follow the sun


.
Een wel heel zen liedje!

Volg de zon, uit welke richting de wind ook waait. Wanneer deze dag voorbij is, adem in. Droom met zorg. Er is morgen een nieuwe dag voor iedereen. Een gloednieuwe maan en een gloednieuwe zon. Dus volg de zon.


In 2017, ver voor Corona, gingen dochterlief en ik naar een concert van deze Australische hippie-muzikant Xavier Rudd. Een prachtig, zij het wat zweverig concert.

De kleine dingen
In 2020 deed ik mee aan een crochet-a-long van Scheepjes. Een samen-haak-project. Ik had het garenpakket gekocht en startte vol overgave. Maar na een paar weken bleek ik te weinig haakskills voor dit patroon de ‘d’Histoire Naturelle’. Ondanks de goede instructiefilmpjes was ik gewoon te veel aan het modderen en kwam daardoor niet aan haken toe.


Foto hierboven: zo zou de deken moeten worden, wel prachtig hè…Ik heb het werkje afgehaald. De wol opgeborgen. Tot ik, vorig jaar, dit project voorbij zag komen.


Deze deken ligt meer in mijn mogelijkheden. Ik brei het zelfs nog wat groter! Origineel is het patroon ‘Le petit choses’ 168 steken = 80 x 85 cm. Ik heb 252 steken opgezet wat ongeveer neerkomt op 120 cm breed. Het haakpakket bevatte 17 bollen Scheepjes Colour Crafter dus was er wel ruimte om meer steken op te zetten.

Ik had al een paar strepen gebreid, toen is het hele project naar boven verdwenen. Verdrongen door andere, in mijn ogen, belangrijker projecten.


Nu, begin 2022, pak ik dit werkje weer op. En… heerlijk al die strepen.

Voornemens
Ik had eerder al verteld dat ik elke dag een keuze maak uit al mijn spullen/dingen om 1 item ervan naar de kringloop te doen. Gewoon ontspullen. Ik heb een doos waar ik elke dag wat bij doe. Easy peacy.

Maar ook is er bij mij een drang om eens wat ‘lopende werkjes’ weg te werken. Ik heb er 6. En nog 3 borduurwerkjes. Dat klinkt niet veel, 9. Maar ik heb ook nog de nodige wol liggen waar ik plannen mee heb. Zoals garen op deze foto, voor de Elfriede shawl. Okay, die heb ik nog niet op de pennen staan en dus telt die niet mee als ‘lopend werkje’.


Zie dit is de ‘in-weg-duik-shawl’ Elfriede:


Nota bene: Handwerken moet vooral een fijne bezigheid zijn en blijven. Dus kies ik waar ik op dat moment plezier aan beleef. Alhoewel het fijn zou zijn dat ik dan dus kies uit die 9 ‘lopende werkjes’.

Hoe dan ook: Doe waarvan je houdt, en hou van wat je doet. Easy peacy.

Afgerond werkje
Het eerste paar sokken van 2022 is een feit. Garen: Phildar Milky Way, naaldjes 2.25 en in elke sok 3 rijen koffieboontjes. Dat staat altijd leuk en breit zo fijn.


Ik kreeg deze verrassingsbol van zuslief. Een bolletje waar allemaal kleine dingetjes in verstopt zaten. Al breiend kom je die tegen.

En wat zit er dan in? Zie foto rechtsonder: Alle gezinsleden in kraaltjes. Zo bevrijdde ik ‘Sandor’ als eerste uit de bol. Douwe toonde voor het eerst interesse in mijn garen. Maar dat kwam doordat er ook voor hem snackjes in zaten. Zo leuk!

Zus had bewust gekozen voor NIET zelfstrepend garen. Ze kent mijn obsessieve perfectie in dezelfde streep-sokken breien. Dat lukt je niet met deze kleurstelling. En dat scheelt weer wat hoofdbrekens.

Elk voordeel heb zijn nadeel
Dagelijks wandel ik door het Scheenebos, hier bij ons dorp. Vaak zie ik reeën. Voor de reeën is het hier in de omgeving een walhalla. Overal bos, akkers en weides.


Ze hebben zo wel hun eigen favoriete plaatsen. Vaak zag ik ze in het schraalgrasland aansluitend aan het bos. Dit perceel, ter grote van 3 hectare, is in 100 jaar nog nooit geploegd. En wordt dan ook niet gebruikt voor landbouw maar er groeit wat er groeit en eenmaal per jaar wordt dat gemaaid.


De grassen en weidebloemen kunnen er heerlijk groeien. Het trekt allerlei vogels, insecten en wilt aan. Reeën verschuilen hun kalfjes erin.

Het kwam te koop met de wens dat dit stukje natuur kon blijven bestaan. Filmer en fotograaf Ruurd-Jelle van der Leij stapte hierin.


Maanden lang is hij bezig geweest om deze grond om te zetten in een privé-natuurgebiedje met een zandwal en een stromende beek. Fragment Vroege vogels op NPO 1 radio HIER. Van der Leij hoopt op veel aantrek van vogels en insecten.

Die zandwal is helaas nodig om er de rust te creëren. Op het pad tussen bos en land was het te druk met wandelaars en loslopende honden. Niet ideaal dus.


Ik heb een reebruin vermoeden dat ik die sprong (zo noem je kudde reeën) hier niet meer zal zien. De zandwal is best wel hoog.

Gelukkig is er nog een plek waar de reeën ook graag verblijven, even eerder is een stukje land omgetoverd in een weidebloemen veld. Zo lag het er afgelopen zomer bij.


Dat veld heeft de Vogelwacht nu nog een keer zo groot gemaakt. Prachtig! Foto ook van afgelopen zomer.


Us Douwe
Een hele hond. 19 kilo nu.


Al vanaf heel klein heeft Douwe een grote interesse in schapen. Hij kan er uren naar kijken. Ik kon me dan ook voorstellen dat Douwe een baantje als herdershond ambieert.


Maar hij twijfelt nu tussen iets met schapen of sleutelen. Volgens de hond is er in de schapenhouderij geen droog brokje te verdienen. Dus nu loopt Douwe een snuffelstage bij Jan.


Hij mag gereedschap aangeven, maar het ‘los’ daar moet Douwe nog wat aan werken.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

on my way

.
‘Send me my way’ is eigenlijk van Rusted Root. Deze bluegrass band komt uit Pennsylvania. Maar ik vind deze versie van ‘Guy meets girl’ ofwel Cody en Alyssa, ‘liever’.

Over het liedje
Het gaat over vrijheid. Je leven leiden zoals jij dat zou willen, je eigen weg gaan zonder spijt. Er alles aan doen om, in deze willekeurige en onvoorspelbare wereld, je bestemming te bereiken.

Zo mooi dat Cody en Alyssa zelf de daad bij het woord voegden door in een oude schoolbus door Amerika te reizen. Hier filmpje van de bus.

Spelen


Wat is het soms leuk om even ‘echt’ met wol te spelen. Geen patroon maar gewoon wat maken.


Ik pakte een paar kleurtjes en kon maken wat ik wou! Ja, ik voelde me net Catootje. Die van de botermarkt. En ik maakte voor ons stenen poesje een sjaaltje.


En ik maakte voor de echte poezekes van dochterlief wat muisjes.


Kattenogen bevatten veel minder kegeltjes dan die van mensen. En de kegeltjes zorgen voor het zien van kleuren. Mensen kunnen de 3 primaire kleuren zien: rood, geel en blauw. Katten kunnen, net als honden, maar 2 primaire kleuren zien: geel en blauw (en natuurlijk de combinatie tussen deze twee, namelijk groen) Dus deze speelmuisjes zien ze zo:

Batikshawl
Hier nog op de pennen. Ik zat een middagje bij dochterlief.

De poezen moesten even wennen aan mijn breiwerk. Om de beurt kwamen ze even snuffelen aan de shawl in wording.


In middels is dit project afgerond. Ik heb ervoor gekozen om er een kol van te maken. Deze Trees, zoals het patroon heet, is in een koker gebreide shawl.


Aangezien ik op naald 4.5 mm heb gebreid is de Trees dik, erg dik geworden. Als je een shawl aanhoud heb je een dik breisel op je borst liggen. Nee, das niet mooi en niet fijn. Nu heb ik een kol gemaakt, echt perfect! Daar kan ik zo blij van worden: When a plan comes together!


Verjaardagskadootje
Eerste kerstdag werd ik 53 jaar. Mijn (schoon)kinderen kwamen langs. Niet voor een kerstdiner maar gewoon voor de gezelligheid. Wat vreterij op tafel en als diner een kopje soep.

Ik ben een trouwe luisteraar van de podcast ‘Het ministerie van gebreide zaken’. Dit is een Belgische podcast over… ja dat hoef ik niet in te vullen. Afijn in seizoen 2 aflevering 8 hadden de dames een gesprek met Veerle en Griet over hun boek ‘De woldoeners’.


Het gaat niet alleen over de verhalen van de leden van een breigroep die neerstreken in Pandzestien in Niclaas maar ook experts op gebied van mentale gezondheidszorg hebben er hun plek. Prachtig! Er staan naast levensverhalen ook nog patronen in. Voor een breister wel echt een walhalla!


Normaal weet ik nooit een kadootje voor mijn verjaardag. Nu dacht ik dat dit boek mooi zou zijn om te krijgen. Altijd zeg ik dat ik iets te wil krijgen wat OP kan. Een mens dat alles al heeft is hier bij gebaad. Lekkere douchegel of chocola. Een kaarsje of zo.

Maar toen ik de vraag van Jildoulief kreeg wat ik zou willen krijgen op mijn verjaardag kon ik haar deze suggestie doen. Dit boek. Vanwege zijn mooie patronen een boek om te koesteren na het gelezen te hebben. By the way, naast dit boek kreeg ik ook nog van alles wat OP kan! 🙂

Us Douwe
Inmiddels een half jaar oud. 


En wat heeft hij al een prachtige ‘zwiep’staart.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

maybe I should just let it be


.
Een regel van ‘The Decemberists’ uit het nummer ‘January hymne’ mooier kan het niet voor deze blog, zo op de drempel van 2021/22. Deze folk & alternatieve rock band en komt uit Oregon. Frontman Meloy zegt dat het nummer gaat over het scheppen van sneeuw. Hij was verhuisd naar Portland en 10 dagen afgesloten door het winterweer. Een hymne is een lofzang, een lofzang op de sneeuw dus. Ik lees echter meer in het nummer. En dat mag.

2021
Elk jaar blik ik even terug. Met in mijn hoofd de tekst van ‘Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een schaduw heen’ (Johannes de Heer, 406) Dat lied zong mijn vader in deze tijd.

Breiwerkjes
Op handwerkgebied heb ik wel één en ander verzet.
31 paar sokken, 2 shawls, 1 paar mofjes. 1 deken en 1 poesje.



Ik denk dat ik van al de projecten de ‘Segelschiff am See Shawl’ het mooist vind. Dit was een Knit-A-Long van Alexandra Boonstra. In deze blog de info. Deze driehoek-shawl heeft een gedeelte gestreepte ribbels en eindigt met een ajour (gaatjes) stuk.

Leesvoer
20 boeken uitgelezen/uitgeluisterd: Indrukwekkendste De Crèche van Elle van Rijn.

Beestjes in het nieuws
Afgelopen jaar is in april, Chiqo over de regenboogbrug gekuierd. Hij was na 16 jaar echt op.


Dit, hieronder, plaatste ik op dierendag.


Links Chiqo, rechts Douwe. Zonder dat we er op uit waren kwam in augustus Douwe op ons pad.


Getipt door een buurvrouw zagen we dit nestje. Zeven stabijtjes. Op 11 september kwam Douwe bij ons wonen.


Nee, we zijn Chiqo niet vergeten, hij heeft een plaatsje in ons hart.

Us Douwe
Zo vol leven! Maar beslist geen ADHD hond. Hij luistert goed. En in de buurt al flink wat hondenvriendjes gemaakt: Fauno, Pelle, Pacha en natuurlijk Bob.


Camper
2021 is ook het jaar dat Jan de camperbus bouwde. Onze Jolly Jumper. Een enorme klus!


Een iemand die geen weet van campers heeft kan zich niet voorstellen wat voor kennis & kunde er nodig is bij de verbouwen van een bus.


We zijn door omstandigheden nog niet ver weg geweest.

Vooruitblik 2022
Hmm, daar heb ik wat moeite mee dit jaar. Op mijn neus zit een basaalcelcarinoom, dat is een vorm van huidkanker. Nee, daar ga je niet aan dood. Wel moet een deel van mijn neus worden weggesneden. Ergens in maart hebben ze plaats voor mij. De plastisch chirurg kan het gat daarna weer dichten. Dit heet ‘voorhoofdsflap reconstructie’. Dat betekent meerdere operatie’s onder narcose. Een heel traject dus.

Ik zie vooral beren en op elke weg. Dat heb ik van mijn oer-beppe Margje. De oma van mijn vader. Die kon zich ook té grote zorgen maken. Hier het kleine huisje van haar op de Meulepolle in Wolvega.


Een mens lijdt het meest van het lijden dat zij vreest, valt hier bij mij wel op zijn plaats. Wanneer ik in een positieve bui ben niet hoor, dan bezie ik alles door een roze bril. Maar dát gevoel ben ik nu even kwijt.

Op reis
Wie weet kunnen we later in het jaar lekker weg met onze Jumper-bus. Scandinavië, Ierland, Noord-Spanje? Douwe tussen ons in. Gewoon maar zien waar we heen gaan.


Poezen
Vanaf 1999 hebben we steeds poezen gehad. Rebbel, Jiske, Guusje, Twinkel (oppaskat), Joep (oppaskat) ik ben echt een katten-mens.


Wanneer ik Douwe van de opvang haal, waar ook het asiel zit, sta ik altijd even met mijn neus tegen het glas. (Sorry, schoonmaakster!). Al die asielpoezekes daar. Ze liggen lekker in een warme kamer met veel zachte plekjes om te slapen. O, ik zou er zo één meenemen. Nee, allemaal! Eh, doe dat maar niet. Twee! Ja, twee! Wanneer wij weg zijn hebben ze elkaar nog…

Het geeft mij wel een mooi vooruitzicht te weten dat, na het ‘neustraject’, we twee lieve poezen te kunnen adopteren. Jan? Ja toch? Please?

Verdwenen
De Stephanuskerk was van de week niet te zien. Denk hem er maar even bij!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

you know it’s me, Cathy


.
Als meisje van 5 jaar deed dochterlief mee met de playbackshow in ons dorp.
Ik had een jurkje in elkaar geflanst en samen een dansje ingestudeerd. Jildou vertolkte Cathy uit een nummer van Kate Bush.


Op haar blote voetjes vulde Jildou zo onbevangen het hele podium. Zo prachtig. Ze won er een enorme beker mee.

“Wuthering Heights” is een nummer gebaseerd het gelijknamige boek. Cathy is eigenlijk een geest die verlangt naar haar voormalige minnaar, Heathcliff.

Later playbackte ze niet meer, maar stond met verschillende bandjes op de bühne. Zij met haar basgitaar. Contrast: Hard rock spelen in een door mij gemaakt ‘Hou-van-Holland-jurkje’. Geweldig!

En dat meisje is vandaag jarig. Negenentwintig jaar geleden kwam Jildou ter wereld: Een lieve, prachtige dochter!

Poezekes
In augustus 2014 hebben Sandor* en Jildou zich ontfermd over 3 poezekes. Opgehaald bij Kat in Nood.


Broer Bruce en de zusjes Daley en Abbey. Het zijn lieve beestjes.

Wat geef je een jarig kind dat alles al heeft. Nee, ik zeg het verkeerd. Wat geef je een kind dat bijna alles heeft? Het onbrekende poezeke!

(* Ja: dé Sandor die mijn getuige was bij ons huwelijk.)

Making of Mies
Met een bolletje Metropolis van Scheepjes breide ik Mies. Kleur: Liverpool en naaldjes: 2.5 mm. Ik denk dat ik de volgende met dunnere naaldjes ga breien. Hier en daar piept toch de vulling eruit. Hier en daar dus wat gesmokkeld met extra draadjes.


De patronen van Annita Wilschut van ‘Zij maakt het’ zijn zo mooi om te maken. Jaren terug was ze met dit patroon bezig. Ik bezocht haar stand op de beurs. Annita verklapte dat ze met een poes bezig was. Ze wist dat ik een poezemens ben. Ik moest al breiend aan dit gesprekje denken. Zo leuk!


En deze kleur heeft Jildou nog niet. Dit exemplaar maakt geen ruzie, behoeft geen kattenbak en voer evenmin. Handig toch?


Us Douwe


De vervolgcursus hebben we met positief resultaat doorlopen! Ook de puppycursus deden we bij Happy Honden. We hebben veel geleerd daar! Zodra we het erf opreden was Douwe al door het dolle! Helemaal Happy!


Douwe is een stoere hond, de grootste takken sleept hij mee rond!


.
Wandelen


Spending time in nature
put everything else in perpective.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

meet oounze Douwe

Onze Douwe
We hebben gezinsuitbreiding gehad: oounze Douwe.


(Fotocredits Afke)
‘Oounze’ is dialect, ‘us’ Douwe kon ook, dat is Frysk. We praten toch meer Stellingwarfs vandaar ‘oounze’ Douwe..

Douwe is een Friese Stabij van nu 9 weken oud. Douwe betekent ‘vriend’, ‘vrede’ en ‘onschuld & eenvoud’. Prachtig toch! In het nest heette hij al Douwe. We wilden graag een Fryske namme dus Douwe bleef Douwe heten. 


Hij komt uit een nestje van 7, allemaal reutjes. Hier het hele stel, inclusief moeder Fenny. Douwe is de tweede van boven.


Sinds zondag woont Douwe bij ons. Het gaat goed. Douwe is een vrolijke pup die de hele dag om ons heen dartelt. Natuurlijk slaapt hij ook veel en we pogen hem zindelijk te maken.

Het is een werk-hondje, wil graag een pootje meehelpen!

We verwachten dat Douwe een forse Stabij zal worden, hij staat namelijk op hele stevige poten. Vader is ook fors dus vandaar onze verwachting qua grootte. 


Voornu mogen we vol aan de bak. Een pup die overal plast en poept. Ondanks onze beloningen wanneer hij het toevallig buiten doet. ’s Nachts moest Douwe erg huilen en blaffen. Dit kostte Jan zijn nachtrust. (Ik slaap er doorheen….’ontaarde baas’) Sinds gister slaapt hij bij ons op de slaapkamer en is hij stil. Okay, het zal hond-pedagogisch wel totaal onverantwoord zijn, het zij zo.

Hij is niet bang aangelegd. Is aan veel geluiden al gewend. Vindt mensen ontmoeten één groot feest. Hieronder de eerste ontmoeting met dochterlief. Van de meeste honden wordt Douwe ook wel blij, maar moet hierbij echt de hond uit de boom kijken. 


De grote verdwijntruc snapt Douwe totaal nog niet. Bij een wasje van boven halen (mij) gaat het alarm af (hij). Komt ook vast wel goed, zei ze niet gelovend in haar eigen uitspraak.

Campervan
Vorige week zijn Janlief en ik met onze bus op pad geweest. Fijn, even er tussenuit.


We reden via Edersee naar Zwarte Woud en Bodensee.


We maakten gebruik van de camperplaatsen.


En zo ziet het er dan uit, zo ’s morgens vroeg: a campervan with a view!

Onze bus is in de regel echt de kleinste op zulke camperplaatsen. Het stoort ons niet hoor. Wij kunnen gewoon bij de Aldi of Lidl parkeren. En echt, we hebben ruimte genoeg.


O, ik ben zo trost op mijn Jan! Hij heeft eigenhandig de hele bus omgebouwd tot een prachtig huisje.

Wennen aan ons busje
Douwe zit nu volop in de socialisatieperiode. De primaire socialisatieperiode loopt van ongeveer van 9 tot 14 weken. Douwe staat nu open voor het leren van nieuwe dingen zonder angst. Dus doel 1: wennen aan de campervan. We willen Douwe graag meenemen op onze road-trips. En ik denk dat dat wel zal lukken!

Wolletjebol
Bij de Netto (supermarkt in Duitsland) scoorde ik een bolletje sokkengaren, YESS!


Paar nummer 24 van dit jaar
We reden hoofdzakelijk op B-wegen. Zo zie je nog eens wat! En ik kan (sinds kort) sokkenbreien en naar buiten kijken tegelijkertijd


Ik heb er nog geen eigenaar voor deze sokken. Garen: Opal Joy kleur Lebensfreude. Naaldjes 2.25 mm. Dus denk ik stiekem om dit paar te gebruiken voor mijn ‘dam-kastje’. Dit is een disje/kastje/kraampje op de oprit waarin je spulletjes verkoopt. In mijn geval dus sokken.


Eigenlijk zou ik de haak-teen een andere kleur doen. Ik had een bolletje donkerblauwe merino wol hiervoor. Maar dat is met wassen een probleem, zo voorzie ik. Dit bolletje van Opal kan best in de was. Merino wol is toch iets viltgevoeliger vandaar dus. 


Ik had al bedacht dat ik, wanneer ik de sokken op de ‘dam’ verkoop er geen geld mee wil verdienen. Het geld wat ik krijg voor de sokken gaat naar een goed doel. Maar ja, welke? Ik dacht aan Kika en aan de Dierenbescherming. Maar waarom niet wat dichter bij huis? De Hersenstichting? Ach, één paar klaar, ik kan er dus nog wel even over nadenken.

Dit bevat een afbeelding van: {{ pinTitle }}
Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

 

lammetjes

Lammetjes en koolmeesjes
Wanneer ik lammetjes in de wei zie, kan ik daar zo blij van worden. Het dartelen en de vrolijkheid, wat eigenlijk alle jonge beestjes hebben, is zo vol van energie. De maitiid, Frysk voor lente, vind ik dan ook een prachtig jaargetijde.

Want als je dit ziet, dan wordt je daar toch happy van! (fotocredit E. Bette)




Het is dan niet zo gek dat ik viel voor dit kussen: ‘Nieuwschierige schaapjes.’ Zo haal ik gewoon de schaapjes in huis.


Deze is van Vercaco. Voorbedrukt stramien met afmeting 40 x 40 cm. Ik moet nog wel wat kruisjes, maar dat is prima. Ik maak het kussen gewoon omdat ik het leuk vind. Er zit geen tijdslot op.


Een beetje retro, zo’n kussen. Maar weer helemaal hip! Zo zag ik bij Yvonne en haar boeren ook een kussen voorbij komen, zie rechts onder. Wie zou er daar creatief bezig zijn geweest?

In het programma ook een paar mooie gehaakte dekens trouwens. Eéntje onder linker arm van Yvonne. Maar dat koolmeesjes-kussen, hoe leuk ook!

In het huisje bij ons zijn ze druk doende. Nu is het tijd voor wat zachter nestmatriaal.


Still knitting socks
Ik had een mooie steekmarkeerder gekregen. Bedankt A! Zo lief!

De klompensokken voor Leon zijn af. Onze jongste telg hij koos in 2004 Chiqo uit het nestje. Chiqo was altijd blij wanneer Leon ‘in da house was’. Maar ook voor dochterlief Jildou had hij een zwak.

Ik heb een wikkel gemaakt met een foto van 16 jaar terug. Bij de sokken stopte ik ook een foto van Chiqo.


Klaar om weg te geven. Ik kon trouwens makkelijk 1 paar uit een bol halen. Maat 40, 18 gram over. Bergen Botter IJselmuiden, naaldjes 2,5 mm.

Foto hieronder, een wandeling, even geleden: Chiqo volgt trouw. Blij en in zijn sas, staart omhoog.

Zingen
Ik mag graag zingen. Nee, niet in de douche hoor, soms wel in de auto. Dan moet ik wel alleen zijn. Ik zit bij het koor hier in Olpae. Maar ja, dat koor staat al langer dan een jaar ‘on-hold’.

Om toch onze liedjes te oefenen zingen we nu op Zoom.


We loggen in en we zingen met de lap-top mee onder begeleiding van onze dirigent Hinke Jelsma. Ja, best wel awkward! Het liefst zit ik dan ook alleen in de kamer. Als Janlief in de kamer is voelt het toch wel wat weird.


Maar goed, het zij zo. Ik vind het allang fijn dat we kunnen zingen (online dan). Het is sowieso leuk om elkaar weer te ‘zien’. En wat we zingen? Nou deze bevoorbeeld: Kensington Uncharted.


Take care en kalm an,
lieve groet uit Olpae!

mojo

Brei mojo
Mojo komt uit het Engels en staat voor motivation en joy. Ook wel je innerlijke kracht of je ‘sparkle’. Wanneer je gemotiveerd bent en doet waar je blij van wordt dan straal je positieve energie uit. Het valt me op dat deze term regelmatig op duikt in breipodcasts en breivlogs en -blogs.

Kort door de bocht: Wanneer ik brei dan voel ik me prettig. Dat kan komen doordat ik me goed voel dóór het breien. Maar het kan ook dat ik juist mijn breiwerk op pak om in mijn ‘brei-mojo’ te komen. Vice versa dus.

Dat goede gevoel wordt veroorzaakt door het vrijkomen van een aantal ‘feel good’ hormonen in de hersenen, waaronder serotonine, dopamine, endorfine en zelfs endocannabinoïden (cannabis-achtige hormonen van nature geproduceerd in het lichaam).

Voorwaarde is natuurlijk wel dat het breiwerk, an sich, je ‘sparkle’ geeft en er geen stress is door fouten en achteruitbreien, maar dat is logisch.

Gefinisht werkje
De dochter van mijn zus, mijn nichtje dus, is met gezin in een nieuw huis gaan wonen. Dus kon ze wel een paar ‘nieuwe-huis-sokken’ gebruiken. Ik dook in mijn stash en kwam boven met een prachtige bol Novita 7 Veljestä Polkka, kleur 828. Het is een Noors bolletje die ik kreeg van mijn zus. Ze nam van vakanties geregeld een mooi garentjes voor mij mee. Zo fijn!

Nieuwe-Huis-Sokken mogen wel iets meer body hebben dan de gewone sok van 4 ply. Deze bol was wel 8 ply! Ik brei vrij luchtig dus ik ging los op pen 3.5 mm. Ik had er lol in, het schoot lekker op en de kleuren op de bol maakten mooie strepen in het werk.

En bij streepjgesgaren is het altijd een uitdaging om twee gelijke sokken te breien.

I love it when a plan comes together! Ik heb er een ministrengetje bij gedaan, voor eventueel gaten te stoppen.

Lopend werkje
In mijn laatste shop-update liet ik ze al zien, 2 bolletjes Regia Pairfect Kids Color. Gekocht voor onze kleinkinderen Tess en Kyan.

