wachten

Afbeeldingsresultaat voor studieAfgelopen week schreef ik al, dat ik mijn laatste verslag heb ingeleverd.
Nu wachten op de beoordeling.
Hoewel ik dit verslag nog een keer mag herkansen hoop ik natuurlijk dat ik een voldoende heb gescoord.
Het houdt me aardig bezig.

Ik probeer me steeds te realiseren:
1. Ik kan het verslag gewoon nog herkansen in augustus,
2. Er zijn veel belangrijkere dingen in het leven dan één cijfer.

Meteen bij deze gedachtes komen de “ja maar’s”:
Bij 1. Dan heb ik nog niet mijn diploma maar pas in september,
1a. Dan blijf ik nog langer in onzekerheid over het wel of niet halen van m’n diploma.
Bij 2. Máár ik ben nog maar één cijfer verwijderd van het diploma!
2a. Kan ik alle boeken wegruimen van tafel en opruiming houden op mijn laptop, nu ligt de tafel nog vol. Uit een soort van bijgeloof durf ik de boeken en verslagen nog niet op te ruimen.
2c. Het is wel twee jaar fulltime leren geweest en o, wat wil ik dit graag positief afronden, NU!

Nog twee nachtjes dan krijg ik de uitslag. Bah, wat spannend!
Donderdag 28 juni sluit ik dan mijn stage af maar over die uitslag hoef ik niet in te zitten.
Pfff… zenuwen als golven, die komen en gaan.


Jiske poes heeft in haar leventje weinig stress en spanning. Ik krijg niet de indruk dat ze dit mist.
Misschien heeft ze wel eens wat spanning, ik heb geen idee waarvan maar toch…
Zo nu en dan rent ze als een poes met verward gedrag door de kamer, luid mauwend en in volle vaart om vervolgens weer keurig zittend voor het raam de wereld te aanschouwen. Blijkbaar moet een bepaald soort energie er toch zo nu en dan even uit. Misschien moeten we wel een voorbeeld aan haar nemen, even lekker gek doen en door de kamer dansen onder het uitkramen van rare kreten. Waarna we ook weer geheel ‘mindnessless’ in het leven staan.

Sinds gisteren heb ik mijn breiwerk weer op gepakt. Al een tijdje bezig met een fraaie sokken voor Jildou. Het werkje lag door de studie even stil.
Garen: Opal Sweet and Spicy. Patroon: bleuberry waffle socks van Sandy Turner. Begonnen met muizentandje en hakken en tenen doe ik met wolwit.

Advertenties

pfffff…

Zo… het laatste verslag heb ik vanmiddag net over de deadline ingeleverd. Beleid en advies het zelfbeoordelingsverslag, ik scoorde een 4.5. Dat is niet voldoende dus ik moest dit verslag herkansen. Dus weer de boeken in gedoken, denken en typen. Nu maar duimen dat deze keer dit verslag wel met een voldoende wordt beoordeeld. Volgende week krijg ik de beoordeling terug, het laatste cijfer! Ook heb ik volgende week mijn eind gesprek op stage. Het eind is (hopelijk) in zicht! (foto: roos in onze achtertuin, uitbundig bloeiend)

groene tinten

Even een berichtje van mij. Nog steeds druk met verslagen maken. Social Work is nu eenmaal een opleiding waarbij je voortdurend moet reflecteren en met name op jezelf. Leerprocessen moeten diepgravend, intensief en grondig worden vastgelegd. De laatste maand van de opleiding is niet de makkelijkste…
Maar Chiqo heeft geen boodschap aan mijn stress over de verslagen, hij wil gewoon lekker het bos in!

Vele tinten groen met een vleugje grijs.

eindstreep halen


Vorige week vertelde ik al dat ik het deze weken er druk heb met school. De drie eindproducten moeten net weer van een iets hoger niveau zijn dan voorheen. Deze verslagen worden dan ook door twee mensen beoordeeld. De stemming gaat van “het komt goed” tot “ik haal het nooit”. Met mijn motivatie gaat het ongeveer het zelfde: “ja we zullen eens even flink aan de gang” tot “pffff, ik wil niet meer”. Maar ik zal jullie hier niet langer mee vermoeien. Over een maand zullen hier wel weer leuke breiwerkjes en schitterende bolletjes wol langs komen!

Even een ommetje maken met onze stabijna Chiqo is dan ook een welkome afwisseling. Het was best nat in het bos. We banjerden lekker samen door de plassen!

sokken 211

Twee van mijn favoriete bezigheden: lezen en breien. Ik ben begonnen met deel 5 van de Frieda Klein serie van het Engelse schrijversduo Nicci French. Zij heet Nicci Gerrard en hij Sean French. Deze serie bestaat uit acht boeken, dus ik kan nog even vooruit. Ik vind het fijn om in een boek te duiken en opgaan in het verhaal. Raar eigenlijk: een serie op Netflix daar heb ik op één of andere manier de rust niet voor, maar in een boek duiken dan weer wel…

Sokken breien, er kan niet veel aan mis gaan. Het is een nuttige bezigheid, immers, meestal hebben we onze voeten wel in een paar gestoken.


En door de hoeveelheid aan patronen blijft het ook zo leuk! Ik kan het me zo moeilijk (of makkelijk) maken als ik wil. Stiekem fantaseer ik wel eens dat ikzelf sokkenpatronen ontwerp. Maar als ik dan op Ravelry surf en de enorme hoeveelheid sok-patronen voorbij zie komen, dan besef ik me dat ík waarschijnlijk niets toe te voegen heb.

Hier paar 211. Voor mezelf! Iets langer dan normaal. Normale beenlente houd ik om 18 cm, deze zijn 21 cm. Boordje gebreid met koffieboontje-patroon.


De laatste periode van school start morgen. Komende maanden houden we ons bezig met Beleid en Advies. Ik schreef hier al eerder over. Het is een vak apart! Daarnaast verdiepen we ons in ethiek. Het eerste hoofdstuk heb ik gelezen. Niet echt makkelijke kost. Die terminologie… Nog even doorbijten!


Door het mooie weer is de natuur ontploft! De appelboom staat volop in bloei.

zonnestralen

Een rommelkont ben ik niet echt. Meestal ruim ik mijn spulletjes wel netjes op behalve dan mijn breiwerk. Dat blijft liggen op de plek waar ik zat te breien. Midden op de bank, op de stoel of, zoals nu,op de leuning van de bank. Dan moet ik ook niet raar opkijken als m’n bolletje als kussentje wordt gebruikt.


Jiskepoes geniet van de zonnestralen! Nu maar hopen dat ze niet kwijlt in haar slaap!


Bij ons in de straat hebben we een mini bieb. Ik schreef er al eens eerder over. Zo leuk: In een grappig kastje aan één van de huizen, kan je je gelezen boek ruilen voor een ander boek.

2015-12-07 12.12.19
Ik bracht er vandaag het boek ‘Wijnoffer’ van Addy Kaiser heen en nam een boek van Nicci French weer mee terug. Eén uit de Frieda Klein-serie. De hoofdpersoon is de in Londen wonende, psychoanalyticus Frieda. In de titels zitten alle dagen van de week. Alleen het laatste deel, nummer acht, (net uit) heet ‘De dag van de doden’. Ik heb maandag, dinsdag, woensdag en donderdag al uit. Dit is zondag. Blij mee!


De studie slurpt veel tijd op. We moeten de laatste hobbels nog nemen. Zo moeten wij bijvoorbeeld een beleidsadvies schrijven voor een opdrachtgever. Adviseren is een vak apart. Lastig! Maar elke keer als ik weer een stapje dichter bij de eindstreep kom is het weer een stapje

beginnetje

Het beginnetje is er. De sokken van het Italiaans bolletje van Lang & co: Super SOXX. De boord, hak en teen doe ik bruin. De rest met het gekleurde garen. Ik heb de boord met het koffieboontje gebreid, dat maakt de boord lekker rekbaar. Wordt vervolgd!

Gisteravond was ik met m’n dochter, Jildou, naar het Boekenfestijn in Leeuwarden. We prikten eerst een vorkje mee bij zoon Wessel, lekker en handig! Hij woont namelijk in de Friese hoofdstad.
Het Boekenfestijn is een soort boekenbeurs. Ooit begonnen als een beurs voor encyclopedieën. Nu verkoopt het Boekenfestijn vooral boeken die terugkomen bij de uitgever. Deze boeken mogen tegen gereduceerde prijzen verkocht worden.
Niet alle boeken zijn goedkoop. Voor de nieuwere titels betaal je nog steeds de volle mep. Ik zocht eigenlijk naar boeken van Camilla Läckberg, maar die lagen er niet tussen. Ook Vrijdag van Nicci French was er niet. Maar dat mocht de pret niet drukken! We zijn goed geslaagd. Naast vier romans en twee kleurboekjes heb ik ook nog een prentenboekje gekocht: een cadeautje voor (bijna) ouders. Zo leuk!

Veel van mijn vrije tijd gaat op met studeren. Ik heb het er wel vaak over: ik doe een deeltijdstudie aan de Hanzehogeschool in Groningen. Werken & leren. Dat ‘deeltijd’ betekend alleen dat ik niet de hele week op school zit. Maar wat belasting betreft is het ‘gewoon’ een full-tijd studie. Ik ben nu in het laatste semester van de opleiding.
Onlangs moest ik een verslag herschrijven. Maar ‘hard work pays off’: ik had voor de herkansing een 8.4!
Ik heb nog wel heel wat boeken te bestuderen en verslagen te maken maar toch is het eind in zicht. In juli hoop ik af te studeren.

Vorige Oudere items