to forget about live for a while

Still knitting socks
Wanneer je een paar sokken opzet, nummer 177 in mijn geval, dan denk je het wel te kunnen. Ik heb er dagen tussen zitten dat ik meer afhaal dan brei. Ja, zelfs bij sokken.


Dit is niet omdat ik in een sleur kom. Nee, elk sokkengarentje wat ik kies, kies ik met volle overgave. Nou, dat klinkt ook wel wat hoogdravend. Ik kies elk bolletje altijd met plezier, dat is het!


Ook na zoveel paar sokken blijf ik het kunstje ‘sokkenbreien’ leuk vinden.

Maar wat ik wil zeggen. (‘Ja, Froukje wat wil je ons nu eigenlijk zeggen…?’) Nou dat alles wat je doet, je met aandacht moet doen. Ontbreekt het daaraan, dan gaat het (soms) mis.


Natuurlijk kan je hoofd niet altijd ‘aan’ staan. Dat zou te veel energie kosten. Toch kan het wel zo zijn dat wanneer je dus met aandacht breit, je minder snel de fout in gaat. Ja, duhu! 

Maar bovendien kan het focussen op je breiwerk je in een ‘knitters-high’ doen belanden. Dit is een soort van ontspannen en rustig gevoel in je hoofd. Dat krijgen marathonlopers bij rennen ofwel ‘runners-high’ en hippies bij een joint roken ‘gewoon-high’.


Mijn nieuwe opzet (drie keer overnieuw!) met een bolletje Fortissima Color. Nld: 2.25 mm en een reliëfpatroon uit het boek ‘Breitechnieken’.




Nieuwe naaldjes

Een oplettende lezer zou weten dat ik met deze bol al eerder een beginnetje had gemaakt op de Addi CraSyTrio, een ander soort breinaadjes. Drie korte naaldjes met flexibele tussenstukjes.


Ik was er snel klaar mee, het is zo wennen! Maar hey, ik deed over ‘continentaals leren breien’ ook een jaar. Steeds geïrriteerd weer over gaan op de lange ‘priemen’ om vervolgens het toch weer op de korte naaldjes te proberen.

Zijwieltjes
Zo zal het met deze naaldjes ook gaan. Opeens kan je het en fiets je zonder zijwieltjes!

Overigens hadden we die in mijn tijd nog niet. Ik leerde fietsen doordat mijn vader het zadel van de fiets had gehaald en ik op de bagagedrager zat om elk moment mijn voeten op de grond te kunnen zetten. Maar hoe dan ook, op een dag kun je het! Fietsen!


Vlinder
Gisteren in het Scheenebos hier: Een landkaartje liet haar geduldig fotograferen.

Piano man
De titel-zin komt uit het eerste liedje van Billy Joel: Piano man (1973). Een nummer gezongen vanuit het perspectief van een pianist in de kroeg. Hij omschrijft de mensen voor en achter de bar. Over teleurstellingen, niet uitgekomen dromen en vastgelopen levens ofwel normal life. De pianist ziet het als zijn taak om hun leven op te vrolijken en hun problemen, voor nu, eventjes te laten vergeten.

Prachtig toch!



Go easy & take care,
Lieve groet uit Hooltpae!

 

 

2 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. anja
    jul 29, 2021 @ 18:28:32

    Ik herkende de zin, heerlijk nummer om keihard mee te zingen in de auto! (als ik er alleen in zit natuurlijk 😀).
    Wat een mooie kleuren heeft dit bolletje sokkenwol, en het patroontje dat je gebruikt vind ik erg leuk. Waar koop jij dit garen? Online, of is er in jouw regio een verkooppunt? Ik kom het regelmatig tegen op Ravelry, en het heeft mooie kleuren en positieve beoordelingen, zou het ook wel eens willen uitproberen.

    Beantwoorden

  2. Tante Maaike
    aug 09, 2021 @ 12:55:02

    Sokken breien gaat gewoon nooit vervelen! Ik ben een aantal weken geleden begonnen met mijn eerste patroontje, het koffieboontje, zo leuk om te doen! Jouw patroon ziet er ook erg mooi uit. Zal eens kijken of ik het boek ergens vinden kan. Ik zag Wol met Verve ook voorbij komen in een eerder bericht. Ik heb ook al heel wat mooie garens bij haar gescoord. Ik ben nu aan het breien met Opal, ook erg fijn!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: