bonnefooi

Na een jaar hard studeren (Froukje) en hard werken (Jan) vertrokken we op 16 juli op de bonnefooi naar Frankrijk. We gingen op pad en zagen wel waar we die avond zouden slapen. ‘Op de bonnefooi’ is mogelijk een vernederlandsing van de Franse uitdrukking de bonne foi (‘te goeder trouw’), waarin foi ‘geloof, vertrouwen’ betekent. Maar het zou ook mogelijk kunnen zijn dat de uitdrukking teruggaat op het Franse (la) bonne voie (‘(de) goede weg’), en iets als ‘(de) goede manier om iets te bereiken’ betekende.


Eigenlijk zijn de meeste vakanties die we ondernemen op de bonnefooi. En ook nu vonden we elke avond weer een mooie camping waar plaats genoeg was voor ons. We hebben de Normandische kust bekeken en zakten af naar Bretagne waar we ook langs de kust trokken.


Natuurlijk reisde Jacobus met ons mee!


Wij hoeven heen camping met zwemparadijs of animatie, een kleine rustige camping met goed sanitair is voldoende. Jan en ik zijn vakantiegangers die graag veel willen zien, veel reizen, ofwel op pad zijn. Elke keer weer benieuwd zijn naar het landschap achter die bocht of achter die heuvel. Vanaf de grens van België namen wij de B en C wegen. Je ziet dan zoveel meer als op de drukke vierbaanswegen. We reden door prachtige kleine Franse dorpjes, akkerland en bos. We stonden regelmatig stil om op de mooiste plekjes een bakje koffie te kunnen doen. Uiteindelijk hebben we op zes verschillende campings gestaan. Op de meeste campings één nachtje zodat we de volgende dag weer on the road waren.

La bonne vie!

Op zondag (22-7) waren we op het puntje van Bretagne. Bij Porspoder om precies te zijn. We wandelden even naar de zee toen ik een misstap maakte… m’n enkel voelde en hoorde ik knakken!!!! Toch kon ik nadat ik van de schrik was bekomen wel weer ‘lopen’. Ik ging er vanuit dat het een verzwikking was, met enkelband-letsel. Een paar dagen rustig aan en het zou wel weer los lopen. Alleen de enkel werd wel erg dik, pijn zakte niet af. Dus besloten we woensdag naar huis te gaan. Ja, nu wel over de A-wegen. Gisteren voor een röntgenfoto, hierop was te zien dat m’n kuitbeen vlak boven de enkel is gebroken (van daar dat de pijn maar niet wilde afzakken..) Nu zit ik in het gips met een loopverbod. Ik ben echt gehandicapt, zit waar ik zit met been omhoog en naar de wc gaan is een hele onderneming. Krukken en een rolstoel zijn nu mijn hulpmiddelen om ergens te komen. Dikke pech. Jan is nu full time mijn verpleger. Ondertussen heeft hij ook nog de vakantiewas weggewerkt en de caravan schoon gemaakt. Eigenlijk zouden we pas zondag terugkomen van vakantie en voor de laatste twee weken hadden we ook al mooie uitjes gepland. Daar gaat nu een dikke streep door. Het is niet anders…

Advertenties

5 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Eefje
    Jul 27, 2018 @ 12:24:23

    Sterkte er mee

    Beantwoorden

  2. anja
    Jul 27, 2018 @ 14:11:56

    Eerst zit ik te genieten van je mooie vakantieverslag, en dan opeens die dikke pech! Ik wens jullie allebei heel veel sterkte, wat zal dat gips gaan broeien met deze temperaturen!

    Beantwoorden

  3. Muehlenmeisje
    Jul 27, 2018 @ 16:00:02

    Sterkte en beterschap!
    Lieve groeten van Mühlenmeisje

    Beantwoorden

  4. Lize
    Jul 28, 2018 @ 04:37:06

    Veel sterkte en beterschap!

    Beantwoorden

  5. Joke
    Jul 30, 2018 @ 15:57:18

    Wat een drama na alle stress rond je examen.
    Je dacht nu even van de vrijheid te genieten en nu dit.
    Dat wordt mooie sokken breien.
    En hopelijk gauw weer lopen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: