folders

Wie bij mijn voordeur komt zal zich niet meteen welkom voelen.
Er staat wel drie keer NEE te lezen. NEE, NEE, NEE!
voordeur2014-09-02 10.58.13Nee, ik wil geen verkopers van ansichtkaarten voor zielige kindjes aan de deur.
Ik ben er van overtuigd dat niet de zielige kindjes er minder zielig van worden, maar alleen die verkopers.
Folders hoef ik ook niet en huis-aan-huis bladen verdwenen ook al regelrecht in papierbak. Ik moet zeggen, het scheelt enorm veel oud papier én verleidingen om aanbiedingen te kopen.
Soms komen hier, met vriend mee, wel wat folders het huis in. Ja, die kijk ik dan toch door en ja, dan valt je oog toch weer op wat moois…
2014-09-02 11.10.40Aldi: vanaf zaterdag: Garen 50% merino in diverse mooie kleuren. Hmmmm, zie dat bedoel ik nou. Dat ziet er toch verleidelijk uit? Heerlijk jezelf een vest breien in een mooi kleurtje. Nee! Niet doen!
1. Ik heb genoeg garen liggen.
2. Ik heb genoeg op de pennen.
3. Ook al is het goedkoop, wanneer je het niet nodig hebt is het altijd te duur. (Uitspraak van mijn Oma)
Toch ligt deze pagina uitgescheurd op tafel, als soort reminder…Nee, gewoon niet doen Froukje!
Dan deze aanbieding van de Poiesz. Wie hebben er trouwens ooit die naam verzonnen? Een vrijdagmiddag-brainstorm? Zo van: ‘Jongens, we willen naar huis. Ach, we zetten de letters EIOPSZ gewoon in willekeurige volgorde achterelkaar en klaar is kees: t is weekend!’
Bij even googlen kwam ik er achter, dat dit niet het geval was.  Het is gewoon de achternaam van de ondernemer destijds. Dhr L. Poiesz die in 1923 begon met een groentewinkel in Sneek. Maar goed, deze supermarkt kwam met de kop: Het stamppot-seizoen is weer geopend!
2014-09-02 11.12.37Lekker! Wanneer ik het woord Boerenkool zeg, kan ik er van op aan dat ik de tafel vol heb. De kienders zijn er dol op, maar dat geldt ook voor Stimpstamp (Andijviestampot). Het zijn altijd pannen vol die er hier doorheen gaan. Volgens mij voelen ze het gewoon wanneer ik een stampot wil gaan maken want dan komen uit alle uithoeken plotseling kinderen tevoorschijn om een vorkje mee te prikken! Dat geldt ook voor pasta trouwens. Eigenlijk zit de tafel hier bijna altijd vol met kinderen, stief- en schoonkinderen. Ja, we hebben ze in alle soorten en maten.
En dat vind ik Gezellig!
Zo patat is ook al favoriet eten hier in huis.
Vroeger spelden we het woord tijdens overleg wat te gaan eten. P-A-T-A-T. Zo deden we dat ook met chips. (‘Zullen we wat C-H-I-P-S nemen?’) Doet me denken aan dat liedje van Dolly Parton: ‘So we spell out the words we don’t want him to understand. Like T-O-Y or maybe S-U-R-P-R-I-S-E.’
Bij ons spelden we alleen met eten. Wanneer we het over Sinterklaas hadden noemden we dat gewoon 5-12. Dat is makkelijker dan S-I-N-T-E-R-K-L-A-A-S toch?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: