diva en propedeuse

Mijn shawl is af. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik er tevreden over ben. Heerlijk zacht door de alpaca-wol en ondanks dat het een omslagdoek is ook draagbaar als ‘gewone’ sjaal.

Patroon: Diva van drops. Naald: 3.5 mm. Garen: 202 gram Drops-Alpaca.

Alhoewel ik eind juni al wist dat ik mijn propedeuse had gehaald was gisteren de officiële uitreiking.
Nu op weg naar de eindstreep! Nog heel wat te lezen, nog heel wat te studeren, nog heel wat verslagen: nog heel wat te doen! Ik ga ervoor!

Mijn coach van school gaf mij mijn ‘P’. Toch wel een bijzonder moment.

Voor al haar coachee’s  had ze een paar persoonlijke woorden.
Voor mij:
Alleen ga je sneller, samen kom je verder.

Een reis door mijn hoofd
mijn gedachten banen zich een weg
doorheen een wirwar van zorgen
langsheen een waterval van verdriet
een reis door mijn hoofd
op weg naar mijn droombaan

Advertenties

sokken

De sjaal, de Diva, is af. Ze ligt boven geblockt te drogen. Het breiwerk wordt mooier en gelijkmatiger door het nat opspannen. Ook wel persen genoemd. Ik heb een grote foam-puzzel die ik op de gewenste maat in elkaar zet. Hierop span ik dan mijn breiwerk en zet het vast met spelden. Natte doek erop en laten drogen.

Ondertussen ligt m’n paarse sok met kabeltechniek even stil. Ik heb nu even meer behoefte om even recht-toe-recht aan te breien. Op mijn verlanglijstje stond al een tijdje Regia Pairfect van de Noorse ontwerpers Arne en Carlos. Die bol, kleur Jolster kocht ik een weekje geleden. Gisteren opgezet en breien maar. Deze bol is zo geverfd dat het makkelijk is om twee gelijke sokken te breien. Je begint vanuit het midden van de bol. Hier zit een stuk geel garen, dat wikkel je af en zet dan op. Bij sok twee doe je hetzelfde, afwikkelen tot en met geel stuk en dat is dan het begin van sok twee. Easy! Het mooie van deze sokken is het simpele recht-toe-recht-aan breien met optimaal effect. Je krijgt bij het breien een soort cadans, een ritme. Gedachteloos steken breien. Fijn!


Mijn hoofd is momenteel niet echt bij mijn studie. Ander dingen in mijn leven nemen even meer tijd in beslag. Lastig is dat de sneltrein van deze HBO-studie alle stations voorbij vliegt. Van mij mocht die trein nu wel even in een stop-trein veranderen, zo’n boemeltje.
De afgelopen tentamenweken sloot ik af met één onvoldoende. Dat maakt dat ik dat vak, praktijkgericht onderzoek, in periode twee moet herkansen terwijl de nieuwe vakken ook hun tijd opslokken. Voor komende weken is dat vooral veel leeswerk.

Droog voer!
Ik moet mezelf maar niet te druk te maken, probeer ik te denken, terwijl ik mezelf toch druk maak over de hoeveelheid stof. Zucht!
Gelukkig is de natuur hier dicht bij en ondanks dat we al in de donkere november maand zitten is de wereld buiten prachtig. Hier bij het krieken van de dag.

Zonsopgang in Oldeholtpade.

Het gras knisperend onder zijn voetstapjes. En de mist nog over het land, nog even en dan doet de zon de nevel optrekken.

sokjes

Omdat hij bijna jarig is heb ik een paar sokjes voor hem opgezet.

Kleinzoon Kyan wordt alweer twee! Het is een heerlijk ondernemend peutertje.
Dol op alles wat wieltjes heeft.

De sokjes breide ik met sokkenwol van Botter IJsselmuiden, lekker stoer mét een klein streepje in de boord. Maatje 22/23, nld 2.5mm

Veel ukt (uninterrupped knitting time) heb ik momenteel niet. De tentamenweken staan weer voor de deur en ik moet mag weer vol aan de bak. Over tien dagen is het verslagen-inlever-tijd en beginnen de assessments en tentamens.

Tussen het studeren door gaan we er natuurlijk wel samen op uit: Chiqo en ik.

Lekker uitwaaien, dat doet ons beide goed!

pop

De school is weer begonnen en we mogen weer vol aan de bak.
Zo moet er ook een Persoonlijk Ontwikkelingsplan, kortweg POP, geschreven worden.
Met het beschrijven van vier leerdoelen kan je heel gericht aan je ontwikkeling werken. De nadruk leggend op die vaardigheden die je graag wilt leren of verbeteren in je leer/werk omgeving.
Aangezien het de bedoeling is dat je per jaar een hele rij met competenties moet halen, ga je niet meer uit van wat je voor jezelf wilt verbeteren maar bedenk je hoe je die rij competenties kunt halen. Ach ja, zo gaat dat.

Bij ‘pop’ denk ik eerder aan mijn eigen pop dan aan die leerdoelen met de bijpassende competenties.
Vandaar ook dat ik mijn eigen pop maar op de voorkant van mijn pop heb geplaatst.
Long, long time ago!

Tussen school, stage en huiswerk door is het fijn om met stabijna Chiqo op pad te gaan.

Al wandelend m’n hoofd leeg maken. Ondertussen de herfstgeuren opsnuiven en de verandering in de natuur gewaarwordend.

En m’n breiwerkje, de regenboogsokken? Nou de hak zit er in!

propedeuse

Sinds september 2016 huppel ik rond in het Marie Kamphuisborg-gebouw van de Hanzehogeschool op het Zernikecomplex te Groningen.
Ik ben weer student en dat bevalt me eerlijk gezegd wel. Ik doe een opleiding binnen Social Work. Het is HBO dus ik moest, net als alle andere HBO-studenten, gewoon mijn punten scoren om mijn propedeuse te behalen.

Gelukkig kreeg ik veel steun van manlief Jan, maar ook van mijn kinderen, beide ook nog student. Zo heeft Jildou me de regeltjes en handigheidjes van het verslag leggen geleerd. Een vak apart, echt! En Wessel kon ik weer benaderen voor tips & trucs voor het presenteren.

Afgelopen jaar ging veel van mijn tijd naar de studie.
Gevolg: sociale contacten kwamen op een zeer laag pitje.
En Jan ging regelmatig alléén op de motor ritjes rijden omdat ik met m’n snuitje in de boeken zat. Nooit mopperde hij op mij of mijn studie.

Ik heb bovendien ook heel wat lopen klagen en zuchten op sommige momenten van het studiejaar: boeken waar niet door te komen was, de hoeveelheid studiestof, het eindeloze reflecteren op jezelf en verslagen typen in vakjargon. Pfff…het viel soms niet mee.
Gelukkig was er altijd een luisterend oor. (Schoon-)kinderen, man en zus hebben heel wat klaagzangen aangehoord. Maar ook de leuke momenten kon ik met hun delen.
Ze zijn trots op me. Dat is zo fijn! En ikzelf? Ik ben ook trots op mezelf. Ik kan het! Nu nog een jaar bikkelen en hoop ik volgend jaar, met m’n diploma op zak, weer afscheid te kunnen nemen van het student-zijn.

Maar nu, na een jaar vol aan de bak, heb ik hem gehaald: mijn propedeuse!
Dit plaatste ik op social media:

Ik studeer om mijn diploma ‘ervaringsdeskundige in de zorg’ te halen. Het vak ervaringsdeskundige is vrij nieuw. Het werkterrein ligt in de psychiatrie en verslavingszorg. Door de combinatie van mijn eigen ervaring als cliënt binnen het GGZ en de deskundigheid die ik ontwikkel in de opleiding kan ik me richten op ‘herstel’ en ‘empowerment’ bij cliënten. Het vak ervaringsdeskundige kan je zien als een ‘psychiatrisch hulpverlener’. De opleiding hangt dus aan de opleiding Social Work, voorheen SPH en Maatschappelijk werk. Een groot deel van de opleiding is in de praktijk. Mijn leer/werk-omgeving is op de psychiatrie van het ziekenhuis te Meppel. Ik had het 21 juni al benoemd in een blogje.
Hier mag ik werken als ervaringsdeskundige in opleiding.

Mijn motto is dan ook:
De eersten om je te helpen opstaan zijn degene die weten hoe het is om te vallen.

sokken

Inmiddels zijn deze sokken-in-wording van de pennen gerold!

Ik heb ze gemaakt voor mijn stagebegeleider Aldert.
Mijn eerste leerjaar zit er bijna op. Naast school loop ik ook stage. Ik huppel rond op de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis.

Aldert heeft, met mij, mijn eerste stappen naar mijn nieuwe professie gezet.
Mij begeleiden in het vak ervaringsdeskundige in de zorg.
Ik kan met al mijn vragen bij mijn praktijkbegeleider terecht. Hij is een voorbeeld voor mij. De rust in zijn houding, zijn onbevooroordeelde benadering naar de cliënt toe.
Ik vind het fijn dat ik mijn ontwikkeling in mijn eigen tempo mag doen. Een leerproces is, net als een herstelproces, geen rechte lijn omhoog. Nee, het is een kronkelige lijn vol met twijfels maar ook succesmomenten. Het is goed te merken dat ik mezelf mag zijn tijdens mijn stage. Mijn eigenheid behouden en me daarnaast deskundig opstellen, die twee combineren maakt me in de toekomst een goede hulpverlener, denk ik.

a rainy backyard


Afgelopen dagen leek het wel herfst. Deed me denken aan een filmpje wat zoonlief Wessel al eens maakt. Een sfeer-beeldje van de tuin.
Nog steeds staat de poes in de tuin. Alsof ze door de zon is beschenen en toen in versteende stand achtergelaten is.
 :
Even zeuren, sorry:
Mijn studie slokt veel tijd op, ik kan wel zeggen praktisch alle tijd. Alhoewel het benoemd wordt als zijnde een deeltijdstudie-HBO ben ik er dus méér dan full-tijd mee bezig. Ik moet erg wennen aan het jargon wat gebruikt wordt bij de leeruitkomsten en omschreven competenties.
Het Nederlandse dictee van Kees van Kooten uit 2013 is er niets bij.
Het vervelende is nog wel, dat ik ditzelfde jargon dien te gebruiken in mijn eigen verslagleggingen. Naast uren studeren ook uren typen en je hoofd breken om je eigen leerproces zichtbaar en in het juiste vakjargon te gieten.
Het eeuwige gereflecteer op mezelf. Intervisies om juist samen met anderen weer te reflecteren op elkaar.
Ontwikkelen maar wel in strak omlijnde kaders. Alles moet en zal inzichtelijk zijn. Ik ben er wel een beetje klaar mee.
Vervelende is dat ik nog geen vakantie heb, maar juist nog enorm veel moet studeren en ik met mijn verslaglegging  óók nog niet klaar ben.
Pff…voor vandaag even wel. Dag studie, dag laptop, tot morgen!

 :

Vorige Oudere items