tweeduizendveertien

En dan is het de laatste dag van het jaar. Een moment van terugkijken. Elk jaar blik ik terug wat ik op handwerkgebied heb gedaan. (2011, 2012, 2013)
Zo rolden er, dit jaar, 8 paar sokken van de pennen.
Ook maakte ik een aapje, een plaid, mofjes en een mobielhoesje.
Ik startte met nieuwe projecten: de aran trui voor Jan, een sjaal voor mezelf, pipilangkoussokken en de blackrosesokken.
Dat is het wel zo’n beetje met mijn breierij.
10440703_677888565593534_605114842881609832_nVerder kan ik wel zeggen dat tweeduizendveertien een bijzonder jaar was.
Nadat mijn wereld in tweeduizenddertien toch wel op z’n kop kwam te staan, zo kwam mijn wereld in tweeduizendveertien weer rechtop. Dat begon al op 1 januari. Om 12 uur stond ik met mijn kinderen te proosten op het nieuwe jaar en zag ik het vuurwerk in Leeuwarden de lucht in gaan. fireworkVol verwachting wat dit nieuwe jaar me zou brengen. Ik reed in mijn eentje Fiat naar huis, want ik had besloten om thuis op ’t buurtfeestje ook op het nieuwe jaar te proosten. Daar kwam ik in gesprek met buur-Jan. En we raakten niet meer uitgepraat! Om half 5 toch maar naar huis gezet. We beloofden elkaar om snel eens een bakkie koffie samen te doen. Drie dagen later kwam er dan ook een berichtje van Jan met “koffie klaar?”.
Wat hij niet wist was dat ik de dag ervoor opnieuw was opgenomen vanwege psychische problematiek.
En ja…wat zeg je dan… Dit dus: “Eh koffie? Ja, over weekje denk ik. Sinds vrijdag zit ik niet zo lekker in m’n vel. Ik hoop snel weer thuis te zijn en ik hoop dat je dan ook nog zin hebt om een bakkie te komen doen!”.
Gelukkig was ik inderdaad snel weer thuis en konden samen koffie drinken. Lange gesprekken volgden tot diep in de nacht. Het begin van een nieuwe start. Ik zat nog middenin de verwerking van een scheiding en midden in een ontregelde bipolaire stoornis. Toch ging Jan ervoor. Samen maakten we plannen. Samen motor rijden. apriliaHij raapte me op, letterlijk ook, van het asfalt toen ik viel met m’n Ducati. Samen gingen we op vakantie. De wereld voor onze motor. Een tent mee en gaan!
Naast de motorvakantie zijn we in november ook nog met J&Z op pad geweest. Genoten hebben we in Portugal.
IMG-20141102-WA0018Langzaamaan kon ik de draad van het leven weer oppakken. Met veel vallen en ook weer opstaan. Zo ook mijn werk. Ik had afgelopen zomer niet kunnen denken dat ik nu, op de drempel van het nieuwe jaar weer op mijn uren zou zitten. En dat niet alleen. Ik ben ambassadeur geworden van de stichting Samen Sterk Zonder Stigma. Een functie waar ik mijn eigen ervaringen kan delen met anderen. Me inzetten tegen de stigmatisering in de maatschappij van mensen met een psychische kwetsbaarheid. Ik kan laten zien dat ook mensen met een kwetsbaarheid op dit gebied heel goed in staat zijn om (weer)deel uit te gaan maken van de maatschappij.
Ik heb veel geleerd afgelopen jaar, vooral mijn eigen grens aangeven. En nog blijkt dat knap lastig.
Raar eigenlijk dat in tijden dat jezelf niet zo lekker in je vel zit je je pas echt goed bewust wordt van de kring mensen om je heen. 2014-07-27 20.54.33Dat te beseffen! Ik wist natuurlijk wel hoe belangrijk mijn kinderen voor me zijn. Hoe bijzonder ze zijn ook! Maar toch. Ze oordeelden niet, begrepen me zonder woorden, stonden klaar, ten alle tijden. En mijn gedrag was niet echt altijd zo lief en vriendelijk. Nee, wanneer je ‘van t pad’ bent, ben je jezelf een beetje kwijt.
Gelukkig heb ik mezelf weer gevonden.
Maar dat wel met behulp van mijn kinderen, mijn lief Jan, mijn zus, broer en hond Chiqo!
2014-11-26 14.18.45-2Met hem maakte ik afgelopen jaar eindeloze wandelingen. Blij en vrolijk drentelde Chiqo met me mee. Altijd eens met alle paden die ik bewandelde.

Advertenties

3 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Anita Drost
    Dec 31, 2014 @ 19:13:54

    Blijf vooral lekker schrijven. Na drie operaties door een fout van de chirurg zit ik zelf wat in de knoop. Door jou heb ik heel mooie muziek ontdekt en je foto’s zijn prachtig. Veel schrijf plezier gewenst. Groet Anita.

    Beantwoorden

  2. Tijm
    Jan 03, 2015 @ 14:49:05

    Prachtig stuk Koek!!
    Ik ben super trots op je en ben enorm blij dat je hier weer staat. Ik zet een stapje naar achteren want je kunt het zelf weer super goed. Ben enorm blij dat jij mijn zusje bent, in voor en tegenspoed. Xxx

    Beantwoorden

  3. Trackback: tweeduizendvijftien | froukje's weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: