beginnetje

Onze kleinkinderen sliepen een nachtje bij ons. En dat is altijd erg gezellig!


Onlangs had ik een paar sokken voor Kyan gebreid én een paar voor Jan. Kyan zag het meteen: ‘Opa heeft dezelfde sokken’.

Tess gaf aan ook wel een zelfgebreid paar te willen krijgen. Aangezien het meisje zeer binnenkort jarig is en zeven wordt leek me dat een goed plan: zelfgebreide sokjes voor Tess. Ik liet haar dan ook de kleuren bepalen. Roze/blauw/groen.


Prima!
Zie hier een klein beginnetje. Tess heeft nu maat 29 dus ik houd maat 30 maar aan.


Op de foto zie je de overgang van de naald, maar wanneer ik de sokjes block (pers) als ze af zijn dan zie je dat niet meer.

Buiten is het inmiddels voorjaar geworden. Je merkt het aan de vogels die steeds luidruchtiger worden. Nog even en de natuur loopt uit!

Advertenties

toe-up & cuff-down II

Tot nu toe heb ik sokken alleen vanaf de boord naar de teen (cuff-down) gebreid. In mijn blog van 8 februari vertelde ik dat ik sokken ook graag met de teen-eerst-methode (toe-up) wil leren breien.
Dus ik aan de slag. Ik heb wat zitten prutsen om Judy’s-magische-opzet onder de knie te krijgen. Na een onderzoekje op het World Wide Web vond ik deze teenopzet namelijk het mooist.


Het boekje*, wat ik gebruik, gaf wel een idee hoe het moet maar via you-tube-filmpjes kreeg ik net iets meer zicht op het, voor mijn gevoel onlogische gedraai, van de draadden bij de opzet.
Uiteindelijk had ik de slag te pakken en 24 steken op de naaldjes staan. En dan, in een split second, heb ik géén idee meer hoe ik dat nu precies deed…

Eigenlijk zou je dan zo die 24 steken van de pennen af moeten halen en het opnieuw doen, zo vaak dat het je eigen wordt. Ok, die opzet is deeltje 1. Dan begint de eigenlijke teen, met meerderen. Normaal éindig ik bij de teen en mínder ik dus. Volledig geroutineerd kan ik bij wijze blindelings er een eind aan breien.
Dit is andere koek. Want hoe doe je nu een rechts- of een linksvallende meerdering. Ja, het staat geschreven op pagina 6 van mijn boekje maar dan is het nog wel een dingetje hoor. En ik ben dan ook zo’n troela die pas tevreden is wanneer de teen er net zo keurig uitziet als op het plaatje.

Ik ben er dus wel even zoet mee. Bovendien ben ik er nog niet uit of ik doorga op mijn DPN’s (double pointed needles), sokkennaaldjes, of toch over ga op een rondbreinaald. Het beginnetje, de eerste toeren zijn best wel een gepruts met mijn DPN’s, maar misschien is dat ook wel gewoon even wennen.


 Om toch een werkje op de pennen te hebben wat ik zó op kan pakken en mee kan nemen heb ik een sok opgezet met garen van Regia Pairfect. Dit garen is ontworpen om cuff-down te breien.

De gele stukken in de bol zijn de markering om sok twee te maken voor twee precies dezelfde sokken. Ik had deze bol nog in mijn voorraad. Al twee keer eerder gebruikte ik soortgelijk garen.
Erg gemakkelijk: je hoeft niet na te denken om twee gelijke sokken te krijgen.

Ter afsluiting van deze blog even een paar foto’s van ons vriendje Chiqo.


* Boekje: Sokken van teen tot boord van Jo An Luijken en Marlies Hoogland

toe-up & cuff-down


De sokken voor Janlief zijn klaar. Garen: Noorse sokkenwol van Scheepjes, 3 mm naaldjes. Ik had van het garen al een paar peutersokjes voor Kyan gebreid.
Eerst twijfelde ik of ik nog wel genoeg garen zou hebben voor een paar maat 41, maar na de eerste sok wist ik dat dit wel zou lukken. Optimistisch dacht ik dat ik óók nog wel nóg een paar peutersokjes eruit zou kunnen halen.
Dat laatste lukte niet, ik had 26 gram garen over. Peutersokjes = 36 gram.


Zonde van die 26 gram. Had ik dat garen in Jan zijn sokken gebruikt dan waren de boorden net iets langer geworden. Net wat fijner!

Sokken kan je op twee manieren breien:
‘Cuff down’ – van de boord omlaag én ‘toe up’ – van de teen omhoog.
Het grote voordeel van ‘toe up’ is dat je het beenstuk zo lang kan maken als dat je garen hebt. Bijvoorbeeld een bol van 100 gram dan zou je sok één tot 50 gram op kunnen breien en dan weet je dat je voor sok twee ook voldoende garen hebt.
In bovenstaand geval, die sokken van Jan, was dit het meest praktische geweest, ‘toe up’.


Ik moet & zal dit toch echt een keer leren! Dus garen van ‘Wol met verve’ én dit boekje opgezocht: Let’s go!


Jaren terug kreeg ik van mijn zus dit boekje: ‘Sokken breien van teen tot boord’ samen met twee bolletjes sokkengaren van 50 gram. Zo lief! Zo lang geleden al! Maar ach zeg: Men is nooit te oud om iets nieuws te leren!
Mijn zus zelf breit niet anders dan ‘toe up’ maar dan ook nog op de rondbreinaald én twee sokken tegelijkertijd. Zo ver ben ik nog niet.
Hier een voorbeeld van haar breisel:


O, echt ik heb verschillende keren geprobeerd het te leren: ‘Toe up’. De teen lukte me nog wel maar bij de hak haakte ik af.
Wanneer ik uit mijn hoofd, puur routinematig en als vanzelf sokken brei op de ‘cuff down’ manier dan is het lastig om die routine overboord te gooien. Om me vervolgens langzaam en moeizaam een nieuwe techniek eigen te maken.

Zo ging het me indertijd ook met continentaals breien, daarvoor breide ik de sokken op vier lange naalden. Het heeft bij mij dan ook wel een jaar geduurd voordat ik continentaals (draad over linker wijsvinger) kon breien in plaats van de mij vertrouwde Engelse manier (draad over rechter wijsvinger). Steeds weer proberen, om daarna toch weer de op de oude manier verder te gaan. Tot ik er uiteindelijk toch aan kon wennen, die verandering: Sokken continentaals op de kleine sokkennaaldjes. Nu weet ik niet beter meer. Zal het me ook zo gaan met ‘toe up’?

And now for something completely different:
Geen winterweer deze week met temperaturen die bijna de dubbele cijfers raken!

Wie is de mol?
Wáár is de mol volgens Chiqo. Drie hopen op een rij!


Het hondenras Stabij staat bekend als mollenvangers. Nu heeft Chiqo er nog nooit één gevangen, tja hij is dan ook een Stabij-nà! Nét geen Stabij maar een Wetterhoun/Stabij.

Het lijkt wel herfst zoveel wind, tijdens de wandeling hoor je de takken tegen elkaar slaan. Wanneer het nog harder waait ga ik niet naar het bos, dan is het te gevaarlijk met vallend dood hout.


En de schapen grazen maar door. Groen is het gras onder hun pootjes!

k k k k koud!

Gister was het prachtig weer, weinig wind en veel zonneschijn. Nou, dan is het heerlijk om met Chiqo door het bos te struinen.


Maar vandaag… Het is een koude maandag. De miezerregen en harde wind maken het nog onaangenamer. Bah!


Vandaag wat vroeger de kachel ontstoken en samen met de hete koffie zal ik wel weer opwarmen.
Toch zal ik er vandaag nog een keer met Chiqo uit moeten: het lokt me niet aan…
Er zijn soms, heel soms momentjes dat je zou willen dat hij ook gewoon naar de w.c. kon gaan, desnoods op een kattenhondenbak.


Na de sokjes die ik voor Kyan heb gebreid heb ik een paar voor Jan opgezet. Nu ik één sok af heb, weet ik dat ik nóg wel een paar sokjes kan breien voor Kyan. Zoveel garen houd ik nog wel over. Dus ik ben nog wel even zoet met deze Noorse Sokkenwol.
En immers: het jaar 2019 staat in het teken van ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’. Goed bezig dus!

 Onlangs liep ik even bij de Zeeman binnen.
Ik ben fan van hun garen en heb ook al heel wat afgebreid met dit garen.
Lekker goedkoop en ideaal voor allerlei projecten.

Anyway, ik dus langs de Zeeman om even in het nieuwe breiboek bladeren.
Glimlachend bij het patroon van de herenonderbroek. Ik zie Janlief die al dragen!

Eén patroon sprong eruit, een mooie plaid. Grof en met een soort van kabels. Maar nee, ik liet het boek liggen.

Onder het motto (ja, daar is hij weer): ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ heb ik ook geen garen meegenomen. Ja, dat is moeilijk hoor! Al die mooie kleurtjes waar ik me al een mooi plaid voor dochterlief Jildou van zag breien…

In een stapel winkelmandjes, gewoon naast de damesslips lag hij diep in slaap. Je zou toch zo met dit gevulde mandje naar de kassa gaan!


Later hoorde ik dat deze meneer de hele winkelstraat af struint, zo laat hij bij de schoonheidssalon vast zijn nagels doen. En bij Pet’s place loopt hij zich dan te vergapen aan de goudvisjes! En gelijk heeft die kater!

ommerommelen

‘Dagje-ommerommelen’. Zomaar een leeg dagvakje in mijn agenda. Best wel fijn.
Even een wasje draaien, een bakje koffie doen, wat lezen, wat wandelen met hond, de stofzuiger door de kamer jagen, een broodje eten, nog eens een ommetje maken met hond en natuurlijk m’n breiwerkje oppakken. En straks wat lekkers koken.
Zo’n dagje dus.


Ommerommelen is een Stellingwarfs woord wat zoiets als scharrelen of  aanklungelen betekent. Hier in de Stellingwarven (uiterste zuiden van Fryslân) spreken we Stellingwarfs dialect en niet de Fryske taal. De taalgrens ligt bij de Tsjonger of de Kuunder, de rivier die de grens aangeeft tussen de Stellingwarven en de rest van Fryslân.

DSC06604

Als ik eerlijk ben voel ik me zowel Frysk als Stellingwarver. Ik spreek een lyts bytsje Frysk en klein betien Stellingwarfs. Maar versta beide prima. Mijn ouders spraken Stellingwarfs onderling maar tegen ons kinderen Nederlands. Ik heb absoluut geen talenknobbel dus heb andere talen en dialecten mezelf niet eigen kunnen maken.


Sokjes voor kleinzoon Kyan. Hij is een peutertje van 3 jaar met maatje 25/26. Ik heb de maten tabel erbij genomen maar volgens de matentabel moest ik wel 36 steken opzetten (nld 3 mm). Nu heb ik dat voor het beenstukje wel gedaan maar de voet heb ik toch smaller aangehouden met 28 steken, 36 steken leek me zo wijd worden… Ook de lengte: uiteindelijk 15 cm voet. De sokken vond ik nog steeds wel groot, maar volgens patroon dus aan de kleine kant. Of Kyan ze past? We shall see! (en ze passen!)


De sokjes zijn van dikke wol gebreid, Noorse sokkenwol van Scheepjes.

Ik denk dat ik van de overgebleven wol nog wel een paar voor Janlief kan breien. En onder het motto: ‘eerst-op-breien-wat -ik-heb’ heb ik voor hem een paar sokken opgezet.


Binnenkort staat hij weer op het ijs in Thialf en dan zijn een paar dikke sokken geen overbodige luxe! Jan zit in de organisatie van Schortrack wedstrijden.
Hieronder een Instagram van eerder: Ik kwam toen even kijken met onze kleinkinderen. Die vonden het maar wat interessant wat Opa deed.

sokkerdesok

Afgelopen dagen heb ik de tweede sok van Regia Pairfect af gebreid.
Boord: muizentandje verder recht-toe-recht-aan. Naaldjes 2.25 mm en 60 steken.

Vanmorgen gleden ze van de pennen. Regia Pairfect garen is ontworpen door de Noren Arne en Carlos. Doel: twee identieke sokken breien op een makkelijke manier.
Je moet van binnenuit de bol beginnen. Eerst wikkel je het stuk ‘geel’ af en zet je de steken op voor sok 1. Aan het eind van de sok wikkel je ook weer af tot én met het gele stuk garen en daar begint dan sok twee.
Hier een filmpje how-to-knit. Ik begon met opzetten van de sokken met een lusje precies op de overgang geel/roze. Door het gele opzetdraadje kon ik het boordje (muizentandje) gemakkelijk aan-elkaar-breien.


Ik brei de hak op mijn eigen manier, dit neemt normaal gesproken meer garen dan de hak die Arne en Carlos adviseren. Om toch mooi uit te komen met het garen deed ik het hielflapje iets korter.

Vanmorgen nam ik de sokken mee op onze wandeling. Wel zo leuk om ze in de sneeuw te fotograferen.

Altijd handig dat Chiqo tijdens zo’n shoot even kritisch meekijkt!

In het witte bos is het nu zo mooi en zo stil! Ook zo prachtig om de sporen van het wild te zien in de sneeuw. Konijnen sporen, reeën sporen en natuurlijk veel vogelpootjes-afdrukjes.


Zo door de nog niet platgelopen sneeuw wandelt het prima door het bos.


In onze straat is het erg glad omdat er niet gestrooid wordt en de sneeuw platgereden is. Net een ijsbaan. Doordat ik bang om te vallen (en weer wat te breken) loop ik houterig en krampachtig in de straat. Ik snap best dat ik ontspannen moet lopen maar door de angst lukt me dat gewoonweg niet.
Inmiddels heb ik Wintertrax aangeschaft, een soort van ‘sneeuwkettingen’ voor je schoenen, ideaal! Sta ik weer wat steviger op mijn voeten zo op de gladde straat.

lazy sunday afternoon

Wat kan dat soms zo fijn zijn, een ‘luie’ zondagmiddag. Zo’n middag waarop Janlief thuis is, ik rustig kan breien, een bakje koffie erbij mét wat lekkers: het is zondag tenslotte!


Het breiwerkje wat ik onder handen heb is een paar recht-toe-recht-aan sokken van Regia Pairfect, ontworpen door de Noren Arne en Carlos. Ik heb me voorgenomen om eerst een aantal WIP’s (work-in-progress) af te maken. Met deze bol maak je twee identieke sokken. Wel moet je dan beginnen aan de binnenkant van de bol.


Al een aantal dagen is het prachtig winterweer.


Dat maakt onze wandelingen in de vrieskou en zon heerlijk!

Het is alweer 12 jaar geleden dat ik voor het eerst aan mocht schuiven bij de Breibende. Tjonge, wat vliegt de tijd. Gisteren streken we, voor een keer, neer in bij Tramhalteplein. Gezellig om bij te praten.
We komen regelmatig bij elkaar om, zo aan de keukentafel, te handwerken, thee te drinken en te praten over alles wat ons zoal bezig houdt.

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items