koffie met een wolkje melk

And then for something completely different.
Ik kan wel zeggen dat ik enigszins eraan verslaafd ben, koffie. Al 35 jaar.

Zonder koffie kan ik niet. Ik wordt super chagrijnig en krijg hoofdpijn bovendien wanneer ik niet genoeg koffie krijg. Bij mij thuis zou dit tegeltje dan ook niet misstaan. ‘Voor de koffie niet zeuren.’

We hebben geen luxe apparaat waarmee je espresso, cappuccino of macchiato zet. In ons apparaat gaat gewoon wat water, een filter en gemalen lidl-koffie.

In mijn koffie doe ik een wolkje volle melk, heerlijk! Pas na twee (eh…drie) bakjes begint mijn dag.

Vandaag bedacht ik me om een blogje aan het bakje troost te wijden. Toen zag ik dat mijn nichtje dit ook had gedaan. Zij zocht één en ander uit over deze verslavende drank. Hier kun je haar blogje lezen. It runs in the family!

Koffie heeft slechte eigenschappen. Zo is het zwarte goedje ldl-cholesterol verhogend, werkt slapeloosheid in de hand en verhoogt de kans op een hoge bloedruk.
Maar er zijn ook goede eigenschappen bekend. Zo zou koffie goed zijn voor je hersenen, dit blijkt uit een onderzoek in Nature Neuroscience, 2014. De onderzoekers geconcludeerd dat cafeïne het lange-termijn geheugen versterkt door het proces van geheugenconsolidatie te verbeteren. Dit is het neurologische proces waarmee we herinneringen in onze hersenen opslaan.

Wow met echte 3D techniek! De voorvader van Word-Art :p Showkaart 1950-1975

Hoe het ook zij, ik kan niet zonder. Ik geef toe: ik drink echt teveel koffie. Toch wel zo’n 6 á 7 mokken per dag…
Het is niet alleen de eerste levensbehoefte om de dag mee te beginnen, maar ook de dag door. Om een uur of negen uur ’s morgens, om een uur of vier ’s middags en om een uur of acht ’s avonds. Elke dag opnieuw. Het zijn mijn geniet & rust momentjes over de dag verspreid.

 

Advertenties

tja…

Een aantal dagen terug liepen wij, hond en ik, zo ons dagelijkse rondje. Voor het hek van het bos stonden drie vrouwen. Toen ik dichter bij kwam zag ik dat ze in een driehoek  stonden met de ogen dicht. Chiqo was inmiddels al om de drie heen gelopen en stond achter het hek op me te wachten. Ik deed ook een poging om stilletjes om de dames heen te lopen. Ik wilde ze niet storen. Eén van de vrouwen deed wel even haar ogen open en glimlachte naar me. Natuurlijk hadden alle drie ons wel gehoord, het ritstelt nogal wanneer je in het bos loopt. Maar waarom gaan ze dan ook midden in de doorgang staan van het bos? Waarschijnlijk voelde die plek het beste aan of zo.

Eén van de dames had een hesje aan met Mind Ful Walk. Zou deze vrouw bang zijn dat haar twee deelnemers anders vergeten waar het om gaat bij deze wandeling? Van mij mag iedereen overal mediteren of een bodyscan doen, echt, maar met zo’n bedrukt blauw hesje… Voor €695 en drie dagdelen mag je zo’n hesje aan en je ‘mind ful walk coach’ noemen. En dan mag jij met je deelnemers voor het hek gaan staan met de ogen dicht. (Voor €75 per uur per deelnemer.)

Het woord coach wekt, net als dat hesje trouwens, veel kriebels bij mij op.
Tegenwoordig zijn de lifecoach en de personalcoach erg populair. Er is ook een wildgroei aan allerlei cursussen: Een paar uurtjes investeren en heel wat euro’s lichter en je mag jezelf dan coach noemen. Maar je hóeft niet eens een cursus te volgen, iedereen mag een bordje naast de voordeur hangen met coach.

Begrijp me goed (I), ik bent vóór wandelen en helemaal als je dit met volledige aandacht doet, prima! Ik weet hoe goed wandelen is voor mijn fysieke en mentale herstel. Maar daar heb ik geen coach voor nodig en helemaal niet á €75,– per uur. En begrijp me goed (II), er zijn ook goede coaches die gewoon gestudeerd hebben en een stukje meelopen op het levenspad van de medemens.

Mijn bezorgdheid is juist dat mensen die kwetsbaar zijn en zoekende aankloppen bij zo’n coach die hen dan een rozentuin belooft. Mensen geven al hun vertrouwen & euro’s in handen van degene. Denkend dat daarmee hun leven louter gelukkig, blijmoedig en happy zal worden.

Helaas, dit is de Aarde. Ieder mens krijgt in zijn leven te maken met verdriet, ziektes en andere lastige dingen, that’s live. Narigheid overkomt ons nu eenmaal, soms gewoon als domme pech. Er is geen methodiek of coach die dit ongedaan kan maken, helaas.
Als we in ons leven louter en alleen gelukkig konden zijn dan heette het hier wel de Hemel.

Blik op het Oostelijk halfrond met India (midden), het Arabisch Schiereiland (Saoedi-Arabië) en Afrika (links), Europa (linksboven), de Indische Oceaan (onder), Australië (rechtsonder) en Azië (boven en rechts).(foto: nasa)
Ik ben over de helft van mijn leven en geloof me, het leven is niet maakbaar.
Het leven overkomt je echter ook niet. Het zit er ergens tussenin.

De taak die we onszelf moeten stellen is niet
om onszelf veilig te voelen, maar om onzekerheid te verdragen.
Amen.
(E. Fromm)

 

in gesprek

“Ik heb geen flauw idee waar die eieren vandaan komen en ik weet ook echt niet waarom ik toch steeds de drang voel om ze te verstoppen!”

De taak die we onszelf moeten stellen is niet
om onszelf veilig te voelen,
maar om onzekerheid te verdragen.
(E. Fromm)

onderzoek

Hou je van breien, hou je van wijn, wandel je elke dag en ben je gek op slapen: dan zou je weleens heel oud kunnen worden. DSC05530
Claudia Kawas, professor neurologie aan de universiteit van Californië, en haar onderzoeksteam hebben vijftien jaar lang meer dan zeventienhonderd zestigplussers op de voet gevolgd. De wetenschappers ontdekten dat het slikken van vitamine A, E of C geen enkel effect had op je gezondheid. Ook calcium, thee en frisdrank spelen geen rol van belang.

Wat je wel moet doen: goed slapen en elke dag minimaal een kwartier de benen strekken. Dertig minuten is nog beter, maar de beste resultaten haal je door 45 minuten per dag te wandelen, fietsen of zwemmen.
Mensen die twee uur per dag puzzelen, breien of genieten van een andere hobby, lopen 21% minder risico op een vroegtijdige dood. Als je elke dag twee glazen wijn of bier drinkt, heb je 18% minder kans – dat geldt ook voor twee koppen koffie per dag.
Vanaf tachtig jaar lopen bonenstaken met een zeer laag BMI meer risico. “Voor oude mensen is het echt slecht mager te zijn”, zegt Claudia Kawas.

Ik hou van breien, check!
Ik hou van wijn, check!
Ik hou van koffie, check!
Ik hou van wandelen, minstens 45 min per dag, check!
Ik hou van slapen, check!
En ik ben geen bonenstaak! Check!

Zie dat zijn nog eens positieve onderzoeken, voor mij althans! Hieruit blijkt nog maar eens hoe goed ik bezig ben! 😉
(bron: saarmagazine.nl)

lijstjes

Zo aan het eind van 2017 kijk ik even terug. Elk jaar tel ik de projectjes die ik heb gemaakt. Een soort van lijstje. Een ordering in dingen. In dit geval van mijn brei- en haakwerkjes.

Soms is er wel een ranking in de lijstjes die ik maak, maar ik heb ook veel lijstjes in random order. Een lijstje puur om de dingen bij elkaar te plaatsten en te bewaren. Mijn Pinterest staat eigenlijk ook vol ‘lijstjes’: mooie-boeken-lijstje, een lijstje met plekken die ik nog eens wil bezoeken en lijstjes met enorm veel patroontjes en breitechnieken die ik nog eens uit wil testen.

Pinterest is een sociaalnetwerksite die fungeert als prikbord. De gebruiker kan over het hele web afbeeldingen pinnen en vervolgens op een van de aangemaakte moodboards plaatsen. Dus de plaatjes die je, al surfend, vindt prik je op één van je eigen prik-borden. Zeer verslavend, die site, voor mij.

Zo ziet mijn Pinterest-account eruit.
Enorm veel borden dus. Het past niet eens op één beeldscherm want ik heb een onderverdeling in 45 borden! Zo heb ik borden voor spreukjes over van alles, boeken, muziek maar dus ook over breien, borduren en haken. Natuurfoto’s en plaatsjes van lieve beessies! Wanneer je mijn Pinterest ziet, zie je gelijk waar mijn interesses liggen.

Ooit, lang geleden, kwam mijn schoonzoon voor het eerst hier op bezoek. Al pratende met hem kwam ik op het thema Pinterest…met als gevolg dat ik hem de hélé middag enthousiast mijn verzameling plaatjes liet zien! Ik kan nog wel eens (té!) enthousiast worden wanneer het een onderwerp is waar ik vol van zit… Arme Sandor! Beleefd bleef hij meekijken. Eerste kennismaking en dan zo’n schoonmoeder aantreffen…

In real life ben ik niet meer zo’n verzamelaar. Ik heb één boekenkast, wanneer er een boek in gezet wordt ‘moet’ er ook weer een boek uit. Zo ook met mijn keukenkastjes. Ik ben steeds kritischer geworden in de spullen die ik bewaar. Minder spullen ontzorgt. In real life. Ik breng regelmatig spullen naar de kringloop. Toch haal ik ook wel weer spullen úit dezelfde kringloop. Mijn eigen kringloop van spullen dus.
Allernatief is dan ook wel mijn Pinterest waar ik wel eindeloos kan verzamelen!

Afijn terugkomend op mijn projectlijstje 2017: de mijn gemaakte projecten staan ook keurig in een ‘bakje’ op internet. Op mijn projectpagina bij Ravelry. 
Ravelry net als Pinterest een gratis socialnetwerksite. Het is een persoonlijke plaats op internet waar je van alles kan opslaan en, dat is het doel van de site, ook weer terug kunt vinden. Ten eerste dus je eigen gemaakte brei- en haakproducten, maar daarnaast heb je je eigen bibliotheek aan patronen en net als bij Facebook vriendjes en groepjes. Maar je kan ook makkelijk bekijken wat anderen maken. Zo kun je garen in de zoekfunctie zetten en zien wat andere gebruikers van dat garen hebben gemaakt. Enorm veel mogelijkheden. In ‘Handwerken zonder grenzen’ nr.204 stond een mooi artikel over Ravelry.

Lijstje van 2017: één paar mofjes, één shawl, tien paar sokken en een babyvestje.

Als ik dat zo opnoem lijkt het niet een productief jaar. Nee, niet qua breien, wel qua studie met het behalen van mijn propedeuse. Studeren en stagelopen: het kost de nodige tijd! Het nieuwe jaar ga ik in met verschillende wip’s (work in progress). Natuurlijk de kal: de stationzwaanshawl en sokken voor Jan. Verder heb ik nog een aantal shawls op de pennen staan. Die projecten liggen al een tijd stil. Dat geeft niet, die pak ik te zijner tijd ook wel weer op.
De sokken die ik breide voor Jan, deze zomer, daar was ik wel heel tevreden over. Ik had een patroontje wat verhaspeld en de uitkomst zag er leuk uit.

Ben benieuwd wat 2018 me brengt op handwerkgebied. Ik hoop natuurlijk dat ik veel mooie projectjes kan maken. We zullen het volgend jaar om deze tijd wel zien.

tweede advent

Grommen, zo noemden het we thuis wanneer het niet echt sneeuwde maar hier en daar toch een vlokje dwarrelde. Toen ik vanmorgen met Chiqo een wandeling maakte, gromde het. Inmiddels is het grommen overgegaan in een echte sneeuwbui.
Vandaag is het de tweede advent, fijne zondag!

Een zeilboot op het wad.  Deze foto maakte Jan-lief tijdens ons uitwaaiweekend op Vlieland afgelopen jaar.
Doet me denken aan het refrein van een liedje van Frans Mulder.

Je moet zeilen op de wind van vandaag
De wind van gisteren helpt je niet vooruit
De wind van morgen blijft misschien wel uit
Je moet zeilen op de wind van vandaag

Vorige Oudere items