tuinhek

Wat vooraf ging.
Jaren terug hadden onze achterburen een coniferenhaag gepland op hun erf. De haag deed het heel goed.


Het groeiende groen zorgde bij ons voor een beschutte tuin maar daar bleef het niet bij. De zon verdween dagelijks achter de heg.
Dit voorjaar zijn de uit de kluiten gewassen coniferen gerooid. Gevolg: meer licht in huis en de zon langer in de achtertuin (heerlijk!). Wijzelf hebben een tuinafscheiding met betongaas. Erg open zo zonder de coniferen.


En zo kwam ik op het idee om ‘granny squares’ voor het hek te gaan haken. Wol genoeg!


Dit project paste precies bij mijn missie van dit jaar: ‘Eerst-op-breien-wat-ik-heb’. Ik gebruikte namelijk alleen ‘left overs’ van eerder gehaakte plaids. Garen van de Zeeman:  Royal haaknaald 4 mm.


In één lapje zit 18 gram dus het hele tuinhek á 64 granny’s= 1152 gram dus toch alweer een bol of 11. Ik heb 15 kleuren gebruikt.


Ik had bij dit project een ‘goed-boek-effect’. Wanneer je een prachtig boek leest en wanneer het boek dan uit is dan kan je dat zo jammer vinden.
Nou dat had ik nu, bij de granny’s, ook. Ik had er zo’n plezier in om steeds weer andere kleurcombinaties te maken, het verveelde me geen moment.


Uiteindelijk hangen de 64 granny’s in het betongaas.

Ik ben blij met het resultaat en niet minder belangrijk Jan ook! Dat deze tuinafscheiding nog steeds een open karakter heeft deert me niet. Ik lig hoogzomer toch niet topless in de achterhuis.


Mijn volgende haakproject ligt alweer klaar. Het patroon ‘Persian Tiles’ van ontwerpster Jane Crowfoot ligt op me te wachten. Zin in!

paas-priet-praat

Gisteren reden we ons eerste motoritje van dit jaar. Het weer was natuurlijk geweldig om op de Ducati er op uit te gaan.


We deden een rondje Drenthe waarna we op het terras van Gande Café in Zuidlaren belanden. Zoonlief Wessel samen met Bart, Jo-Han en Frank traden daar op met hun band Billy & The Bobcats. Altijd weer feest als hun spelen.


In het dorp waar we wonen is het een traditie: een enorme paasbult van snoeihout. Gisteravond werd het paasvuur ontstoken. Dit jaar was de bult zo droog dat het vuur snel om zich heen greep. De zon was nog niet eens onder terwijl de bult al in volle vlam stond.
Een trekker met een tank vol water reed zo nu en dan om de brandende bult heen zodat het gras geen vlam kon vatten.


Het is een oude gewoonte zoals hier te lezen. Altijd weer een prachtig en indrukwekkend gezicht. En wat een warmte er dan vrij komt!
Niet alleen onze eigen dorpsbewoners komen er op af ook mensen uit aanliggende dorpen komen erbij kijken. Elk jaar een gezellig gebeuren.

En vandaag was er tijd om wat haken & wat lezen. Heerlijk buiten.
Het haakwerk: De granny square’s, ik had het er al eerder over. Inmiddels al over de 40 vierkantjes.


Ze zijn bedoelt om onze tuinafscheiding op te fleuren. De eerste vier banen hangen, nu nog drie banen erbij haken.


Wanneer het hek écht af is zal ik betere foto’s plaatsen, van ‘before and after’.

besje III

Op dit moment gaat al mijn u.k.t. (uninterrupted knitting time) niet naar breien maar naar haken!


Doel: 40 granny square’s haken. Hier en hier schreef ik hier ook al over.


Ik ben nu bij het 28ste vierkantje. Nog 12 te gaan. Het is zo leuk om steeds andere kleur-combinaties te maken.


Vanochtend in het bos was ik druk met een ‘plantenapp’ op mijn mobiel. Komt ineens Chiqo voorbij zwemmen! Zijn eerste baantje van 2019.


En ja wat is dan lekkerder, zo na het zwemmen, om in de zon op te drogen.

besje II

Inmiddels heb ik 17 granny squares. Ik heb uitgerekend dat ik er in totaal 45 nodig zal hebben. Als ik zo naar mijn wol kijk, dan kan ik daar prima mee uit de voeten: Er zal geen lapje hetzelfde worden. Een gevalletje van ‘tomeloos haken’. De haakster Saskia Laan gebruikt deze uitdrukking. Het betekend volgens mij zoiets als lekker, ongestoord en ongeremd haken.


In het blogje van 9 maart schreef ik dat ik niet wist waar de naam ‘granny squares’ vandaan kwam.
Anja gaf mij het antwoord:
‘De term granny square komt van de eerste emigranten vanuit Europa in Amerika. Ze hadden het niet breed, en haalden oude sokken en truien uit, om van dat garen vierkantjes te haken. Je hebt per vierkantje weinig nodig en zo konden ze dekens breien van relatief weinig garen (vergelijkbaar met de quilts die ze maakten van lapjes stof). Dit haakwerk werd voornamelijk gedaan door oudere vrouwen die niet meer deelnamen aan het arbeidsproces, dus omaatjes die vierkantjes haakten, oftewel granny-square.’

besje

In het kader van ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ kwam ik met een plastic bak met Royal Zeeman garen van boven. Ik ben aan de haak met ‘granny squares’. Allerlei kleuren combineer ik tot deze gehaakte vierkantjes. Waarom deze techniek nu ‘oma’s vierkantjes’ heet weet ik niet. Misschien dat de manier van haken populair was onder de ‘oude besjes’?

Het is zo leuk om steeds weer andere combinaties te maken!
En zo’n square haakt mindless weg! Heerlijk! Laat de wind en de regen maar om het huis jagen. Binnen is het warm en droog. Aan garen geen gebrek:


Na vijf plaids gehaakt te hebben van Royal Zeeman hou je vanzelf veel restjes over. Zo maakte ik deze deken in 2006, ik deed mee aan een CAL, crochet a long, ofwel een samen-haak-deken. Elke week kwam er een stukje van het patroon online en kon je zo weer verder haken. Erg leuk!


Het haken van vierkantjes was er populair in de 70tiger jaren van de vorige eeuw. Ze maakten zelfs wc-rol-houders ervan en hele jassen ontstonden door alle vierkantjes aan elkaar te zetten. Echt de meest creatieve creaties maakte men van deze ‘squares’.

Maar je ziet het nu ook weer terug komen. Vorig jaar nog:
De grootste gehaakte deken van de wereld die gemaakt was in het kader van de culturele hoofdstad bestond uit, jawel, ‘granny squares’! Onder het motto: haken verbind werden er wereldwijd akties gestart om deze enorme deken gezamenlijk te maken. Een prachtig initiatief van Esmeralda de Vries en Monique van der Hoek.

Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten
In totaal 10.841 dekens, 25.750 m2, meer dan 2 miljoen ‘granny squares’, gehaakt door mensen in 50 landen. Ja, ook van mij zitten er drie vierkantjes tussen. Hier een leuk flimpje erover.
Bijzonder hé!

 

haak maar aan!

Het was herfst 2015 toen Esmeralda de Vries en Monique van der Hoek aan de praat raakten. De creatieve Leeuwarders lanceerden een plan, een heel groot plan. Een recordpoging om de grootste gehaakte deken van de wereld tentoon te stellen. Eigenlijk is die grote deken een ‘bijproduct’. Esmeralda en Monique willen in het kader van ‘Leeuwarden 2018 Culturele Hoofdstad’ onder het motto ‘iepen mienskip’ (open gemeenschap) mensen samen brengen, mensen samen verbinden en dat mensen ‘aanhaken’.
Dus het doel is het ‘verbinden van mensen’ met als resultaat ‘de deken’. De deken staat voor kracht, verbinding, warmte, kleur en diversiteit van een samenleving. De enorme hoeveelheid aan dekens, minstens 10.000, waaruit de deken wordt opgebouwd worden na de tentoonstelling gedoneerd aan mensen die aandacht en warmte nodig hebben.
Momenteel zijn er overal in Nederland en ja zelfs erbuiten al, haakgroepen gestart. Groepen (helaas meest vrouwen) die met elkaar lapjes haken (10x10cm of 20x20cm). Die losse lapjes vormen samen dekens van 1.40 x 2 meter. De teller van de dekens staat al op 3767 dekens (bron) dit was eind augustus. Het zijn er nu vast meer. Alle dekens worden weer aan elkaar gezet en vormen samen die wereldse deken. Deze wordt tentoongesteld in 2018 op de vliegbasis te Leeuwarden, ja je moet enige ruimte hebben!

(bron foto)
Wolvega kon ook niet achter blijven en zo heeft de bibliotheek een Haak-maar-aan middag geïntroduceerd. Karin Stins, die zelf ook al een Haakgroep begeleid, was aanwezig om de bezoekers te enthousiasmeren. Ik had de oproep op Facebook van de bieb Wolvega wel gelezen maar er eigenlijk niet meer aan gedacht. Toevallig kwam ik de bieb binnen huppelen om een boek in te leveren. Omdat ik dit initiatief een warm hart toe draag haakte ook ik aan.
(foto K. Stins)

Inmiddels had ik thuis al een paar lapjes gehaakt. Want wat zou het leuk zijn dat er in ieder geval ook een paar lapjes van mij in die grote deken terechtkomen.
Het werd een gezellige bijeenkomst. Ik heb geen idee of er draagvlak is in Wolvega voor dit initiatief. Ook ik zal niet elke vrijdag in de bieb kunnen gaan zitten haken. We zullen zien.
Het was wel grappig want ik schoof nietsvermoedend aan en kwam gelijk op de foto!

Er zijn twee facebookgroepen te vinden:
Haak je aan? Haken is verbinden.
Hier vind je de agenda van het promotieteam en andere posts over het initiatief.
en
De grootste gehaakte deken van de wereld.
Hier vind je de teller van de dekens en foto’s van dekens die af zijn..

deken

De samen-haak deken, de CAL (crochet-along van de Lossen & Vasten-facebook-groep) is af. Ik heb de deken niet precies volgens patroon gehaakt, zo nu en dan deed ik mijn eigen toeren en de rand heb ik ook niet volgens patroon gehaakt. Er zit 1285 gram Royal garen van de Zeeman in de deken die 140 cm x 200 cm is.

Tijdens de laatste toer gebeurde er een klein drama. Chiqo stootte een beker (zwarte) thee over de deken heen! Nu drink ik mijn thee in zo’n groot glas, dus er kukelde zo’n 350 ml thee over ’t haakwerk. Jildou, die aanwezig was bij het ‘drama’ wist de meeste thee uit de deken te deppen.
Maar ondanks haar snelle actie  zaten er, na het drogen, nog heel veel vieze bruine vlekken in de deken. Vooral op wit goed te zien.

Ik heb de laatste toer afgemaakt en de deken meteen in de wasmachine gedaan op 40 graden met een flinke hoeveelheid Vanish Oxy Action.
Gelukkig geen vlekje meer te zien na de wasbeurt. Pff!

Het gras staat hoog, echt hoog! Mooi om zoveel verschillende wuivende graspluimen te zien.

Stabijna Chiqo vindt het geweldig er doorheen te lopen. Kwispelend gras!

Vorige Oudere items