Het zijn bolletjes van 60 gram. Wanneer je je aan de instructie houdt dan krijg je automatisch identieke sokken. Er zitten stukken geel garen in de bol. Zo weet je waar je met de boord kan beginnen.

Regia gaat uit van een ‘shortrow heel’ (verkorte toeren hak). Je kunt uit de bol max maatje 36 breien. Ik heb, voor het eerst, een ‘shortrow heel’ gebreid. Ik werd geholpen door Arne van Arne en Carlos. Maar gek genoeg kwam ik niet uit met het garen. Met andere woorden ik was nog met de hak bezig terwijl het grijze garen alweer roze kleurde.

Het is eigenlijk niet moeilijk hoor, zo’n ‘shortrow heel’. Ik was niet tevreden omdat ik niet uit kwam met het garen maar ook was het nog niet helemaal netjes. Met wat vlieguren wordt ook deze hak mij wel eigen.

Ik koos uiteindelijk voor de gewone ‘hollandse hiel’, het hiellapje is precies het grijze garen. De kleine hiel is al in kleur. Waarschijnlijk heeft Regia er niet aan gedacht dat een sok maatje 33 meer hak-garen neemt als maatje 29? Voor mijn gevoel begint het grijze teenstuk ook iets te vroeg. Maar uiteindelijk kan ik me wel vinden in het resultaat.

Beestjes in het nieuws
Lapjespoes Twinkel mocht 3 maanden bij ons logeren. Nu is het nieuwe huis klaar en de rust weder gekeerd. Tijd dat Twinkel zich weer bij haar gezin voegde.

Het poezeke is dapper. Toen ze bij ons kwam, was ze in no time gewend.

Zwarte herder Schadow was even buiten gezet zodat Twinkel rustig kon rond kijken. Het was prachtig te zien hoe ze elkaar door de schuifpui begroetten, neusje-glas-neusje.

En ook nu liep ze weer rond alsof ze hier al jaren woont. Geweldig!

Onze stabijna Chiqo is met 16,5 jaar echt een hondje van de dag. Maar dat zeggen wij al jaren!

Hij heeft elke dag ook momenten dat slecht gaat. Dan willen de achterpootjes niet en valt hij om. Zo viel hij al een keer in een sloot. Hij was net wat te dicht bij de rand gaan staan. De sloot was bijna leeg. Ik liet me zakken in de sloot en drukte Chiqo weer omhoog. Toen hij weer op zijn pootjes en op de kant stond liep hij verder alsof er niets gebeurd was. Zwiepstaart hoog!

Aan zijn staart is trouwens goed af te lezen hoe het met het beestje gaat. Staart omhoog: blij, staart laag: niet blij, staart tussen pootjes: helemaal niet blij!

Chiqo is een sterke hond, de combi stabij/wetterhoun heeft goed uitgepakt.

Huis te huur

Het vogelhuisje is schoon en kan zo weer in de verhuur. De eerste bezichtiging heeft al plaatsgevonden.

Kalm an & geniet van de voorjaarszon!

Lieve groet uit Olpae!

les petites choses

De kleine dingen
Zo heet het project wat ik op de pen heb staan. ‘Les petites choses’ is een KAL (Knit-A-Long) van het Franse garenmerk Katia. Een deken breien. Ik heb net deel 1 af. Er zijn inmiddels al 4 van de 6 delen verschenen.

Ik ben regelmatig wat langzamer dan de rest. Op de lagere school al. Ik las de woordjes van de Brus Test te traag. Dus zat ik met groepslezen bij een groepje kinderen van een klas lager. Dat is heel vervelend & naar als je 10 bent. En de Coopertest dan, op de middelbare school. Ach, laten we het daar maar niet over hebben…

Nu deert het me niet meer dat ik soms wat langzamer ben. My speed doesn’t matter, forward is forward.

Het is logisch dat ik er wat langer over doe. Het patroon geeft namelijk 168 steken aan en ik brei met 252 steken. Ik heb genoeg garen om de deken groter te maken, vandaar.

Het garen is Scheepjes Colour Crafter, mooi en zacht garen. Wel 100% acryl, maar daar heb ik geen moeite mee. Ik ben niet zo’n yarnsnob.

Ik houd me grotendeels wel aan het patroon, maar voeg hier en daar wel een extra toertje toe. Dat heet ‘creatieve vrijheid’. Hieronder de making of:

Een poes Twinkel en rechts onder ook de hondensnuit van Chiqo. Altijd goed dat er twee kritisch mee kijken bij een fotoshoot.

Werkje over de finishlijn
De sokken van Janlief zijn klaar. Het was een feestje om ze te breien. Ik vind de kleurstelling en het streepjespatroon zo mooi. Garen: Regia Pairfect Design Line.


Ik brei sokken op naaldjes 2.25 met 60 steken. Wanneer ik het been breide zoals aangeven werd dat te lang. Dus heb ik heb bij beide sokken een paar streepjes laten verdwijnen door de draad even af te wikkelen tot de hiel.

De ontwerpers van dit garen, de Noren Arne en Carlos, gaan uit van een short-row heel. Ik ben van de Hollandse hiel maar die neemt meer garen dan die short-row heel. Door te smokkelen met het aantal toeren van het hielvlapje kwam ik precies goed uit bij het streeppatroon van de voet. Nu dacht ik, die modivicatie onthoud ik wel voor sok 2. Niet dus…


Ik heb er uiteindelijk goed eind aan weten te breien.

You Tube
In mijn vorige blogje had ik een filmpje zitten over mijn ‘kantoortje’. De plek in ons huis waar mijn handwerkspullen liggen. Ik had ‘Come home‘ van Sofia Dragt eronder spelen. Maar dat mag niet. Ik dacht, och als het op de achtergrond hoorbaar is, is dat wel ok. Niet dus.

Zoonlief hielp me snel uit de brand en had het filmpje van een gratis muziekje voorzien. Geluid van de deurkruk bleef en het muziekje stop ook precies waar het stoppen moet. Voor Wessel is het bewerken van dit filmpje a piece of cake. Omdat mijn mail-volgers het filmpje niet konden zien, hier nog een herkansing.

Them Dirty Dimes
(Jambers:) Overdag werkt Wessel in zijn éénmanszaak, maar ’s avonds drumt hij bij Them Dirty Dimes. Deze band is geïnspireerd door jaren ’20 muziek, vorige eeuw. Resultaat een old-fashioned blues en gypsy sound. Hieronder hun bandfoto. Zoonlief staat uiterst rechts.


Nu heeft Wessel meer uren in een dag dan de gewone mens. Zo heeft hij een videoclip bij het nummer ‘Keep diggin’  uitgeschreven, geregisseerd, gefilmd én gemonteerd. En dat filmen gaat dan zo:


Gefilmd in Openluchtmuseum Het Hoogeland in Warffum. Het liedje vertelt het verhaal van een mysterieuze vreemdeling die goudkoorts komt verspreiden in een klein dorpje. Maar zoals in ieder realistisch scenario wordt er maar één iemand rijk en blijft het hele dorp berooid achter.

Da hej mooi doan Wessel!

Let all that you do be done with love.
Kalm an en een lieve groet uit Olpae!

vele pootjes maken licht werk

Ondertussen heeft onze appelboom een snoeibeurt gehad. Eigenlijk is februari daar het geschikste voor maar niet met strenge vorst. Vorige week was het mooi weer maar stond de maan niet goed.

Op deze foto de weerspiegeling van de maan in het water van de sloot, feb. 2020.


Als het opkomende maan is, ook wel wassende maan genoemd, kun je beter niet snoeien. Die periode is twee weken voor volle maan. Dan zijn de sapstromen naar boven gericht en kan de boom dood bloeden. Bij afnemende maan, vanaf volle maan twee weken lang, is de sapstroom naar beneden gericht en kun je snoeien.

Wanneer ik bezig ben (met wat dan ook) scharrelen hond en oppaskat gezellig om me heen.


Misschien wilden ze wel een pootje helpen. Maar met een snoeischaar weet Chiqo zich geen raad en Twinkel is door het vogelvolk zo snel afgeleid dat ze überhaupt niet tot helpen toe komt.

De foto hieronder is een zoekplaatje. Twinkel midden boven en Chiqo linker onderhoek. Onze hortensia moet ook nog geknipt. Maar de oude bloemen laat ik nog eventjes zitten. Ze beschermen de nieuwe knoppen namelijk tegen late nachtvorsten.


Ik ben begonnen met de KAL (Knit-Along) van garenmerk Katia. Een dekentje met de mooie naam ‘Les petites choses’ (de kleine dingen). Voorbeeld hieronder. Maar ik gebruik andere kleuren en maak het patroon breder. Ik zette 252 steken op en origineel is 168 voor breedte 80 cm. Als het goed is wordt mijn deken dus 120 cm breed.

Katia Les Petites Choses KAL 2021 - babydeken breipakket | hobbygigant.nl
Ik brei met het garen van de Scheepjes CAL 2020 (Crochet-Along). Al snel strandde ik met dit ‘samen-haak-project’. Zie de foto hieronder, het beginnetje waarna ik afhaakte.


Ik heb te weinig haakskills voor dit patroon de ‘d’Histoire Naturelle’. Ondanks de goede instructiefilmpjes was ik gewoon te veel aan het modderen en kwam daardoor niet aan haken toe. Foto hieronder: zo zou de deken moeten worden, wel prachtig hè…


Dit breipatroon, de ‘Les petites choses’, daar kom ik wel uit. Ik merk dat ik meer breiskills bezit dan haakskills. Toch blijf ik mezelf een houtje-touwtje-handwerkster vinden.

Anyhow: Ik zette de steken breiend op. Bij 252 steken wist ik namelijk niet hoeveel extra draad ik moest hebben. Maar na een aantal toeren was ik toch niet tevreden over deze opzet.


Dus rats, de naald er uit en opnieuw. Nu gebruikte ik de mij gebruikelijke opzet, the long-tail-cast-on dus. Geleerd op de basisschool van Juf Brinksma: ‘dakje…dakje plat…die van de duim…en die van de vinger er onderdoor’. Bij het afhalen had ik meteen berekend hoeveel extra draad ik voor de opzet nodig had.


Heerlijk om met dit ‘samen-brei-project’ mee te doen.


Garen Scheepjes Colour Crafter, naald 3.5 mm.

Ik heb wel eens met een CAL mee gedaan, de ‘Lossen & vasten’-deken van 2016. Ik leerde veel. Er kwamen namelijk allerlei, voor mij onbekende, haaksteken voorbij. De ontwerpster was Joke ter Veldhuis. .

Een voordeel van deken projecten: Je kan er, tijdens het maken, zelf al lekker onder wegduiken. Of, zoals hieronder, hield het onze kleinzoon lekker warm. Hij sliep naast me op de bank in zijn Maxi-Cosie. En ik, ik kon gewoon verder haken. Kyan is nu alweer een kleuter van 5 jaar. Time flies.


