sokken no. 3

Het derde paar sokken is net van de pennen gegleden. Gebreid voor mijn schoonvader. Het is nu 30 april, maar ik plaats deze blog pas na ik hem z’n sokken geef. Dat zal na zijn verjaardag (29-6) zijn. De sokken moeten nog even een verrassing blijven. Dit paar is gebreid van Scheepjeswol Invicta Coloris, erg fijn garen om mee te breien. Zo grappig hoe al die streepjes uitpakken!

propedeuse

Sinds september 2016 huppel ik rond in het Marie Kamphuisborg-gebouw van de Hanzehogeschool op het Zernikecomplex te Groningen.
Ik ben weer student en dat bevalt me eerlijk gezegd wel. Ik doe een opleiding binnen Social Work. Het is HBO dus ik moest, net als alle andere HBO-studenten, gewoon mijn punten scoren om mijn propedeuse te behalen.

Gelukkig kreeg ik veel steun van manlief Jan, maar ook van mijn kinderen, beide ook nog student. Zo heeft Jildou me de regeltjes en handigheidjes van het verslag leggen geleerd. Een vak apart, echt! En Wessel kon ik weer benaderen voor tips & trucs voor het presenteren.

Afgelopen jaar ging veel van mijn tijd naar de studie.
Gevolg: sociale contacten kwamen op een zeer laag pitje.
En Jan ging regelmatig alléén op de motor ritjes rijden omdat ik met m’n snuitje in de boeken zat. Nooit mopperde hij op mij of mijn studie.

Ik heb bovendien ook heel wat lopen klagen en zuchten op sommige momenten van het studiejaar: boeken waar niet door te komen was, de hoeveelheid studiestof, het eindeloze reflecteren op jezelf en verslagen typen in vakjargon. Pfff…het viel soms niet mee.
Gelukkig was er altijd een luisterend oor. (Schoon-)kinderen, man en zus hebben heel wat klaagzangen aangehoord. Maar ook de leuke momenten kon ik met hun delen.
Ze zijn trots op me. Dat is zo fijn! En ikzelf? Ik ben ook trots op mezelf. Ik kan het! Nu nog een jaar bikkelen en hoop ik volgend jaar, met m’n diploma op zak, weer afscheid te kunnen nemen van het student-zijn.

Maar nu, na een jaar vol aan de bak, heb ik hem gehaald: mijn propedeuse!
Dit plaatste ik op social media:

Ik studeer om mijn diploma ‘ervaringsdeskundige in de zorg’ te halen. Het vak ervaringsdeskundige is vrij nieuw. Het werkterrein ligt in de psychiatrie en verslavingszorg. Door de combinatie van mijn eigen ervaring als cliënt binnen het GGZ en de deskundigheid die ik ontwikkel in de opleiding kan ik me richten op ‘herstel’ en ‘empowerment’ bij cliënten. Het vak ervaringsdeskundige kan je zien als een ‘psychiatrisch hulpverlener’. De opleiding hangt dus aan de opleiding Social Work, voorheen SPH en Maatschappelijk werk. Een groot deel van de opleiding is in de praktijk. Mijn leer/werk-omgeving is op de psychiatrie van het ziekenhuis te Meppel. Ik had het 21 juni al benoemd in een blogje.
Hier mag ik werken als ervaringsdeskundige in opleiding.

Mijn motto is dan ook:
De eersten om je te helpen opstaan zijn degene die weten hoe het is om te vallen.

avondje uit

Gister met dochterlief op pad geweest in Groningen. Eerst lekker sushi gegeten.

En vervolgens zijn we naar de Oosterpoort gelopen om een concert van Xavier Rudd bij te wonen.

Bijzonder concert hoor! Ik denk dat de meeste deze Australische muzikant wel kennen van het nummer ‘Follow the sun’. Maar hij heeft natuurlijk een veel breder repertoire dan alleen dat nummer.
Dit liedje bijvoorbeeld: Breeze. Zo mooi!
De muziek die Xavier maakt is een mix van folk, roots en reggaemuziek.
Geweldig! Erg genoten van dit concert! Dank je wel, Jildou!

streepjes

Wanneer er weer een paar sokken van de pennen gegleden zijn, zet ik eigenlijk meteen weer een nieuw paar op. Sokkenbreien is nu eenmaal verslavend. Alhoewel ik het met zo’n gemiddelde van 11 paar sokken in het jaar niet echt een snelle breister ben.
Een sokkenbreiwerkje neemt nu eenmaal makkelijk mee in de tas en het is niet ingewikkeld.
Ik had deze twee bolletjes al eerder bij elkaar bedacht: Aqua blauwe Scheepjes wol en een bolletje Debbie Bliss.

Sokken brei ik altijd, op de voor mij vertrouwde manier, beginnend met de boord. Een muizentandje deze keer.

Volgens mij worden het wel grappige sokken zo. Het Debbie Bliss garen verloopt van kleur. Wordt vervolgd.

