breidag

Gisteren heb ik heerlijk gestruind in een hal vol bolletjes en strengen garen. Het waren de Breidagen in Zwolle. In mei werden deze dagen georganiseerd in Groningen, voor mij ook nog wel te bereizen. Maar helaas, helaas, de komende Breidagen zijn in Amsterdam. Hmm niet echt dichtbij voor mij. Gelukkig blijft de Handwerkbeurs wel gewoon in Zwolle.


Anyhow: deze Breidag was weer top! Veel keuze in het luxere segment garens. Maar ook lekker veel sokkenwolletjes van de ‘gewone’ merken.

Ik kocht een bolletje Regia Tweed in een mooie blauwe kleur. Natuurlijk voor een paar warme sokken voor man-lief!


Bij Ajoure kocht ik een bol Lana Grossa ‘Gomitolo Molto’ 605 met een patroon.

Ik viel voor een mooie sjaal met een soort van blad motief (zie kleine foto) Er lag een voorbeeld-sjaal op hun kraam.
Ik koos meteen voor een bol met, hoe zal ik het zeggen… uitgesproken kleuren.
Ik ben van de ‘kleurige kleuren’. De Gomitolo Molto is er in 10 verschillende kleurschakeringen.

Het was handig om in de middag te gaan. Al een paar keer had ik flink geduld moeten hebben om bij de IJsselhallen te kunnen parkeren met Brei-evenementen. Nu kon ik de auto zo kwijt en hoefde mijn rode panda niet te zoeken toen ik weg ging!


Ondanks dat ik nog vier lopende werkjes heb liggen, kon ik het niet laten om de sjaal op te zetten. Gewoon omdat ik er blij van wordt!

Tja… en opgestaan is plaats vergaan aldus Chiqo. Gelukkig is de bank breed genoeg om er nog naast te zitten!


Het valt wat tegen, het weer vandaag. Maar het is zoals het is. Lekker bankhangen!

vijftien kaarsjes


15 jaar geleden zag onze hond Chiqo het levenslicht in Ter Idzard. Een hele leeftijd: 83 in mensenjaren volgens deze site. Chiqo is een kruising tussen een Friese Stabij en een Wetterhoun. Een Sta-bijna dus.

Toen Chiqo het nestje mocht verlaten, kwam zijn mandje in Oldeholtpade te staan. In 2014 is zijn mandje van nummer 5 naar nummer 9 verhuisd, twee huisjes opgeschoven dus. Net als zijn baas trouwens.


In het begin van onze relatie was er toch nog wat angst van mijn kant. Voordat Chiqo in mijn leven kwam, was ik namelijk erg bang voor honden. Ooit ontstaan als klein meisje, toen ik besprongen werd door een enthousiaste Boxer. Ik viel en had de krassen van zijn poten in mijn rug had staan. Dat die hond enthousiast was besefte ik toen natuurlijk niet. Ik kreeg vertrouwen in Chiqo, ik begreep steeds meer de honden-taal. Bij de weg: ik ben nog steeds bang voor honden die ik niet ken.


Chiqo is een echte scharrelaar. Liefst banjert hij los door het bos. En dan thuis weer lekker bankhangen. Een beetje doezelen & een beetje slapen.


Chiqo heeft zo wat oude-honden-kwaaltjes. HIJ IS DOOF! Wat? HIJ IS DOOF! Ook heeft hij wat last van rug slijtage, maar: still alive and kicking! Maar we weten dat Chiqo een hondje van de dag is.

Vandaag is het Chiqo’s feestje!

 Maar morgen… die van mij! Ik ga naar de Breidagen in Zwolle. Het is zo heerlijk om me te vergapen aan alle wolletjes daar. In mei waren de Breidagen in Groningen. Toen ging ik heen met een missie, nu heb ik geen boodschappenlijstje. Maar ik weet dat ik vast wel met een mooi bolletje thuiskom! Wordt vervolgd!

ratjetoe

Natuurlijk heb ik een nieuw paar sokken op de pennen gezet. No. 226. Van de week aan de brei gegaan met een bolletje Regia. Ik was al zo’n 10 cm met het beenstuk toen ik toch eens kritisch keek. De sok werd wel erg breed. Wat bleek, ik breide met naald 2.5 (anders 2.25) en had 64 steken opgezet (anders 60). Ja, dan worden de sokken zo breed dat ze afzakken. Maar ik heb geen behoefte aan slobbersokken dus het breisel maar afhaalt.


Ik brei continentaals: ik heb de werkdraad over mijn linker wijsvinger. Hierdoor kan ik met kleine naaldjes breien. Want ik heb dus geen pen onder de rechterarm.


Vroeger op school heb ik op de Engelse manier leren breien, dus wel de rechter naald onder de rechter arm en de werkdraad rechts. Alweer heel wat jaren terug heb ik mezelf het knoffelen aangeleerd. Dat had wat voeten in aarde maar uiteindelijk brei ik niet anders meer. Knoffelen is een ander woord voor continentaals sokken breien.


Nu ik deze blog type staat er een lekker bakje thee voor me. Om van elke dag een feestje te maken drink ik Champagne-thee! Een goed alternatief voor echte Champagne. Net gekocht op Wollig Landleven in Havelte bij Thee en kruid. Meta heeft in haar kraam een enorme hoeveelheid wekpotten met kruiden en theeën.


Ik bezocht deze markt samen met dochterlief Jildou. Gezellig even. Ik had wel de indruk dat er vorig jaar meer wolkramen stonden dan dit jaar.

And then for something completely different…
Ik las een artikel van Henriëtte Jordens, zij is een expert in hondengedrag. Titel: ‘Waarom is het goed om je hond therapeutisch te laten snuffelen’.
De snuffelsessies van een hond verminderen stress.


Het is een natuurlijk gedrag van een hond. Hij ruikt wel 100.000 beter dan wij mensen. Een hond is vooral ook gericht op het besnuffelen van andere honden en andere dieren. Zo leert het snuffelen de hond ook om ander buurhonden te herkennen en ook om zijn (m/v) omgeving in kaart te brengen. Wij ‘bekijken’ de omgeving de hond ‘besnuffelt’ de omgeving.

Snuffelen stimuleert de hersenen. Immers moet de hond nadenken over al die geurtjes. Dat maakt het snuffelen tot een mentale uitdaging voor de hond. Het centrum in de hersenen waar emoties gereguleerd worden (het limbisch systeem) staat rechtstreeks in verbinding met de geurreceptoren in de neus. Interessant artikel.


Onze stabijna is een echte snuffelaar. Wanneer wij over een bospad lopen dan loop ik recht op het pad. Chiqo niet, die neemt het pad zigzaggend. Het verbaast me regelmatig dat hij na een flinke wandeling nóg niet uit gesnuffeld is. Wanneer hij los loopt is, is zijn gesnuffel geen probleem, hij komt vanzelf weer bij me. Aan de lijn moet ik soms wat geduld opbrengen voor deze snuffelkont.

 

rommeltje

Een aantal weken terug was ik begonnen met shawl ‘Brain Waves’ van ontwerper Monique Boonstra. Garen van Wol met Verve 4 ply (sokkenwol dikte). De shawl wilde ik voor onze huwelijksdag af hebben. Maar de twijfel sloeg toe. Niet over het garen, ik vind de kleuren prachtig! Ik had de shawl gedacht op een effen blauw jurkje. En ook het jurkje is mooi, een echt ‘Froukje’-jurkje maar ik vond haar niet feestelijk genoeg. Tja… Ik trouw tenslotte maar twee keer dus mag ik best kritisch zijn op mijn outfit.


En ik op missie naar Steenwijk. Doel: feestelijk jurkje. Missie geslaagd.
Alleen nu paste de bonte shawl weer niet op deze blauw met witte jurk. Dus heb ik deze shawl even in de wacht gezet.

Bij Hobbydoos ‘Drops Lace’ besteld. Dit is echt luxe garen: 70% alpaca en 30% moerbei zijde. De zijderupsen hebben hun buikjes vol gegeten met het blad van de Moerbei, een loofboom, vandaar de naam ‘moerbei zijde’.


‘Brain Waves’ is een mooi patroon om te breien. Wanneer ik deze blauwe af heb ga ik die bonte afbreien. En wie weet nog wel een paar ‘Brain Waves’s’.

Jaren terug kwam er bij de Knitty een patroon uit voor een shawl, de ‘Clapotis‘. Mijn moeder was destijds fan van dit patroon en heeft er wel een stuk of acht, misschien zelfs wel meer, gebreid. Nou ik heb zo’n vermoeden dat ik dit zal hebben met de ‘Brain Waves’.

Het breien met dun lace garen is nieuw voor mij. Ik heb ook niet veel ervaring met kantbreien. Bij de eerste pogingen om een beginnetje te maken met de shawl vergiste ik me voortdurend. Had niet goed door hoe de steken stonden. Door het dunne garen op relatief dikke pennen (3.25 mm) stak ik vaak niet goed in of haalde steken door elkaar, om zo maar te zeggen.  Dan haalde ik het breiwerk weer uit en begon weer opnieuw.

Tot je op een gegeven moment gewoon de knoop door moet hakken en door gaat met breien ondanks breifouten.
Ach, wanneer je snel loopt zie je het niet!

Nu ik halve wege de shawl ben, sluipt er zo nu en dan toch nog wel een foutje in. Maar nu zie ik beter wat ik doe, snap het patroon ook. Kantbreien is best moeilijk met dun lacegaren. Het breiwerk ziet er als een rommeltje uit. Pas na blocken (opspannen) zie je het echte kantpatroon.

Voor ik deze blog online zet plaats ik toch nog even een foto van mijn oude kleine vriendje. Het is fijn hem om me heen te hebben en heerlijk om dagelijks met hem het bos door te struinen.


Op ‘Joure onder de Wol’ trof ik bij één van de kramen een mevrouw met een hondje. Ik vroeg of dat een Kooikerhondje was en vertelde dat wij een Stabij(na) hebben.
‘Is dat Chiqo?’ vroeg de standhoudster. Ik was verbaast en moest lachen! Het bleek dat zij mijn weblog leest! Prachtig toch!

breidagen

En zo reed ik gisteren naar Grins. Dat is de Fryske namme foar Groningen. Naar wat zoekwerk en uiteindelijk met behulp van de vriendelijke mevrouw in Google-Maps kwam ik bij de prachtige oude suikerfabriek. Dit gebouw leent zich prima voor 50 kramen vol wolgeluk.


Door de immense ruimtes kon dit evenement groots worden opgezet. Hier een foto van het catering gebeuren.

Ik had een missie. Ook al staat dit brei-jaar in het teken van ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ mocht ik toch garen kopen voor een kantshawl. Afgelopen tijd heb ik maar liefst 12 bollen garen op gebreid in mijn ‘granny square’s project’. Zoveel garen… dat zie je echt wel aan mijn stash (voorraad). Goed bezig dus.
Ik was erg tevreden over deze klus en hoe die uiteindelijk geklaard werd. Ik blogde er al eerder over en zal er zeker nog op terug komen.

Anyhow:
Ik had dus een missie: garen scoren voor de kantsjaal ‘Brain Waves’ van Monique Boonstra. Dit patroon kocht ik donderdag. Via sociale media kondigde Monique aan dat ze het patroon in de sale had. Alhoewel haar patronen helemaal niet duur zijn, werd ik door deze aanbieding toch in de verleiding gebracht. Deze kantshawl is ook voor de minder ervaren lace-breisters te doen. Ideaal voor mij dus!
In mijn zoektocht over de beursvloer kwam ik deze garenlabel tegen, zo waar!

Uiteindelijk, na veel gewik en gewogen te hebben, heb ik bij Wol met Verve twee strengen sokkengaren gekocht. Dit is een garen heeft een ‘fingering’ dikte. Eigenlijk zou je voor kantbreien of lace ‘2-ply’ dikte moeten gebruiken. Maar ik viel voor de kleuren in deze strengen. Bovendien vind ik dikte van sokkenwol fijn breien.


De dikte van garens wordt in het Engels aangeduid. Zeer dun garen wordt met ‘2-ply’, het dikkere garen wat hierop volgt heet ‘sock’ of ‘fingering’ garen, nog dikker is de ‘sport’. De dikte-aanduiding ‘light worsted’ of ‘DK (double knitting)’ is al een vrij dikke draad. De dikte-aanduiding erna heet ‘worsted’. Nog weer dikker is de ‘aran’. En nog weer dikker is de ‘chunky’, dan komt we nog ‘bulky’ en heeeeel dik wordt aangeduid met ‘superbulky’ vooral de laatste jaren kun je dit garen kopen. Veelal wordt deze dikte gebruikt in het interieur zoals plaids en kussens.

Ik brei het liefst met de sokkendikte op naalden 2,5 mm of de sport dikte op naalden 3-4 mm. Hoe dikker het garen hoe ‘zwaarder’ het breit, vind ik zelf.

Thuisgekomen van de Breidag heb ik gelijk een mooi bolletje van de streng gemaakt.
Op mijn eigen wolwinder van Alibaba. Ja, zelfs wolwinders verkopen ze daar. Zo’n bolletje heet dan ‘cake’.


En de eerste toeren van de nieuwe shawl zijn een feit. Altijd weer fijn om met een nieuw project aan de gang te gaan.


Aangezien Chiqo-hond de hele dag aan het bankhangen was, heb ik ’s avonds met hem nog heerlijk door het rustige bos gelopen. Alle prikkels van een mooie maar ook drukke dag even achter gelaten in het groene bos.

 

reclame vrij en breidagen

Als het goed is, dan is mijn blog nu reclamevrij. Het stoorde me al een tijdje, die reclame. Zowel op de blog als via de ‘volg’mail had ik ontsierende reclames.

Ik ben een tevreden WordPress-gebruiker. Alweer 8 jaar. Daarvoor had ik 5 jaar een blog via de Nederlandse blogdienst Web-log. Deze dienst stopte in 2011, vandaar mijn overstap naar WordPress.

Een weblog of blog is een persoonlijke website dat als een soort dagboek door de schrijver of blogger wordt bijgehouden.

In mijn geval deel ik, met de bezoekers van mijn site, handwerkprojecten, huislijkheden of levensperikelen, verder plaats ik met regelmaat foto’s over hond & natuur. Ik heb er na 13 jaar nog steeds schik in om prietpraatjes te plaatsen. Misschien vind ik het fotograferen voor de blog nog wel leuker. Toen ik mijn eerste blogje schreef bij WordPress gebruikte ik onderstaande foto.


And now for something completely different.
Ik ben aan het aftellen! Nog een paar nachtjes en dan ga ik de beursvloer met 50 standhouders onveilig maken!


Nou ja, dat valt dan ook wel weer mee hoor.
Ik sta nog steeds op Cold Sheep eigenlijk. De enige regel van, de onder breisters gebruikte term Cold Sheep, is geen garen/wol meer te kopen. Hoe moeilijk kan dat zijn zou je zeggen…

Maar ik ken mezelf. Bij de laatste handwerkbeurs kwam ik toch ook met een sokkenbolletje terug.
Mijn motto ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ zette ik toen heel eventjes opzij. Immers je moet er niet te spastisch mee om gaan. Eén bolletje mag dan best, zo zei ik toen. Net als bij afvallen & diëten: wanneer je te streng bent voor jezelf dan hou je het never nooit niet vol.
Dus nu zeg ik dan ook maar niet dat ik Cold Sheep ga.


Wordt vervolgd!

beurs

En zo reed ik gisteren naar Zwolle, naar de handwerkbeurs. Hoe dichter ik bij de IJsselhallen kwam hoe drukker het werd. Alleen al een file om het parkeerterrein op te komen. Niet veel later was dat enorme parkeerterrein zelfs vol!
Ook op de beursvloer was het erg druk en warm.

Ik had een boodschappenlijstje met twee items: rondbreinaald 2.25 en 2.50. Die haalde ik bij Dico, de eerste kraam van de beurs.

Wat ik wel wat jammer vond is dat op veel kramen het zelfde garen werd aangeboden:  Effen sokkengaren. Onlangs verschenen er twee boeken met sok-patronen gebreid van dit garen. Het is op dit moment erg populair vandaar dat ik overal dit garen zag, deze sokken en deze boeken.
Ik houd het vooralsnog bij mijn eigen vertrouwde sokkengaren merken. Natuurlijk ben ik wel erg benieuwd hoe dit garen, Lang Yarns Jawoll Superwash, zich houdt met dragen & in de was. Want wanneer je een klosje stopgaren bij je bolletje krijgt, geeft dat me niet meteen de bevestiging van sterk sokkengaren…

Wat ik leuk vind van deze beurs is dat bijvoorbeeld borduren, quilten en naaien ook ruim vertegenwoordigd zijn. Ik kan, al struinend over de beursvloer, inspiratie opdoen.
Mijn buit dit jaar:

De twee rondbreinaalden en, ik kon het niet laten, een Zauberball! Afgelopen december zou ik al een paar sokken voor dochterlief breien. Het kwam er niet van. Nu zag ik deze bol: echt iets voor haar! Dus die mocht mee naar huis.

Natuurlijk heb ik een missie: ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ maar daar moet je niet te spastisch mee om gaan. Eén bolletje mag dan best. Gewoon omdat ik daar blij van word. Gewoon omdat het kan. Gewoon omdat ik al zo goed bezig ben met deze opdracht.
Net als bij afvallen & diëten: wanneer je te streng bent voor jezelf dan hou je het never nooit niet vol!

Ik echt kan genieten van zo’n dagje beurs, voor mij als wandelen in een enorme snoepwinkel. Alles bekijk ik op mijn eigen tempo. Hier en daar een praatje.
Ik raak niet uitgekeken wanneer ik, genietend van mijn bakje koffie en mijn (zelf-meegebrachte-) broodje eet, al die dames zie, die ook zo blij worden van al het moois.

Ik kijk nu alweer uit naar het volgende evenement. De Nederlandse Breidagen in Groningen begin mei.


Maar na al die drukte was het in het bos weer heerlijk rustig, even mijn hoofd leeg maken. Ruis eruit! Fijn om de natuur dan zo dicht bij te hebben.


Goed weekend!

Vorige Oudere items