k k k k koud!

Gister was het prachtig weer, weinig wind en veel zonneschijn. Nou, dan is het heerlijk om met Chiqo door het bos te struinen.


Maar vandaag… Het is een koude maandag. De miezerregen en harde wind maken het nog onaangenamer. Bah!


Vandaag wat vroeger de kachel ontstoken en samen met de hete koffie zal ik wel weer opwarmen.
Toch zal ik er vandaag nog een keer met Chiqo uit moeten: het lokt me niet aan…
Er zijn soms, heel soms momentjes dat je zou willen dat hij ook gewoon naar de w.c. kon gaan, desnoods op een kattenhondenbak.


Na de sokjes die ik voor Kyan heb gebreid heb ik een paar voor Jan opgezet. Nu ik één sok af heb, weet ik dat ik nóg wel een paar sokjes kan breien voor Kyan. Zoveel garen houd ik nog wel over. Dus ik ben nog wel even zoet met deze Noorse Sokkenwol.
En immers: het jaar 2019 staat in het teken van ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’. Goed bezig dus!

 Onlangs liep ik even bij de Zeeman binnen.
Ik ben fan van hun garen en heb ook al heel wat afgebreid met dit garen.
Lekker goedkoop en ideaal voor allerlei projecten.

Anyway, ik dus langs de Zeeman om even in het nieuwe breiboek bladeren.
Glimlachend bij het patroon van de herenonderbroek. Ik zie Janlief die al dragen!

Eén patroon sprong eruit, een mooie plaid. Grof en met een soort van kabels. Maar nee, ik liet het boek liggen.

Onder het motto (ja, daar is hij weer): ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’ heb ik ook geen garen meegenomen. Ja, dat is moeilijk hoor! Al die mooie kleurtjes waar ik me al een mooi plaid voor dochterlief Jildou van zag breien…

In een stapel winkelmandjes, gewoon naast de damesslips lag hij diep in slaap. Je zou toch zo met dit gevulde mandje naar de kassa gaan!


Later hoorde ik dat deze meneer de hele winkelstraat af struint, zo laat hij bij de schoonheidssalon vast zijn nagels doen. En bij Pet’s place loopt hij zich dan te vergapen aan de goudvisjes! En gelijk heeft die kater!

sokkerdesok

Afgelopen dagen heb ik de tweede sok van Regia Pairfect af gebreid.
Boord: muizentandje verder recht-toe-recht-aan. Naaldjes 2.25 mm en 60 steken.

Vanmorgen gleden ze van de pennen. Regia Pairfect garen is ontworpen door de Noren Arne en Carlos. Doel: twee identieke sokken breien op een makkelijke manier.
Je moet van binnenuit de bol beginnen. Eerst wikkel je het stuk ‘geel’ af en zet je de steken op voor sok 1. Aan het eind van de sok wikkel je ook weer af tot én met het gele stuk garen en daar begint dan sok twee.
Hier een filmpje how-to-knit. Ik begon met opzetten van de sokken met een lusje precies op de overgang geel/roze. Door het gele opzetdraadje kon ik het boordje (muizentandje) gemakkelijk aan-elkaar-breien.


Ik brei de hak op mijn eigen manier, dit neemt normaal gesproken meer garen dan de hak die Arne en Carlos adviseren. Om toch mooi uit te komen met het garen deed ik het hielflapje iets korter.

Vanmorgen nam ik de sokken mee op onze wandeling. Wel zo leuk om ze in de sneeuw te fotograferen.

Altijd handig dat Chiqo tijdens zo’n shoot even kritisch meekijkt!

In het witte bos is het nu zo mooi en zo stil! Ook zo prachtig om de sporen van het wild te zien in de sneeuw. Konijnen sporen, reeën sporen en natuurlijk veel vogelpootjes-afdrukjes.


Zo door de nog niet platgelopen sneeuw wandelt het prima door het bos.


In onze straat is het erg glad omdat er niet gestrooid wordt en de sneeuw platgereden is. Net een ijsbaan. Doordat ik bang om te vallen (en weer wat te breken) loop ik houterig en krampachtig in de straat. Ik snap best dat ik ontspannen moet lopen maar door de angst lukt me dat gewoonweg niet.
Inmiddels heb ik Wintertrax aangeschaft, een soort van ‘sneeuwkettingen’ voor je schoenen, ideaal! Sta ik weer wat steviger op mijn voeten zo op de gladde straat.

lazy sunday afternoon

Wat kan dat soms zo fijn zijn, een ‘luie’ zondagmiddag. Zo’n middag waarop Janlief thuis is, ik rustig kan breien, een bakje koffie erbij mét wat lekkers: het is zondag tenslotte!


Het breiwerkje wat ik onder handen heb is een paar recht-toe-recht-aan sokken van Regia Pairfect, ontworpen door de Noren Arne en Carlos. Ik heb me voorgenomen om eerst een aantal WIP’s (work-in-progress) af te maken. Met deze bol maak je twee identieke sokken. Wel moet je dan beginnen aan de binnenkant van de bol.


Al een aantal dagen is het prachtig winterweer.


Dat maakt onze wandelingen in de vrieskou en zon heerlijk!

Het is alweer 12 jaar geleden dat ik voor het eerst aan mocht schuiven bij de Breibende. Tjonge, wat vliegt de tijd. Gisteren streken we, voor een keer, neer in bij Tramhalteplein. Gezellig om bij te praten.
We komen regelmatig bij elkaar om, zo aan de keukentafel, te handwerken, thee te drinken en te praten over alles wat ons zoal bezig houdt.

hmmm…

Soms dénk ik dat ik na drie keer het wel kan. En hierdoor net iets te ongeconcentreerd ben. Al drie keer eerder breide ik de black rose sokken van Suzi Anvin. Na drie herhalingen van het ajourpatroontje van de black rose kwam ik er nu achter dat ik regeltje twee van het patroon al twee maal fout heb gedaan…
Het garen, welke ik kreeg van Hobbii, breit erg fijn, daar lag het niet aan!


Misschien valt het niet eens zo op, maar ik zie het natuurlijk altijd! Ik was al niet tevreden over de vierde tour. Dus dat maakt het  uithalen makkelijker…


Net alsof ik verkeerd heb in-gestoken. Afijn het is niet anders. Afhalen dus. Rats-rats-rats-rats en opnieuw opzetten.

Elke dag wandel ik met stabijna Chiqo. De ene keer in de regen (bah, niet fijn…) en de andere keer, door het dikke wolkenpak, sombere weer. De zon zien we de laatste dagen nauwelijks. Toch doen de wandelingen Chiqo en mij goed! Soms kruizen reeën ons pad, geweldig! Tijdens de wandelingen zie ik altijd wel weer wat anders. Ik maakte vorige week deze foto, één eikenblad nog aan de boom. Ik had deze foto geplaatst op Instagram.


Van alle loofbomen laat de eik haar blad moeilijk los. Misschien weet ze dat zij als laatste weer blad krijgt in het voorjaar. En daarom zo lang mogelijk haar blaadjes vast blijft houden.

Veertien jarige Chiqo wordt doof. En elk nadeel heb zijn voordeel! Hij hoort het vuurwerk veel minder. Normaal kon ik hem nu (27 december) al moeilijk uitlaten: knallen vanuit naburige dorpen maakten hem al zo bang dat wandelen niet meer lukte… Nu (nog) geen problemen, fijn! Vanmorgen wandelde hij mooi voor me uit, zijn staart zwiepend van links naar rechts en mooi hoog, een teken van blijheid en tevredenheid.


Op mijn nachtkastje lag afgelopen tijd:
‘Moeder van glas’ van Roos Schlikker. Zij beschrijft in het boek het leven van haar moeder die pas op haar zestigste de diagnose bipolair kreeg. Deze stemmingsstoornis wordt ook wel manisch-depressief genoemd. Roos beschrijft heel duidelijk hoe het leven van zowel haar, als dochter, als dat van haar moeder eruit ziet wanneer iemand bipolair is. Het was voor mij, helaas, herkenbaar. Ik heb zelf een bipolaire kwetsbaarheid.
Schlikker schijft:
‘Echte helden zijn zij die zich durven te laten zien zoals ze werkelijk zijn.’
Toen Roos haar moeder overleed en er aan Roos werd gevraagd hoe het ging, besefte Roos wat haar moeder altijd deed, jokken over hoe het gaat. ‘Ja goed!’ terwijl je weet dat het helemaal niet goed gaat…

beginnetjes

Van de internet-wolwinkel Hobbii kreeg ik onlangs ook twee bolletjes gele wol, om uit te testen.


Dit garen heet ‘1 Class‘ en is verkrijgbaar in 31 kleuren. Op het moment dat ik dit schrijf zijn er 5 kleuren niet beschikbaar maar dan blijven er toch nog 26(!) over. Dit sokkengaren leent zich natuurlijk goed voor het inbreien met meerdere kleuren ofwel colorwork, zie deze foto als voorbeeld:

DSC05611
Met met dit effen garen kun je ook mooi kabels breien in een sok.
Maar ik ga geen van deze technieken gebruiken, nee, ik wil met deze wol een ajourtje in de sok breien.
Daarvoor gebruik ik het patroon van Suzi Anvin, Blackrose Socks. Dit patroon stond in het internetmagazine Knitty, winter 2008. Eigenlijk brei ik de sokken op mijn eigen manier maar gebruik alleen het ajourstukje van het patroon.

 Wanneer ik sokken opzet doe ik dit altijd op twee naaldjes, zo wordt de boord mooi rekbaar.
Inmiddels is er al een klein beginnetje, de boord: twee-recht-twee-averecht.
Na de boord begint gelijk het ajourpatroon.
Bij de rechter sok brei ik het ajourtje op naald naald 3, bij de linker op naald 2.

Wordt vervolgd. (Gesponsord door Hobbii)


Wanneer de dagen regenachtig zijn lijkt het of het nog eerder donker is. De hele dag brand er licht in huis.
Het zal elke dag nog iets eerder donker worden, rond 21 december zullen de dagen weer lengen. Niet meteen op 21 december zoals gedacht. Pas na een paar dagen gaat de zon 1 minuutje later onder. Gek genoeg komt de zon in die dagen nog steeds wat later op dus van het lengen der dagen is dan nog geen sprake.
Vanaf eerste kerstdag gaan de dagen weer echt lengen omdat de zon ’s middags later onder gaat, maar ’s morgens op dezelfde tijd opkomt. Dat de zon ’s morgens eerder op komt, dat is pas vanaf begin januari.
We moeten dus nog wel even geduld hebben voordat het daglicht weer echt toeneemt.


Dagelijks wandelen Chiqo en ik, weer of geen weer. Soms heeft Chiqo er geen zin in. Dan blijft hij op de bank liggen en is dan niet te porren om een frisse neus te halen. We gaan vervolgens maar een kort blokje om. Trouwens wanneer het regent en de wind is geur vind ik een kortere wandeling niet erg…

inktappels

Ik kende ze niet, inktappels of ook wel galappeltjes genoemd. Die bolletjes onder een eikenblad.


Deze bolletjes ontstaan door het insect Cynips, dit is een soort wesp. In juni legt een vrouwtjesgalwesp in of vlakbij de nerf van een eikenblad een eitje. Als reactie op deze irritatie maakt het eikenblad een soort gal aan waardoor het bolletje ontstaat.


Van een galappel zou je op een eenvoudige wijze inkt kunnen maken. Je moet dan het appeltje verpulveren, meng de inhoud met water en wijn en er ontstaat een soort van inkt. Ikzelf heb het nog niet uitgeprobeerd.


Ik kan enorm van de herfst genieten, elke wandeling weer zie je de vergankelijkheid van de natuur die zo bij het najaar past.


Het blad valt maar de nieuwe knoppen zijn al weer zichtbaar. De cyclus van de natuur.


Het doet me denken aan een Bijbelgedeelte: Prediker 3: 1-15. Alles heeft zijn tijd. Niets gebeurt zomaar, alles gebeurt op zijn eigen tijd voor alles wat er is onder de hemel.

Hier een mooie versie van Pete Seeger’s liedje ‘Turn, turn, turn!’ dit liedje is gebaseerd op deze Bijbeltekst.
‘To everything turn, turn, turn. There is a season turn, turn, turn. And a time to every purpose. Under heaven.’

 

sokkerdesok

De sokken die ik op de pennen had staan, die heb ik gisteren af gebreid.


Al wachtend in het ziekenhuis brei je zo wat toertjes weg! Ik vergezelde m’n schoonzoon die naar de oogarts moest in het UMC Groningen. Al met al viel het wachten best mee. De onderzoeken volgden elkaar snel op en we stonden ook zo weer bij de auto, met medicatie, druppels en vervolgafspraak.

Hier de foto’s van de nieuwe sokken voor MJanlief (garen Beijer Cocktail, naaldjes 2.5 mm, recht-toe-recht-aan):


Ik had de tweede sok al bijna klaar (dinsdag) toen ik erachter kwam dat deze veel ruimer werd dan nummer één. Wanneer ik snel brei (en dat deed ik…) dan brei ik dus veel losser! Ik heb de voet weer afgehaald en in een rustiger tempo af gebreid: nu kreeg nummer twee wel diezelfde wijdte als nummer één.


Vanmorgen bracht de postbode een grappige kaart, afkomstig van E. Een kaart vol zelfgebreide sokken met de tekst: ‘ik ken maar 1 sokkerdersoktalent!’.
Daar word je toch blij van! Zo lief! Dank je wel!


De nazomer is nu echt voorbij. Ik vond het al snel donker worden, zo ’s avonds, maar dit weekend gaat de klok óók nog een uurtje achteruit: Nog eerder donker! Toch houd ik wel van die wisseling in de seizoenen. De herfstkleuren in het bos zijn prachtig. Alsof we in een schilderij lopen.


Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items