien ik zelf ook graag fotografeer, met mijn telefoon, vind ik het leuk om deze foto’s te plaatsen. Dit doe ik dan ook veelal dagelijks. Mijn favoriete foto-onderwerpen: onze stabijna Chiqo, Jiskepoes en veel, heel veel natuur.
Zelf volg ik bekenden van mij, veel breisters en natuurfotografen. Ik kan echt genieten als ik bijvoorbeeld de foto’s van ‘kpunkka’, Konsta Punkka, the squirrel whisperer, uit Finland zie. Inderdaad, eekhoorntjes van heel dicht bij!


Twee bekende Instagrammers, Maramaakt en Puk Vossen, hebben een Challenge bedacht in deze decembermaand. Elke dag een foto plaatsen met een bepaald thema. En ik… ik doe mee!
Deze thema’s staan op het lijstje de komende 31 dagen.


Hier mijn bijlage tot en met vandaag, 10 december.


Twee foto’s doen niet mee met de challenge: Jiskepoes, deze foto maakte ik vandaag.


En de zon die door de bomen schijnt met mijn onderschrift: ‘Here comes the sun’.


Vandaag was het thema ‘lokaal’. Ik koos deze foto, vorige week gemaakt.


Mijn onderschrift luidde: ‘Het ijkpunt in de omgeving hier, de kerktoren van Oldeholtpade. De plek waar ik thuis ben. Maar waar ook de wortels van mijn stamboom liggen’. (#roots)

De challenge daagt me uit om elke dag weer een foto te vinden/maken die past bij het thema.

fan van instagram

Ik ben sinds een paar jaar gebruiker van Instagram. Dit is een app voor je telefoon waarmee je foto’s deelt. Je hebt, net als bij facebook, ‘vrienden’ alleen dit heten ‘volgers’ en je kan ook mensen zelf ‘volgen’. Er komt de mooiste foto’s langs. Dat zijn dus de foto’s van degene die ik ‘volg’.
Eén van mijn absolute favoriete fotograaf is die van het account Loki_the_wolfdog (Loki) Loki, de hond, wordt elke dag gevolgt in de natuur. Elke keer weet de fotograaf me weer te verassen met een prachtige foto! Zoals deze hieronder:

Maar zo volg ik ook breisters en bekenden van mij.
Ook ik plaats praktisch elke dag wel een plaatje, omdat ik het erg leuk vind om foto’s te maken. Instagram is bedoelt voor foto’s van je telefoon. Het is nogal een gedoe om foto’s van een spiegelreflexcamera op Instagram te krijgen.
Mij kun je vinden op Instagram als ‘froukjess’.
Hier een gedeelte van mijn foto’s…let’s scroll down!