eerste advent

Vandaag is het de eerste van de vier adventszondagen.
Er brandt één kaarsje. Elke zondag komt er weer een lichtje bij tot er uiteindelijk met Kerst vijf kaarsen branden.
Dit symboliseert dat we de Kerst naderen, het feest van het Licht.


De adventstijd is een periode van verwachting en bezinning. ‘Advent’ is afgeleid van het Latijnse woord ‘adventus’, wat ‘komst’ betekent. De komst van Jezus naar deze wereld, als kindje in de kribbe.

In de bladen & media lijkt het wel of iedereen in rep en roer is. Alles moet in de puntjes verzorgd worden: het eten met Kerst, een opgetuigd huis en zelfs de outfit moet tip top. Er is zowaar ophef over de ‘Allerhande’ van Albert Heijn waarin, volgens sommigen, verkeerde menu’s werden geplaatst. Waar gaat het over?


Ikzelf heb niets met een Kerst vol glitter, een Kerst als het perfecte plaatje of een Kerst met een vier-gangen diner. Ik zie de adventstijd als een tijd om even mijn pas wat te vertragen. Gewoon meegaan met het ritme van de natuur. De periode van donker op weg naar het licht.

.
‘Ongeacht wat er gebeurt, kies vriendelijkheid boven woede,
liefde boven haat en vergeving boven wrok.’
(Dodinsky)

Advertenties

lytse sokjes

Vorige week kreeg ik een verzoekje:
sokjes maken voor een klein meisje van bijna 9 maanden.
Dus dook ik even in mijn voorraad en diepte een restje sokkengaren (37 gram) op waar ik in 2011 al eens een paar sokken van had gemaakt. Wie wat bewaard…


Deze sokjes hebben maatje L voor baby’s. Ik gebruik altijd de maten tabellen van Wolhalla. Hier een linkje naar de baby en peutersokjes.


De sokjes voor Sterre waren zo af. Ik werd blij om te ontdekken dat dit zelf-strepend garen zich prima leent voor een paar kleine meisjes-sokjes!
Garen: 14 gram Regia 4-fädig color
Naald: 2.25
Maat: babymaat L

Na het breien geleerd te hebben op de lagere school, pakte ik met 14 jaar de draad weer op. Ik breide toen al trui na trui. Ik maakte wel babysokjes, maar daar had ik een foefje voor, om deze toch op twee pennen te kunnen breien. Ik deed er een naad in.

Ook kindertruien voor zoon en dochter geleden één na de ander van de naalden: verjaardags-, nijntje en piratentruien. Bij de verjaardags-truien zat ik soms tot diep in de nacht te breien, de trui moest immers af de op de verjaardag! Foto’s van tijdje terug, Wessel is inmiddels 27 jaar en Jildou 25 jaar.


Na mate de kinderen groter groeiden en de oversized kleding uit de mode raakte ging ik me toeleggen op andere handwerkprojecten.

Toen ik eenmaal het sokken breien onder de knie kreeg (continentaals en met vijf korte naadjes) breide ik voor een ieder die ik er blij mee kon maken sokken. Met het basispatroon van Wolhalla heb ik leren sokken breien. Was toen een jaar of 37 denk ik.

Eén van de redenen voor de liefde van het sokken breien kwam ook doordat er kleurige sokkengarens op de markt kwamen. Elke keer kom ik weer verrassend garen tegen waar ik dan heel graag een paar sokken van wil breien.
En de tweede reden: bij sokken kan niet echt veel mis gaan, past (meestal) goed. Bij truien en vesten is het nu eenmaal lastiger om de pasvorm goed te krijgen.
Nummer drie: het werkje is in 12 uren breien aan kant. Maar ik kan ook een ingewikkeld sokken patroon gaan breien puur voor de uitdaging!
En vier: het werkje past makkelijk in je tas zodat je overal een paar toeren kunt breien!

sokken voor Jan

In deze blog een ratjetoe aan prietpraatjes.
Om te beginnen: Onlangs breide ik een paar sokken voor Jan.
Nu een keer niet voor mijn eigen Jan. Deze Jan leeft op een grote voet, maar liefst 46/47! Ik gebruikte voor de boord, hak en teen een effen kleur om zeker te weten dat ik met het garen uit zou komen. Ik had dit garen op de Breidagen in Zwolle gekocht.


