we are king


.
Coldplay
‘We are King” gaat over hoe mensen de neiging hebben om hun emoties te verbergen en sterker te handelen dan ze zijn. Hoewel het universum enorm en gecompliceerd lijkt, zijn mensen juist in staat fouten te maken. En hoe iemand zich ook identificeert, het menselijk hart kan gemakkelijk breken. Mensen hebben allemaal gebreken en het zijn deze gebreken die een mens maken.

Wanneer u met enige regelmaat komt buurten op mijn weblog dan weet u dat Jan en ik een geweldig concert van Coldplay bijwoonden in het gigantische Boudewijn Stadion in Brussel. Voorheen Heizel Stadion. In 1985 voltrok zich een ramp in dit stadion. 39 mensen kwamen om door rellen tussen supporters van Juventus en Liverpool. Ik ben zo oud dat ik dit drama nog weet.

Jan probeerde gisteren ook kaartjes te bemachtigen voor de show’s van Coldplay in Nederland. Niet geluk. Ook dochterlief had geen succes.


Van ons geen klacht hoor, wij hebben ze gezien, we hebben onze herinnering!

Van de week mocht je ook als Ziggoklant kaarten kopen. Meteen was de site overbelast. En nu zijn er alleen nog ‘zwarte kaarten’ voor woekerprijzen in de handel. Niet best! Ik denk niet dat Coldplay daar niet blij van wordt.

Breinaadjes
Regelmatig schiet ik in de stress (ja echt!) omdat ik een breinaaldje kwijt ben. Meestal vind ik deze tussen de kussens van de bank of stoel. Gek genoeg vind ik daar dan ook borrelnootjes & euromunten, een rare combi trouwens. Het spreekt vanzelf dat ik alleen van dat laatste blij wordt.

Toch is er één naaldje ‘echt’ verdwenen. Wat zou het fijn zijn om gewoon 1 naaldje te kunnen bestellen. Niet om het geld hoor: voor 7,87 heb ik een nieuwe set. Maar ik hoef alleen 1 naaldje. In het kader van duurzaamheid…

Levensstijl
Het duurt je zo’n 21 dagen om je een nieuwe levensstijl aan te meten. Hmm, het is me dus niet gelukt: Begin dit jaar was mijn doel om elke dag iets weg te doen. Naar kringloop, weggeven, of (drastisch) weggooien. Ontspullen dus. Ik hield het 19 dagen vol…Ik ben nog steeds super gemotiveerd en toch….en toch…. verdween het ergens naar de verdere achtergrond.

Als ik denk aan onze vakantie: in de camper waar niets te veel is, dan denk ik: waarom red ik dat thuis dan niet. Een huis vol spullen waar je never nooit niet een beroep op doet. En Marie Kondo maar roepen: ‘Does it spark you joy?’

Dus een nieuwe update! Ik begin nu, 26 augustus, gewoon weer opnieuw verder. Het gevoel van de camper: het niets te veel hebben. Dat gevoel, die vrijheid, wil ik ook in mijn dagelijkse leven.

Ok, het zal voorkomen dat ik dingen weg zal doen met later spijt. Dat mag. Maar ik denk echt dat wanneer je gaat ontspullen dit alleen maar positiviteit geeft in je dagelijkse leven. Dus pak ik de draad nu weer op.

Laat de herfst maar doorkomen!
Janlief zijn shawl is af, een dikke! Lekker voor de koude dagen op de fiets.


De adventshawl (hierboven) heb ik uitgehaald. Ik vond deze te ielig. Van dit garen kan ik een mooi babydekentje maken. Ik had destijds 3 bollen teveel. Misschien een kleurtje of twee erbij halen bij de WIbra, voor een kleurijk dekentje?

Hieronder de Sjaal voor Jan.


Gewoon lekker dik tweed garen (Zeeman Tweed). 2 meter +! Twee by twee rip dus twee averecht, twee recht.


Us Douwe
Een roerige nacht. Het was warm & zweterig. Tot twee keer toe viel, door het kleine beetje wind wat er was, de hor met veel kabaal, uit het raamkozijn. En Douwe kon zijn rust maar niet vinden. Om 4 uur bleek dat hij last had van diarree. Ok, het was niet koud om in nachtpon buiten te staan, maar toch… Zo gaan soms die dingen.

Slotgroet


Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

ontspullen

Nee, ik wil het niet hebben over de zomer. En al helemaal niet over de zomer-hitte van deze dagen. In dit blogje schreef ik dat mijn Oma Froukje niet echt fan was van de zomerhitte en dus met haar breiwerk de kelder in verdween. Nou, op dat punt zit ik nu zo’n beetje. Het is dat ik geen kelder heb. Wanneer ik de weersberichten zie wordt ik niet vrolijk, sorry voor de andersdenkende mens (m/v). En toch…en toch… en toch… mag ik echt niet klagen! Hier in huis staat een airco. Ja echt! Aangeschaft door Janlief voor onze bejaarde hond.


Jan wilde niet dat Chiqo hijgend zijn dagen door zou brengen. Bovendien vind ik het ZELF ook erg fijn om te kunnen breien bij een koelinstallatie. Het zal wel de nodige kW’s nemen maar so what? In mijn achterhoofd houdend om toch wat zonnepanelen aan te schaffen voor het verbruik van de airco én het elektrische dekentje op mijn bed. Die laatste nog tot eergisteren in gebruik, psssst niet doorvertellen…

In huis blijft de temperatuur ongeveer op 25 graden. Dat is al een heel verschil met buiten. Poes Guusje houd wel van wat warmte. Als een echte vakantieganger gaat ze om 07.30 uur al op haar tuinstoel liggen met een ‘Zo die is van mij!’ blik waarna ze de hele dag haar plekje niet verlaat

Anyhow ik zou het er niet over hebben… die zomerhitte. Mag het herfst worden?

Het is alweer een paar jaar terug dat ik me begon te verdiepen in het ‘Ontspullen’. Toen heb ik twee(!) boeken van DE opruim-goeroe Marie Kondo gelezen. Maar ook Dennis Storm ‘Weg ermee’ en Jelle Derckx ‘Verlangen naar minder’. Dus kon ik met de nodige kennis beginnen met het opruimen toen.

Ik ben inmiddels weer & opnieuw aan het ontspullen geslagen. Want ik kwam erachter dat na twee jaar er ongemerkt weer méér spullen in huis komen.

Een tip om je huis te ontspullen
Hoe dan?
Geen idee, ik heb een donkerbruin vermoeden dat de kaboutertjes ’s nachts allerlei spulletjes naar binnen slepen. Ik kan echt niets anders bedenken…

Volgens Kondo ben je in één keer klaar, als je tenminste via haar principes aan je missie begint. Ik weet het niet, klink ongeloofwaardig en dat is het ook. Anyway: ik ben weer in een opruim-mood en daar moet ik dan ook gebruik van maken.
Dus ruim ik op, ofwel ik ben aan het ontspullen. Hierdoor houden we in principe meer ruimte over in ons huis. En daar wordt de mens, ik dus wel, weer blij van. Geloof me, spullen en dan een teveel eraan, vreet energie. Alles heeft aandacht nodig, echt waar. Alleen al het schoonhouden van je huis met een veelvoud aan (overbodige)spullen is een hele klus. Simpel voorbeeld: Minder kleren in je kast verminderd je keuzestress.

Wat ik nu opruim hoeven onze kinderen straks niet meer door handen te hebben. Toen onze ouders overleden en we alle spullen moesten opruimen, realiseerden zowel zus, broer als ik dat onze kinderen ook ooit die taak zouden krijgen. Waarom nu niet alvast zelf opruimen. Er blijft echt genoeg zooi over voor hun!