iets in het water


.
De Nieuw-Zeelandse Brooke Fraser schreef dit nummer in 2010. Het is gewoon een vrolijk liedje over de goede dingen in het leven: hangen in de hangmat op een zwoele avond, een glas wijn en verliefdheid. Zo mooi om, in a split second, de gehaakte dekens in de videoclip te zien.

Still knitting socks
Hier nog op de pennen, de Curieus Cable Socks van ontwerper Brittany.


Maar inmiddels van de pennen, gewassen, geblockt, gedroogd en weggegeven.


Ik brei graag sokken voor een ander. Gewoon omdat je er wat liefde in kan stoppen voor iemand die het kan gebruiken. Nu heeft ieder mens liefde nodig, net als zonlicht & gezelschap. Maar sommige mensen krijgen nu eenmaal meer op hun bord dan de gemiddelde mens.

Tussendoor breide ik ook deze kleine sokjes. Voor een nieuwe wereldburger, een klein manneke. Ik gebruikte dikker garen dan sokkengaren met naaldjes 2.5 mm. Iets groter ook dan ik normaal brei. Maar nu kunnen deze sokjes over andere sokjes gedaan worden. Lekker warm.

Nieuwe sok opzet: Van zelf-geverfd garen. Laatst had ik ook al streng opgebreid en die sokken zijn zo lekker warm dat ik ze steeds draag. Dus ik kan er nog wel een paar van gebruiken.


Een eigen patroontje genaamd ‘Aaltje’. Een sok met een ajourtje erin. Ofwel een gaatjes patroon.


Dieren in het nieuws
Dorpsgenoot Jeffrey Griffioen had afgelopen week de wildcamera opgehangen in het Scheenebos. Wij lopen daar dagelijks. Zo leuk om de verschillende bosdieren langs te zien komen.


.

Aangenomen handwerk
Soms krijg ik de vraag of ik wil breien in opdracht.
Maar ik neem geen (hand-)werk meer aan. Is dat lastig om ‘nee’ te zeggen? Ja, dat is lastig. Toch is dit gewoon een afspraakje met mezelf. Te vaak heb ik ‘Ja’ gezegd en breiwerk ‘aangenomen’. En altijd kwam ik van een koude kermis thuis. Ik zei te snel ‘Ja’ omdat ik me dan best gevleid voelde door de opdracht-gever.

Handwerken is een tijdrovende bezigheid. Dat maakt het juist speciaal. Maar… als je iets móet maken dan werkt het niet, voor mij althans. Toen ik nog een tiener was breide ik op verzoek een peutertruitje. Het garen was niet fijn, de kleuren afschuwelijk (in mijn beleving) en het werd een hele bevalling.

Zo heb ik eens een shawl gebreid, voor een bedrijf. Ik kreeg er wol voor terug. Och dacht ik, dikke pennen (7 mm): snel af. Maar dat valt toch tegen bij een beetje shawl.


Of de keer dat iemand me vroeg om motorcross-sokken te breien: die zijn óver de knie hè! Maat 47 ook nog eens.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Natuurlijk, soms, heel soms komt er een verzoekje van dochterlief wat ik dan wel aanneem. Immers het zijn de uitzonderingen die de regel bevestigen! 😉

Douze points
Die waren voor Douwe. Ik heb Douwe altijd aan de lijn. Dat komt omdat Douwe vaak bananen in zijn oren heeft en op mijn ‘Kom’ en ‘Wacht’ niet reageert. Nu komt dat vaker voor bij stabijtjes. In dit geval misschien iets te weinig overwicht mijnerzijds en Douwe die alle bospaadjes op zijn pootje kent.


Gister kwam Douwe stabijvriendje Olke tegen. We waren ver van drukke wegen dus toch, voor deze keer Douwe maar even los gelaten. Altijd leuk om die ravottende honden te zien. Tot ze beide over de sloot sprongen om opgetogen & hongerig aan een koeienvlaai te beginnen.

Holy Shit! Olke had bananen in zijn oortjes. Maar, je raad het nooit: Douwe kwam wél bij ‘Douwe KOM!’ Dat doet hij anders nooit! En met Olke in zijn kielzog. Gelukkig! De draakjes!


Slotgroet


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

we doen wat we kunnen


.
Bløf samen met Geike Arnaert: ‘We doen wat we kunnen’.
Je weet dat de wijzer blijft draaien, je weet dat het nooit anders wordt.
Je weet dat je tijd niet kunt stoppen, maar we doen wat we kunnen.


De wet van polariteit
‘Geluk zit ‘m niet in de afwezigheid van ongeluk, pech of pijn. Geluk zit ‘m in de bereidheid om de aanwezigheid van die dingen ontspannen te accepteren’.

Lastig. Ik ben van het type dat wel bereid is om mijn kop lekker in het zand te steken en die pas weer bovenhalen wanneer de storm is overgewaaid. Nu leert het boek van Susan Smit, ‘De wijsheid van de heks’ juist om alle facetten in het leven te accepteren. Dat klinkt makkelijk maar zo bedoeld ze het niet. Smit gebruikt de metafoor van een koorddanser die met een lange stok zijn evenwicht bewaard op de draad. Soms buigend naar links, soms naar rechts maar de koorddanser blijft op zijn koord lopen, juist door deze balancerende stok. In het midden blijven door wel mee te bewegen naar links en rechts.


Het zijn twee tegengestelde principes of krachten wat in elk aspect van het leven en het universum zit. De zon komt immers op omdat het nacht was. Hoog en laag, koud en warm.

De deugd ligt in het midden. Voorbeeld: Tussen ‘angst’ en ‘overmoed’ ligt ‘moed’. Je laat je niet verlammen door angst voor gevaar, maar je neemt ook niet overmoedig risico’s alsof je onkwetsbaar bent. Nee, wees juist moedig (in het midden).

Het gaat om het verzoenen van die tegengestelden; dat is de kunst van polarisatie. Voor mij is de uitdaging om ook met de ‘donkere’ kant te dealen. Het ‘waarom’ omzetten in ‘het zij zo’. Bij de zegeningen in mijn leven, de positieve dingen, zet ik meestal niet dit ‘waarom’ in maar juist wél bij het leed, verdriet en pijn op deze aarde.

Een col met poezekes
Afgelopen maart breide ik mee met de KAL (Knit Along ofwel een samenbreiproject) van Wolhobby, de Lentocol. Resultaat was een heerlijk dichte warme col. Ik gaf hem aan dochterlief. Ze was er blij mee. Een dikke col met warmte van een shawl.


Terwijl je niet zo’n stuk overtollig stof op je borstpartij hebt liggen zoals bij een dikke shawl. Ik bedacht me er nog een te maken, met poezekes. Dochterlief heeft er drie dus kan ik haar daar vast blij mee maken. Ik was al best een eindje op pad. Ik had dus de originele col even mee naar huis om te passen.


Oeps, de nieuwe col werd veel smaller. Ik had het zelfde aantal steken en dezelfde naalddikte. Toch blijkt deze wol net wat dunner, met dit als resultaat. Afhalen?

Twijfel duurde niet lang. Afhalen! Deze col wordt niet gedragen wanneer hij te strak zit. Maar zo wijd als de ‘Lento’ is ook geen goed plan aangezien het breisel dunner is. Dus ik zette opnieuw op met twee poesjes extra. Nu moet het goed komen.


Best wel jammer, zoveel uren breiwerk afhalen. Maar als het niet goed blijkt, kun je volgens mij niet anders. Zo heb ik eens een kabeltrui voor Jan, waarbij ik bijna bij armsgaten was (button-up) afgehaald omdat het te smalletjes werd. Foto uit de tijd dat ik nog koffie in mijn melk dronk.


Garen: Drops Karisma, patroon: Dreams of Aran (Dropsdesign).

Mijn breiwerken hoeven echt niet perfect. Maar moeten wel draagbaar zijn. Klopt het niet dan is het afhalen. Zowel bij trui als col kwam ik tot dat besef na heel wat breiuren. Jammer en ook wel beetje dom. Het is niet anders. Dubbel lol van de wol zullen we maar zeggen.

Us Douwe
Ik kan het niet laten even wat foto’s te delen.


Het is zo mooi om interactie tussen dieren te zien. De koeien vs hond. Het vee kwam op een rijtje naar Douwe kijken. En Douwe keek weer vol interesse naar de koeien.


En ik keek vervolgens weer verwonderd naar het schouwspel.


En als laatste foto: Douwe in de bocht!


Slotgroet
Niet iedereen kan een held zijn, er moeten ook mensen (worden) gered.
De truc is dansen op de gulden middenweg en dat red ik nog maar. (Acda en De Munnik, ‘Slaap zacht Elisabeth‘.)


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

kosmopoliet


.
Bovenstaand is een liedje van de Belg Ferre Grignard. Een protestlied uit ’66. Nog steeds actueel.

Deze melodie werd in het programma ‘Dwars door België’, van televisiemaker Arnoud Hauben gebruikt. Arnoud liep in 23 dagen de ruim 500 kilometer van het langste Belgische wandelpad de ‘GR129’. Samen met cameraman Philippe Niclaes en geluidsman Ruben Callens stapte hij van Brugge naar het zuidelijke Aarlen. Hier een prachtig interview met Hauben.


Het programma geeft een kijkje in het echte leven van mensen. Ontdaan door opsmuk of hoogdraverij. Maar vertelde ook het verhaal van drie vrienden die hun grenzen verleggen door het wandelen van deze afstand in weer en wind.

‘Wandelen is het beste medicijn tegen een negatief wereldbeeld’ (Dewi Oudijk)

Nieuws
We leven in zorgelijke tijden. De onderkant van onze maatschappij lukt het niet meer om de eindjes aan elkaar knopen. En die groep wordt groter.

Het leven is ingewikkeld, tenminste als je verder kijkt dan je eigen voordeur. Alhoewel ik me kan voorstellen dat je gewoon niet (alles) wilt zien en die voordeur stevig dicht houdt. Mijn voordeur is niet gesloten. Ik wil wél weten wat er gaande is. Nee, ik heb geen oplossing voor de wereldproblematiek. Maar ik zie mezelf als wereldburger en in die zin heb ik interesse in wat er op de aarde speelt. Dat is de reden waarom ik het nieuws volg.


Nee, ik spel de krant niet uit. Nee, ook zit ik niet uren op teletekst of op nu.nl. Maar op mijn manier weet ik wel zo’n beetje waar het over gaat in de wereld. En nee, daar wordt ik niet blij van. Maar om díe reden de deur van actualiteiten dan maar dicht te laten, dat wil ik niet. Al wakend om niet de wereld op mijn schouders te willen nemen.

(De Dijk, Dat zou mooi zijn.)

Door me in te zetten als vrijwilliger bij de voedselbank kan ik misschien een klein steentje druppeltje bijdragen in de armoede. Door rommel van een ander uit het bos op te ruimen kan ik misschien een klein steentje druppeltje bijdragen aan de vervuiling. Door zuinig te zijn met energie kan ik misschien een klein steentje druppeltje bijdragen aan klimaatverandering. Druppeltjes op een gloeiende plaat, maar hey, vele druppeltjes maken de emmer vol.

‘Te veel mensen kan het niet schelen wat er gebeurd,
zolang het hun maar niet gebeurd.’
Dat dus.

Still knitting socks
Van dit bolletje van Lana Grossa, de Meilenweit Terazzo kleur 1612, breide ik een paar sokken.


Soms wil ik wat zeggen en kan ik de woorden niet vinden. Wat is het dan fijn om je gevoel gewoonweg om te kunnen zetten in een paar warme sokken.


Recht-toe-recht-aan gewoon omdat dit het garen ‘recht’ deed. Een kloddertje roze bij hak en teen. En een plat boordje.


Het 18de paar sokken van dit jaar.


Wandelen
Het is stralend herfstweer.


Het maakt de rondjes met Douwe als hoogtepuntjes van de dag.


Vliegenzwammen zijn toch wel de mooiste paddenstoelen!


Het blad verkleurd, valt uiteindelijk op de grond en vergaat. Toch is het mooi om op te merken dat, ondanks dat het herfst is, je het voorjaar al kunt zien. De cirkel van de natuur.


Zie nu: deze knoppen van de kastanje, ik noem ze ‘knoppen van hoop’!


Stephen West Mystery Knit Along (MKAL SPOILER: NIET VERDER SCROLLEN)
Dit is een samenbrei event op internet. Inmiddels staan alle patroondelen in mijn mailbox.


Ontwerper Stephen West organiseert elk najaar een Mystery Knit Along. Je weet van te voren alleen dat je een shawl gaat maken en wat je ervoor nodig hebt aan garen. Hoe de shawl eruit komt te zien is het mysterie van deze KAL. Sommige deelnemers mijden de socials nu, om niet (voor het breien) het mysterie ontrafeld te zien.

Ik wel, ik scrol juist meteen door naar het eind van elk tutorial van West om te bekijken waar de shawl naar toe gaat. En zo heb ik het eindresultaat al kunnen aanschouwen. Mooi, ja echt een ‘West-knit’! Het lijkt nog het meest op een cape, een super-knit-cape! Zie je me al door het bos vliegen?

Maar zonder gekheid: ik heb niet stil gezeten en ik kan vol trots het eerste deel showen:


Hier een close-up:


Ik heb al een begin gemaakt met het tweede deel. Wordt vervolgd.

Slotgroet
Je verandert de wereld niet met de mening die je hebt 
maar met het voorbeeld wat je geeft. (Paulo Coelho)


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

there are blessings all around you II


.
‘Sunlight fell and reminded me that life can be so gracious sometimes
There are blessings all around you
Open up your eyes, feel the sunlight fall upon you
Let it free your mind, there are blessings all around you
Take a step outside, let your heart shine in a new light.’


Ik deelde dit liedje van het Australische duo ‘Hollow Coves’, al eens eerder, maar hoe mooi!

Ook de betekenis ervan: Het gaat over dankbaarheid. Het herkennen van de kleine zegeningen die het leven te bieden heeft. Als we geen tijd nemen om ze te zien, missen we ze vaak. Het is bekend dat het bewust zijn van dankbaarheid goed is voor de mentale gezondheid. In een wereld waar angst en depressie steeds vaker voor komen, zijn we misschien te afgeleid om de tijd te nemen om dankbaar te zijn. Het beseffen dat er overal zegeningen zijn als je maar gewoon opkijkt en de tijd neemt om het bewust te zien maakt blij.

Herfst
Nu ik dit type is het prachtig herfstweer. De zon laat het bos er indrukwekkend mooi uitzien.


.

De laatste zomerbloemen zijn nog zo kleurrijk.


Chiqo
Het is vandaag de geboortedag van ons hondenvriendje Chiqo, onze stabijna. Hij was namelijk een kruising van stabij/wettehoun. Chiqo wandelde in 2021 over de regenboogbrug, 16 jaar oud. Vandaag steken we een kaarsje voor hem aan. Hieronder een foto, de oude Chiqo, grijzer dan ooit.


Onze Douwe is een ‘echte’ stabij. Hij is groter dan Chiqo en ranker. Een hele andere hond.


Maar alle twee zo ontzettend lief!

Mystery Knit Along
Afgelopen donderdag kwam de eerste clue (eerste patroon-deel) online van deze MKAL van Stephen West. Ik schreef hier in de vorige blog al over. Het begin is er!


Het daagt de brei-deelnemers al behoorlijk uit. Wereldwijd doen een dikke 6000 mensen mee. Ik denk nog wel wat meer. Er zijn al 6383 patronen verkocht. Het getal geef wel aan hoe ontzettend populair dit event is.

West maakt goede tutorials (voorbeeld filmpjes) en deze #westknitsmkal2022 is voor mij dan ook goed te volgen. Maar eerlijk is eerlijk je moet het breien wel een beetje machtig zijn.

Het woordje mystery slaat op het feit dat we niet weten hoe de shawl eruit komt te zien. Bij Clue 1 ging ik meteen naar het eind van het filmpje scrollen om het eerste deel te zien. Gewoon omdat ik dan een idee heb waar het breisel naar toe moet gaan. Dan snap ik beter wat ik moet doen.


Nog wel nog een tijdrovend klusje, ofwel lusje. In dit eerste deel maken we namelijk lusjes die we in elkaar vlechten.


Ondanks instructiefilmpje is het dus nog best een uitdaging, deze MKAL. Daar is niets mis mee trouwens! Ook al ziet het er best ingewikkeld uit, West doceert alles in kleine hapklare stukjes.

Ook al hoef je natuurlijk dit eerste stuk niet af te hebben als clue 2 uitkomt, op donderdag, ga ik wel streven ‘bij’ te blijven.


Vlogster Sarah verwoordde het zo: De MKAL is een uitdaging in zelfdiscipline, wilskracht en doorzettingsvermogen. Mee eens!
Wordt vervolgd.

Still knitting socks
Mijn ‘strawberry cheescake socks’ vorderen gestaag. Een mooi patroontje zonder veel nadenk werk. In het kader van #socktoberparty georganiseerd door Ingrid (@sunny_designes) en Tiny (@design_by_tiny). In deze Knit Along breit iedereen dit patroon van Debbie Ford.


Kringloopgelukje
Ik mag het zo graag doen: Kringlopen. Snuffelen tussen de rommeltjes om toch dat ene gelukje te kunnen bemachtigen.


Zie nu, dit kleine blikje!


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

and how I could


.
Titel uit ‘Green eyes’ van Coldplay. Hier in het klein gespeeld door Chase Eagleson en waarbij zijn zusje Sierra de tweede stem zingt. Coldplay zelf heeft het duo ook opgepikt, ze deelden een link op hun socials.

Een echt liefdesliedje wat Chris Martin ooit schreef voor een Amerikaans vriendinnetje. Een op country music geïnspireerde song. Coldplay bracht het in 2002 uit.

Zomergasten
In de laatste aflevering van dit seizoen was de psychiater Dessel van der Kolk te gast. Alhoewel ik het hele tv-programma van 3 uur niet afkeek viel me één fragment wel op.

Het stukje gaat over psychisch trauma en aartsbisschop Desmond Tutu (1931-2021). Hij had een rol in de Waarheids- en Verzoeningscommissie, waarin Zuid-Afrikanen publiekelijk getuigen over het leed dat hen is berokkend. Wat daar verteld werd was zo heftig, iedere aanwezige was kapot van de gruwelijke verhalen. Mentaal letterlijk stuk.

Dan zegt de bisschop: ‘Let’s sing and dance!’ Dat klinkt misschien raar in zo’n sfeer van gruwel, verdriet en ontzetting. Toch was dat de manier om gezamenlijk afstand te kunnen nemen van die overweldiging van leed.

Er is veel onderzoek naar wat trauma doet in het brein. Met daaraan gekoppeld hoe te handelen. Wat werk en hoe? Wetenschappers zijn zoekende. Maar het staat boven kijf: Wat Tutu voorstelde werkt ook. Zie het zo: Een baby die huilt en ongelukkig is daar ga je als vanzelf ook voor zingen en laat het erbij wiegen. Er gaat een helende werking vanuit.

(D. Gracia)

In onze Westerse wereld is het gewoon om heftige negatieve gevoelens weg te drinken of lam te leggende met pillen. Maar hoe goed is het om zang en dans in te zetten. Dit klinkt misschien gemakkelijk, maar dat bedoel ik niet zo. Ik ben gewoon onder de indruk van het optreden van Tutu en de uitwerking ervan op deze groep getraumatiseerde getuigen. Er leiden vele wegen naar Rome herstel.

(Het prachtige decor van zomergasten)

Ik heb zelf gelukkig geen ervaring met echte levens ontwrichtende trauma’s. Toch sprak dit fragment me zo aan dat ik het wilde delen.

Wat naar was in mijn kindertijd was de schooltandarts. Ik schreef hier al eens eerder over. Maar ik heb natuurlijk geen flashbacks van mijzelf als klein meisje in de grote tandartsstoel. Niet dat ik met graagte plaatsneem in die stoel hoor. Nu is mijn enige angst bij de tandarts hoe hoog de rekening uit zal vallen.

Laten we breien
Breien kan ook heel helend werken.
Onrust verdrijven door ritmisch je handen te laten werken.
Insteken, omslaan, doorhalen en af laten glijden. Insteken omslaan, doorhalen en af laten glijden.


En hup: een paar sokken voor Janlief.


Het patroontje komt uit de ‘Bleu Berry Waflle socks’ van Sandy Turner. Ik liet het reliefje maar niet doorlopen op de voet. Ik denk dat door het dragen van schoenen het ribbelsteekje dan zichtbaar achterblijft in de huid van Jan zijn voeten. Dat moeten we natuurlijk niet hebben: ribbelvoeten!


Restjes
Mijn omgeving weet dat ik graag handwerk. En zo komt het voor dat restjes overgebleven garen bij mij belanden. Al die bolletjes vang ik dan liefdevol op. Zo vond ik in een tasje vol garentjes deze:


Geen wikkel maar wel bijna een volle bol. Zo te zien echte sokkenwol. Ikzelf zou dit bolletje qua kleuren nooit gekocht hebben, wilde het bij het andere sokkenbolletjes voegen, maar bedacht me. Eerst maar opbreien. Zo zette ik een sok één op. En ik werd echt blij van het resultaat van deze kleurtjes. Zie nu:


Ik maak er sneakersokjes van, gewoon voor mezelf! Zo leuk!

Appelboom
In onze postzegel-achter-tuin staat al een jaar of twintig een appelboom. Ze gaf trouw elk jaar wat appels. Maar de laatste acht jaar kregen, ondanks uitbundige bloesems, de appels geen kans.


Afgelopen winter hebben we de boom voor een keer niet gesnoeid en zowaar kregen we nu wel appels.


Mijn hulp bij de oogst:


Oost-Indische Kers
De regenmeter had de afgelopen tijd niets te doen. De Oost-Indische Kers heeft met haar grijpgrage stengels ontdekt. Een prima plantensteun en nu voelt de regenmeter zich ook weer zinvol.


Mini-docu
Ik heb een mini-documentaire gemaakt over ‘de hond’. Sir David Attenborough was zo vriendelijk om deze docu van commentaar te voorzien.

Slotgroet

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

promenade van gebroken dromen


.
Hier het originele liedje is van de Amerikaanse Punkrockband Green Day. Over de eenzaamheid van een te drukke stad en dromen die niet uitkomen. Betreffende dat laatste: Weet je, het is goed om altijd dromen te hebben. Het geeft mij althans, perspectief voor de toekomst. Op welke wijze het uiteindelijk zal uitpakken weet niemand, het leven geeft je toch wel wat in het verschiet zit. Dus maak plannen, heb dromen en wees niet bang. En toch, hoe je het ook wendt of keert:

Filmpje
Onder de naam Acoustic Trench zet het baasje van Maple en Cherry stukjes muziek op You Tube. Maple wandelde een jaar geleden over de regenboogbrug. Ze wordt nog elke dag gemist door hondenzusje Cherry en haar baas. Maar Maple leefde een lang en gelukkig leven vol liefde. Een tweedehands hond met een verleden. Een rescuedog zoals dat heet.

Omdat Maple zo bang was voor onweer pakte haar baasje de gitaar voor haar, daar werd Maple altijd rustig van.

Ook het tweede hondje, Cherry is een vaste sitekick wanneer hij gitaar speelt. AT maakt er mooie, sfeervolle filmpjes van. Video’s waar, volgens mij, iedere onrustige geest vredig van wordt.


.
Van mijn musiceren raakt Douwe echter niet in een soort van relaxmodus. Meewarrig is het juiste woord van zijn gemoed richting mijn gitaarspel. Een blijk geven aan de ietwat sneue klanken.


Ach jongen, ik weet best dat ik niet speel zoals AT. Maar om meteen dekking te zoeken, is dat nou nodig?


Lopende werkje I
De sokken voor Jan vorderen gestaag. Ik gebruik het reliëfpatroonje van de ‘Bleu Berry Waffle socks’ van ontwerpster Sandy Turner. Zoals altijd heb ik mijn eigen systeem in sokkenbreien. Alleen het werkje in de sok gebruik ik van het patroon van Turner.


Lopend werkje II
Alweer even geleden vertelde ik hier dat ik een sjaal brei met een patroon van Drops, de ‘Happy Hour’.


Inmiddels heb ik aan het patroon zoveel veranderd dat alleen nog de vorm overeen komt met het originele design!

Ik meerder 2 steken aan 1 kant en minder 1 aan de andere kant. Hierdoor loopt de sjaal asymmetrisch. Dus per saldo meerder ik 1 steek om de toer. Zo wordt de sjaal breder en breder. Steeds meer steken op de naald dus. Dat stoort me niet, al toerend kom je in een soort cadans.


De vier kleurtjes Merino gebruik ik gewoon uit de losse pols. Op eigen gevoel dus.

Ik gebruik een ChiaoGoo rondbreinaald 3.5 mm, ik heb 4 strengen 75% merino, 25% nylon in de kleuren: beige, lime-green, tree-green, tuscan-red (laatste 3 van Bresni’s Wool.)

Herfstkleuren
Het bos laat een verkleuring zien. En op de grond tref ik per dag meer bladeren aan.

In het najaar verliezen de groene blaadjes hun kleur omdat de zon dan minder schijnt. Bladeren hebben veel zonlicht nodig voor aanmaak van chlorofyl of bladgroen. De kleuren oranje en geel zitten dan ook in het blad. Maar in de zomer kunnen we die tinten niet zien doordat het groen overheerst.


In de herfst schijnt de zon korter en staat lager. Minder zonlicht = minder chlorofyl. Het groen verdwijnt dan van de bladeren en komen de kleuren geel en oranje tevoorschijn.

Wanneer het ook nog kouder wordt hebben bomen het moeilijker om water op te nemen via hun wortels.

Om te voorkomen dat bomen meer vocht verdampen dan dat ze opnemen uit de grond laten ze hun bladeren vallen. ‘Droogtestress’ zorgt ook voor bladverkleuring en bladverlies. Zoals we nu zien.

“Worden de bladeren, geel en krom, kijk dan naar uw kachel om.” Ik heb een donkerbruin vermoeden dat dit gezegde nu nog niet op gaat.

Pas op: drokte!
Bij evenementen in onze regio hangen deze spandoeken over de weg. Nederlands: ‘Pas op: het is druk!’

Het is vol op het fluitenkruid, vlinders en andere insecten verdringen zich op de schermbloemen.


Slotgroet
‘Een vriendelijk woord wat vandaag van de boom valt
kan morgen vruchten dragen.’


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

het water


.
‘Waar het blauwe van de zee grenst aan de lucht en de grote zon leidt me naar huis.’  Een prachtig liedje van de Britse sing & songwriter Johnny Flyn samen met Laura Marling. Zij is ook bekend in de Britische folkrockscene.


‘The river is always my home. Please help me build a small boat. One that’ll ride on the flow.’
Bovenstaande foto is gemaakt in Zweden een paar weken terug.

De tekst is filosofisch. Het kan op vele manieren worden uitgelegd. Maar ik viel voornamelijk voor de sound van tweestemmigheid.

Het is niet een ingewikkeld liedje. Soms pak ik mijn gitaar en sluit me bij Johnny en Laura aan.

Still knitting socks


Er gleden weer een paar sokken van de pennen. Dit is mijn 200ste paar! Gebreid van een bolletje Opal, in de serie Herbstmelodie, de kleur: Maronenduft ofwel kastanjegeur. Ik ruik het er niet aan. Maar ik weet ook niet zo goed hoe kastanje ruikt.


Ik combineerde de wol met een knalblauw draadje. Twee identieke sokken, daar word ik altijd blij van.

Klaar om weg te geven! Klaar om een nieuw paar sokken op de pennen te zetten.

Ik word altijd onrustig als ik niet een paar sokken op de pennen heb staan. Raar maar waar!

Dus nieuw bolletje uit mijn stash opgedoken. Voor manlief. Hij draagt veel gebreide sokken, en heeft nu 8 paar in zijn la. Nóg 8 paar van de 15, want ze slijten natuurlijk door de (8) jaren heen.

Blueberry Waffle Socks, is een fijn patroontje. Ik gebruikte dit reliëfje al eens eerder.

Ik brei op 2.5 mm. Normaal doe ik sokkenwol, 4 ply op 2.25 mm, maar dit Engelse garen is net iets dikker. Wel 4 draads, dat betekent dat de draad uit 4 dunnere draadjes bestaat, die getwijnd zijn in één draad.

Bloemenpracht


De route die ik dagelijks met Douwe loop, komt langs een perceel weidebloemen. Zo mooi! Die wilde bloemen trekken niet alleen veel insecten aan maar ook reeën en andere zoogdieren.

Zo zag ik dat de korenbloem niet altijd blauw hoeft te zijn!


Us Douwe


Nog steeds koudwatervrees. Zo erg dat hij een teiltje water al eng vindt. Zijn bal lag achter een teiltje water, het duurde nogal even voordat Douwe de bal durfde te pakken. Ik dacht dat Douwe dit teiltje wel lekker zou vinden zo tijdens die warme dagen. Lekker pootjes afkoelen. Een badje zou hij toch te eng vinden. Nu: een teiltje is ook al tè eng!


Waar dat vandaan komt? Geen idee. In vorig leven verdronken, je zou het haast denken.

Het geeft niet hoor, wij zijn ook helemaal niet van die waterratten. Blijkbaar krijgt ieder de hond die bij hem (m/v) past.


Us Douwe heeft van nature veel contact met andere dieren. Elke keer weer zo bijzonder om te zien. Zo is Douwe een volmaakte paardenfluisteraar.

Heil & zegen
Heil betekent oorspronkelijk geluk. Zegen betekent het verlenen van een stukje Goddelijke of Bovennatuurlijke Bijstand. Het is het antoniem van onheil, pech of rampspoed.


Dus:
Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

road trippin’ with my two favorite allies


.
Titel uit Road Trippin’ van Red Hot Chilli Peppers. De tekst spreekt voor zich: On the road met mijn twee besties. Let’s go get lost!

6626 km
We zijn op pad geweest in Scandinavië, tot voorbij Poolcirkel.


Elke nacht op een andere plek, midden in de natuur. Zie de zwarte puntjes. Een reis van totaal 6626 km.


Wildcamperen mag alleen nog in Zweden, Noorwegen en Schotland. Met onze Citroën Jumper kunnen we overal komen. Het is een compacte ex-bedrijfsbus waar Jan deze camper van heeft gemaakt.


We stonden gewoon ‘into the wild’ met een vast bed en koffiezetapparaat. Dat dan weer wel. Zo fantastisch, waar het mooi is parkeer je de bus. Meestal aan het water. Schoon water waar we koffie van konden zetten.


Hoogvlakte
Ook stonden we een nacht boven de boomgrens. Nee, het was er niet koud en dat terwijl de wintersneeuw nog hier en daar zichtbaar was.


Zo stil, zo indrukwekkend!


Poolcirkel
En hoe hoger we kwamen, hoe dichter bij Poolcirkel hoe lichter de nacht.


Voorbij deze Artic Circle kan je midden in de nacht gerust de krant lezen. Zo s’avonds dacht ik dat het uur of 7 was maar in werkelijkheid was het dan al ver over bedtijd. Dat komt omdat de zon richting Noorpool in de zomer hoger staat dan thuis.

Grote grazers & ander vee
Omdat we allerlei binnendoor weggetjes reden zagen we regelmatig rendieren en elanden.


Het verschil tussen deze schijnherten of Capreolinae: Rendieren zijn kleiner max. 1.25m hoog, elanden schouderhoogte tot 2.40m. Rendieren leven vaak in kuddes, elanden zijn solitaire beesten.

In Noorwegen is er maar één hoofdweg richting Noorden. Maar ook deze is erg rustig. We kwamen meer schapen tegen dan auto’s. Verder hier veel Fjorden, pontjes en onverharde kronkelwegen.


Hieronder Møsjoen. Een prachtig typisch Noorse plaats.


Lezen & breien
Ik heb niet veel gebreid. Overdag waren we on the road, dan is er zoveel te zien dat ik het zonde zou vinden om met mijn neus in het breiwerk te zitten. Hier en daar een toertje. Ik mag ook graag lezen in de vakantie. Misdaadverhalen, heerlijk!


Tijdens één van de stops zag ik in de struiken een laars liggen. Ik durfde niet te kijken of er nog iets uit het schoeisel stak. Jan kon me gerust stellen, er zat geen lijk aan vast. Duidelijk: ik lees teveel Scandinavische thrillers. Later kwam Douwe trots aanlopen met een bot ter grote van een dijbeen!


Of hij had het plaats delict geruïneerd of hij is een cold case op het spoor. Hoe dan ook, bot ging mee naar huis. Jan ging namelijk niet uit van een misdrijf.

Aanwinsten
In de noordelijke landen ligt de breiwol in de supermarkt, gewoon naast de luchtverfrisser! Maar ik heb ook nog twee prachtige handwerkwinkels kunnen bezoeken.


Mijn vakantiebuit. Naast veel, heel veel stenen heb ik op de Poolcirkel een mooi vest gekocht, in de supermarkt die twee acryltjes. En in de wolwinkels die twee groene bollen voor sokken: echt Noorse wol. Dat bolletje Regia kun je ook in Nederland krijgen, maar het is toch zo leuk om even een bolletje in een Laplandse wolwinkel te scoren.


Us Douwe
Op de Poolcirkel was de wereld nog best wit en bevroren. Douwe was niet te houwe! Uitgelaten en rollebollend ging hij door de koude sneeuw.


We wisten wel dat we Douwe een plezier zouden doen om hem mee op reis te nemen. Hij zit graag in de cabine. Voordat wij rijklaar waren voor de volgende etappe zat hij al lang en breed voorin onze bus.


Doordat we in het wild kampeerden konden we Douwe rustig los laten, hij bleef keurig bij ons.


.
We probeerden in the middle of nowhere te staan zodat er geen weg langs de camper liep. Alhoewel de wegen in Lapland erg rustig zijn, is het fijner om van de weg af te staan.


Inmiddels zijn we alweer een aantal dagen op ons honk. Dus…

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

what will be, will be


.
1956: ver voor mijn tijd. Maar och zo mooi! De vertaling is eigenlijk: sommige dingen zijn niet te voorkomen. Het is gewoon zo. Daarmee hebben we het maar te doen. Maar hey:

Life is 10% what happens to you and 90% how you react to the situation. Op foto hieronder mij als ‘little girl’.

Boeken
Ik lees graag, maar zeker niet alles wat los en vast zit. Het komt dan ook veelvuldig voor dat ik enthousiast aan een boek begin en er na een aantal pagina’s al klaar mee ben.

Dan is een abonnement op de streamingsite StoryTel handig. Ik kan zo doorscrollen naar een ander boek. Maar zo makkelijk ik de, voor mij niet interessante boeken in de hoek werp, zo moeilijk kan ik afscheid nemen van de voor mij boeiende boeken. Ik blijf gerust nog een weekje in die sfeer & kan ongelofelijk balen dat het boek uit is. (Foto: een klein deel van mijn lievelingsboeken)

Bij een goed boek weet ik vaak ook nog waar ik hem las. Zo zat ik in Engeland 2001 in het boek ‘De Razende Stilte’, de tranen amper bedwingend. Zo’n mooi boek!

‘De crèche’ van Elle van Rijn, maar De Zevenzussen serie vond ik ook mooi en de Nicci French serie van de dagen van de week of Camilla Lackberg, de misdaadromans over Patrik Hedström en Erica Falck. Zo ik kan nog wel even doorgaan. De boeken die ik echt bijzonder vind staan in onze boekenkast. In, hoe kan het ook anders, een Billy!

Net als mijn breiprojecten die ik bij houd in Ravelry, zo houd ik de boeken die ik lees bij in Pinterest, ook per jaar. Waarom? Gewoon ik ben dol op lijstjes bijhouden.

Een beetje van mezelf en een beetje van Maggie  Drops
Al een tijdje heb ik deze shawl op de pennen. Ik had wat problemen met het Engelse patroon, dus die in de prullenbak* gegooid en een Nederlands patroon geprint van Drops. Drops is een garenmerk. Dit merk heeft een enorme database aan patronen op het World Wide Web staan. Ook veel goede in het Nederlands vertaalde patronen. Ik koos voor de ‘Happy Hour’ shawl*.

Maar hierbij liep ik vast met het ajour (gaatjes) gedeelte. Dus uiteindelijk mijn eigen ajourtje maar bedacht. Een repeterend patroon van maar 3 steken. De moeilijkheid is dat de shawl aan één kant meerdert en aan andere kant minderingen zitten. Dat is met ajour lastig om de juiste gaatjes op de juiste plek te krijgen. Tenminste bij mij. Maar zie nu: mooi toch! Strepen afgewisseld met ajour.

*Een prullenbak (ook wel prullenmand) is een bak of mand waarin je kleine zaken die niet meer nodig zijn weggooit.

Us Douwe
Het valt me op dat Douwe erg gecharmeerd is van andere dieren. Poezen & paarden worden met de hoogst voorzichtigheid benaderd.


Zo ook koeien. Zo prachtig!

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

wind of change

Titel van de Duitse band ‘The Scorpions’: Een lied dat het einde van de koude oorlog symboliseert. Maar hoe relevant nu ook weer! Opnieuw is er een issue tussen oost en west.


.
Toen Poetin Oekraïne inviel was het ineens oorlog met veel doden, vernielingen en vluchtelingen. Ik merk dat het minder prioriteit heeft in onze media. Maar, tja er is ook wel veel wat er speelt hier: Stikstof, gaswinning & energieprijzen. En toch, en toch: Er is ook hongersnood in Afrika. Kinderen gaan dood door gebrek aan graan vanuit het oorlogsgebied. We leven in 2022. Alles is mogelijk, toch? Hoe kan dit dan gebeuren? Waarom laten wij dit gebeuren?

En ik, ik maakte me óók druk over een hond die in volle zon opgesloten zat in een auto in onze straat. Zeven adressen bij langs gegaan om eigenaar van wagen mét hond op te sporen.


Met mijn boodschap was duidelijk: haal je hond eruit of zet je auto in schaduw… Dom volk!

Spoorloos
Kent u het programma ‘Spoorloos’ NPO 1? Volwassen kinderen die na lange tijd kennis maken met biologische ouders? Nou dat was het hier, in Haule, afgelopen zaterdag. Een light versie dan. Douwe ontmoette na een klein jaar zijn moeder en broertjes weer. Hieronder de ontmoedig tussen moeder en zoon.

.

We kregen sterk het idee dat de broertjes elkaar ook herkenden. Ze gingen gelijk spelen en hadden de grootste lol. Zo mooi om te zien!


Moederhond Fenny kreeg op 10 juli 2021 zevens puppy’s. Daarvan waren er zaterdag 6 bij elkaar. Douwe was nu echt de grootste van alle stabijtjes!

Fotomoment: Het was niet te doen om alle broertjes & mem netjes naast elkaar neer te zetten. Wanneer ze eindelijk netjes zaten ging nummer 7 ervandoor en de rest er achteraan.


Met baasjes erbij lukte het wel. Links moeders, in het midden Douwe met Jan. En… gelukkig hebben we de foto’s beelden nog. Douwe vond het fijn om de ontmoeting nog even terug te zien!

Still knitting socks
Na de regenboogsokken voor Hester, brei ik nu een paar voor Jan’s vader. Ik ben inmiddels bij de hak van nummer twee. Pa is 29 juni jarig, dan moeten ze dus af zijn. Maar dat lukt me denk ik wel.


Garen: Regia 4 draad: Black, Blue & Friends. Color nummer 03801. Naaldjes 2.25 KnitPro Zing 15 cm.

Knitting In Public Day


Ik zag op Instagram een oproepje van wolwinkel Van draad in Grou. In het kader van ‘World Wide Kitting In Public Day’ had Sytske in haar voortuin tafels en stoelen klaargezet om de knitters in de omgeving een plaats te geven mee te doen met deze KIP-dag op 11 juni.


Ik had het gelezen op de socials, dus toog ik zaterdagmiddag naar de winkel van Sytske. O, wat een mooie snoepwinkel! Nadat ik een bolletje sokkengaren had gescoord, schoof ik aan bij de andere vrouwen die lekker in het zonnetje zaten te breien en te praten.

Breisters van ver: Utrecht en Lelystad, maar ook van Harlingen, Dronryp, Aldeboarn, Grou, Leeuwarden, Roden, Heerenveen en Wolvega waren aangeschoven. Het voelde zo goed en gemoedelijk. Breisters zijn ook zo ‘hetzelfde’. Zooooo leuk!

En er was koffie & thee, koekjes & chocola! En voor alle breisters een kadootje, zo lief! Bedankt Sytske!


Thats all folks…

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

Vorige Oudere items