Lang Super Soxx Color en het effen garen was Schoppel Admiral. Naaldjes 2.5 mm.
Aangezien ik twee bolletjes van Lang Super Soxx Color heb gekocht kan ik ook nog een paar voor mijn eigen Jan breien.


Sok in wording!


Het patroon wat vanzelf ontstaat door het garen vind ik erg leuk!


Ik hoop dat ze in de smaak vallen en (niet geheel onbelangrijk!) passen! Vanavond ga ik ze geven als verjaardagscadeautje.
(En ze vielen in de smaak hoor!)

Wat ik toch ook nog graag wil delen is de Sinterklaasintocht bij ons in Oldeholtpade. Natuurlijk komen de Sint en z’n Pieten dan varend aan op de Linde! Echt zo’n ‘collect moments not things’ gebeurtenis. Samen met onze kleinkinderen gingen Jan en ik naar de feestelijke intocht.


Onder de brug viel de Sint zijn mijter, zo plons, in het water. Nee, dat hoorde er niet bij. Piet roeide terug zodat Sint zijn mijter kon pakken en (kletsnat) weer kon opzetten! De show must go on…

Tess en Kyan vonden het natuurlijk geweldig! Ze mochten de Sint een handje geven en kwamen met een busse (jas/broek-zak) vol pepernoten weer terug.

Het begin van deze week startte voor Jan en mij niet echt lekker. Allebei werden we overvallen door het norovirus ook wel buikgriepvirus. Poehh, wat kan je je dan naar voelen. Veel op bed gelegen en dan maar weer op de bank en visa versa. Maar vandaag zijn we weer opgeknapt.


Ik heb altijd van die ‘to-doe-lijstjes’ het voelt dan ook raar dat ik twee dagen mis, of nee, achterloop. Even resetten en mijn lijstje aanpassen.

sokkerdesok


Van de streng garen van Hobbii Luxus Sock yarn van Mayflower heb ik een paar recht-toe-recht-aan sokken gebreid. Dit hand-geverfde garen geeft een grappig en bont effect. Ik ben benieuwd hoe de ander strengen worden, Hobbii heeft 16 verschillende combinaties van dit garen. Met meerdere strengen zou je ook een prachtige shawl kunnen breien want het garen is zo lekker zacht!


Ik mocht het garen uitproberen van Hobbii. Hier schreef ik 7 november over in mijn blog. Dit was één van de strengen. Ik breide de sokken met nld 2.25, maat 41 en beenstuk 20 cm. Toch had ik nog 34 gram garen over. Ik ga ze lekker zelf dragen. (Gesponsord door online wolwinkel Hobbii)


Wat is het te merken dat de dagen zoveel korter worden, in de middag zet de schemer steeds eerder in. Vooral bij bewolkte dagen, dan gaat het licht binnen vroeg aan. Bij ons brand de pelletkachel ook vaker. Zo’n kachel is een goed alternatief voor een houtkachel. De uitstoot van fijnstof is minder dan stoken op gewoon hout.

 De pelletkorrels, waar de kachel dus op brand, is een milieuvriendelijke brandstof. Deze korrels zijn gemaakt van geperst afvalhout. Helemaal energieneutraal zijn ze niet. Voor de productie is nog steeds energie vereist.

Eind 2013 kocht ik een pelletkachel, mijn idee om voor deze kachel te gaan was duidelijk, zo hoef ik niet het bos in om een boom te hakken. Dat zag ik mezelf namelijk niet doen. Inmiddels heb ik een m(j)anlief maar hij gaat ook voor de pellets in plaats van de motorzaag ter hand nemen.

Onze beestjes vinden het fijn als de kachel brand. Ze zijn dat altijd in de buurt van de warmte te vinden.



Dit blogje wil ik eindigen met een regeltje van Boeddha:

If you light a lamp for someone else it will also brighten your path.

nachtkastje

Wat lag er op mijn nachtkastje?


Nicci French, het achtste en laatste deel van de Frieda Klein serie. De vorige zeven delen droegen allemaal de dagen van de week in de titel. De dagen waren op… dus kreeg dit deel de naam: ‘De dag van de doden’. Dit refereert aan 1 november Allerzielen. Deze literaire thriller is een echte page turner! In dit laatste deel kwamen alle delen als het ware samen.

Wanneer je begint met lezen van deze serie is het wel aan te raden om bij ‘Blauwe maandag’ te beginnen. De schrijvers refereren in de boeken naar de eerdere delen.
Elk boek nodigde uit om ook het volgende deel te lezen. Het personage is interessant, Frieda is een psychoanalyticus en heeft zo haar eigen unieke karakter.
Nicci French is een echtpaar: Nicci Gerard is de vrouwelijke helft van de auteurs en Sean French de mannelijke helft. Dit Engelse duo heeft meer dan 20 boeken op hun naam staan.

De mooie herfstdagen rijgen zich aan één. Hierdoor kunnen we voor mijn gevoel lang van de herfst genieten. Heerlijk!



En wanneer zon én temperatuur ’s avonds snel naar beneden gaan, snort bij ons de kachel en spint de poes!

sokkerdesok

Van Hobbii mag ik garens uit testen. En zo begon ik met een streng Luxus Sockyarn  vanMayflower uit Denemarken. Het is hand-dyed garen.
Heerlijk zacht. Bij Hobbii hebben ze 16 (!) verschillende kleurcombinaties.

Eerst maakte ik van de streng een handzaam ‘bolletje’ door het garen op een wolhouder te wikkelen met behulp van een ‘paraplu’. Een wolhouder bestaat uit twee delen.
Ik wikkelde het garen op het bovenste gedeelte. Door dit gedeelte op het onderste deel te doen, draait het garen makkelijk af tijdens het breien.
Hier een blog over de wolhouder en de herkomst van de mijne.


Het garen is lekker zacht. Het voelt een beetje als bamboegaren maar het is toch 75% wol (superwash) en 25% polyamid.
Het garen breit lekker. En het resultaat is ook leuk. Ik brei recht-toe-recht-aan sokken en brei op naald 2.25 mm. Wordt vervolgd…


Chiqo weet heel goed hoe hij aandacht van mij kan krijgen. Hij plant zijn voorpootjes op de bank en kijkt me aan. Wanneer dit niet het gewenste effect heeft dan legt hij zijn koppie op mijn schoot. Dan geef ik hem aaitjes over zijn bolletje en we hebben even een goed gesprek. Een monoloog van mijn kant want Chiqo blaft niet terug. Toch is er contact.


Een honden-opvoed-goeroe zal mijn gedrag misschien afkeuren, ik beloon immers het gedrag om aandacht te krijgen. Een hond zou al vroeg de elementaire gehoorzaamheidsbevelen moeten leren zoals ‘zit’ ‘blijf’ en ‘aan de voet’. Chiqo is die bevelen tijdens zijn leventje één voor één ‘vergeten’. Alleen voor een koekje doet hij zijn kunstje. Wanneer ik ‘poot’ zeg gaat hij ‘af’. Hij weet dus wel dat hij iéts moet doen maar welk kunstje is hij vergeten. Ach ik vind dat prima hoor. Op zijn leeftijd mag hij de trucjes om een snoepje te kunnen krijgen best door elkaar halen.

(Sponsor: Hobbii.nl)

 

 

inktappels

Ik kende ze niet, inktappels of ook wel galappeltjes genoemd. Die bolletjes onder een eikenblad.


Deze bolletjes ontstaan door het insect Cynips, dit is een soort wesp. In juni legt een vrouwtjesgalwesp in of vlakbij de nerf van een eikenblad een eitje. Als reactie op deze irritatie maakt het eikenblad een soort gal aan waardoor het bolletje ontstaat.


Van een galappel zou je op een eenvoudige wijze inkt kunnen maken. Je moet dan het appeltje verpulveren, meng de inhoud met water en wijn en er ontstaat een soort van inkt. Ikzelf heb het nog niet uitgeprobeerd.


Ik kan enorm van de herfst genieten, elke wandeling weer zie je de vergankelijkheid van de natuur die zo bij het najaar past.


Het blad valt maar de nieuwe knoppen zijn al weer zichtbaar. De cyclus van de natuur.


Het doet me denken aan een Bijbelgedeelte: Prediker 3: 1-15. Alles heeft zijn tijd. Niets gebeurt zomaar, alles gebeurt op zijn eigen tijd voor alles wat er is onder de hemel.

Hier een mooie versie van Pete Seeger’s liedje ‘Turn, turn, turn!’ dit liedje is gebaseerd op deze Bijbeltekst.
‘To everything turn, turn, turn. There is a season turn, turn, turn. And a time to every purpose. Under heaven.’

 

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items