breien met compassie

Hier een beginnetje van een sok.

Hier iets meer toeren, het hoekje om.


En nadat ze beide af waren zijn mochten de sokken in het ruime sop om daarna blockend te drogen.

Het eerste paar sokken van 2021. Ik gebruikte het reliëfpatroontje al eens voor een paar sokken voor Janlief. Soxxlook no.5, een boek van Kristin Balke. Eén toer recht, één toer twee recht-twee averecht. Mooi strechy en leuk te breien. Garen Cocktail van Beijer. Nld 2.25 mm. Heel, heel, heel toevallig zijn de hakken hetzelfde geworden: Yess!


Ik had dit paar in 9 dagen klaar. Dat kwam omdat ik alle lopende werkjes even te rusten had gelegd. Dit was een speciaal paar. 

Wat was nou het geval: Een dorpsgenoot kan niet meer goed breien vanwege pijnlijke handen. Zo verdrietig. Haar voorraad was bestemd voor een mooi beddensprei. Beseffend dat dat er niet meer in zat appte ze mij of ik het garen wilde hebben. Zo lief dat ze aan mij dacht.


De tegenprestatie: een paar sokken voor haar man. Een goede deal!


In het boek ‘De kracht van breien’ beschreef Loretta Napoleoni een mevrouw uit Toronto, die kleertjes breide voor premature babytjes in het ziekenhuis. Ook voor de kindjes die nooit naar huis zullen komen. Zo ontroerend. Zij, een anonieme breier, die met compassie voor het geluk én verdriet van een ander kleertjes maakt is bijzonder, troostend en helpend.


Jaren terug breide ik een paar sokjes voor een pasgeboren en gezond baby’tje. Wie kon bedenken dat dit kindje een aantal maanden later zou komen te overlijden. Wat een drama, wat een verdriet! Na de begrafenis vertelde de moeder mij dat ze de sokjes, door mij gebreid, het kindje had aangedaan. Heftig en toch zo bijzonder.


In 2017 liep ik stage in het ziekenhuis. Ik werd, als ervaringsdeskundige i.o., geroepen bij een mevrouw op de afdeling PAAZ. Er was intens verdriet en mevrouw lag te huilen. Bijna niet te doorbreken. Na een tijdje stilletjes naast haar bed te hebben gezeten begon ik over de mooie kleurrijke plaid op haar bed. Het bleek een opening tot gesprek en ze vertelde dat ze die had gekregen van een groep haaksters ergens in de polder. Het maakte haar ziekenhuisbed meteen een stuk vrolijker en gezelliger. (Foto: zo kleurrijk kan een plaid zijn patroon: Lossen & vasten Cal ’16)


Drie dingen, los van elkaar, maakten dat ik bewust werd van de kracht van breien/haken. De liefde die de maakster in het werkje achterlaat. Met aandacht en compassie gebreid maakt het project bijzonder. Je voelt het!


Dit gekregen garen wil ik niet gewoonweg in een project voor mezelf verwerken. De drie hierboven genoemde voorbeelden zette me aan het denken.

Ik was wel bekend met de ‘Droomdekentjes’ of ‘Little quilts of love’. Mooie quiltjes van ongeveer 60 x 60 voor overleden babytjes. De ‘Little quilts of love’ vinden hun oorsprong in Australië en vervolgens is dit idee over de hele wereld gewaaid. Het quiltje is bedoeld als een blijk van medeleven voor de ouders. Ouders die een verdrietig en moeilijke periode doormaken. Hieronder de Facebookgroup van Zuid-Afrika.



Ik ging zoeken op internet, ik kan niet quilten en bovendien heb geen lapjes gekregen maar garen.

Ik kwam al snel op de site Troostdekentje. Hier haken of breien ze belangeloos dekentjes voor kinderen die extra zorg of troost nodig hebben. Kinderen die in hun jonge leventje vaak in het ziekenhuis moeten verblijven, een handicap hebben, prematuur geboren of psychische problemen hebben.


Wat werd ik blij van het feit dat het voorgestelde garen in deze groep, nu precies het garen is van deze bollen! Ik ben al een tijdje fan van dit garen, Zeeman Royal. Ik heb er al 5 dekens/dekentjes mee gebreid. (Zie foto’s)

Ik meldde me aan bij de Facebookgroup van de Troostdekentjes. De groep ‘Friesland, Groningen, Limburg en Noord-Holland’. Josee, de beheerster, gaf me een warm welkom in de groep. Nu de sokken klaar zijn, kan ik beginnen met mijn eerste Troostdekentje. 


Wordt vervolgd!

NB: Voor een Troostdekentje wordt ‘granny square’ haken afgeraden want hier kan het infuus of vingertjes in vast komen te zitten. 

Afgelopen zondag, nog net een beetje wittig in het bos.


Kalm an! En blijf vooral de dingen doen waar je blij van wordt.
Lieve groet uit Olpae!

 

8 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. zijvanhiernaastendaarnaast
    jan 19, 2021 @ 08:38:06

    Handwerken is balsem voor de ziel💕

    Beantwoorden

  2. Lily
    jan 19, 2021 @ 09:07:01

    Hallo Froukje, bedankt voor je mooie blog.
    Het heeft mij ontroerd.
    Maar wat triest voor die mevrouw !🤭

    Ik zit ook het liefste de hele dag te breien.
    Dat geeft mij het happy-gevoel !
    In de tuin werken geeft me dat ook maar het is nu een beetje somber buiten.

    Op dit moment heb ik in de linkermuis last, ik moest zonodig een hele trui op rondbreinaald breien.🤦‍♀️
    Jaren met rechte naalden gebreid zonder ook maar ergens last van te hebben en nu doet het auwa.🥴
    Gisteren is het ingetapet en ondanks dat brei ik toch weer twee naalden.
    Dan stoppen want dan begint de duim te tintelen.

    Anyway, ik wil alleen maar zeggen dat ik niet zonder mooie dingen maken kan.

    Veel succes met de dekentjes.

    Gr. Lily 🌸

    Beantwoorden

  3. anja
    jan 19, 2021 @ 11:07:40

    Wat triest voor die mevrouw. Zou je haar een plezier doen als je van het garen een “troost”-deken voor haarzelf maakt? Misschien de sprei die zij er zelf van wilde maken? Of wordt ze er blijer van als jij er voor anderen iets van maakt?

    Mooi paar sokken heb je gebreid, fijn dat ze precies hetzelfde zijn, zelfs het witte stukje op de hiel!

    Beantwoorden

  4. Martine
    jan 19, 2021 @ 13:36:48

    Jij bent een topmens!

    Beantwoorden

  5. Mühlenmeisje
    jan 19, 2021 @ 14:11:22

    Wat een mooi gebaar en wat een leuke “doelstellingen”, ik wens je veel plezier bij het haken van de dekentjes.

    Beantwoorden

  6. De Breimeisjes
    jan 20, 2021 @ 12:36:57

    Mooi! Ja, het is waar, in handgemaakte dingen zit zoveel liefde en aandacht!
    Prachtig dat je met het gekregen garen troostdekentjes gaat maken.

    Beantwoorden

  7. Trackback: blije steen | froukje's weblog
  8. Trackback: Lapjes, oppaspoes en een happy hond | froukje's weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: