juni

De zomer is begonnen met bijpassend weer.
Tijd voor outdoor knitting: Mijn kantshawl in proces.

Dat blikje kocht ik gisteren in Leeuwarden. Aangezien dochterlief Jildou een vrije dag had en zoonlief Wessel pas in namiddag weer op pad moest, hadden we tijd om samen te gaan lunchen bij Lady Lemon.


Fijn om even bij te praten.
Later met Jildou nog even door de stad gestruind en vond ik dus dit blikje.


Zo leuk! En er past altijd wel wat in hè. Dit blikje is voor mijn stekenmarkeerders.


Vanmorgen in het bos zag ik een reeënkopje net boven het gras uitpiepen. Zo’n mooi gezicht. Ik maakte een foto van enige afstand. Dus probeerde ik wat dichter bij te komen. Het beestje liet haar gewoon langzaam zakken in het lange gras. Geen ree meer te zien! Net een onderzeeër! Misschien lagen er zo wel 10 in het hoge gras verstopt, wie zal het zeggen!


Hond Chiqo heeft geen oog voor beestjes in het wild. Hij drentelt met mij mee. Soms een stukje voor me uit, hij weet inmiddels de weg wel. Maar als ik even stilstaat, doet hij dat ook. Wanneer ik loop, volgt hij me weer trouw.

ondertussen in Oldeholtpade

De dagen vliegen voorbij. Nu nog maar 30 nachtjes en dan ben ik de bruid.
Daarom gaat al m’n breitijd gaat in de kantshawl zitten.


Niet dat ik dat erg vind trouwens, dit patroon is super fijn om te breien. Ik ben nu op de helft, het breedste gedeelte gehad. Vanaf nu worden de toeren steeds korter. Maar het wordt nog wel even flink doorprikken.


And then for something completely different…
Op Instagram volg ik verschillende harige beestjes met vier pootjes. Honden en katten hebben zo mijn voorkeur, maar eigenlijk vind ik alles met een vachtje en vier pootjes leuk. Ik plaats zelf ook regelmatig foto’s van Chiqo op Instagram. Want ook hij beleefd elke dag wel weer wat avonturen.

Banjeren door het hoge gras, hoe leuk is dat!

Anyhow: Op instagram volg ik Hidde, een prachtige rode kater die op Terschelling woont.


Maar Hidde woont daar niet alleen maar met hond Jojo-heppy. Roepnaam Jojo.


Wanneer ik hun avonturen voorbij zie komen dan zorgt dat voor een glimlach op mijn gezicht. Echt zo leuk!

Op mijn tijdlijn is ook plaats voor natuurfotografen. Elke dag scrol ik zo door Instagram en zie de mooiste foto’s. Dat maakt, zo vind ik, Instagram een leuk medium.

rommeltje

Een aantal weken terug was ik begonnen met shawl ‘Brain Waves’ van ontwerper Monique Boonstra. Garen van Wol met Verve 4 ply (sokkenwol dikte). De shawl wilde ik voor onze huwelijksdag af hebben. Maar de twijfel sloeg toe. Niet over het garen, ik vind de kleuren prachtig! Ik had de shawl gedacht op een effen blauw jurkje. En ook het jurkje is mooi, een echt ‘Froukje’-jurkje maar ik vond haar niet feestelijk genoeg. Tja… Ik trouw tenslotte maar twee keer dus mag ik best kritisch zijn op mijn outfit.


En ik op missie naar Steenwijk. Doel: feestelijk jurkje. Missie geslaagd.
Alleen nu paste de bonte shawl weer niet op deze blauw met witte jurk. Dus heb ik deze shawl even in de wacht gezet.

Bij Hobbydoos ‘Drops Lace’ besteld. Dit is echt luxe garen: 70% alpaca en 30% moerbei zijde. De zijderupsen hebben hun buikjes vol gegeten met het blad van de Moerbei, een loofboom, vandaar de naam ‘moerbei zijde’.


