tadaaaaa

Het was eerste kerstdag 1968 dat ik als zondagskind ter wereld kwam.


En vandaag mag ik dus 50 kaarsjes uitblazen!

Omdat eerste kerstdag nu eenmaal niet een handige dag is om een feestje te geven, heb ik mijn verjaardag afgelopen zaterdag al gevierd. En zoals het citaat luid: het leven is een feest, maar je moet wel zelf de slingers ophangen, nou dat heb ik gedaan! Mijn eigen slingers: 72 sokken van de 440 sokken die ik al gebreid heb. Van mezelf hangen er 26 paar, nee ik wist niet dat ik zo veel sokken in mijn kast had liggen. Ook hangen er sokken van Jildou, Sandor, Jan en mijn schoonvader bij.


Mijn eerste zelfgebreide sokken is het paar rechts onder. In de voet veel broddelwerk, toch heb ik ze altijd bewaard. Het sokkengaren kreeg ik van mijn moeder, ik denk in 2005, kan ook eerder zijn. Toen was dit echt iets nieuws, met al die kleurtjes.
Als ik zo naar die slingers kijk roept dat veel herinneringen op. Zo grappig! Dat je weet waar je een bepaalde sok hebt gebreid. Of wanneer je het garen kocht. Fijne herinneringen!

Zaterdagmorgen werd ik al meteen verrast door de bakker die een enorme mand met ontbijt kwam brengen. Dit hadden mijn breivriendinnen geregeld, zo lief!
Mijn feestje begon ’s middags. Ik had o.a. onze familie uitgenodigd, aangezien we samen vijf kinderen hebben en zowel Jan als ik uit een gezin van drie komen was ons kleine huis flink gevuld.

Al vroeg in de ochtend waren Wessel en Julia druk doende met koken.
Ze hadden samen voor het hele gezelschap een uitgebreid Italiaans buffet gemaakt: Zo goed & lekker! (foto: zus en ik)


Mijn (schoon-)kinderen deden de bediening ’s middags.
Dat is wel te zien aan de ‘actie’-foto hieronder.
Vlnr dochter Jildou, zoon Wessel, schoonzoon Sandor en schoondochter Julia.
Een fijn stel!

Ik hoefde alleen maar te genieten, wetend dat alles pico bello verliep. Super hoor!
Ik ben ook nog enorm verwend met verrassende, lieve en originele cadeaus.
Ja, ik voelde me écht jarig!

Voor alle gasten had ik een klein feestelijk ‘fijn-dat-je-er-was-balletje’.

Advertenties

zesentwintig

Och, ik hoor het iedereen zeggen: wat gaat de tijd toch snel. Voor mij lijkt het alsof m’n dochter gisteren ter wereld kwam. Toch wordt Jildou vandaag alweer zesentwintig.


Afgelopen jaar was bijzonder voor haar: Jildou heeft haar HBO-Bachelor gehaald en kon meteen aan de slag als projectmanager, zo prachtig!

Happy birthday

work in progress

Momenteel heb ik drie sokken op de pennen staan. Dat is niet mijn gewoonte.


De sok met de roze boord is bijna af. Dit is een bolletje van Regia Pairfect. Deze wol is ontworpen door Arne en Carlos. Het Noorse paar, ook bekend van de gebreide kerstballen.
Het gele boordje is van Mayflower, 1 class. Ik kreeg dit garen, om uit te proberen van de wolwinkel Hobbii.nl, Ik brei er een ajourpatroonje in.
Het garen van die sok met rood en oranje is van Phildar Phil Folk 100, kleur Grenade. Met deze sok ben ik bij de hak.
Nadeel is zeer zeker dat ik langer over een paar sokken brei wanneer ik meerdere sokken op de pennen heb. Maar het geeft ook wel een zekere afwisseling.


Work in progress.

Het is raar zo, zonder Jiske in huis. Dat gevoel zal ook nog wel even blijven. Ook Chiqo is wat onrustig. Ik heb geen idee of hij Jiskepoes mist of dat hij gewoon mijn gevoel overneemt.
Ook al is het goed zo, Jiske is tenslotte 19 geworden, toch is er gemis. Ze was zo’n lief poezeke.

Ooit kreeg ik een gedichtje over de Regenboogbrug. Als het zo eens kon zijn… Ik wil het graag geloven!

verdrietig


Gisteren nog goed te pas, onze Jiskepoes.
Vanmorgen werd ze ziek, erg ziek.
Ze was op. Negentien is een mooie leeftijd.
We zullen haar missen.

op pad

Ik moest er een eindje voor rijden maar dan heb je ook wat!
Vandaag bezocht ik de gezellige Midwinterwol in Winschoten.

Het aankomen daar was al leuk, op de parkeerplaats stond een aardige meneer klaar met een grote bus. Hij bracht alle dames naar de manege. In de manege was het wel frisjes, maar ik had me dik aangekleed dus dat deerde me niet. Maar zo halverwege mijn tocht langs de stands ging een warme chocomelk er toch wel in.


Heerlijk! … en weer door…
Ik heb zulke leuke gesprekjes gehad. Ja, ook in het Engels.


De Schotse standhouder van Sky Blue Pink Designs had een kilt aan. Nee, hij had het niet koud. Zo’n kilt bevat zoveel stof dat dat hem wel warm houd. Hij vertelde dat hij weliswaar thuis niet in een kilt loopt maar dat de ‘echte’ kilt meters en meters stof heeft. Die wordt opgevouwen, vouw na vouw en neergelegd op de grond, de schot gaat er op liggen en bevestigd deze dan met een riem om de middel. Een heel gewicht. Een gedeelte van de stof gaat dan zo over de schouder. Ik had hier geen weet van.
Nee, ik heb hem niet gevraagd of… nee, dat durfde ik niet… en ik hoef het ook niet te weten trouwens.


De bovenste twee foto’s zijn gemaakt bij Atelier het Bonte Schaap. Dat mooie vilt schilderij is door Marijke van der Duijs gemaakt.
Die kabouter eronder is gemaakt door Jeannette van Atelier Engelengeduld. Gemaakt van vilt. Door prikken, heel veel prikken, krijgt het zijn vorm.

Natuurlijk heb ik mijn breivriendinnen bij Atelier Lindelicht even gedag gezegd.
Er was veel, veel wol, veel garen, veel vilt en alpaca’s!


Deze alpaca’s zijn van Alpaca top dutch. De eigenaar vertelde me van alles over zijn beesten en de wol die er vanaf komt. Wat zullen die vachtjes lekker spinnen, zo zacht! Tja, leren spinnen, het staat al jaren op mijn verlanglijstje. Ik heb zelfs al een spinnenwiel, jawel een Louet. Ach, wat in het vat zit…

Uiteindelijk stond ik aan veel verleidingen bloot, maar kwam met een bescheiden maar fijne buit thuis.


De bolletjes Regia waren flink afgeprijsd. Het is sokkengaren maar dan wel de luxe variant: Angora 10% /Merino 65%/ Nylon 25%, superzacht! Genoeg voor twee paar fijne zachte sokken.
Die grijze wol is ook sokkenwol van Wooltops. De vriendelijke eigenaar komt uit Keighley, vlak bij Leeds.
Verder nog een Schapenkaartje om in een lijstje te doen.
En nog een extra set sokkennaaldjes 2.25 mm. Ik heb maar één paar en dat is wat karig als je meerdere sokken op de pennen hebt.

Toen ik uitgekeken was kon ik zo de bus weer in en werd weer keurig afgezet bij mijn auto. Echt de moeite waard deze Midwinterwol!

challenge

For now something’s compleet different.
Instagram. Ik ben een enthousiaste gebruiker, al sinds 2013. Je kunt me vinden onder de naam: froukjess, ja met twee s’en.
Instagram is een website en app om foto’s te delen met anderen. Je kan mensen ‘volgen’ en anderen zijn jou ‘volgers’. Ik gebruik Instagram tegenwoordig vaker dan Facebook. Ik kijk graag plaatjes, dat zal het zijn.

Aangezien ik zelf ook graag fotografeer, met mijn telefoon, vind ik het leuk om deze foto’s te plaatsen. Dit doe ik dan ook veelal dagelijks. Mijn favoriete foto-onderwerpen: onze stabijna Chiqo, Jiskepoes en veel, heel veel natuur.
Zelf volg ik bekenden van mij, veel breisters en natuurfotografen. Ik kan echt genieten als ik bijvoorbeeld de foto’s van ‘kpunkka’, Konsta Punkka, the squirrel whisperer, uit Finland zie. Inderdaad, eekhoorntjes van heel dicht bij!


Twee bekende Instagrammers, Maramaakt en Puk Vossen, hebben een Challenge bedacht in deze decembermaand. Elke dag een foto plaatsen met een bepaald thema. En ik… ik doe mee!
Deze thema’s staan op het lijstje de komende 31 dagen.


Hier mijn bijlage tot en met vandaag, 10 december.


Twee foto’s doen niet mee met de challenge: Jiskepoes, deze foto maakte ik vandaag.


En de zon die door de bomen schijnt met mijn onderschrift: ‘Here comes the sun’.


Vandaag was het thema ‘lokaal’. Ik koos deze foto, vorige week gemaakt.


Mijn onderschrift luidde: ‘Het ijkpunt in de omgeving hier, de kerktoren van Oldeholtpade. De plek waar ik thuis ben. Maar waar ook de wortels van mijn stamboom liggen’. (#roots)

De challenge daagt me uit om elke dag weer een foto te vinden/maken die past bij het thema.

beginnetjes

Van de internet-wolwinkel Hobbii kreeg ik onlangs ook twee bolletjes gele wol, om uit te testen.


Dit garen heet ‘1 Class‘ en is verkrijgbaar in 31 kleuren. Op het moment dat ik dit schrijf zijn er 5 kleuren niet beschikbaar maar dan blijven er toch nog 26(!) over. Dit sokkengaren leent zich natuurlijk goed voor het inbreien met meerdere kleuren ofwel colorwork, zie deze foto als voorbeeld:

DSC05611
Met met dit effen garen kun je ook mooi kabels breien in een sok.
Maar ik ga geen van deze technieken gebruiken, nee, ik wil met deze wol een ajourtje in de sok breien.
Daarvoor gebruik ik het patroon van Suzi Anvin, Blackrose Socks. Dit patroon stond in het internetmagazine Knitty, winter 2008. Eigenlijk brei ik de sokken op mijn eigen manier maar gebruik alleen het ajourstukje van het patroon.

 Wanneer ik sokken opzet doe ik dit altijd op twee naaldjes, zo wordt de boord mooi rekbaar.
Inmiddels is er al een klein beginnetje, de boord: twee-recht-twee-averecht.
Na de boord begint gelijk het ajourpatroon.
Bij de rechter sok brei ik het ajourtje op naald naald 3, bij de linker op naald 2.

Wordt vervolgd. (Gesponsord door Hobbii)


Wanneer de dagen regenachtig zijn lijkt het of het nog eerder donker is. De hele dag brand er licht in huis.
Het zal elke dag nog iets eerder donker worden, rond 21 december zullen de dagen weer lengen. Niet meteen op 21 december zoals gedacht. Pas na een paar dagen gaat de zon 1 minuutje later onder. Gek genoeg komt de zon in die dagen nog steeds wat later op dus van het lengen der dagen is dan nog geen sprake.
Vanaf eerste kerstdag gaan de dagen weer echt lengen omdat de zon ’s middags later onder gaat, maar ’s morgens op dezelfde tijd opkomt. Dat de zon ’s morgens eerder op komt, dat is pas vanaf begin januari.
We moeten dus nog wel even geduld hebben voordat het daglicht weer echt toeneemt.


Dagelijks wandelen Chiqo en ik, weer of geen weer. Soms heeft Chiqo er geen zin in. Dan blijft hij op de bank liggen en is dan niet te porren om een frisse neus te halen. We gaan vervolgens maar een kort blokje om. Trouwens wanneer het regent en de wind is geur vind ik een kortere wandeling niet erg…

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items