eenentwintig december

21 december is een veel besproken datum waarover ook veel wordt gespeculeerd.
Wat er precies gaat gebeuren vandaag weet niemand. Maar dat weten we ook niet over andere momenten in de toekomst.
Zelf geloof ik niet in alle doemscenario’s die de ronde doen en ik ben ervan overtuigd dat we in een magische tijd leven waarin we juist veel hoop en liefde kunnen ervaren.
Het bijzondere van de datum 21-12-2012 is dat het een afsluiting is van een cyclus van 26.000 jaar en het begin van een nieuwe cyclus van 26.000 jaar. Je zou kunnen zeggen dat het een soort oud en nieuw is.

Op onderstaande foto van onze Melkweg is de golfbeweging getekend die ons zonnestelsel maakt. Iedere golf beslaat 13.000 jaar. Iedere 13.000 jaar, aan het einde van zo’n golfbeweging beweegt ons zonnestelsel zich door de middellijn van de Melkweg. De ene keer naar boven, de andere keer naar beneden.
Wij zijn ons nu door deze middellijn naar boven aan het bewegen.
Alle belangrijke bronnen zijn het er over eens dat wij van de donkere periode overgaan naar een lichte periode. Dit is ook duidelijk merkbaar in de enorme groei in bewustzijn die wij meemaken. Verwacht wordt, dat zodra wij door deze middellijn aan de andere kant zijn gearriveerd, deze veranderingen nog sterker gaan worden en dat wij zeer snel de dualiteit achter ons zullen laten en naar een samenleving zullen gaan waarin wij ons vanuit ons hart met elkaar verbonden voelen. Een samenleving waar vrede en liefde de basis zijn.

Omdat we in deze beweging zitten, is het logisch dat er veel van het oude opgeruimd moet/mag/kan worden en dat is niet altijd even plezierig. Alle oude patronen, angsten, pijnen en zorgen steken de kop op om gezien en losgelaten te worden. Hard werken dus. Ik zie en hoor het ook om mij heen. Mensen hebben kortere lontjes, reageren heftiger dan normaal. Niets kan meer geheim blijven en dit betekent dat wij momenteel de ene na de andere onverkwikkelijke onthulling voorgeschoteld krijgen. We begeven ons naar het licht, dus ALLES komt aan het licht. Dit is een goede zaak, maar niet altijd even gemakkelijk om mee om te gaan.

Aanstaande vrijdag 21 december 2012, om 12.11 uur onze tijd gaat de Aarde door bovengenoemde middellijn heen en staan onze Zon, Maan, Aarde en het centrum van de Melkweg voor een tijdspanne van 8 minuten op één lijn. Fysiek zullen we er waarschijnlijk niet veel van merken, maar dit is een gigantisch historisch moment. Een fantastische gebeurtenis om mee te maken en om even bij stil te staan. Wij leven NU! Op dit moment in de tijd! Wij, ieder wezen op Aarde, maken allemaal deze overgang mee. Zou het niet prachtig zijn om net zoals we op 31 december afscheid nemen van het oude en op 1 januari het nieuwe verwelkomen met nieuwe wensen en nieuwe voornemens, op 21 december bewust afscheid te nemen van alle zwaarte, verdriet, boosheid en angst en deze achter te laten aan de onderkant van de middellijn en met nieuwe wensen vanuit ons hart te beginnen aan deze hele nieuwe periode in het licht?

Sta daarom tijdens die 8 minuten even hierbij stil en je vanuit je hart te verbinden met iedereen die je lief is en met de allermooiste droom die je voor jezelf en de wereld om je heen zou willen verwezenlijken.

bron: YnNove
21

Advertenties

3 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. lupineke
    Dec 21, 2012 @ 12:32:55

    Bijzonder he, dat wij dit mogen meemaken! Prachtig logje Froukje, dank je wel!

    Beantwoorden

  2. reina
    Dec 22, 2012 @ 13:02:47

    We zijn er nog, de wereld bestaat nog en daar heb ik niet één tel aan getwijfeld. Bijna pensioengerechtigd heb ik zo een aantal “einde van de wereld”s voorbij zien komen. inderdaad, ik zag ze komen en gaan, mensen reisden af naar bergtoppen om daar te gaan kijken hoe iedereen behalve zij zelf zou vergaan met de wereld en maakten zichzelf wijs dat ze daarna happily ever after door zouden leven, zonder alles wat ze kenden en wat ze lief was. Ik herinner me in ieder geval een keer dat ze naar een berg in Zwitserland gingen, het was allemaal heel serieus en bezorgde de “achterblijvers” koude rillingen, want de meesten op die berg hadden alle schepen achter zich verbrand en het meeste banktegoed opgenomen en verbrast. De “gelovigen” op de berg dachten dat zij dat geld niet meer nodig hadden en de familie, die thuis was gebleven zag de bui hangen, dat ze de bergreizigers weer op de financiële been moesten helpen. Nee, dan heb ik jouw uitleg liever of, zoals mijn vader vaak zei: “:Als de hemel valt hebben we allemaal een blauwe muts op” m.a.w. er zijn dingen waar je niets aan kan veranderen, wat je ook doet.Of het gedicht dat we op de ULO kregen voorgeschoteld: de tuinman en de dood, waarbij een tuinman de man met de zeis ziet, aan de haal gaat en dodelijk vermoeid in Ispahan arriveert, in de illusie de dood te hebben afgeschud. Krabt de dood zich verbouwereerd op zijn hoofd en verzucht: Ik was al verbaasdd dat hij vanmorgen nog ginder liep, terwijl ik hem vanavond moest halen in Ispahan! De ironie was niet aan alle klasgenoten besteed en de wijze les ook niet, maar ik genoot van de verfijnde humor. Volgens de leraar Nederlands kon hij halverwege het voorlezen al zien, wie van de leerlingen zich de uitkomst al realiseerde. Het einde der wereld, ik zou niet graag als een van de weinigen overblijven, lijkt me de hel op aarde.
    Heel prettige feestdagen en een voorspoedig 2013, of, zoals ik gewend ben te zeggen: veul hail en zegen.

    Beantwoorden

  3. hannahsknits
    Dec 23, 2012 @ 11:54:04

    Mooi geschreven Froukje!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: