4211

We zijn weer thuis met een telefoon vol foto’s, een hoofd vol herinneringen en 4211 km op de teller.


De reis ging naar de Drôme in Frankrijk. Heenweg in 3 dagen, terug in 2. Het is een prachtige en bergachtige streek in het Franse departement Auvergne-Rhône-Alpes.


We verbleven bij Judith en Etienne. Zij hebben het Motorhotel Ferme Chamauche in the middle of nowhere the Drôme. Ver weg van de bewoonde wereld. Inderdaad, praktisch geen bereik met de telefoon. Het hotel: zo Frans en authentiek. Wat ik mooi vond was de ‘stairway to heaven’. Boven aan de trap een boekenkast vol Nederlandse boeken, o daar word ik zo blij van! Het eten was heerlijk en wat ik ook zo fijn vond: wakker worden met de geur van vers gezette koffie! Het was ook heel gezellig met de andere gasten. We zagen elkaar bij het ontbijt, het diner, om daarna nog lekker de dag & de wereld door te spreken onder de vele sterren.

Judith kan zo gaan paardrijden, op haar Fries (een indrukwekkend en mooi paard) waarbij zij de de andere drie paarden gewoon los mee kan laten lopen. Zo stil daar.


Tijdens ons verblijf in de Drôme was Chamauche elke dag het vertrekpunt. Etienne heeft 25 routes om te rijden, daar in het gebied. Elke dag wat anders.


Zo verassend, zo prachtig mooi! Veel, heel veel natuurschoon met hier en daar een klein pittoresk dorpje.


Het is elke keer toch nog wel een uitdaging om met zo min mogelijk bagage op reis te gaan. Alles wat ik thuislaat is mooi meegenomen.

Eén ding is duidelijk: Jacobus mag altijd mee. Ook hier nu safety first!


Wijzelf hebben geen horecagelegenheden bezocht of winkeltjes, je moet gewoon niet willen dat je extra risico loopt om Corona op te lopen. In het gebied waar we waren, was het overigens gewoon code geel hoor.

Deze reis veel toeren op de motor en weinig toeren gebreid, gelezen ook niet trouwens. Maar dat is prima, natuurlijk. Breien kan ik het hele jaar. Op de motor breit het nu eenmaal niet zo gemakkelijk. Hier het werkje met de progress keeper van de hele reis.


Dit bloemetje is de Wegenwachter (wilde cichorei), een bermplantje. Hoe toepasselijk! Nee, geen pech gehad. De Ducati St 3 S deed het super. Berg op en af, geen probleem.


Stiekem vind ik onszelf best wel stoer, nog niet eerder reden we zoveel kilometers.

Be careful en kalm an!

poes mies

Ik had een bolletje Novita Nalle gekocht op de handwerkbeurs om Poes Mies ervan te maken.

Het is zo leuk om het beestje onder je handen te zien verschijnen.

Afgelopen weekend de pootjes aangebreid.

Ik heb naalden 3 mm gebruikt.

En daar is ze dan:Poes Mies!

Mies is een patroon van Annita Wilschut. Het is echt zo leuk om een knuffel van deze ontwerpster te maken. Het patroon is heel duidelijk uitgeschreven en met de nodige foto’s lukt het prima om het poezeke te maken.

En een foto-shoot met Mies daar kunnen we natuurlijk niet onderuit!

aapje

10346586_10152194032730060_6867012146354347747_nAapje is af. Met een bijpassend broekje. Het aapje is nog even in Fryslan, bij zijn grote broer en dan maakt hij de oversteek over zee. Hij zal naar Bromley U.K. afreizen. Daar wordt zijn nieuwe thuis.
Even uitleggen: Deze zomer had ik een week logees over de vloer. Ballonvaarders. Dave kreeg een band met Jacobus volgens mij, want tot twee keer toe plaatste hij van het aapje een foto op facebook. Zie foto hiernaast. Toen ontstond bij mij het idee om een aapje voor Dave te breien. Maar dan met een broekje in de kleuren van de ballon van Dave en Sue. Het is gelukt!
En ja, nu is aapje bijna klaar om op reis te gaan. Maar zoals je met apen kan verwachten, eerst nog even wat apenstreken uithalen met broer.
2014-10-03 12.25.542014-10-03 12.26.282014-10-03 12.28.492014-10-03 12.26.592014-10-03 12.32.19Maar ze kunnen het wel hoor, stil zitten….
2014-10-03 12.30.30Hier nog een foto van de ballon waarop het broekje geinspireerd is.
2014-07-26 07.46.57

work in progress & herfstequinox

De aap wordt een oor aangenaaid aangebreid! Dit is het lastigste gedeelte van de hele aap vind ik.
Maar dan is aapje ook af!
2014-09-22 15.09.382014-09-22 15.10.01
Vandaag, 23 september, is het de Herfstequinox. Eén van de vier keerpunten in het jaar. Nu zijn de dag en nacht even lang. Dit is het begin van de herfst. In de natuurreligie’s is dat een reden voor een feestje. Een oogstfeest. Men noemt dit feest ook wel Mabon. Officieel heet het niet Mabon maar gewoon Herfstequinox. Mabon betekend zoon van de Godin of zoon van het Licht. In de jaren 70 is die naam geplakt aan de Herfstequinox. Dit omdat andere feesten wel een bepaalde naam hebben. Veel mensen hebben deze naam dus gewoon overgenomen.
ff39fe49cf5ba3bccb54b2cc44d423deJe hebt 2 zonnewendes in het jaar: De winter-zonnewende ook wel Yule genoemd is op 21 december. De dag waarop de langste nacht valt. De zomer-zonnewende ook wel Litha genoemd ook wel  21 juni dan is de dag het langst.
En dus 2x een equinox, dit komt van het Latijnse woord aequinoctium wat gelijke nacht betekend.
De lente equinox ofwel Ostara, is op 20 maart. De dag dat ook weer dag en nacht even lang zijn.
Hier in huis heb ik een herfsthoekje op de vensterbank. Met figuurtjes die ik vroeger al eens maakte. Mevrouw Zonnebloem mag er bijna weer af. Maar in de natuur zie je ze nu nog staan, zonnebloemen, vandaar dat zij ook nog te zien is.
2014-09-02 11.00.43

work in progress

2014-09-16 09.34.012014-09-16 11.03.072014-07-10 16.05.54Aapje krijgt nu een armpje aangebreid.
Zo’n grappig gezicht, een ‘gevild’ aapje…
Eh, ja dat klinkt wat luguber maar het ziet er nu eenmaal zo uit.
Net als mijn motorpak, als een tweede huid van mij.
Hier hangend zonder mij.
Precies passend en inmiddels gevormd door mij.

 

 

En Jiskepoes…die geniet van de herfstzon!

2014-09-14 10.57.54Nu het steeds mooi weer is, proberen we nog wat motorritjes te maken. Zo gingen we dinsdag even een visje eten in Harlingen en hebben we op de Afsluitdijk gekeken.
2014-09-09 14.34.402014-09-09 16.16.18Niets vermoedend gingen Jan en ik zondag ook op de motor weg.
Brachten dochter en schoonzoon een bezoekje. Even hun poezekienders bewonderen. Tjonge, wat worden die snel groter. Vanuit Noordwolde via toeristische route naar Nes, naar Jan z’n vader. Eind van de middag maar weer richting huis. Bij thuiskomst was het huis vol! Alle kinderen & schoonkinderen waren thuis!
2014-09-16 10.31.17Onderling afgesproken zonder dat wij het wisten. Kleindochter vond het prachtig, zoveel ooms en tantes om mee te spelen. Wat een gezellige drukte! En Jan en ik, wij hoefden er alleen maar van te genieten want alles werd verzorgd. Wat bijzonder! Beide gezinnen bij elkaar. Hier 2 foto’s van vroeger. De kinderen hebben bij elkaar op school gezeten vandaar deze foto’s genomen op dezelfde dag. Lang lang geleden. Links Amanda, Erwin en Leon. Rechts Wessel en Jildou.

aapje

Er komt wat vorm aan Aapje Jacobus. Zo nu en dan pak ik het werkje op en al breiend ontstaan er een kop en lijfje.
Het is en blijft geweldig, die patronen van Annita!
10606090_721673644548359_8328523333020153151_n2014-09-11 15.01.25Het Scheenebos is vol met paddenstoelen. Ach, ik schreef het al eerder hoor. Maar het is zo’n mooi gezicht. Hele paddenstoelendorpen zie je.
2014-09-11 14.10.552014-09-11 14.35.302014-09-11 14.34.25Bramen zie je ook veel in het bos. Heerlijk om van te snoepen. Hier een foto van nog niet rijpe. Ik pak de bramen die wel rijp zijn en dan de bovenste want ik weet inmiddels hoe honden echt overal overheen plassen…
2014-09-03 14.01.59Het bos blijft boeien, elke wandeling opnieuw!
2014-09-03 14.14.372014-09-03 14.30.122014-08-15 16.56.49

apenweer

jiskeWat een apenweer vandaag! De regen valt met bakken uit de lucht. Eh…22 augustus? Het lijkt wel herfst! Ik heb zelfs de pelletkachel al aan gehad van de week. En ik druf het haast niet toe te geven, maar ik slaap alweer onder m’n winterdekbed…
Ach, aan het vieze & koude weer valt nu eenmaal niets te veranderen. Dus vanmiddag poes Jiske maar wat extra quality-time gegeven en een nieuw brei-projectje begonnen. Hoe toepasselijk bij dit weer: een aapje.  Jacobus nummer twee staat op de pennen!
2014-08-22 16.10.422014-08-22 16.16.062014-08-22 16.17.53

aapje

aapjeAapje Jacobus, ik maakte hem een aantal jaren terug. Eén van de geniale patroon van Annita Wilschut. Aapje heeft al veel beleefd, zo ging hij bijvoorbeeld al eens mee met de camper naar rock-festival Rock Werchter.
Dit jaar wilde Aapje ook zo graag mee op de motor. Jan en ik hadden onze twijfels, een aap mee op de motor? Tijdens ons proef-kampeer-nachtje hebben we getest met een zespuntsgordel op de rugzak. Ja, het ging prima. Dus aapje mocht mee, aapje blij.
VID00094Op alle campings haalde hij wel veel apestreken uit maar goed wat kan je ook anders verwachten van ons aapje.
2aqr2slkjTijdens wandeling in Colmar dus maar weer keurig in de zespuntsgordel. VID00095Met regen kreeg aapje ook een regenkapje op.
onderwegToch werd hij een keer nat dus de laatste etappe mocht hij meereizen in de koffer, lekker warm en droog.
10366003_693461147369609_7085124050910795289_n (1)