Vanmorgen heb ik de koelte van het bos opgezocht. Chiqo is geen fan van dit warme weer. En dan is het handiger om zo in de morgen, wanneer het nog niet op zijn warmst is, een bosje om te gaan.
Zwemmen gaf hem de nodige afkoeling.

sokken

Inmiddels zijn deze sokken-in-wording van de pennen gerold!

Ik heb ze gemaakt voor mijn stagebegeleider Aldert.
Mijn eerste leerjaar zit er bijna op. Naast school loop ik ook stage. Ik huppel rond op de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis.

Aldert heeft, met mij, mijn eerste stappen naar mijn nieuwe professie gezet.
Mij begeleiden in het vak ervaringsdeskundige in de zorg.
Ik kan met al mijn vragen bij mijn praktijkbegeleider terecht. Hij is een voorbeeld voor mij. De rust in zijn houding, zijn onbevooroordeelde benadering naar de cliënt toe.
Ik vind het fijn dat ik mijn ontwikkeling in mijn eigen tempo mag doen. Een leerproces is, net als een herstelproces, geen rechte lijn omhoog. Nee, het is een kronkelige lijn vol met twijfels maar ook succesmomenten. Het is goed te merken dat ik mezelf mag zijn tijdens mijn stage. Mijn eigenheid behouden en me daarnaast deskundig opstellen, die twee combineren maakt me in de toekomst een goede hulpverlener, denk ik.

maandagmorgen bolletje

Een maandagmorgen bolletje, zo noem ik de sokkenwol waar ik nu mee aan de brei ben. Ik ben in één sok al DRIE knoopjes tegen gekomen. Lastig, want hoe meer afhechtdraadjes hoe on-comfortabeler de sok wordt.
Het is wol van een goed merk, niets mis mee…Scheepjes Invicta Matterhorn.
Dus moet het wel een maandagmorgen bolletje zijn!

Nee, ik heb dit niet vaak, eigenlijk nooit, sokkenwol met knoopjes of andere onregelmatigheden.
Eén sok is af, met drie onderbrekingen. Hopen dat de tweede sok zonder oneffenheden van de pennetjes kan glijden!

Het is apart weer, dan weer erg warm, dan weer fikse buien en harde wind. We zullen deze extreme weertypes vaker zien, zo zeggen de weergeleerden.
En dan krijg je natte pootjes wanneer je door het bos loopt!

Nog even wat vertellen over ‘vlogs‘, dit zijn filmpjes op internet. Een blog of weblog is een soort internet dagboek, iemand beschrijft zijn belevenissen en deelt dit met de wereld. De auteur noem je dan blogger. Dit is alweer ouderwets! Tegenwoordig heb je dus vloggers! Een vlog is een video-dagboek (log = dagboek in het Engels)
Ik volgde die van Puk Vossen al een tijdje. Leuke, korte filmpjes met interessante onderwerpen, allemaal brei/haak gerelateerd. Nu heb ik een nieuwe vlogster ontdekt: Colourful Creativity. Echt leuk! Carolien heeft een Engelse vlog en haar filmpjes zijn iets langer dan die van Puk. Puk haar vlog duurt meestal een kwartiertje, Carolien haar vlog duur meestal wel een klein uurtje! Toch blijft ze boeien en inspireren, Puk ook hoor!
Nu ja, over wolletjes en breiwerkjes, daar raak je ook gewoon niet over uitgepraat, toch?
En ik… ik hou het voorlopig gewoon bij mijn blog.

a rainy backyard


Afgelopen dagen leek het wel herfst. Deed me denken aan een filmpje wat zoonlief Wessel al eens maakt. Een sfeer-beeldje van de tuin.
Nog steeds staat de poes in de tuin. Alsof ze door de zon is beschenen en toen in versteende stand achtergelaten is.
 :
Even zeuren, sorry:
Mijn studie slokt veel tijd op, ik kan wel zeggen praktisch alle tijd. Alhoewel het benoemd wordt als zijnde een deeltijdstudie-HBO ben ik er dus méér dan full-tijd mee bezig. Ik moet erg wennen aan het jargon wat gebruikt wordt bij de leeruitkomsten en omschreven competenties.
Het Nederlandse dictee van Kees van Kooten uit 2013 is er niets bij.
Het vervelende is nog wel, dat ik ditzelfde jargon dien te gebruiken in mijn eigen verslagleggingen. Naast uren studeren ook uren typen en je hoofd breken om je eigen leerproces zichtbaar en in het juiste vakjargon te gieten.
Het eeuwige gereflecteer op mezelf. Intervisies om juist samen met anderen weer te reflecteren op elkaar.
Ontwikkelen maar wel in strak omlijnde kaders. Alles moet en zal inzichtelijk zijn. Ik ben er wel een beetje klaar mee.
Vervelende is dat ik nog geen vakantie heb, maar juist nog enorm veel moet studeren en ik met mijn verslaglegging  óók nog niet klaar ben.
Pff…voor vandaag even wel. Dag studie, dag laptop, tot morgen!

 :

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items