acquisitions

Op internet circuleren allerlei brei- en haakvlogs. Deze worden ook wel podcasts genoemd. Maar eigenlijk is een podcast zonder beeld.
Een paar vloggers die ik volg: Julia uit Zuid-Duitsland, Carolien, Sietske, Charlie en Puk uit Nederland, Angela uit Wales, Engeland. Maar de Zweedse Pia heeft ook geweldige vlog. En de Noorse Arne en Carlos, niet te vergeten. En zo struin ik het internet af voor leuke handwerkfilmpjes. Tips zijn welkom!

Zo hebben enkele vloggers een vaste volgorde van onderwerpen. Zo begint de maakster (m/v) met het laten zien van haar WIP’s (Work In Progress) of in Nederlands LW’s (Lopende Werkjes). Vervolgens laat de vlogger haar acquisitions zien. Dat is een moeilijk Engels woord voor ‘nieuwe aankopen’. Ik moest het even opzoeken om het juist te spellen. En dan wordt er afgesloten met het laten zien van FO’s (Finished Objects). De projecten die klaar zijn.

Wat me opvalt is dat sommige creators best wel veel ‘acquisitions’ kunnen laten zien. En dat elke vlog weer. Wanneer ik er over nadenk moet hun stash ENORM zijn en hun rekening dan weer niet!
Dit geldt overigens niet voor de Amerikaanse Fruity Knitting (ik weet haar eigen naam niet). Zij zoekt 1. een patroon, 2. koopt dan het garen, 3. maakt het en dan start ze weer bij 1. Zo kan het dus wel. Hmm, dat is mij toch wat te saai.

Afgelopen maand heb ik mezelf schandalig verwend. En nee, ik ben geen vlogster doch een gewone blogster. Maar nu kan ik ook eens mijn ‘acquisitions’ laten zien.

Voor elk garen had ik wel een reden om te kopen. Dat heb ik altijd wel trouwens. Net als bij drinken van een wijntje: gewoon omdat het dinsdag is, gewoon omdat het mooi weer is of juist bagger weer is, gewoon omdat dochterlief er is. We (dochter en ik) drinken een stuk minder aangezien een wijntje toch wel de nodige hoeveelheid calorieën bevat (123 kcal). Goed bezig dus. Wij zitten nu aan de Rivella (10 kcal), kopje koffie of thee. Is lekker hoor, maar een wijntje op zijn tijd… zucht…

Anyhow: mijn nieuwe aankopen:

De eerste:
Van OMAH Gorredijk, Regia Classic Stars color 04462. Ik had al een bol van deze Regia serie en die beviel goed. Het breide mooi op, om zo maar te benoemen. Dus mocht deze bol mee naar huis.

De tweede:
Een streng van mijn favoriete sokkenwolverfster Sylvia. Dit is kleur 2322017 van Basic Sock. Warme herfsttinten. Deze streng kocht ik bij Ajoure in Joure. Dit was onder motto: corona-stypje (corona-steunen).

De derde:
Dit kwam gisteren als brievenbuspost. Vacuüm gezogen.

Wol met verve, Sylvia dus, liet op Instagram deze stengen zien. Kleur Rio en op 31 mei vanaf 20:00 te koop. Zooo mooi! Ik heb er dus meteen twee besteld. Dan kan ik alsnog besluiten of ik er een sjaal van ga maken of sokken. Maar eigenlijk vind ik deze strengen te mooi om in schoenen te verdwijnen.

Ik vertelde Janlief dat ik me niet echt aan ‘cold sheep’* had gehouden deze maand. En mijn stash is al HUGE!
Zijn enige vraag: Wordt je er blij van? JAAAAHHH! Dan is dat toch prima!

Zo is het maar net. De één koopt kleding, de ander schoenen en weer een ander huisraad of weet ik wat. En ik koop dus (soms) wat wol!
En ja… de breidagen gingen ook al niet door en alle Wollig Landleven’s zijn vervallen. Dus nou en ja dus…
Nee Froukje, je hoeft geen verantwoording af te leggen, het is goed zo!

koolzaad

*Cold scheep: Het heeft niks met koude schapen te maken, maar het is afgeleid van cold turkey, de term voor het ineens stoppen met een verslaving. Cold sheep betekent dat je geen nieuw garen meer koopt, maar eerst je wolverzameling opmaakt. Ik sta al jaren op cold sheep, maar het lukt me gewoon niet om dit vol te houden. Ik geef het dus maar toe, ik ben een:

.I am a..


Take care en kalm an!

plein

Janlief had wat motor-onderdelen gekocht via internet, in Hedel. Dat is 185 km ten zuiden van onze woonplaats. Best te doen op zaterdagmorgen. Ik zag dat Hedel maar 11 km van Zaltbommel ligt. Konden we de Ducatie-rode aankopen mooi combineren met een bezoekje aan de onlinewinkel: Wolplein. Deze onderneming voor breien en haken heeft een soort van winkel waar je als bezoeker welkom bent om alle garens, naalden en boeken ‘in real life’ te bekijken: Het inspiratiecentrum.


Het was enorm druk bij Wolplein. Er was een boekpresentatie waar veel animo voor was, of was het de bingo met mooie prijzen die zoveel toeloop veroorzaakte?

Ik keek mijn ogen uit. Zo leuk om, nu in het echt, te lopen door het decor van de YouTube filmpjes ‘Koffie & Wol’. Het was groter dan ik had verwacht.


Misschien kwam het omdat het zo druk was maar het afrekensysteem liet te wensen over. We vonden het nogal apart: Van alle garens ligt er 1 bol, wanneer je een keuze voor bolletjes hebt gemaakt doe je die in een plastic bak.

Dan ga je met dat bakje naar een mevrouw die dan jou bestelling invoert in het systeem. Daarna wordt in het magazijn je bestelling klaargemaakt en kan je via een nummertje naar de kassa om je bestelling daar af te halen. Wanneer het dus heel druk is, dan missen er steeds meer bolletjes van de stellingen, immers de medewerkers zijn druk bezig met bestellingen in te voeren in plaats van de bolletjes weer terug te leggen.


We hebben een tijdje staan wachten. Het viel ons op dat mensen die bestelden aan de medewerkers nog vele vragen hadden, over hoeveelheid garen voor een bepaald patroon of dat ze nog niet eruit waren of het garen nu dik of dikker moest. Echt ik heb best wel het geduld om rustig te wachten, meestal. Maar dit systeem van werken… Ik heb de twee bolletjes keurig op de juiste plekken terug gelegd en ben ik zonder garen weggegaan.

Hier onder Jan (met plastic bakje) op de ‘sale’ afdeling, hier lagen wel meerdere bollen van één kleur.

Volgende week staat Wolplein ook op de Handwerkbeurs dus kan ik dan mijn slag wel slaan.


Na zo’n autorit is het fijn om even met hond door het bos te struinen. Nu was het verdacht stil: stilte voordat Ciara morgen komt aaiwaaien hier.

Fijne zondag en ‘kalm an’!

druilerige dinsdag


In september zette ik voor manlief dit paar sokken op. Langgarens Super Soxx. Tussen de l.o.’s (lopende werkjes) van mij zit standaard een recht-toe-recht-aan sok. Het is fijn zo’n werkje bij me te hebben voor als ik in de wacht(kamer) zit. Maar na een tijdje wil ik zo’n werkje dan ook wel weer eens af hebben.


En zo had ik afgelopen weekend even wat meer tijd aan dit paar sokken besteed. Gisteravond waren ze af. Dus ‘mag’ ik weer een ander bolletje uit mijn stash (voorraad) opdiepen.

Het is toevallig dan het subtiele verloop van de blauwe kleur precies klopt: twee identieke sokken. Achteraf had ik dit paar op 2.25 mm naaldjes moeten breien. Met 2.5 mm vind ik ze iets los. Ik had 60 steken opgezet voor maat 41. Dat is eigenlijk te weinig maar uit ervaring weet ik dat 60 steken Jan beter past als 64.


Zie er ligt iets harigs ↗ onder de tafel! Hieronder een foto vanuit andere positie.


And then something completely different…
Jan en ik zijn geen shoppers. Eigenlijk hebben we een hekel aan kleren kopen. Het aantal keren dat we per jaar winkelen is dan ook echt op één hand te tellen.

En zo waren we zondag in Leeuwarden. We mijden de kleren- en schoenenwinkels gewoon. Maar de boekwinkel vind ik dan wel weer leuk. Dus heerlijk gestruind bij Van der Velde. Ik vond een tweedehands boek van Camilla Läckberg: ‘Oorlogskind’. Het vervolg van het boek welke ik nu lees, ‘Zusje’. Blij mee!
Läckberg heeft 10 literaire thrillers in deze reeks geschreven. Ik zit nu in deel 4 dus heb ik nog wel wat leervoer voor komende tijd.


Afbeeldingsresultaat voor oldehoveJan trakteerde zich, heel verrassend, op een motortijdschrift 😉 . In een andere winkel vond ik ‘Sokken om zelf te breien’. Dit boekje wilde ik al langere tijd graag hebben, maar voor de prijs €5.99 helemaal! Ook blij mee. Daarnaast nog vogelvoer en 2 gardes gekocht. Na een kopje koffie op het terras van Fire, reden we weer naar huis.

Via social media las ik dat het gevaarlijk is om mezenbolletjes in zulke groene netjes op te hangen. Meesjes kunnen er met hun pootjes in verstrikt raken. Helaas zat er bij dat bericht een foto van een dood vogeltje. Ik had het zónder foto ook wel gesnapt!

Ik vind het erg naar als mensen dierenleed delen met foto’s. Nee, ik sluit mijn ogen echt niet voor dierenleed, ik vind dit afschuwelijk! Maar die foto’s, die heb ik dan haarscherp in mijn geheugen zitten. Op onverwachte momenten zie ik die nare foto’s weer op mijn netvlies, ook wanneer dit totaal niet relevant is. Dat is ronduit lastig! Dat dus.

Natuurlijk ik wil de meesjes niet in gevaar brengen dus het systeem van een garde met voer in de boom overgenomen. Er wordt constant van gesnoept!


De KAL (Knit-A-Long) van KnitPro de ‘soktober‘ is afgelopen. Ik viel helaas niet in de prijzen. Maar ik vond het meedoen echt leuk! Dus de volgende KAL ben ik vast wel weer van de partij.