‘Brain Waves’ is een mooi patroon om te breien. Wanneer ik deze blauwe af heb ga ik die bonte afbreien. En wie weet nog wel een paar ‘Brain Waves’s’.

Jaren terug kwam er bij de Knitty een patroon uit voor een shawl, de ‘Clapotis‘. Mijn moeder was destijds fan van dit patroon en heeft er wel een stuk of acht, misschien zelfs wel meer, gebreid. Nou ik heb zo’n vermoeden dat ik dit zal hebben met de ‘Brain Waves’.

Het breien met dun lace garen is nieuw voor mij. Ik heb ook niet veel ervaring met kantbreien. Bij de eerste pogingen om een beginnetje te maken met de shawl vergiste ik me voortdurend. Had niet goed door hoe de steken stonden. Door het dunne garen op relatief dikke pennen (3.25 mm) stak ik vaak niet goed in of haalde steken door elkaar, om zo maar te zeggen.  Dan haalde ik het breiwerk weer uit en begon weer opnieuw.

Tot je op een gegeven moment gewoon de knoop door moet hakken en door gaat met breien ondanks breifouten.
Ach, wanneer je snel loopt zie je het niet!

Nu ik halve wege de shawl ben, sluipt er zo nu en dan toch nog wel een foutje in. Maar nu zie ik beter wat ik doe, snap het patroon ook. Kantbreien is best moeilijk met dun lacegaren. Het breiwerk ziet er als een rommeltje uit. Pas na blocken (opspannen) zie je het echte kantpatroon.

Voor ik deze blog online zet plaats ik toch nog even een foto van mijn oude kleine vriendje. Het is fijn hem om me heen te hebben en heerlijk om dagelijks met hem het bos door te struinen.


Op ‘Joure onder de Wol’ trof ik bij één van de kramen een mevrouw met een hondje. Ik vroeg of dat een Kooikerhondje was en vertelde dat wij een Stabij(na) hebben.
‘Is dat Chiqo?’ vroeg de standhoudster. Ik was verbaast en moest lachen! Het bleek dat zij mijn weblog leest! Prachtig toch!

finished object

Ze is af, mijn Stationzwaanshawl van Puk Vossen.

Het is een rechthoekige driehoek geworden.
De rechthoekzijden zijn 1 m bij 2.70 m. Enorm dus! De hypotenusa (schuine zijde) is dan 2.87 m. Aldus de Stelling van Pythagoras. (a2 x b2 = c2)
Er zitten zes bollen Delight in van Drops kleur no. 13.

Ik ben blij dat ik hem zo groot heb gemaakt, dan kan ik er lekker in wegduiken.

Fijn, want het is echt winter in Nederland. Meneer Klaassen van Weerplaza vertelde ons dat de kans op ‘schaatsen op natuurijs’ erg groot is.
Dit weekend maakten we een wandeling in ‘De Deelen‘. Het viel ons op dat er ook overdag nog ijs op grote stukken van het water lag, ondanks de zon die toch al wat meer kracht heeft zo eind februari.

Mijn studie… Tja… Mijn stageverslag is beoordeeld met een onvoldoende. Dit betekend dat ik het verslag opnieuw moet maken. Het 31 pagina’s tellende verslag kreeg een 4.5. Teleurstellend. Demotiverend ook…
Waar ik het meest moeite mee heb is het reflecteren op beheersniveau 3. Ik ben een doener en analytische denker. Lichtelijk Allergisch voor zwevende taal.
Ik moet situationele factoren van mijn eigen gedrag in het kader van gewenst en relevant beroepsmatig handelen benoemen.
Wat? Hoe?

Het is de bedoeling dat we als EDZ-studenten in twee jaar worden klaargestoomd op HBO niveau. Dat betekend, wanneer we maar eens per week op school zitten, dat we veel zelf uit moeten vogelen. Zo ook de verslaglegging. Het is een vak apart. Dochterlief heeft me vorig jaar tips & trucs gegeven voor de manier van schrijven waardoor ik zonder kleerscheuren mijn propedeuse kon halen.
De lat ligt nu véél hoger dan vorig jaar. Waar ik tegenaan loop is dat ik vele uren bezig ben geweest met het schrijven van dit verslag en er echt mijn best voor heb gedaan maar het nu weer moet herschrijven. Maar HOE is de grote vraag. Gelukkig heb ik hulptroepen, dit keer in de vorm van zoonlief die geduldig met mij ervoor wil gaan zitten. Wordt vervolgd.
Het mag toch niet zo zijn dat ik in het zicht van de haven schipbreuk lijdt…

winter

Het kan niemand hier in Nederland zijn ontgaan, koning Winter regeert. De nachten flink koud en overdag helder en zonnig. We maken dan ook weer wat langere wandelingen, Chiqo en ik.

’s Morgens knispert de door de vrieskou bevroren bladeren onder onze voeten. Toch merk je al de toenemende kracht van de zon.

Morgen, donderdag, is de laatste dag van de Stationzwaanshawl-KAL van Puk Vossen.
Nee, het is me niet gelukt de shawl op tijd af te krijgen. Dat geeft niet hoor, ik raak er niet van in de stress of zo.
Ik heb gekozen om een huge shawl te maken en dat kost nu eenmaal de nodige brei-tijd. Inmiddels zitten er vier bollen Delight van Drops in het project, kleurnummer 13. Ik ben met de vijfde bol aan het breien. Het patroon breit fijn en het is leuk om aan de shawl te werken. Even blijven de andere projecten liggen omdat ik toch deze shawl eerst af wil hebben. Dan kan ik er lekker in wegduiken tijdens de koude winterdagen!

Hieronder een overzichtsfoto waarop te zien is dat ik nog echt wel een stuk moet breien.

stationzwaanshawl

Tussen de bedrijven door brei ik aan mijn shawl. Doel is om deze 8 februari af te hebben. Het is namelijke een KAL (Knit Along -Samenbreiproject) van Puk Vossen.

Het wordt een ‘triangle-shaped’ shawl, een driehoek. Beginnend bij de 18-driehoekjes aan de onderkant.  Natuurlijk moest Jiskepoes zelf even ervaren hoe zacht de shawl wordt.

Het zal een grote-weg-duik-shawl worden! Vooral het garen doet het goed, Delight van Drops nr. 13.
In het breiwerk heb ik een bemoedigings-hangertje zodat ik kan zien hoeveel ik brei per dag.

station zwaan shawl kal II

Al eerder schreef ik over deze KAL (knit along) van Puk Vossen. Ik was al een eindje op weg.

De zijkant van mij telt 18 driehoekjes. Op deze rand brei je de shawl verder. Aan één minder je dan in om elke naald. Ik kwam er al snel achter dat mijn schuine kant wel erg schuin werd door om de naald te minderen. Ik wil graag een grote shawl! Eén om in weg te duiken! Dus begin van middenstuk afgehaald en nu minder ik om de drie a vier naalden. Ik brei met Drops Delight, kleur 13 en dit bevalt me prima. Breit fijn en geeft een prachtig effect.

Jiskepoes is een ster in het vangen van zonnestralen.

Haar poezelige pootjes. Die doen me denken aan het kinderliedje welke mijn moeder vroeger voor me zong, die laatste twee coupletjes kan ik me niet meer herinneren maar het zinnetje ‘met pootjes zo zacht als fluweel’ dus wel!

Wij hebben twee kleine poesjes
Met pootjes zo zacht als fluweel
Het grijsje dat noemen we Bobbie
Die andere dikzak heet Neel

Laatst waren ze nergens te vinden
Toen zijn we aan ’t zoeken gegaan
We keken in alle hoeken
Waar kwamen ze, denk je , vandaan

Wit Neeltje lag in de turfmand
En Bob lag bij popje in bed
We namen ze gauw mee naar binnen
En rolden haast om van de pret
(H. Kriebel)

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items