stock fotografie

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties die ik kreeg op mijn vorige blogje! Zo fijn!

Gerelateerde afbeeldingInmiddels ben ik al weer vier jaar ambassadeur van de stichting ‘Samen Sterk Zonder Stigma’. De laatste twee jaar kon ik me niet zo vaak inzetten voor de Stichting als ik zou willen. Nu ik meer tijd heb is er ook weer ruimte om klusjes te doen voor SSZS! Ik zet HIER een linkje over de organisatie en waar we voor staan.

Gister mocht ik mee doen aan een foto shoot met fotograaf Frans Kanters.
Dus toog ik met een trolley vol kleding naar Amersfoort.

Negen ambassadeurs werkten mee aan deze stockfotografie.
Een stockfoto is letterlijk een “foto op voorraad”. Bij veel teksten in media-artikelen, worden ondersteunende foto’s geplaatst. Waar dit bij nieuwsberichten meestal actuele foto’s zijn van de beschreven gebeurtenis, wordt in meer algemene teksten vaak gebruik gemaakt van stockfoto’s uit een beelddatabank. Deze ondersteunende stockfoto’s zijn vooral bedoeld om duidelijk te maken waar het artikel over gaat en om bepaalde sfeer rond het artikel neer te zetten.

Nu wilde SSZS graag eigen stockfoto’s met echte mensen, in dit geval met echte ambassadeurs.


En werden wij samen met Frans Kanters ingevlogen om dit te realiseren. Nou dat is gelukt. Na een dagje hard werken, waarbij we ook veel lol hadden, is er een prachtige serie stockfoto’s gemaakt. Dit houdt wel in dat ook ik zo nu en dan bij een mediabericht van SSZS te zien zal zijn. Maar hier sta ik volledig achter hoor!

Advertenties

hoofdrol

Gisteren had ik een trainingsdag dit vanuit de stichting Samen Sterk Zonder Stigma, waar ik ambassadeur van ben. Het thema: storytelling. Hoe vertel je je eigen verhaal. Hoe vertel je het boeiend. Wat is je doel ervan en wat wil je de toehoorders meegeven. Interessant thema. Martijn Timmermans gaf deze training. Hij had een inspirerend verhaal! Gaf tools die we kunnen toepassen. Om een voorbeeld te geven: het maken van een storyboard. Het tekenen van je verhaal op een soort tijdlijn. Dit geeft inzicht hoe een verhaal loopt.
Veel van de ambassadeurs hebben al wel ervaring met het vertellen van hun eigen verhaal voor groepen. Het zijn ‘herstelverhalen’ dit om openheid te geven over psychische kwetsbaarheden en zo de vooroordelen die er in de maatschappij leven te verminderen. Zie het in het kader van: ‘Zie mij, dit is mijn overkomen, zo is mijn herstelproces verlopen en nu sta ik zo in het leven.’ ‘Het kan ons allemaal overkomen.’ ‘Een psychische kwetsbaarheid betekent niet dat je niet meer midden in de maatschappij kunt staan.’
Afbeeldingsresultaat voor samen sterk zonder stigma

We zijn aan de slag gegaan met ons eigen verhaal. Ieder mens heeft zijn eigen verhaal. Sterker nog, ik weet dat elk mens de hoofdrol heeft in zijn eigen verhaal.
Ook ik heb mijn verhaal. Deze dag was uitermate geschikt om eens kritisch te kijken naar eigen mijn verhaal. Om te verduidelijken, ik heb mijn herstelverhaal geschreven, dit ik kan inzetten voor de stichting. Mijzelf zichtbaar maken hiermee. Ik heb wat moeite met de term herstelverhaal. Het geeft mij de indruk dat het verhaal een eind heeft met “en ze leefde nog lang en gelukkig”. Zo is het niet. Je levensverhaal, niet alleen die van mensen met een kwetsbaarheid*, eindigt niet met een gelukkig einde. Tenminste niet als je nog in leven bent…Het blijft dealen met alles wat het leven voor je in petto heeft. Het positieve en het negatieve. Het blijft altijd de balans zoeken en hopen dat je daarin zo gegroeid ben dat het dal waarin je hebt gezeten nooit meer zo diep wordt, maar garantie daarop heb je helaas niet.
 :
(foto breiend in de trein naar Amersfoort)
Ik merkte gisteren dat ik mijn verhaal iets te romantisch en te positief beschrijf. Ik kijk niet objectief naar mijn eigen verhaal. Zo beschrijft ik wel m’n mindere periodes maar spring er met één zinnetje overheen. Zo doe ik dat in het echt ook. Ik wuif het weg. Het vermijdende type dus, ook wel een beetje een palliatieve reactie. Zolang ik me maar vriendelijk en positief opstel houd ik me staande. Dat is mijn coping strategie. Ik wil nu niet zeggen dat dat helemaal verkeerd is, die coping strategie. Het leven is nu eenmaal mooier met een half vol glas dan met een half leeg glas. Maar door de weg die ik ben ingeslagen, alle facetten die bij mijn studie (EdZ) komen kijken, de stage en het omgaan met klasgenoten, cliënten, collega’s moet ik wel stil staan bij mijn eigen ‘ik’. Zo ook mijn copingstijl onder ogen komen. En dat is best lastig en zeer vermoeiend ook. Deze, voor mij, veilige copingstijl blijkt niet altijd even handig te zijn.
De training van gisteren, de tools die ik aangereikt kreeg, de inspiratie en je verhaal delen met de ander, was voor mij dus ook weer een eyeopener. Pfffff!!!
En nu ga ik even mindful het bos in.
Met hond Chiqo. We kunnen nog wel wat leren van een hondenleven: Chiqo is helemaal aanwezig in het nu. Vrolijk, levend. Hij heeft weinig nodig, gewoon zo volledig verbonden met het leven. (E. Tolle)
 :
*kwetsbaarheid: heeft niet ieder mens een kwetsbaarheid?

