ontspullen

Nee, ik wil het niet hebben over de zomer. En al helemaal niet over de zomer-hitte van deze dagen. In dit blogje schreef ik dat mijn Oma Froukje niet echt fan was van de zomerhitte en dus met haar breiwerk de kelder in verdween. Nou, op dat punt zit ik nu zo’n beetje. Het is dat ik geen kelder heb. Wanneer ik de weersberichten zie wordt ik niet vrolijk, sorry voor de andersdenkende mens (m/v). En toch…en toch… en toch… mag ik echt niet klagen! Hier in huis staat een airco. Ja echt! Aangeschaft door Janlief voor onze bejaarde hond.


Jan wilde niet dat Chiqo hijgend zijn dagen door zou brengen. Bovendien vind ik het ZELF ook erg fijn om te kunnen breien bij een koelinstallatie. Het zal wel de nodige kW’s nemen maar so what? In mijn achterhoofd houdend om toch wat zonnepanelen aan te schaffen voor het verbruik van de airco én het elektrische dekentje op mijn bed. Die laatste nog tot eergisteren in gebruik, psssst niet doorvertellen…

In huis blijft de temperatuur ongeveer op 25 graden. Dat is al een heel verschil met buiten. Poes Guusje houd wel van wat warmte. Als een echte vakantieganger gaat ze om 07.30 uur al op haar tuinstoel liggen met een ‘Zo die is van mij!’ blik waarna ze de hele dag haar plekje niet verlaat

Anyhow ik zou het er niet over hebben… die zomerhitte. Mag het herfst worden?

Het is alweer een paar jaar terug dat ik me begon te verdiepen in het ‘Ontspullen’. Toen heb ik twee(!) boeken van DE opruim-goeroe Marie Kondo gelezen. Maar ook Dennis Storm ‘Weg ermee’ en Jelle Derckx ‘Verlangen naar minder’. Dus kon ik met de nodige kennis beginnen met het opruimen toen.

Ik ben inmiddels weer & opnieuw aan het ontspullen geslagen. Want ik kwam erachter dat na twee jaar er ongemerkt weer méér spullen in huis komen.

Een tip om je huis te ontspullen
Hoe dan?
Geen idee, ik heb een donkerbruin vermoeden dat de kaboutertjes ’s nachts allerlei spulletjes naar binnen slepen. Ik kan echt niets anders bedenken…

Volgens Kondo ben je in één keer klaar, als je tenminste via haar principes aan je missie begint. Ik weet het niet, klink ongeloofwaardig en dat is het ook. Anyway: ik ben weer in een opruim-mood en daar moet ik dan ook gebruik van maken.
Dus ruim ik op, ofwel ik ben aan het ontspullen. Hierdoor houden we in principe meer ruimte over in ons huis. En daar wordt de mens, ik dus wel, weer blij van. Geloof me, spullen en dan een teveel eraan, vreet energie. Alles heeft aandacht nodig, echt waar. Alleen al het schoonhouden van je huis met een veelvoud aan (overbodige)spullen is een hele klus. Simpel voorbeeld: Minder kleren in je kast verminderd je keuzestress.

Wat ik nu opruim hoeven onze kinderen straks niet meer door handen te hebben. Toen onze ouders overleden en we alle spullen moesten opruimen, realiseerden zowel zus, broer als ik dat onze kinderen ook ooit die taak zouden krijgen. Waarom nu niet alvast zelf opruimen. Er blijft echt genoeg zooi over voor hun!