op pad

Ik moest er een eindje voor rijden maar dan heb je ook wat!
Vandaag bezocht ik de gezellige Midwinterwol in Winschoten.

Het aankomen daar was al leuk, op de parkeerplaats stond een aardige meneer klaar met een grote bus. Hij bracht alle dames naar de manege. In de manege was het wel frisjes, maar ik had me dik aangekleed dus dat deerde me niet. Maar zo halverwege mijn tocht langs de stands ging een warme chocomelk er toch wel in.


Heerlijk! … en weer door…
Ik heb zulke leuke gesprekjes gehad. Ja, ook in het Engels.


De Schotse standhouder van Sky Blue Pink Designs had een kilt aan. Nee, hij had het niet koud. Zo’n kilt bevat zoveel stof dat dat hem wel warm houd. Hij vertelde dat hij weliswaar thuis niet in een kilt loopt maar dat de ‘echte’ kilt meters en meters stof heeft. Die wordt opgevouwen, vouw na vouw en neergelegd op de grond, de schot gaat er op liggen en bevestigd deze dan met een riem om de middel. Een heel gewicht. Een gedeelte van de stof gaat dan zo over de schouder. Ik had hier geen weet van.
Nee, ik heb hem niet gevraagd of… nee, dat durfde ik niet… en ik hoef het ook niet te weten trouwens.


De bovenste twee foto’s zijn gemaakt bij Atelier het Bonte Schaap. Dat mooie vilt schilderij is door Marijke van der Duijs gemaakt.
Die kabouter eronder is gemaakt door Jeannette van Atelier Engelengeduld. Gemaakt van vilt. Door prikken, heel veel prikken, krijgt het zijn vorm.

Natuurlijk heb ik mijn breivriendinnen bij Atelier Lindelicht even gedag gezegd.
Er was veel, veel wol, veel garen, veel vilt en alpaca’s!


Deze alpaca’s zijn van Alpaca top dutch. De eigenaar vertelde me van alles over zijn beesten en de wol die er vanaf komt. Wat zullen die vachtjes lekker spinnen, zo zacht! Tja, leren spinnen, het staat al jaren op mijn verlanglijstje. Ik heb zelfs al een spinnenwiel, jawel een Louet. Ach, wat in het vat zit…

Uiteindelijk stond ik aan veel verleidingen bloot, maar kwam met een bescheiden maar fijne buit thuis.


De bolletjes Regia waren flink afgeprijsd. Het is sokkengaren maar dan wel de luxe variant: Angora 10% /Merino 65%/ Nylon 25%, superzacht! Genoeg voor twee paar fijne zachte sokken.
Die grijze wol is ook sokkenwol van Wooltops. De vriendelijke eigenaar komt uit Keighley, vlak bij Leeds.
Verder nog een Schapenkaartje om in een lijstje te doen.
En nog een extra set sokkennaaldjes 2.25 mm. Ik heb maar één paar en dat is wat karig als je meerdere sokken op de pennen hebt.

Toen ik uitgekeken was kon ik zo de bus weer in en werd weer keurig afgezet bij mijn auto. Echt de moeite waard deze Midwinterwol!

Advertenties

veel te vertellen

Vandaag heb ik de Nederlandse Breidagen bezocht. Zo leuk, zoveel ook, overal kleurige wolletjes. Een walhalla voor de breisters.
Ik had een klein boodschappenlijstje, er stond maar één dingetje op. Een bol effen sokken wol die passend was bij een bonte bol die ik al had. Maar ja, zo veel sokkenwolletjes, zoveel keus… dan koop je andere sokken wol met bijpassen effen garen!
Ook trakteerde ik me op nieuwe sokkennaaldjes, ze schijnen de Porsches onder de breinaalden: Knitpro Karbonz. Deze naalden hebben een messing punten en koolstofvezel tussenstukjes.
Hier mijn buit, ja ook dat leuke koffertje waar precies een breiwerkje in kan. Verder heb ik een klosje macramé draad meegenomen voor mijn schoondochter en twee verrassinkjes die ik natuurlijk niet laat zien, maar waar ik zelf erg blij van werd!



De stand van mijn breivriendinnen even op gezocht om ‘dag’ te zeggen. Hun kraam zag er weer zo sfeervol uit! Lindelicht.



Ook al was het erg druk, ik kon mijn pad wel vinden. Overal waar je keek veel kleuren. Ik ontdekte op een stand een mandje van indie dyer Undercover Otter, zij is echt van de felle kleuren. Een indie dyer is ‘an indipenpendent dyer, someone who dyes yarn or fiber on a small scale’. Ik houd wel van die zuurstokkleuren!


En hier nog wat foto’s van al het moois:


Wat me opviel was deze stand, of nee, het was een karretje van Holland Creatief. Geweldig, zo’n winkeltje op wielen.


Met eigenaresse Antje (ik weet niet of het haar eigen naam is…) had ik een gezellig klein gesprekje. Op haar Instagram betere foto’s van dit wagentje.


Een paar uur op de Breidag gaf me veel inspiratie!

schaapscheerdersfeest

De schapen van de Holtinger schaapskudde werden vandaag uit hun jasjes geholpen. Aangezien deze kudde graast rondom Havelte en dit niet zo ver is van Oldeholtpade bracht ik er een bezoekje. Niet alleen werden de schapen geschoren maar er was ook een wolmarkt rondom de schaapskooi. Wollig landleven met kramen met wol, vachten en vilt. Een gezellige boel!

Deze jonge scheerder knipte de wol los. Hij deed dit zo vakkundig, het schaap lag er gewoon ontspannen bij. Zo van ‘het komt wel goed!’. Het zal wel fijn zijn, die warme jas uit!

Hij lag er mooi bij te wachten, Rex, lekker in de schaduw. Even in de relaxstand want de schapen zaten achter hekken.

Deze kudde bestaat uit het Drentse Heideschaap. Het zijn wat kleinere ranke schapen. De kudde gedijt goed onder voedselarme omstandigheden, lammert jaarlijks zonder hulp en brengt haar lammeren groot. Het ras is in staat om het aantal lammeren te beperken tot één, wanneer er weinig voedsel voor handen is. Toch worden de schapen in de winter wel bijgevoerd.

De schapen die geschoren waren konden zo de hei weer op. Nu mocht de Border Collie weer in actie komen. Zo knap hoe herder en hond de kudde kunnen besturen.

Alhoewel ik coldscheep* ben, (haha wel een toepasselijke term bij de ont-wol-de schapen) vind ik het toch fijn om langs de wolkraampjes te slenteren.

Zoveel mooie kleurtjes, daar wordt je toch blij van!

* Cold scheep= een Engelse term wanneer je met jezelf afspreekt een tijdje geen garen meer te kopen omdat je stash (voorraad) te groot is geworden. Of gewoon omdat je een tijd lang te veel garen hebt gekocht en te weinig tijd hebt gehad om het garen op te breien. De term komt vanuit de drugsscene. ‘Cold turkey’ wat een manier van afkicken is.

wol wol en nog eens wol

Vandaag werd het evenement ‘Joure onder de wol’ gehouden. Hier kon je alles vinden op het gebied van wol, vachten en vilt.


Zo leuk om er even rond te struinen. Hier en daar een praatje te maken en genieten van de prachtige kraampjes vol snoepgoed.


De schaapskudde die het hele jaar door de groen percelen van de gemeente “De Fryske marren” begraast werden uit hun warme winterjas geschoren.

Ik heb geen wolletjes gekocht: Cold sheep!
In eerdere blogjes liet ik de term ‘cold sheep’ als eens vallen. Het betekent: de uitdaging om een bepaalde tijd geen garen meer te kopen. Gewoon omdat je genoeg ‘stash’ (voorraad) hebt. De uitdrukking komt van ‘cold-turkey’ een term die gebruikt wordt bij afkicken van drugs.

handwerkbeurs

De 15de handwerkbeurs, ik denk dat ik weinig edities gemist heb. Het is toch wel één van de leukste uitjes van het jaar! Dus toog ik naar Zwolle. Me heerlijk vergapen aan al het moois. Stand naar stand. Ook zo leuk om (internet-)bekenden te zien en hier en daar praatjes te maken.

 Er was dit jaar zelfs een muzikant ingevlogen op de YLA Lifestyle & Wol-stand, hij speelde prachtig.
Ik vond het dan ook erg sneu voor hem dat alle bezoekers alleen maar oog hadden voor de wolletjes en niet voor hem. Terwijl hij nog zo zijn best deed om de leukste covers te spelen, liepen dames hem zo voorbij met hun lijstjes, trollies en tassen.
Live muziek, ja leuk, ook op de handwerkbeurs!
Maar om nu in mijn ééntje te gaan applaudisseren en ‘Wie Vond Mooi!’
(Een variant van ‘We Want More!’) te gaan roepen is ook weer zo wat, op je 49ste… Maar ik mocht wel een foto van deze dappere zanger maken.

Dit jaar maar één item mijn boodschappenlijstje. Nee, geen garen. Ik ben momenteel ‘cold sheep’. In eerdere blogjes liet ik de term ‘cold sheep’ al wel eens vallen. Het betekent: de uitdaging om een bepaalde tijd geen garen meer te kopen. Gewoon omdat je genoeg ‘stash’ (voorraad) hebt. De uitdrukking komt van ‘cold-turkey’ een term die gebruikt wordt bij afkicken van drugs.
Nu moet ik toegeven, ik heb een behoorlijke voorraad garen. Mijn sokkengaren-stash bestaat alleen al uit 27 bollen!

Echt, ik mag de komende jaren wel het dubbele aantal uren in een etmaal hebben om het op te breien. (En een dubbele hoeveelheid energie erbij natuurlijk). Op mijn lijstje dit jaar: een paar ‘sock-blockers’, in het Nederlands ‘sok-op-spanners’. Een goede investering voor elke sokken-breister. Tot nu toe gebruikte ik blockers van karton. Wanneer je de pas gebreide sokken net wat netter wilt weggeven kan je ook sokken ‘persen’ of ‘opspannen’. De kartonnen versies werden bobbelig door het nat worden. Dus nu ECHTE sock blockers, van Knit-pro. Dico van Breiwinkel.nl had ze te koop.

Ik had nog een haakpakketje van Stip en Haak gekocht om weg te geven aan Z, binnenkort wordt ze Beppe (Oma): Rammelaar schaapje Suusje.
De handwerkbeurs was weer prachtig en veelzijdig. Inspiratie genoeg!
Ik heb mijn kaartjes achtergelaten bij de Lounge-hoek. Hier kon je een hele serie bloggers en vloggers in real-life ontmoeten. Zo leuk om even met vlogger Puk Vossen te hebben gepraat!

breidag

Eindelijk was het dan zover…de brei- en haakdagen! Dus toog ik in m’n rode Panda naar Zwolle.

Bovenaan mijn lijstje stond de lezing van Melanie Berg bijwonen. Ze vertelde inspirerend over haar werk als ontwerpster van breipatronen. De Duitse Berg heeft als IT-er gewerkt en toen ze haar kinderen kreeg, drie stuks en vrij snel op elkaar, ging ze zich meer en meer bezighouden met breien. Er ging een wereld voor haar open toen ze Ravelry ontdekte.

Ja. volgens mij gaat dat zo bij alle breisters, bij het ontdekken van deze brei-community op internet! Om professioneel ontwerper te kunnen worden moet je hard willen werken. Je redt het echt niet met een paar uurtjes breien in de avonduren. Bezie het als een echte baan. Uren maken en serieus netwerken. Daarnaast is het belangrijk dat je fouten durft te maken, zo gaat dat nu eenmaal in het proces van ontwerpen. In het begin zit je zo vol ideeën dat je die al snel allemaal in dat ene ontwerp wil persen, een shawl wordt dan al gauw ‘to much’!

Melanie had veel van haar ontwerpen bij zich en we mochten ze allemaal even bevoelen en bekijken. Zo leuk!
Aansluitend de beursvloer op: Een enorme snoepwinkel met maar liefst 78 stands.
O wat heerlijk, om me te vergapen aan al die mooie wolletjes. Mijn buit:

Een projecttasje, twee patronen en een wolletje.
De streng antraciet garen is van van Manos del Uruguay-Alegria. Dit garen is 75% merino en 25% polyamide. Ik had, eerder dit jaar, bij een give-away twee strengen gewonnen. Mijn plan is om deze streng daarbij te doen, om een fijne grote sjaal ervan te maken. Ik was dan ook blij dat ik daadwerkelijk deze streng wist te bemachtigen bij Michèle Tewes van Yarnz.

Ik stond me ook te vergapen bij de dierenkrukjes van Poppeke wol.
Natuurlijk m’n vriendinnen van Lindelicht gedag gezegd. O wat was Marianne haar stand weer mooi, vol wol en viltpakketjes. Twee maal stond ik aan de stand van Stip&Haak. De stand met de mooiste knuffeltjes. Ik twijfelde of ik voor een alles-in-één pakketje zou gaan of gewoon het patroon van die grappige konijnen. Heel verstandig koos ik voor het patroon. Al denkend aan mijn enorme hoeveelheid stash wist ik zeker dat daar echt wel wat wolletjes tussen zitten om Snuf te haken. Als tiener haakte ik vele knuffels. Leuk om dit weer eens op te pakken. Onze twee lieve kleinkinderen vinden het vast niet erg als ik de haaknaald weer eens oppak voor een Snuf!

Heerlijk om bekenden te zien. Samen met Marijke zat ik bij de lezing van Melanie Berg. Ik zag Lida bij de prachtige stand van Wol met Verve. En Anneke trof ik in het wild op de beursvloer, zij hielp op de stand van Lindelicht. Terwijl ik met een bakkie koffie mijn boterhammetjes nuttigde in het restaurant had ik leuke gesprekjes met de dames om me heen. Ja, er waren veel dames! Maar hier en daar kon je ook wel een man vinden hoor. Zo zat deze meneer te breien. Ja, ik mocht hem op de foto zetten. Nee, uniek is het niet, zo’n breiende man, maar vaak zie je het nog niet. Misschien is het ook wel een leuke hobby voor Jan-lief! Niet dat hij zich verveeld hoor, integendeel. Deze meneer heet Bob.

wolfeest


Afgelopen zondag zijn Jan en ik naar het schapenscheerdersfestival geweest in Balloo. Dat is een mooi scrabble woord!
In de schaapskooi werden 500 Drentse heideschapen uit hun jasjes geschoren. Zo vakkundig en snel dat die scheerders zijn. Echt prachtig om te zien.

Aan de zijkant van de schaapskooi lagen de vachten keurig opgestapeld om te worden verkocht.

Er was een fair op het terrein. Erg gezellig en leuke stands.

En ja…ook nog een bolletje sokkenwol kunnen scoren!

Voor mij onbekend merk: Superba Wave.

Vorige Oudere items