samen sterk zonder stigma

Al een aantal jaren draag ik stichting Samen Sterk Zonder Stigma een warm hart toe. Door dit interview kan ik ook mijn steentje bijdragen. Het is best even slikken, mijn verhaal echt op facebook langs te zien komen.
Juist omdat ik ambassadeur ben van deze stichting wil ik er vooral niet geheimzinnig over doen, want het blijft belangrijk dit onderwerp bespreekbaar te maken. Hier een linkje naar het interview.sszs

sszs

Gister mocht ik weer op pad voor de stichting SSZS (Samen Sterk Zonder Stigma) Ik schreef er al iets over in mijn vorige blogje. Samen met een mede-ambassadeur en journalist Paul gingen we naar Mike Boddé. Een bijzonder gesprek moet ik zeggen. Boddé heeft geen vooroordelen over psychishe aandoeningen omdat hij zelf aan depressies leed. En hij is altijd al open over zijn depressieve periode geweest. Heeft er zelfs een boek over geschreven. Boeiend om met hem van gedachte te wisselen.
2015-01-07 11.46.03Ik was in de auto gegaan omdat het adres van Boddé toch wel ver van het station was. Als ik eerlijk ben is het aantal keren dat ik, zelf rijdend, buiten de provincie kom op twee handen te tellen. Gelukkig vertelde de mevrouw van de navigatie mij de weg. Werd niet boos toen ik een te vroege afslag nam omdat ik haar niet goed begreep. Nee, rustig vroeg ze me om te keren en pakte de weg vriendelijk weer op.
De terugweg was anders. Mevrouw Navigatie had de energie niet meer om me naar huis te begeleiden. Ik ging maar op pad en zowaar lukte het me om zelf de weg terug te vinden. Toen ik de vertrouwde plaatsen op de borden zag staan voelde ik toch wel een soort van trots. Ik, Froukje, rijd zomaar naar Utrecht, heb afspraken met onbekende mensen en ga in gesprek met bekende Nederlanders. Doe aan research en maak verslagen. Met andere woorden: een ambassadeur in actie!

zaterdag

Mijn zaterdag voornamelijk gevuld door huishoudelijke klusjes. Wel heb ik een mooie wandeling met Chiqo kunnen maken vanmorgen en zes reeën kruisden ons pad. Nadat de kinderen hun eigen weg weer gingen vanavond kon ik nog even mijn e-boek openslaan. Ben opnieuw aan het lezen in het boek van Mike Bodde. Ik mag dinsdag met hem koffiedrinken in het kader van mijn ambassadeurschap bij de stichting ‘samen sterk zonder stigma’. Bijzonder om het boek opnieuw te lezen. Herkenbaar wat hij schrijft.
M’n breiwerk moet dus maar even blijven liggen.
Nu ik dit schrijf zit Jiske-poes links van mij en ligt Chiqo-hond rechts van mij half op de bank. Ik had dat toch nooit kunnen denken, een jaar terug, dat poes (15 jaar) en hond (10 jaar) zo bij elkaar zouden kunnen zitten!
2015-01-03 22.37.18Even nog een liedje delen, Wailin’Jennys:

Zo mooi!

koffiegesprek

Al eerder schreef ik over mijn vrijwilligerswerk bij de stichting Samen Sterk Zonder Stigma. En zo vertrok ik gister naar Den Haag voor mijn eerste klus als ambassadeur.
2014-12-04 10.34.35Ik had samen met Anita (ook ambassadeur) en Paul (journalist) een afspraak in de Tweede Kamer met Pia Dijkstra van D66. Ik had met Anita voor het gesprek al afgesproken bij een restaurant zodat ik kennis kon maken met haar en we het gesprek voor konden bereiden. Ook Paul kwam daar zodat we gezamenlijk naar de Tweede Kamer konden gaan. Nou, daar kom je niet zomaar binnen. Het is net de douane op een vliegveld. Tas gescand, schoenen uit, (‘Mevrouw, wat heeft u mooie sokken aan!’-‘Ja meneer, zelf gebreid!’) door een poortje. Met een label aan de rugzak en een pasje mochten we binnen.
2014-12-05 14.27.03Tjonge wat is de Tweede Kamer een prachtig oud gebouw. De vloeren vol mozaïeken. Tegelwerk boven de deuren en veel hout.
2014-12-04 15.00.45We hadden het gesprek met Pia Dijkstra in de fractiekamer van de partij. Het was de voormalige kamer van hoge adel. Wat een prachtige plek. Het gesprek verliep goed. We wisselden ideeën uit over hoe we de stigmatisering in de maatschappij van mensen met een psychische kwetsbaarheid kunnen aanpakken. Het was vooral een positief en bijzonder gesprek. Pia Dijkstra is zeker geen vrouw met veel vooroordelen. Dat komt, zo zei ze, door alle jaren dat ze Vinger aan de Pols heeft gepresenteerd en dus bij mensen met een ziekte vooral de mens zag in plaats van de ziekte. Vooral de kwaliteiten van iemand zien en niet de beperkingen. Met afspraken over en weer namen we afscheid.
Nadat we de Tweede Kamer van de Staten Generaal verlaten hadden doken we eerst de kroeg in.
Een biertje, dat hadden we wel verdient. Paul gaf ons complimenten over wat we bereikt hadden in dit gesprek. Hij vertelde dat hij elke keer weer versteld staat wat ambassadeurs los krijgen bij de geïnterviewden, gewoon door open en eerlijk het gesprek aan te gaan. Het was mijn eerste koffiegesprek. En ik moet zeggen, het smaakt naar meer!
2014-12-04 16.41.54Wat is het prachtig om dit te kunnen doen. Maar ook best ‘eng’ want met de stichting Samen Sterk Zonder Stigma pleiten we naar een samenleving waarin iedereen openlijk over psychische aandoeningen kan praten. Eh, dat is nog best lastig. Ja, ook voor mij. Toch wil ik laten zien, als ambassadeur, dat je met een psychische kwetsbaarheid gewoon werkzaam kunt zijn in de maatschappij. Door gesprekken met aansprekende invloedrijke Nederlanders aan te gaan, zichtbaar te worden, een voorbeeld te zijn van hoe het ook kan.

koffie-ambassadeur

Vandaag een dagje naar Amersfoort. Met de trein dus zomaar 136 minuten ukt! (Uninterrupted knitting time) terwijl Nederland, vanmorgen, wit bevroren aan mij voorbij trok.2014-11-21 08.29.39Ik had een training voor koffie-ambassadeur. Dit gedoceerd door Paul Custers. Even uitleggen. Eh…even… Ik zal een poging wagen.
In de zomer kwam ik op de internet site van een stichting die me erg aansprak. Samen Sterk Zonder Stigma. SSZS is sinds 2011 bezig om de iets te doen tegen het stigma wat aan mensen met een psychische aandoening kleeft.
Doel dat iedereen (klein, groot, met of zonder ziekte) serieus genomen wordt dus dat ook mensen met een psychische kwetsbaarheid worden gerespecteerd als mens en niet worden beoordeeld op hun ziekte. Zonder stigma ofwel vooroordeel.19b3946cb8ffa9e33234e42e2883b169
Ook ik heb helaas te maken met stigmatisering vanwege een psychische aandoening. Ik was en ben nog steeds verbaast over de vooroordelen die mensen hebben als het om ‘psychische problematiek’ gaat.
Let wel, ieder mens heeft vooroordelen, ook ik! Dat is menselijk.
Maar ik ben van mening dat er heel wat te behalen valt wat betreft voorlichting op het gebied van psychische ziektes. Een kwart van de bevolking in Nederland heeft op dit moment te maken met een psychische aandoening. Dat is veel, terwijl er nog zo’n taboe en onduidelijkheid over bestaat. Het is een feit dat wanneer psychische problematiek beter bespreekbaar wordt op de werkvloer het ziekteverzuim naar beneden gaat. Om maar een zijstraat te noemen. Al eerder plaatste ik een berichtje over dit onderwerp. Hier.
logo4Ik heb dus contact gezocht met SSZS en werd uitgenodigd voor een introductiedag voor ambassadeurs van de stichting in oktober. Toen maakte ik kennis met de stichting en zij met mij. En mocht ik ‘door’ voor de training koffie-ambassadeur. Wat vandaag werd gegeven. De stichting werkt onder andere met werkambassadeurs, presentatieambassadeurs en dus koffie-ambassadeurs. Deze mensen hebben allemaal ervaring met stigmatisering door psychische problematiek. Het zijn weldenkende mensen en die normaal in de maatschappij functioneren. Deze ambassadeurs geven op de werkvloer openheid over deze problematiek of geven lezingen op symposia. Doel van koffie-ambassadeurs is het interviewen van aansprekende invloedrijke Nederlanders en hierdoor een netwerk creëren. Afijn, alles hierover op hun website.
Ik had een inspirerende dag samen met 7 andere. Een groot aantal had ik al ontmoet op de introductiedag. Binnenkort mag ik dus op koffiegesprek.
Begin van de avond was ik weer thuis. Verrassing bij thuiskomst, mijn kinderen waren allemaal thuis en schoondochter Julia had lekker gekookt. Heerlijk thuiskomen! Verwend met een wijntje kon ik mijn verhaal doen over deze dag!

2014-11-21 21.03.24