Hieronder de deken toen deze af was. Garen Zeeman Royal, haaknaald 4 mm.

We told that angels have wings. The lucky ones of us know that they have four paws.


Be safe, take care en kalm an!
Lieve groet uit Olpae!

 

slofjes en lopende werkjes


Deze babyslofjes geeft dochterlief aan Niek, het pasgeboren kindje van haar vriendin. De slofjes waren zo’n aardigheidje om te maken.

Een restje Zeeman Royal garen, naaldjes 3.5 mm. Het zooltje brei je heen en weer. Daar omheen neem je steekjes op en dan brei je in het rond. Minderingen bij voet en uiteindelijk het boordje. Ik heb een stretchy bind off toegepast, zodat het slofje makkelijk aan en uit kan.

Zoals altijd slipt ook nu mijn handwerkhoekje in de woonkamer langzaam aan weer helemaal dicht.


Welgeteld 6 lopende werkjes. Alle 6 even leuk om te doen. Nadeel is, dat wanneer je je tijd erover verdeeld, de werkjes er wat langer over doen om af te komen. Zolang Chiqo nog in zijn mand past, is er in mijn optiek niets mis mee.

.
Waar ben ik zoal mee bezig? Let’s go!


Links: De afvaldeken ofwel de sokkengarendeken.


Bij elke ons dat ik minder weeg mag ik één lapje breien. Het afvallen en dus ook dit project is enigszins stil gevallen, na 6 kg minder. Voor de laatste 4 kilogrammen moet ik weer even nieuwe moed verzamelen. Ik houd nu eenmaal van eten en van sporten juist weer niet, dat maakt, naast medicatie (ook een grote boosdoener) het afvallen nogal lastig.

Tweede linksboven: Haakwerkje, een plaid van Zeeman Royal met 6 kleuren.


Zo heerlijk om tomeloos granny’s te haken! Inmiddels 32 lapjes van de 80 af.

Midden: De Segelschiff am See Shawl van Alexa Boonstra. Dit was een MAL (Make-a-long). Ik heb deze nog niet af en ik red de einddatum van 1 maart (vandaag dus) niet. Maar daar staat gelukkig geen straf op, dus deze sjaal komt af wanneer die af komt. Niet erg, want het breien eraan is fijn. Over de kleuren ben ik dik tevreden. Alle drie bolletjes uit mijn stash en zijn zo bij elkaar passend dat ik er blij van wordt.


Beneden: Sokken voor Janlief met van een bolletje Regia Pairfect kleur 09135. Bij deze bol geen stress, het worden gewoon identieke sokken. Heerlijk vind ik dat.

Rechts midden: Het troost dekentje. Dit breit hetzelfde als de sokkengarendeken maar dan alleen met 9 effen kleurtjes. Een langdurig project aangezien ik over 1 lapje een uurtje doe en ik er 63 lapjes in verwerk met nog een randje erom toe. Hier meer info over Troostdekentjes.

Rechts boven: Mijn nieuw project! Yes!
De KAL (Knit-a-long) van wolmerk Katia. Officieel een babydekentje van 80 x 85. Ik ga voor een grotere. Ik gebruik het Scheepjes Colour Crafter welke ik aanschafte voor de CAL (Crochet-a-long) van Scheepjes. Daarbij strandde ik al in het begin van de CAL. Ik modderde meer dan dat ik aan haken toe kwam en was ik er klaar mee. Handwerken mag best uitdagend zijn maar er zijn grenzen.


Ik heb iets minder dan 17 bollen liggen en bij het zien van dit project (hieronder) bedacht ik me om daarvoor het garen te gebruiken.

Katia Les Petites Choses KAL 2021 - babydeken breipakket | hobbygigant.nl
Ik heb inmiddels de steken op de naald staan. 252, origineel 168. Een Franse mevrouw raadde me aan een veelvoud van 6 te nemen zodat het patroon ook blijft kloppen bij een breder wordende deken. Helaas, sommige patroondelen hebben een ander aantal steken per patroon. Ik zal mijn wiskunde-skills dus even afstoffen!

Samenvattend: 4 plaids, 1 sjaal en 1 sokken project. Het is wel duidelijk waar mijn voorkeur naar uitgaat qua projecten.
Ik zeg niet dat ik me nooit meer aan een vestje of trui zal wagen. Maar tja: sokken, dekens én sjaals daar kan niet veel aan mis gaan qua pasvorm. En ik kan me er nog zo in uitleven! Er zijn nog zoveel prachtige patronen. Als ik in mijn bibliotheek op Ravelry kijk dan mag ik wel 120 jaar worden! En elke keer vul ik mijn bibliotheek verder aan.

Afgelopen week liep onze kleindochter gezellig mee tijdens rondje-hondje door het bos. Ze hoopte dat ze ook eens een Happy Stone zou vinden. En zowaar!


Een prachtige! Hier een linkje naar een blogje over Happy Stones. Ik krijg zo langzamer hand ook wel de kriebels om mee te verven. Stenen opvrolijken met leuke kleurtjes. Het blijft immers ook zo leuk om er één te vinden!


Eind van deze maand gaat onze ietwat obese oppas-lapjespoes weer naar haar eigen baasje. Twinkel deed het hier best! Hieronder een video hoe ze Chiqo benaderd. Zo lief!

Let all that you do be done with love.
Kalm an en een lieve groet uit Olpae!

Vorige Oudere items