zestig

Gister was het hier feest: Janlief werd zestig jaar.  Hieronder een ‘actie’ foto van hem tijdens onze laatste vakantie.


Fijn om alle kinderen van ons stiefgezin bij elkaar te hebben. Gezamenlijk hebben we vijf kinderen tussen de 26 en 31 jaar. Met de ‘aanhang’ en twee lieve kleinkinderen zijn we al met 12 man (m/v). Een gezellige boel!
Naast de kinderen waren er natuurlijk nog andere familieleden en vrienden. Aangezien we geen royale woning bezitten is het wat inschikken maar ach, er gaan veel makke schapen in een hok.


Het tuinhek-haakwerk: De granny square’s, ik had het er al eerder over. Inmiddels staat teller op 55 vierkantjes, nog 9 te gaan. Het is zo leuk om deze vierkantjes te haken, het verveeld me geen moment.
Bovendien past dit project precies bij mijn missie: ‘eerst-op-breien-wat-ik-heb’. Ik gebruik namelijk alleen ‘left overs’ van eerder gehaakte plaids. Zeemangaren Royal.
In één lapje zit 18 gram dus het hele tuinhek á 64 granny’s= 1152 gram dus toch alweer een bol of 11. Goed bezig!


Dit is toch wel het mooiste jaargetij geloof ik. Al dat frisse jonge groen en de bloesems overal. De dagen die lengen waardoor je ’s avonds nog een ommetje kan maken. En volgens mij is Chiqo het daar ook wel mee eens!

paas-priet-praat

Gisteren reden we ons eerste motoritje van dit jaar. Het weer was natuurlijk geweldig om op de Ducati er op uit te gaan.


We deden een rondje Drenthe waarna we op het terras van Gande Café in Zuidlaren belanden. Zoonlief Wessel samen met Bart, Jo-Han en Frank traden daar op met hun band Billy & The Bobcats. Altijd weer feest als hun spelen.


In het dorp waar we wonen is het een traditie: een enorme paasbult van snoeihout. Gisteravond werd het paasvuur ontstoken. Dit jaar was de bult zo droog dat het vuur snel om zich heen greep. De zon was nog niet eens onder terwijl de bult al in volle vlam stond.
Een trekker met een tank vol water reed zo nu en dan om de brandende bult heen zodat het gras geen vlam kon vatten.


Het is een oude gewoonte zoals hier te lezen. Altijd weer een prachtig en indrukwekkend gezicht. En wat een warmte er dan vrij komt!
Niet alleen onze eigen dorpsbewoners komen er op af ook mensen uit aanliggende dorpen komen erbij kijken. Elk jaar een gezellig gebeuren.

En vandaag was er tijd om wat haken & wat lezen. Heerlijk buiten.
Het haakwerk: De granny square’s, ik had het er al eerder over. Inmiddels al over de 40 vierkantjes.


Ze zijn bedoelt om onze tuinafscheiding op te fleuren. De eerste vier banen hangen, nu nog drie banen erbij haken.


Wanneer het hek écht af is zal ik betere foto’s plaatsen, van ‘before and after’.

boek

Op dit moment ligt het boek van Lucinda Riley ‘De zeven zussen’ op mijn nachtkastje, op de tafel, in mijn tas of in de achtertuin. Maar het meest ligt het boek op mijn schoot.
Dit is het eerste boek van een zevendelige reeks.  Er zijn inmiddels vijf boeken verschenen.

Boek één: Na de plotselinge dood van hun vader komen Maia en vijf zussen bij elkaar in hun ouderlijk huis, aan het Meer van Genève. Alle zes zussen werden als baby geadopteerd en krijgen na de dood van hun adoptievader allemaal een brief met een mysterieuze verwijzing naar hun afkomst. Maia’s, de oudste zus, verleden brengt haar naar Rio de Janeiro. Daar aangekomen probeert ze met de weinige aanwijzingen die ze heeft haar achtergrond te ontrafelen. Het voert haar tachtig jaar terug in de tijd, naar de bouw van het Christusbeeld in Rio. Maar ook de glamour van de jaren twintig in Parijs. En zo zal zij haar ware identiteit te achterhalen. Gek genoeg zijn er in dit deel zes zusjes. Ik verwacht dat dat mysterie in één van de volgende delen wel ontrafeld zal worden.

Auteur Lucinda zegt: ‘Every great story begins with an extraordinary woman’.
Dit boek staat al vanaf 2018 in de boeken top 10. Erg populair. Ik moest wel wat wennen aan Riley haar schrijfstijl. Het is meeslepend en heeft een romantische inslag.
Ik ben nu op de helft, nieuwsgierig naar de rest van het verhaal.

yellow rose

Al twee keer eerder breide ik de ‘Black Rose sokken’ van Suzi Anvin. Hier het (gratis) patroon. Bij deze sok brei je op één van de vier naalden een ajourpatroontje. Een patroontje met gaatjes, om zo maar te zeggen. Vorig jaar was ik met het derde paar begonnen.


Maar na drie herhalingen van het ajourpatroontje van deze ‘Black Rose’ kwam ik er achter dat ik regeltje twee van het patroon al twee maal fout had gedaan… Dus rats-rats-rats-rats de pennen eruit en afhalen. Je zou kunnen zeggen: als je snel loopt zie je het niet… maar ik zie het natuurlijk wel. Nee, niet als ik snel loop natuurlijk. Maar toch!

Onlangs heb ik toch weer een sok opgezet, poging twee. Ik noem dit projectje niet Black maar Yellow Rose! Op de foto een klein beginnetje.


Wol, gesponsord door Hobbii.nl
Naalden 2.25 mm.


Geel is een prachtige, zonnige en vrolijke kleur! Ook voor een paar sokken.

De gele Paardenbloemen (Taraxacum officinale) bloeien volop. Zo mooi!
De plant wordt in Drenthe ‘Hondstong’ genoemd en ‘Hynsteblom’ in het Frysk. ‘Taraxacum’ is Oudgrieks voor ‘medicijn tegen darmstoornis’, maar paardenbloem kent in de kruidengeneeskunde ook nog verschillende andere toepassingen.


Gek eigenlijk dat wij zo radicaal de paardenbloemen als onkruid uit onze tuinen verwijderen omdat we het plantje zien als onkruid.

koffie met een wolkje melk

And then for something completely different.
Ik kan wel zeggen dat ik enigszins eraan verslaafd ben, koffie. Al 35 jaar.

Zonder koffie kan ik niet. Ik wordt super chagrijnig en krijg hoofdpijn bovendien wanneer ik niet genoeg koffie krijg. Bij mij thuis zou dit tegeltje dan ook niet misstaan. ‘Voor de koffie niet zeuren.’

We hebben geen luxe apparaat waarmee je espresso, cappuccino of macchiato zet. In ons apparaat gaat gewoon wat water, een filter en gemalen lidl-koffie.

In mijn koffie doe ik een wolkje volle melk, heerlijk! Pas na twee (eh…drie) bakjes begint mijn dag.

Vandaag bedacht ik me om een blogje aan het bakje troost te wijden. Toen zag ik dat mijn nichtje dit ook had gedaan. Zij zocht één en ander uit over deze verslavende drank. Hier kun je haar blogje lezen. It runs in the family!

Koffie heeft slechte eigenschappen. Zo is het zwarte goedje ldl-cholesterol verhogend, werkt slapeloosheid in de hand en verhoogt de kans op een hoge bloedruk.
Maar er zijn ook goede eigenschappen bekend. Zo zou koffie goed zijn voor je hersenen, dit blijkt uit een onderzoek in Nature Neuroscience, 2014. De onderzoekers geconcludeerd dat cafeïne het lange-termijn geheugen versterkt door het proces van geheugenconsolidatie te verbeteren. Dit is het neurologische proces waarmee we herinneringen in onze hersenen opslaan.

Wow met echte 3D techniek! De voorvader van Word-Art :p Showkaart 1950-1975

Hoe het ook zij, ik kan niet zonder. Ik geef toe: ik drink echt teveel koffie. Toch wel zo’n 6 á 7 mokken per dag…
Het is niet alleen de eerste levensbehoefte om de dag mee te beginnen, maar ook de dag door. Om een uur of negen uur ’s morgens, om een uur of vier ’s middags en om een uur of acht ’s avonds. Elke dag opnieuw. Het zijn mijn geniet & rust momentjes over de dag verspreid.

 

besje III

Op dit moment gaat al mijn u.k.t. (uninterrupted knitting time) niet naar breien maar naar haken!


Doel: 40 granny square’s haken. Hier en hier schreef ik hier ook al over.


Ik ben nu bij het 28ste vierkantje. Nog 12 te gaan. Het is zo leuk om steeds andere kleur-combinaties te maken.


Vanochtend in het bos was ik druk met een ‘plantenapp’ op mijn mobiel. Komt ineens Chiqo voorbij zwemmen! Zijn eerste baantje van 2019.


En ja wat is dan lekkerder, zo na het zwemmen, om in de zon op te drogen.

kleurige sokken

Op de laatste handwerkbeurs zag ik dit bolletje liggen, Schoppel Zauberball Crazy. Die mocht dan ook mee naar huis. De kleurtjes in deze bol vind ik zo leuk! Tijdens onze vakantie in Portugal, vorige week, heb ik de eerste sok opgezet. Dit paar maak ik voor dochterlief. Het boordje heb ik met een ‘muizetandje’ gemaakt. Het is toch wel mijn favoriete boordje, zo’n randje.


Ik lees graag en ik ben dan ook blij met mijn e-reader zodat ik in de koffer ruimte over hou voor mijn breiwerkjes. Jeetje, hoe relaxt wil je het hebben: aan het zwembad wegduiken in Camilla Lackberg ‘Priester’.


Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items