road trippin’ with my two favorite allies


.
Titel uit Road Trippin’ van Red Hot Chilli Peppers. De tekst spreekt voor zich: On the road met mijn twee besties. Let’s go get lost!

6626 km
We zijn op pad geweest in Scandinavië, tot voorbij Poolcirkel.


Elke nacht op een andere plek, midden in de natuur. Zie de zwarte puntjes. Een reis van totaal 6626 km.


Wildcamperen mag alleen nog in Zweden, Noorwegen en Schotland. Met onze Citroën Jumper kunnen we overal komen. Het is een compacte ex-bedrijfsbus waar Jan deze camper van heeft gemaakt.


We stonden gewoon ‘into the wild’ met een vast bed en koffiezetapparaat. Dat dan weer wel. Zo fantastisch, waar het mooi is parkeer je de bus. Meestal aan het water. Schoon water waar we koffie van konden zetten.


Hoogvlakte
Ook stonden we een nacht boven de boomgrens. Nee, het was er niet koud en dat terwijl de wintersneeuw nog hier en daar zichtbaar was.


Zo stil, zo indrukwekkend!


Poolcirkel
En hoe hoger we kwamen, hoe dichter bij Poolcirkel hoe lichter de nacht.


Voorbij deze Artic Circle kan je midden in de nacht gerust de krant lezen. Zo s’avonds dacht ik dat het uur of 7 was maar in werkelijkheid was het dan al ver over bedtijd. Dat komt omdat de zon richting Noorpool in de zomer hoger staat dan thuis.

Grote grazers & ander vee
Omdat we allerlei binnendoor weggetjes reden zagen we regelmatig rendieren en elanden.


Het verschil tussen deze schijnherten of Capreolinae: Rendieren zijn kleiner max. 1.25m hoog, elanden schouderhoogte tot 2.40m. Rendieren leven vaak in kuddes, elanden zijn solitaire beesten.

In Noorwegen is er maar één hoofdweg richting Noorden. Maar ook deze is erg rustig. We kwamen meer schapen tegen dan auto’s. Verder hier veel Fjorden, pontjes en onverharde kronkelwegen.


Hieronder Møsjoen. Een prachtig typisch Noorse plaats.


Lezen & breien
Ik heb niet veel gebreid. Overdag waren we on the road, dan is er zoveel te zien dat ik het zonde zou vinden om met mijn neus in het breiwerk te zitten. Hier en daar een toertje. Ik mag ook graag lezen in de vakantie. Misdaadverhalen, heerlijk!


Tijdens één van de stops zag ik in de struiken een laars liggen. Ik durfde niet te kijken of er nog iets uit het schoeisel stak. Jan kon me gerust stellen, er zat geen lijk aan vast. Duidelijk: ik lees teveel Scandinavische thrillers. Later kwam Douwe trots aanlopen met een bot ter grote van een dijbeen!


Of hij had het plaats delict geruïneerd of hij is een cold case op het spoor. Hoe dan ook, bot ging mee naar huis. Jan ging namelijk niet uit van een misdrijf.

Aanwinsten
In de noordelijke landen ligt de breiwol in de supermarkt, gewoon naast de luchtverfrisser! Maar ik heb ook nog twee prachtige handwerkwinkels kunnen bezoeken.


Mijn vakantiebuit. Naast veel, heel veel stenen heb ik op de Poolcirkel een mooi vest gekocht, in de supermarkt die twee acryltjes. En in de wolwinkels die twee groene bollen voor sokken: echt Noorse wol. Dat bolletje Regia kun je ook in Nederland krijgen, maar het is toch zo leuk om even een bolletje in een Laplandse wolwinkel te scoren.


Us Douwe
Op de Poolcirkel was de wereld nog best wit en bevroren. Douwe was niet te houwe! Uitgelaten en rollebollend ging hij door de koude sneeuw.


We wisten wel dat we Douwe een plezier zouden doen om hem mee op reis te nemen. Hij zit graag in de cabine. Voordat wij rijklaar waren voor de volgende etappe zat hij al lang en breed voorin onze bus.


Doordat we in het wild kampeerden konden we Douwe rustig los laten, hij bleef keurig bij ons.


.
We probeerden in the middle of nowhere te staan zodat er geen weg langs de camper liep. Alhoewel de wegen in Lapland erg rustig zijn, is het fijner om van de weg af te staan.


Inmiddels zijn we alweer een aantal dagen op ons honk. Dus…

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

driving down the road


.
Uit: Country Roads, J.Denver gecoverd door The Petersens, de Bluegrass familieband uit Missouri. Toen de kinderen van Karen en Jon ouder werden wilde vader graag iets sámen doen, als gezin. Aangezien de kinderen Petersen ook voor 89% uit muziek bestaan was het logisch dat ze samen een band gingen vormen. Met dit als resultaat, prachtig!

Bluegrass
Bluegrass was de muziek van Ierse en Schotse immigranten die zich vestigden in de bergstreken van het oosten van Amerika. Daardoor heeft het veel Iers/Schotse invloeden.


Het genre zit ergens tussen Folk en Country in. The sound van Bluegrass wordt vooral ook bepaald door de instrumenten zoals mandoline, viool, contrabas, resonatorgitaar, 5-snarige banjo en gitaar.

Vrolijke sokjes
Het garen, Lang Yarns Super Soxx, breidde zo fijn. Ik had deze sokken dan ook in vijf dagen af. De sokken gingen even badderen alvorens ze op de kachel mochten drogen. Voor kleindochter. Maat 34/35. Naaldjes 2.25 mm.

Het patroontje kwam op mijn Socials voorbij:
Steken deelbaar door 4.
Toer 1 en 3 recht breien.
Toer 2 omslag, 2 recht breien en omslag over de twee steken halen, 2 recht.
Toer 4 2 recht, omslag, 2 recht breien en omslag om de twee steken halen.


Lopend haakwerkje
Eén van de projecten waar ik nu mee bezig ben:


Het zonnehoedje vordert gestaag.

Boek
Momenteel dwaal ik hoog in de bergen, een honderd jaar in het verleden. Ik reis mee met Agata, een moedige vrouw en de hoofdpersoon uit het boek. Voor mij voelt dat echt zo. Ik reis in gedachten mee, doordat ik in het verhaal gezogen word. Zo zat ik tijden in Ierland, door het boek ‘De Zevende Zus’.


Het is een prachtig boek, tenminste dat vind ik. Maar boeken zijn zo smaak gevoelig! Als iemand me zegt: dat was het mooiste boek ven 2021 dan kan het zijn dat ik dat boek al na een paar bladzijden aan de kant leg.

Dit boek heeft een bijzonder thema. Speelt zich af in 1915, hoog in de Alpen, omgeving Timau, Italië. Tijdens de eerste Wereldoorlog strijdt het Italiaanse leger in een loopgravenoorlog tegen Oostenrijk-Hongarije. Het gaat over moed en doorzettingsvermogen.

Ilaria Tuti weet van elke zin een pareltje te maken. Echt, ik zou elke regel willen arceren. Natuurlijk speelt de vertaalsters Hilda Schraa hier ook een rol in.


En als dan ook het ‘breien’ nog wordt aangehaald, dan is het boek voor mij al een juweeltje.

Behandeling
Voor de behandeling van een plekje op mijn neus reizen Douwe en ik elke werkdag naar Leeuwarden. Het gaat goed. Het begint op routine te lijken: Ik word opgehaald uit wachtkamer, hang mijn mondkapje, jas en tas op, ga op de behandelbank liggen. Mijn neus word dan eerst vol gestopt met een soort verbandkoord. Niet echt prettig. Ik voel me elke keer weer een stuffed animal. Zoals ikzelf aapje Jacobus opvul, met de achterkant van een haaknaald, zo doet de verpleging dat bij mij, dan met zo’n stokje.


Dan gaat het masker op en volgt de bestraling. Dat gaat best snel. Ik ben meestal nog niet eens klaar met mijn gedachten of de verpleging staat alweer naast me. Waar ik aan denk? Nou, meestal aan handwerken!

Ze verlossen me uit het aparaat, halen masker af, laten tafel zakken. Dan probeer ik met een zo’n vloeiend mogelijke beweging eraf te stappen. Want ik ben natuurlijk nog jong! Daarna loop ik naar de prullenbak om mijn neus te ‘un-stuffen’ en ontsmet mijn handen. Ik loop naar mijn jas en tas, doe mondkapje weer op en roep ‘Tot morgen!’

Beetje lastige foto door weerspiegeling van een andere auto, maar zo tref ik Douwe dan aan. Hij gaat altijd op de bestuurdersplek zitten. Grapjas! En erger nog, hij wil altijd moeilijk het plaatsje weer afstaan aan mij.

Us Douwe
Hij was niet fit, de dierenarts dacht aan een voedselvergiftiging. Gelukkig is hij nu weer D’ouwe!


Wanneer je een hond hebt die alles ziet als iets eetbaars, dan besef je pas hoeveel zwerfvuil er in ons dorp ligt. Douwe zou het prima doen als ‘litter picker’ maar dan moet hij alle troep wel netjes aan mij afgeven. En dat zit er (nog) niet in.

Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

home is wherever I’m with you

(Breierij onder aan blog.)

Titel
Thuis is waar ik bij jou ben!


Die regel in het liedje van Edward Sharp past zo goed bij deze blog.

Op pad
We waren een aantal dagen op pad met Jolly Jumper, onze camperbus, een Citroën Jumper.


We reden via Achterhoek naar Limburg en door België heen naar Zeeland.


Al reizend kwamen we tot de conclusie dat onze bus precies voldoet aan onze wensen. Keuzes die we maakten tijdens de bouw waren de juiste. Zo staat het keukenblok links en is er alle ruimte bij de schuifdeur.


Elke keer wanneer ik naar de bus loop ben ik zo fier! En zo trots op mijn Jan ook, die in zijn ééntje deze camperbus heeft gemaakt. Het is een gezellig huisje op wielen.


Een camper waar we echt lange tijd in kunnen reizen. Naar de Noordkaap bijvoorbeeld.

Natuurlijk gingen Jacobus en Mies gezellig mee. (patronen ‘Zij maakt het‘)

We hadden mooie dagen, veel gezien. Gewandeld langs de Rijn


en uitgewaaid in Zeeland.


Atelier Jaffari
In Arnemuiden hebben we de winkel van Jeanet bezocht. Zoooo leuk!
Zij is van de weblog ‘Blij dat ik brei‘. Ik volg haar al jaren.

Wat een heerlijke winkel. Wol, wol en nog meer wol. Ik verliet de winkel met twee sokkenwolletjes. Die streng die heeft Jeanet zelf geverfd. Blij met mijn aankopen reden we verder naar West Kapelle.


Hier reden we met ons busje zo langs de Noordzee! Bij Brouwersdam de zon in de zee zien zakken.


Lopen werkje is afgekant
Hier nog op de pennen.


En nu… zijn ze klaar, de koffieboontjes-sokken.


Garen: Opal Abo kleur: 2021 M Rz, naaldjes 2.25.


Back home
Nu we thuis zijn wandel ik hier weer rond. En bedenk ik me dat ook wij in een prachtige omgeving wonen.


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

 

 

 

 

beestjes, allemaal beestjes, zoveel beestjes om me heen

Een regeltje uit het liedje dat al vóór mijn geboorte in de hitlijst stond. Geschreven door Peter Koelewijn. Ik moest aan dit liedje denken toen ik deze post schreef.

Het heeft wel iets magisch, je neemt een draad en haak- of breinaalden en met die éne draad kan je maken wat je wilt. Een trui, een deken of sokken. Net als Katootje op de botermarkt: ‘zij kon maken wat ze wil, zij kon maken wat ze wil’. Alhoewel ik geen Katootje ben, mag ik wel graag dingen maken, dan niet van boter maar van garen.

Zo maak ik ook graag beestjes. Toen ik tiener was haakte ik de wereld aan knuffeltjes. Vaak met patronen uit de Ariadne, wat toen nog een veelzijdig handwerkblad was. Ik maakte beren, veel beren, poezekes of muizen. Muisjes maakte ik uit mijn hoofd.

Op mijn 16de had ik een lief muisje gehaakt als kraamkadootje. Ik had er echt mijn best op gedaan. Vol trots gaf ik het aan de verse moeder. De muis werd eigenlijk gelijk aan de kant gelegd, een klein ‘dank je wel’ kon er nog net vanaf. Ik was er zo sneu van. Gelukkig heeft dit voorval me niet weerhouden om mijn productie van beestjes te staken.

Destijds had ik een leuk hondje gemaakt (zie plaatje hierboven). Het mocht mee met Piet op de vrachtauto. Zittend op het dashboard voor het raam kon het hondje heel Nederland bekijken. Piet, mijn vorige man, is chauffeur. Destijds loste hij veel vracht midden in de drukke steden. Toen verscheen een interview met de ontwerpster van dit vrolijke hondje. Wat Rina beschreef deed me glimlachen, het kon niet anders dan dat zij het hondje in Piet zijn vrachtauto had zien zitten.

Na verloop van tijd hebben we dit beestje weggedaan. Dat klinkt zielig, en dat is het ook. Maar hé, het hondje was verkleurd, smoezelig en ingezakt. Gewoon versleten.

Als ik nu aan beestjes maken denk, denk ik aan Anita Wilschut van ‘Zij maakt het‘. Anita maakt breipatronen om de leukste beestjes te breien. De ontwerpen zitten geniaal in elkaar. Je breit de beestjes uit één stuk.


Waar bijvoorbeeld de oren moeten komen heeft zij in het patroon al herkenning-steken zitten zodat de oortjes altijd op de goede plek komen. Het is een feest om zo’n beestje te maken. Net een soort puzzeltje.


De patronen zijn voorzien van goede foto’s. Ik heb poes Mies gemaakt en twee aapjes. Ik heb de patronenboekjes van Mies, Jacobus maar ook Vera Beer. Die laatste heb ik nog niet gemaakt en staat nog op mijn wenslijstje.


Eén aapje is verhuisd naar Engeland. Onze eigen Jacobus mag al sinds jaar en dag gezellig mee op vakantie. Gewoon in de topkoffer. Dit jaar dus mét mondkapje.

En soms hangt hij aan de rugzak.

Zichtbaar genietend dat hij mee mag! Het is wat met het beestenspul.

Be safe, take care en kalm an.

4211

We zijn weer thuis met een telefoon vol foto’s, een hoofd vol herinneringen en 4211 km op de teller.


De reis ging naar de Drôme in Frankrijk. Heenweg in 3 dagen, terug in 2. Het is een prachtige en bergachtige streek in het Franse departement Auvergne-Rhône-Alpes.


We verbleven bij Judith en Etienne. Zij hebben het Motorhotel Ferme Chamauche in the middle of nowhere the Drôme. Ver weg van de bewoonde wereld. Inderdaad, praktisch geen bereik met de telefoon. Het hotel: zo Frans en authentiek. Wat ik mooi vond was de ‘stairway to heaven’. Boven aan de trap een boekenkast vol Nederlandse boeken, o daar word ik zo blij van! Het eten was heerlijk en wat ik ook zo fijn vond: wakker worden met de geur van vers gezette koffie! Het was ook heel gezellig met de andere gasten. We zagen elkaar bij het ontbijt, het diner, om daarna nog lekker de dag & de wereld door te spreken onder de vele sterren.

Judith kan zo gaan paardrijden, op haar Fries (een indrukwekkend en mooi paard) waarbij zij de de andere drie paarden gewoon los mee kan laten lopen. Zo stil daar.


Tijdens ons verblijf in de Drôme was Chamauche elke dag het vertrekpunt. Etienne heeft 25 routes om te rijden, daar in het gebied. Elke dag wat anders.


Zo verassend, zo prachtig mooi! Veel, heel veel natuurschoon met hier en daar een klein pittoresk dorpje.


Het is elke keer toch nog wel een uitdaging om met zo min mogelijk bagage op reis te gaan. Alles wat ik thuislaat is mooi meegenomen.

Eén ding is duidelijk: Jacobus mag altijd mee. Ook hier nu safety first!


Wijzelf hebben geen horecagelegenheden bezocht of winkeltjes, je moet gewoon niet willen dat je extra risico loopt om Corona op te lopen. In het gebied waar we waren, was het overigens gewoon code geel hoor.

Deze reis veel toeren op de motor en weinig toeren gebreid, gelezen ook niet trouwens. Maar dat is prima, natuurlijk. Breien kan ik het hele jaar. Op de motor breit het nu eenmaal niet zo gemakkelijk. Hier het werkje met de progress keeper van de hele reis.


Dit bloemetje is de Wegenwachter (wilde cichorei), een bermplantje. Hoe toepasselijk! Nee, geen pech gehad. De Ducati St 3 S deed het super. Berg op en af, geen probleem.


Stiekem vind ik onszelf best wel stoer, nog niet eerder reden we zoveel kilometers.

Be careful en kalm an!

poes mies

Ik had een bolletje Novita Nalle gekocht op de handwerkbeurs om Poes Mies ervan te maken.

Het is zo leuk om het beestje onder je handen te zien verschijnen.

Afgelopen weekend de pootjes aangebreid.

Ik heb naalden 3 mm gebruikt.

En daar is ze dan:Poes Mies!

Mies is een patroon van Annita Wilschut. Het is echt zo leuk om een knuffel van deze ontwerpster te maken. Het patroon is heel duidelijk uitgeschreven en met de nodige foto’s lukt het prima om het poezeke te maken.

En een foto-shoot met Mies daar kunnen we natuurlijk niet onderuit!

aapje

10346586_10152194032730060_6867012146354347747_nAapje is af. Met een bijpassend broekje. Het aapje is nog even in Fryslan, bij zijn grote broer en dan maakt hij de oversteek over zee. Hij zal naar Bromley U.K. afreizen. Daar wordt zijn nieuwe thuis.
Even uitleggen: Deze zomer had ik een week logees over de vloer. Ballonvaarders. Dave kreeg een band met Jacobus volgens mij, want tot twee keer toe plaatste hij van het aapje een foto op facebook. Zie foto hiernaast. Toen ontstond bij mij het idee om een aapje voor Dave te breien. Maar dan met een broekje in de kleuren van de ballon van Dave en Sue. Het is gelukt!
En ja, nu is aapje bijna klaar om op reis te gaan. Maar zoals je met apen kan verwachten, eerst nog even wat apenstreken uithalen met broer.
2014-10-03 12.25.542014-10-03 12.26.282014-10-03 12.28.492014-10-03 12.26.592014-10-03 12.32.19Maar ze kunnen het wel hoor, stil zitten….
2014-10-03 12.30.30Hier nog een foto van de ballon waarop het broekje geinspireerd is.
2014-07-26 07.46.57

work in progress & herfstequinox

De aap wordt een oor aangenaaid aangebreid! Dit is het lastigste gedeelte van de hele aap vind ik.
Maar dan is aapje ook af!
2014-09-22 15.09.382014-09-22 15.10.01
Vandaag, 23 september, is het de Herfstequinox. Eén van de vier keerpunten in het jaar. Nu zijn de dag en nacht even lang. Dit is het begin van de herfst. In de natuurreligie’s is dat een reden voor een feestje. Een oogstfeest. Men noemt dit feest ook wel Mabon. Officieel heet het niet Mabon maar gewoon Herfstequinox. Mabon betekend zoon van de Godin of zoon van het Licht. In de jaren 70 is die naam geplakt aan de Herfstequinox. Dit omdat andere feesten wel een bepaalde naam hebben. Veel mensen hebben deze naam dus gewoon overgenomen.
ff39fe49cf5ba3bccb54b2cc44d423deJe hebt 2 zonnewendes in het jaar: De winter-zonnewende ook wel Yule genoemd is op 21 december. De dag waarop de langste nacht valt. De zomer-zonnewende ook wel Litha genoemd ook wel  21 juni dan is de dag het langst.
En dus 2x een equinox, dit komt van het Latijnse woord aequinoctium wat gelijke nacht betekend.
De lente equinox ofwel Ostara, is op 20 maart. De dag dat ook weer dag en nacht even lang zijn.
Hier in huis heb ik een herfsthoekje op de vensterbank. Met figuurtjes die ik vroeger al eens maakte. Mevrouw Zonnebloem mag er bijna weer af. Maar in de natuur zie je ze nu nog staan, zonnebloemen, vandaar dat zij ook nog te zien is.
2014-09-02 11.00.43

work in progress

2014-09-16 09.34.012014-09-16 11.03.072014-07-10 16.05.54Aapje krijgt nu een armpje aangebreid.
Zo’n grappig gezicht, een ‘gevild’ aapje…
Eh, ja dat klinkt wat luguber maar het ziet er nu eenmaal zo uit.
Net als mijn motorpak, als een tweede huid van mij.
Hier hangend zonder mij.
Precies passend en inmiddels gevormd door mij.

 

 

En Jiskepoes…die geniet van de herfstzon!

2014-09-14 10.57.54Nu het steeds mooi weer is, proberen we nog wat motorritjes te maken. Zo gingen we dinsdag even een visje eten in Harlingen en hebben we op de Afsluitdijk gekeken.
2014-09-09 14.34.402014-09-09 16.16.18Niets vermoedend gingen Jan en ik zondag ook op de motor weg.
Brachten dochter en schoonzoon een bezoekje. Even hun poezekienders bewonderen. Tjonge, wat worden die snel groter. Vanuit Noordwolde via toeristische route naar Nes, naar Jan z’n vader. Eind van de middag maar weer richting huis. Bij thuiskomst was het huis vol! Alle kinderen & schoonkinderen waren thuis!
2014-09-16 10.31.17Onderling afgesproken zonder dat wij het wisten. Kleindochter vond het prachtig, zoveel ooms en tantes om mee te spelen. Wat een gezellige drukte! En Jan en ik, wij hoefden er alleen maar van te genieten want alles werd verzorgd. Wat bijzonder! Beide gezinnen bij elkaar. Hier 2 foto’s van vroeger. De kinderen hebben bij elkaar op school gezeten vandaar deze foto’s genomen op dezelfde dag. Lang lang geleden. Links Amanda, Erwin en Leon. Rechts Wessel en Jildou.

aapje

Er komt wat vorm aan Aapje Jacobus. Zo nu en dan pak ik het werkje op en al breiend ontstaan er een kop en lijfje.
Het is en blijft geweldig, die patronen van Annita!
10606090_721673644548359_8328523333020153151_n2014-09-11 15.01.25Het Scheenebos is vol met paddenstoelen. Ach, ik schreef het al eerder hoor. Maar het is zo’n mooi gezicht. Hele paddenstoelendorpen zie je.
2014-09-11 14.10.552014-09-11 14.35.302014-09-11 14.34.25Bramen zie je ook veel in het bos. Heerlijk om van te snoepen. Hier een foto van nog niet rijpe. Ik pak de bramen die wel rijp zijn en dan de bovenste want ik weet inmiddels hoe honden echt overal overheen plassen…
2014-09-03 14.01.59Het bos blijft boeien, elke wandeling opnieuw!
2014-09-03 14.14.372014-09-03 14.30.122014-08-15 16.56.49

Vorige Oudere items